Issuu on Google+

Muninn FFFFFFFFFFFFFU UUUUUUU UUUUU UUUU UUU UUU UU


KEA HANGIKJÖT

Bragðið sem býr til jólin … ár eftir ár. Það er ýmislegt sem breytist með tímanum en KEA hangikjötið hefur verið ómissandi á jólaborðum Íslendinga í fjöldamörg ár. Það er taðreykt og verkað samkvæmt aldagömlum hefðum sem tryggja framúrskarandi bragð og gæði.


Muninn Skólablað Menntaskólans á Akureyri Haust 2010, 84. árgangur 2.tbl. Upplag: 850 eintök Útgefandi: Skólablaðið Muninn, MA. Prentun: Ásprent

Ritstjórn:

Auðbergur Gíslason Árni Freyr Jónsson Daníel Freyr Hjartarson Helen Hannesdóttir Hinrik Ólason Hrefna Rún Magnúsdóttir Jóhanna Stefánsdóttir Sindri Már Hannesson

Ljósmyndarar:

Gréta Sóley Sigurðardóttir Helen Hannesdóttir Hrefna Rún Magnúsdóttir Jóhanna Stefánsdóttir Sindri Geir Óskarsson Stefán Erlingsson

Ábyrgðarmaður:

Hrefna Rún Magnúsdóttir

Greinahöfundar:

Auðbergur Gíslason Prófarkarlesarar: Árni Freyr Jónsson Efnisyfirlit: Bergrún Andradóttir Arnar Már Arngrímsson Ritstjórnarkynning Dagur Bollason Gunnhildur Ottósdóttir Ritstýrupistill Daníel Freyr Hjartarson Sverrir Páll Erlendsson Ávarp Inspector Scholae Darri Rafn Hólmarsson Valdimar Gunnarsson 2010-2011 Egill Gautason Busun Erlendur Helgi Jóhannsson MA-klappið Umbrot og hönnun: Freyr Guðnason Geymdar en ekki gleymdar Auðbergur Gíslason Gauti Baldvinsson Fangelsið á Akureyri Árni Freyr Jónsson Helen Hannesdóttir James Bond er ofurhetja Daníel Freyr Hjartarson Hinrik Ólason James Bond er ekki ofurhetja Helen Hannesdóttir 5 ráð til að líta út fyrir að vera Hrefna Rún Magnúsdóttir Hinrik Ólason gáfaðri en þú ert Hrólfur Ásmundsson Hrefna Rún Magnúsdóttir The Bloom Woods Ingibjörg Bragadóttir Jóhanna Stefánsdóttir Rocky Horror gagnrýni Jóhanna Stefánsdóttir Sindri Geir Óskarsson Jóna Kristjana Hólmgeirsdóttir Hljómplötugagnrýni Sindri Már Hannesson Breytingar Ottó Hólm Reynisson Augnablik með Sigurði Ólafs Þorvaldur Örn Davíðsson Óli Dagur Valtýsson Vinstri síðan Pálmi Þórðarson Sjallamelurinn Sindri Már Hannesson Hægri síðan Silja Björk Björnsdóttir Árshátíðin 2010 Símon Böðvarsson - í augum veislustjóra Fitness í MA Snorri Eldjárn Hauksson Pör í MA Stefán Ernir Valmundarson Kona í röngum líkama Steinar Eyþór Valsson Er líf eftir MA? Tandri Gauksson LMFAOMA Tinna Ingólsdóttir Týpur í MA Þorsteinn Hjörtur Jónsson Viðtal við Nýdönsk Þórir Steinn Stefánsson Tónlistarhátíðir sumarið 2010

Tvífarar Heimskar myndasögur Bodrum í máli og myndum Inspectorar Scholae 2000-2010 Pornógraphía í ízlenskum kvikmyndum Þakkir

bls. 4 bls. 5 bls. 6 bls. 8 bls. 9 bls. 10 bls. 13 bls. 14 bls. 15 bls. 17 bls. 18 bls. 21 bls. 22 bls. 24 bls. 26 bls. 28 bls. 29 bls. 29 bls. 30 bls. 32 bls. 34 bls. 36 bls. 40 bls. 41 bls. 42 bls. 44 bls. 46 bls. 48 bls. 48 bls. 50 bls. 54 bls. 56 bls. 58

3


Ritstýrupistill Ritstý rupistill Muninn flýgur Hrafnin flýgur, fróðleik safnar fer um kveld að heimaeldi ber oss ljóð úr lýðasjóði. er loga bjarga kveikja í hjarta Draumaveldis dýrðareldur dreyfir birtu í hugarsorta Andansgull sem aldrei spillist okkur færi Muninn kæri Svífðu hátt til himinsáttar hafðu langa dagsáfánga Þú skalt kynda eld í hjarta efla dug og þrek í huga Færðu okkur allt sem stækka andans sjóði, Muninn góði! Heillavættir ásaættar okkar blaði fylgi úr hlaði? Óskar Magnússon frá Tungunesi

Já, enn er liðið á langan vetur og þessi önn er senn á enda sem þýðir að Muninn fer að líta dagsins ljós. Okkur í ritstjórninni langaði að taka nokkur skref aftur í tímann í umbroti og því má segja að þetta blað sé samansafn eldri blaða. Þess má því geta að fyrrum ritstjóra tókst það snilldarverk að koma öllum blöðum Munins frá stofnun þess, 1927, á netið. Þetta er hægt að finna á vefsíðunni tímarit.is og er vel þess virði að slíta sig frá fésbókinni og kíkja á svona fyrir þá sem hafa áhuga á. Innihald haustblaðins í ár er léttvægt og skemmtilegt. Fjölbreytt og hresst fólk kemur við sögu og lætur í ljós skoðanir sínar eða lætur til sín taka á ýmsum sviðum. Fjallað er að sjálfsögðu um félagslífið og það sem helst brennur á fólki. Svo ég tel það þess fullvirði að lesa það spjaldanna á milli í stað þess að bara fletta í gegnum það. Fyrir ritstjórn Munins er afar fögur sjón að sjá alla Kvosina sökkva sér í nýútkomið skólablaðið. Þá gleymast allir klukkutímarnir, erfiðisvinnan og stressið sem fylgir blaðinu. Það eina sem við finnum fyrir er stolt í hjarta okkar og vinnan verður þess virði. Þó aðeins komi eitt blað á önn er það samt stór partur af félagslífi MA. Ég hef undanfarið, ófáum sinnum, fengið spurninguna: ,,Hvenær kemur Muninn út?” og þó maginn fái nett stresskast þá fylgir því líka gleðitilfinning að fólk man eftir þessu. Muninn er orðinn það samgróinn Menntaskólanum á Akureyri að hver sá sem ann skólanum og félagslífi hans, ber einnig hlýjan hug til blaðsins. Að lokum vil ég óska ykkur gleðilegrar hátíðar. Muninn er kominn út. Hrefna Rún Magnúsdóttir

5


„Tíminn líður alltof hratt. Ég hélt að það væri bara eldra fólk sem segði þessa setningu.“

Ávarp Inspector Scholae

6

Kæri lesandi. Nú er fyrri önn þessa skólaárs senn að ljúka. Tíminn líður alltof hratt. Ég hélt að það væri bara eldra fólk sem segði þessa setningu. Það er eiginlega bara ótrúlegt hvað hann flýgur áfram. En ég hafði ekki hugsað mér að leggja áherslu á tímann í þessu ávarpi, það má bíða betri tíma, þannig að ég kýs að skrifa um félagslífið í skólanum. Núna eru um 40 undirfélög í skólanum og eru þau eðlilega misvirk. Ég hef tekið eftir því að þeir formenn sem hafa verið í stjórn Hugins frá því að ég byrjaði í skólanum hafa stundum talað um áhugaleysi nemenda og þar af leiðandi hnignun hefðanna. Það má vel vera að sú hafi verið raunin í þeirra stjórnartíð, en mér finnst það hafa breyst til batnaðar. Félög skólans, Huginn og undirfélögin, hafa að mínu mati staðið sig með miklum sóma í sínum verkum í vetur. Stjórn Hugins hefur skipulagt kveðjuhátíð fjórðubekkinga (Dimissio), söngsali, kvöldvökur, gleðidaga, 130 ára afmæli skólans og margt fleira. Undirfélögin hafa ekki síður verið iðin, nokkur af stærstu undirfélögunum voru þungamiðjan í fyrrnefndu afmæli skólans og héldu uppi stórglæsilegri dagskrá, auk þess að hafa séð um fjölda annarra viðburða. Muninn gefur út þetta líka frábæra blað, BleikMA hvetur alla nemendur reglulega að mæta í bleiku annanhvern föstudag, VMA (veggurinn í MA) gnæfir yfir saklausa busana í frímínútunum, SviMA talsetur hvert fórnarlambið á fætur öðru í drepfyndnum myndböndum og svona mætti lengi telja. En kjarninn í því að hafa gott félagslíf er þátttaka nemenda sjálfra, og margir hafa óttast áhugaleysi þeirra. Ég er hinsvegar algerlega laus við þann kvíða, ennþá allavega. Ástæðan er einfaldlega sú að hingað til hafa fyrrnefndar uppákomur og viðburðir á vegum félaga skólans verið svona skemmtilegar vegna góðrar þátttöku nemenda! Ég heyrði það frá kennara að Kvosin hafi aldrei verið jafn fjölmenn og á kvöldvökunni þar sem Djúpa laugin fræga var haldin. Söngsalir hafa verið ótrúlega vel sóttir og er það okkar ástkæra konsertmeistara, Jóhanni Axel, og SauMA (Kórnum) eflaust að mörgu leyti að þakka. Margir voru hræddir um að á afmælisdegi skólans myndu nemendur láta sig hverfa, en það var nú aldeilis ekki raunin, Kvosin var troðfull! Ég vil því meina

að nemendur séu metnaðargjarnir og áhugasamir um félagslífið, enda er Menntaskólinn á Akureyri þekktur fyrir það um allt land. „Sýnum öll í vilja og verki vöxt og trú og bræðralag”. Já, það er merkilegt hvað skólasöngurinn okkar er sannur. Hver einasta setning getur átt við mismunandi nemendur við ólíkar aðstæður. En núna held ég að þú sért alveg að fara að missa einbeitinguna, lesandi góður, ef þú ert ekki löngu búinn að því. Innilegt þakklæti til Munins fyrir glæsilegt blað og stjórnar Hugins fyrir gott samstarf sem að ég veit fyrir víst að verður jafngott, ef ekki betra, á næstu önn. Ég byrjaði ávarpið á því að skrifa um hvað tíminn flýgur. Í tengslum við það langar mig að enda þetta á broti úr bók sem ég rakst á um daginn sem heitir Lífsspeki: „Hættu að bíða eftir því að þú ljúkir námi, farir aftur í nám, að þú léttist um 10 kíló eða þyngist um annað eins, að þú gangir í hjónaband, að þú fáir skilnað, nýjan bíl og nýja íbúð, að þú eignist börn, að börnin fari að heiman, að þú byrjir að vinna, að þú hættir að vinna. Hættu að bíða eftir föstudagskvöldinu, að fjárhagurinn komist í lag, að útborgunardagur launa renni upp, að vorið gangi í garð, að sumarið banki upp á, að snjórinn byrji að falla. Hættu að bíða eftir því að þú sláir í gegn. Minnstu þess að núna er stundin til að vera hamingjusamur. Hamingjan er ferðalag, ekki ákvörðunarstaður. Hættu að bíða sífellt eftir tilefni til að verða hamingjusamur, hættu að drepa tímann því tíminn er þitt eigið líf. Lifðu lífinu. Njóttu augnabliksins. Þú átt (hugsanlega) bara þetta eina líf. Takk fyrir mig.

Óli Dagur Valtýsson Inspector Scholae 2010-2011


Alla MA-inga hlakkar til fjórða bekkjar því allir vita hvaða forréttindi felast í því að vera einn af þeim hæfustu, færustu, fallegustu og ekki síst gáfuðustu er komast yfir allar þær hindranir sem kennararnir í okkar virtu menntastofnun leggja fyrir okkur að því er virðist af hreinni illsku. Að fá loksins að hefna sín á þessum aumu mannverum sem halda að þær séu eitthvað töff. Jú, það var komið að busun... Busaráðið fékk verðugt verkefni þetta árið því busun átti að vera með nýju sniði, það átti að bjóða busana velkomna í skólann með mjólkurglasi og kökusneið. Að áti loknu átti svo að bera þá í gullstólum í stofurnar og gilti einu hvort um væri að ræða M1 eða G13. En busaráðið hélt nú ekki og kom því í gegn (eftir blóðuga baráttu við máttarstólpa Menntaskólans) að busunin fengi að vera með svipuðu sniði og undanfarin ár. Við tók þrotlaus undirbúningur dag og nótt svo busunin gæti gengið líkt og vel smurð díselvél. Fyrsta mál á dagskrá var að finna aðferðir til að pína busana okkar. Það var ekkert grín, því margir sjúkir hugar leynast ávallt í hverjum árgangi og þurftum við að vísa ótal hugmyndum frá sem venjulega teljast efniviður í hryllingsmyndir líkri „Mannlegu margfætlunni“. Það var þó loksins ákveðið að halda í hefðirnar og láta þau poppast eins og popp, fæða börn eða steikjast eins og beikon. Þann fyrsta í busun voru busarnir látnir ganga í gegnum humm göngin ógurlegu sem voru svo rosaleg þetta árið að nokkrir busar ældu af stressi í ruslatunnuna í anddyrinu, sumir hnigu niður í miðjum göngum sökum hita og þróttleysis og aðrir létu duga að væta buxurnar. Þeir busar sem komust í gegnum göngin voru þó ekki hólpnir því þeir þurftu að ganga innan gula borðans, sem busaráð hafði unnið hörðum höndum alla nóttina við að leggja og voru busarnir sumir hverjir svo villtir að enn eru að finnast busar í ræstikompunum í kjallara Gamla skóla. Þeir busar sem reyndu svo að stytta sér leið fengu að finna fyrir því en vegna þess hversu gífurlega margir busarnir voru, þá

8

sluppu því miður nokkrir. Annar í busun var tíðindalítill vegna þess að busunum okkar átti að sýna meiri tillitssemi en undanfarin ár og fengu þau heilan dag í pásu frá brjáluðum böðlum sínum til þess að læra að rata um skólann. Þau þurftu þó að halda sig innan gula borðans og fengu margir busar að súpa seyðið af því að spyrja eldri og reyndari nemendur, enda var þeim ævinlega sagt að G1 væri á efstu hæðinni á Möðruvöllum. Í löngu var þeim svo smalað í busahólfið og þau látin steikjast svo rækilega eins og beikon að nokkrir þurftu að leita sér aðstoðar vegna brunasára. Þetta var þó bara lognið á undan storminum. Þann þriðja í busun, sjálfan Busasirkusdaginn voru busarnir sóttir í tíma, þau sett í búninga og þeim kenndir dansar og söngvar svo restin af skólanum gæti hlegið að þeim en um leið gætu fjórðu bekkingar keppst um hverjir ættu hæfileikaríkustu busana. Hver fjórði bekkur leiddi sína busa svo til slátrunar í busastíuna. Tinna Ingólfsdóttir lagði þeim síðan lífsreglurnar fjórar á sinn einstaka hátt og eftir það var hver bekkur látinn sýna listir sínar fyrir framan nemendur og kennara skólans sem ýmist hlógu eða grétu úr hlátri. Eftir sirkusinn hófst svo æsispennandi ratleikur um allan skólann þar busunum var kennt allt annað sem þau gætu mögulega þurft að vita til að komast í gegnum lífið. Þegar ratleiknum var lokið var busunum aftur smalað saman en nú voru þau rekin í réttir og drógu böðlar busa í dilka á meðan þau jörmuðu í kór. Því næst voru þau skírð til nýnema eitt í einu, í nafni Jóns Más, Inspectors og hins heilaga kisa. Nýnemagangan var á sínum stað og busarnir fengu meðal annars að vita hvað væri nú gert á Amtsbókasafninu auk þess sem þau sáu ónefndan einstakling drekka mjólk af áfergju á þaki mjólkurbúðarinnar. Dagskránni lauk svo með göngu eftir hinum alræmda Menntavegi og eftir það fengu þau klapp á bakið og koss á kinnina fyrir að standa sig með prýði þessa fyrstu daga sína. - Erlendur Helgi Jóhannesson

Busar í góðum gír


Til að öðlast réttinn til þess að vera vígður inn í Menntaskólann á Akureyri þarf hinn óbreytti busi að læra hina ýmsu söngva og reglur. Ætlast er til þess að það sem við lærum í busuninni fylgi okkur í gegnum skólann og enginn vill vera gómaður sitjandi á vitlausum stað í Kvosinni eða mæmandi sig í gegnum Hesta-Jóa á söngsal. Sumt af því sem við lærum gleymist þó og einhver okkar muna jafnvel ekki eftir því hvernig maður steikist eins og beikon. Eitt af því sem algengast er að gleyma, er hið margrómaða MA-klapp. Það er hin mesta synd, svo hér að neðan má finna leiðbeiningar fyrir þá minnislausu. Sett saman af Jóhönnu Stefánsdóttur

1.

Til að byrja með skal berja krepptum hnefa við flatan lófa. Gerðu þetta tvisvar.

3.

Nú skaltu með báðum höndum slá þér á læri. Gerðu þetta tvisvar.

gír

Endurtaktu skref 4.

Klappaðu lófunum saman tvisvar.

4.

Endurtaktu skref 1.

5.

8.

2.

Klappaðu lófanum saman, en nú aðeins einu sinni.

6.

Endurtaktu skref 2.

7.

Sláðu hægri hendi að vinstra brjósti, reistu upp þá vinstri og öskraðu „HÖH!“.

MA-klappið

9


Geymdar en ekki gleymdar Þær voru alls staðar, í blöðunum, sjónvarpinu, framan á strætóum og jafnvel voru gerðar dúkkur. En svo gerðist eitthvað. Hvað varð um Leoncie? Fór Kalli Bjarni á sjó eða í brasilískt fangelsi? Ég ákvað að komast til botns í örlögum tveggja stjarna Íslands hér á árum áður. Hver er Birgitta Haukdal? Bara venjuleg stelpa frá Húsavík sem lét drauma sína rætast. Söngkona, tónlistarmaður, söngkennari, dagskrárgerðarkona, nemandi, mamma og eiginkona. Hvernig byrjaðirðu í bransanum, hvernig byrjaði Írafár? Ég flutti til höfuðborgarinnar 18 ára þegar ég var beðin um að syngja í Abba sýningu á Broadway. Söngur hefur alltaf verið mitt líf og yndi og var þetta því draumur að rætast að fá að syngja fyrir launum. Strákarnir í Írafári voru að leita sér að söngkonu og heyrðu af mér og komu á sýninguna til að sjá mig. Eftir það hitti ég þá á æfingu og við smullum saman eins og flís við rass og fórum strax á fullt í að spila, semja og taka upp tónlist. Hvernig kom það til að þú fórst í Eurovision? Nokkrir lagahöfundar höfðu samband við mig og báðu mig um að syngja lagið sitt í undankeppninni. Ég hlustaði á lögin og eitt af þeim var lagið ,,Open your heart.” Það náði til mín og ég vissi að ég gæti gert það vel og sló því til. Ég sé auðvitað ekki eftir því í dag þar sem þetta var algjör draumur sem ég upplifði. Hvað lærðirðu af því að fara í Eurovision? Ég lærði ótrúlega margt. Ég hugsa að ég hafi fullorðnast á því að fara í þessa keppni. Ég þurfti til dæmis að ákveða hvort að ég hefði áhuga á að ,,meika það” eða reyna að ,,meika það” í öðrum löndum. Eftir mikla umhugsun fann ég að það var enganveginn það sem ég þráði og lét það vera að reyna að mynda og byggja upp sambönd og viðskiptasambönd. Ég fann að ég var mjög sátt við líf mitt hér heima og tónlistarbransann hér. Hvernig heldurðu þér í formi? Það er mjög misjafnt. Ég geng mikið og er stanslaust á hreyfingu og að gera eitthvað. Ég er meðvituð um hollan mat en leyfi mér þó auðvitað sukk inn á milli. Ég spila badminton í hverri viku, fer í sund og tek góðar skorpur í ræktinni. Ég viðurkenni þó að ég gæti nú verið duglegri að mæta í ræktina. Allt er gott í hófi er mottóið mitt. Af hverju hætti Írafár? Við vorum búin að vera að spila saman í ansi mörg ár og brjálað að gera hjá okkur. Allt okkar líf snerist um bandið

sem var æðislegt. Svo kom að þeim tímapunkti að okkur fór að langa að prófa nýja hluti og fórum að hugsa hvað væri best fyrir bandið. Við ákváðum að best væri að fara í hlé á meðan Írafár var á flugi og eiga því kost á að koma aftur ef og þegar við vildum. Við erum auðvitað öll tónlistarmenn og eins og allir listamenn er ekki gott að vera að vinna í sama verkinu alla ævi. Við ákváðum að við vildum frekar prófa nýja hluti og þroskast upp á eigin spýtur. Hvernig tókstu á við frægðina? Bara ágætlega held ég. Ég hafði ofsalega gaman af því að spjalla við fólk á förnum vegi en kunni alveg að loka mig af ef ég var úrvinda. Þessu fylgja auðvitað kostir og gallar eins og öllu öðru. Mér þykir ofsalega vænt um mína aðdáendur og þá sem vilja hlusta á mína tónlist. Mér finnst það forréttindi að fólk skuli kaupa mína plötu og tónlist og njóta hennar. Hvað kom til að það var ákveðið að búa til dúkku eftir þér? Það hringdu í mig viðskiptamenn og báðu um leyfi til að láta gera dúkku eftir mér. Mér fannst það auðvitað fáranlegt og var lengi að hugsa mig um. En svo hugsaði ég það gæti nú bara verið skemmtilegt og fyndið að eiga dúkku af mér þegar ég var tvítug og sýna barnabörnunum mínum hana og segja þeim söguna af ömmu gömlu. Hefurðu farið í lýtaaðgerð? Nei það hef ég ekki gert en auðvitað hef ég ofsalega gaman af því að hugsa um útlitið og láta mér líða vel. Hvað ertu að gera nú til dags? Ég er að snúast í ansi miklu þessa dagana og það er aldrei lognmolla í kringum mig. Ég er söngkona, tónlistarmaður, söngkennari, dagskrárgerðarkona, nemandi, mamma og eiginkona... og elska þetta allt saman. Hvað er planið í framtíðinni? Það er erfitt að plana of langt fram í tímann. Ég vona að heilsa mín og minna verði góð og ég fái að njóta samveru með ástvinum mínum og tónlistar sem lengst. Þá fer ég héðan með sælubros.


