Page 1

fotografiemagazine

fotografiemagazine PRAKTIJK

Raw of JPEG? Combineer de voordelen van beide WORKSHOP

Doordrukken & tegenhouden Je foto donkerder of lichter waar jij dat wilt! TEST

Premiumcompacts Sony NEX-6 Tamron 90 mm Macro VC USD EDUCATIEF

De juiste sluitertijd jaargang 100 • nummer 3 • maart 2013

Doseer bewegingsonscherpte voor het beoogde effect EDDY VAN WESSEL

ACHTERGROND

Instagram Het geheim van dé populaire fotodienst

WINNAAR ZILVEREN CAMERA 2012

© Edd Eddyy vvan W Wessel

jaargang 100 nummer 3 maart 2013

€ 6,95


SPOTLIGHT 2013 SONY WORLD PHOTOGRAPHY AWARDS Bij de Sony World Photography Awards komen zowel professionele fotografen, amateurs als studenten aan hun trekken. Er stroomde deze keer een recordaantal inzendingen binnen: meer dan 122.000 foto’s uit 170 landen.

UNIFORM

E

en van de finalisten in de professionele competitie is Ilya Pitalev in de categorie Current Affairs. Sinds 2006 werkt Ilya als staffotograaf bij RIA-Novosty, een nationaal nieuwsagentschap in Moskou. Hij maakte deze foto in april vorig jaar in Pyongyang, tijdens de viering van de honderdste geboortedag van Kim Il Sung, de grondlegger van NoordKorea. De foto is onderdeel van de serie Personality and society. Reality vs illusions. Kim Jong Il, die de politieke koers van zijn vader jarenlang voortzette, overleed in 2011. Onder zijn bewind bleef Noord-Korea een van de meest gesloten landen ter wereld. Berichtgeving uit Noord-Korea was nooit volledig en betrouwbaar. Kim Jong Un, de kleinzoon van Kim Il Sung, regeert nu over het land. De lezers van Time Magazine kozen hem tot ‘Person of the Year 2012’. Zal dit nieuwe staatshoofd de bijna honderd jaar lange stilte verbreken? De Awards-ceremonie wordt op 25 april in Londen gehouden. Dan zal blijken of Ilya Pitalev tot de gelukkige winnaars behoort. Qwww.worldphoto.org

«

© Ilya Pitalev, Russia, finalist Current Affairs, Professional Competition, 2013 Sony World Photography Awards.

FOCUS 03 8 MAART 2013


FOCUS 03 9 MAART 2013


INFOCUS Evenementen, exposities, boeken en sites waarvan Focus vindt dat je ze niet mag missen.

Het Vervolg «

Noorderlicht biedt met de opdrachtenreeks Het Vervolg zeven Nederlandse fotografen de gelegenheid terug te keren naar een eerder gefotografeerd onderwerp om dat verder uit te werken of aan te scherpen. Het resultaat zal van 8 september tot en met 6 oktober te zien zijn tijdens de Noorderlicht Internationale Fotomanifestatie 2013. De fotografen die meedoen zijn: Ad van Denderen, Pieter ten Hoopen, Christian Kryl, Andrea Stultiens, Lidwien van de Ven, Xiaoxiao Xu en Kadir van Lohuizen. Laatstgenoemde volgde in 1993 het leven van een familie van Marokkaanse komaf, woonachtig in Amsterdam-Oost. Een doorsneefamilie die probeerde deel uit te maken van de Nederlandse samenleving, maar toch altijd werd gezien als ‘die Marokkanen’, terwijl men hen in Marokko weer ‘vernederlandst’ vond. Nu, twintig jaar later, bezoekt Van Lohuizen deze familie opnieuw. Hoe gaat het nu met ze en hoe staat het met het Nederlandse integratiebeleid?

