Page 1

Afgiftekantoor: Post 1730 Asse 1 - Toelatingsnummer P 303833 - V.U. William Huybandt, Brugstraat 27, 1730 Asse

Brussel lee

Klank bord

Magazine | jaargang 20, nr. 3 Juli 2017

Koninklijke Muziekfedera e van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Magazine | jaargang 20, nr. 3

Juli 2017

Brussels Hoofdstedelijk Gewest


WIE IS WIE” IN DE BRUSSELSE HOOFDSTEDELIJKE COMITE’S KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST vzw Hoge Bescherming: Beschermcomité:

Zijne Majesteit de Koning Erevoorzitter : Zijne Excellentie Minister Guy VANHENGEL Vice-Erevoorzitter: Voorzitter Vlaamse Gemeenschapscommissie Carla DEJONGHE

Dagelijks bestuur VAN NEROM Edgard, Voorzitter

e-mail: edgard.vannerom@skynet.be

HUYBANDT Marijke, Secretaris

e-mail: marijke_huybandt@hotmail.com

HUYBANDT William, Penningmeester

e-mail: william.huybandt@telenet.be Raad van bestuur : dagelijks bestuur + onderstaande DE KLIPPEL Roland e-mail: katleen.tilley@telenet.be VAN CAMP Cecile

e-mail: cecile.van.camp@skynet.be

VAN NEYGHEM Lieve

e-mail: vanneyghemlieve@gmail.com

Algemene vergadering : dagelijks bestuur + raad van bestuur + onderstaande HUYBANDT Michaël

e-mail: michaelhuybandt@hotmail.com

Gewestelijk Trefpunt GESLOTEN: VLAMO BRUSSEL / KMF BHG

CONTACT VIA MAIL: brussel@vlamo.be muziekfederatie@hotmail.com

VLAMO BRUSSELS GEWEST vzw Dagelijks bestuur HUYBANDT William, Voorzitter

e-mail: william.huybandt@telenet.be

VAN NEROM Edgard, Secretaris

e-mail: edgard.vannerom@skynet.be

HUYBANDT Michaël, Penningmeester

e-mail: michaelhuybandt@hotmail.com

Raad van bestuur : dagelijks bestuur + onderstaande e-mail: katleen.tilley@telenet.be DE KLIPPEL Roland HUYBANDT Marijke

e-mail: marijke_huybandt@hotmail.com

VAN CAMP Cecile

e-mail: cecile.van.camp@skynet.be

VAN HILEGHEM Rony

e-mail: rvanhile@gmail.com

VAN NEYGHEM Lieve

e-mail: vanneyghemlieve@gmail.com

Algemene vergadering : dagelijks bestuur + raad van bestuur + onderstaande NUYTS Walter

e-mail: walter.nuyts@gmail.com

DEMEULEMEESTER Frank

e-mail: frankdemeulemeester@hotmail.com

BRUSSEL LEEFT - 2


INHOUD Wie is wie ......................................................................................................................................... 02 Inhoud .............................................................................................................................................. 03 Agenda & activiteiten verenigingen ................................................................................................. 04 In Memoriam .................................................................................................................................. 06 Van harte gefeliciteerd ..................................................................................................................... 09 Resultaten Finalewedstrijd solisten en kleine ensembles ............................................................... 11 Solistenwedstrijd 2018 ................................................................................................................... 24 Fransman won Koningin Elisabethwestrijd 2017 ............................................................................. 20 Taptoe Brussels info ........................................................................................................................ 24 325 jaar geleden werd de componist en violist Giuseppe Tartini geboren ..................................... 31 Le componiste et violoniste Giuseppe Tartini est né il y a 325 ans ................................................ 36 Componisten bezingen de schoonheid van de natuur ................................................................... 41 De Albinoni vervalsing . .................................................................................................................... 47 Colofon ............................................................................................................................................. ϱϬ

BRUSSEL LEEFT - 3


AGENDA 2017 - 2018 VLAMO BRUSSELS GEWEST

04/03/2018 10u/h

Wedstrijd voor solisten en ensembles. Concours pour solistes et ensembles Kunsthumaniora Brussel - Bruxelles Chrysantenlaan – Avenue des Chrysanthèmes 26 – 1020 Laken-Laeken

KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST

FEDERATION ROYALE MUSICALE DE LA REGION BRUXELES -CAPITALE

11/07/2017

Vlaanderen feest in de stad Brussel Fête de la Communauté Flamande dans la ville de Bruxelles

09/09/2017 14u/h – 19u/h

CONCERTBAND FESTIVAL BRUSSELS Grote Markt – Brussel – Grand-Place de Bruxelles

10/09/2017 20u/h

TAPTOE BRUSSELS Grote Markt – Brussel – Grand-Place de Bruxelles

10/09/2017 10u/h - 22u/h

CONCERTBAND FESTIVAL BRUSSELS Grote Markt - Brussel – Grand-Place de Bruxelles

../11/2017

SINT-CECILIAVIERING - Brussel Kerk : nog te bepalen Célébration SAINTE - CÉCILE - Bruxelles Eglise : à déterminer

../12/2017

Muziekconcerten tijdens de Brusselse kerstmarkt Concerts lors du marché de Noël à Bruxelles

BRUSSEL LEEFT - 4


Wij nodigen al onze verenigingen uit tot deelname aan onze activiteiten. Uiteraard zullen wij u eerstdaags, per E-mail, verdere informatie bezorgen over de plaats en de inhoud van de evenementen. Ondertussen kunt u deze data reeds vrijhouden. Muzikanten en bestuursleden, wij rekenen op uw deelname. Samen met de medewerking van onze verenigingen willen wij, in een vriendschappelijke sfeer, muziek beleven en er hoogstaande culturele activiteiten van maken, uw vereniging, onze organisatie en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest waardig. Bedankt voor uw bijzonder gewaardeerde medewerking.

ACTIVITEITEN VERENIGINGEN 2017 ACTIVITÉS SOCIÉTÉS 2017 24/08/2017 20u/h

Koninklijke Filharmonie – Brussel - Jette Société Royale Philharmonie – Bruxelles - Jette Bloemenconcert / Concert en fleurs St. Pieterskerk / Eglise St. Pierre – Jette ♪♪♪♪♪

12/11/2017 9.45u/h

Koninklijke Filharmonie – Brussel – Jette Société Royale Philharmonie – Bruxelles – Jette Sint Ceciliamis / Messe de Sainte Cécile Sint Pieterskerk / Eglise Saint Pierre - Jette ♪♪♪♪♪

09/12/2017 20u/h

Koninklijke Filharmonie – Brussel – Jette Société Royale Philharmonie - Bruxelles - Brussel Galaconcert / Concert de Gala Heilige Clarakerk / Eglise Sainte Clara

De artikels voor de volgende editie van ons tijdschrift dienen uiterlijk in het bezit te zijn van de redactie vóór 15 september 2017 Les articles pour la prochaine édition doivent être en possession de la rédaction pour le 15 septembre 2017 au plus tard

BRUSSEL LEEFT - 5


IN MEMORIAM

FREDDY THEYS

(°10/03/1944 + 06/05/2017) De Raad van Bestuur van de Koninklijke Muziekfederatie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, alsook Taptoe Brussels houden eraan aan de familie en vrienden van de heer Freddy Theys hun diepste gevoelens van medeleven te betuigen naar aanleiding van het verlies van hun dierbare. We wensen u allen veel sterkte toe in deze moeilijke dagen.

Le Conseil d’administration de la Fédération Royale Musicale de la Région de Bruxelles-Capitale et Taptoe Brussels présentent leurs sincères condoléances à la famille et amis suite à la perte de votre bien-aimé Monsieur Freddy Theys, et leur souhaite de trouver le courage et le réconfort en ces pénibles moments.

BRUSSEL LEEFT - 6


Eerbetoon aan de heer Freddy Theys

(°10/03/1944 + 6/5/2017)

Met droefheid hebben we kennis genomen van het overlijden van de heer Freddy Theys. Een zeer gepassioneerd fotograaf is ons ontvallen. Sedert de eerste editie van Taptoe Brussels in 2001 zorgde hij samen met zijn collega de heer Albert Herckens onafgebroken voor prachtige fotoreportages van dit evenement. Naast een gepassioneerd fotograaf was hij een bijzonder vriendelijk persoon, hij hield eraan om zich ten dienste te stellen van de anderen, helpen waar hij kon, steeds in alle discretie en bescheidenheid. Hij had oog voor alle dingen van het leven, was een minzaam, sereen persoon steeds tactvol/respectvol in zijn contacten met anderen. Zijn grote passie was de fotografie. Hij realiseerde miljoenen foto’s, in het begin op fotopapier, diapositieven en daarna digitaal. Hij beheerste zowel de zwart-wit als kleurfotografie in alle formaten Zowat alle onderwerpen, bewegende, niet-bewegende heeft hij in zijn fotografie vastgelegd. Hij hield eraan details naar waarde te schatten en deze te voorzien van effecten, waarvan hij de geheimpjes kende als geen ander. Hij hield eraan om fotoreportages te realiseren met een eigen inbreng zodat de in beeld gebrachte personen of onderwerpen een onuitwisbare herinnering teweeg brachten Hij leidde gedurende meer dan dertig jaar met meesterlijke hand de Foto Club van de MIVB waar hij de kneepjes van zijn grote passie aanleerde aan anderen. Nu is hij vertrokken voor een lange reportage waarvan we het resultaat nooit zullen zien Vaarwel Freddy.

Hommage à Freddy Theys

(°10 /03/1944 + le 6 /05/ 2017)

Freddy Theys ce grand passionné amoureux fou de photographie vient de nous quitter. Depuis la première édition du Taptoe Bruxelles en 2001 il soigna avec son collègue Mr Albert Herckens sans interruption pour les magnifiques reportages de cet évènement. C’était une personne d’une gentillesse extrême, il aimait rendre service ou aider tout en restant discret et d’une modestie exemplaire. Il était très attentif aux choses de la vie et toujours prêt à combattre l’injustice, mais toujours calmement, sereinement et avec tact. Sa plus grande passion était la photographie, il a réalisé des milliers de photos tant en argentique que numérique, de tous les formats, en diapositives, noir et blanc ou couleurs. Tous les sujets tant mobiles qu’immobiles, il aimait mettre en valeur des détails très souvent avec des effets dont il détenait quelques petits secrets. Il adorait faire des reportages photos en y mettant tout son cœur afin que les personnes ou les sujets pris en photos soient des souvenirs impérissables. Il a animé pendant 30 ans le Photo-Club de la STIB avec une main de maître et toujours avec le plaisir d’enseigner les bons trucs et ficelles de sa grande passion. Maintenant, il est parti faire un très long reportage dont hélas nous ne verrons jamais le résultat. Adieu Freddy. BRUSSEL LEEFT - 7


tŝũďŝĞĚĞŶĞĞŶƵŝƚŐĞďƌĞŝĚĂƐƐŽƌƟŵĞŶƚŵƵnjŝĞŬŝŶƐƚƌƵŵĞŶƚĞŶĂĂŶ͗ ,ŽƵƚͲĞŶŬŽƉĞƌďůĂnjĞƌƐ͕ĚŝŐŝƚĂůĞƉŝĂŶŽ͛Ɛ͕ĚƌƵŵƐĞŶƚŽĞďĞŚŽƌĞŶ͘ KŶĚĞƌŚŽƵĚĞŶŚĞƌƐƚĞůůŝŶŐĂĂŶƐĐŚĞƌƉĞƉƌŝũnjĞŶ͘

; Ϳ

ZZZPXVLFFRPSDQ\EH


VAN HARTE GEFELICITEERD,…

De Raden van Bestuur van de Koninklijke Muziekfederatie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en Vlamo Brussel houden eraan mevrouw Cecile Van Camp en de heer Louis Meeus te feliciteren voor hun gouden huwelijksjubileum. Na 50 jaar lief en leed gedeeld te hebben werd dit heuglijk feit op 24/06/2017 in familiekring gevierd. Als kers op de taart was – als complete verassing voor Cecile en genodigden – een verrassingsoptreden voorzien van de bekende lyrische sopraan Carla Schroyen met pianistcomponist Dagmar Feyen. Voor wie het nog niet wist, Cecile is ere-directeur bij het Koninklijk Muziekverbond van België en Vlamo. Na haar op pensioenstelling blijft zij samen met haar echtgenoot zich inzetten voor de instrumentale amateurmuziek, zowel bij het Koninklijk Muziekverbond van België, de Koninklijke Muziekfederatie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Vlamo en Vlamo Brussels Gewest. Via een gunstige wind kon de redactie een foto bemachtigen dewelke we hierbij graag publiceren.