Hver er Gaui litli? Ég er nú bara uppalinn í Vesturbænum í Reykjavík. Nú bý ég í Hvalfirði og rek félagsheimilið Hlaðir á Hvalfjarðarströnd. Ég rek einnig auglýsinga- og markaðsfyrirtæki sem heitir Ísípísý Productions ehf og hefur verið með ýmsa atburði, stóra sem smáa. En menn geta séð hvað við höfum verið að gera á www. alafosspro.is. Hvernig byrjaðir þú í átaki, hvað kom til? Það var haustið 1996 sem ég og kvikmyndagerðarmaðurinn Marteinn St. Þórsson vinur minn vorum að ræða hugmynd sjónvarpsins sem vildi vera með heilsutengt innslag í Dagsljósi það árið. Við reyndum að finna einhverja sem væru heilsusamlegir og okkur fannst þurfa smá snúning á þetta og Marteinn stakk upp á að við myndum finna aðila sem væri of feitur í sérsaumuðum fötum, reykti, drykki, ætti við ofát að stríða og hættulegur sjálfum sér og öðrum. Það leið ekki á löngu fyrr en hann var farinn að bjóða mér að taka þetta að mér, ég brást hinn versti við en sló svo til. Hvenær gerðist það og hvað stóð það lengi? Átakið hófst formlega í október um leið og vertrardagskrá Rúv 1996 og stóð sleitulaust til 20. apríl 1997 eða í heila 7 mánuði. Hvernig árangri náðirðu út úr því? Á 7 mánaða tímabili missti ég 53 kg, sem er ekki sniðugt á svo skömmum tíma. Það á að nægja manni að vera meðvitaður um hvað maður setur ofan í sig og að maður hugsi um að hreyfa sig reglulega. Maður verður að vera sáttur við sjálfan sig til að ná árangri og muna að það sé betra að vera feitur í góðu formi en grannur í engu formi. Varðstu einhvern tímann fyrir bakslagi, hvernig lýsti það sér? Ef maður passar ekki upp á að hreyfa sig reglulega og borða í hollari kantinum þá getur komið bakslag. En hver upplifir það ekki annað slagið? Aðalatriðið er að reyna eins og maður getur að vera í hollari kantinum.

Hvað ertu að gera nú á dögum? Nú á dögum rek ég félagsheimilið Hlaðir á Hvalfjarðarströnd og er alltaf að gera eitthvað nýtt. Auk þess að vera faðir og keppast við að vera jákvæður. Hvernig tókst þér að takast á við alla fjölmiðlaathyglina á sínum tíma? Þetta var spennandi fyrst en svo var þetta á stundum þreytandi. Í dag er þetta ágætt þar sem ég er lítið í sviðsljósinu. Hvernig fannst þér fólk koma fram við þig þegar þú varst sem mest í sviðsljósinu, lentirðu í einhverjum leiðinlegum atvikum í sambandi við það? Nei ekki get ég sagt það, kannski þegar fólk var komið í glas. Fannstu meira fyrir kvenathygli eftir að þú grenntist? Nei, ekki get ég sagt það eða þó kannski. Ég veit það bara ekki, ég er orðinn svo einhverfur í seinni tíð að ég myndi ekki vita það þótt svo væri. Í hverju felst lífshamingjan? Að vera sáttur við sjálfan þig og vera jákvæður á hverjum degi. Því maður uppsker eins og maður sáir í orðum, hugsunum og verkum.

Sindri Már Hannesson


F Er

Nei aรฐ Sta fan ekk

Jรก. fyri inn aรฐ fyll aรฐ fyri


Fangelsið á Akureyri Er fangelsið á Akureyri ekki eins og fjögurra stjörnu hótel? Nei. Þessi þjóðsaga á ekki við nokkur rök að styðjast. Það kann að vera að þar sé hægt að finna flatskjái og eikarinnréttingar. Staðreyndin er sú að eftir eina viku í fangelsi Akureyrar þekkja fangarnir hvern einasta fersentimetra af húsnæðinu og langar ekkert meira en að komast út. Já. Ímyndið ykkur bara að hafa ekki kost á því að komast út fyrir þröskuldinn á ykkar eigin húsi. Það er alveg gott að taka innidaga af og til, hanga í tölvunni og horfa á sjónvarpið en að gera þetta á hverjum degi? Of oft virðist fangelsisumræðan fyllast af fordómum og fara út í það hvað fangarnir eiga skilið, að þeir eigi skilið að dúsa inni og jafnvel að vera teknir af lífi fyrir brot sín!

Er þetta heilbrigt og skilningsríkt viðhorf? Lögum samkvæmt á fangelsisvist ekki að snúast um hefnd heldur um betrun. Fangarnir í fangelsinu á Akureyri eru með innanhússboltavöll, litla líkamsræktarstöð og sjá um að elda ofan í sig sjálfir. Þeir sjá líka um viðhald á húsnæðinu og bíða spenntir eftir að vita hver fái að vera næstur til að fara út að moka eða slá grasið í fylgd fangavarða. Það eru einmitt þessir einföldu hlutir sem þeir sakna svo mikið. Fangi sem ég tók viðtal við sagði að það væri mjög niðurdrepandi að horfa út um gluggann á fangelsinu og sjá bláan himininn og upplifa það að vera fastur inni. Hann saknaði allra einföldu hlutanna: Að hafa frelsið til að fara út að rúnta og að rölta niður í fjöru. Er frelsissvipting ekki hámarksrefsing? Hvað vitum við sem höfum frelsi til að gera hvað sem við viljum. Hinrik Ólason

POWERBURN ER BYLTINGARKENND ÞJÁLFUN SEM BRENNIR BURT FITU, EYKUR ÞOLIÐ OG KEMUR ÞÉR Í BESTA FORM LÍFS ÞÍNS!

Viking gym með ódýrustu kortin á Akureyri og 10% afsláttur fyrir skólafólk. 1 mán = 6000 3 mán = 15.000 6 mán = 28.500 12 mán = 42.500 Jólatilboð 3 mán = 9.990 og 12 mán = 33.000


James Bond er ofurhetja

Áður en þessi grein er lesin þarf að hafa hugfast að þrjóskur maður lærir aldrei neitt nýtt því hann tekur ekkert til greina nema það sem hann sjálfur vill meina að sé rétt. Því spyr ég, hvernig er hægt að taka mark á manni sem ekkert nýtt lærir? Ég bið þig, kæri lesandi, að lesa báðar greinarnar, með og á móti, áður en þú gerir upp hug þinn gagnvart því hvort James Bond sé ofurhetja... eða ekki. Hvað er það sem aðgreinir ofurhetjur frá venjulegu fólki? Til að byrja með vil ég vitna í alfræðivefinn Wikipedia sem segir að ofurhetja sé persóna með einstaka eða yfirnáttúrulega hæfileika og verndi mannkynið sama hvað það kostar. Hún þarf einnig að klæðast búningi sem gerir hana auðþekkjanlega. En hvernig tengist Bond þessu? Flestir myndu eflaust flokka Bond sem hasarhetju og ég get fullvissað ykkur um að það er rétt. En allar ofurhetjur eru hasarhetjur þó allar hasarhetjur séu langt frá því að vera ofurhetjur. Fyrir okkur nördana í X-inu má orða þetta sem svo að ofurhetjur séu hlutmengi af hasarhetjum en ekki öfugt líkt og ræðar tölur og rauntölur. En það er næg stærðfræði í bili. Vissulega þarf aðeins að rýna í hlutina til að sjá það sem hið ólærða auga sér ekki í kvikmyndabransanum. Þó þarf engan Einstein til að taka eftir því að í öllum þessum 30 myndum sem hafa verið gerðar um Bond, hefur maðurinn aldrei látið lífið. Sama hversu vonlausum aðstæðum hann hefur lent í kemst hann alltaf undan. Því er ekki hægt að segja að ómannleg öfl séu að verki. Það er ekki tilviljun eða heppni að maðurinn kemst alltaf úr klóm óvinarins og lifir af. Meðalstarfsaldur 00 spæjara er 2 ár. Bond hefur enst í gegnum 30 myndir og alltaf hefur hann farið með sigur af hólmi ég held að það muni ekkert breytast, sama hversu voldugur og öflugur andstæðingurinn hans er. Dæmi: Í Casino Royale var ég næstum búinn að gefa upp á bátinn að Bond væri ofurhetja. Þá hafði honum verið byrlað eitur og var búinn að fá hjartastopp en þökk sé kvenkynsleikaranum í myndinni lét hann ekki lífið. Þá sá ég það sem ekki margir tóku eftir. Bond þakkaði henni ekki fyrir heldur spurði bara hvort það væri í lagi með hana, stóð upp og gekk aftur inn. Hroki? Nei! Ég vil meina að maðurinn hafi vitað að hann væri ekki að fara að deyja. Hann gat ekki dáið, það bara mátti ekki vera. Hann... er... ódauðlegur! Hann stóð bara upp og hélt áfram að gera það sem enginn gerir betur: Sigra dauðann. Aðaleinkennisbúningurinn er án vafa smóking. Ég spurði litla bróður minn hvað hann vildi vera á öskudaginn og hann sagði Bond.

14

Hann áttaði sig þó sjálfur á því að það var ekki möguleiki því það var ekki fáanlegur smókingur í hans stærð. Þá spurði ég hann aftur hvað hann vildi vera. Hann svaraði Súpermann. Í öll þau skipti sem ég hef farið á „suit-up-djamm“ í smóking er ég spurður hvort ég sé að leika Bond því smókingur er jú einkennisbúningurinn hans. Ef ég færi í Súpermann-búningi niður í bæ væri eflaust spurt hvort ég væri Súpermann en ef ég færi í Green-lantern-búning eða Hawkgirl væri ég bara asnalegur, jafnvel þó að það séu ofurhetjur. En enginn kannast við þær og því væri ég ekkert spurður. Er þá ekki hægt að segja að Bond sé jafnvel meiri ofurhetja en Green lanter, Hawkgirl og fleiri óþekktir? Hann er a.m.k. vinsælli ofurhetja. Helsti munurinn á Bond á öðrum ofurhetjum er að Bond vinnur ekki sjálfstætt. Ég vil þó meina að það sé bara vegna þess að Bond sé að nýta sér krafta sína fyrir peningana. Hann er ekki maður sem erfði allt frá foreldrum sínum og réð menn til að búa allt til fyrir sig. Hann þénar bara fáranlega mikið í staðinn og hefur aðra í að framleiða tæknigræjurnar og lætur yfirvöld borga fyrir það. Hversu svalur getur maðurinn orðið. Enn vil ég benda á Casino Royale, en þar var hann við það að hætta störfum sem njósnari því hann þurfti ekki á því að halda. Þó vitum við öll hvernig það endaði. MI6 fékk hann til að hætta við að hætta. Hann þarfnast ekki MI6. MI6 þarfnast hans. Það útskýrir líka af hverju hann starfar leynilega enda þarf maðurinn á peningunum að halda. Ef hann opinberaði sig, vissu allir hver hann væri og glæpamenn myndu gá hvort hann væri undir rúmi. Þá væri hann ekki starfandi fyrir MI6. Hann þarfnast ekki athyglinnar. Hann er Bond! En fyrst James Bond er ofurhetja, af hverju er þá ekki Indiana Jones ofurhetja eða Jason Bourne? Ofurhetjur eins og Bond endast margar kynslóðir og verða aldrei úreltar. Ef gerðar verða 20 myndir um Jason Bourne eða Indiana Jones get ég viðurkennt þá í mengi ofurhetja. Ef gerðar verða 30 seríur af 24 og Jack Bauer verður leikinn af fjórum leikurum gæti hann jafnvel sloppið líka inn í „Hall of fame“ ofurhetja. En það er bara ekki að fara að gerast. Nú hef ég skrifað allt of mikið en þó of lítið. Ég á enn eftir að ræða kvenhylli Bond ásamt því að bílarnir hans hafa ofurkrafta og verða ósýnilegir og fleira. En það er þá bara eitthvað fyrir ykkur lesendur að fylgjast betur með næst þegar þið horfið á Bond-mynd, þá getið þið ákveðið hvað ykkur finnst. Er maðurinn ofurhetja eða ekki? Ég veit hvað mér finnst. Hvað finnst þér? Snorri Eldjárn Hauksson


g

ur

James Bond er ekki ofurhetja Ákveðnar ástæður eru fyrir því að allt skynsamt og sæmilega þenkjandi fólk álítur James Bond ekki vera ofurhetju. Fyrir því eru nokkrar ástæður. Lítum á hvað það er sem einkennir ofurhetjur: Ofurhetjur eru alltaf í ofurhetjubúningi sem skilur ofurhetjuna frá almúgamanninum. Það næsta sem James Bond kemst því að eiga búning er smókingurinn hans. Sá búningur skilur hann samt enganveginn frá öðru fólki og er líkari felubúningi en nokkurn tímann einkennisbúningi. Ofurhetjur eru þekktar meðal almennings. Það er James Bond ekki. Hann er njósnari í vinnu hjá MI6, bresku leyniþjónustunni. Ofurhetjur vinna alltaf fyrir góðan málstað, nokkurs konar verndarar almennings. Návera ofurhetjunnar er oft næg til þess að stöðva smærri glæpamenn. James Bond vinnur fyrir breska ríkið. Umdeilanlegt væri að segja að breska ríkið vinni eingöngu fyrir fólkið. Ofurhetjur hafa yfirleitt ofurkrafta eða einhverja yfirburði yfir meðaljóninn. James Bond hefur enga ofurkrafta. Mörgum hættir til að líkja James Bond við Batman en sá kappi hefur enga ofurkrafta. Batman hefur hins vegar allt annað sem góð ofurhetja þarfnast; nafn, búning, hvata og Batmanbílinn. Ofurhetjur bera ofurhetjunöfn sem eru á allra vörum t.d. Batman, Súperman og Spiderman. James Bond á sér ósköp venjulegt nafn sem enginn þekkir utan leyniþjónustunnar, a.m.k. ekki almenningur. Athugið að James Bond kynnir sig alltaf. Súperman

þarf ekki að kynna sig því allir vita hver hann er. Ofurhetjur hafa oftar en ekki sérmerktan ofurhetjubúnað, svosem vopn og farartæki. James Bond hefur jú talsvert af búnaði, sem er þó ekki sérmerktur honum á neinn hátt, heldur er hann samskonar og aðrir njósnarar MI6 nota. Ofurhetjur eru gjarnan tvöfaldar í roðinu; Peter Parker er allajafna ósköp venjulegur ljósmyndari en þegar hann smeygir sér í búning sinn er hann orðinn Köngulóarmaðurinn víðfrægi. Það sama á við um Clark Kent og Súperman en James Bond bældi niður sitt upprunalega sjálf til að geta verið James Bond. Þetta eru þau einkenni sem okkur finnst æskilegt fyrir góða ofurhetju að hafa. Okkur sýnist að James Bond hafi engin þessara einkenna. Margir eru þeirrar skoðunar að skaðlaust sé að hleypa James Bond inn í hóp ofurhetja. Þó er ljóst að ef James Bond væri hleypt í þann hóp væru ótalmargar aðrar hetjur t.d. Jason Bourne, Jackie Chan í Rush Hour 3 og prófessor Philip Brainard í Flubber sem hafa sama rétt á að teljast til þessa hóps. Greinilegt er að ef slíkar hetjur eru ofurhetjur er búið að gengisfella hið ágæta íslenska nafnorð, ofurhetja, með tilheyrandi neikvæðum áhrifum á íslenskt mál. Þrátt fyrir að James Bond sé mikil hetja og í sérstöku uppáhaldi hjá höfundum sem slík, er það okkar niðurstaða að ómögulegt sé að kalla njósnarann nafnkunna, James Bond, ofurhetju. Egill Gautson, Freyr Guðnason og Ottó Hólm Reynisson

úa

ga a m

af m

nn n

g r

ra

15


A T T Í R L E Ð Ú A Þ L I N T E I RÁÐ AÐR

R I R Y ÚT F

5 F Á G A„Fólk sem talar einungis um hversu illa það R E V AÐ stendur í náminu og hversu hellað það var síðustu helgi, er ekki að fara að skora hátt á gáfnaskalanum. “

Það að vera gáfaður hefur oftast verið talin kostur innan veggja MA. Reyndar hafa MAingar verið það montnir af gáfnafari sínu í gegnum tíðina að ákveðin staðalímynd hefur fest sig í sessi, þ.e.a.s. að þeir séu gáfaðir. Það er hinsvegar, eins og mörg ykkar kannski þegar vita, haugalygi. Ég þekki nú þó nokkra MAinga og ég get sagt ykkur að fæstir þeirra eru sérstaklega gáfaðir, og er ég þar engin undantekning. Hvernig er þá hægt að halda þessari staðalímynd á lofti fyrir öllu fólkinu sem býst við svo miklu af okkur? Öllum ömmunum og öfunum sem monta sig af menntaskólanemanum sínum, öllum vinnustöðunum sem telja að vegna þess að þú ert MAingur getir þú auðveldlega leyst allskyns heimspekiog stærðfræðivandamál, öllum VMAingunum sem drulla yfir þig og fara svo að föndra. Þú gætir auðvitað farið að læra og reynt að breyta þér í eitthvað sem þér var greinilega ekki ætlað að vera en það lítur út fyrir að vera erfitt og taka tíma. Miklu fljótlegri og skemmtilegri leið til að ná sama takmarki er að aðeins líta út fyrir að vera gáfaður. Hérna eru nokkur ráð til þess. Klæðnaður. Augljósasta leiðin til að líta út fyrir að vera gáfaður er að klæða sig í samræmi við það og hentar „artý“ klæðnaðurinn einna best í það. Ef þú ert strákur klæddu þig í snyrtilegar gallabuxur, farðu í skyrtu og gollu combó og toppaðu það svo allt með svörtum frakka og auðvitað trefli, því menntamenn virðast þola hálskulda afar illa. Ef þú ert hinsvegar stelpa skaltu - ja, klæða þig í eitthvað svipað. Ég hef ekki hugmynd hvað „artý“ klæðnaður stelpna er kallaður, og lítinn áhuga á að leita mér upplýsinga um það, en þið hljótið að vita hvað ég er að tala um, ekkert meik, tan og því um líkt. Vart þarf að minnast á að gleraugu eru skylda, hvort sem þú þarft þau eða ekki. Þú getur bara fengið þér ofursvöl rúðugleraugu. Málfar. Hvernig og um hvað þú talar er einn stærsti þátturinn í því að sýnast gáfaður. Fólk sem talar einungis um hversu illa það stendur í náminu og hversu hellað það var síðustu helgi, er ekki að fara að skora hátt á gáfnaskalanum. Það sem þú skalt heldur gera er að reyna að troða inn ýmsum tilvitnunum sem þú hefur þó gripið úr náminu inn í öll samtöl sem þú tekur þátt í. Þú þarft ekkert endilega að skilja hvað þú ert að segja, það er bara nóg að segja orðin. Reyndu líka að hafa skoðun á sem flestu til að blanda þér í samræður sem þú skilur ekki. En það er hægara sagt en gert að hljóma gáfaðari en þú ert og það krefst nokkurra gáfna, þannig að ef þú treystir þér ekki til ráðlegg ég þér að lesa öll ráðin 5.