Postman. © Joris Kalma

Joris Kalma - My View Joris Kalma heeft zijn beste foto’s van hiphopartiesten verzameld in het boek My View. Hij fotografeert de artiesten tijdens concerten, maar ook daarbuiten. KRS One, Rakim, GZA, Dope DOD, Evidence, Pete Philly, Postman, Method Man en Redman zijn enkele namen die hij voor zijn camera heeft gehad. Waarom hiphop? Joris: “In eerste instantie omdat de muziek mij aanspreekt. Ik begon hiphop te fotograferen voor de website houseofhiphop.nl. Ik maakte portretten bij interviews of deed concertreportages. Hierdoor leerde ik steeds meer mensen kennen en ben ik een beetje in ‘het wereldje’ gerold. Ik distantieer mij overigens niet van andere muzieksoorten, maar het is nog niet op mijn pad gekomen.” Fotografeer je artiesten liever op of achter het podium? “Ik vind concerten heel leuk, maar als ik zou moeten kiezen, zou ik gaan voor backstage. Ik vind het ook leuk om te laten zien wat er naast het concert gebeurt; dat zie je bijvoorbeeld bij de reportages van Artifacts, The Proov en Postman in het boek. Zo bouw je ook een soort band met ze op, en worden de foto’s wat ‘losser’.” Waar fotografeer je mee? “Ik fotografeer met een Canon EOS 5D Mark II. Daarnaast heb ik de Canonlenzen F4/24-105 mm, F1,4/24 mm en F1,8/50 mm en de Speedlite-flitser 580EX II.” Ongeveer een jaar geleden kocht Brainpower een van zijn foto’s, waar hijzelf opstaat met Rakim. “Als liefhebber van zijn muziek vind ik dat natuurlijk heel leuk. Hij is trouwens ook een van de eersten die mijn boek hebben gekocht. Ik had een paar jaar geleden nooit gedacht dat ik dat soort dingen zou meemaken.” My View is zowel in drukvorm als digitaal te bestellen op:

Qwww.noorderlicht.com

«

Guilty Simpson. © Joris Kalma

FOCUS 03 10 MAART 2013

Qwww.joriskalma.nl/myview


«

«

A’dam DOC.k, Unknown man, 2002. Foto: Henk Wildschut

Shelter, Calais, France, February 2009. Foto: Henk Wildschut

Solo - Henk Wildschut In het werk van Henk Wilschut zijn kwetsbaarheid, ontheemding en isolement terugkerende thema’s. Hij bewaart in zijn langlopende documentaire projecten een zekere afstand. Sentiment ontbreekt, en dit maakt zijn werk zuiver en aangrijpend. In Museum Jan Cunen is momenteel een overzicht te zien van vijftien jaar werk. Met onder andere de serie Sandrien, over een schip dat anderhalf jaar aan de ketting lag in de Amsterdamse haven, waardoor de Indiase

bemanning letterlijk tussen wal en schip leefde. Samen met Raimond Wouda bracht Wildschut het leven aan boord van het schip in beeld. A’dam DOC.k gaat over dezelfde haven, en voor de serie Men at Sea bracht hij drie weken door op een containerschip. Ook de serie Shelter, waarvoor hij in 2011 de Dutch Doc Award ontving, maakt deel uit van de expositie. Voor dit project fotografeerde hij jarenlang de provisorische onderkomens van vluchtelingen door heel

Europa. Bij de tentoonstelling verschijnt een gelijknamige publicatie in samenwerking met Uitgeverij De Kunst.

QSolo - Henk Wildschut t/m 25 aug QMuseum Jan Cunen Molenstraat 65, Oss www.museumjancunen.nl

Edland Man In Galerie Pictura Groningen is een overzicht van het werk van Edland Man te zien. De expositie omvat werken vanaf 1985 tot 2012. Tot de expositie behoren de mode-illustraties die hij in de beginjaren voor Vogue en Vanity maakte, de fotomontages/collages uit de periode 1987-1993 waaronder de serie Photo Fashion Playcards, en de recentere art-series Blind Faith, Liquids, Panic en Fake. Ook zijn zeven werken van Edland Man te zien op de Jean Paul Gaultiertentoonstelling in de Kunsthal, waar een bijzonder overzicht van het uitgebreide oeuvre van deze bekende Franse couturier wordt getoond. Natuurlijk ontbreekt de modefotografie niet. Behalve van Edland Man is er werk van onder anderen Cindy Sherman, David LaChapelle, Richard Avedon en Pierre et Gilles te zien. QOut of Dark - Edland Man 10 mrt t/m 27 apr QPictura Groningen St. Walburgstraat 1 www.pictura-groningen.nl

