Issuu on Google+

‫ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﮔﺎودارﯼ‬

‫ﻧﮑﺎت ﮐﻠﯽ‬ ‫• رﻋﺎﻳﺖ ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﺠﺎز ‪:‬‬ ‫– ﺑﺎ ﺷﻬﺮ‪ ،‬روﺳﺘﺎ‪ ،‬ﻓﺮودﮔﺎﻩ‪ ،‬ﺣﺮﻳﻢ درﻳﺎ‪ ،‬ﻣﺮاﮐﺰ اﺻﻼح ﻧﮋاد‪ ،‬ﮔﺸﺘﺎرﮔﺎﻩ ﺻﻨﻌﺘﯽ دام‬ ‫‪ ١٠٠٠‬ﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﺸﺘﺎرﮔﺎﻩ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﻃﻴﻮر‪ ،‬ﮔﺎودارﯼ ﺻﻨﻌﺘﯽ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻦ ﺟﻮﺟﻪ ﮐﺸﯽ‪،‬‬ ‫ﻣﺮﻏﺪارﯼ و ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮراﮎ دام ‪ ۵٠٠‬ﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻳﻢ راﻩ ﺁهﻦ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ دارﯼ‬ ‫ﺻﻨﻌﺘﯽ ‪ ٢٠٠‬ﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺎدﻩ اﺻﻠﯽ و اﺕﻮﺑﺎن ‪ ١۵٠‬ﻣﺘﺮ‬

‫• ﺝﻬﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن هﺎ ‪:‬‬ ‫– ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﻐﺮاﻓﻴﺎﻳﯽ ) ﺑﺎد‪ ،‬ﺁﻓﺘﺎب‪ ،‬ﺣﺮارت (‪ ،‬ﺟﻨﻮب و ﺟﻨﻮب ﺷﺮﻗﯽ اﺳﺖ‪.‬‬

‫• ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻓﺎﺿﻼب ‪:‬‬ ‫– ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻴﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻗﺎﺑﻞ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫• ﻧﺼﺐ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ در ﻣﺤﻞ درب ورود و ﺧﺮوج وﺳﺎﻳﻂ ﻧﻘﻠﻴﻪ‬ ‫• ﻧﺼﺐ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ در ﻣﺤﻞ درب ورود و ﺧﺮوج اﻓﺮاد‬

‫‪1‬‬


‫• درﺧﺖ ﮐﺎرﯼ و ﮔﻠﮑﺎرﯼ‬ ‫• ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از ورود ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﻝﮕﺮد‪ ،‬ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﺝﻮﻧﺪﮔﺎن ﻣﻮذﯼ‬ ‫• ﮐﻨﺘﺮل ﺣﺸﺮات ﻣﻮذﯼ ‪:‬‬ ‫– ﺟﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد‪ ،‬ﺳﻤﭙﺎﺷﯽ روﯼ ﮐﻮد‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺳﻤﻮم ﺿﺪ ﻣﮕﺲ و ﻧﺼﺐ ﺕﻮرﯼ‬

‫• ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از ورود و ﺧﺮوج اﻓﺮاد ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ‬ ‫• ﺁﻣﻮزش ﻣﻮازﻳﻦ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻨﻞ و ﮐﻨﺘﺮل ﺁن هﺎ‬ ‫• اﺧﺬ ﮐﺎرت ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺑﺮاﯼ روﯼ ﭘﺮﺳﻨﻞ‬ ‫• اﺳﺘﻔﺎدﻩ از چﮑﻤﻪ و روﭘﻮش ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺮاﯼ وﻳﺰﻳﺘﻮرهﺎ و واﮐﺴﻴﻨﺎﺕﻮرهﺎ‬ ‫• ﺁب ﻣﺼﺮﻓﯽ ‪:‬‬ ‫– ﺁزﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﺮوﺑﯽ‪ ،‬اﻧﮕــــــﻠﯽ‪ ،‬ﺷﻴﻤﻴـــﺎﻳﯽ ) ﺳﺮب‪ ،‬ارﺳﻨﻴﮏ‪ ،‬ﻧﻴﺘﺮات‪ ،‬ﻓﻠﻮﺋﻮر ( ‪،‬‬ ‫ﻓﻴﺰﻳﮑﯽ ) ﺷﻮرﯼ و ﺳﺨﺘﯽ (‬