Að læra á opinberum stöðum. Að lesa lexíurnar er leiðinlegt. Sumir segja kannski að þú sért að gera þetta fyrir sjálfan þig og þú verðir að hafa áhuga á því sem þú ert að læra en það fólk er annað hvort gáfaðra en þú eða leiðinlegt. Samt sem áður neyðist maður til þess að gera það svona stöku sinnum en er það alltaf skotheld leið til þess að eyðileggja daginn. Hvers vegna þá ekki að slá tvær flugur í einu höggi og, á meðan þú skrifar ritgerðina sem átti að skila fyrir viku, láta alla sjá hversu duglegur við námið þú ert. Þá er sniðugt að læra á opinberum stöðum s.s. á Bláu könnunni, í skólanum, á Amtinum, í sófanum á Glerártorgi, já eða Te og kaffi, sem er að mínu mati besti staðurinn, því þar eru svo margir gluggar. Náttúrufræðibraut. Að vera á náttúrufræðibraut er nánast fullkomin leið til þess að líta út fyrir að vera gáfaður. Hún er sniðug að því leyti að það eitt að vera á náttúrufræðibraut telur nemendum trú um að þeir séu gáfaðir og svo lengi sem nemandinn heldur sig við þessa sjálfsblekkingu er ekkert vandamál. Einnig virðast flestir foreldrar telja að barn þeirra sé undrabarn ef það er á náttúrufræðibraut, og líta niður á nemendur á öðrum brautum og virðist því það eitt að vera á náttúrufræðibraut nægjanlegt til að ná takmarki þessarar greinar. Annað mál er hinsvegar að oft er erfitt að sjá náttúrufræðibrautarnema, hvort sem það er á göngunum í skólanum eða á djamminu um helgar, og er það kannski vegna þess að þeir vilja ekki láta heyra of mikið í sér, því þá gæti komist upp um þá og allir gætu þá séð að þeir eru alveg jafn miklir hálfvitar og við hin. Það leiðir mig að næsta punkti. Það að þegja. Að þegja er best af öllu. Af hverju? Talir þú heimskulega skiptir engu máli hversu oft þú lærir á Te og Kaffi, hversu marga trefla þú átt eða hvort þú ert á náttúrufræðibraut, fólk mun strax uppgötva heimsku þína. Því er mikilvægast að þegja. Þegar bekkjarfélagar eru að tala um stjórnlagaþing eða axiom útí horni skalt þú bara kinka kolli gáfulega og halda áfram að hugsa um Gossip Girl. Ég hef sjálfur fallið í þá gildru að hafa talað út um rassgatið á mér, þá sérstaklega á tyllidögum, og hef því perónulega reynslu af þessu. Ekki gera sömu mistök og ég. En ég vona að þessi stutti listi hjálpi ykkur lítillega, en munið samt að hann er hvorki tæmandi, né er nokkuð vit í honum. Pálmi Þórðarson


The Bloom Woods Það hafa eflaust margir tekið eftir þeim Hildi Maríu Hólmarsdóttur og Vöku Mar Valsdóttur, en þær eru hressar busastelpur sem hafa brennandi áhuga á tísku. Þær halda úti tískubloggsíðunni www. thebloomwoods.blogspot.com þar sem þær blogga um tísku, hönnun og það sem á þeim brennur. Ég hitti stelpurnar á dögunum og sögðu þær mér frá upphafi síðunnar, daglegum draumum, MA og mörgu fleira spennandi. Stelpur, hvenær byrjuðu þið að blogga? Í maí 2010 og það er nú skemmtilegt að segja frá því hvernig þetta allt byrjaði. Við vorum úti í sólbaði þegar allt í einu kom hugmyndin! Við vorum svo spenntar að við hlupum heim og bjuggum til síðu. Auðvitað höfðum við verið búnar að hugsa um þetta í langan tíma en ekki þorað að segja hvor annarri frá því svo við getum sagt að þetta hafi verið góður dagur, við vorum svo spenntar yfir þessu öllu. Hvernig hafa viðbrögð við blogginu verið? Við vorum auðvitað hræddar við einhvern skít frá fólki og planið var fyrst að hafa bloggið nafnlaust en sem betur fer hefur ekkert svoleiðis komið fyrir. Fólk hrósar okkur á síðunni og það finnst okkur skemmtilegast. Í fyrstu fengum við engar athugasemdir og okkur leist þá ekkert of vel á blikuna en við vorum svo miklir kjánar að stilla síðuna þannig að athugasemdirnar yrðu að vera samþykktar af okkur áður en þær birtust á síðunni! Hildur bætir síðan við að stundum taki hún eftir fólki, sérstaklega í Reykjavík, sem horfir undarlega á hana, að það gætu jafnvel verið aðrir bloggarar sem hafa fylgst með þeim en Hildur setur oft myndir af sjálfri sér inn á síðuna í klæðnaði dagsins. Um hvað bloggið þið aðallega? Við reynum að pinna þetta ekki niður sem einungis tískublogg heldur setjum við inn það sem við fílum á núliðinni stundu. Við bloggum um hátískuföt, skó sem okkur finnst flottir, birtum outfit post og svo tökum við stundum myndir af okkur sjálfum í þeim fötum sem við vorum í þann daginn, en Hildur leggur frekar áherslu á það. Innanhúshönnun og uppskriftir er líka skemmtilegt að setja inn. Ef ég sé til dæmis flottan sófa eða gómsætar formkökur þá set ég þær inn, segir Vaka.

18

Helen Hannesdóttir Hvað er tíska fyrir ykkur? Tíska er stórt orð, tíska er tímabil, tíska er heill heimur út af fyrir sig! Vaka segir að tíska sé ekki einungis föt heldur eitthvað sem maður tjáir sig með. Málverk, stytta, list… tíska er bara eitthvað sem ég hugsa um þegar ég fer að sofa og þegar ég fer á fætur, segir Hildur Við komum úr fámennum grunnskóla, Oddeyraskóla, og það stoppaði okkur ekki í að koma í þeim fötum sem við vildum og við hlustuðum aldrei á fólkið sem spurði “í hverju ertu?” Eftir að við byrjuðum í MA höfum við spáð meira í hvernig við klæðum okkur fyrir skólann en erum auðvitað ennþá við sjálfar. Eigið þið ykkur einhvern uppáhalds hönnuð? Úff, ég gæti aldrei valið á milli þeirra, allt breytist svo hratt! segir Vaka. Ef ég þyrfti að nefna tvo myndu það vera Alexander Wang og Sonia Rykiel. Stelpurnar tvær eiga það sameiginlegt að halda upp á Alexander Wang en Hildur segir hann undrabarn, hann er aðeins 21 árs og hefur gert svo frábæra hluti á stuttum tíma. Chloé er einnig í miklu uppáhaldi hjá Hildi en nýja línan hennar er æðisleg. Fábrotin, rómantísk, karlmannleg með blúndum og silki, segir Hildur þegar hún lýsir nýju línu Chloé. Hvaða tískublöð skoðið þið? Við erum svolítið skotnar í Nude Magazin sem er íslenskt nettímarit og kom okkur mjög svo á óvart. Við vorum búnar að bíða eftir einhverju íslensku, flottu og fjölbreyttu tímariti og nú hefur loksins einhver hrint því í framkvæmd. Ég er líka svolítið í því að skoða arkitektatímarit því ég hef mikinn áhuga á innanhúshönnun, segir Vaka. Já, og Vogue er líka eitt af þeim blöðum sem ég les alltaf og þá sérstaklega það bandaríska, bætir Hildur við. Hvernig finnst ykkur tískan í MA? Það er mikið af smart fólki í MA og það lítur út fyrir að allir njóti sín hérna. Okkur finnst að allir geti verið eins og þeir eru enda eru margar týpur í skólanum en það er líka voða fyndið að sjá marga vinahópa sem klæða sig eins. Þar sem við komum báðar úr fámennum skóla vissum við ekki við hverju væri að búast en ég varð ekki fyrir vonbrigðum, sérstaklega ekki með strákana, þeir þora líka að klæða sig vel, segir Vaka.


ttir

En hvað með tískuna á Akureyri? Það eru margir mjög meðvitaðir um tísku á Akureyri en fólk mætti fara aðeins út fyrir rammann og sýna sig meir, mætti vera flottara og glæsilegra! Maður sér alltaf glitta í vel klætt fólk á Glerártorgi svo við viljum meina að Akureyringar séu ekki á eftir í tísku, alls ekki. Það sem við reyndar þolum ekki er þetta týpíska landsbyggðardrull frá borginni, okkur finnst oft eins og Reykvíkingar haldi að þeir séu þeir einu sem hafa vit á tísku, sérstaklega þessar Laugavegstýpur sem halda að við göngum bara í lopapeysum. Svarti punkturinn í akureyskri tísku eru grunnskólakrakkarnir sem klæðast adidas peysum og joggingbuxum, það er ekki tíska. Mig langar mest að halda tískufyrirlestur fyrir þessa krakka, segir Hildur. Í stuttum orðum finnst okkur tískan flott á Akureyri en alltof margir spá í hvað öðrum finnst og þora þar af leiðandi ekki að vera eins og þeir eru. Hvar kaupið þið fötin ykkar? Rosalega mikið í Zara, Topshop, H&M, Bikbok og Monki og svo finnst mér æðislegt að finna eitthvað gamalt hjá mömmu og ömmu eða sauma mér flíkur, segir Vaka. Uppistaðan í fataskápnum mínum er einmitt líka Zara, H&M og Topshop en ef ég sé eitthvað flott kaupi ég það, sama þó það sé í Hagkaup eða Kronkron. Við viljum svo bæta því við að við erum ekki hlynntar því að fá H&M til Íslands þó svo að við elskum þá búð og kaupum flest fötin okkar þar! Ef H&M kæmi til Íslands yrðu allir eins og á endanum yrði fólk vant því að hafa H&M hérna og þá sjáum við nú engan tilgang með því að hlakka til að versla í H&M í nágrannalöndunum. Hvað er inni í dag? Það er klárlega loð, loð og meira loð. Það sem er skemmtilegt við það er að þú kemst upp með að kaupa gervi. Há snið eru mjög vinsæl á buxum og pilsum og einnig karlmannlegir jakkar, karlmannssniðnar buxur og það er rosalega gaman að geta leikið sér smá með síddina því allt er leyfilegt. Okkur finnst 50’s vera að koma mikið núna jafnt og slár, maxi kjólar og pils og stórar, hlýjar peysur. Tískan er semsagt mjög jákvæð fyrir Íslendinga sem geta nú klætt sig í hlý og flott föt og verið í leiðinni í tísku. Rauður er litur tímans, segir Hildur og Vaka bætir því við að jarðlitir séu rosalega vinsælir í vetur og að það sé skemmtilegt að poppa þá upp með rauða litnum. Hver eru ykkar framtíðarplön? Ég ef mikinn áhuga á því að fara til Ítalíu að læra innanhúsarkitektúr og ljósmyndun, segir Vaka, en plönin eru alltaf að breytast hjá mér. Ég hef alltaf hugsað mér um að gera eitthvað skapandi og útlöndin heilla mikið. Ef ég þyrfti að ákveða mig núna yrði það húsgagnahönnun í öðru landi, pottþétt. Ég er aðeins óákveðnari en Vaka, segir Hildur, en ég ætla á náttúrufræðibraut því ég vil hafa allar dyr opnar. Vöruhönnun og iðnhönnun hljóma spennandi núna en kannski enda ég sem lífeðlisfræðingur í framtíðinni. Ég er búin að vera að skoða FIT í New York sem býður upp á sumarnámskeið og það væri draumur að fara þangað í 3 vikur. Ég er sem sagt líka ákveðin í því að fara út að læra, hvort það verði París eða eitthvað annað land er ég ekki viss um. Svo að lokum, stefnið þið á að halda áfram að blogga? Já auðvitað. Svo lengi sem við höfum tíma og fólk hefur áhuga þá höldum við áfram. Við ættum kannski að stofna tískufélag í MA á næsta ári og sigra heiminn!

19


R


Rocky Horror í Hofi Silja Björk Björnsdóttir

Síðastliðið haust setti Leikfélag Akureyrar upp verkið The Rocky Horror Show sem er stórfurðulegur og súrrealískur söngleikur eftir Richard O‘Brien. Ég ákvað að vera svaka dúlla í mér og bjóða múttu minni með mér á verkið sem við urðum svo sannarlega ekki fyrir vonbrigðum með. Þar spilaði fyrst og fremst inn í að Hof var fullkominn staður til að halda slíka sýningu þar sem sviðið og salurinn eru bæði gríðarstór og nóg pláss til þess að fljúga um, keyra bíl og dansa um í spandexi. Allar mögulegar tæknibrellur sem tæknimenn og aðstaðan í Hofi höfðu upp á að bjóða voru notaðar og fannst mér það ekki koma niður á sýningunni. Mér fannst frammistaða leikaranna alveg til fyrirmyndar. Í sögunni kemst parið Brad Majors og Janet Weiss í mikil vandræði. Þau eru á leið til góðvinar síns, Dr. Everett Scott, þegar dekk springur á bílnum. Þau álpast inn í kastala í grenndinni í þeim tilgangi að fá að hringja, en það hefðu þau betur látið ógert... Magnús Jónson var stórgóður sem Frank’n’Furter, ótrúlega slepjuleg hommatýpa sem maður gat ekki annað en vorkennt á endanum. Ýking karaktersins var frábær og Atli Þór Albertsson og Jana María Guðmundsdóttir léku sín hlutverk mjög vel. Þau komu unga parinu Brad Majors og Janet Weiss vel til skila. Mér finnst Jana vera meiri söngkona en leikkona en Atli stendur alltaf fyrir sínu. Guðmundur Ólafsson klikkar náttúrulega aldrei og alltaf er þægilegt að heyra röddina í þessum manni, en hann fer með hlutverk sögumannsins og Dr. Everett Scott. Mér fannst líka algjör snilld að nota ungt fólk í sýninguna, það er að segja fólk sem er ómenntað í leiklist. Mér fannst það heppnast ágætlega þrátt fyrir stirðar hreyfingar. Hjalti Rúnar Jónsson sem lék Rocky er efnilegur leikari og á áreiðanlega framtíðina fyrir sér í bransanum. Ekki skemmir fyrir hvað hann er myndarlegur, vel vaxinn og hylur líkamann aldrei meir en með gylltri brók. Andrea Gylfadóttir og Bryndís Ásmundsdóttir stóðu sig líka vel í sínum hlutverkum, enda er söngurinn þeirra sterkasta hlið. Hápunktur leikritsins var án efa ungstirnið Eyþór Ingi Gunnlaugsson sem lék aumingjalegu húsbóndasleikjuna Riff Raff sem gerir uppreisn.

Eyþór er náttúrulega ekki eðlilegur þegar kemur að söng. Háu nóturnar hans eru nóg til að gegnbleyta öll sætin í salnum! Sviðsmyndin var einföld og drungaleg, margbreytileg og færanleg en ljósin sáu algjörlega um að breyta stemningunni. Eina stundina vorum við úti að keyra en eftir einn snúning vorum við komin inn í kastalann, annar snúningur og við vorum mætt á rannsóknarstofuna. Lýsingin var vel útsett og eiga Pétur Gautur, sem hannaði sviðsmyndina, og aðrir tæknimenn hrós skilið fyrir frábæra vinnu. Þó að sagan sjálf sé frekar þunn og Rocky Horror söngleikurinn sé vissulega gömul tugga fannst mér þetta heppnast ótrúlega vel hjá leikstjóranum Jóni Gunnari. Þetta var heilalaus söngskemmtun, eitt kvöld sem mér fannst alveg ómissandi partur af leikári LA. Langflestir gestirnir voru ánægðir með þessa nýjungagjörnu, áleitnu og ögrandi sýningu sem kom manni strax í gott skap. Krafturinn var svo mikill, söngurinn alveg klikkaður og brellurnar til fyrirmyndar. Sumir hafa haldið því fram að þessi sýning henti ekki LA og opnunarhátíð Hofs en þar er ég gjörsamlega ósammála. Leiklist þarf ekki alltaf að vera eitthvað ofurháfleygt dramarunk þar sem allir deyja í endann. Það þarf ekki alltaf að vera Shakespeare eða Laxness, við getum líka alveg farið í leikhús bara fyrir sjónræna skemmtun en ekki til þess að sitja og hugsa í þrjá tíma. Þessi sýning, þó hún sé margtuggin og útþvæld, hefur alltaf sama skemmtanagildi fyrir almúgann. Hver ætlar að halda því fram að enginn geti notið leiklistar nema einhverjir forpokaðir, vínsötrandi spekúlantar? Raunar er ekkert út á sýninguna sjálfa að setja; leikararnir stóðu sig með prýði, leikstjórnin var góð og útpæld. Það eina sem fór í taugarnar á mér var það hve lítið heyrðist í söngtextunum. Annars skemmti ég mér konunglega með múttu gömlu á tuttugasta bekk. Ég missti nærri því legvatnið yfir tranný Magnúsi Jónsyni, hálfsköllóttum Eyþóri Inga og að sjálfsögðu olíubornum Rocky. Stórgóð sýning hjá LA.

21


Platan byrjar á þungum gítar og ég þykist viss um hvað bíði mín. Söngvarinn byrjar að syngja eitthvað og ég næ ekki textanum, sem fer í taugarnar á mér. Fyrir mér er þetta mestmegnis hávaði, ekki algjörlega óáhlustunarlegt en langt frá því að vera minn tebolli.

Electric Wizard - Black Masses

Bergrún Andradóttir

Platan kom skemmtilega á óvart þótt hún höfði kannski ekki til allra. Þeim Lando Kal og Low Limit tekst nokkuð vel að ögra manni þegar kemur að mörkum þess sem telst glundroða. Dubstep, glitch electro og tilraunastarfsemi með hljóðgervla einkennir hverja einustu mínútu af þessari plötu sem lyktar á nokkrum stöðum, líkt og franska tvíeykið Justice. Ég mæli með því að allir kíki á plötuna því að engin önnur tónlist getur búið mann undir Lazer sword geðveikina, og hver veit nema hörðustu metalhausar eigi eftir að leyfa hausnum að dingla í smástund við tónana.

Lazer Sword - Lazer Sword

Upplífgandi electro- synthpop frá síglöðum Írskum guttum. Sveitin er svosem ekki að finna upp hjólið aftur með þessum lagasmíðum en þetta er virkilega skemmtileg og hress plata. Ef ég ætti að lýsa þessari plötu í einu orði þá myndi ég sletta í dönskuna og segja “ligeglad”, en hver og einn verður að hlusta og dæma fyrir sig sjálfan.

Two Door Cinema Club - Tourist History

Stefán Ernir Valmundarsson

Hljómplötugagnrýni

Eftir langa bið koma Elecric Wizard með nýja plötu, Black Masses. Platan er myrkari og hraðari en áður hefur sést hjá sveitinni. Ég varð fyrir frekar miklum vonbrigðum einmitt með það hversu hröð Black Masses er en enginn skal þó vanmeta Jus Oborn. Eftir nokkrar hlustanir er Black Masses komin inn í hóp meistaraverka Electric Wizards. Ég geng þó ekki svo langt að setja hana á sama stall og “Dopethrone” og “Come My Fanatics...”. Hljóðútsetningar eru að vanda til fyrirmyndar hjá þeim, allri vinnu haldið sem lengst frá tölvum og mögulegt er. Góð hlustun sem sameinar 8.áratugs sataník við flott Gloomy Doom.

Electric Wizard - Black Masses

Fyrst þegar ég heyrði í Masshysteri leið mér eins og ég væri Múmínsnáðinn að hitta Snorkstelpuna í fyrsta skiptið. Já, þetta var ást við fyrstu kynni. Masshysteri ná að vera ótrúlega kæruleysislega hress og hjálpar sænskan eflaust mikið til. Þar sem frábærar raddanir söngvarans og söngkonunnar gefa tónlistinni mjög skemmtileg einkenni. Masshysteri eru söm við sig og eru ekkert að reyna of mikið nýtt frá fyrri plötum, enda engin ástæða til þess.Annars alveg frábær plata sem gefur kærkomið ljós í myrka tilveru okkar þegar morrinn er á sveimi.

Masshysteri – Masshysteri

Hrólfur Ásmundsson

Two Door Cinema Club spila einskonar gleðirokk. Platan Tourist History er stútfull af hamingju og hressleika. Strákarnir í TDCC eru ekki þeir frumlegustu en þetta er samt sem áður létt, grípandi og skemmtileg plata.

Two Door Cinema Club - Tourist history

Masshysteri er sænsk hljómsveit skipuð aulalegum tjaldhippum sem spila blöndu af poppi og pönkrokki og syngja á sænsku. Það kann að hljóma einkennilega eða bjánalega og réttilega svo. Þetta er samt snilldarlega útfært. Þessir krakkar hafa einstakt nef fyrir grípandi söngmelódíum og oftar en ekki er engin leið að ná þeim úr hausnum á manni. Sem getur verið frekar vandræðalegt þar sem öll lög eru á sænsku og það er óumflýjanlegt að syngja með. Þetta er band sem á vonandi eftir að sörfa á öldum ljósvakans á næstunni og taka við keflinu af steingeldum indíböndum. Ef ABBA og Ebba Grön myndu taka sig saman og stofna band myndi það hljóma einhvernveginn svona. 4.5/5

Masshysteri - Masshysteri

Heilagur Hreggviður frá Heggstaðarnesi. Þetta er andskotanum súrara. Til að byrja með þá er umslagið algjör snilld, það er stórkostlega steikt eins og allt annað á plötunni en grípur mann algjörlega. Hér er mikið neon í gangi, enginn skortur á diskói og menn eru almennt í góðum fíling með eiturlyfin sín. Mikið notað af sömplum úr hinu og þessu sem endar í syntha industrial hrærigraut sem getur verið bara hallærislega grúví á köflum. Sérstakur hápunktur er Web Swag. 3/5

Lazer Sword - Lazer Sword

Dagur Bollason


Doom.

