Page 1

MSAZ XXX (χαρτί - χαρτί-χαρτί)

2010


Ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης (ΜΣΑΖ) παρουσιάζει μια σειρά έργων με γενικό τίτλο «ΧΧΧ». Το Χ είναι αρχικό της λέξης «χαρτί», βασικό υλικό των έργων της έκθεσης και της δουλειάς του καλλιτέχνη γενικότερα. Τα τρία Χ αντιπροσωπεύουν τους πολλούς τρόπους χρήσης του χαρτιού. Σε αυτή την έκθεση ο Ζαχαριουδάκης δίνει σημασία στο έργο - αντικείμενο. Το «χαρτόνι» του έχει αποκτήσει όγκο, είναι πλέον «πράγμα» τρισδιάστατο, ανάγλυφο. Για τον καλλιτέχνη η διαδικασία κατασκευής του χαρτονιού από χαρτοπολτό είναι εξίσου σημαντική με την «αφήγηση»: άλλοτε γυναικείες μορφές και τοπία ζωγραφισμένα με ακρυλικά και τέμπερες και άλλοτε ρυθμικοί σχηματισμοί και πλέγματα. Η πράξη της κατασκευής και του πλασίματος του χαρτονιού είναι «εξπρεσιονιστική» για τον καλλιτέχνη, ενώ το ίχνος της «ψυχωφελές» για τον θεατή. Τα έργα ή τμήματά τους «έζησαν» για μεγάλο διάστημα στο εργαστήριο. Στην έκθεση ως assemblage, collage ή «καπρίτσια», αποδίδουν την εικόνα του εργαστηρίου - λαβυρίνθου και ίσως αυτό είναι το βαθύτερο θέμα τους. Δεν υπάρχει μεταφυσική και συμβολισμός πίσω από όλα αυτά. Ο Ζαχαριουδάκης είναι ένας σύγχρονος factotum (πολυτεχνίτης), ασχολείται με όλα και θέλει να το δείξει. Έργα, λοιπόν, από Χαρτί, σε Χαρτί, σε (χειροποίητο) Χαρτόνι.

Γκαλερί alma, Τρίκαλα, 22 Νοεμβρίου έως 10 Ιανουαρίου 2010


Έχοντας μια ιδιαίτερη σχέση με τη δουλειά του Μανώλη Ζαχαριουδάκη, νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω εκ του ασφαλούς για τα έργα που παρουσιάζονται στην ΑΛΜΑ. Κι αυτό συμβαίνει γιατί το έργο του Μανώλη ταυτίζεται χωρίς στεγανά τόσο πολύ με τον ίδιο, ώστε κομμάτι του να αποτελούν τόσο ο πρωινός καφές που «πίνει» το πρωί στην ομώνυμη σελίδα στο Facebook, όσο και η απάντηση που θα δώσει το βράδυ σε κάποιον στο blog του. Ο ΜΣΑΖ είναι ένας εικαστικός καλλιτέχνης που διακρίνεται απο συνέπεια και συνέχεια σε ό,τι εχει κάνει, κι αυτό του έχει δώσει μια απολύτως προσωπική ταυτότητα και γραφή. Αναγνωρίζω το έργο του και νομίζω εύκολα το ίδιο κάνει και ο κάθε θεατής, είτε πρόκειται για εικόνα στον ψηφιακό χώρο, είτε για αντικείμενο τέχνης εκτεθειμένο σε κάποια γκαλερί. Πρώτο χαρακτηριστικό (και) αυτής της δουλειάς του Μανώλη είναι το υλικό. Η πρώτη ύλη, δεν επιλέγεται για να δεχθεί τη ζωγραφιά του καλλιτέχνη, όπως, για παράδειγμα, ο καμβάς ή το λευκό φύλλο χαρτί, αλλά γεννιέται και εξελίσσεται ταυτόχρονα, και παράλληλα με το έργο. Αυτές οι μάζες χαρτιού φτιαγμένες απο τον Ζαχαριουδάκη, που φέρουν την εικόνα, είναι μαζί κύριοι του έργου, πρωταγωνιστές, αλλά και υπόστρωμα-βάση, η αρχή της σύνθεσης.


Αρχή και τέλος, όμως, αφού πολλές φορές το πλαίσιο, η κορνίζα που το περικλείει, είναι το στοιχείο που ολοκληρώνει το έργο, είναι κι αυτή φτιαγμένη με τον ίδιο τρόπο, κομμάτι του αναπόσπαστο. Αυτή η πρώτη ύλη είναι που ομαδοποιεί τις περιόδους ή τις ενότητες των έργων απο τη μεριά του δημιουργού. Διακρίνει «τα έργα σε χαρτόμαζα» ή «τα έργα σε χαρτί που δεν έφτιαξα εγώ» και με αυτό το τρόπο, σηματοδοτώντας τις διαφορετικές εκκινήσεις, σε ό,τι αφορά την ύλη των έργων, προκύπτουν και άλλες ομάδες θεμάτων, πάντα όμως στο ίδιο σύμπαν των ηρώων και των θεμάτων που εδώ και δεκαετίες έχει δημιουργήσει. Το σύμπαν αυτό είναι ίδιο, διαρκές και γραμμικά εξελισσόμενο. Ο Ζαχαριουδάκης ανήκει στους καλλιτέχνες που το έργο τους «αναγνωρίζεται» σε βάθος χρόνου (απο την αρχή του). Ενώ τα θέματά του αλλάζουν, στην εξέλιξή του έργου του προστίθενται στοιχεία χωρίς να αποκόβονται ή να εξαφανίζονται παλαιότερα χαρακτηριστικά.