‫اﺻﻮل ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ در اﺣﺪاث ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‬ ‫دام‬

‫‪2‬‬


‫ﻣﺰاﻳﺎﯼ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺑﻪ ﮔﺎوهﺎ ﺕﻮﺝﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺑﺮرﺳﯽ دﻗﻴﻖ و روزاﻧﻪ ﺝﻴﺮﻩ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫• وﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاﯼ ﺕﻐﺬﻳﻪ دام هﺎ وﺝﻮد دارد‪.‬‬ ‫• دام هﺎ در زﻣﺴﺘﺎن‪ ،‬زﻣﺎن اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ دارﻧﺪ‪.‬‬ ‫• اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻠﻴﺎت داﻣﭙﺰﺷﮑﯽ‪ ،‬ﺳﻬﻞ ﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• اﻣﮑﺎن ﺷﻴﺮدوﺷﯽ ﺑﺎ دﺳﺖ‪ ،‬در ﺻﻮرت ﻝﺰوم‪ ،‬وﺝﻮد دارد‪.‬‬

‫ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• اﺣﺪاث ﺁن‪ ،‬هﺰﻳﻨﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ زﻳﺎدﯼ دارد‪.‬‬ ‫• ﺕﻐﺬﻳﻪ دام هﺎ‪ ،‬زﻣﺎﻧﺒﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• دام روﯼ ﮐﻒ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ دارد‪.‬‬ ‫• اﻣﮑﺎن اﺑﺘﻼﯼ دام هﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﯼ هﺎﯼ اﻧﺪام هﺎﯼ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• اﻧﺠﺎم اﻋﻤﺎل ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺑﺮ روﯼ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬زﻣﺎﻧﺒﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪3‬‬


‫ﻣﺰاﻳﺎﯼ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺎز‬ ‫• ﺕﺎﺳﻴﺲ ﺁن‪ ،‬ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﻢ هﺰﻳﻨﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد و ﻓﻀﻮﻻت در اﻳﻦ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬ﺁﺳﺎن اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬ﺳﺎدﻩ ﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• دام هﺎ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﮔﺮدش‪ ،‬ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﻴﻤﺎرﯼ هﺎﯼ ﻣﻔﺼﻠﯽ‪ ،‬در اﻳﻦ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ هﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺎز‬ ‫• ﭘﻮﺳﺖ دام هﺎ ﮐﺜﻴﻒ ﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫• ﺕﻮﺝﻪ اﻧﻔﺮادﯼ ﺑﻪ دام هﺎ‪ ،‬ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫• ﺕﻐﺬﻳﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺕﻮﻝﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر اﻧﻔﺮادﯼ‪ ،‬دﺷﻮارﺕﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺷﻴﺮدوﺷﯽ دﺳﺘﯽ ) در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ( دﺷﻮارﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪4‬‬