Beste Cecile en Louis, van harte proficiat met jullie gouden huwelijksjubileum en van harte dank voor jullie onbaatzuchtige en professionele inzet ten bate van de amateurmuziek.

BRUSSEL LEEFT - 9


VLAMO FINALEWEDSTRIJD VOOR SOLISTEN EN KLEINE ENSEMBLES De finalewedstrijd voor solisten en kleine ensembles van Vlamo had plaats op zaterdag 22 en zondag 23 april 2017 in het Lemmensinstituut te Leuven. De deelnemers die werden geselecteerd op de provinciale wedstrijd voor solisten en ensembles Vlamo Brussel namen deel aan deze finalewedstrijd en behaalden volgende resultaten :

TOETSINSTRUMENTEN

Eline ALEN

categorie A

piano

80,00% grote onderscheiding

HOUTBLAZERS

Tereza ZELENA

eerste afdeling

dwarsfluit

88,50% grote onderscheiding

Jessica VANBEGIN

uitmuntendheid klarinet

Dirk MAES

superieure afd.

75,50% onderscheiding

dwarsfluit 80,00% grote onderscheiding

STRIJK- EN TOKKEL INSTRUMENTEN

Dora Oliva DEVOGHEL

categorie A

viool

92,00% grootste onderscheiding

Lisa DE PRINS

categorie A

viool

89,00% grote onderscheiding

Eline VANDERPIJPEN

categorie B

viool

89,00% grote onderscheiding

Emma BORGHYS

categorie B

viool

83,00% grote onderscheiding

Lotte DE MUNCK

categorie C

viool

86,00% grote onderscheiding

Zoe ANSOUL

categorie C

viool

76,00% onderscheiding

Vlamo Brussel feliciteert van harte deze solisten.

BRUSSEL LEEFT - 11


PROVINCIALE WEDSTRIJD VOOR SOLISTEN EN KLEINE ENSEMBLES 2018 Houtblazers Koperblazers Slagwerkers Strijkers Toets- en Tokkelinstrumenten Accordeons

ZONDAG 4 MAART 2018

KUNSTHUMANIORA BRUSSEL Chrysantenlaan 26 – 1020 BRUSSEL – LAKEN

Inschrijvingen : Kandidaten die deelnemen dienen uiterlijk op 15 november

2017

in te schrijven.

Kandidaten blaasinstrumenten en concertslagwerk die deelnemen met een niet geklasseerd (deel van een) werk dienen uiterlijk op 1 november 2017 in te schrijven Het beknopt wedstrijdreglement voor blaasinstrumenten, concertslagwerk, accordeon en het wedstrijdreglement voor strijkers, toets-en tokkelinstrumenten kunt u vinden in dit tijdschrift. Het volledig wedstrijdreglement evenals de inschrijvingsformulieren kunt u vinden op de website van Vlamo: www.vlamo.be

OOK U WORDT VERWACHT! Uw inschrijving zenden : E-mail: brussel@vlamo.be

BRUSSEL LEEFT - 12


CONCOURS PROVINCIAL POUR SOLISTES ET PETITS ENSEMBLES 2018 Instruments à vent - bois Instruments à vent - cuivres Percussions de concert Instruments à cordes Claviers Accordéons

DIMANCHE 4 MARS 2018

KUNSTHUMANIORA BRUSSEL Avenue des Chysanthèmes 26 – 1020 Bruxelles (Laeken)

Inscriptions : Les candidats qui participent au concours doivent s’inscrire avant le 15 novembre

2017 au plus tard. Les candidats des instruments à vent et percussion de concert qui participent au concours avec un œuvre (ou partie de celle-ci) non classée doivent s’inscrire

avant le 1

novembre 2017 au plus tard. Vous trouvez dans notre revue le règlement succinct pour instruments à vents, percussions de concert, accordéon et le règlement pour instruments à cordes et clavier. Le règlement complet et formulaire d’inscription peuvent s’obtenir via le site web www.vlamo.be

ON VOUS ATTEND ! :Envoyez votre inscription E-mail: brussel@vlamo.be

BRUSSEL LEEFT - 13


TOELICHTING PROVINCIALE WEDSTRIJD VOOR SOLISTEN EN ENSEMBLES 2018 Op zondag 4 maart 2018 organiseert Vlamo-Brussel de jaarlijkse provinciale wedstrijd voor solisten en ensembles in de Kunsthumaniora Brussel, Chrysantenlaan 26 – 1020 Brussel. Toegelaten disciplines - Solisten blaasinstrumenten en concertslagwerk - Solisten strijkers, toets- en tokkelinstrumenten - Ensembles - Accordeon

De wedstrijd voor solisten blaasinstrumenten en concertslagwerk is onderverdeeld in volgende disciplines : -Houten blaasinstrumenten -Koperen blaasinstrumenten - Concertslagwerk De wedstrijd voor kleine ensembles is toegankelijk voor groepen van twee tot acht uitvoerders die werken brengen uit het repertoire van ensembles en kamermuziek. Stemverdubbelingen worden niet toegestaan Dirigeren wordt niet toegestaan Alle mensen op het podium maken deel uit van het ensemble en vallen onder de deelnemingsvoorwaarden. Dus een eventuele pianist wordt ook tot het ensemble gerekend. In elke categorie moeten de deelnemers werken uitvoeren, te kiezen uit het repertorium met geklasseerde werken van Vlamo. Dit repertorium is te raadplegen op de website www.vlamo.be Werken die niet in het repertorium zijn opgenomen, zullen door een bevoegde commissie in een afdeling worden geklasseerd. De bovenstaande disciplines wordt ingedeeld in zes afdelingen: Lagere afdelingen : Derde afdeling : (L1 + L2 +L3 ) - maximale tijdsduur: 5 minuten Tweede afdeling: (L4+M1)

- maximale tijdsduur: 5 minuten

Eerste afdeling: (M2+M3)

- maximale tijdsduur: 10 minuten

Hogere afdelingen: Afdeling uitmuntendheid (H1+H2) - maximale tijdsduur: 10 minuten Ere-afdeling: (H3)

- maximale tijdsduur: 12 minuten

Superieure afdeling (afgestudeerden + 1e. jaar HMO) - maximale tijdsduur 12 minuten

BRUSSEL LEEFT - 14


DE SOLISTEN BLAASINSTRUMENTEN EN CONCERTSLAGWERK DIE DEELNEMEN MET EEN GEKLASSEERD WERK DIENEN UITERLIJK OP 15 NOVEMBER 2017 IN TE SCHRIJVEN. DE SOLISTEN BLAASINSTRUMENTEN EN CONCERTSLAGWERK DIE DEELNEMEN MET EEN NIET GEKLASSEERD WERK DIENEN UITERLIJK OP 1 NOVEMBER 2017 IN TE SCHRIJVEN De wedstrijd voor accordeons De discipline accordeon wordt ingedeeld in zes afdelingen: Lagere afdelingen : Derde afdeling : (L1 + L2 +L3 ) - tijdsduur: 5 tot 10 minuten Tweede afdeling: (L4+M1)

- tijdsduur: 5 tot 10 minuten

Eerste afdeling: (M2+M3)

- tijdsduur: 10 tot 15 minuten

Hogere afdelingen: Afdeling uitmuntendheid (H1+H2) - tijdsduur: 10 tot 15 minuten Ere-afdeling: (H3)

- tijdsduur: 15 tot 20 minuten

Superieure afdeling (afgestudeerden + 1e. jaar HMO) - tijdsduur: 15 tot 20 minuten

Kleine ensembles tot maximum 12 uitvoerders

UITERSTE INSCHRIJVINGSDATUM: ACCORDEONS: 15 november 2017 De wedstrijd voor solisten en ensembles strijkers, toets- en tokkelinstrumenten is ingedeeld in volgende disciplines: Strijkinstrumenten : bvb. Viool, cello, contrabas Toetsinstrumenten : bvb. Piano, clavecimbel, pianoforte Tokkelinstrumenten : bvb. Gitaar, harp, mandoline De wedstrijd wordt ingedeeld in vijf categorieën volgens leeftijd. De leeftijd die de kandidaat heeft op 31 december van het inschrijvingsjaar is bepalend. De deelnemers houden zich aan de volgende minimale en maximale tijdsduur. Alle kandidaten voeren één of meerdere werken uit conform de tijdsbepaling van de categorie waarin ze optreden. Cat. A : minder dan 13 jaar, tijdsduur tussen 3 en 8 minuten Cat B : 13 tot en met 15 jaar, tijdsduur tussen 5 en 12 minuten: Cat. C : 16 tot en met 18 jaar, tijdsduur tussen 10 en 15 minuten Cat. D : meer dan 18 jaar (amateurmuzikant), tussen 10 en 20 minuten. Cat. E : meer dan 18 jaar (hogeschoolstudent, richting muziek), tussen 15 en 25 minuten.

UITERSTE INSCHRIJVINGSDATUM VOOR SOLISTEN EN ENSEMBLES STRIJKERS,TOETS-en TOKKELINSTRUMENTEN uiterlijk 15 november 2017 BRUSSEL LEEFT - 15


DEELNEMINGSVOORWAARDEN VOOR ALLE DISCIPLINES : Om te kunnen deelnemen moeten de kandidaten in orde zijn met hun lidmaatschap bij Vlamo. Hetzij individueel, hetzij via hun vereniging of onderwijsinstelling. Zijn uitgesloten van deelname : beroepsmusici en studenten die geslaagd zijn voor de meestergraad aan een hogeschool departement muziek. , kunnen noch deelnemen met hun hoofdinstrument, noch met een ander instrument. Het inschrijvingsformulier, vergezeld van de solopartituur en indien men speelt met pianobegeleiding ook een exemplaar van de pianopartituur dienen vóór (zie data hierboven) toe te komen per E-mail : brussel@vlamo.be Het inschrijvingsgeld bedraagt 5 Euro per deelnemer en wordt de dag van de wedstrijd geïnd.

Inschrijvingen zonder bijhorende partituren worden niet aanvaard.

Het volledig reglement en inschrijvingsformulier via de website www.vlamo.be. Vlamo-Brussel stelt een pianist ter beschikking van de kandidaten en geeft de kandidaten de mogelijkheid om voorafgaand eens te kunnen oefenen met de pianist. De kandidaten zijn ook vrij zelf te zorgen voor een pianist. De daaraan verbonden onkosten zijn ten laste van de kandidaten.

Update wedstrijdreglement : https://vlamo.be/

Fijne charcuterie - Belegde broodjes Charcuterie fine - Sandwichs garnis Plattesteen 4, 1000 Brussel Tel.: 02 512 06 37 Van maandag tot vrijdag / Lundi au vendredi

BRUSSEL LEEFT - 16


REGLEMENT: CONCOURS PROVINCIAL POUR JEUNES SOLISTES ET PETITS ENSEMBLES DE MUSIQUE 2018 Dimanche 4 mars 2018 Vlamo-Bruxelles organise son concours provincial annuel pour jeunes solistes et petits ensembles au Kunsthumaniora Brussel, Avenue des Chrysanthèmes 26 – 1020 Bruxelles (Laeken). Disciplines admises -

Solistes instruments à vent (bois & cuivres), et percussions de concert Solistes instruments à cordes (avec archet ou pincées), clavier Ensembles Accordéons

Le concours pour solistes des instruments à vent et percussions de concert est subdivisé dans les disciplines suivantes: Instruments à vent en bois Instruments à vent en cuivre Percussions de concert Le concours pour les petits ensembles est accessible aux groupes de deux à huit musiciens qui jouent des œuvres reprises dans le répertoire des ensembles et de musique de chambre. Les doublements de sons ne sont pas autorisés. Diriger n’est pas autorisé. Toutes les personnes sur scène font partie de l'ensemble et doivent se soumettre aux conditions de participation ; un pianiste éventuel fait donc partie de l'ensemble. Dans chaque catégorie, les participants doivent choisir une œuvre reprise dans le répertoire des œuvres classées par Vlamo. Ce répertoire peut être consulté sur le site www.vlamo.be Les œuvres qui ne sont pas reprises dans le répertoire, et choisies par les participants, seront classées dans une catégorie par une commission de musicologues compétents.