Τοπία με έντονο άρωμα ιστορίας, ρυθμικά μοτίβα απο διάφορους πολιτισμούς και περιόδους, μια αγάπη για τους «ήρωες» και βέβαια ένα βλέμμα στις γυναίκες, ντυμένες ή γυμνές («ανάλογα με την ηλικία μου» λέει ο ίδιος), που υπάρχουν άλλοτε μέσα σε μυστήριες σχεδόν μεταφυσικές συνθέσεις, άλλοτε ποζάρουν με βλέμματα και πόζες που μας θυμίζουν εικόνες μόδας ή περιοδικών. Θα ήταν μάταιο και λάθος να προσεγγίσει κανείς τη ζωγραφική του Μ.Ζ. με προϋποθέσεις που θέτει το «καθώς πρέπει» της ζωγραφικής τέχνης. Ta έργα του θέλουν μάτια όσο γίνεται πιο απελευθερωμένα απο προκαταλήψεις και «καλώς έχει». Οι εικόνες του υπόσχονται να ταξιδέψουν ασφαλώς τον θεατή, σε κάθε βλέμμα του, σε σκέψεις, συναισθήματα και συλλογισμούς που μόνο η πραγματική τέχνη μπορεί να προσφέρει. ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΡΟΣ


Μανώλης Ζαχαριουδάκης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958 Σπουδές 1975-1979: Σχέδιο στο φροντιστήριο του Τάσου Ρήγα. 1979-1984: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών. Πτυχίο από το εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή. 2003: Επισκέπτης καλλιτέχνης στο Princeton University, ΗΠΑ. Ατομικές εκθέσεις 2009: Astra Galerie, «ζαχαρη ‘n’ oil». 2006: Astra Galerie, «corridor metaphysics #2». 2006: Zina Athanassiadou, «corridor metaphysics #1». 2004: 365, «carpe t diem». 2002: Astra Galerie, «Τέκμησσα» (την έκθεση συνόδευε cdrom και έντυπη έκδοση των έργων και της τραγωδίας «Αίας» σε ελεύθερη μετάφραση από τον καλλιτέχνη). 1999: Astra Galerie, «Πάπισσα Ιωάννα ΙΙ, τα όνειρα» (την έκθεση συνόδευε cdrom). 1998: Astra Galerie - Art Athina 6 ’98, «Πάπισσα Ιωάννα» (την έκθεση συνόδευε cdrom). 1997: Γκαλερί 3, «Μπέογουλφ» (την έκθεση συνόδευε έντυπη έκδοση με μετάφραση του ομώνυμου αγγλοσαξωνικού έπους από τον καλλιτέχνη). 1996: Γκαλερί Όλγα Γεωργαντέα, «Καρυάτιδες». 1995: Γκαλερί 24, «Silva mensae». Astra Galerie, «Εx votos». 1994: Γκαλερί Όλγα Γεωργαντέα, «Οθόνες». Γκαλερί 3, «Γιλγαμές». 1993: Γκαλερί Ερμής, Θεσσαλονίκη, «Γιλγαμές». 1990: Γκαλερί 3, «Παραθρησκευτικά». 1988: Γκαλερί 3, «Οδύσσεια». 1986: Γκαλερί 3, «Αλληγορίες». 1985: Γκαλερί Σταυρακάκn, Ηράκλειο Κρήτης, «Πουλιά και τούρτες». Γκαλερί ZM, Θεσσαλονίκη, «Πουλιά και τούρτες». 1984: Γκαλερί Tantra, «Πουλιά και τούρτες». Επιλογή από ομαδικές εκθέσεις 2010: «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» επιμέλεια Ίρις Κρητικού, Χάλκη και Τεχνόπολις - Γκάζι. «Ο Γεννάδιος και ο κόσμος του», Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, επιμέλεια Ίρις Κρητικού. Art Athina (art books) 2007: «Εφαρμοσμένη Μεταφυσική», Κέρκυρα, Παλαιό φρούριο - Βυζαντινό Μουσείο, Αθήνα. 2006: «Reflections from Greece», National Atrs Club, New York. 2005: Athens Voice. «Ζήνα Αθανασιάδου». «Σύλλογος Παρνασσός». 2004: «Bisextillia 2004», Παλαιό Πανεπιστήμιο. Γκαλερί Σκουφά 4, «λευκά χαρτόνια». «Λευκά τελάρα με λεζάντες», Οινοποιείο Στροφιλιά - Αβέρωφ, Ανάβυσσος. «Αναφορά στον Γκύζη», Το σπίτι των εκθέσεων, Τήνος. Επιμέλεια Νίκος Ξυδάκης. 2003: Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, έκθεση της Μόνιμης Συλλογής.