‫ﺑﻬﺪاﺷﺖ در ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫•‬ ‫•‬ ‫•‬ ‫•‬

‫‪5‬‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮدﺳﻴﺮ‪ ،‬ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫دام هﺎ‪ ،‬در ﺑﻴﺸﺘﺮ اوﻗﺎت زﻣﺴﺘﺎن و ﺷﺐ هﺎ در ﻓﺼﻮل دﻳﮕﺮ‪ ،‬در ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‬ ‫اﺳﺘﻘﺮار دارﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺷﻴﺮدوﺷﯽ و ﺕﻐﺬﻳﻪ در ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺁﻝﻮدﮔﯽ‬ ‫ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻠﺖ دﻓﻊ ﻓﻀﻮﻻت‪ ،‬زﻳﺎد اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﮑﺎت ﻣﻬﻢ در ﺕﺎﺳﻴﺲ‪:‬‬ ‫‪ .١‬ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺷﺪن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪ .٢‬ﻧﻮر و ﺕﻬﻮﻳﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪ .٣‬ﺁب ﺕﻤﻴﺰ و ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ در دﺳﺘﺮس ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪ .۴‬ﺣﻤﻞ ﮐﻮد‪ ،‬ﺳﺎدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪ .۵‬ﮐﻒ ﻣﺤﮑﻢ و ﻣﻨﺎﺳﺐ‪ ،‬داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬


‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ ﺁﺧﻮر ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ از ﺁﻝﻮدﮔﯽ و ﺣﻴﻒ و ﻣﻴﻞ ﺧﻮراﮎ دام‪ ،‬ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫• از ﻝﺤﺎظ ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﻧﻈﺎﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ روزاﻧﻪ از ﻏﺬاﯼ روز ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺕﺨﻠﻴﻪ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺑﺮاﯼ ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ از ﺁﺳﻴﺐ ﺑﻪ دام‪ ،‬زواﻳﺎ و ﮐﻨﺎرﻩ هﺎ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮذ و‬ ‫ﻣﺪور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺝﻬﺖ ﺳﻬﻮﻝﺖ ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻒ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮذ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ در ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬

‫• ﻋﺮﻳﺾ ﺑﺎﺷﺪ‪:‬‬ ‫– ﺑﺮاﯼ ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ از ﺑﺮوز ﺁﺳﻴﺐ هﻨﮕﺎم رﻓﺖ و ﺁﻣﺪ و ﺳﻬﻮﻝﺖ ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد‪،‬‬ ‫ﺕﻐﺬﻳﻪ‪ ،‬ﺷﻴﺮدوﺷﯽ و ﭘﺨﺶ ﺑﺴﺘﺮ‬

‫• ﻝﺒﻪ ﺻﺎف و ﻓﺎﻗﺪ زواﻳﺎﯼ ﺕﻴﺰ و ﺑﺮﻧﺪﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺕﺮﺝﻴﺤﺎ ﺑﺼﻮرت ﮐﺸﻮﻳﯽ و ﻳﺎ ﻝﻮﻻدار ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪6‬‬


‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎﯼ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎﯼ ﺝﻨﻮﺑﯽ ﺝﻬﺖ ﻧﻮر ﮔﻴﺮﯼ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫• ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎﯼ ﺷﻤﺎﻝﯽ ﺝﻬﺖ ﺕﻬﻮﻳﻪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬ ‫• ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎﯼ ﺳﻘﻔﯽ ﺑﺮاﯼ ﺕﺎﻣﻴﻦ هﻮا‪ ،‬ﻧﻮر و ﺕﻬﻮﻳﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫• ﻣﺴﺎﺣﺖ ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﮏ دهﻢ ﻣﺴﺎﺣﺖ ﮐﻒ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﻧﺼﺐ ﺕﻮرﯼ‪ ،‬ﺿﺮورﯼ اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺕﻬﻮﻳﻪ و ﻧﻮر ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺕﻬﻮﻳﻪ ﻧﺎﻗﺺ‪:‬‬ ‫– ﺳﺒﺐ اﻓﺰاﻳﺶ دﻣﺎ‪ ،‬رﻃﻮﺑﺖ‪ ،‬ﮔﺎز ﺁﻣﻮﻧﻴﺎﮎ ﻣﺤﻴﻂ‪ ،‬ﮐﺎهﺶ اﺷﺘﻬﺎ و ﺕﻮﻝﻴﺪ و اﺑﺘﻼ ﺑﻪ‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﯼ هﺎﯼ ﺕﻨﻔﺴﯽ و ﻣﻔﺼﻠﯽ ﻣﻴﮕﺮدد‪.‬‬