Les disciplines ci-dessus sont classées en six divisions : Divisions inférieures : Troisième division : (L1 + L2 + L3 ) - durée : maximum 5 minutes Deuxième division : (L4 + M1)

- durée : maximum 5 minutes

Première division: (M2+ M3)

- durée : maximum 10 minutes

Divisions supérieures : Division Excellence : (H1 + H2)

- durée : maximum 10 minutes

Division d’Honneur : (H3)

- durée : maximum 12 minutes

Division supérieure (diplômés + 1e. année ESS) - durée maximum 12 minutes

BRUSSEL LEEFT - 17


LES SOLISTES INSTRUMENTS A VENT ET PERCUSSION DE CONCERT QUI PARTICIPENT AU CONCOURS AVEC UNE ŒUVRE (OU PARTIE DE CELLE-CI) CLASSEE DOIVENT S’INSCRIRE AU PLUS TARD AVANT LE 15 NOVEMBRE 2017. LES SOLISTES INSTRUMENTS A VENT ET PERCUSSION DE CONCERT QUI PARTICIPENT AVEC UNE ŒUVRE OU PARTIE DE CELLE-CI) NON CLASSEE DOIVENT S’INSCRIRE AU PLUS TARD AVANT LE 1 NOVEMBRE 2017.

Le concours pour accordéons : Ensembles avec au maximum 12 musiciens.

Les disciplines ci-dessus sont classées en six divisions : Divisions inférieures : Troisième division : (L1 + L2 + L3 ) - durée : entre 5 et 10 minutes Deuxième division : (L4 + M1)

- durée : entre 5 et 10 minutes

Première division: (M2+ M3)

- durée : entre 10 et 15 minutes

Divisions supérieures : Division Excellence : (H1 + H2)

- durée : entre 10 et 15 minutes

Division d’Honneur : (H3)

- durée : entre 15 et 20 minutes

Division supérieure (diplômés + 1e. année ESS) - durée entre 15 et 20 minutes

DATE D’INSCRIPTION POUR LE DISCIPLINE ACCORDEON : 15 NOVEMBRE 2017 Le concours de solistes pour instruments à cordes (avec archet), clavier, et instruments à cordes pincées est subdivisé dans les disciplines suivantes :

Instruments à cordes (avec archet) : par ex. : Violon, violoncelle et contrebasse Claviers : par ex. : Piano, clavecin, pianoforte Instruments à cordes pincées : par ex. : Guitare, harpe, mandoline Le concours est subdivisé en cinq catégories selon l'âge. L'âge que le candidat a le 31 décembre de l'année de l'inscription est décisif. Les participants doivent respecter la durée minimale et maximale suivante. Tous les candidats jouent une ou plusieurs œuvres conformément aux laps de temps de la catégorie dans laquelle ils se produisent. BRUSSEL LEEFT - 18


Cat. A : moins de 13 ans, durée entre 3 et 8 minutes. Cat B : de 13 à 15 ans, durée entre 5 en 12 minutes. Cat. C : de 16 à 18 ans, durée entre 10 et 15 minutes Cat. D : plus de 18 ans (musicien amateur), durée entre 10 et 20 minutes. Cat. E : plus de 18 ans (étudiant, direction musicale), durée entre 15 et 25 minutes.

DATES D’INSCRIPTION POUR SOLISTES INSTRUMENTS A CORDES et CLAVIER: 15 novembre 2017.

CONDITIONS DE PARTICIPATION POUR TOUTES LES DISCIPLINES : Pour pouvoir participer, les candidats doivent être en ordre avec leur affiliation et cotisation à Vlamo, soit à titre individuel, soit par le biais d’une société musicale ou école de musique (académie). Sont refusés de participer : musiciens professionnels et étudiants qui ont réussi un master à une académie ou conservatoire. Nous vous demandons de joindre au formulaire d’inscription, un exemplaire de la partition soliste et de joindre, si l’on joue avec accompagnateur, un exemplaire de la partition piano. Pour les ensembles, il suffit de joindre un exemplaire de direction. Les inscriptions doivent être envoyées dans les délais demandés (voir dates ci-dessus) par E-mail : brussel@vlamo.be. Le droit d’inscription par participant est de 5 € payable le jour du concours.

Les inscriptions reçues sans partitions seront refusées.

Le règlement complet et formulaire d’inscription peuvent s’obtenir via le site web www.vlamo.be Vlamo-Bruxelles peut mettre un pianiste à la disposition des participants et, ainsi permettre aux candidats de répéter avec ce pianiste accompagnateur. Si le candidat le souhaite il peut venir avec son propre pianiste, mais avec tous les frais d’accompagnement à sa charge.

Update règlement : https://vlamo.be/

BRUSSEL LEEFT - 19


FRANSMAN WON DE KONINGIN ELISABETHWEDSTRIJD 2017

De 80e. Koningin Elisabethwedstrijd werd dit jaar voor het eerst opgedragen aan de cello. De beslissing om een wedstrijd voor cello te organiseren is heel spontaan tot stand gekomen, na ontmoetingen met een groot aantal jonge uitstekende cellisten, tegen de achtergrond van het wereldwijde enthousiasme waar het instrument vandaag kan op rekenen. De finalisten van de Koningin Elisabethwedstrijd verbleven als voorbereiding een ganse week in de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo. Het was pas na hun aankomst in de kapel, dat zij de partituren kregen van het verplicht werk dat ze in de finale moesten brengen en dat

BRUSSEL LEEFT - 20


ook speciaal voor deze gelegenheid werd gecomponeerd. Daarnaast mochten zij ook nog een concerto naar keuze uitvoeren.

De jonge cellisten werden bij hun uitvoering begeleid door het Brussels Philharmonic orkest onder leiding van Stéphane de Nève. De 27 jarige Fransman Victor Julien-Laferrière heeft deze allereerste Koningin Elisabethwedstrijd voor cello gewonnen: de Grote Internationale Prijs Koningin Elisabeth – Prijs Koningin Mathilde met een waarde van 25.000 Euro. Dit levert hem tevens een reeks concerten op in binnen- en buitenland. Laferrière won de wedstrijd met de uitvoering van het verplicht werk “Sublimation” van een van de belangrijkste Japanse componisten van het moment Toshio Hosakawa, gevolgd door het keuzewerk het “Concerto nr.1 in Es op. 107 van Dmitri Shostakovich. De Tweede Prijs was voor de Japanner Yuya Okamoto. De Derde Prijs voor de Colombiaan Santiago Canón-Valentia. De Fransman Aurélien Pascal kreeg de Vierde Prijs. De Vijfde Prijs was voor de Wit-Rus Ivan Karizna, die ook de Canvas-Klaraprijs, de publieksprijs van Canvas en Klara in ontvangst mocht nemen. De zesde Prijs tenslotte was voor de Amerikaan Brannon Cho. De zes overige laureaten werden niet gerangschikt, maar alfabetisch vermeld: Sihao He, Seungmin Kang, Maciej Kulakowski, JeonHyoun (Christine) Lee, Yan Levionnois en Bruno Philippe. De laureaat, Victor Julien–Laferrière werd geboren te Parijs in 1990 en komt uit een muzikale familie. Het is dan ook bijna vanzelfsprekend dat de muziek reeds vroeg zijn passie werd. Op 7 jarige leeftijd begon hij met het bespelen van de cello en volgde hij les bij René Benedetti. Vervolgens studeerde hij van 2004 tot 2008 aan het Conservatorium van Parijs. In 2009 was hij leerling van Heinrich Schiff aan de universiteit voor Muziek en Kunst in Wenen en aan het Mozarteum in Salzburg bij Clemens Hagen.

Tussen 2005 en 2011 nam hij deel aan de International Music Academy Switserland van Seiji Ozawa. In 2012 won hij de eerste prijs en twee bijzondere prijzen in de “Prague Spring Competition” Victor Julien-Laferrière is een veel gevraagd cellist en musiceerde reeds in de grote muziektempels van Frankrijk. Hij richtte samen met Adam Laloum en Mi-sa Yang het trio “Esprit” op. Zij brachten in 2014 hun eerste CD uit. Een CD met sonates, opgenomen met de pianist Adam Laloum kreeg in 2016 een Diapason d’Or. Volgend jaar zal de Koningin Elisabethwedstrijd worden opgedragen aan de zang. CVC BRUSSEL LEEFT - 21


t

s engagemen

Wij gaan 100 % voor

% 9te5 vreden klanten.

Uw lokale partner %el¿XV %ank en Yer]ekerLnJen $VVe .atteVtraat   $VVe 7el  (PaLl -onaVGerLGGer#PanGatEel¿XVEe

Ontdek meer op belfius.com/tevredenheid Belfius Bank NV, Pachecolaan 44, 1000 Brussel – IBAN BE23 0529 0064 6991 – BIC GKCCBEBB – RPR Brussel BTW BE 0403.201.185 – FSMA nr. 19649 A.


the

udent ment

12th key

optional Eb Eb lever

adjustable thumb rest with ring

bell ring made of high strength elastomer

SeleS is a new brand crea e te ed by Henri SELMER Paris respec ec cti ting ng the values ng held d by the SELMER E fa fami m ly since the creation of the company y in n 18 1 85.

par

www.seles.ffr


KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST

Zaterdag 9 september te 20.00u Brussel, Grote Markt

DEELNEMERS Showband Irene (Nederland) Irene heeft in de afgelopen jaren haar eigen stijl ontwikkeld. De Showband IRENE bestaat uit relatief jonge leden. Dat geeft de showinstructie de mogelijkheid een fysiek zware en dynamische show te schrijven. Juist dit aspect typeert deze band van de Veluwe. Showband IRENE bestaat uit 44 muzikanten. Vorig jaar won deze band het Open Europese Show Kampioenschap in het Duitse Rastede. In de week erna trad Showband Irene op in Modena in Italië waar een mooie 3e plaats veroverd werd in een internationaal wedstrijdveld. De show van 2017 neemt je mee naar dromenland. Daar komen alle emoties die je in je slaap beleeft, voorbij. Met deze show gaat de band naar het Wereld Muziek Concours in Kerkrade.

Trompeter Showkorps Leinegarde (Duitsland) “Alles onder één hoed” – dit zou een goede reclameslogan zijn voor dit Showorkest uit Duitsland. Trompeter – Showcorps Leinegarde kenmerkt zich al ruim 50 jaar door zijn muzikale diversiteit, bijzondere uniformering en choreografie. Ze verzorgen zowel klassieke concerten, alsmede Streetparades en showoptredens, kortom Leinegarde is een veelzijdig showorkest. In Duitsland is het korps een graag geziene gast bij concerten, optochten, muziekparades en Taptoe‘s. Ook internationaal timmert het orkest flink aan de weg en heeft inmiddels al vele succesvolle optredens verzorgt in o.a. Denemarken, Zweden, Engeland, Frankrijk, Luxemburg en Zwitserland.


KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST

Zaterdag 9 september te 20.00u Brussel, Grote Markt

Musikkapelle SIPACHZELL (Oostenrijk) 139 jaar geleden werd de Muziekkapel SIPACHZELL opgericht door burgemeester Josef Innermair. Dirigent, organist en schoolmeester Franz Feyrer van toen, nam de taak op zich om een groot aantal mensen op te leiden voor blaasmuziek. Niet veel later werd de Muziekkapel SIPACHZELL een vaste component bij de vele festiviteiten. In 2000 nam ze deel aan het 21ste Oostenrijkse brass muziekfestival in Wenen. Samen met de muziekverenigingen Krenglbach en Neukirchen behaalden zij het hoogste niveau (niveau E). Gemotiveerd door dit succes deden zij mee aan het Bezirksmusikfest nach WeiĂ&#x;kirchen op 24 juni 2001 en werden kampioen met 97,5% punten. Momenteel bestaat het korps uit ongeveer 66 muzikanten.

Show- Marching- en Concertband Flora Band (Nederland) Show- Marching- en Concertband Flora Band werd opgericht op 1 augustus 1968 en mag zich tot de internationale top rekenen. Dit blijkt onder andere uit hun meer dan uitstekende prestaties op het Wereld Muziek Concours in Kerkrade, maar ook uit de drukke agenda. De Flora Band is namelijk in hun stijl, muziekkeuze wat betreft show en mars, uniform en uitstraling de meest Engelse onder de Nederlandse showen marchingbands. De Flora Band gaat uit van een brassband bezetting. De geschiedenis van Flora Band kent teveel hoogtepunten om hier op te sommen. Feit is wel dat de Flora Band bekend staat om hun fantastische agenda; taptoe Breda, nationale taptoe in Ahoy en diverse jaarlijks terugkerende buitenlandse trips zijn hier het bewijs van.


KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST

Samedi, le 9 septembre 2017, 20.00h

Bruxelles, Grand-Place

PARTICIPANTS Showband Irene (Pays-Bas) Le Showband Irène a dévéloppé ces dernières années son propre style. Le showband IRENE est composé principalement de jeunes. Ce qui permet aux instructeurs de présenter des spectacles dynamiques d’une haute intensité physique. C’est cet aspect qui caractérise ce showband de Veluwe (Pays-Bas). Le showband IRENE se compose de 44 musiciens. L’année dernière cet ensemble a gagné le Concours Européen de Shows à Rastede (Allemagne). La semaine suivante l’ensemble Irène obtena une magnifique troisième place dans un concours International à Modène (Italie). Le spectacle 2017 vous emporte dans un pays de rêves, avec toutes les émotions que vous pourriez éprouver dans votre sommeil. Avec ce spectacle le Showband IRENE se présentera au Concours Mondial de Musique à Kerkrade (PaysBas).