Ljósmyndari: Gréta Sóley Sigurðardóttir

23


Í tímans rás hafa MA-ingar gengið í gegnum margt saman. Allt frá bruna Möðruvallarskóla til danskra logbóka og harðra sæta í Kvosinni. En þrátt fyrir allt höfum við ekki bugast heldur hafa þessar raunir einungis gert okkur sterkari og aukið enn frekar á samheldni okkar. Þetta hefur mótað hefðir skólans og gert þær að því sem þær eru í dag. Nú standa menntskælingar frammi fyrir gríðarlega róttækum breytingum á skólanum og námsfyrirkomulaginu sem margir telja að ógni gildum skólans og að skólinn verði fyrir vikið lakari menntastofnun. En ber að líta á þetta sem raunverulega ógn? Ný námskrá var tekin upp í haust þar sem margar breytingar er að finna. Sumir telja að verið sé að leikskólavæða námið og benda t.a.m. á að aukin áhersla sé lögð á hópa- og plakatavinnu. Vilja gagnrýnendur jafnvel ganga svo langt að draga gömlu námskrána fram að nýju. Sýnileg breyting á námskránni er augljóslega að tekinn hefur verið upp svokallaður Íslands-áfangi. Í hann samtvinnast ýmsar námsgreinar sem áður voru kenndar undir öðrum nöfnum. Einingakerfinu hefur einnig verið breytt og eru einingarnar sem nemandi þarf til að útskrifast sem stúdent nú 240 í stað 140 áður. Vægi hverrar einingar hefur þ.a.l. minnkað. Kennsluhættir í nýja fyrirkomulaginu hafa tekið miklum breytingum og byggjast mun meira á tækni en áður. Á tímum þegar flestir eiga farsíma, tölvur og tónhlöður og hafa gefið sig á vald tækninnar er í meira lagi sérkennilegt að nemendur séu látnir sitja í kennslustofum, með blýanta í höndum og blöð á borðum að horfa á misgáfulega kennara skrifa á töflur. Ákveðið skref í átt til frekari tölvu- og nútímavæðingar er því löngu tímabært og því verður að teljast jákvætt að skrefið hafi verið stigið. Þessi framþróun gerir MA samkeppnishæfari og undirbýr nemendur betur fyrir þær kröfur sem m.a. háskólar gera um aukna tækniþekkingu. Liður í breyttri námskrá eru velgengnisdagar en þeir eru einskonar þemadagar sem haldnir eru á hverri önn. Tilgangur daganna er að gera einstaklinginn meðvitaðari um samfélagið sem hann býr í og virkja hann til umræðu. Velgengnisdagarnir koma að nokkru leyti í stað annars lífsleikniáfangans sem kenndur hefur verið undanfarin ár. En þar sem dagarnir voru fyrst haldnir nú í vetur er lítil reynsla komin á þá og má búast við að þeir muni taka breytingum í tímans rás. Einn helsti kostur nýju námskránnar er að nemendum býðst nú meira val sem leiðir til aukinnar sérhæfingar og að auki geta nemendur kannað áhugasvið sín betur sem kemur sér vel þegar haldið er í frekara nám. Erfitt er að vera mótfallinn slíkri þróun. Þeir eru þó margir sem telja að aukið val ógni bekkjarkerfinu sem MA auk nokkurra framhaldsskóla heldur í. Þar sem bekkjarkerfið er ein

meginstoðin í samheldni nemenda sem endist alla ævi er ekki með nokkru móti hægt að styðja annað en að það haldist áfram í óbreyttri mynd. Sögusagnir eru á reiki um leynifélag innan skólans sem beri nafnið Defensor Moris eða Verndarar hefðanna. Sumir telja að eitt helsta verkefni félagsins sé að vernda og viðhalda bekkjarkerfinu. En það er eitt þeirra atriða sem laðar nemendur helst að skólanum. Staðreynd er að busunin í MA hefur tekið miklum breytingum í gegnum tíðina, hún hefur verið það fyrsta sem mætir nýnemum og undirbúið þá fyrir komandi námsár. Hún hefur styrkt tengsl þeirra á milli þar sem þeir takast saman á við misharkalega böðlana og saman ganga þeir í gegnum þá raun sem busunin er. Margir telja busunina líka forsendu heilsteyptra og vandaðra MA-inga enda hafi þeir lært að bera virðingu fyrir öðrum nemendum, kennurum og skólanum í heild sinni. Breytingarnar á busuninni hafa valdið því að hún er bersýnilega vægari nú en á árum áður. Fyrr á tíðum gengu nýnemar í gegnum allt frá tolleringu til draugahúss. Skólayfirvöld hafa reynt jafnt og þétt að breyta busuninni úr tortímingarherferð fjórðubekkinga á nýnemum í átt til móttökuathafnar. Þó undirritaðir telji að busunin megi ekki verða til þess að nýnemunum finnist þeir niðurlægðir og hafðir að athlægi, má hún ekki verða of væg þar sem hún er stór liður í að leggja línurnar fyrir komandi námsár. Busunin er líka liður í að kenna nemendum á skólann sinn og hefðir hans. Þeir læra heiti skólabygginganna, ýmislegt um sögu skólans og margt fleira. Rétt er líka að taka fram að í samanburði við marga aðra framhaldsskóla landsins er busunin í MA ein sú allra vægasta. Við ræddum breytta og vægari busun við Óla Dag Inspector en hann sagði aðspurður um framkvæmd hennar: ,,Busunin er í raun bara það að bjóða fólk velkomið. Margir segja að þetta leggi línurnar fyrir busana út árið og ef maður sé nógu grimmur hlýði þeir og mæti á alla viðburði. Ég held að það sé kjaftæði. Ef busunin er mjög grimm þá held ég t.d. ekki að það komi fleiri á kvöldvöku.” Breytingar eru eðlilegur hluti okkar daglega lífs og eru forsenda framþróunar. Hefðum skólans hefur áður verið ógnað en svo lengi sem við menntskælingar gleymum ekki stoltinu, sem við finnum í hjörtum okkar yfir að vera MA-ingar, mun ekkert á okkur fá. Því það er ekki þrátt fyrir, heldur einmitt vegna þessara hindrana sem við stöndum sterk sem aldrei fyrr, sameinuð sem MA-ingar.

Auðbergur Gíslason og Daníel Freyr Hjartarson


upppáhalds matur allra

flottasta búðin í

num

0 gr. transfita


Augnablik með Sigurði Ólafs Hinrik Ólason Hvað segirðu gott? Wie der liebe Gott in Frankreich leben. Er öll þessi forn-gríska speki ekki löngu orðin úrelt? Nei, sum speki er sígild. Hvað finnst þér um tölvunotkun MA-inga? Hættan á forheimskun er fyrir hendi. Hvað finnst þér um allar þessar hefðir í MA? Þær eru... misgóðar. Hver er uppáhaldsfrasinn þinn á latínu? Ég er enginn latínugráni en ég tek samt undir með Descartes; Cogito, ergo sum. Hver er skemmtilegasti kennarinn í skólanum? Hann er svo sjálfumglaður að ekki er á bætandi. Því nefni ég hann ekki. Hvað ætlaðir þú að verða þegar þú varst lítill? Stór. Við hvað ertu að fást þessa dagana? Kenna og lesa og reyna að forðast það sem erfiðast er af öllu, nefnilega að hugsa. Af hverju ertu að forðast það? Af því að það er erfitt. Hefur þú einhverja miskunn með fallistum? Ég hef samúð með þeim en er eigi slíkur valdsmaður að miskunn sé á minni könnu. Hefurðu einhvern tímann verið skegglaus? Móðir mín sagði mig skegglausan við fæðingu. Þegar Sigurður var nemandi í MA, lamdi skólameistari Rúnar Júl niður af sviði með göngustafnum sínum. Hvernig var þetta þegar þú varst í skólanum, þegar Rúnar Júl var rekinn af sviðinu? Eigi veit ég það svo gjörla, en hitt veit ég að menn voru misdrukknir.

Hvað finnst þér um Íslandsáfangann? Endurreisnarmaðurinn Nicolaus Cusanus sagði á fimmtándu öld að markmið náms væri að öðlast docta ignorantia, lærða vanþekkingu. Hvað finnst þér um Morfís? Sófismi, sem með markvissri þjálfun í beitingu rökvillna, blekkinga og lyga, elur á afstæðishyggju og grefur undan siðferði. Hvað finnst þér um útskriftarferðir MA-nema? Allar leiðir liggja til Róms. Hvað gerði þig að þeim manni sem þú ert í dag? Genasúpa og gott atlæti; auk heldur eigin breyskleiki. Áttu mynd af þér á mótorhjólinu í Evrópureisunni? Sumir atburðir verða ekki festir á filmu. Hvað gerðist þarna, verður það fest á blað? Nei. Ef þú mættir taka með þér einn hlut á eyðieyju, hvað væri það? Þegar Ásmundur Jónsson kenndi mér ensku í menntaskóla lagði hann þessa spurningu fyrir mig. Svarið er ekki prenthæft. Er mikilvægt að hafa vel rökstuddar skoðanir og skilgreind hugtök? Rök fyrir skoðun eru staðhæfingar sem leiðir af, ef þær eru sannar eða sennilegar, að skoðunin sjálf sé sönn eða sennileg. Er frekari raka eða skilgreininga þörf fyrir mikilvægi raka og skilgreininga? Í hverju felst lífshamingjan? Um það ríkir óvissa en leiðin til hennar er vissulega leið mannsins til þroska, að rækta sína bestu eiginleika, að nýta möguleika sína, að öðlast þannig dyggðina en af henni vaxa öll mannleg gæði, sagði Sókrates.

26


Ljósmyndari: Gréta Sóley Sigurðardóttir


Sjallamelur „Að vera melur er eins og að trúa, á Krist eða Búdda, trúnni þarf að sinna af tryggð og metnaði.“ Það er dimmt úti og kalt en hann fann þó ekki fyrir því. Hann fór í flís undir djammgallann. Það er helvíti löng röð fyrir utan Sjallann og hann er auralaus. Hver tekur með sér peninga á djammið? Ekki séns að hann sé að fara standa í röðinni. Hann beygir sig niður og skríður milli fótanna á annars æstum Sjalladýrum sem hafa - já, svo sannarlega komið þarna áður. Flögurnar eru í meirihluta þess sem hann finnur vegna fjölda berra leggja þegar hann skríður í gegn. Hann er orðinn fremstur. Stelpan við hliðina á honum er að rétta miðann sinn. Hann þarf að vera snöggur. Hann man þjálfunina sína, dyravörðurinn réttir fram höndina og stelpan réttir sína. Hann þjappar stelpunni í hurðina, tekur miðann

hennar og réttir fram. Hann sýnir skilríkin sem hann hafði stolið fyrr um kvöldið og rúllar inn. Stelpan áttaði sig ekki á hvað kom fyrir og leitaði í ofvæni að miðanum sínum en vandræði hennar skipta hann engu máli. Hann stekkur á barinn, þetta tók á. Í þann mund sem hann kemur að barnum er maður að rétta fram kortið sitt. Drykkurinn stendur á barnum, býður eftir að verða drukkinn. Hann hugsar sig ekki um, fer hægra megin við manninn, teygir höndina vinstra megin að drykknum, hægt og örugglega. Hann neglir þetta. Hann tekur drykkinn og hleypur, hann drekkur úr glasinu á hlaupum og þegar hann er komin upp Sjallastigann er allt búið. Drykkurinn drukkinn. Hann man eftir þjálfuninni, skella sökinni á einhvern annan. Hann hendir glasinu í fólkið. Hann gengur á milli borða og gleypir allt sem hann getur í formi drykkjar. Út undan sér sér hann sætan busa. Hann gengur að henni, fullur sjálfstrausts. He‘s got this. Hún heldur á drykk, greinilega köldum, nýbrugguðum drykk. Hann kyssir hana, hægri hönd á baki hennar og sú vinstri seilist eftir drykknum. Hann hrifsar drykkinn og hleypur. Þetta var bara busi. Svangur er hann og þarf að jafna hlutföllin. Tikk takk. Hann er

Vinstri síðan Fátt er ekki tilkomið vegna stríðs. Ástæðurnar eru m.a. tækniframfarir og núverandi þjóðfélagsskipan, dauði, eyðilegging, afskræming, fjölskyldusundranir, þjóðasundranir auk sorgar, missis og óhamingju. Þetta vita flestir en sumir eru þó haldnir þeirri hugmynd að „framfarirnar,“ sem stríð hafa í för með sér, vegi upp á móti eyðileggingunni og viðbjóðnum. Ég er ekki sammála þessu. Ég sem vinstrimaður, tel að allir séu jafnir og þar með að allar þjóðir séu jafnar. Það er enginn sem á eitthvað meira skilið að láta ráðast á sig en annar. Þess vegna finnst mér að Ísland ætti að vera fullkomlega hlutlaust í öllum stríðsrekstri. Sumir eru alveg gáttaðir núna og spyrja sig hvort við séum það ekki. En svarið er nei. Við getum ekki verið hlutlaus í stríðum og styrjöldum fyrr en við hættum að leyfa erlendum herum að æfa sig á okkar landi. Við getum ekki verið hlutlaus fyrr en við hættum í NATÓ. Það var stór viðburður í sögu þjóðarinnar þegar herinn fór burt af Miðnesheiði. Ég man

ekki fyrr kominn að staðnum en það er kallað: ,,Svanur!“ Hann stekkur til og hrifsar búkollubátinn, tekur óopnað kókið af dauðu stelpunni í tröppunum á Nætursölunni og hleypur. Hann stekkur á bíl á ferð og kemst inn. Honum er skutlað heim og hann borðar, sáttur með árangur kvöldsins. Melurinn nær alltaf sínu fram. Melir hafa verið til í áraraðir og eiga sögu sína að rekja í marga ættliði. Melir eiga að bera sig með stolti og vera ánægðir með uppruna sinn. Hátterni og eðli melsins er arfgengt en getur þó verið smitandi. Að vera melur er eins og að trúa, á Krist eða Búdda, trúnni þarf að sinna af tryggð og metnaði. Melir eru misskildar verur og dæmdir í samfélögum víða um heim. Einn af mörgum forfeðrum melanna er að sjálfsögðu Jón hlaupari og hann ber öllum melum að heiðra. Ef þú ert einhvern tímann í vafa um hvort þú eigir að gera það sem þú mátt ekki, fá þér það sem þú átt ekki, sofa þegar þú átt að vera vakandi, borða þegar þú ert saddur, tala þegar þú átt að þegja, mundu þá eðli þitt og láttu eftir þér. Þú átt þetta skilið. Ingibjörg Bragadóttir, melur.

Mun

að mér fannst mikið til þessa koma og hugsaði með mér að nú yrðu engir fleiri hermenn að æfa sig í að fljúga flugvélum, sem þeir síðan myndu nota til að drepa fólk, yfir fallega firðinum sem ég bý við. En nei! Það kom bara einhver annar her að æfa hérna og þegar sá fór kom enn annar! Nú er Össur Skarphéðinsson (sem er í Samfylkingunni og þar með vinstrimaður, samkvæmt íslensku skilgreiningunni) búinn að semja við Kanadaher um leyfi til æfinga hérna. Ég er sár, reið og vonsvikin yfir að hann hafi leyft þetta. Ég sem hélt að vinstrisinnuð ríkisstjórn gæti gert eitthvað í þessu hervaldssleikjuviðmóti sem hefur einkennt íslensk stjórnmál síðan lýðveldið var stofnað. Ég lifi og dey í þeirri trú að stríð sé aldrei þess virði. Ég segi Ísland úr NATÓ og herinn burt og bið til hvers þess almættis sem kann að vera til að hlustað sé á mig. Tinna Ingólfsdóttir formaður Víma

Þ o e

Í n m u o r h h v h

R l e H e b


ð á ur

Úlpa 39.990

Svartur hjálmur 12.990

a

Snjóflóðaskófla með innbyggðum áttavita 10.990

gar a, ú

ur.

að m, ga nar

þar ni) na. ta. að nsk

egi tis

GLERÁRTORGI Munið MA-afsláttinn! Ef eitthvað bjátar á hjá okkur, stoðir ekki að þrasa yfir því. Það er okkur nauðsynlegt að vinna úr vandanum. Þeir sem hæst hafa, án þess að aðhafast nokkuð, eru gagnslausir menn. Það er ekki alltaf hægt að treysta á að aðrir losi okkur úr vandanum, stundum erum við einfaldlega best til þess fallin sjálf. Orð skáldsins eiga vel við: Því meðan til er böl sem bætt þú gast, og barist var á meðan hjá þú sast, er ólán heimsins einnig þér að kenna. Í landi þar sem skuldir safna vöxtum sem lántakendur ná ekki að greiða niður, mæður standa í röðum eftir mataraðstoð, börn eru send svöng að sofa, fyrirtæki segja upp starfsfólki í stórum stíl og fjölskyldur missa bíla sína og húsnæði er augljóslega eitthvað að. En þetta er einmitt raunin með okkar land. Landið sem á skömmum tíma varð hið fremsta í heimi á ótal sviðum. Við sem Íslendingar hvorki eigum né megum horfa upp á óbreytt ástand. Við verðum að finna lausn á vandanum og vinna að framgangi hennar og gera Ísland aftur að þjóð meðal þjóða. Ríkisstjórn sem gerir ekkert til að bjarga þegnum eigin lands er eins vanhæf og hún getur orðið. En það er svosem ekki við öðru að búast af þeirri ríkisstjórn sem nú situr: Hrein vinstristjórn. Hugmyndafræði hennar gengur einfaldlega ekki upp. Þegar stjórnin tók við í skugga bankahruns voru þeir ófáir kverúlfantarnir sem þóttust sjá

fyrir að allt myndi snúa til betri vega fyrir þær einu sakir að Sjálfstæðisflokknum hafði verið komið frá völdum. Margir vilja kenna hugmyndafræði sjálfstæðis- og hægri manna um hrunið. En sönn hægrimennska gengur í grunninn út á að ná fram fjórum atriðum (sem Umferðar-Einar kysi eflaust að kalla H-in fjögur) en þar af eru þrjú áþreifanleg: Allir hafa rétt á húsaskjóli, enginn skal líða hungur og allir skulu hafa aðgang að heilbrigðiskerfinu. Fjórða atriðið er jafnframt það mikilvægasta og byggist að hluta á hinum þremur en það er hamingja. Hana öðlast enginn eða býr til fyrir okkur. Hana búum við sjálf til og finnum innra með okkur. Það er mismunandi hvernig menn finna og skilgreina hamingju og því hentar ein leið í átt að hamingju ekki öllum. Þ.a.l. er augljóst að vinstri-mennskan, sem byggist á að sem mest skuli vera ákveðið og gert fyrir okkur, gengur ekki upp. Við verðum sjálf að vinna fyrir öllu okkar og eigum að uppskera eftir því. Auðbergur Gíslason formaður HíMA


Árshátíðin 2010 í augum veislustjóra

Mér þykir erfitt að koma á eftir grein veislustjóra síðasta árs, Ölmu Rúnar. Hún benti á hápunkt þeirrar árshátíðar, sem var þá í formi líkamshlutar. Ég hyggst þó ekki ganga þann veg, þar sem slíkt væri afskaplega óviðeigandi komandi frá mér (leynifélagið PerrMA myndi gera mig að heiðursmeðlimi). Í árshátíð ársins 2010 sameinaðist fjöldi stórmerkilegra atriða og ég vil rifja upp nokkur þeirra. Mér fannst persónulega gullfallegt að ganga inn í stjörnuprýdda Íþróttahöllina þar sem miðpunkturinn var diskókúla sem leit út eins og afkvæmi Páls Óskars og Neptúnusar. Mikið hafði verið lagt í skreytingar og ljós og hefur salurinn sjaldan litið jafn vel út. Ég og Inspectorinn skildum eftir okkur nokkur vel valin orð sem vonandi lifa í hjörtum menntskælinga. Á árshátíðinni voru falleg tónlistaratriði frá Rakel, Stefáni og Val og frá Jóni og Árna. Hið rikkróllandi atriði Axa & Svipna fellur ekki beint undir að vera fallegt en fjörugt var það. PríMA-atriðið hefur sjaldan litið jafn vel út og ófáir karlkyns nemendur hafa lýst yfir áhuga sínum á því að sjá það aftur. Í návígi. Og í slow-motion. Það innihélt mikinn fjölbreytileika; magadans, ballet, freestyle og fleira. Gaman að sjá þátttöku drengja sem hefur verið lítil síðan DansMA var og hét. Fremstir í flokki voru James og Arnar Logi sem fylltu atriðið sitt af attitjúdi og vakti drúffið þeirra mikla lukku. Gömlu dansarnir voru ótrúlega vel sóttir eins og endranær. Stórsveitin Nýdönsk steig einnig á svið. Það má ýmislegt segja um frammistöðu þeirra en það mátti altént hafa gaman af þeim. Þeir fengu jú áhorfendur með sér; Óli Dagur hermdi listilega eftir Birni Jörundi, Ottó Hólm söng fyrir Ingu Bryndísi og stúlknahópur tók þar undir. Framkoma þeirra var ógleymanleg í alla staði og má þar t.a.m. nefna þegar Björn Jörundur sagðist vera að „sprauta sæði jarðar“ yfir viðstadda, lék Gunnar í Krossinum og þegar Jón Ólafs endaði spilamennsku sína á að bjóða öllum í partý á hótelinu sínu. Hápunkturinn kvöldsins var þó óneitanlega hið óvænta atriði frá heiðursgestinum Adolfi Inga Erlingssyni. Þar var hann mættur, farðaður, í korseletti, syngjandi lag úr Rocky Horror af lífs og sálarkröftum. Þegar við lítum til baka á þessa árshátíð mun Dolli í kjól eflaust poppa upp í hugann auk annarra stórfenglegra augnablika sem áttu sér stað þetta kvöld. Útundan mér heyrði ég sagt að í þessa hátíð hafi „eitthvað vantað.“ Ég legg til að sá hinn sami lesi þessa grein og átti sig á því að það vantar einungis eitthvað í kollinn á þeim sem telja „eitthvað hafa vantað.“ Booya.

Ritdarri

30


ÁRSHÁTÍÐ 2010

31


Fitness í MA Viðtal eftir Helen Hannesdóttur

Elva Katrín 3.G

Una Margrét 4.T

Sunneva Ósk 3.F

Í hverju tekur þú þátt? Ég tek þátt í módelfitness, er búin að taka þátt í Bikarmótinu 2010 og stefni á Íslandsmótið 2011. Það kom mér á óvart hversu gaman það var að keppa, ég var ekki nærri því eins stressuð og ég hélt að ég yrði. Mér gekk ágætlega á mótinu þrátt fyrir að hafa ekki lent í sæti en var ánægð með heildina.

Í hverju tekur þú þátt? Ég tek þátt í unglingafitness, í flokki undir 21 árs. Ég tók þátt í Bikarmótinu 2008 og svo í Íslandsmótinu 2010 og þá gekk mér mun betur.

Í hverju tekur þú þátt? Ég tek aðeins þátt í módel-fitness og ætla mér ekki að fara upp úr því í fitnessið. Ég keppti í fyrsta sinn á Íslandsmótinu 2010 og þar gekk mér alveg rosalega vel og lenti í 2. sæti. Núna í nóvember fór ég suður á Bikarmótið og þar gekk mér ekki eins vel en auðvitað heldur maður bara áfram og gerir betur næst.

Hversu lengi hefur þú æft? Ég hef aðeins verið að æfa í hálft ár og er þá að æfa 6x í viku og svo fyrir mót er ég að æfa 2x á dag, ég er á sama plani og Sunneva í ræktinni. Á hvað leggur þú þá áherslu? Ég legg mikla áherslu á heildarútlitið, að vera í réttum hlutföllum. Ég æfi bak og brjóst 2x í viku, fótleggi 2x í viku og axlir og hendur 2x í viku. Ég var í fótboltanum og hef alltaf verið með stór læri og rass svo ég þurfti að styrkja eftri búkinn meir en það var fljótt að koma. Ert þú með einkaþjálfara eða æfir þú ein? Já ég er með einkaþjálfara. Þegar ég fór að pæla alvarlega í því að taka þátt í fitness fór ég að spyrjast fyrir um hvaða þjálfara ég ætti að velja og fólk talaði oftast um Jón bónda og Sigga Gests.