‫• ﺕﻬﻮﻳﻪ ﻃﺒﻴﻌﯽ ‪:‬‬ ‫– از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻨﺠﺮﻩ هﺎ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫• ﺕﻬﻮﻳﻪ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ‪:‬‬ ‫– ﺑﻪ ﮐﻤﮏ هﻮاﮐﺶ هﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫• ﻳﮏ ﻻﻣﭗ ‪ ١٠٠‬وات در هﺮ ‪ ٣ – ۵‬ﻣﺘﺮ ﺑﺮاﯼ ‪ ۴‬ﮔﺎو‪ ،‬ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫• از ﻧﻮراﻓﮑﻦ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• از ﻻﻣﭗ ﺑﺮ روﯼ ﺁﺧﻮر‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬

‫‪7‬‬


‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ ﺁﺑﺸﺨﻮر ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• وﺝﻮد ﺁب داﺋﻤﯽ‪ ،‬ﺕﻤﻴﺰ و ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ‪ ،‬ﺳﺒﺐ ﺕﻮﻝﻴﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺕﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬ ‫• ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ و ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺕﺮﻳﻦ ﺁﺑﺸﺨﻮر‪ ،‬ﺁﺑﺸﺨﻮر اﺕﻮﻣﺎﺕﻴﮏ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﻣﻌﻤﻮل ﺕﺮﻳﻦ ﺁﺑﺸﺨﻮر‪ ،‬ﺁﺑﺸﺨﻮر دﺳﺘﻪ ﺝﻤﻌﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﺑﺮس زدن هﻔﺘﮕﯽ ﺁﺑﺸﺨﻮر ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺝﻬﺖ ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ از رﺷﺪ ﺝﻠﺒﮏ‪ ،‬رﻳﺨﺘﻦ ﺁهﮏ در ﮐﻒ ﺁﺑﺸﺨﻮر‪ ،‬ﺕﻮﺻﻴﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺝﻬﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺳﻄﺢ ﺁب‪ ،‬از ﺷﻨﺎور اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬ ‫• ﺑﺮاﯼ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺷﻨﺎور‪ ،‬از ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻓﻠﺰﯼ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪8‬‬


‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ ﺳﻘﻒ و دﻳﻮار ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺷﺪن‪ ،‬داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬ ‫• اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ورﻗﻪ هﺎﯼ ﻣﻮج دار ﺁهﻨﯽ ﻳﺎ اﻳﺮاﻧﻴﺖ‪ ،‬ﺑﺮاﯼ ﺳﻘﻒ ﻣﻨﺎﺳﺐ‬ ‫اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻋﺎﻳﻖ ﭘﺸﻢ ﺷﻴﺸﻪ ﺑﺮاﯼ ﺳﻘﻒ‪ ،‬ﺕﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‪ ،‬دﻳﻮار ﺕﺎ ارﺕﻔﺎع ‪ ١‬ﻣﺘﺮﯼ داراﯼ ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻴﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫وﻳﮋﮔﯽ هﺎﯼ ﮐﻒ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﮑﻢ و ﺑﺎ دوام ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺤﻠﻮل هﺎﯼ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪﻩ و ادرار‪ ،‬ﻣﻘﺎوم ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺳﻬﻮﻝﺖ ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻮار و ﺑﺪون ﻝﻐﺰﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻴﺐ ﻣﻼﻳﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻒ ﺁن‪ ،‬ﺑﺘﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪9‬‬


‫زهﮑﺸﯽ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫• ﺧﺎرج ﮐﺮدن ﺳﺮﻳﻊ ادرار و ﻣﺎﻳﻌﺎت‪ ،‬ﺿﺮورﯼ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• وﺝﻮد رﻃﻮﺑﺖ ﺑﺎﻋﺚ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪن ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﻴﻤﺎرﻳﺰا‪ ،‬ﺑﺮوز ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﻔﺎﺻﻞ‪،‬‬ ‫اورام ﭘﺴﺘﺎن‪ ،‬ﻝﻴﺰ ﺧﻮردن دام و ‪ ...‬ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬ ‫• هﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬در اﺙﺮ ﺕﺨﻤﻴﺮ ﺁن هﺎ‪ ،‬ﮔﺎزهﺎﯼ ﺑﺪﺑﻮ اﻳﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫• ﭘﺲ‪ ،‬از چﺎﻩ هﺎﯼ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮذ ﺑﻴﺮون از ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺎز‬