L’ensemble de trompettes LEINEGARDE (Allemagne) “Tout sous un chapeau” – ceci peut être un bon slogan publicitaire pour cet ensemble Allemand. Leinegarde se profile depuis déjà 50 ans par sa diversité musicale, sa choréographie et ses uniformes. L’ensemble Leinegarde se produit tant pour des concerts classiques, mais aussi pour des parades en rue, des shows, en bref Leinegarde a de nombreuses facettes. En Allemagne l’ensemble est un invité bien vu aux concerts, parades, cortèges et Taptoes.


KONINKLIJKE MUZIEKFEDERATIE VAN HET BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST

Samedi, le 9 septembre 2017, 20.00h

Bruxelles, Grand-Place

Chapelle Musicale SIPACHZELL (Autriche) L’ensemble musical SIPACHZELL a été fondée il y a 139 ans par le bourgmestre Josef INNERMAIR. Le dirigeant, organiste et maître d’école Franz FEYER prit alors la tâche de former de nombreuses personnes pour cette chapelle musicale. Quelques années plus tard l’ensemble SIPACHZELL était un invité bienvenu aux nombreuses festivités. En 2000 Sipachzell participa au 21ème Festival Autrichien pour Brass Bands à Vienne. Elle obtint le niveau les plus élevé (niveau E), ceci ensemble avec les sociétés de musique de Krenglbach et de Neukirchen. Motivé par ce résultat le 24 juin 2001 SIPACHZELL participa au “Bezirksmusikfest nach Weißkirchen” et devint champion avec 97,5% des points. Actuellement l’orchestre se compose de 66 musiciens.

Show- Marching- en Concertband Flora Band (Pays Bas) Le Show- Marching & Concertband Flora Band Rijnsburg (Pays-Bas) est une société qui a vu le jour le 1 août 1968 et qui va de succès en succès ; preuve en est donné avec ses magnifiques résultats lors des Concours de Musique du Monde à Kerkrade. Elle a une renommée internationale et son agenda est plus que chargé. Avec leur bel uniforme et leur musique de marche Anglaise, elle joue aux principaux Taptoes aux Pays-Bas : Taptoe National Breda, Taptoe Ahoy et un déplacement en retour tous les 3 ans à l’étranger. Le Floraband se compose de 50 personnes âgés de 15 à 50 ans et joue en formation Brass Band.


CONCERTBAND FESTIVAL BRUSSELS GROTE MARKT – GRAND PLACE Ingericht door de Koninklijke Muziekfederatie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vzw. Organisés par la Fédération Royale Musicale de la Région de Bruxelles Capitale asbl. Gratis toegang / Entrée gratuite

PROGRAMMA – PROGRAMME (onder voorbehoud - sous réserve) Zaterdag / Samedi 09/09/2017 14.00 u/h

PODIUM

Harmonie Kastel (Hamme)

14.45.u/h

Kiosk/Kiosque

New Music Band (Brussel/Bruxelles)

15.30u/h

PODIUM

Koninklijke Fanfare Onder Ons (Koersel)

16.15. u/h

Kiosk/Kiosque

Kon. Harmonie van Financiën – (Brussel) Harm. Royale des Finances (Bruxelles)

17.00 u/h

PODIUM

Harmonieorkest Concordiavrienden Kalfort (Puurs)

17.45 u/h

Kiosk/Kiosque

Union Big Band (UB2 Big Band) (Londerzeel)

20.00 u/h

Zondag / Dimanche 10/09/2017 12.00 u/h

Kiosk/Kiosque

Koninklijke Muziekmaatschappij van Stokkel

12.55 u/h

PODIUM

Koninklijke Harmonie Vlaams en Vrij (Vilvoorde)

13.50 u/h

Kiosk/Kiosque

Philharmonie Royale Concordia (Ottgnies)

14.45 u/h

PODIUM

Fanfareorkest Blauberg (Herselt)

15.40 u/h

Kiosk/Kiosque

Kon Harm. Eer en Vermaak (KEVA)

16.35 u/h

PODIUM

Southern Brussels Concertband (Brussel/Bruxelles)

17.30 u/h –

Kiosk/Kiosque

J-Music Band (Zemst)

19.30 – 21.30 u/h

PODIUM

Brussels Concertband & Dunja Swing, jazz, pop, rock, folk

(Aspelare)

BRUSSEL LEEFT - 29


MUZIEKBOEKEN & LESMETHODES KEYBOARDS & DIGITALE PIANO’S (NEW)

BLAASINSTRUMENTEN

WWW.GJMUSICWORLD.BE ELEWIJTSESTEENWEG 10 - 1980 EPPEGEM (ZEMST) Aan Parking achterkant STATION EPPEGEM TEL: 015/62.33.36 GSM: 0476/77.70.36 E-mail: info@gjmusicworld.be OPENINGSUREN: Ma-Vr 9u-12u & 14u-19u Za 9u-12u & 14u-18u ACCESSOIRES & MUSIC GIFTS, ... SLAGWERK & DRUMS

STARTERPACKS & GITAREN


325 JAAR GELEDEN WERD DE COMPONIST EN VIOLIST GIUSEPPE TARTINI GEBOREN Veel muziekstukken van de vioolvirtuoos Tartini waren geschreven om zijn fenomenale techniek te laten horen. De werken zitten vol pakkende effecten, zoals moeilijke trillers en halsbrekende loopjes waarmee hij het publiek verbijsterde. Tartini wist een strenge vorm met hartstochtelijke muziek te koppelen. Hij behoort samen met zijn landgenoten Corelli en Vivaldi tot de top van de Italiaanse instrumentale muziek uit de achttiende eeuw. De componist stond hoog in aanzien en vijftig jaar later uitte de beroemde violist Paganini zijn bewondering voor Tartini. De Italiaanse vioolvirtuoos, componist en musicoloog Giuseppe Tartini werd geboren op 8 april 1692 in Pirano, een van de drie havensteden in Slovenië, die slechts een kleine kuststrook van ongeveer 50 kilometers in Istrië heeft. Pirano ligt aan de Baai van Pirano op een landpunt in de Golf van Triëst, die deel uitmaakt van de Adriatische Zee. De ouders van Tartini waren afkomstig uit Florence en Pirano. Zijn vader was directeur van de zoutmolens in Pirano. Omdat papa de kathedraal van Pirano een aanzienlijke donatie had bezorgd, werd hij uit dankbaarheid in de adelstand opgenomen. De moeder van Tartini was een van de oudste aristocraten uit de regio. Samen met zijn broers ging Tartini naar school bij de paters van het Oratoria di S. Filippo Neri, waar hij ook viool leerde spelen. Omwille van zijn buitengewone intelligentie werd hij naar de school van de Padri delle scuole pie gestuurd waar hij zijn humaniora en retorica studies voltooide. Tevens volgde hij daar ook vioollessen. Hij had bijzonder veel interesse in de gevechtssport waarin hij al de leerlingen en ook zijn trainer overtrof in het schermen. Zijn rijke ouders hoopten dat hun zoon zijn intrede zou doen bij de paters Franciscanen van de orde van de Minoriten, maar het zoontje dacht er anders over en ging rechten studeren aan de universiteit van Padua. Als bijverdienste gaf hij les in het schermen. Maar tijdens zijn studies verwierf hij de reputatie van hartenbreker en hij probeerde zich steeds te onttrekken aan de consequenties van zijn levenswandel. in 1710 kreeg hij vlinders in zijn buik en werd hij smoorverliefd op Elisabetha Premazore, een twee jaar oudere medestudente van veel lagere komaf, die afstamde van een familie die afhankelijk was van de Bisschop van Padua, kardinaal Georg Cornaro . Samen namen ze de benen en zonder medeweten van zijn ouders trad Tartini in het huwelijk. De ouders waren buiten zichzelf van woede en besloten Tartini’s maandelijkse toelage niet meer te betalen. Niet alleen de ouders van Giuseppe waren woedend, de bisschop was razend en deed alle moeite om het paar op

BRUSSEL LEEFT - 31


te sporen, maar de verliefden wisten telkens aan de achtervolgingspogingen van de bisschop te ontsnappen. Na heel wat rondzwervingen vond zijn vrouwtje onderdak in een klooster in Padua en zocht Tartini, noodgedwongen zijn toevlucht in een klooster van de Minoriten in Assisi. Hier ontmoette hij een monnik uit Pirano die tevens koster was in het klooster. Hij wist de monnik op zo een manier zijn belevenissen te vertellen, dat deze medelijden kreeg met Tartini en hem onderdak verleende. Hierdoor werden de achtervolgingspogingen van de bisschop stopgezet. Tartini zou drie jaren in het klooster verblijven. Gedurende deze periode durfde Tartini het klooster niet verlaten, hij durfde zelfs niet op straat komen. Al die tijd was het vioolspelen zijn passie en wijdde hij zich volledig en intensief aan de muziek. Hij kreeg les van pater Boemo die later beroemd werd als organist van de kloosterkerk en volgde compositieles bij de Tsjechische theoreticus Bohuslav Cemohorski.. Ondanks alle voorzorgen werd in 1714 de verblijfplaats van Tartini toevallig ontdekt. Omwille van het feit dat niemand hem mocht zien, bespeelde hij in de kerk zijn viool achter een gordijn. Toen tijdens een van zijn concerten, een sterke wind het gordijn omhoog blies konden alle aanwezigen hem zien. Iemand uit Padua herkende hem en verklapte thuis de verblijfplaats van Tartini. Het nieuws bereikte zijn vrouw en ook de bisschop die hem vergiffenis schonk voor al zijn escapades. Tartini keerde terug naar zijn vrouw en werd met open armen ontvangen. Tartini reisde met zijn vrouw naar Venetië. Hij was uitgenodigd om op te treden in het paleis van Donna Pisana Mocenigo, tijdens een samenkomst ter ere van de koninklijke keurprins van Saksen. Daar ontmoette Tartini de beroemde violist Veracini uit Florence, die hem met zijn nieuwe en gewaagde manier van spelen, zo inspireerde dat hij besloot een nog groter virtuoos dan Veracini te worden. De volgende dag verliet hij Venetië en vertrok naar Ancona om zich daar te vervolmaken in de strijkstoktechniek zodat hij Veracini kon overtreffen. Verder leerde hij de fijne kneepjes van het vioolspel bij Gasparo Viscini in Verona. Hij ontdekte er het bestaan van de verschiltoon of combinatietoon, later ook de Tartini-toon genoemd. Zijn beroemde vioolstudie “Arte dell’arco” schreef hij in Cremona. Hij wijdde zich met hart en ziel aan zijn doel en werd al snel de bekendste violist van zijn tijd. Een tijdje later vertrok hij terug naar Ascona voor een betrekking als violist in het operaorkest. In 1921 keerde hij terug naar Padua en werd hij aangesteld als kapelmeester-violist van de basiliek Sant’Antonio” in Padua, een belangrijke betrekking die hij tot aan het einde van zijn leven behield. Tartini werd ook buiten Italië meer en meer bekend. In 1723 kreeg hij een uitnodiging van graaf Kinsky met het verzoek naar Praag te komen, om daar de kroning van Karel VI muzikaal op te luisteren. Tartini voldeed graag aan dit verzoek en vertrok naar Praag. Hij verbleef er echter samen met zijn vriend de cellist Antonio Vandini tot 1726, en musiceerde er in het orkest van de graaf. In 1726 keerde hij terug naar Padua en richtte er een vioolschool op, die al spoedig een uitstekende reputatie had. Als beroemd pedagoog adviseerde hij de leerlingen, eerst een muziekstuk te zingen, alvorens het te spelen. Omwille van zijn revolutionair onderwijs stroomden uit alle hoeken van Europa de violisten toe. Daarom noemde men hem “Il Maestro BRUSSEL LEEFT - 32


