Issuu on Google+

http://msaz.wordpress.com/

προετοιμασίες MSAZ respondent στην έκθεση του

Νίκου Αλεξίου «San Marco di Venezia 2010»


προετοιμασίες 24 Φεβρουαρίου, 2010

(Χόρχε Λουίς Μπόρχες, “Για την επιστημονική ακρίβεια“) γιατί αν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει ολόκληρη επιστήμη για ένα μικρό διήγημα, τότε και ο…

προετοιμασία 2 25 Φεβρουαρίου 2010

Ο Mein Herr φαινόταν αμήχανος· έτσι σκέφτηκε πως είναι καλύτερο να αλλάξει θέμα. “Τι χρήσιμο πράγμα που είναι ο χάρτης τσέπης!”, είπε. “Αυτό είναι άλλο ένα πράγμα που έχουμε μάθει από το έθνος σας», είπε ο Mein Herr: “Να κάνουμε χάρτες. Αλλά το έχουμε πάει παραπέρα. Ποιον θεωρείτε τον μεγαλύτερο χάρτη που θα ήταν πραγματικά χρήσιμος; “ “Περίπου έξι ίντσες στο μίλι.” “Μόνο έξι ίντσες!” Αναφώνησε ο Mein Herr. “Φτάσαμε πολύ γρήγορα στις έξι γιάρδες στο μίλι. Στη συνέχεια προσπαθήσαμε εκατό γιάρδες στο μίλι. Και τότε μας ήρθε η πιο μεγάλη ιδέα! Κάναμε πράγματι ένα χάρτη της χώρας, με κλίμακα 1:1! “ “Τον χρησιμοποιείτε πολύ;”, ρώτησα. “Δεν τον έχουμε απλώσει ακόμα”, είπε ο Mein Herr: “οι αγρότες έχουν αντίρρηση: είπαν ότι θα καλύπτει το σύνολο της χώρας, και θα κόψει το φως του ήλιου! Γι ‘αυτό και χρησιμοποιούν πλέον την ίδια τη χώρα ως χάρτη, και σας διαβεβαιώνω ότι είναι σχεδόν εξ ίσου αποτελεσματικό. Τώρα, επιτρέψτε μου να σας θέσω ένα άλλο ζήτημα. “Ποιος είναι ο μικρότερο κόσμος που θα σκεφτόσουν να κατοικήσετε; “ Lewis Carroll, Sylvie and Bruno Concluded

Όπου πριν από τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες, ο Λουίς Κάρολ, το 1893, έβαλε το χαρτογραφικό ζήτημα. Όπου ο Χ.Λ.Μπ. αντιμετωπίζει το ζήτημα βάζοντας πρωθύστερη ημερομηνία: 1685. Όπου σήμερα έχουμε χάρτες όχι μόνο 1:1, αλλά και 2:1 και ό,τι θέλουμε (ή τουλάχιστον μερικοί από μας) Όπου οι αγρότες δεν βάζουν ζήτημα, διότι οι χάρτες δεν είναι πλέον χάρτινοι.


προετοιμασία 3 2 Μαρτίου, 2010

όπου τι είναι μια πλακόστρωτη πλατεία ή ένα μωσαϊκό πάτωμα άλλο παρά ένας χάρτης 1:1;


προετοιμασία 4 2 Μαρτίου 2010 ο πρώτος χάρτης που θυμάμαι να έκανε ήταν ο κήπος των Βερσαλιών· (δεν ήταν σε χαρτί) ούτε εγώ, αλλά ούτε αυτός φανταζόταν τι θα γίνει μετά.


προετοιμασία 5 5 Μαρτίου 2010

προετοιμασία 6 6 Μαρτίου 2010

(όπως η Αλίκη τρέχει και δεν φτάνει στη δική της σκακιέρα) (Το ταξίδι στη Βενετία πρέπει να γίνει πολλές φορές, ξανά και ξανά) (Σαν το παράδοξο του Ζήνωνος) -video-


προετοιμασία 7 9 Μαρτίου 2010

όπως έχει γράψει και ο Λ. Μπ. Αλμπέρτι πριν από μερικούς αιώνες …

…(όπου μερικά ισχύουν ακόμα και μερικοί τους δίνουν νέες χρήσεις)


προετοιμασία 8 12 Μαρτίου 2010


προετοιμασία 9 19 Μαρτίου 2010

(respondent στην έκθεση του Νίκου Αλεξίου «San Marco di Venezia 2010» Γκαλερί Ζουμπουλάκη, 8 έως 30 Απριλίου 2010)