32

Hversu lengi hefur þú æft? Í svona 3 ár. Ég æfi 4x til 5x í viku en síðan er ég alveg að æfa 2x á dag þegar líður að móti og fæ þá öðruvísi lyftingarprógramm og brenni meir en Sunneva og Elva því fitness snýst um að vera skornari og stæltari. Á hvað leggur þú þá áherslu? Auðvitað á að vera í samræmi. Ég æfi fætur einn dag í viku, brjóst og axlir einn dag í viku, handleggi í einn dag og síðan bakið. Ég hef alltaf verið frekar stælt út af blakæfingum svo ég þurfti ekki að leggja mikla áherslu á neina sérstaka líkamsparta. Ert þú með einkaþjálfara eða æfir þú ein? Ég byrjaði að æfa ein en síðan sá ég fram á að ég þyrfti að hafa þjálfara með mér til að hjálpa mér að ná mínu markmiði. Ég hafði samband við Jón Gunnarsson, betur þekktur sem Jón bóndi eða Bóndinn og hann er mjög fínn. Ég var þá búin að heyra góða hluti um hann.

Hversu lengi hefur þú æft? Ég byrjaði að æfa fyrir einu og hálfu ári og æfi 6x í viku í Þrekhöllinni . Fyrir mót breytist æfingarplanið því þá fer ég að æfa 2x á dag og jafnvel oftar ef ég þarf á meiri brennslu að halda. Á hvað leggur þú þá áherslu? Ég legg áherslu á heildarútlitið, það er það sem skiptir máli. Ég var stæltari að ofan þegar ég byrjaði að æfa svo þá gerði ég þyngri æfingar fyrir rass og fótleggi en núna æfi ég jafnt og þétt svo líkaminn verði í réttum hlutföllum. Ert þú með einkaþjálfara eða æfir þú ein? Siggi Gests hefur þjálfað mig síðan ég byrjaði og hann er rosalega fínn þó svo að blóðið í honum renni varla!


„Það er rosalega erfitt að fara í ræktina kl. 6 að brenna, svo beint í skólann og síðan strax eftir skóla aftur í ræktina að lyfta, en þetta þarf maður að gera daglega fyrir mót.“ Ég ákvað að velja Sigga Gests, leist vel á hann því hann hefur mikla reynslu af fitness, hefur sjálfur verið að keppa í fleiri, fleiri ár. Ég er mjög ánægð hjá Sigga, hann er rosalega rólegur en góður þjálfari. Hvernig undirbýrð þú þig fyrir keppni? Ég er á sama róli og hún Sunneva því Siggi þjálfar okkur báðar. Ég minnka kolvetnin töluvert og fer síðan að æfa á fullu. Það er rosalega erfitt að fara í ræktina kl. 6 að brenna, svo beint í skólann og síðan strax eftir skóla aftur í ræktina að lyfta, en þetta þarf maður að gera daglega fyrir mót. Ég æfi þá 2x á dag og tek mikla brennslu. Ég æfi síðan pósur og fer í mælingar eins og allir þurfa að gera. Finnur þú fyrir miklum breytingum síðan þú byrjaðir að æfa? Já það geri ég. Ég er með miklu mótaðari líkama en hef ekki grennst mikið, ég er bara hraustlegri og það er meira samræmi á milli líkamsparta. Það fer miklu minni tími í að hanga og slappa af, ég fer fyrr að sofa en áður og ég er ekkert að fara á djammið, það er kannski aðal breytingin. Maður fær samt svo margt annað í staðinn því manni líður svo vel af því að æfa reglulega.

Kosturinn við hann að hann er frekar strangur og myndi aldrei leyfa mér að fara á svi�� án þess að vera orðin eins góð og hann vill að ég sé. Hvernig undirbýrð þú þig fyrir keppni? Ég borða varla brauð svo það er góð byrjun. Ég sker niður kaloríur og sleppi öllum mjólkurvörum nema ég leyfi mér að drekka mjólk. Ég borða lítið af lambakjöti og svínakjöti og í lokin er ég komin niður í 1100 kaloríur á dag en venjulega er ég að borða um 2700 kaloríur. Ég æfi oftar og fer 1x í viku í mælingu. Með mælingunum sér maður hvort maður þurfi að auka æfingar eða minnka kaloríur. Ég byrja að æfa pósurnar 3 mánuðum fyrir keppni því þær eru mjög mikilvægar og það er gott að ná þeim vel fyrir keppni svo maður sé sjálfsöruggur á sviðinu. Finnur þú fyrir miklum breytingum síðan þú byrjaðir að æfa? Já, ég er búin að breikka alveg helling, sérstaklega síðan ég byrjaði að æfa með Jóni bónda. Þó mig langi að fara út um helgar þá bara hef ég ekki orku í það, ég er líka á fullu í blakinu og er að vinna svo auðvitað hef ég ekki eins mikinn tíma fyrir félagslífið. Fitnessið tekur mikla orku af manni.

Hann stendur sig vel í því sem hann tekur sér fyrir hendur og sé ég ekki eftir því að hafa valið hann þegar ég leitaði að þjálfurum á vaxtarræktarsíðum bæjarins. Hvernig undirbýrð þú þig fyrir keppni? Ég byrja á því að minnka hitaeiningarnar en yfirleitt er ég að borða um 2000 hitaeiningar á dag. Þá minnka ég aðallega flóknu kolvetnin og minnka brauðát. Síðan byrja ég að æfa á fullu og tek einnig pósæfingar því það er gríðarlega mikilvægt að bera sig vel á sviðinu. Mánaðarlega eru gerðar fituprósentumælingar og þegar fer að líða að keppni minnka ég hitaeiningarnar niður í 1000 á dag. Finnur þú fyrir miklum breytingum síðan þú byrjaðir að æfa? Já, miklum. Manni líður svo miklu betur af því að vera í formi og borða rétt. Ég fékk mótaðari líkama og er í réttari hlutföllum og passa til dæmis ekki lengur í gallabuxurnar mínar, þær eru alltof litlar. Ég hitti vini mína jafn oft en get ekki djammað allar helgar því ég sleppi öllu áfengi. Breytingar á skapinu eru þó mestar rétt fyrir mót því þá er ég að borða svo fáar hitaeiningar og er að æfa 2x á dag og verð pirruð og þreytt.

„Þó mig langi að fara út um helgar þá bara hef ég ekki orku í það. [...] Fitnessið tekur mikla orku af manni.“ Segið mér frá jákvæðu sem og neikvæðu hlutunum við fitness íþróttina? Æfingaraðstaðan hérna á Akureyri er mjög góð, sérstaklega eftir að Þrekhöllin opnaði. Það sem skiptir máli eru tækin og plássið en ekki endilega að allt þurfi að vera flott og fancy. Okkur fnnst líka mjög mikilvægt að vera í góðu formi og að vera ánægður með sjálfan sig. Það sem er mjög neikvætt við íþróttina er viðhorf fólks og öfgar keppenda. Margir halda að við séum nefnilega að svelta okkur en það er alls ekki þannig, maður þarf mat og orku til þess að geta æft svona stíft. Síðan heyrir maður það nú oft frá strákunum að við ættum að passa okkur að verða ekki of massaðar því við erum jú konur, og konur mega helst ekki vera massaðar í þeirra huga. Margir keppendur lenda þó illa í því og lenda í öfgum í niðurskurðinum, borða eintómt próteinduft og hormónarnir fara þá allir í rugl og hætta er á því að tútna út. Það gerir að verkum að margir fara rangt að hlutunum og verða veikir með anorexíu eða aðra andlega sjúkdóma. Mælið þið með fitness fyrir aðra nemendur MA? Algjörlega! Ef fólk vill komast í gott form mælum við með þessari leið, til dæmis ef það er ekki fyrir hópíþróttir en vill samt ná árangri og keppa fyrir sjálft sig. Það þarf að hafa mikinn aga því það er alveg nauðsynlegt að skipuleggja sig vel, borða rétt og æfa mikið svo þetta er erfiðara fyrir nammigrísina. Það geta þetta allir ef þeir eru tilbúnir í að leggja hart að sér.

33


Pör í MA

Tekið saman af Árna Frey Jónssyni og Helen Hannesdóttur

Ástin blómstrar í Menntaskólanum á Akureyri

34

Hvar kynntust þið? Í bekknum. Hvað eruð þið búin að vera lengi saman? Í svona ár. Eruð þið ástfangin? Jááá.

Júlía 1.C og Erwin 2.X

Kristrún 4.FH og Hallur 3.U Hvar kynntust þið? Í vinnunni hjá Nökkva siglingarfélagi. Hvað eruð þið búin að vera lengi saman? Í rúmlega 3 ár. Hvað finnst ykkur skemmtilegast að gera saman? Kyssast í Kvosinni, klárlega.

Hvar kynntust þið? Í skólanum, við erum saman í bekk. Hvað eruð þið búin að vera lengi saman? 4 mánuði. Eruð þið ástfangin? Já, ætli það megi ekki segja það.

Böðvar 4.I og Tinna 4.I

Helga 1.G og Magnús Darri 4.G Hvar kynntust þið? Í busahittingi. Hvað eruð þið búin að vera lengi saman? Í tæpan mánuð. Hvað finnst ykkur skemmtilegast að gera saman? Hmm, hehe, pass.

Steinar 3.T og Kolbrún 3.T

Ottó 2.G og Jenný 3.A Hvar kynntust þið? Í Keflavík í gegnum sameiginlegan vin. Eruð þið ástfangin? Oj bara haha, nei. Hvað finnst ykkur skemmtilegast að gera saman? Horfa á Planet Earth.

Hvar kynntust þið? Á vistinni. Hún kom í heimsókn til mín. Hvað eruð þið búin að vera lengi saman? Í svona 3 mánuði. Eruð þið ástfangin? Já!


yri


Kona í röngum líkama Flestir hafa heyrt getið um Uglu Stefaníu Jónsdóttir sem var fyrir áramót Valur Jónsson. En hún er 19 ára stelpa hófst í kynleiðréttingarferli um áramót. Sumir í 4.bekk ættu jafnvel að muna eftir Val en hún skipti um skóla eftir fyrri önn í 2.bekk. Ég hitti hana á einu köldu nóvemberkvöldi og átti gott spjall við hana.

Hrefna Rún Magnúsdóttir

Ég veit að margir í MA muna enn eftir Val, geturðu lýst muninum á Uglu og Val? Já, það er í rauninni ekki svo mikill munur. Ég er ennþá sama manneskjan sko, það er kannski svona munur á hversu opin ég er, núna ég á miklu auðveldara með að eiga samskipti við fólk, miklu opnari og lífsglaðari manneskja einhvern vegin. Valur var alltaf rosalega lokuð manneskja. og kannski voða lítið hægt að tala við hann þannig. En núna er þetta orðið bara allt annað, miklu opnari , tala bara við alla. Og líður kannski bara miklu betur? Já akkúrat Varstu búin að hugsa þetta lengi og hvar fékkstu hugmyndina? Þetta er ekki beint eitthvað sem maður sér og hugsar ,,já, ég er að hugsa um að skella mér í svona!” Nei, sko ég var alveg búin að hugsa um þetta í mörg ár áður en ég ákvað þetta. Og maður vissi þetta eiginlega alltaf en þegar maður heyrði um þetta þá sá maður, já ég er svona. Ég man ekki alveg hvar ég heyrði um þetta fyrst en það hefur örugglega verið í sjónvarpinu eða á netinu. Ég man ekki eftir neinum sérstökum stað þar sem ég heyrði þetta fyrst. En þér leið þá aldrei eins og þú værir samkynhneigður karlmaður? Kom það aldrei til greina? Nei, það var einhvern veginn aldrei inni í myndinni. En ég spurði alveg sjálfan mig að því en síðan bara ,,Nei” það var aldrei málið. Þess vegna var ég pínu rugluð áður en ég fattaði þetta almennilega en ég vissi alltaf að ég væri ekki samkynhneigður karlmaður. Fór þetta að láta á sér kræla strax í grunnskóla? Já, þegar kynþroskinn byrjaði þá hugsaði ég bara ,,hvað er í gangi?” En hvernig var barnæskan þín? Ég var bara stelpa í vitlausum líkama. Ég hegðaði

36

mér alltaf eins og stelpa og átti dúkkur og bangsa og allt sem stelpur léku sér með. En tóku foreldrar þínir ekki eftir neinu þá? Hafa þau talað um það? Jú, en þeim datt þetta auðvitað aldrei í hug en þegar ég sagði mömmu þetta þá sagði hún mér að henni hefði alveg dottið þetta í hug. En ekki kannski haldið það beint. Nei, þetta er kannski ekki alveg það sem maður spyr barnið sitt um. Haha, nei, maður spyr ekkert barnið sitt hvort að það sé trans.

„Núna ég á miklu auðveldara með að eiga samskipti við fólk, miklu opnari og lífsglaðari manneskja einhvern vegin“

Þú skiptir um skóla er það ekki rétt hjá mér, þú féllst ekki? Nei, ég fór bara úr MA (innskot: eftir seinni önn í 2.bekk) Hvers vegna? Sko, ég átti miklu fleiri vini í VMA og þar voru aðal vinir mínir. Og ég bara einhvern veginn fittaði ekki inn í MA, náði ekki að tengjast fólkinu sem ég var með í bekk og svona. Svo ég ákvað að prufa að fara í VMA til að athuga hvort það væri eitthvað betra. Það var ekkert út af því að mér fannst MA verri skóli. Þú hugsaðir ekkert út í það hvort að það væri auðveldara að gera þetta í VMA heldur en MA? Jú, vegna þess að ég væri með vinum mínum.


Það er náttúrulega mjög erfitt að bera skólana saman. Já það er svo mikið meira af mismunandi fólki einhvern veginn og stærri hópar í VMA. Það er auðveldara að vera með vinahópnum sínum heldur en að vera ein einhverstaðar í MA. Svona aðal ástæðan fyrir að ég fór. En tók það ekkert langan tíma fyrir fjölskylduna þína að samþykkja þetta? Eins og fyrir afa og ömmur? Jú, svona smá. Sko ég á bara einn afa en hann tók þessu alveg ótrúlega vel. Hann sagðist auðvitað ekki skilja þetta en langaði bara svo að vita af hverju þetta gerðist hjá fólki. En sagði að ef ég vildi þetta þá væri það í lagi. Já, en þetta er kannswki ekki eitthvað sem gerist hjá fólki? Nei, þetta er meira svona eitthvað maður þroskar með sér. Foreldrar mínir tóku þessu ekkert illa en samt ekkert súper vel, þau sögðu ekki bara ,,gott hjá þér, til hamingju” af því að ég rauninni fannst þeim eins og þau væru að missa son. En í rauninni er ég auðvitað sama manneskjan þó ég breyti í rétta kynið. Já, og núna ertu bara miklu opnari, auðveldara að tala við þig og þar fram eftir götunum. Já, það var einmitt það sem þau sögðu, ef að ég væri glöð þá væri það allt sem skipti máli og að þau gætu lifað með því. Það tók að vísu pínu tíma með nafnið og fornafnið og svona en það er alveg komið núna og er eins og eðlilegasti hlutur í heimi. Ég fór til dæmis í jarðarför um daginn þar sem var fólk í ættinni sem vissi ekki af þessu og mamma var spurð að því hvort hún hefði ekki alltaf átt þrjá stráka og þá fór mamma bara að útskýra þetta fyrir konunni eins og þetta væri bara eðlilegasti hlutur í heimi. En núna kemurðu úr litlu samfélagi Húnavatnssýslu, finnurðu ekki fyrir því að það sé verið að tala mikið um þig? Jú, ég hef aðallega fengið vinabeiðnir á facebook frá fólki sem ég þekki ekki endilega en kannast við frá Blöndósi og ég mundi alveg segja já ef ég þekkti einstaklinginn. Fólk er örugglega bara pínu forvitið að vita eitthvað um mig. En gagnrýni? Er ekkert erfitt að taka henni eða er fólk kannski ekki að gagnrýna þig? Jú ég heyri alveg ýmsar sögur sem eru alveg fáránlegar. Eins og ég heyrði að ég hefði fengið brjóstaaðgerð í jólagjöf frá mömmu minni og pabba!! Og ég bara alveg ,,já er það?” og átti þá að hafa fengið þau í jólagjöf seinustu jól áður en ég byrjaði í ferlinu sjálfu. Haha, þú veist, hvernig?? Það eru ótrúlegustu sögur sem ég hef heyrt og maður hefur ekki hugmynd um hvernig þær verða til. En hvert ertu komin núna í ferlinu? Það byrjaði bara seinustu áramóti ekki satt? (viðtal tekið 21.nóvember) Jú, það byrjaði bara núna 1.janúar og ég er einmitt að fara að byrja á hormónum núna á fimmtudaginn. (25. nóvember) Já, okei, þannig þú ert ekki byrjuð á því. Kannski bara búin að vera í sálfræðimeðferð og einhverju svona ,,basic”?

Já, maður byrjar á því að klæða sig í kynið sem maður ætlar að láta leiðrétta og lifir samkvæmt því kynhlutverki. Lætur tala um sig sem stelpu eða strák eftir því hvað vill og segir öllum vinum sínum frá þessu og kemur út með þetta. Svona svolítið eins að koma út úr skápnum? Já einmitt, og til þess að byrja formlega í ferlinu þá þarf maður að tala við geðlækni sem er yfir fimm manna nefnd á Íslandi sem sér um svona mál og þarf að ganga nokkrum sinnum til hans. Hann kemur manni svona formlega inn í ferlið og heldur líka utan um þitt ferli og hvert þú ert komin og hvað þú ert tilbúin í næst. Ég fór í sálfræðipróf núna í júlí og þar var meðal annars sálfræðipróf, greindarpróf, geðröskunar- og líkamsröskunarpróf

„Ég heyrði að ég hefði fengið brjóstaaðgerð í jólagjöf frá mömmu minni og pabba!!“ Greindarpróf?? Já einmitt, ég var líka bara að pæla, af hverju greindarpróf? Þá er þetta bara eitthvert standard greindarpróf, og kannski þurfa þeir prófa hvort maður sé nokkuð mjög heimskur. Síðan var spurt hvort maður væri með einhverjar líkamsraskanir eins og anorexíu eða búlemíu eða hvort maður væri með einhverja fötlun og hvort maður reykti og hvort maður drykki áfengi. Síðan kom persónuleikaprófið og þar voru sko 576 fullyrðingar með satt eða ósatt!! Vá, hvað tók þetta eiginlega langan tíma? Ég var alveg 4 klukkutíma að klára þessi próf. Sumar spurningarnar voru líka eins og ,,Ég heyri raddir í hausnum mínum” Satt eða ósatt. Eða ,,Ég heyri leynilega skilaboð í útvarpinu eingöngu ætluð mér” Satt eða ósatt” og ,,Ég hef yfirnáttúrlega krafta, get hlaupið óvenjulega hratt eða lyft mjög þungum hlutum” Var þetta þá ekki bara góð skemmtun? Jú, hversu ruglaður þarf maður að vera til að segja já? Og svo komu inn í setningar eins og ,,Mér finnst fjólublár fallegur litur” Svo komu alltaf sömu setningarnar aftur og aftur eins og þessi ,,Ég heyri raddir í hausnum á mér” , með reglulega millibili til að tékka hvort maður sé ekki örugglega með réttu ráði. Ég var einmitt alltaf hrædd um það að ég hefði hakað vitlaust í. Mjög skrautlegt próf. Þekkirðu hinn einstaklinginn sem er í sama ferli og þú? Ertu eitthvað í sambandi við hann? Hans? Já, ég er formaður samtakanna hérna á Norðurlandi og hann mætir alltaf reglulega á fundi hjá okkur. Hann er trúnaðarmaður og við hittumst reglulega, allavega einu sinni í viku bara utan funda og erum bara mjög góðir vinir. Svo vorum við líka saman í Ísland í dag. Já einmitt. En er þetta algengt? Þetta er algengara heldur en fólk heldur. Sko í sjálfu TransÍsland félaginu sem er í Reykjavík eru allavega 20-30 einstaklingar og ég þekki allavega 10 einstaklinga sem eru ekki komnir út og eru ekki komnir í félagið. Þannig að þetta er miklu algengara heldur en fólk heldur. Það er

37


líka kannski það að margir koma ekki opinberlega fram með þetta, mjög margir fela þetta og vilja bara klára þetta og að ekki margir viti af þessu. Við erum orðin 3 núna á Akureyri og ég veit líka um eina aðra manneskju sem er í sömu hugleiðingum en er komin út.