della nazioni” (leraar van de naties). Veel beroemde violisten uit de 18 e. eeuw kwamen uit zijn school zoals: Nardini, Paganini, Graun en de Nederlander Pieter Hellendaal. Met zijn techniek werden de mogelijkheden van het vioolspel fors uitgebreid en de eigen werken waren er vooral op gericht zijn buitengewone virtuositeit te benadrukken. Nog jaren na zijn dood werden publicaties over Tartini’s techniek en baanbrekende muziektheorieën gebruikt door bekende docenten, zoals Leopold Mozart, de vader van W.A.Mozart. Toen Tartini iemand hoorde spelen die alleen maar zijn kwaliteiten van vingerzetting en strijkstokvirtuositeit liet horen en zien, zei hij: het is mooi en het is moeilijk, maar hier (en hij legde zijn hand op zijn hart) heeft het mij niets gedaan. Bovendien was hij ervan overtuigd dat de kunst van het musiceren de ziel moest bereiken. Ook als componist had Tartini succes. Veel van zijn werken werden overal in Europa gespeeld. Zijn vioolconcerten zijn doorgaans precies wat ze moeten zijn: virtuoos, expressief en altijd getooid met een warme instrumentale glans. Ondanks verschillende aanbiedingen uit Frankrijk, Engeland en Rusland gaf hij de voorkeur aan zijn werk in Padua. Hij gaf zelfs geen gehoor aan de uitnodiging van de Engelse Lord Eduard Walpole die hem uiterst interessante aanbiedingen deed, zodat men Tartini gek verklaarde om hier geen gevolg aan te geven. In Padua was hij perfect gelukkig. In een brief aan Markies Ferdinando degli Obizzi schreef hij: “Ik heb een vrouw die dezelfde levensvisie heeft als ik en ik heb geen kinderen. Wij zijn met onze situatie uiterst tevreden en indien we iets zouden verlangen is het zeker niet om meer te bezitten”. Hoe weinig hij om aardse goederen gaf blijkt uit zijn gulheid. Hij ondersteunde weduwen en wezen. Arme kinderen mochten op zijn kosten lessen volgen en zijn leerlingen gaf hij les tegen heel lage tarieven. Tartini was een veelschrijver. Hij liet een immens oeuvre achter waaronder: 130 vioolconcerten, 170 vioolsonates, 50 sonates voor trio, allerhande andere sonates en concertwerken. Tevens componeerde hij religieuze werken waaronder het werk “Miserere” dat hij, op verzoek van paus Clemens XII, componeerde tussen 1739 en 1741. Ook zijn Stabat Mater dat hij schreef in 1769 is heel bekend. Al zijn composities heeft graaf van Thurn und Taxis in Venetië, een goede vriend en leerling , van hem geërfd. Tartini was zonder twijfel de beste violist van zijn tijd. Hij leverde een wezenlijke bijdrage aan de ontwikkeling van de instrumentale techniek. Op latere leeftijd legde hij zich meer toe op de muziekwetenschap. Een van zijn beroemdste composities is de “vioolsonate in G mineur” ook de “Duivelstrillersonate” genoemd. Het is een werk dat bekend is om extreem technisch moeilijk te zijn. In het slotdeel moet de violist zich bijna letterlijk in allerlei bochten wringen om de voorgeschreven noten eruit te persen. Men moet werkelijk over een heel goede ontwikkelde vinger- en stoktechniek beschikken om uit de veelal uiterst lastige grepen deze muziek tevoorschijn te toveren. Het is een werk dat tegenwoordig nog regelmatig wordt uitgevoerd.

BRUSSEL LEEFT - 33


Tartini beweerde dat de duivel hem in zijn droom verscheen en hem vroeg om zijn leerling te zijn. Aan het einde van de lessen gaf Tartini de viool aan de duivel om zijn vaardigheid te testen. Deze speelde voor hem met een adembenemende virtuositeit een aardsmoeilijke maar wondermooie sonate. Toen de componist ontwaakte probeerde hij de gehoorde muziek op papier te zetten, maar tevergeefs. Het werk dat hij tenslotte componeerde, de “Sonate in G mineur” of de “Duivelstrillersonate”, was zoals hij het zelf zei: het mooiste en succesvolste werk dat hij ooit had geschreven, maar niet te vergelijken met wat hij had gehoord en, indien hij zonder zijn viool had kunnen leven, zou hij het instrument stuk hebben geslagen en geen muziek meer hebben gespeeld. Deze sonate voor viool en klavecimbel straalt iets griezelig uit. De beroemde trillers , omgeven door krachtige passages, oefenen een demonische betovering uit op de luisteraars. Het werk is een klassieker in het vioolrepertoire door de eeuwen heen. Luister ook eens naar de schoonheid van het largo - andante uit het Vioolconcerto in G , dit is werkelijk balsem voor de ziel. Gedurende de laatste jaren van zijn leven werd Tartini in 1768, toen hij op weg was voor te concerteren in Bergamo, getroffen door een verlamming aan zijn arm, waardoor hij de viool niet meer kon bespelen. Hij overleed op 26 februari 1770 en werd met veel eerbetoon begraven in de St. Catharinakerk in Padua, rechts van het hoofdaltaar. De herdenkingsplechtigheid had plaats in de Servitenkerk. Deze plechtigheid was te danken aan een dankbare leerling en meerdere fans o.a. Giulio Meneghini. Tartini was de eerste bekende muzikant die een viool bespeelde die gemaakt was door Antonio Stradivari. De viool werd gemaakt in 1715. Elk jaar wordt in de kathedraal van Pirano zijn verjaardag gevierd met een concert van zijn werken.

TARTINI FESTIVAL Ieder jaar, in de periode augustus – september, wordt er in Pirano en omstreken het Tartini festival georganiseerd dat volledig gewijd is aan de maestro. Het zijn concerten uitgevoerd door kamerorkesten en solisten met optredens van gerenommeerde musici uit gans de wereld. Het doel van het festival is de klassieke muziek en Tartini’s werken te promoten. Eveneens is er het evenement “Tartini Junior”: jonge getalenteerde Sloveense jeugdige muzikanten, die werken van Sloveense componisten uitvoeren. Ook is er nog het evenement “Tartini under the Stars”. Het zijn openluchtconcerten uitgevoerd door veelbelovende Sloveense artiesten. Deze concerten vinden plaats op de Tartini Square. Dit jaar zal het Tartini festival plaatsvinden van 16 augustus 2017 tot 7 september 2017.

BRUSSEL LEEFT - 34


TARTINI MUSEUM Het geboortehuis van Tartini in Pirano is een van de oudste huizen op het Tartini plein. Het werd reeds in 1384 in de registers van de gemeente vernoemd als “Casa Pizagrua”. Het gotische gebouw werd in de 19e. eeuw gerenoveerd in neoklassieke stijl. Tijdens de restauratie werden interessante muurschilderingen gevonden. Het gebouw is de zetel van de Italiaanse Gemeenschap en het is bestemd voor culturele evenementen, tentoonstellingen en kunstworkshops. In 1845 werd in de gevel een gedenkplaat aan Tartini ingebouwd. Op de eerste verdieping is er de “Tartini Memorial Room”. Het is een permanente tentoonstelling over het leven van de beroemde Giuseppe Tartini. Men kan er belangrijke documenten en manuscripten bewonderen. Heel interessant is de brief die Tartini schreef aan zijn leerlinge Maddalena Lombardini, waarin hij de strijkstoktechniek beschrijft. Verder ziet men er portretten, schilderijen, zijn dodenmasker, een Amati-viool en foto’s van de inhuldigingsceremonie van het standbeeld van Tartini. In het midden van het Tartini plein, rechtover zijn geboortehuis staat een bronzen standbeeld van de maestro. Het kunstwerk is een werk van de beroemde Venetiaanse beeldhouwer Antonio dal Zotto. Het standbeeld staat op een hoog voetstuk kunstig en rijkelijk gebeeldhouwd door de steenhouwer Tamburlini. Het standbeeld domineert het plein en vormt een geheel met de kathedraal St. George die de stad domineert.

cvc BRUSSEL LEEFT - 35


LE COMPONISTE ET VIOLONISTE GIUSEPPE TARTINI EST NE IL Y A 325 ANS. Giuseppe Tartini est né le 8 avril 1692 à Pirano, dans une famille nombreuse. Il est le quatrième enfant d'un couple qui en eut neuf, dont deux moururent en bas âge. Le père, Giovanni Antonio Tartini, descendant d'une famille de la noblesse florentine, est venu en 1678 s'installer en Istrie, à Pirano, pour développer un commerce familial. C'est dans cette ville qu'il prend femme en 1685, en la personne de Caterina Zangrando. Les premiers différends qui opposèrent Giuseppe à son père apparurent lorsque celui-ci manifesta son intention de faire embrasser à son fils la carrière ecclésiastique, habituellement réservée aux jeunes doués pour les études plutôt que pour faire des affaires. Mais Giuseppe, quant à lui, ne tient guère à entrer dans les ordres. Aussi, après une première formation de séminariste à Capodistria, s'arrange-t-il pour se faire envoyer à l'université de Padoue afin d'y suivre des études de lettres ou de droit. De ses années de formation au petit séminaire lui resteront pour toujours une religiosité consciente et déterminée, qui ne dégénéra jamais en bigotisme affiché, et des convictions personnelles qui évolueront progressivement vers un déisme peu orthodoxe. Dans le milieu universitaire padouan, Tartini découvre une vrai vie musicale et se perfectionne dans la technique violonistique. Sa vocation d'instrumentiste et de créateur s'affine, en même temps que ses idées religieuses évoluent. L'état ecclésiastique lui devient vite une perspective d'avenir assez démoralisante, d'où son mariage précoce et caché, qui lui ferme définitivement la prêtrise. Ce mariage, compte tenu de ses circonstances particulières, est à l'origine des légendes et des affabulations les plus diverses. Tout, ou presque, a donc été inventé dès lors qu'il s'agissait de Giuseppe Tartini. En 1714, on retrouve la trace de Tartini à Ancône. Rien n'indique qu'il s'y soit réfugié pour fuir la colère de l'évêque de Padoue; il y est en effet employé comme violoniste à l'opéra local. Il dispose en tout cas d'assez de temps libre pour travailler de près la technique de son instrument et découvrir un phénomène étrange sur son violon, celui dit du "troisième son". Dans son traité intitulé Trattato di musica secondo la vera scienza dell' armonia (Padoue 1754), il notera plus tard: "En 1714, âgé de vingt-deux ans seulement, j'étais à Ancône lorsque je découvris ce phénomène [du "troisième son"] de manière fortuite sur le violon. Ce phénomène de résonance entre cordes vibrantes consiste en l'exécution d'une tierce ou d'une sixte sur deux cordes; si l'intervalle est absolument juste, l'oreille perçoit au-dessous un BRUSSEL LEEFT - 36


"troisième son", ou "son résultant". Il s'agit là de l'exact inverse des sons harmoniques. Si l'on joue par exemple un do sur un piano, une oreille exercée y perçoit en même temps un mi, un sol et un do supérieurs. Ce sont des sons harmoniques. A l'inverse, si l'on joue en même temps sur un violon (ou si l'on fait jouer par deux trompettes, ou par deux hautbois, etc.), un mi et un sol, ou un mi et un do aigu, on entendra assez nettement, en même temps, un do grave, celui que Tartini appelait le "troisième son". Un évènement important est probablement intervenu dans la vie de Tartini avant son retour à Padoue, en 1721: sa rencontre avec le virtuose florentin Francesco Maria Veracini (16901768). On raconte qu'un duel musical, comme l'époque les aimait, aurait opposé les deux hommes en 1716 dans le palais du doge de Venise en présence du prince Auguste III de Saxe, lequel aurait ensuite engagé Veracini comme premier violon de sa cour à Dresde. Aucun document n'a jamais pu être fourni à l'appui de cette supposée rencontre, pas plus qu'à l'appui de la thèse selon laquelle Tartini, prudent, serait allé écouter son rival potentiel avant d'accepter le duel, et aurait refusé celui-ci en sachant qu'il allait le perdre. Le plus probable est que ces légendes ont été propagées par Veracini lui-même, qui souffrait d'instabilité caractérielle et affirmait par ailleurs à qui voulait l'entendre: "Il n'existe qu'un seul Dieu, et un seul Veracini !" Entre 1718 et 1721, période qui a suivi le séjour à Ancône et précédé le retour à Padoue, les documents biographiques concernant Tartini sont totalement inexistants. On ne retrouve sa trace qu'en 1721, date à laquelle il est nommé premier violon à la basilique Saint-Antoine, à Padoue, charge qu'il conservera jusqu'en 1765. Ce dut être pour lui un travail relativement tranquille, le petit ensemble de la basilique placé sous sa responsabilité ne comportant guère que huit violons, quatre altos, quatre violoncelles, deux contrebasses, deux cors et deux hautbois. Tartini profita de sa relative liberté professionnelle pour donner des concerts, même hors l'Italie, pour ouvrir une école de violon fréquentée rapidement par des élèves de toutes les nationalités européennes, ce qui lui valut le surnom de "Scuola delle nazioni" (Ecole des nations). Avant d'adopter Padoue comme seconde patrie, Tartini fut toutefois contraint de s'en tenir éloigné. Son contrat avec la chapelle Saint-Antoine stipulait en effet qu' "il devait paraitre dans les principales solennités", mais seulement "s'il se trouvait à Padoue ou dans les environs". Cela voulait dire que le violoniste pouvait vaquer librement à ses activités, qui naturellement l'emmenaient du côté de Venise, sous la seule réserve qu'il habitât en dehors de Padoue pour éviter de se faire surprendre par un paroissien en train de "sécher". Dès lors, il ne manqua pas, pour conserver sa liberté, d'habiter ailleurs. Selon un témoignage du père Anselmo Marsando, successeur lointain de Tartini à Saint-Antoine entre 1829 et 1832, "Tartini habita plusieurs années durant à Venise, même quand il eut en charge la chapelle de Saint-Antoine à Padoue, allant constamment de l'une à l'autre ville. En fait, il continua toujours à donner des leçons à l'aristocratie vénitienne, en somme à de nombreux personnages en vue, de même qu'à quelques jeunes gens des conservatoires qui réussirent assez bien [...]. Quand le maitre de chapelle de Saint-Marc l'invitait, il s'y rendait également pour les grandes occasions. A la fin du mois de décembre 1723, Tartini écrivit de Prague aux responsables de Saint-Antoine pour qu'ils lui maintiennent son poste de premier violon. Il resta en effet jusqu'au printemps ou à l'été 1726 dans la capitale tchèque, où il se fit connaitre comme concertiste et forma des BRUSSEL LEEFT - 37