Aφού εκθέσεις στη Biennale της Βενετίας, το επόμενο βήμα είναι να κάνεις έργο με θέμα τη Βενετία. Να μπεις στη μεγάλη σειρά των ζωγράφων που γοήτευσαν και γοητεύθηκαν από τη Βενετία από τότε που χτίστηκε μέχρι σήμερα. Από τον Rauschenberg έως τον Καναλέτο ―ζηλεύω. Η πρώτη κάτοψη που έκανε ο Αλεξίου είναι η αποτύπωση του κήπου των Βερσαλιών, σε πολλές σχεδιαστικές παραλλαγές στο χαρτί. Τα σχέδια αυτά τελικά έγιναν έργα φτιαγμένα με καλάμια. Πέρασαν μερικά χρόνια από τότε. - Η κάτοψη ως τοπιογραφία Ο Νίκος, μετά το επιδαπέδιο ψηφιδωτό της μονής Ιβήρων, επέλεξε να αποτυπώσει το δάπεδο του Αγίου Μάρκου, με τα περίτεχνα και μοναδικά μωσαϊκά διαφόρων εποχών και ρυθμών (12ος-15ος αι.). Στη συνέχεια σχεδίασε την κάτοψή της σε όλη την πλατεία και επεκτάθηκε στην ευρύτερη περιοχή και τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας. Ή το ανάποδο: σχεδίασε τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, μετά το νησί, μετά την πλατεία, μετά το δάπεδο της εκκλησίας, μετά ένα-ένα τα κομμάτια του μαρμάρινου μωσαϊκού. Μέσα στο μοτίβο βρίσκει ένα άλλο μοτίβο και μέσα σε αυτό ένα άλλο, ξανά και ξανά. Η Βενετία είναι πρόκληση για τη μέτρηση των ορίων, εδώ νερό - κανάλι, εδώ ξηρά, σπίτι πλατεία. Μια μέτρηση που πάντα μπορεί να γίνει ακριβέστερη, που πάντα είναι ακριβέστατη. Ο Νίκος θεωρεί το αρχιτεκτονικό φύλλο ως αντικείμενο τέχνης και το αρχιτεκτονικό σχέδιο ως τέχνη. Εκφράζεται με το σχέδιο, την επανάληψη, την αψεγάδιαστη λεπτομέρεια, την ξεκάθαρη αποψη. Η γραφή του αρχιτεκτονικού σχεδίου, οι κατόψεις, οι συμβάσεις για τις αποτυπώσεις κατασκευών και μνημείων τον συγκινούσαν και τον γοήτευαν πάντοτε, φαντάζομαι από παιδί· τα έργα του μεταδίδουν αυτή τη συγκίνηση, το θαυμασμό, τη σχεδόν θρησκευτική κατάνυξη και την αγάπη για τα αρχιτεκτονήματα και το σχεδιασμό τους. Προτείνει να δούμε τον κόσμο ως πλακόστρωτο, ως εμπλοκή, παράθεση και σύνταξη βασικών μονάδων. Να χαμηλώσουμε τα μάτια. Η απόδοση του περίτεχνου δαπέδου είναι ανταμοιβή για την ταπεινότητα μας. Χρησιμοποιεί υπομονετικά τα σημερινά εργαλεία, όπως και οι τεχνίτες του πλακόστρωτου τα δικά τους. Σχεδιάζει σχηματισμούς που αρθρώνονται με αλλά σχηματισμούς και χτίζει την παράσταση. Εμβαθύνει στη λεπτομέρεια του σχήματος. -Μια πλακόστρωση είναι μια χαρτογράφηση 1:1 (Σήμερα ένας χάρτης ―μια και το χαρτί είναι πλέον μόνο μία από τις εκδοχές του― μπορεί να είναι 1:1 μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερος από ό,τι απεικονίζει.) Ο Ν.Α. επιμένει, δουλεύει ξανά και μεγεθύνει στις λεπτομέρειες. Τον καιρό του Googlemaps, προτρέπει να δούμε ότι υπάρχουν ακόμα πράγματα που πρέπει να δούμε με τα δικά μας μάτια, με το δικό μας μυαλό. Να αποφασίσουμε εμείς τι βλέπουμε. -Η αρχιτεκτονική αποτύπωση του Αλεξίου Το δάπεδο και η πλατεία του Αγίου Μάρκου είναι έργο πολλών αρχιτεκτόνων και τεχνιτών διαφορετικών εποχών. Ο Ν.Α. δεν κάνει απλή αποτύπωση, δηλαδή κάτοψη με τις ακριβείς μετρήσεις, έργο εξάλλου τοπογράφων και αρχιτεκτόνων. Ο Νίκος ερμηνεύει, δεν αποτυπώνει ό,τι υπάρχει. Πίσω από αυτό υπάρχει για αυτόν το ιδανικό σχέδιο με την τέλεια γεωμετρία και την αρμονία του «ενιαίου σχεδιασμού», που στην περίπτωση του Αγίου Μάρκου δεν είναι έργο ενός νου, αλλά αποτέλεσμα καλής «χώνεψης» των επιμέρους έργων. Το τοπίο του είναι ένα εννοιολογικό τοπίο, ένα άθροισμα από ιστορία, βλέμματα και καταγραφές άλλων, μαζί με το βλέμμα και τα βήματα του Ν.Α. Η εικόνα που παράγει αντιστοιχεί σ’ αυτό το άθροισμα. Είναι αυτό που βλέπουμε από το ιδανικό σημείο και αυτό που θα ήθελαν να δουν οι κατασκευαστές του. Στη γραμμή ενσωματώνεται η εικόνα και η ιστορία. Τα σχήματα είναι το νόημα. ΜΣΑΖ, Μάρτιος 2010


παρένθεση 2 20 Μαρτίου 2010

όπου δεν πρέπει να μπαίνεις στα πόδια (στις δουλειές) του άλλου

Χρειάζεται η ψυχραιμία του επιμελητή (που δεν την έχω) για να στηθεί μια καλή έκθεση. Να δει τα έργα λίγο από μακριά με μια κάπως μουσειακή αυθεντία, μια αίσθηση της ιστορίας.

προετοιμασία 10 20 Μαρτίου 2010

-video-


προετοιμασία 11 24 Μαρτίου 2010

(ιντερμέδιο) (διάλειμμα ολίγων λεπτών) (10 λεπτά είναι πολλά, 10 λεπτά είναι λίγα) -video-

προετοιμασία 12 1 Απριλίου 2010

-videoby various artists (this is me, Μανώλης Ζαχαριουδάκης)


Alexiou, San Marco di Venezia 2010