‫‪10‬‬

‫•‬

‫ﺳﻪ دﻳﻮار و ﻳﮏ ﺳﻘﻒ داﺷﺘﻪ و ﻳﮏ ﻃﺮف ﺁن‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎز اﺳﺖ‪.‬‬

‫•‬

‫اﻣﮑﺎن ﻧﮕﻬﺪارﯼ دام هﺎ در هﻮاﯼ ﺁزاد و ﺳﺮﻣﺎﯼ زﻣﺴﺘﺎن وﺝﻮد دارد‪.‬‬

‫•‬

‫دﻣﺎﯼ ﺑﺴﺘﺮ ﺣﺪود ‪ ٣٠‬درﺝﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‪ ،‬دام هﺎ در زﻣﺴﺘﺎن‪ ،‬روﯼ ﺁن‬ ‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫•‬

‫ﻗﺴﻤﺖ هﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻳﻦ ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﻋﺒﺎرﺕﻨﺪ از‪:‬‬ ‫‪.١‬‬

‫ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﺴﻘﻒ و ﺑﻬﺎر ﺑﻨﺪ‬

‫‪.٢‬‬

‫ﮔﻮﺳﺎﻝﻪ داﻧﯽ‪ ،‬زاﻳﺸﮕﺎﻩ و ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‬

‫‪.٣‬‬

‫هﺎﻧﮕﺎر ﻋﻠﻮﻓﻪ و اﻧﺒﺎر ﮐﻨﺴﺎﻧﺘﺮﻩ‬

‫‪.۴‬‬

‫ﺁﺧﻮر و ﺁﺑﺸﺨﻮر‬

‫‪.۵‬‬

‫ﺳﺎﻝﻦ ﺷﻴﺮ دوﺷﯽ ‪ ،‬ﺳﺎﻝﻦ ﻧﮕﻬﺪارﯼ ﺷﻴﺮ و ﺳﺎﻝﻦ اﻧﺘﻈﺎر‬


‫ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﺴﻘﻒ‬ ‫• ﻣﺤﻞ اﺳﺘﺮاﺣﺖ دام و ﻓﺮار از ﺷﺮاﻳﻂ ﻧﺎﻣﺴﺎﻋﺪ ﻃﺒﻴﻌﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• داراﯼ ﺕﻬﻮﻳﻪ داﺋﻤﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در زﻣﺴﺘﺎن‪ ،‬داراﯼ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﺸﮏ ) ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﮐﻠﺶ ( ﺑﻮدﻩ و ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ‬ ‫ﺑﺴﺘﺮ‪ ،‬ﻣﻌﻤﻮﻻ در ﻓﺼﻮل ﮔﺮم اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﮐﻒ ﻣﯽ ﺕﻮاﻧﺪ از ﺝﻨﺲ ﺧﺎﮎ )ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ‪ ،‬زهﮑﺸﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ(‪ ،‬ﺁﺝﺮ ﻓﺮش‪ ،‬ﺳﻴﻤﺎن )ﻣﻨﺎﻃﻖ‬ ‫ﻣﺮﻃﻮب( و ﻳﺎ ﺳﻨﮓ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﻈﻢ اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩ و ﮐﻮد ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ‪ ١۵٠‬ﻣﺘﺮﯼ‬ ‫داﻣﺪارﯼ‪ ،‬ﺣﻤﻞ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• اﻳﺠﺎد ﺁﺧﻮر و ﺁﺑﺸﺨﻮر