hinir bræður mínir voru skírðir Þröstur og Örn. Þetta voru semsagt þrjú fuglanöfn og ég ákvað að reynda halda í fuglanafn og hugsaði með mér hvað fuglanafn get ég valið? Og ég fór á rúntinn með vinkonum mínum, þessum sem ég hafði sagt frá og vorum að reyna finna eitthvert fuglanafn. Ein vinkona mín hringdi svo í Tekurðu eftir breytingu á framkomu kunningja frænku sína og bað hana að finna fuglabók og hún las og vina? upp fuglanöfn sem gætu virkað sem kvenkynsnöfn og Já, ég tek eftir mismunandi framkomu því núna við fórum í gegnum þetta og svo kom Ugla upp og við er ég orðin kona og þá er eins og meira boðist til að bara, nehh það er svo skrítið það heitir engin Ugla. Síðan hjálpa mér með hluti. Dregin aðeins í efa geta mín til að fundum við aldrei neitt nafn á rúntinum og svo kom ég í gera hluti! skólann daginn eftir og þær fóru að grínast með að kalla mig bara Uglu bara okkar á milli og síðan festist Ugla Vá er þetta ekki týpískt? bara við mig og bara, jú, Ugla er bara töff nafn. Það er Jú einmitt, búið að færa mann niður um flokk svona öðruvísi nafn, einstakt nafn og fólk man eftir því einhvern veginn, allt í einu orðin eitthvað óæðri . Eins þannig ég ákvað bara að heita Ugla. og að ég fór í Fjölsmiðjuna um daginn og var að kaupa mér fínan stól og var að borga og var með vinum mínum En þú breytir auðvitað öllu í þjóðskrá er það og maðurinn spyr hvort strákarnir séu með mér og ég ekki? játa því og spyr: “Nú?” ,,Æi þá geta strákarnir haldið á Sko, ég fæ ekki að breyta nafninu mínu í þjóðskrá stólnum inn í bíl fyrir þig” og ég sagði bara ,,ég get nú fyrr en eftir um það bil ár á hormónum. Þannig ef ég gef alveg haldið á stólnum sjálf,”. Það var svona augnablik upp kennitöluna mína þá kemur upp nafnið Valur og öll að ef ég hefði verið karlmaður held ég að hann hefði ekki opinber skjöl, öll kort eru á nafninu Valur. spurt. Fólk er líka bara svona almennt viðkunnanlegra við mann og fólk kemur svona einhvern veginn betur En er það ekkert vesen ef maður er að sýna fram við konur og ég tek svolítið eftir því. En það fer skilríki og svona? ekkert í taugarnar á mér nema þegar fólk heldur að ég Sko, jú alltaf þegar ég fer í bankann og gef geti ekki gert eitthvað því ég er orðin kona. upp kennitöluna mína er ég alltaf spurð hvort þetta sé rétt kennitala og ég bara já ég er viss um að þetta sé Já einmitt, en nú ertu mikið starfandi í félagslífi rétt kennitala og fólk veit stundum ekki alveg hvernig VMA, ritari Þórdunu og í stjórn Yggdrasils, það á að vera og veit ekki alveg hvort fornafnið það á leikfélags VMA og hlýtur að hitta fullt af að nota eða hvort nafnið. Ég segi alltaf bara , þetta er mismunandi fólki sem tekur þér misvel? gamla nafnið mitt, ég heiti Ugla núna, . Og það er pínu Já, akkúrat. Ég veit ekki hvort fólk tekur eftir vandræðalegt að þurfa útskýra þetta í bankanum ef það þessu almennt þegar ég hitti það en finnst fólk samt ekki er kannski fullt af fólki fyrir aftan og eitthvað. Ég hef líka koma fram við mig öðruvísi í sambandi við þetta. Ég er lent í því á kassa eins og ég var í Dogma í Reykjavík og ekkert að segja við fólk, hæ, ég heiti Ugla, ég er trans. En maðurinn tók kortið og wwætlaði að renna því í gegn mér finnst samt stundum eins og fólk sé pínu gjarnt að og horfir á það og spyr, hver er þessi Valur?, og sagði vilja kynnast mér og ef það hefur tækifæri það geðveikt ásakandi eins og ég væri að stela kortinu. til að tala við mig þá talar það ótrúlega mikið við mig og Og ég bara, það er nú bara ég , þetta er gamla nafnið þegar það er búið að tala við mig í ákveðinn tíma þá fer mitt, og hann bara, ó, renndi kortinu og sagði ekki neitt. það að spyrja spurninga. Þú veist eins og hvernig ferðu Frekar vandræðalegt en ef ég fer einmitt og gef upp á klósettið og í hvorn klefann ferðu og svona. Þetta eru kennitöluna mína þá þarf ég alltaf að útskýra að þetta mjög algengar spurningar, haha. Við í samtökunum 78’ sé gamla nafnið mitt. Það er alveg frekar erfitt að fá erum með svona jafningjafræðslu þar sem við förum í nafninu breytt, maður þarf sko fyrst að fara í gegnum grunnskóla og framhaldsskóla og fleira og ég fæ alltaf undirbúningsferlið sem er um það bil ár og svo vera að svona spurningar. En ég svara því alltaf því að ef að minnsta kosti ár á hormónum. En ég er orðin voða vön þessum spurningum er ekki svarað þá veit fólk ekkert þessu núna. Ég breytti myndunum á öllum kortinum hvernig þetta er og þá ákveður fólk fyrir fram, já það mínum um daginn þannig að það er mynd af mér en ekki hlýtur að vera svona. Líka þegar maður er að koma Val. svona opinberlega fram þá er maður að gefa færi á að fólk spyrji að þessu. Þetta er 3 ára ferli er það ekki? Jú í minnsta lagi sko. Þetta getur tekið alveg 10 Já, einmitt, en fannst þér alveg sjálfsagt að ár hjá sumum, fer mikið eftir einstaklingum og hversu þú mundir kynna þetta svona mikið þegar þú langan tíma það tekur fyrir hvern og einn að koma sér byrjaðir í þessu? inn í þetta, hvernig fjölskyldan tekur þessu og félagslegur Já, af því að það er svo lítið talað um þetta. bakgrunnur og fleira. Fólk veit voðalega lítið um þetta og gengur mikið út frá ákveðnum hlutum. Svo mér fannst mikilvægt að tala um þetta svo fólk héldi ekki að þetta væri bara eitthvert En þú getur náttúrlega aldrei gengið með börn viðrini út í horni. eða neitt svoleiðis? Nei, það er ekkert inni í myndinni. Af hverju Ugla? Sko, þegar ég var skírð, var ég skírð Valur og

38


En þú telur þig samt sem eðlilega konu samt? Jájá, margir taka þessu sem að þetta sé eitthvað líkamlegt en þetta er svo mikið sálrænt. Þetta snýst ekki bara um líkama manneskjunnar eða hvernig manneskjan lítur út, þetta snýst um að fá að vera maður sjálfur. Mér finnst ég alveg vera jafn mikil kona þó ég sé ekki með eggjastokka og leg. Mér fannst alveg tilvalið að enda á þessum fallegu orðum Mér fannt tilvalið að enda á þessum fallegu orðum.

39


Er líf Eftir MA?

Eins og beljandi stórfljót líður tíminn hjá á ógnarhraða. Þessu hafa sum okkar veitt nokkra athygli, aðrir furðulega litla. Það kemur að því hjá okkur öllum, ekki bara fjórðubekkingum, að menntaskólagöngu okkar lýkur. Hvað þá? Tilhugsunin ein er nóg til að fá suma til að skjálfa á beinunum, hjúfra sig saman í fósturstellingu og afneita þessum harðneskjulega raunveruleika. En betri er sá möguleiki að horfa með eftirvæntingu fram á veginn! Góður tími er að baki, en hann hverfur aldrei. Þessi fjögur ár sem við eyðum í ýmis konar uppbyggjandi hluti munu aldrei gleymast og því engin ástæða til að syrgja þau. Framundan er spennandi tími. Möguleikarnir eru fleiri en sandkornin á Bodrum. Hvert sem hugurinn liggur: í háskóla, vinnu eða einhverja aðra óþekkta átt, standa til boða fjölmargar leiðir til að uppfylla langanir sínar og þrár. Mig langar að fjalla stuttlega um nokkra spennandi möguleika sem fólk veit lítið um. Flestir fara í einhvern hinna „stóru“ háskóla á Íslandi eða reyna að vinna sér inn aur í einn vetur og finnst mér ekki frekari kynningar þörf á þeim efnum.

Aðrir skólar á Íslandi

Margir spennandi skólar á Íslandi bjóða upp á áhugavert og óhefðbundið nám. Ég minnist aðeins á nokkra hér:

Tónlist heillar marga menn tskælinga. Misjafnt er hvort þeir hafi verið í tón listarskóla eða lært upp á eigin spýtur. Tónl istarskóli Félags íslenskra hljómlistarma nna (FÍH) býður upp á óvenjufjölbreytt tón listarnám á öllum sviðum. Ásamt klassískri tónlist er þar mjög öflug rytmísk deild þar sem kennd eru jazz, rokk og raunar öll tónlist. Öfl ug bókleg kennsla er í boði fyrir báðar bra utir. Verð er mjög misjafnt og fer eftir hljóðfæ ri, námshlutfalli og fleiru. Nemendur sem ljúka námi við skólann hafa margir haldið til freka ra náms við háskóla erlendis. Fjölmargir aðrir skólar bjóða upp á frábæra tónlistarmenntun en eini skólinn sem býður upp á tónlistarnám til B.A. gráðu er Listaháskóli Íslands.

40

s...

skóli Ísland

Kvikmynda

að því að óli sem miðar sk r gu n u r .e sviðum .. sem flestum á lk fó ta n arfar á men . Skólinn st ar ð er ag d yn gja kvikm og býður tveg i ig st la ó k ss framhald andritagerð, ikstjórn og h le í ám n a innslu ár leiðslu, tækniv am fr g o rn jó ar við leikst lestir kennar F . st li ik le í og síðan sínu sérsviði á ir rk vi u skólann er ér heima num bæði h ra ei ag d yn m 00 kr. kvik öld eru 600.0 gj la ó k S . is d n shæft og erle er námið lán g o n n ö a rj fyrir hve hjá LÍN

Hússtjó

rnarskó

linn í R

eykjaví k... ...tekur v ið 24 nem endum t upp á ná visvar á m ári og bý verkleg fö sem er ein önn. ður Þar eru g m.a. pr kennd ým jó eru bókle n , m a treiðsla o gir áfang g þrif. Ein is ar í nærin sem fja nig garfræði llar um og vörufr daglegra uppruna æ ði ne og með um 320.0 ysluvara. Kostn h ö n d lu n aður fyr 00 kr. o ir önnin g daginn, a er handavin innifalið í því e ru nu efni, sem þarf námsgög fæði yfir til n og fle í Hússtjó námsins. Boðið ira er upp á rnarskóla svipað n num á H á m allormss tað.

Háskólar í útlöndum

Eins og við vitum er Ísland lítið land. Það er líka fámennt land og það setur okkur ákveðnar skorður. Úti í hinum stóra heimi má segja að hægt sé að læra hvað sem hugurinn girnist: söng, læknisfræði, vopnasmíði eða brimbrettakennslu. Með Google að vopni má finna draumaskólann á örskotsstundu, hvar sem hann kann að vera. En það er ekki ólíklegt að það krefist töluverðrar vinnu að útbúa umsókn í skóla í útlöndum. Norðurlöndin taka reyndar sérstaklega vel á móti Íslendingum og fljúgum við inn þar með lítilli


fyrirhöfn. En t.d. Bandaríkin hafa mjög strangar kröfur fyrir umsækjendur. Til að sýna fram á enskukunnáttu þarf að taka TOEFL prófið en það nýtist líka fyrir nám í öðrum löndum. Einnig krefjast lang flestir háskólar ACT eða SAT prófs en það eru samræmd yfirlitspróf sem gera skólunum kleift að meta umsækjendur úr mismunandi skólakerfum. Hægt er að taka bæði TOEFL og ACT á Íslandi en það þarf helst að gera á árinu áður en skólavist á að hefjast. Skólar í Evrópu hafa ýmsar aðrar kröfur en þær má auðveldlega finna á heimasíðu hvers skóla fyrir sig og er um að gera að kynna sér málin með löngum fyrirvara.

Ferðalög og sjálfboðastarf

Eins og áður sagði standa margir menntskælingar ennþá í þeirri trú að óralangt sé í útskrift og engin ástæða til að stressa sig á framtíðinni. Það er reyndar hárrétt. Það er algengara en hitt að sé nýstúdent spurður um framtíðaráhorf sé svarið einhver útfærsla á “É veida eggi”. Þá er engin önnur leið fær en að taka sér tíma í að hugsa málið og komast að því hvað skal taka fyrir hendur þegar maður verður loksins stór. Þetta er ein ástæða þess að fólk ákveður að taka sér frí og nýta það í t.d. ferðalög eða sjálfboðastarf. Aðrar ástæður geta líka einfaldlega verið löngun til að skoða heiminn eða gera eitthvert góðverk áður en háskólanám hefst. Margir velja þann kost að ferðast um Evrópu þvera og endilanga með lestum sem hægt er að gera á ódýran hátt. Hægt er að kaupa Interrail miða fyrir aðeins nokkra daga en lengst í einn mánuð og kostar sá 399 € (um 60.000 kr.). Miðinn gildir í lestir í 30 löndum allt frá Danmörku til Tyrklands (þar sem skylda er að fara til Bodrum og kíkja á X-Bar). Aðrir vilja komast enn lengra og í menningu sem er gjörólík okkar eigin. Heimsreisur ungs fólks ná yfirleitt til

ákveðins heimshluta t.d. Suður-Ameríku eða SuðausturAsíu. Ferð að því tagi er mjög kostnaðarsöm og krefst töluverðs undirbúnings en þó held ég að allir sem hafa lagt í slík ævintýri staðfesti að það er vel ómaksins virði. Það hlýtur að vera ómetanleg reynsla að komast í kynni við annað en það sem við erum vön. Landslag, borgir og bæir, menning og fólkið sjálft geta komið furðulega fyrir sjónir og það hlýtur að víkka sjóndeildarhring manns að komast í kynni við slíkt. Ef fólk vill skoða heiminn hlýtur að vera upplagt að nota tækifærið og gera góðverk í leiðinni. Þetta má gera í margs konar sjálfboðastarfi. Hvort sem þú vilt kenna börnum ensku, gróðursetja tré eða þrífa olíumengaða fugla þá er til staður sem hefur not fyrir krafta þína. Til eru umboðsstofur sem rukka fúlgur fjár fyrir fáeina daga á t.d. Madagaskar eða Galapagos en svoleiðis ætti frekar að kalla óvenjulegt sumarfrí. Aðrir staðir bjóða upp á nokkurra vikna dvöl og þar verður maður að leggja sitt af mörkum. Fyrir utan ferðakostnað, sem verður oft hár þegar ferðast er yfir hálfan hnöttinn, þarf oft að borga einhverja upphæð fyrir mat og húsnæði, en það er ekki mikið. Dæmi um verð eru rúmar 200.000 kr. fyrir húsnæði og fullt fæði í 6 vikur á Nýja Sjálandi. Það ætti að vera orðið öllum ljóst að okkur menntskælingum eru allir vegir færir. Þegar Örn Þór, SÓ og Billó hafa losað klærnar getum við flögrað frjáls út í heiminn og gert hvað það sem okkur dreymir um. Þessi tími, sem að sumra mati eru bestu ár ævinnar, kemur aldrei aftur og það vill enginn þurfa að hugsa til baka með eftirsjá fyrir að hafa ekki lifað lífinu til fulls! -Gauti Baldvinsson

Hljómsveitin LMFAO var stofnuð af frændunum Skyler Gordy og Stefan Kendal Gordy, sem betur eru þekktir undir listasmannanöfnum sínum, Skyblu og Redfoo. Sá síðarnefndi er sonur frumkvöðulsins og tónlsitarútgefandans Berry Gordy sem er stofnandi Motown útgáfufyrirtækisins margfræga. Drengirnir þurftu því ekki að leita langt til að finna hljóðfæri og hljóðvinnslutæki í hæsta gæðaflokki og hófu strax á unga aldri að fikta við tónlistarsmíð og hljóðblöndun. Eftir að hafa spilað á fjölda skemmtistaða og samið gífurlegt magn af lögum vöktu drengirnir athygli útgefandans, rapparans og viðskiptasnillingsins William James Adams Jr, sem í daglegu tali gengur undir nafninu will.i.am. Með hjálp hans gáfu strákarnir út sína fyrstu plötu, Party Rock þann 7. júlí árið 2009. Platan náði mjög miklum vinsældum og fékk jafnframt góða dóma frá ýmsum tónlistarspekingum. Fyrir stuttu ljáðu drengirnir einnig laginu Can‘t Get Over You raddir sínar, ásamt David Guetta og Black Eyed Peas. Við þetta reis frægðarsól LMFAO enn hærra og nú hafa Skyblu og Redfoo öðlast meiri frama en þeir hefðu nokkurtímann getað ímyndað sér. Eins og nemendur MA ættu að vita var nú í haust stofnað félag til heiðurs hljómsveitarinnar sem hlaut nafnið LMFAOMA. Það eru þeir Darri Rafn Hólmarsson og Hafsteinn Jóhannsson sem stofnuðu félagið. „Við erum bara báðir miklir aðdáendur sveitarinnar og fannst nauðsynlegt að efla vitund nemenda á þessu frábæra bandi. Lengi vel börðumst við fyrir að fá að minnsta kosti eitt LMFAO lag í frímímútum á föstudögum. Nú höfum við verið duglegir við að spila þá við sem flest tækifæri. Við viljum endilega gera meira og stjórn félagsins fer á næstu dögum kyrfilega yfir dagskrá næstu annar.“ Árni Freyr Jónsson

41


týpur í MA

1

2

3

4

5

66

77

1. Óli Dagur Der Führer Óli er án efa best klæddi og virðulegasti nemandi skólans. Hann hefur sterkar skoðanir á trúmálum og hann má oft sjá ræða trúarbrögð á heimspekilegum nótum yfir kaffibolla á Bláu könnunni. Foringinn á að öllum líkindum stærsta skósafn allra karlkyns nemenda skólans og er líklega sá eini á Akureyri sem fjólublá jakkaföt klæða.

Týpur í MA Umsjón : Jóhanna Stefánsdóttir og Árni Freyr Jónsson

42

2. Þuríður Litríki skiptineminn Það má segja að þessi litli kiwihaus sé ávallt á útopnu. Stress og óhófleg líkamsrækt halda henni gangandi og hún nærist á slúðri í bland við athygli annarra. Þessi gallharði feminsti fer ekki leynt með skoðanir sínar og hafa margir fengið að kenna á því. Fæstum hefði dottið í hug að fundist hafi vísbendingar um ítök hennar í skipulagðri ítalskri glæpastarfsemi í tengslum við stuld á litríkum klæðnaði. 3. Dagur Bolla Dularfulli metalhausinn Sagan segir að í augabrún Dags Bolla sé að finna lykilinn að töfraheimum Narníu. Dag má oft finna í kanadísku jakkafötunum sínum á Kaffi Karólínu að ræða satanískan undirtón í norskum dauðametal við handahófskennda ferðamenn. Ef augnaráð gætu drepið væri þessi bassafantur eflaust ástæða útrýmingar FM-menningarinnar úr okkar skóla.

5. Birgir Viðar Stóri Hans stærsti draumur í lífinu er að verða Vin Diesel sinnar kynslóðar. Sumir telja hann eflaust vera á góðri leið með það. Stóru húðflúrin á bakinu og allir Corona-bjórarnir segja sína sögu. En oft virðist Birgir ekki hitta í mark þar sem þú finnur hann á Kaffi Akureyri með Smirnoff Ice í hönd að tala um að “banga chicks.”

4. Tinna Ingólfs Rauðhærða nornin Þessa ungu vinstri grænu dömu má gjarnan finna í skósíðri kápu með trefil á jafn langan Lagarfljótsorminum, í Lystigarðinum reykjandi sígarettur í rífandi roki og rigningu. Ef hún er ekki að lesa bækur um Svartagaldur eða að semja dimm og kuldaleg ljóð væri hana eflaust að finna í Hvergilandi.

6. Inga Bryndís hávaðaseggurinn Bringa er hvorki þekkt fyrir fágað málfar né hlédrægni í klæðaburði ef út í það er farið. Sú gamla fer ósjaldan fögrum orðum um sjálfa sig og uppáhalds lesefni hennar er eigin dagbók. Hún er mesti dólgur djammsins hvar sem partý eru að finna og sést þar gjarnan með mjólk í hönd að berjast fyrir skelfilegum stjórnmálaskoðunum og löngu glötuðum málstað.

7. Guðmundur Hitman Í hetjulegri leit sinni að hinu fullkomna lífi seldi hann djöflinum sál sína í skiptum fyrir hið gullna snið, hvað varðar líkama og einstaklega snyrtilegan lífsstíl (og fékk órífanlega leðurhanska í kaupbæti.) Svo virðist vera sem hann hafi fæðst með latneska orðabók í kjaftinum auk þess sem hann á það til að senda höfundum hinna ýmsu lærdómsrita harðyrt bréf ef þau misbjóða honum.


T贸nelskir MA-ingar

43


P

iltarnir í Nýdönsk voru í býsna góðu skapi þegar ég hitti þá þar sem þeir sátu yfir kvöldverð á Strikinu. Klukkan var rétt farin að ganga níu og strákarnir voru að gera sig klára fyrir árshátíð MA, þar sem þeir voru að spila síðar um kvöldið. Stefán Hjörleifsson gítarleikari var í miðjum klíðum að segja sögu af sér og Guðmundi Péturssyni kollega sínum og ævintýrum þeirra úr Berlín þegar ég settist við borðið. Eftir að hafa hlustað á þessa stórskemmtilegu sögu í dágóða stund náði ég loks að fanga athygli Jóns Ólafssonar og Björns Jörundar, kom þeim afsíðis og spurði þá nokkurra vel valinna spurninga.

auglýsti alltaf í hverri viku þegar ný dönsk tímarit komu til landsins, Bo Bedre, Hjemmet og eitthvað svona. Þá settu þeir alltaf út svona stórt auglýsingaskilti í Lækjargötuna sem á stóð „ný dönsk tímarit“. Svo voru þeir hættir að vera með tímarit og voru bara með „ný dönsk“. Þannig að okkur fannst rosalega fyndið að vera með hljómsveit sem væri auglýst ókeypis í hverri viku niðri í bæ. Þetta er nú ekki dýpra en það. Er ástæða fyrir því að þið spilið svona oft á Akureyri? Björn: Akureyringar mæta alltaf og eru alltaf svo ánægðir með okkur. Jón: Þetta er búið að vera svona í mörg ár. Einusinni var skemmtistaður hér sem hét 1929, þar sem bíóið er núna. Við vorum þar í mörg sumur alltaf einusinni í mánuði og spiluðum fyrir fullu húsi. Sömu sögu var að segja um Sjallann. Þar gekk okkur alltaf vel, svona á meðan Sjallanum gekk vel. Svo finnst okkur svo gaman að spila á Græna Hattinum. Þar hefur aðsóknin líka sennilega aukist ef eitthvað er. Þetta er svo orðið þannig í dag að við spilum sennilega tvöfalt meira á Akureyri en í Reykjavík. Við vorum samt mjög undrandi yfir því að hafa verið beðnir um að spila á þessari árshátíð hér í MA. Við skiljum bara ekkert í því að þið skulið vilja fá hægu millitempólögin okkar á ball.