2002: «Διαγράφοντας το σήμερα το αύριο το χθες», Πινακοθήκη Αβέρωφ, Μέτσοβο, (51 καλλιτέχνες). Επιμέλεια Λίνα Τσίκουτα. 2001: Πινακοθήκη Αβέρωφ, Μέτσοβο. Video με συμμετοχή παιδιών, με τους Μ. Χάρο και Μ. Μαυρουδή. Επιμέλεια Όλγα Δανιηλοπούλου. «Glossalgia», Hellenic American Union - Frissiras Museum. Επιμέλεια Μ. Στεφανίδης, Ν. Αργυρόπουλου. 2000: «The EURO Cultural Mile», Frankfurt. «Bisextillia 2000», Aθήνα, Παλαιό Πανεπιστήμιο. 1998-1999: «Greek Horizons» (περιοδεύουσα έκθεση York City Art Gallery. Tullie Museum & Art Gallery, Carlisle. London Institute Gallery, London. The Stanley Picker Gallery, The University of Kingston, London). Επιμέλεια Roger Wollen. «Ελληνική τοπιογραφία», Εθνική Πινακοθήκη. Επιμέλεια Μ. Λαμπράκη Πλάκα, Αγγέλα Ταμβάκη. «Generations of the 80s and the 90s. Δημοτική Πινακοθήκη Αθήνας - Museum of Dalarnas Falun Sweden, Luxembourg. 1997: «42me Salon de Montrouge», France. Επιμέλεια Nicole Ginoux. «Μεταμορφώσεις βιομηχανικού τοπίου», Εργοστάσιο ΒΙΣ, Αθήνα, Οδός Πειραιώς. Επιμέλεια Flavia Nessi, Ίρις Κρητικού. «AdvARTisng» (50 χρόνια ADEL/ SAATCHI & SAATCHI). Επιμέλεια Όλγα Δανιηλοπούλου. 1996: «Αφιέρωμα στον Περικλή Πανταζή 1849 - 1884», Πινακοθήκη Αβέρωφ, Μέτσοβο. Επιμέλεια Όλγα Μετζαφού. 1995: «ΙΧΘΥΣ», Πινακοθήκη Αβέρωφ - Πινακοθήκη Πιερίδη, Μέτσοβο. Επιμέλεια Γιάννης Κολοκοτρώνης. «Absolut cult ‘95». 1993: Astra Galerie, με τους Μ. Χάρο και Ν. Αλεξίου. «Το δέντρο», Πινακοθήκη Αβέρωφ - Πινακοθήκη Πιερίδη, Μέτσοβο. Επιμέλεια Γιάννης Κολοκοτρώνης. 1992: «Spira I - Δώδεκα έλληνες δημιουργοί», Circulo de Bellas Artes», Μαδρίτη. Επιμέλεια Σάνια Παπά. 1990: «Μεταίχμιον», Δημοτική Πινακοθήκη», Αθήνα. Επιμέλεια Μάνος Στεφανίδης. 1989: «Revolution», French Institute, Αθήνα. 1988: «Πέντε Έλληνες καλλιτέχνες», Βρυξέλλες (European Community, οργάνωση YΠ.ΠΟ.) «Πέντε καλλιτέχνες - 30 έργα», Στρασβούργο (οργάνωση από το Δήμο της πόλης). 1987: «Αφιέρωμα στη Βεατρίκη Σπηλιάδη», Πινακοθήκη Πιερίδη. «Γ΄ Μπιενάλε νέων καλλιτεχνών της Ευρωπαϊκής Μεσογείου», Βαρκελώνη, σε συνεργασία με τον Μ. Χάρο και τον N. Αλεξίου. Επιμέλεια Σάνια Παπά. 1986: «Το κουτί της Πανδώρας», Γκαλερί 3. Επιμέλεια Βεατρίκη Σπηλιάδη. 1985: «Εικόνα, χώρος, εγκατάσταση», Γκαλερί 3. Επιμέλεια Βεατρίκη Σπηλιάδη. Office Riadh el Feth, Αλγέρι (ομαδικό έργο). ---2008: Συμβολή στην έκθεση «20 χρόνια Πινακοθήκη Αβέρωφ», Μέτσοβο - Μουσείο Μπενάκη. 2003: Συμβολή στην έκθεση «Μαθηματικά», ΙΜΕ. Συμβολή στην έκθεση «Ακρίτες της Ευρώπης». Επιμέλεια Λουϊζα Καραπιδάκη. 2001: Εκδόθηκε το μυθιστόρημά του «Προϊστορικό Ρεστοράν» από τις εκδόσεις Κέδρος.


xarti-xart-xarti  

ΧΧΧ. xarti-xarti-xarti, exhibition catalog, Alma gallery, Trikala 2010

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you