ﺧﺎرج از ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺴﻘﻒ‪ ،‬ﺳﺒﺐ ﮐﻢ ﺷﺪن ﮐﻮد ﺑﺴﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• رﻧﮓ ﺳﻘﻒ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮاﯼ اﻧﻌﮑﺎس ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺝﻬﺖ ﺑﻬﺒﻮد ﺕﻬﻮﻳﻪ در ﻓﺼﻞ ﮔﺮﻣﺎ‪ ،‬ﺕﻌﺒﻴﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ در ﺳﺮاﺳﺮ دﻳﻮارﻩ ﺷﻤﺎﻝﯽ ﺕﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺕﺨﻠﻴﻪ ﮐﻮد و ﻓﻀﻮﻻت‬ ‫• ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﯼ از ﮐﻮد و ادرار‪ ،‬در ﺝﺎﻳﮕﺎﻩ ﺕﺠﻤﻊ ﭘﻴﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫• ﺕﻤﺎس ﺑﺎ ﻓﻀﻮﻻت‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ اﻧﺘﺸﺎر اﻧﮕﻞ هﺎ و ﺑﻴﻤﺎرﯼ هﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺑﯽ ﺕﻮﺝﻬﯽ ﺑﻪ روش ﺻﺤﻴﺢ ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ و ﻧﮕﻬﺪارﯼ ﮐﻮد‪ ،‬ﺳﺒﺐ ﺕﺠﻤﻊ‬ ‫ﻣﮕﺲ و ﺣﺸﺮات‪ ،‬رﺷﺪ ا���ﮕﻞ هﺎ و ﻣﻴﮑﺮوب هﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﮐﻮد ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺳﺎﻝﻢ را ﻣﯽ ﺕﻮان در ﻣﺰارع ﭘﺨﺶ ﻧﻤﻮد‪.‬‬ ‫• ﮐﻮد دام هﺎﯼ ﺑﻴﻤﺎر را ﺑﺎ اﻓﺰودن ﮐﻮد ﺳﻮﭘﺮ ﻓﺴﻔﺎت و ﭘﺲ از‪ ،‬از ﺑﻴﻦ‬ ‫رﻓﺘﻦ ﺑﻮﯼ ﺑﺪ‪ ،‬ﺝﻬﺖ ﺕﺜﺒﻴﺖ ازت و ﻏﻨﯽ ﺳﺎزﯼ ﺧﺎﮎ‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ‪.‬‬

‫‪11‬‬


‫ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد‬ ‫•‬

‫ﮔﺎو ﺑﺎﻝﻎ‪ ،‬در ﺣﺪود ‪ % ٧-٨‬وزن ﺑﺪن در روز ) ﺣﺪود ‪ ۴۵‬ﮐﻴﻠﻮﮔﺮم (‪،‬‬ ‫ﮐﻮد ﺕﻮﻝﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪12‬‬

‫•‬

‫ﮐﻮد را ﻣﯽ ﺕﻮان ﺑﻪ دو ﺷﮑﻞ ﺧﺸﮏ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻊ‪ ،‬ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﻧﻤﻮد‪.‬‬

‫•‬

‫راﻩ هﺎﯼ ﺝﻤﻊ ﺁورﯼ ﮐﻮد‪:‬‬ ‫‪.١‬‬

‫ﮐﺎرﮔﺮ و چﺮخ دﺳﺘﯽ‬

‫‪.٢‬‬

‫ﺕﺮاﮐﺘﻮر‬

‫‪.٣‬‬

‫وﺳﺎﻳﻞ ﻣﮑﺎﻧﻴﮑﯽ ﺧﻮدﮐﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺕﺴﻤﻪ ﻧﻘﺎﻝﻪ‬