Hvernig kom hljómsveitin saman? Björn: Það var þannig að ég og Valdimar Bragi gítarleikari stofnuðum hljómsveitina þegar við vorum nýnemar í MH og fengum til liðs við okkur Berg Bernburg hljómborðsleikara og Einar Sigurðsson píanóleikara, sem hafði verið með mér í hljómsveit þegar við vorum unglingar. Þetta kom þannig til að það átti að stofna svona skólahljómsveit í MH þar sem var fullt af krökkum að spila saman. Það tók síðan enda en við héldum áfram að spila saman, fengum svo Óla Hólm til okkar úr MS og svo kom Danni úr MR. Þannig var þetta heillengi og við æfðum og æfðum. Svo loksins kom að því að máttum gera hljómplötu. Þá hittum við Jón, hann var upptökustjórinn okkar og við tókum upp plötuna í stúdíóinu hans með vini hans úr Bítlavinafélaginu. (Jón fer að tauta um að hafa Hefur Nýdönsk aldrei stefnt í útrás? samið Hólmfríði með þeim á þeim tíma, Björn segir það ekki koma Jón: Jú við vorum nú í útrás, eitthvað í kringum 1992. Við tókum málinu við. Smávægilegar en langdregnar rökræður fara fram). svona eitt og hálft ár í allskonar pælingar. Við tókum upp lög á ensku, Björn: Allavega, svo gerum við þessa fyrstu plötu okkar. Mjög unnum með útlenskum upptökumönnum, fórum út og spiluðum fljótlega eftir það þá hætta gítarleikarinn og píanóleikarinn til og gerðum eitt og annað. En við vorum bara ekki nógu einbeittir á þess að fara í nám í útlöndum. Bergur hljómborðsleikari var þetta, áttum hérna konur og börn og vorum ekki tilbúnir til að gera reyndar hættur áður en platan var allt sem þurfti til þess að verða frægir, „Það var svona lélegur tekin upp. Þá lá beinast við að fá Jón sérstaklega af því að það eru svona eitt í staðinn, því hann gat spilað á bæði menntaskólahúmor sem maður situr prósent líkur á að nokkuð gerist þegar hljómborð og píanó. Enn átti þó eftir stefnt er á svona stóran markað. Við að finna gítarleikara. Eftir töluverðar uppi með það sem eftir er ævinnar.“ nenntum ekkert að hanga í einhverju vangaveltur ákváðum við að tala við Stebba og fá hann til að Volkswagon rúgbrauði í tvö ár með Blur að spila fyrir hálffullum sal spila með okkur svona til að byrja með, en hann hafði þá spilað á meðan áttum svona góðan markað hérna heima. með Jóni áður. Það gekk síðan svo vel að hann hefur verið með Björn: Við höfum alltaf samið tónlistina okkar á íslensku og fyrir okkur síðan. (Jón segir langa sögu frá kynnum hans og Stebba, íslenskan markað og svo kom að því að við þurftum að fara að snúa Bítlavinafélaginu osfrv. Umræðurnar færast þaðan yfir í bítlalög og þessu öllu saman einhvernveginn á ensku og svo þegar þetta gekk annað óviðkomandi efni) ekki eftir fyrstu tvö árin þá bara misstum við áhugann á þessu. Jón: Þá vorum við líka búnir með alla peninga. Við höfðum eytt Hvaðan kom nafnið? alveg fáránlegum upphæðum í þetta ævintýri, án nokkurs stuðnings Björn: Það var svona lélegur menntaskólahúmor sem maður frá ríki og borg, eins og er svo auðvelt að fá í dag. Sem þýddi það situr uppi með það sem eftir er ævinnar. Það er mjög gott að að við þurftum að spila og spila fyrir hlutunum, þá urðum við krakkarnir í MA lesi þetta og íhugi að maður getur setið uppi með þreyttir á þessu og hvor á öðrum jafnvel og þetta bara kom niður á menntaskólabrandara það sem eftir er ævinnar, þannig að það er hljómsveitinni. Síðan kom bara ekkert út úr þessu. eins gott að vanda sig. Þetta agalega hljómsveitarnafn er til komið Björn: Nei, ekki annað en það að Danni hætti og bandið leystist af því að mér fannst svo fyndið að bókabúðin í miðbæ Reykjavíkur hálfpartinn upp í eitt ár eða svo.

44

E J þ o a p g þ v o B B s n r S Ó æ e a S J r r

H J J t v h þ v h í f

B J o s B J ( l


Er mikið um rifrildi innan hljómsveitarinnar? Eftirminnilegustu tónleikar? Jón: Ég myndi segja að það sé alveg ótrúlega lítið mál að vera í Björn: Ég man nú eftir því einusinni þegar við vorum að spila þessari hljómsveit. Sérstaklega í dag. Þeir sem voru geðstirðir eru hérna í 1929. Ég var á svona háhæluðum kúrekastígvélum og var orðnir jafnlyndir. Ég er heldur engin undantekning. Ég var þannig búinn að drekka aðeins of mikið. Sviðið var alveg rosalega stórt að mér fannst eins og fólk ætti bara að hugsa eins og ég og varð síðan og sennilega um 170 cm hátt. Ég var síðan eitthvað hlaupandi um pirraður ef það gerði það ekki. Núna hef ég meira umburðarlyndi sviðið í stígvélunum, með bassa í höndunum og ætla að fara að gagnvart fólki sem er ekki eins og ég. Ég held að það sé svolítið syngja í míkrafóninn, alveg svakalega töff. Það fór ekki betur en svo þannig með okkur alla. Við erum allir farnir að vera mun rólegri að ég hrasaði um mónitorinn á sviðinu og flaug út í sal með bassann við hvorn annan. Ég til dæmis veit alveg að ég breyti ekkert Bjössa meðferðis. og hann breytir mér ekki. Ef það var eitthvað sem pirraði mig við Bjössa þá er það hætt að pirra mig núna. Hver er sagan á bak við Frelsið? Björn: Ég held að það sé hægt að segja að rifrildin minnki um Jón: Hún er þannig að við vorum að gera aðra plötuna okkar og svona tíu prósent á ári. Það var svolítið mikið af þeim fyrst en við vorum búnir að taka upp öll lögin. Útgefandinn, Steinar Berg, núna kemur kannski eitt rifrildi á svona þriggja ára fresti. Það var kemur svo í stúdíóið til að hlusta á lögin og fannst þetta bara fínt. rifist alveg rosalega hérna í gamla daga. Samt segir hann að það vanti einhvern Sérstaklega áður en Jón og Stebbi komu. „Ég var á svona háhæluðum smell á plötuna, hann sagðist ekki geta gefið Óli hætti í hljómsveitinni á annarri hverri kúrekastígvélum og var búinn út neitt af lögunum sem fyrstu smáskífu. æfingu, strunsaði út og skellti á eftir sér. Svo Hann sendi þá Björn bara heim til sín, 18-19 að drekka aðeins of mikið.“ ára gamlan og sagði honum að hann skyldi ef að hann var ekki að hætta þá var einhver annar að hætta, það var alltaf verið að rífast. koma með lag til hans daginn eftir. Ég man Svoleiðis gekk þetta í nokkur ár, eða bara þangað til að Stebbi og að ég heimsótti hann út á Nes þennan dag og við svona fórum Jón komu. Þá varð allt miklu rólegra einhvernveginn. Auðvitað var aðeins inn í þetta. Þetta var allt æðislegt, textinn var frábær og lagið rifist á nokkurra mánaða fresti, en það var alltaf leyst. Núna er bara mjög gott. Svo datt okkur í hug að taka þetta lag upp aðeins öðruvísi rifist á nokkurra ára fresti. en hin lögin. Við ákváðum að gera þetta bara létt, vera allir í góðum fíling og svona. Svo við fengum okkur aðeins í aðra tánna og tókum Hvernig stóð á því að hlutirnir róuðust svona með tilkomu lagið upp í einum rykk. Við fórum svo með þetta til útgefandans Jóns og Stebba? daginn eftir og hann samþykkti það. Við vorum komnir með smell. Jón: Við vorum náttúrulega mun eldri og komum auk þess með Björn: Þetta var mjög eftirminnilegt af því að við höfðum legið yfir talsverða reynslu inn í bandið. Bjössi hafði verið að draga þennan gerð plötunnar í marga mánuði og svo var þetta lag bara tekið upp vagn einn í nokkur ár. Hann gerði bókstaflega allt í þessari í einhverju fyllerísdjóki á síðustu stundu. Samið á einum degi og hljómsveit. Svo smátt og smátt, án þess að við gerðum nokkuð til tekið upp í snatri. þess þá fór þetta að dreifast, við fórum svona að hjálpast meira að við þetta. Núna eru bara allir að gera eitthvað. Þetta er ekki svona Hvað er svo næst á dagskrá? hljómsveit þar sem að einn gerir allt eins og Jakob Frímann gerir Björn: Það verður tónleikaröð í Borgarleikhúsinu í janúar. Þetta í Stuðmönnum eða Stebbi Hilmars og Gummi í Sálinni og svo verður blanda af svona gaman– og skemmtidagskrá og tónleikum. framvegis. Hjá okkkur hafa allir sitt hlutverk. Við ætlum að segja frá ýmsu sem á daga okkar hefur drifið og sýna og rifja upp eitt og annað sem við höfum gert í gegnum tíðina. Breytti þessi þróun eitthvað lagasmíðinni? Svo þess á milli ætlum við að spila lög úr safninu okkar, bæði í Jón: Þetta hefur nú alltaf verið mest bara Bjössi sem semur lögin léttum og einföldum búningi og fullum. Svo mun Gunnar Helga og svo ég og Danni þar á eftir. Óli og Stebbi hafa síðan komið með koma og hjálpa okkur að leikstýra þessu og reyna að setja þetta svona eitt og eitt í gegnum tíðina. einhvernveginn saman. Björn: Óli og Stebbi eru svona George Harrison hljómsveitarinnar. Jón: Eða jafnvel bara Ringo. Árni Freyr Jónsson (Talið leiðist yfir í bítlana í annað sinn. Rifrildi á sér stað um hvaða lög Ringo samdi)

45


Tónlistarhátíðir sumarið 2010 Faster, Harder, Louder. Roskilde Festival

Símon Böðvarsson, Tandri Gauksson, Þorsteinn Hjörtur

Rusl allstaðar. Tveir strákar ganga framhjá með sinnhvorn bjórkassann og of stór sólgleraugu. Skógur tjalda og meira rusl teygir sig eins langt og augað eygir. Þessi sjón tók á móti okkur þegar við, þrír félagar úr MA og einn villimaður að austan, gengum gegnum hliðið að Roskilde Festival. Í raun og veru höfðum við ekki hugmynd um hvað beið okkar. Gjörsamlega ráðalausir hittum við fyrir einskæra tilviljun íslenska dömu sem bauð okkur að mynda tjaldborg með sér, sem var einstaklega heppilegt. Okkur varð nefnilega ljóst þegar við gengum með henni að verðandi tjaldbúðum okkar að við vorum á meðal síðustu hátíðargestanna til að mæta á svæðið og því var stærsti hluti hins 80 hektara tjaldsvæðis þá þegar upptekinn. Eitt það fyrsta sem við lærðum var að þar sem það hefði ekki rignt alla vikuna bæri að forðast alla bleytu, sem var mest áberandi við tré og veggi. Við vorum einnig fljótir að læra að kamrar væru síðasta úrlausn þegar kom að úrgangslosun. Náttúran var miklu betra salerni. Bæði fyrir stráka og stelpur. Fyrir komu okkar á hátíðarsvæðið höfðum við töluverðar áhyggjur af framboði matar á hátíðinni, það voru þó áhyggjur sem reyndust óþarfar með öllu og maturinn var fjölbreyttur og góður. Hvert sem við fórum ríkti notaleg frjálshyggja. Allir voru bestu vinir, einstaklega kammó og líbó. Öll dýrin í skóginum voru ógeðslega góðir vinir. Þarna voru saman komin 80 þúsund manns sem áttu það sameiginlegt að vilja njóta lífsins, tónleikanna og bjórsins í góða veðrinu. Ólíkt því úrhraki af röð sem bíður okkar í hádegishléinu í mötuneytinu á hverjum degi virtist vera óskrifuð regla að ekki ætti að ryðjast fram fyrir náunga sinn. Í stað þess að þurfa að gæta staðar síns í röðinni var biðin oft róleg og góð skemmtun þrátt fyrir að taka allt að þrjá tíma. Þessir tímar sem við biðum reyndust okkur oft dýrmæt hvíld fyrir lúin bein. Það var einstök upplifun að stíga trylltan dans fremst í 75.000 manna hópi. En það voru ekki endilega stærstu tónleikarnir sem höfðu mesta skemmtanagildið heldur reyndust oft smærri böndin knárri, t.d. hélt kanadíska hljómsveitin Japandroids, að okkar mati, bestu tónleikana.

46

Allir nenntu að tala við okkur. Það varð okkur hins vegar strax ljóst að danska er ekki auðskilin, hvorki danskan okkar né innfæddra. Metnaðarfullar tilraunir okkar til að gera okkur skiljanlega með skóladönsku leiddu gjarnan af sér skrautleg ævintýri. Við komumst t.d. að því að bjór á bar kostaði minna ef hann var pantaður á dönsku. Margt annað undarlegt varð á vegi okkar þessa viku, svo dæmi séu tekin: Kviknakin stúlka á The Prodigy tónleikum, sofandi skrjéll í hjólbörum, „Chokolade gulerödmand“, annarsstigs brunasár eftir háskalegar Sambuca-tilraunir, villtur aðkomumaður sofandi í tjaldinu okkar, hálfnaktir reiðhjólakommúnistar og margar aðrar góðar stundir með nýfengnum vinum okkar. Hátíðin var einstök upplifun og líklega eitt það skemmtilegasta sem við höfum upplifað. Det var meget sjovt og vi kan godt lide Roskilde Festival 2010.

Wacken

Steinar Eyþór Valsson

Miðvikudaginn 4. ágúst stoppaði tveggja hæða rútan fyrir framan hlið 4. Hliðið var staðsett við engi í litla þorpinu Wacken í Þýskalandi 21. árið í röð. Eftir sex klukkutíma ferðalag stigu út úr rútunni um 90 stirðir, en ánægðir, Íslendingar sem voru loksins komnir á áfangastað. Strax byrjaði fólk að tjalda og opna drykkjarföng sín. Þetta var mín fyrsta ferð á þessa metalhátíð en ekki átti það við alla. Þeir voru kallaðir The Wacken Elders sem höfðu verið þarna oft áður. Þeir sögðu okkur skrautlegar reynslusögur frá fyrri hátíðum. Daginn eftir þegar hliðin opnuðust og fólk byrjaði að streyma inn opnaðist alveg nýr heimur. Ímyndið ykkur skipulagða verslunarmannahelgi með helling af sölubásum, nema allt tengist metal. Fyrsti parturinn af markaðnum var samansafn alls þess sem tengist tónlistinni. Diskar, plötur, bolir, belti, hattar, skór, hringabrynjur. Hugtakið ,,eins og barn í nammibúð” hefur aldrei verið jafn skýrt fyrir mér. Eftir að hafa eytt nokkrum evrum þarna skoðaði ég kortið sem


við fengum og ákvað að koma við í „Wackinger Village” sem er víkingaþorp, sett upp á svæðinu til heiðurs víkingametal. Nú var klukkan að nálgast tónleika. Ég fór á tónleikasvæðið til að sjá Alice Cooper í öllu sínu veldi. Hann átti flotta sýningu, enda eru tónleikarnir hans byggðir upp sem söngleikur og var hann í fullu fjöri þrátt fyrir aldur. Næst var Mötley Crue sem hleypti gríðarlegu fjöri í áhorfendur með lögum á borð við ,,Kickstart my Heart”. Þar á eftir var komið að Iron Maiden, en ég hafði beðið eftir þeim í marga klukkutíma og var orðinn frekar óþreyjufullur en þarna stigu þeir á svið og trylltu lýðinn. Þetta voru frábærir tónleikar, allir saman, þó að Maiden hafi staðið upp úr. Um kvöldið, næsta dag byrjaði svo tónleikastemningin aftur fyrir alvöru og byrjaði kvöldið á Arch Enemy. Eftir þá tónleika voru Grave Digger á hinu sviðinu. Þegar þeir kláruðu var komið að Slayer. Þá var ég í fremstu víglínu, tilbúinn í allt. Strax og fyrsti tónninn skall á áhorfendum byrjaði stærsti mosh-pittur sem ég hef upplifað. Í kringum mig var allt frá 14-15 ára guttum upp í fertuga mótorhjólakarla í hringabrynjum. Sveittur og þreyttur skrölti ég, með hellur fyrir eyrum, af tónleikasvæðinu eftir annað frábært kvöld og kúldraðist í tjaldið. Nú var komið að síðasta deginum af þessari frábæru hátíð. Ég fór með nokkrum félögum mínum í spjótkast, verslaði meira og fyllti mig upp af orku fyrir síðasta og þyngsta kvöldið. Það byrjaði á Cannibal Corpse sem voru í einu orði brjálaðir, ég er hreinlega hissa á því að vera enn á lífi. Þegar ég hafði náð að troða mér leið úr mannþrönginni enn með alla limi fasta, var komið að Týr sem viðstaddir kunnu vel að meta. Kvöldið endaði svo á Immortal og Fear Factory. Þess má geta að á þessum 4 dögum með 75.000 manns sá ég aldrei neitt vesen, enginn var laminn, engin óþarfa læti og allir kurteisir. Löng ferðalög, takmarkaður svefn, harðasta tónlistin og var fullkomlega þess virði. Faster, Harder, Louder. Það var Wacken 2010.

Rock Werchter

Þórir Steinn Stefánsson

Fyrsta helgin í júlímánuði 2010 mun seint renna mér úr minni. Ég var þá staddur í góðra vina hópi, sem samanstóð af bæði fyrrverandi og núverandi nemendum úr Menntaskólanum á Akureyri, á einni stærstu tónlistarhátíð í Evrópu, Rock Werchter í Belgíu. Hátíðin hefur á undanförnum árum verið ein vinsælasta tónlistarhátíð í heimi og árlega koma tæplega 100.000 manns hvaðan af úr heiminum til að berja þær hljómsveitir sem troða upp á hátíðinni augum. Eftir mikla baráttu og mikið harðfylgi tókst hópnum að ná stað á besta tjaldsvæði hátíðarinnar. Það vill nefnilega svo skemmtilega til að það tekur um það bil hálftíma að labba á tónleikasvæðið frá þeim tjaldsvæðum sem lengst eru frá. Mér til mikillar undrunar voru tjaldsvæðin nokkuð snyrtileg og maður þurfti ekki að hafa neinar

áhyggjur af því að skilja vegabréfið sitt og öll verðmæti eftir í ólæstu tjaldi. Fólk gekk vel um og alls staðar beið fólk í röð. Meira að segja úrhrak eins og ég, sem á það til að ryðjast fram fyrir í röðinni í mötuneytinu í hádegishléinu, lét mig hafa það og beið stilltur og prúður eins og hver annar. Það má segja að það hafi verið stórfengleg tilfinning að koma inn á tónleikasvæðið í fyrsta sinn. Rock Werchter armbandið (sem enn er um úlniðinn á mér) var mátulega þétt og spennan mikil í loftinu. Um allt svæðið voru básar sem seldu ýmist vondar belgískar franskar með majónesi, bragðsterkt indverskt gúllassull eða agalega gott nachos, svokallað Werchternachos, en það var afar vinsælt meðal flestra Íslendinga sem staddir voru á hátíðinni. Það virtist vera að það eina sem mátti auglýsa á svæðinu var einhverskonar gulllitaður drykkur sem hét Jupiler. Hann stóð svo sannarlega fyrir sínu í hitanum í Werchter, alltaf ískaldur og bragðgóður. Það var svo sannarlega ótrúleg upplifun að vera staddur innan um fjöldann allan af fólki að hlusta á sínar uppáhaldshljómsveitir. Fjölbreytnin á hljómsveitunum var kannski ekki ýkja mikil en þó gátu menn hlustað á allt frá seiðandi tónum krakkanna í XX og eins dansað langt fram á nótt undir dansvænum tónum Crookers. Hápunktar hátíðarinnar að mínu mati voru hljómsveitir eins og Editors og Arcade Fire. Og þess má geta að svalari mann hefur greinahöfundur sennilega aldrei séð en Tom Smith, söngvara bresku hljómsveitarinnar Editors. Einnig vöktu hljómsveitir eins og Vampire Weekend, Black Keys og Temper Trap mikla lukku hjá mér og að ógleymdri Florence Welch sem gjörsamlega tryllti líðinn með líflegri sviðframkomu og fögrum tónum. Það er ekki annað hægt en að mæla með því að allir menntskælingar ættu einhverntímann á lífsleiðinni að fara á tónlistarhátíð, hvort sem það er Rock Werchter, Hróarskelduhátíðin eða einhverjar ámóta hátíðir. Stemningin sem myndast er ólýsanleg. Þessi blanda af góðri tónlist, skemmtilegum félagsskap og bjór skapar ógleymanlega helgi sem mér finnst að allir ættu að upplifa. Það er kannski óþarfi að taka það fram en greinarhöfundur er nú þegar búinn að fjárfesta í miða fyrir Rock Werchter hátíðina 2011.

47


Tvífarar

Tekið saman af Jóhanni Óla Eiðssyni

Sverrir Páll íslenskukennari Blað

Árný 4.I Sandra Bullock

Erwin 2.X Jakub 2.U

Valdimar íslenskukennari Ché Guevara

Andri Fannar 4.G Sebastian Vettel

Bjarni sálfræðikennari Billy Crystal

Heimskar myndasögur í boði Jóhönnu Stefánsdóttur

48


49

Heimskar myndasögur í boði Jóhönnu Stefánsdóttur


50


51


2,5% eru rúmlega nóg fyrir djammið hjá Jóni

Lalalalalala Rakel er að verzla lalalalala

Eva hlakkar lúmskt til jólanna. Piparkökur.. ehm

Menntskælingar verzla í Súper!