disciples. Il avait été invité initialement à l'occasion du couronnement de l'empereur Charles VI, évènement qui avait donné lieu à de nombreuses fêtes musicales (parmi lesquelles une représentation de la cantate scénique Costanza e Fortezza de Johann Joseph Fux (1660-1741), surtout connu aujourd'hui pour ses traités théoriques ) et à des concerts auxquels participèrent des notoriétés comme le flûtiste Johann Joachim Quantz. "J'ai entendu le célèbre violoniste Tartini, racontera Quantz. Il tirait de son instrument une sonorité magnifique. Les doigts et le coup d'archet étaient exceptionnels. Il jouait avec clarté, sans effort apparent ni grandes difficultés. Il faisait sonner avec tous les doigts des trilles et des doubles trilles. Il utilisait les doubles cordes dans les mouvements lents aussi bien que dans les mouvements rapides, et s'en allait volontiers dans le registre aigu. Tartini put ainsi engranger quelques subsides destinés à venir en aide à sa famille. Depuis la mort de son père, en effet, ses nombreux frères et soeurs avaient subi des revers financiers et vivaient dans une relative pauvreté. Giuseppe étant le plus célèbre de la famille, et donc le plus à même de gagner de l'argent, il dut pourvoir à leurs besoins principaux. En échange, la famille restée au pays s'occupait de sa femme, dont la santé précaire entraînait des soins coûteux . Tartini s'inquiéta un moment de ce rôle qu'il tenait de seul pilier de la .Tartini put revenir à Padoue au début de l'année 1726. Il semble qu'à partir de cette date il ne s'en soit guère absenté, sinon pour ses vacances d'automne, ou une fois à l'occasion d'un voyage à Rome en 1740, probablement pour jouer devant le pape Clément XII- qui, mourant, avait demandé à l'entendre. Pour le reste, Tartini montra de plus en plus de réticence aux voyages, refusant par exemple des invitations à Londres ou à Paris, transmises par de hauts personnages. C'est après 1740 qu'il commença par ailleurs à souffrir d'une douleur au bras qui rendit de plus en plus difficiles ses exhibitions en tant que violoniste. Tartini a tenu lui-même une comptabilité précise de ses gains après son retour en Italie, laquelle permet une appréciation à peu près réaliste de sa carrière de virtuose. Le portrait de Tartini dans sa vie conjugale traduit le même idéal de tranquillité bourgeoise, à cent lieus des frasques qui lui ont été prêtées par la légende. Si son voyage à Prague semble indiquer que son mariage ne fut pas toujours sans nuages, on sait aussi qu'il parlait en 1761 de la maladie de sa femme comme "d'une sainte croix que, depuis un an environ, j'ai à la maison"; il refusa en outre des invitations à l'extérieur pour rester près de son épouse. Et l'absence d'enfant dans leur foyer parait avoir été acceptée par l'un et l'autre dans une sérénité conquise ensemble. Leurs sépultures placées l'une à côté de l'autre dans l'église Sainte-Catherine à Padoue semble donc refléter ce que fut leur vie commune. En ce qui concerne les difficultés économiques des autres membres de la famille, c'est bien grâce à Giuseppe Tartini que le pire a été évité. Il écrit en effet: " Je rends grâces à Dieu de m'avoir accordé par sa miséricorde la consolation de comprendre parmi vous autres, et avant ma mort, ce qui fonde la paix et la concorde chrétiennes". Dans une lettre datée du 5 février 1770, soit trois semaines avant sa mort, survenue le 26 février, le violoniste écrivit aux siens: "Je dois vous prévenir que je me trouve dans un état

BRUSSEL LEEFT - 38


de santé aggravé et que j'ai toutes les raisons de croire que Dieu me voudra bientôt dans l'autre monde.

Bilan d'une vie. La production musicale éditée du vivant de Tartini ne représente qu'une infime partie de son oeuvre, riche de cent soixante sonates pour violon, de quelque cinquante sonates à trois, de deux cents concertos pour violon et cordes, et d'un ensemble de symphonies. La plus grande partie du reste de sa production se trouve dans les archives de Saint-Antoine, à Bologne, d'où les éditeurs modernes du compositeur ont exhumé plusieurs oeuvres, y compris la célèbre sonate du Trille du diable. (http://membres.lycos.fr/musiqueclassique/tartini.htm) Une légende entoure la Sonate de Tartini surnommée « Le Trille du diable ». On dit qu'il aurait composé « Le Trille du diable » dans un monastère où il s'était réfugié après un mariage clandestin avec une de ses élèves. Au cours de la nuit, il rêva qu'il avait conclu un pacte avec le diable qui lui joua une exquise sonate pour violon. En se réveillant, Tartini s'aperçut qu'il n'avait qu'un souvenir très lointain de la sonate ; il aurait alors écrit la sienne en cherchant à imiter celle du diable. Les « trilles du diable » en question sont ces passages du dernier mouvement où le soliste doit triller sur une corde tout en exécutant des passages rapides sur une autre corde. Leopold Mozart, qui était loin d'être un violoniste médiocre, estimait que ces passages nécessitaient « une industrie non négligeable Tartini, considéré comme l’un des plus grands maîtres du violon, fit ses études à Assise et fonda une école de violon à Padoue en 1728. Il aurait découvert le phénomène acoustique des "sons résultants"; en effet, il avait remarqué qu’une troisième note ( "terzo suono", 3e son ) est audible chaque fois que deux notes sont produites régulièrement...

BRUSSEL LEEFT - 39


Il fit évoluer l’archet du violon en l’allongeant.Sa technique passera à l’histoire et il composera des concertos et des sonates dont la plus connue est le Trille du diable.».

LA MAISON TARTINI La maison Tartini de Pirna, lieu natal de Giuseppe Tartini, est située sur la place et représente un des plus vieux bâtiments qui entourent cette place. On mentionne pour la première fois le bâtiment en 1384, il est décrit comme un bâtiment gothique du nom de Casa Pizagrua. Plus tard, elle a été reconstruite et obtenu son aspect néoclassique actuel. La maison Tartini a été restaurée et cette restauration, qui s'est terminée en 1991, a permis de découvrir des fresques très intéressantes dans le bâtiment. Aujourd`hui, elle est la résidence de la Communauté Italienne, dans laquelle de nombreuses manifestations culturelles et des ateliers artistiques sont organisés, elle abrite aussi une bibliothèque, héritage de Diego de Castra. Au premier étage, se trouve la salle commémorative, dédiée à Giuseppe Tartini, qui est ouverte au public, là se trouvent ses nombreux objets personnels et les plus intéressants sont surement le masque posthume, l'autoportrait de Tartini, son testament et les nombreux écrits et bien sûr son violon, le magnifique et prestigieux Amati.

TARTINI FESTIVAL Chaque année, le Festival de Tartini se déroule dans la région de Primorska, la plupart des événements se déroulant à Piran. Des concerts de chambre et des spectacles solo se déroulent lors des événements principaux, avec des représentations de musiciens établis du monde entier. Le but du festival est de promouvoir la musique classique et les œuvres de Tartini parmi le public local, en particulier ceux qui n'assistent généralement pas aux concerts classiques. L'événement parallèle Tartini Junior se concentre sur la présentation de jeunes musiciens slovènes talentueux, qui ont reçu des prix lors de concours internationaux et du principal concours national TEMSIG . Il met en valeur la culture musicale slovène avec de jeunes musiciens exécutant des œuvres de compositeurs slovènes. Un autre événement parallèle, Tartini sous les étoiles, propose des concerts en plein air sur la place Tartini pour promouvoir les jeunes artistes slovènes.

CVC/LM BRUSSEL LEEFT - 40


COMPONISTEN BEZINGEN DE SCHOONHEID VAN DE NATUUR Veel componisten hebben door de eeuwen heen inspiratie gevonden in de natuur. Landschappen, de zee met haar eindeloze golvende melodie, de wolken met hun wonderlijke en onophoudelijke veranderende schoonheid waar men urenlang kan naar kijken of het geluid van de vogels, zijn het thema van een aantal van de mooiste werken uit de muziekgeschiedenis. De natuur is een tijdloze inspiratiebron. Luister naar onderstaande werken en laat u koesteren door de schoonheid van de natuur. De natuur beleven tot in het diepst van wie we zijn: zalig.

MA VLAST (Mijn vaderland) – DE MOLDAU - Bedrich SMETANA. Bedrich Smetana had zijn geboorteland Bohemen hartstochtelijk lief. De mensen, de geschiedenis en het landschap van Bohemen stonden in het middelpunt van zijn belangstelling. “Ma Vlast” is een cyclus van zes fraaie symfonische gedichten. Smetana componeerde deze prachtige ode aan zijn vaderland pas later in zijn leven. Het werk bezingt zowel de geschiedenis als de natuur van Tsjechië. In het feeërieke tweede gedicht “De Moldau” bezingt Smetana de lof van de machtige rivier de Moldau, symbool en trots van een natie. Iedereen kent wel het gedeelte waarin de rivier zich in al zijn pracht ontvouwt. Het werk behoort immers tot de meest gespeelde stukken uit het klassieke repertoire BRUSSEL LEEFT - 41


De Moldau slingert zich doorheen een glooiend groen landschap. We volgen de loop van de machtige rivier vanaf haar ontstaan uit twee kleine bronnen in de schaduw van het Boheemse woud. De twee stroompjes die voortvloeien uit deze bronnen vormen snel één stromende beek die op haar beurt een fantastische rivier wordt. De volwassen rivier vervolgt haar levensloop. Zij gaat door dichte bossen met ruisende bomen waarin vrolijk de muziek van hoorn- en jachtgeschal weerklinkt. Ze loopt langs groene weiden, levendige pittoreske dorpjes, koeien loeien in de wei en schaapjes zitten elkaar speels achterna. Ergens in een dorpje klinkt de feestmuziek van een bruiloft. Zon of regen, de Moldau vervolgt haar weg. Tijdens de nachtelijke uren horen we het geluid van de uilen. Het onrustige water weerspiegelt burchten en kastelen uit de tijd van de middeleeuwse ridders. Het water baant zich een weg door de rotsen met klaterende watervalletjes en wordt later een woeste rivier die zich in enorme stroomversnellingen naar beneden stort, breder en rustiger wordt. Juist voor Praag stromen twee andere grote rivieren van Bohemen de Berounka en de Sazaya in de Moldau. Samen stromen ze statig als de machtige rivier de Moldau door Praag om uiteindelijk nabij Melnik uit te monden in de Elbe. Onvergetelijk de melodie van de Moldau.

DE DERDE SYMFONIE – Gustav MAHLER Gustav Mahler, de man die negen machtige en complexe symfonieën en een omvangrijke liederencyclus schreef, noemde zichzelf “de zomercomponist”. Gedurende bijna zijn hele leven werkte Mahler als leidinggevende in operahuizen. Alleen in de zomervakantie had hij tijd voor te componeren. Dan trok hij zich terug in een zomerhuisje op het platteland en werkte ongestoord en in afzondering aan zijn indrukwekkende projecten. De natuur rond de Attersee in Steinbach waar Mahler zich had teruggetrokken was zijn belangrijkste inspiratiebron. Mahler was ook een gepassioneerd natuurliefhebber. Hij werd volledig in beslag genomen door de natuur: door de schoonheid en pracht, door de uitgestrektheid en het groteske, door de dierenwereld en vooral door de indruk die dit ontzagwekkend geheel op hem maakte.