«

Blind Faith 2011. © Edland Man

QThe Fashion World of Jean Paul Gaultier. From the Sidewalk to the Catwalk t/m 12 mei QKunsthal Rotterdam Museumpark Westzeedijk 341, Rotterdam www.kunsthal.nl

FOCUS 03 11 MAART 2013


Henny Al ruim 36 jaar volgt Michel Szulc Krzyzanowski Henny, inmiddels een 52-jarige vrouw met een zeer bewogen leven. Michel begon haar te fotograferen op haar zestiende en legde haar om de vijf tot tien jaar opnieuw vast. Een bijzondere en aangrijpende samenwerking, die niet meer alleen over Henny zelf gaat, maar ook een beeldverslag is geworden van opvattingen, mode, techniek en leefgewoonten. Ter gelegenheid van de verschijning van het zesde Hennyboek Henny. Het zit best wel tegen wordt in BKKC in Tilburg de expositie Henny: de documentaire gehouden. Het is een audiovisuele presentatie van Studio APVIS over het Hennyproject, en staat in het teken van documentaire fotografie. Een moment uit de recente fotosessies dat Michel zich nog steeds herinnert, is het close-updubbelportret van Henny en haar man Arie. Michel: “Het toont een zeldzaam moment dat twee mensen echt helemaal zichzelf zijn. En dit op een manier die heel veel over hen vertelt. De zorgen die Henny heeft. De moedeloosheid en uitzichtloosheid die ze vaak voelt. Maar ook is te zien wat het alcoholisme van Arie met hem en Henny doet. Het lijden van ‘m. Het slachtoffer zijn. Om zo’n intiem moment te kunnen vastleggen, moet er een hele goede band tussen de geportretteerden en de fotograaf zijn. Juist daar heb ik altijd heel hard aan gewerkt, en deze foto toont me hoe stevig die band is geworden.” Een aantal jonge documentaire fotografen is inmiddels geselecteerd voor een master-

Foto: Michel Szulc Krzyzanowski

class, waarna de twee beste deelnemers de mogelijkheid krijgen om in de voetsporen van Michel Szulc Krzyzanowski te treden. Michel: “De bedoeling is dat de uitgekozen fotografen een verbintenis met een van Henny’s kinderen aangaan en dit project heel hun verdere leven voortzetten, net als ik met Henny heb gedaan. Ze moeten niet alleen de belangrijke momenten vastleggen, maar er tevens zorg voor dragen dat dit op een of andere manier aan het grote publiek wordt gepresenteerd. Ook hebben ze de verantwoordelijkheid om na veertig of vijftig jaar het stokje weer door te geven. Om op dat moment weer nieuwe, jonge fotografen te selecteren die de kleinkinderen van Henny gaan volgen.”

«

Animals. © Vladimir Vassilev

Festival Circulation(s)

«

Van 22 februari tot en met 31 maart vindt in Parijs de derde editie van Circulation(s) plaats: een festival voor jonge Europese fotografie. Er is een tentoonstelling met meer dan veertig jeugdige Europese fotografen en er zijn diverse evenementen. Qwww.festival-circulations.com

Anne Gadenne. © Delphine Gatinois

FOCUS 03 12 MAART 2013

Qwww.szulc.info QHenny: de documentaire t/m 7 apr QBKKC Spoorlaan 21 i-k, Tilburg www.bkkc.nl

QHenny. Het zit best wel tegen Michel Szulc Krzyzanowski QUitgeverij Lecturis € 25,ISBN 9789070108861


GESCHIEDENIS VASTLEGGEN In indrukwekkende reportages legt Eddy van Wessel het leven vast in landen als Afghanistan, Tsjetsjenië en Irak. Hoewel hij ook het conflict niet schuwt, wil hij vooral de impact op en gevolgen voor mensen in oorlogsgebied laten zien. In januari won Eddy de Zilveren Camera 2012 met zijn serie gemaakt in de Syrische stad Aleppo. TEKST