‫ﻧﻮع دام ﻣﺎدﻩ‬

‫ﻣﻘﺪار ﮐﻮد ) ﺕﻦ ‪ /‬ﺳﺎل (‬

‫ﮔﺎو ﻣﺎدﻩ‬

‫‪١۵‬‬

‫ﮔﺎو ﻧﺮ اﺧﺘﻪ‬

‫‪٨/۵‬‬

‫ﮔﺎو ﮔﻮﺷﺘﯽ‬

‫‪٨/۵‬‬

‫ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ) ‪ ١٠‬راس (‬

‫‪٧/۵‬‬

‫اﺳﺐ‬

‫‪١٠‬‬

‫ﻃﻴﻮر ) ‪ ١۵٠٠‬ﻗﻄﻌﻪ ﻣﺮغ (‬

‫‪۴/۵‬‬


‫ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن داﻣﭙﺰﺷﮑﯽ‬ ‫• ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺤﻞ ﻧﮕﻬﺪارﯼ دام ﺑﻴﻤﺎر ﻳﺎ ﻣﺸﮑﻮﮎ‪ ،‬ﺕﺎ زﻣﺎن ﺑﻬﺒﻮد اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺕﺮدد ﻳﺎ ﻧﮕﻬﺪارﯼ دام هﺎ ﯼ ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻴﻤﺎرﯼ‪ ،‬اﻣﮑﺎن دارد‪.‬‬ ‫• ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ روزاﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد‪:‬‬ ‫– ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺑﺎ ﺁب ﻓﺸﺎر ﻗﻮﯼ‪ ،‬ﺳﭙﺲ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺳﻮد ‪ %۵‬و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻌﻠﻪ دادن‬

‫• ﭘﺲ از ﺧﺮوج دام ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻧﺠﺎم ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺷﺴﺘﺸﻮ و ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ وﺳﺎﻳﻞ ﮐﺎر‪ ،‬ﻝﺒﺎس ﮐﺎر و چﮑﻤﻪ‪ ،‬ﭘﺲ از اﺕﻤﺎم ﮐﺎر‬ ‫ﺻﻮرت ﭘﺬﻳﺮد‪.‬‬

‫ﻣﻌﺪوم ﺳﺎزﯼ ﻻﺷﻪ‬ ‫• دام ﺕﻠﻒ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﮔﺎودارﯼ‪ ،‬ﮐﺎﻝﺒﺪﮔﺸﺎﻳﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬ ‫• ﺝﻬﺖ ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ از اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻴﻤﺎرﯼ‪ ،‬ﮐﺎﻝﺒﺪﮔﺸﺎﻳﯽ ﺕﻮﺳﻂ داﻣﭙﺰﺷﮏ ﺻﻮرت‬ ‫ﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫• ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در ﻣﻮارد ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻪ ﺷﺎرﺑﻦ‪ ،‬ﺕﻮﺝﻪ وﻳﮋﻩ ﻣﺒﺬول ﮔﺮدد‪.‬‬ ‫• ﻻﺷﻪ ﺳﻤﭙﺎﺷﯽ ﺷﺪﻩ و در ﻣﻌﺮض ﻧﻴﺶ ﺣﺸﺮات‪ ،‬ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮد‪.‬‬ ‫• ﻻﺷﻪ ﻣﻌﺪوم ﺷﺪﻩ و در ﻣﻌﺮض ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﮔﻮﺷﺘﺨﻮار‪ ،‬ﻗﺮار دادﻩ ﻧﺸﻮد‪.‬‬