BRUSSEL LEEFT - 42


Mahler liet zich bij het schrijven van zijn derde symfonie inspireren door de natuur, teksten van de filosoof Nietzsche en volksgedichten. Het resultaat was een ruim anderhalf uur durend, overrompelend meesterwerk, geladen met heftig contrasterende emoties. Mahler zelf zei “mijn symfonie wordt iets wat de wereld nog nooit heeft gehoord. In deze muziek vinden alle elementen uit de natuur hun stem. Sommige passages klinken zo ongewoon dat ik ze moeilijk zelf kan herkennen als mijn muziek”. Mahler zelf noemde zijn derde symfonie zijn grote natuursymfonie. Het is wellicht het meest optimistische werk dat hij componeerde. Het werd een grote ode aan de natuur, het leven, de liefde. Ze beschrijft verschillende vormen van het leven, vertrekkende bij een evocatie van de dorre materie (rotsen, stenen) over de plantenwereld, het dierenrijk, de mens en eindigend bij de alles overstijgende goddelijke liefde. Hij noemde de delen als volgt: “de zomer komt eraan”, “ wat de bloemen in de weide mij vertellen“, “wat de dieren in het bos mij vertellen”, “wat de mens mij vertelt”, “wat de engelen mij vertellen”, “wat de liefde mij vertelt”. Laat u onderdompelen in deze ontzettend mooie muziek en geniet.

LA MER – Claude Debussy Muziekkenners zijn het er unaniem over eens, geen componist heeft een mooiere compositie aan de zee gewijd dan Claude Debussy. In 1904 verliet Debussy zijn vrouw en reisde met zijn vriendin naar het Engelse Eastbourne . Tijdens zijn verblijf aldaar schreef hij het groot symfonisch gedicht “La Mer”, een grandioos en magisch orkestwerk. In 1905 werd dit werk voor het eerst uitgevoerd. Het succes hiervan was zo groot dat Debussy uitnodigingen uit binnen- en buitenland kreeg om zijn eigen werken te komen dirigeren. Het werk bestaat uit drie delen. Hierin beschrijft Debussy achtereenvolgens : een ochtend aan zee, het spel van de golven en een dialoog van de wind met de zee. Deze muziek is een impressionistisch schilderij van de zee, maar dan in klanken. Debussy maakte een sensueel en kleurrijk portret van het op de golven spelende licht en de golven van de branding. “La mer”, de zee, er is geen enkel werk waarin de zilte zeewind u zo levensecht in het gezicht waait. Geen compositie waarin u de golven zo waarheidsgetrouw op elkaar hoort beuken. BRUSSEL LEEFT - 43


Geen werk waarin de schuimkoppen zo geloofwaardig komen aanrollen. Geen werk waarin u de deining van de baren zo sterk in uw maag voelt. Men wordt werkelijk omvergeblazen in de storm die door het slotdeel raast. De drie symfonische schetsen laten zien hoe treffend Debussy het spel van het licht op de golven en de zee als fenomeen kon vangen in noten.

GRAND CANYON SUITE - Ferde Grofe Ferde Grofe werd in 1892 in New York geboren, maar groeide op aan de Amerikaanse westkust, waar hij een woelig leven leidde en als pianist in de dansgelegenheden en kroegen van Noord-Californië zijn kost verdiende. Op 17 jarige leeftijd werd de geschoolde pianist en violist aangenomen bij het symfonieorkest van Los Angeles. Hoewel Ferde Grofe zelf een uitstekend componist was, vierde hij zijn grootste triomf met de instrumentatie van George Gershwins klassieker ‘Rhapsody in Blue” te arrangeren voor Jazzband en piano. Later schreef Grofe ook een versie voor orkest. In het grootste aantal van zijn composities gaf hij impressies van de onmetelijke uitgestrektheid en de betoverende landschappen van het Noord-Amerikaanse continent. De Grand Canyon ligt in de staat Arizona, waar de rivier de Colorado zich honderden meters diep in een hoogvlakte heeft ingevreten. De Grand Canyon, een van de imposantste landschappen op aarde, is waanzinnig mooi en inspireert een regenboog van emoties en reacties bij de bezoekers. Sommige proberen met woorden de grootsheid en schoonheid te beschrijven, anderen grijpen naar een penseel om hun indrukken vast te leggen en anderen willen het muzikaal verklanken. Ferde Grofe was zo geïnspireerd door het kijken naar de zonsopgang en de zonsondergang over de Grand Canyon, dat hij een van de meest blijvende werken in de Amerikaanse klassieke muziek de “Grand Canyon suite” componeerde. Het werk bestaat uit vijf delen en doorloopt de cyclus van zonsopgang tot zonsondergang, met tijdens de climax van het werk een spectaculair onweer. Grofe was ’s nachts op de Canyon aangekomen. Zijn eerste ervaring was de betoverende zonsopgang en het adembenemende landschap dat zich in zijn volle majestueuze pracht ontvouwde. Jaren later herinnerde hij zich nog deze indrukwekkende ervaring en zei: “ Ik was door de stilte getroffen, maar toen het helder werd kon men de vogels horen zingen en de

BRUSSEL LEEFT - 44


natuur tot leven zien komen. Opeens was er de zon boven de rotswanden. Ik zou het nauwelijks met woorden kunnen beschrijven”. Het werk heeft naast “Sunrise” nog vier andere delen: “Painted Desert”, “On the Trail”, “Sunset”, en “Cloudburst” De Grand Canyon Suite is een indrukwekkend plaatje natuurgeweld.

CATALOGUE D’OISEAUX - Olivier MESSIAEN Fantastisch , de dialoog tussen vogels die elkaar vanop grote afstand toch nog kunnen horen en hun allermooiste verleidingslied zingen vol herhaling en kleine subtiele verrassende wendingen, je wordt er helemaal vrolijk van. Olivier Messiaen (1908 – 1992) was een Frans componist , organist en pianist. Zijn moeder was de dichteres Cécile Sauvage en zijn vader was leraar Engels en afkomstig van WestVlaanderen. Messiaen was een overtuigd katholiek. Zijn grootste inspiratiebron was de schoonheid van Gods schepping : het gezang van de vogels. Dit verklaart ook zijn toewijding tot de heilige Franciscus van Assisi over wiens leven hij een opera schreef. Volgens hem zijn vogels de grootste en veelzijdigste musici op aarde. In veel van zijn composities heeft hij het gezang van de vogels verwerkt.

Messiaen ging zich verdiepen in de ornithologie en sloot zich aan bij verschillende vogelverenigingen. ‘s Morgens vroeg en ’s avonds laat en ook in het holst van de nacht ging hij gewapend met pen, papier en bandopnemer op stap en nam de natuurgeluiden op : muggen ,hommels, krekels, kikkers, padden, maar vooral observeerde hij de vogels. Hij transcribeerde alles wat hij hoorde en integreerde dit in zijn composities. Het was niet alleen de vogelzang, maar ook de sfeer en de omgevingsgeluiden die hij wilde weergeven. BRUSSEL LEEFT - 45


Zijn compositie “Catalogue d’Oiseaux” is een gigantisch drie uur durende pianoverhaal, dertien stukken voor piano, gebundeld in zeven boeken. Elke vogel, in totaal 77, wordt met zijn eigen gezang als solist voorgesteld in zijn eigen biotoop, omringd door het landschap en door het gezang van andere vogels die in dezelfde streek verblijven. In dit werk probeert Messiaen de hele sfeer waarin de vogels leven in noten te vangen. Dit pianowerk is werkelijk een catalogus van de meest verschillende vogelgezangen. De afzonderlijke stukken dragen telkens de naam van een vogel. Het is gewoon een schitterende compositie.

THE LAND OF THE MOUNTAIN AND THE FLOOD – Hamish MACCUNN De Schot Hamish MacCunn werd geboren op 22 maart 1868 in de West-Schotse havenstad Greenock. Reeds vroeg was het duidelijk dat hij een bijzonder begaafd kind was. Op vijfjarige leeftijd begon hij al te componeren. Toen hij 15 jaar werd ging hij studeren in Londen aan de koninklijke muziekacademie. Drie jaar later schreef hij “The Land of the Mountain and the Flood”. Deze ouverture werd omwille van de goed in het gehoor liggende melodieën en de indringende Schotse sfeer, door het Londense publiek onmiddellijk met veel enthousiasme ontvangen. Van 1888 tot 1894 was hij docent aan het Royal College of Music in Londen. Later was hij docent aan de Royal Academy of Music, eveneens in Londen. “The Land of the Mountain and the Flood” is zijn bekendste werk. In deze compositie laten de natuurkrachten zich van hun meest sfeervolle kant zien en geeft de componist Hamish MacCunn een krachtig beeld van zijn geliefde Schotse Hooglanden; de ongerepte natuur, de ruige verhevenheid van de bergen, het beklemmende heide- en moeraslandschap, de dichte mist en de regen, en de ijzige wild bruisende beken hoog in de bergen. Aangemoedigd door het succes van deze ouverture componeerde MacCunn nog meer stukken met Schotse thema’s. Met zijn levendige, gevoelsvolle impressies van zijn vaderland baande MacCunn de weg voor de Schotse muziek. CVC

BRUSSEL LEEFT - 46


DE ALBINONI VERVALSING Neen, dit is niet de titel van de nieuwste thriller van Dan Brown. Het gaat hier om een verhaal over één van bekendste muziekstukken uit de populaire klassieke muziek: het Adagio in G klein van de Italiaanse barokcomponist Tomaso Albinoni. In de Klara Top 100 van 2015 eindigde het nog op nr. 30, net voor de Carmina Burana van Carl Orff.

Wie was Albinoni? Thomaso Giovanni Albinoni werd geboren in Venetië in 1671 als zoon van een rijk handelaar. Hij kreeg een muziekopleiding in de Dogestad en bouwde al snel een carrière uit als componist. Hoewel vandaag vooral bekend voor zijn concerti, was hij in zijn tijd befaamd als operacomponist. In tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten, zoals Vivaldi, streefde hij nooit naar een vaste benoeming aan een adellijk hof of een kerkelijke instelling. Daardoor behield hij een zekere vrijheid. Dat neemt niet weg dat hij in hoog aanzien stond bij de vorsten van zijn tijd, zoals Ferdinando Gonzaga, hertog van Mantua, Cosimi III de Medici, groothertog van Toscane, en Maximilian II, keurvorst van Beieren. Ook kardinaal Pietro Ottoboni, neef van paus Alexander VIII en één van de rijkste Venetiaanse edelen en een groot mecenas, was fan van Albinoni. Vreemd genoeg raakte Tomaso op oudere leeftijd in de vergetelheid. In 1740 werden in Frankrijk enkele vioolsonates van hem gepubliceerd als ‘postuum’. Nochtans leefde Albinoni dan nog. Hij zal uiteindelijk sterven in 1751 aan de gevolgen van diabetes op de gezegende leeftijd van 79 jaar.

Uit de puinen van Dresden Een groot deel van zijn partituren werd bewaard in de rijke muziekverzameling van de Saksische Landesbibliothek in Dresden. Die collectie werd echter zwaar getroffen in 1945, toen de geallieerden met zware luchtbombardementen de Duitse stad in een brandende puinhoop herschiepen. En tot overmaat van ramp roofden de Sovjets ook nog eens een deel van wat overbleef als krijgsbuit.

BRUSSEL LEEFT - 47


Het was dan ook een ondankbare taak voor wetenschappers om na de oorlog terug orde te scheppen in de puinen van de Landesbibliothek van Dresden. Eén van hen was de Italiaanse onderzoeker Remo Giazotto. Deze Romeinse musicoloog, geboren in 1910 en overleden op 26 augustus 1998, was een specialist in Italiaanse barokmuziek, professor muziekgeschiedenis aan de Universiteit van Firenze én directeur bij de RAI, de Italiaanse radio en televisie. Bovendien was hij gediplomeerd pianist en componist van het Conservatorium van Milaan.