Jannie de Kruijff

FOCUS 03 19 MAART 2013

Bagdad, Irak. 2011

Eddy van Wessel


F

otograferen begon als hobby. En dat is het nog steeds, vertelt Eddy. In de tijd dat hij zelf veel sportte, had hij steevast zijn camera bij zich. Af en toe dropte hij een foto bij het Parool, waar hij dan 40 gulden voor kreeg. Eddy: “Ik raad mensen die oorlogsfotograaf willen worden aan om eerst sportfotografie te doen. Daarmee leer je op de goede plek te staan, te anticiperen en je apparatuur met je ogen dicht te bedienen. Dat zijn dingen waar je in landen als Syrië geen tijd voor hebt: dat moet zonder nadenken lopen.” Vervolgens kwam Eddy in een fotostudio terecht, waar hij met licht leerde omgaan. Toen de studio begon te benauwen, ging hij op reis naar Zuidoost-Azië. Later vergezelde hij een vriend naar Bosnië en kwam zo in conflictgebied terecht. “In Sarajevo kwam ik erachter dat ik nog steeds in staat ben om te fotograferen wanneer mensen op mij schieten. Ook al was ik heel bang, ik bleef wél functioneren. En daar is datgene uitgegroeid wat ik nu doe.”

Liever op film Als Eddy een idee heeft voor een reportage, legt hij dit aan redacties voor, die dan al dan niet geld toezeggen voor publicatie. “Als ik een paar van dat soort klanten heb en ik kan mijn ticket betalen, mijn filmpjes en wat ik verder denk nodig te hebben, dan ga ik. Ik heb het toevallig van de week zitten uitrekenen: Syrië heeft mij geld gekost. Maar dat wil niet zeggen dat ik het niet had moeten doen.” Fotograferen doet hij zowel digitaal als analoog, maar het liefst zou hij alleen maar op film werken. “Ik weet nog dat ik in 2003 voor Trouw fotografeerde. Ik trok met de eerste lichting Amerikanen richting Bagdad, en toen had ik een digitale camera meegekregen: een Nikon D100. Maar ik schoot altijd op film, dus ik fotografeerde gewoon met mijn Leica. Ik had in Irak iemand gevonden die de films voor me ontwikkelde. Met een macrolensje dat ik had meegenomen, maakte ik met de Nikon-camera een foto van het negatief voor een tl-buis, en het resultaat stuurde ik naar de redactie. Kreeg ik een mailtje: wat zien jouw foto’s er toch raar uit...”

FOCUS 03 20 MAART 2013


Kirkuk, Irak. 2008 De Amerikaanse consul gaat winkelen in Kirkuk. Hij wil daarmee aantonen hoe ‘veilig’ het is.

Vorig jaar in Syrië had hij een Widelux een ronddraaiende panoramacamera - bij zich, een een 6 x 9 cm Co-Wide, een (digitale) Epson R-D1 en een Leica M, die altijd zijn basis en uitgangspunt blijft. Kleur gebruikt hij zo min mogelijk. “Af en toe flirt ik een beetje met kleur, gewoon om mezelf te plagen. Maar mijn wereld is zwart-wit... mijn foto’s althans.”

De waanzin van het moment

Mosul, Irak. April 2003 Een verlaten Iraakse tank. De lokale bevolking komen na de strijd nieuwsgierig dichterbij.

FOCUS 03 21 MAART 2013

Irak volgt Eddy al tien jaar lang. Hij is er zeer vaak geweest. “Je legt de geschiedenis van een land vast en volgt de hele ontwikkeling. Dat is een hele mooie manier van werken. De kinderen van de mensen die ik toen ontmoette, hebben nu zelf kinderen. Dit wil niet zeggen dat je een verstrengeling krijgt - je wilt toch altijd objectief blijven -, maar mensen vertrouwen je en laten je dingen zien die eerder niet mogelijk waren. Een verhaal over terrorisme is eigenlijk not done in Irak: dat maak je niet. Maar als je er lang genoeg komt, dan kom je uiteindelijk toch met de juiste mensen in contact. Dan ben je erbij en dan kan ook alles.” “Je laat natuurlijk de slachtoffers zien, maar vooral ook de emotie eromheen. Zo van: wat is hier in vredesnaam aan de


hand? En dán ga je verder kijken. Dan kom je in het verhaal en beland je echt in de waanzin van het moment. Daar moet je als fotograaf middenin willen staan om dat vast te leggen. Of je het wilt, is eigenlijk geeneens een issue. Als ik naar Irak reis om verslag te doen van wat zich daar afspeelt, dan hoort dat er gewoon bij. Ik ben daar om vast te leggen wat daar gebeurt. Ook al zou ik me liever omdraaien en weglopen.”