‫‪13‬‬


‫‪ .١‬ﮔﻮدال هﺎ ﻳﺎ چﺎل هﺎﯼ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ در دورﺕﺮﻳﻦ ﻣﺤﻞ از ﮔﺎودارﯼ‪ ،‬اﺳﺘﻘﺮار داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﻻﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁهﮏ ﺧﺸﮏ‪ ،‬ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• درﭘﻮش ﻣﺤﮑﻢ ﺁهﻨﯽ ﻻزم اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁب ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮذ ﺑﺎﺷﺪ و از ورود ﺁب ﺑﺎران ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫• دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺣﺸﺮات و ﮔﻮﺷﺘﺨﻮاران ﺑﻪ ﻻﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪود ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ از اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻮ ﺑﻪ ﺧﺎرج ﮔﻮدال‪ ،‬ﺝﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪ .٢‬دﻓﻦ ﻻﺷﻪ‬ ‫• ﻋﻤﻠﯽ ﺕﺮﻳﻦ و ﻣﺘﺪاول ﺕﺮﻳﻦ روش اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• از ﻝﺤﺎظ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ‪ ،‬ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬ ‫• دﻓﻦ ﺑﺎﻳﺪ دور از ﻣﻨﺎزل ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ‪ ،‬ﺝﺎدﻩ هﺎ‪ ،‬ﺝﻮﻳﺒﺎرهﺎ و ﺁب هﺎﯼ ﺝﺎرﯼ‬ ‫اﻧﺠﺎم ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﻻﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﻋﻤﻴﻖ ﺕﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮔﻮدال و ﺑﺎﻻﺕﺮ از ﺳﻔﺮﻩ هﺎﯼ ﺁب هﺎﯼ‬ ‫زﻳﺮ زﻣﻴﻨﯽ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫• ﮔﻮدال ﺑﺎﻳﺪ وﺳﻌﺖ و ﻋﻤﻖ ﮐﺎﻓﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• ﺑﺎﻳﺪ روﯼ ﻻﺷﻪ را ﺑﺎ ﻧﻔﺖ ﻳﺎ ﻓﻨﻞ‪ ،‬ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫• ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﻻﻳﻪ ﺁهﮏ ﺧﺸﮏ‪ ،‬روﯼ ﺁن رﻳﺨﺘﻪ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﺎﮎ‪ ،‬روﯼ ﺁن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪14‬‬


‫‪ .٣‬ﺳﻮزاﻧﺪن ﻻﺷﻪ‬ ‫• ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺕﺮﻳﻦ و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ روش ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫• وﻗﺖ ﮔﻴﺮ و ﭘﺮ هﺰﻳﻨﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• اﻳﺠﺎد ﺑﻮﯼ ﺑﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫• ﺳﺒﺐ ﺁزاد ﺷﺪن ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮاد ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﯽ در ﻣﺤﻴﻂ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫• ﮐﻮرﻩ ﻻﺷﻪ ﺳﻮز ‪:‬‬ ‫– ﺳﻮﺧﺖ ﺁن ﻧﻔﺖ‪ ،‬ﮔﺎز ﻃﺒﻴﻌﯽ و ﻳﺎ ﮔﺎزوﺋﻴﻞ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺰدﻳﮏ اﺕﺎق ﮐﺎﻝﺒﺪﮔﺸﺎﻳﯽ‬ ‫ﺕﺎﺳﻴﺲ ﺷﻮد‪.‬‬

‫• ﮔﻮدال ﺑﺎز ‪:‬‬ ‫– ﮔﻮدﯼ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ درازا و ﭘﻬﻨﺎﯼ ﻻﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ و از چﻮب و ﻣﻮاد ﺳﻮﺧﺘﯽ زﻳﺮ‬ ‫ﻣﻴﻠﻪ ﻓﻠﺰﯼ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪15‬‬


‫‪ .۴‬ﭘﻮدر ﺳﺎزﯼ ﻻﺷﻪ‬

‫• ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺕﺮﻳﻦ روش اﺳﺖ‪.‬‬ ‫• ﻻﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﺎﺳﺐ‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﺎﺧﺎﻧﻪ ﭘﻮدر ﺳﺎزﯼ‪ ،‬اﻧﺘﻘﺎل ﻳﺎﺑﺪ‪.‬‬ ‫• در ﻣﻮارد ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻪ ﻣﺴﻤﻮﻣﻴﺖ ﺑﺎ ﺳﺮب و ‪ ...‬ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ و ﺕﺸﺨﻴﺺ‬ ‫ﺻﻮرت ﭘﺬﻳﺮد‪.‬‬

‫‪16‬‬


بهداشت گاوداری