In de restanten van Dresden hoopte hij stukken terug te vinden van één van zijn geliefde componisten Tomaso Albinoni, over wie hij een uitgebreide biografie schreef. En ja hoor, hij ontdekte fragmenten van een onbekende sonate van Albinoni. Op basis hiervan schreef Giazotto een arrangement dat hij in 1958 publiceerde als het Adagio in G klein voor strijkers en orgel, op twee thematische ideeën en een baslijn van Tomaso Albinoni. Het Adagio werd onmiddellijk erkend als een meesterwerk uit de barok en werd georkestreerd voor grote orkesten. Het werd een populair stuk en veel grote ensembles en dirigenten namen het op in hun programmatie, ondermeer Herbert von Karajan en de Berliner Philharmoniker. Net als de Canon van Pachelbel, het Allelujah van Händel of De Lente uit de Vier Jaargetijden van Vivaldi – om me maar te beperken tot de barokmuziek – is het deel gaan uitmaken van ons collectieve muzikale geheugen.

Vervalsing

Er doken echter twijfels op over de authenticiteit. Remo Giazotto kon nooit het originele bronmanuscript tonen, waarop hij zich gebaseerd had voor zijn arrangement. En musicologen die op hun beurt op zoek gingen naar de partituurfragmenten van Albinoni in de Landesbibliothek van Dresden kwamen van een kale reis terug: er was niets te vinden. Het vermoeden rees dat Giazotto zélf de componist was. Het Adagio van Albinoni werd wel eens smalend vernoemd als het "bekendste stuk dat Albinoni nooit heeft geschreven".

BRUSSEL LEEFT - 48


Toen een muziekjournalist aan Giazotto in 1992 nogmaals vroeg naar de ontstaansgeschiedenis van het Adagio, kwam Giazotto met een nieuwe uitleg voor de proppen: hij zou de fragmenten van Albinoni reeds in 1940 ontdekt hebben en dus niet nà de oorlog.

Eén van Giazotto’s medewerkers, de musicologe dr. Muska Mangano, heeft dan weer tussen de papieren van Giazotto een ‘fotokopie van een foto’ gevonden waarop een partituur van Albinoni zou te zien zijn mét het stempel van de Dresdener bibliotheek. Op basis hiervan zou Giazotto dan zijn compositie gemaakt hebben. In een thesis uit 2007 over Albinoni stelt de onderzoeker Nicola Schneider dat deze partituur zeker geen Italiaans origineel is, maar een latere transcriptie.

De Amerikaans-Italiaanse professor Carolyn Gianturco heeft Giazotto trouwens beschuldigd van regelrechte fraude in de andere zaak, nl. een biografie over de componist Stradella. Volgens Gianturco fabriceerde Giazotto op schandalige wijze zélf zijn historische 'bronnen'. Is het Adagio nu een falsificatie van de hand van Giazotto? Of en in hoeverre heeft hij zich laten inspireren door een fragment van Albinoni? En waarom zou Giazotto zich hebben laten verleiden tot deze vorm van fraude? Allemaal vragen die onbeantwoord blijven. Vermits Remo Giazotto in 1998 overleed, zullen we wellicht nooit uitsluitsel krijgen over het ware auteurschap van het Adagio.

Maar doet het er eigenlijk toe? Het Adagio is een schitterend stuk muziek, zelfs als het twee eeuwen nà Albinoni is gecomponeerd. Wie weet zou hij wel trots zijn op ‘zijn’ Adagio.

Giazotto of Mozart? Als we ervan uitgaan dat Giazotto de eigenlijke componist is van het Adagio, waar haalde hij dan zijn mosterd vandaan? Uiteraard kende hij het oeuvre van Albinoni door en door en componeerde hij iets in die trant, maar liet hij zich misschien ook inspireren door Mozart, meer bepaald door diens Hoornconcerto nr. 4 in Es? Bepaalde passages van Mozart doen alleszins denken aan de melodielijn van het Adagio van Albinoni/Giazotto. Luister vooral vanaf minuut 3.18. Of bestond er écht een compositie van Albinoni en was Mozart diegene die zich liet inspireren? Canvas curiosa – www.canvas.be Koen De Vos

BRUSSEL LEEFT - 49


͞ƌƵƐƐĞů>ĞĞĨƚ͟ ͞<ůĂŶŬďŽƌĚƌƵƐƐĞůƐ'ĞǁĞƐƚ͟ ƌŝĞŵĂĂŶĚĞůŝũŬƐƚŝũĚƐĐŚƌŝĨƚ͘ĞŶƵŝƚŐĂǀĞǀĂŶsůĂŵŽƌƵƐƐĞůƐ'ĞǁĞƐƚǀnjǁĞŶĚĞ <ŽŶŝŶŬůŝũŬĞDƵnjŝĞŬĨĞĚĞƌĂƚŝĞǀĂŶŚĞƚƌƵƐƐĞůƐ,ŽŽĨĚƐƚĞĚĞůŝũŬ'ĞǁĞƐƚǀnjǁ͘ ZĞĚĂĐƚŝĞĂĚƌĞƐƐĞŶ͕ůĞnjĞƌƐďƌŝĞǀĞŶ͕ĂďŽŶŶĞŵĞŶƚĞŶĞŶĂĚǀĞƌƚĞŶƚŝĞƐ sůĂŵŽͬ<D&,' ͲŵĂŝů͗ďƌƵƐƐĞůΛǀůĂŵŽ͘ďĞ ŵƵnjŝĞŬĨĞĚĞƌĂƚŝĞΛŚŽƚŵĂŝů͘ĐŽŵ 

'ĞůŝĞǀĞƵǁďŝũĚƌĂŐĞĞůĞŬƚƌŽŶŝƐĐŚĂĂŶƚĞůĞǀĞƌĞŶ ,ĞƚĂďŽŶŶĞŵĞŶƚŽƉĚŝƚƚŝũĚƐĐŚƌŝĨƚŵĂĂŬƚĚĞĞůƵŝƚǀĂŶŚĞƚĂďŽŶŶĞŵĞŶƚŽƉŬůĂŶŬďŽƌĚ͘ ĞĂƌƚŝŬĞůƐǀŽŽƌĚĞǀŽůŐĞŶĚĞĞĚŝƚŝĞǀĂŶŽŶƐƚŝũĚƐĐŚƌŝĨƚĚŝĞŶĞŶƵŝƚĞƌůŝũŬŝŶŚĞƚďĞnjŝƚƚĞnjŝũŶǀĂŶĚĞ ƌĞĚĂĐƚŝĞǀſſƌϭϱƐĞƉƚĞŵďĞƌϮϬϭϳ >ĞƐĂƌƚŝĐůĞƐƉŽƵƌůĂƉƌŽĐŚĂŝŶĞĠĚŝƚŝŽŶĚŽŝǀĞŶƚġƚƌĞĞŶƉŽƐƐĞƐƐŝŽŶĚĞůĂƌĠĚĂĐƚŝŽŶƉŽƵƌůĞ ϭϱƐĞƉƚĞŵďƌĞϮϬϭϳĂƵƉůƵƐƚĂƌĚ

,ĞƚŽǀĞƌŶĞŵĞŶǀĂŶĂƌƚŝŬĞůƐĞŶŝůůƵƐƚƌĂƚŝĞƐ;ŽĨĞĞŶŐĞĚĞĞůƚĞĞƌǀĂŶͿŬĂŶĂůůĞĞŶŶĂĚĞ ƵŝƚĚƌƵŬŬĞůŝũŬĞƚŽĞƐƚĞŵŵŝŶŐǀĂŶsůĂŵŽƌƵƐƐĞůƐ'ĞǁĞƐƚĞŶͬŽĨ<ŽŶŝŶŬůŝũŬĞDƵnjŝĞŬĨĞĚĞƌĂƚŝĞ ǀĂŶŚĞƚƌƵƐƐĞůƐ,ŽŽĨĚƐƚĞĚĞůŝũŬ'ĞǁĞƐƚ͘ sĞƌĂŶƚǁŽŽƌĚĞůŝũŬĞƵŝƚŐĞǀĞƌ͗ tŝůůŝĂŵ,ƵLJďĂŶĚƚ͕ƌƵŐƐƚƌĂĂƚϮϳ͕ϭϳϯϬƐƐĞ

tĞƌŬƚĞŶŵĞĞĂĂŶĚŝƚŶƵŵŵĞƌ͗ ĞĐŝůĞsĂŶĂŵƉ͕>ŽƵŝƐ'͘DĞĞƵƐ͕ĚŐĂƌĚsĂŶEĞƌŽŵΘtŝůůŝĂŵ,ƵLJďĂŶĚƚ &ŽƚŽ͛Ɛ͗ĚŐĂƌĚsĂŶEĞƌŽŵ >ĂLJͲŽƵƚ͗DĂƌŝũŬĞ,ƵLJďĂŶĚƚ 

KƉůĂŐĞǀĂŶĚŝƚŶƵŵŵĞƌ͗ϱϲϬ ĞƌĞĚĂĐƚŝĞǁŝůŐƌĂĂŐƵǁŵĞŶŝŶŐŬĞŶŶĞŶŽǀĞƌĚŝƚƚŝũĚƐĐŚƌŝĨƚ͘ĂĂƌŽŵǀƌĂŐĞŶǁŝũƵŽŶƐnjŽǀĞĞůŵŽŐĞůŝũŬ ŽƉŵĞƌŬŝŶŐĞŶ;ƉŽƐŝƚŝĞĨͬŶĞŐĂƚŝĞĨͿďŝũǀŽŽƌŬĞƵƌĚŝŐŝƚĂĂůƚŽĞƚĞnjĞŶĚĞŶ͘KŽŬůĞnjĞƌƐďƌŝĞǀĞŶnjŝũŶǁĞůŬŽŵ͊ /ŶĚŝĞŶŵŽŐĞůŝũŬnjƵůůĞŶǁŝũƵǁďƌŝĞĨƉƵďůŝĐĞƌĞŶ͗ŚŽƵĚĞƌǁĞůƌĞŬĞŶŝŶŐŵĞĞĚĂƚŽŵĚŝǀĞƌƐĞƌĞĚĞŶĞŶƵǁ ďƌŝĞĨŬĂŶǁŽƌĚĞŶŝŶŐĞŬŽƌƚŽĨďĞŬŶŽƉƚǁĞĞƌŐĞŐĞǀĞŶ͘  



  

%5866(//(()7


 

 



tŝũďŝĞĚĞŶŽŶnjĞůĞnjĞƌƐĚĞŵŽŐĞůŝũŬŚĞŝĚŽŵŽŶƐŵĂŐĂnjŝŶĞŽŽŬĚŝŐŝƚĂĂůƚĞůĞnjĞŶ ,ĞƚǀŽůƐƚĂĂƚŽŵƵǁͲŵĂŝůĂĚƌĞƐƚĞďĞnjŽƌŐĞŶĂĂŶ ŵƵnjŝĞŬĨĞĚĞƌĂƚŝĞΛŚŽƚŵĂŝů͘ĐŽŵ  ŽƌĠŶĂǀĂŶƚǀŽƵƐƉŽƵǀĞnjůŝƌĞŶŽƚƌĞƌĞǀƵĞĠŐĂůĞŵĞŶƚĚŝŐŝƚĂů͘ /ůǀŽƵƐƐƵĨĨŝƚĚĞŶŽƵƐĞŶǀŽLJĞƌǀŽƚƌĞĂĚƌĞƐƐĞͲŵĂŝůĊ ŵƵnjŝĞŬĨĞĚĞƌĂƚŝĞΛŚŽƚŵĂŝů͘ĐŽŵ  

ĞĂƌƚŝŬĞůƐǀŽŽƌĚĞǀŽůŐĞŶĚĞĞĚŝƚŝĞǀĂŶŽŶƐƚŝũĚƐĐŚƌŝĨƚĚŝĞŶĞŶƵŝƚĞƌůŝũŬŝŶŚĞƚ ďĞnjŝƚƚĞnjŝũŶǀĂŶĚĞƌĞĚĂĐƚŝĞǀſſƌϭϱƐĞƉƚĞŵďĞƌϮϬϭϳ >ĞƐĂƌƚŝĐůĞƐƉŽƵƌůĂƉƌŽĐŚĂŝŶĞĠĚŝƚŝŽŶĚŽŝǀĞŶƚġƚƌĞĞŶƉŽƐƐĞƐƐŝŽŶĚĞůĂ ƌĠĚĂĐƚŝŽŶƉŽƵƌůĞϭϱƐĞƉƚĞŵďƌĞϮϬϭϳĂƵƉůƵƐƚĂƌĚ   

%5866(//(()7


Muziekcentrale / Centrale de la musique Lummen

Grote Opening / Grande overture

Sept. 2017 uw / o b w u e Ni n magazi u a e v Nou ummen L , s m Ada

Adams Muziekcentrale Halensebaan 157 Diest (B) +32 (0)13 35 20 20 info@adams-music.be

www.adams-music.be

BL 2017 03