Naar binnen en naar buiten Eddy heeft veel tijd besteed om Syrië binnen te komen. En vooral ook om weer het land uit te komen, wat nóg moeilijker is. “Er zijn natuurlijk collega’s die gewoon de grens oversteken en die daar ook hun ding doen het gaat goed zolang het goed gaat. Maar je gaat naar een land om een verhaal te maken,

en het heeft geen zin om dan niet terug te komen. Zo zeker als ik ben dat ik foto’s maak, zo zeker wil ik ook zijn dat ik ze uiteindelijk kan presenteren. Zonder duidelijke uitweg ga ik een land niet in. Dat draait volledig om contacten: de juiste mensen, op

neergeschoten, is fotograaf Jeroen Oerlemans. “Ja, die kans loop je. Ik heb me heel goed voorbereid, en dat heeft Jeroen denk ik ook. Ik wil niet zeggen dat ik geluk heb gehad en hij pech, want zo duidelijk is die scheidslijn niet. Het zit in honderden hele kleine

“Ik ga een land pas in als ik weet dat ik er ook weer uit kom.” de juiste plek. Ik ben drie jaar geleden bijna gekidnapt in Afghanistan. Uiteindelijk heeft de relatie met onze chauffeur en tolk ons gered, omdat wij al jaren met die man werken. Anders had ik hier misschien niet eens gezeten.” Iemand die vorig jaar daadwerkelijk werd ontvoerd in Syrië en daarbij ook werd

FOCUS 03 22 MAART 2013

momentjes van iedere dag, waarvan je er misschien één verkeerd schakelt waardoor je een andere kant opgaat en op een verkeerde plek terechtkomt. Het had mij net zo goed kunnen gebeuren, ondanks de goede contacten die ik denk te hebben. Ik heb niet de arrogantie om te denken dat ik het beter had gedaan in zijn situatie... totaal niet.”


In een deel van Syrië trok hij op met PKK-rebellen. Eddy maakte al een aantal verhalen over de PKK en heeft daardoor redelijk goede contacten. Zij hebben het noordelijk deel van Syrië in handen: een kleine strook die tegen Irak aanligt, waar ze op dit moment bijna autonomie genieten. Vertrouwden ze hem? “Nou nee... Het is oorlog: niemand vertrouwt niemand. Maar ik denk dat hun doel op dat moment misschien hetzelfde is als dat van mij. Het zijn mensen met een bepaald idealisme, en op het moment dat ik iets doe wat tegen hun idealisme ingaat, dan is er geen volgende keer. Dat is simpel; wél moet je erg waken voor propaganda. Maar ik denk wel dat zij het idee hebben dat ik mijn werk integer doe. En als zij daar behoefte aan hebben, dan ben ik een partij voor ze.”

In Aleppo koos Eddy uiteindelijk voor een soort hulppostje waar eigenlijk alles samenkwam. Daar lag voor hem het verhaal. “Want ik wilde graag over mensen vertellen, maar de soldaten zijn ook mensen. De soldaat van vandaag is de bakker van gisteren, zogezegd.”

Loslaten Er moeten momenten zijn dat hij het niet meer ziet zitten... “Natuurlijk. Niet van: ik stop ermee. Maar wel van: wat moet ik met die waanzin die je voor je lens krijgt? Hoe je dat verwerkt? Niet. Je kunt er helemaal niets mee. Je legt het vast, en voor mij is het heel belangrijk dat andere mensen het zien. Als ik ergens fotografeer en ik zou de foto’s vervolgens in een la stoppen, dan zou ik denk ik knettergek worden. Die laatste fase is heel essentieel. Daardoor kan ik het ook weer

FOCUS 03 23 MAART 2013

Tikrit, Irak. April 2003 Terwijl de Amerikanen de macht overnemen in Irak wordt een checkpoint onder vuur genomen door sluipschutters. Terwijl de gearresteerden angstig op de grond liggen, beantwoorden de verraste soldaten het vuur.

Focus 03-2013  

Focus Magazine 2013

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you