Sunna birgir sig upp af Club fyrir Gossip Girl maraþon

Geiri veit að hann kemst ekki til Kiel nema hann versli í Súper

52


40

รกra

BAUTINN

byrjar 2. jan

1971-2011

www.bautinn.is - bautinn@bautinn.is - S:462-1818

53


Inspectorar Scholae 2000 - 2010 Hvað eru gömlu formennirnir að bralla? Kolbrún Gunnarsdóttir Inspectrix 2000-2001 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Starfa sem læknir á landspítalanum, þess utan að sinna manni, barni og fjölskyldu. Undirbúningur fyrir 10 ára MA reunion að hefjast. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Stefndi alltaf á læknisfræði og það varð úr. Náttúrufræðibrautin var góður undirbúningur fyrir starfið. Mikið álag, leiðinda vinnutími en ég elska vinnuna. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Já, tvímælalaust. Ég þjálfaðist í skipulagningu og framsögu fyrir utan hversu vel ég lærði að vinna með öðrum, en það er einmitt það sem lífið snýst um. Samvinna við annað fólk, maður lærir mest á því. Hálfdán Pétursson Inspector 2001-2002 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég er sem fyrr á minni stöðugu stefnu áleiðis að því að sigra heiminn. Nú um stundir dvel ég í Þrándheimi í Noregi og vinn að því að afla mér doktorsgráðu í lýðheilsuvísindum. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Nei, ekki í neinum meginatriðum. Áhugi minn beindist snemma að læknisfræði og Læknadeild HÍ tók við strax að loknu stúdentsprófi. Planið að sigra heiminn og bæta hann hefur einungis hnikast til að forminu til og í praktískum útfærsluatriðum en ekki eðlislega. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Já, það hefur nýst mér. Það var auðvitað ákaflega gagnlegt og lærdómsríkt, í fyrsta lagi að standa að skipulagningu og stólaburði við fjölmargar uppákomur, og í öðru lagi að vinna með margvíslegu fólki með ólíkan bakgrunn og skoðanir. Auk þess kynntist ég (betur) fjölmörgum innan skólans og utan, sem ég annars hefði kannski ekki gert. Það gagnlegasta voru þó líklega ræðuhöldin og að

54

koma fram fyrir áheyrendur. Þetta er náttúrulega ákaflega styrkjandi og hollt fyrir sjálfsmynd og karakter auk þess sem það hefur reynst mér gott veganesti þegar kemur að flutningi fyrirlestra sem er áberandi hluti af störfum mínum núna í tengslum við vísindastörfin. Borgný Skúladóttir Inspectrix 2002-2003 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég er í 3 mánaða verknámi á sjúkrahúsi í litlu þorpi í Kenýa, Busia. Byrja á 5. ári í læknisfræði við Kaupmannahafnarháskóla í febrúar 2011. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Mig langaði alltaf í læknisfræði svo nei, í raun hefur það plan ekki breyst. Leiðin að því markmiði hefur kannski breyst hinsvegar. Það sem hefur komið mér mest á óvart er hvað möguleikarnir í lífinu eru óendanlega margir. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Mér finnst mikil reynsla að hafa prófað að stýra hópi af fólki sem stjórn Hugins er. Aðallega að kynnast hverjum og einum einstaklingi og læra í hverju hver er bestur. Ég veit ekki hvort mér tókst nægjanlega vel upp í minni tíð, en ég mun allavega nýta þá reynslu ef ég sinni svipuðu hlutverki í framtíðinni.

skapandi fyrirtækja. Það tókst mér með því að vera þolinmóð og trúa að það væri eitthvað fyrir mig. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Reynslan mín frá formannsstörfum og annarri þátttöku í félagsstarfi í MA hefur verið mér ómetanleg. Ég tel að sú reynsla hafi hjálpað til með að móta mig sem persónu og að krakkar sem eru virkir í félagslífi í menntaskóla læri ýmislegt sem ekki er hægt að kenna í bókum. Þegar ég lít aftur um öxl þá myndi ég ekki vilja skipta reynslu minni úr félagslífinu út fyrir neitt. Bergþóra Benediktsdóttir Inspectrix 2004-2005 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég kláraði BA-gráðu í stjórnmálafræði og málvísindum í haust og flutti þá til Kaupmannahafnar. Nú bý ég hérna í góðu yfirlæti á meðan ég ákveð hvaða æsispennandi hluti ég ætla að taka mér fyrir hendur næst.

Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég er á mínu síðasta ári í mastersnáminu ,,Management of Creative Business Processes” sem ég stunda við Copenhagen Business School. Er núna skiptinemi í Lyon, en fer aftur til Kaupmannahafnar í janúar.

Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Já, planið hefur breyst á um það bil fimm mínútna fresti síðan ég útskrifaðist - sem mér finnst frábært. Ég get ómögulega ákveðið hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór (sem ég er augljóslega ekki orðin enn) og langar helst að upplifa eins margt og ég mögulega get. Þegar ég útskrifaðist frá MA var ég svo innblásin af málvísindakennslu Valdimars og Tryggva Gísla að ég skráði mig strax í Háskóla Íslands og ætlaði að verða næsti Noam Chomsky. Síðan þá hef ég ferðast í kringum hnöttinn, skráð mig í ýmsar námsleiðir í HÍ, tekið þátt í félagsstörfum og hagsmunabaráttu af fullum krafti og lokið BA-gráðu. Námið og félagslífið í MA bjó mig eins vel og hægt er að hugsa sér undir allt það sem lífið hefur boðið mér upp á.

Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Þegar ég var í MA hafði ég ekkert plan um hvað ég vildi gera eftir útskrift. Ég vissi að ég vildi taka ársfrí til að finna betur hvað ég vildi gera, á því ári fór ég í lýðháskóla í Danmörku og svo sem au-pair til Suður Frakklands. Eftir það ár tókst mér betur að finna hvað ég vildi gera, vinna innan

Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Ég mætti á júbíleringuna í sumar (já það eru fimm ár síðan ég útskrifaðist, hjálp) og allir kennararnir mundu eftir mér, þannig að augljóslega hefur þetta nýst eitthvað. Í fyrsta lagi staðfesti það fyrir mér hversu óendanlega skemmtilegt það er að taka þátt í félagslífi og að láta

Hulda Hallgrímsdóttir Inspectrix 2003-2004


með æri

ður ig? og fur sla em ir í em gar ilja út

05

era

áðu og til a í aða mér

an

mm em ega ég kki lifa ég sin og x í æsti ast sar um og MA sér mér

ur ig? það lp) mér, ýst yrir egt áta

sig málin varða. Ég lærði auðvitað margt um skipulagningu, ábyrgð, yfirsýn og tímastjórnun (sem er ofboðslega vanmetið fyrirbæri svona á menntaskólaárunum) en minningarnar snúast fyrst og fremst um fólkið og vináttuna. Svo má auðvitað ekki gleyma hversu ótrúlega nytsamlegt það er að hafa öll erindi allra sönglaga Menntaskólans á Akureyri greipt í minnið að eilífu. Edda Hermannsdóttir Inspectrix 2005-2006 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég er á öðru ári í Hagfræði í HÍ. Meðfram því hef ég setið í Stúdentaráði og kennt leikfimi í World Class. Ég á von á mínu öðru barni í desember og mun síðan taka við spyrilshlutverkinu í Gettu Betur í febrúar. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Mér finnst ég vera svo nýútskrifuð svo ég veit í rauninni ekki ennþá hvað planið er. Það tók mig smá tíma að finna nám sem mér líkaði en framhaldið er óljóst eftir það. Lífið kemur mér sífellt á óvart og býður upp á tækifæri sem ég reyni að nýta. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Já, tvímælalaust. Það að fá að vinna svona náið með mínum bestu vinum var stórskemmtilegt og lærdómsríkt. Ég átti fyrst mjög erfitt með að koma fram fyrir framan samnemendur mína og ég er ennþá óendanlega þakklát Sverri Páli fyrir að hvetja mig áfram og koma mér yfir þennan feimnisþröskuld. Kristín Helga Schiöth Inspectrix 2006-2007 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Í dag bý ég með kærastanum mínum á Stúdentagörðunum í Reykjavík. Ég er að læra heimspeki við Háskóla Íslands, það er vel. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Plönin mín eru sífellt að breytast. Mig minnir að aðalplanið mitt á útskriftinni hafi verið að skoða heiminn og læra það sem mér finnst skemmtilegast. Ég hef að mestu staðið við það, ferðaðist um Asíu og fór svo í heimspeki í HÍ. Annars held ég að það sé hættulegt að festa sig í svakalegum plönum, maður veit nefnilega aldrei hvað lífið hefur upp á að bjóða.

Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Hlutir eins og að skipuleggja viðburði, stóra sem smáa, tala við fjölmiðla, vera í forsvari fyrir nemendur og annað slíkt er mjög góð þjálfun. En það sem stendur upp úr er allt fólkið sem ég fékk að vinna með og eiga samskipti við. Vináttan sem myndast í svona vinnu er mjög merkileg og algerlega ómetanleg. Vilhjálmur Bragason Inspector 2007-2008 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Þegar maður útskrifast er maður búinn að fá algjörlega nóg af spurningunni: Og hvað á svo að fara að gera? Maður yfirgefur skólann í þeirri einlægu trú að nú sé maður frjáls, að það sé búið að svara fyrir allt sem er svaravert og nú geti þetta gengið nokkuð greiðlega fyrir sig. En svo líður tíminn og maður fer að skammast sín fyrir þessa barnslegu einfeldni, því síðan maður útskrifaðist hefur manni ekki verið vært utandyra fyrir spurningunni „og hvað ert þú svo að gera í lífinu?“ ýmist frá samnemendum eða annars konar yfirlýstum glæpasamtökum. Þess fyrir utan stunda ég svo nám í ensku við Háskóla Íslands og veiti öllum sem ég hitti ánægju. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Fyrir utan það að hafa ekki gert ráð fyrir öllum þessum spurningaleikjum við fólk úti á götu hefur planið lítið breyst. Suma daga er það reyndar óljósa en aðra, en ég held að það sé bara aldurinn að segja mér að ég gæti þurft á gleraugum að halda. Eða kannski er ég bara lengra í burtu. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Tvímælalaust. Þó það væri ekki nema til þess að svara öllum þessum spurningum, þá áttar maður sig á því að það skiptir engu máli hvað maður segir svo lengi sem maður segir það vel. En í fullri alvöru þá var þetta ómetanleg reynsla. Ég held ég geti fullyrt að það að vinna með öllu þessu frábæra fólki að jafn gefandi verkefnum var jafn lærdómsríkt og öll hin árin í MA til samans (og ekki gáfu þau mér lítið heldur). Þetta er ómetanleg reynsla sem nýtist á einhvern hátt í hverju sem maður tekur sér fyrir hendur.

„Þegar maður útskrifast er maður búinn að fá algjörlega nóg af spurningunni: Og hvað á svo að fara að gera? “

Anna Elvíra Herrera Þórisdóttir Inspectrix 2008-2009 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég er á mínu öðru ári í stærðfræði við HÍ og vinn aðeins hjá Landsbankanum með náminu. Stærðfræðin er mjög krefjandi nám, en hópurinn er lítill og skemmtilegur, svo það mætti segja að þetta sé eiginlega eins og framhald af X-inu. Þó ég hafi alltaf haft áhuga á stærðfræði óraði mig ekki fyrir að ég myndi enda í stærðfræðinámi á háskólastigi. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Ég hef ávallt verið mjög ákveðin og því hefur plan mitt haldið sér í gegnum ævina. Þegar ég ákvað að skrá mig í stærðfræði var ekki aftur snúið. Hvað gerist í framhaldi af því er mér hulin ráðgáta. Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Formannsembættið hefur ekki einungis nýst mér í annarri stjórnarsetu heldur einnig í námi og starfi. Að kunna að koma fram, vinna undir pressu og vinna verkefni með ólíku fólki er ekki síður mikilvægur þáttur en að kunna námið upp á 10. Það má segja ða formannsstarfið í MA hafi veitt mér þekkingu, lærdóm og reynslu sem enginn skóli hefði getað veitt mér. Árið sem formaður mun því alltaf lifa sælla minninga og gleymi ég ekki einni mínútu frá þessum tíma. Axel Ingi Árnason Inspector 2009-2010 Hvað ertu að gera núna í lífinu? Ég byrjaði í Kvikmyndafræði við Háskóla Íslands núna í haust. Námið á ekki við mig svo ég ætla að skipta yfir í eitthvað annað á vorönn. Ég er einnig að vinna á Sólon, Laugavegi. Hefur planið breyst eitthvað síðan þú varst í MA? Planið hjá mér breytist dag frá degi. Hver veit hvað það verður á morgun? Telurðu að árið þitt sem formaður hafi nýst þér eitthvað og þá hvernig? Ég held að þetta ár mitt sem formaður hafi tvímælalaust nýst mér. Auk þess sem ég kynntist frábæru fólki sem skiptir mig nú miklu máli, kynntist ég sjálfum mér og lærði að vinna úr ýmsum vandamálum.

Tekið saman af Sindra Má Hannessyni

55


PornógraPhía í íslenzkum kvikmyndum Hvað er týpískt fyrir íslenskar bíómyndir? Typpið á Hilmi Snæ? Tónlist eftir Mugison eða ísköld, íslensk náttúra? Eða er það kannski hversu snilldarlega vel okkur Íslendingum tekst að koma frá okkur sögum? Það sem mér finnst einkenna íslenskar bíómyndir er ekki typpið á Hilmi Snæ eða trufluð tónlist eftir Mugison, heldur hvernig einfaldar sögur af einföldum Íslendingum eru settar fram á hnyttinn og fallegan hátt. Það virðist ekki skipta máli hvort um dramatíska mynd eða gamanmynd sé að ræða, okkar fólki tekst alltaf að koma hlutunum á framfæri. Undir krauma ef til vill flóknar félagslegar ádeilur á samfélagið, vestræn menning eða austurlenskt stjórnkerfi en einfeldnin heldur sér alltaf. Bestu íslensku bíómyndirnar eru þær sem taka efnið og skoða það gaumgæfilega. Við vinnum líka allt eins og fagmenn. Okkar kvikmyndasaga snýst ekki um að prumpa út eins mörgum glamúrmyndum með tæknibrellum og við getum á ári. Við tyggjum aldrei sama tyggjóið tvisvar. Það er alltaf líf og fjör og sífelld gróska í íslenskri kvikmyndagerð. Það eru til svo margar íslenskar myndir og hver þeirra er einstök þó að þær fjalli langtum oftast um líf okkar Íslendinga á hinum ýmsu uppbrotatímum. Börn náttúrunnar, sem var fyrsta íslenska myndin sem hlaut tilnefningu til Óskarsverðlaunanna, hefur löngum verið talin besta íslenska myndin. En hún fjallar ekki um geimvélmenni sem ráðast á jörðina og geta breytt sér í bíla. Í henni leika engar funheitar sílíkonbombur eða helköttaðir hnakkar. Hún er einfaldlega mynd um gamlan mann sem flytur úr sveit í borg og kynnist upp á nýtt gamalli vinkonu sinni. Englar alheimsins fjallar á gullfallegan og ofur einfaldan hátt um hrátt eðli mannsins. Maður hittir konu, verður ástfanginn, er hryggbrotinn og leiðir það til geðveiki. Bíódagar er þroskasaga, Jón Oddur og Jón Bjarni voru fyrstu sprelligosarnir og Sódóma Reykjavík er bara sýra eins og Skara skrípó einum er lagið. Mýrin aftur á móti er fyrsta eiginlega stórmynd Íslendinga, þar sem hún er frábrugðin öllum sem á undan henni komu. Hún fjallar vissulega um mannlega hegðun en er einhvernveginn stærri í sniðunum, meiri um sig og hefur vott af hinum glæsta Hollywood brag. Hvort sem íslenskir leikstjórar eru að segja söguna af Njálubrennu með því að stilla eintaki af Njálu og borð og kveikja í henni eða eru að segja okkur flókna sögu af börnum, foreldrum, svikum og framhjáhaldi í tveimur pörtum, þá skín alltaf í gegn viss fagmennska, viss hárfín vinnubrögð sem eru svo einkennandi fyrir íslenskt kvikmyndalíf.

56

Við getum gert allt frá háalvarlegum epískum verkum, til Löggulífs og Engla alheimsins. Flóran er endalaus. En hvað með kynlíf í íslenskum bíómyndum? Þegar ég spurði fólk út í þetta efni var alltaf eina svarið sem ég fékk : „Öhm, typpið á Hilmi Snæ?“ og ég hló. En svo áttaði ég mig á því að það er ekki kynlíf þannig séð og þegar ég hugsa út í það hef ég sjaldan séð þar til gerð kynlífsatriði í íslenskum bíómyndum. Ég held að það sé vegna þess að við Íslendingarnir erum svo óheflaðir. Við þurfum ekki að ritskoða hvert einasta handrit ofan í kjölinn eins og Bandaríkjamenn. Okkur er sama þótt börnin okkar sjái typpið á Hilmi Snæ danglandi um í annarri hverri íslenskri bíómynd. Okkur Íslendingum er líka alveg nákvæmlega sama um þá staðreynd að allir geta séð rauðhært typpið á borgarstjóra vorum í myndinni Bjarnfreðarson. Við erum ekki svona lokuð og forpokuð, við áttum okkur á því frá unga aldri að kynlíf er ekkert til að skammast sín fyrir. Ekkert til að fela eða banna. Jú, kannski þegar átt er við um grófar og ógeðslegar klámsenur en þær er ekki að finna í hinni týpísku íslensku bíómynd. Hjá okkur er þetta einfalt, fólk elskast og nýtur ásta, það er eini munurinn, við fegrum ekki hlutina eða sykurhúðum þá. Við ráðum ekki einhverjar támjóar sílíkonbombur og sólbrennda hnakka í þeim einum tilgangi að láta þau riðlast á skjánum. Við erum smart og settleg, þó að stöku typpi séu látin hanga. Kynlíf, nekt, kynfæri, brjóst og rassar hafa aldrei verið vandamál í íslensku þjóðlífi. Kvikmyndalist okkar Íslendinga felst í því að segja sögur af fólkinu okkar, landinu og þjóðlífinu. Ef í þeim felst nekt eða kynlíf, þá verður svo að vera. Okkur tekst bara að koma því frá okkur á eins smekklegan hátt og mögulega hægt er. Enda eru Íslendingar líka snillingar. - Silja Björk Björnsdóttir

Lore posu id m Phas conv puru ullam dign elit. S torto mau nunc Nun sagit lectu cons tinci male et im in, f Prae arcu Lore posu id m Phas conv puru ullam impe non, Sed torto mau nunc Nun sagit lectu cons tinci


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a malesuada nisi. Curabitur ut mauris leo, eu blandit mauris. Phasellus mi ante, aliquam et imperdiet ut, congue ut nunc. Quisque magna tellus, convallis sit amet convallis in, fringilla sit amet enim. Nunc commodo dignissim purus sit amet elementum. Praesent porttitor, nibh ac sagittis iaculis, lacus sem ullamcorper eros, nec facilisis arcu urna id quam. Duis lectus risus, varius eget dignissim non, ultricies a ligula. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a malesuada nisi. Curabitur ut mauris leo, eu blandit mauris. Phasellus mi ante, aliquam et imperdiet ut, congue ut nunc. Quisque magna tellus, convallis sit amet convallis in, fringilla sit amet enim. Nunc commodo dignissim purus sit amet elementum. Praesent porttitor, nibh ac sagittis iaculis, lacus sem ullamcorper eros, nec facilisis arcu urna id quam. Duis lectus risus, varius eget dignissim non, ultricies a ligula. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a malesuada nisi. Curabitur ut mauris leo, eu blandit mauris. Phasellus mi ante, aliquam et imperdiet ut, congue ut nunc. Quisque magna tellus, convallis sit amet convallis in, fringilla sit amet enim. Nunc commodo dignissim purus sit amet elementum. Praesent porttitor, nibh ac sagittis iaculis, lacus sem ullamcorper eros, nec facilisis arcu urna id quam. Duis lectus risus, varius eget dignissim non, ultricies a ligula. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a malesuada nisi. Curabitur ut mauris leo, eu blandit mauris. Phasellus mi ante, aliquam et imperdiet ut, congue ut nunc. Quisque magna tellus, convallis sit amet convallis in, fringilla sit amet enim. Nunc commodo dignissim purus sit amet elementum. Praesent porttitor, nibh ac sagittis iaculis, lacus sem ullamcorper eros, nec facilisis arcu urna id fdef .vita verita defensor moris es moris imperdie liquides purgatium Duis defensor moris lectus risus, varius eget dignissim non, ultricies a ligula. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a malesuada nisi. Curabitur ut mauris leo, eu blandit mauris. Phasellus mi ante, aliquam et imperdiet ut, congue ut nunc. Quisque magna tellus, convallis sit amet convallis in, fringilla sit amet enim. Nunc commodo dignissim purus sit amet elementum. Praesent porttitor, nibh ac sagittis iaculis, lacus sem ullamcorper eros, nec facilisis arcu urna id quam. Duis lectus risus, varius eget dignissim non, ultricies a ligula. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed eu dapibus dui. Donec posuere convallis nibh57 sed tincidunt. Praesent et quam tortor. Phasellus vitae turpis id mi scelerisque iaculis a

Vinnsla blaรฐsins


Muninn... Sérstakar þakkir: Arnar Már Arngrímsson Gunnhildur Ottósdóttir Sindri Geir Óskarsson Sverrir Páll Erlendsson Þorvaldur Örn Davíðsson Valdimar Gunnarsson

Þakkir: Greinahöfundar Gréta Sóley Sigurðardóttir Jón og Snorri húsverðir Sigurlaug Anna Gunnarsdóttir Sóley Úlfarsdóttir Stefán Erlingsson Elsku besta Hugsinsstjórnin Fólk sem við stálum Facebook-myndum af Rauði herinn Öll flottu módelin

58


Ekki sætta þig við neitt minna! Með 990 kr. Risafrelsi færðu 0 kr. Vodafone í Vodafone, 1.000 SMS óháð kerfi og 990 kr. inneign. Nemendur í MA sem skipta yfir til okkar, styrkja nemendafélagið Huginn um 1.000 kr. Kynntu þér málið á vodafone.is eða hringdu í 1414

59



Muninn 2010