Page 22

Gdybyśmy mieli być osądzeni sprawiedliwie według grzechów, które na nas ciążą, nic byśmy od Boga nie otrzymali i zostalibyśmy skazani na potępienie. Jednak Boże Miłosierdzie przekracza zło, w którym mamy udział, które nas niewoli. Niego nie należy. Gdyby było tak, że sprawiedliwość jest czymś, co odsłania nasze grzechy po to, żeby można było je miłosiernie odpuścić, wtedy ofiara Chrystusa byłaby zbędna i bezcelowa. Skoro Bóg jest sprawiedliwy, a jednocześnie miłosierny i najpierw nas sądzi według naszych grzechów, a potem daruje wyrok, to po co Chrystus umarł na krzyżu? Gdybyśmy mieli być osądzeni sprawiedliwie według grzechów, które na nas ciążą, nic byśmy od Boga nie otrzymali i zostalibyśmy skazani na potępienie. Jednak Boże Miłosierdzie przekracza zło, w którym mamy udział, które nas niewoli. Bóg, nie zważając na nasze grzechy, miłuje nas tak

ź r ó d ł o : w w w . p i x a b ay . c o m

ale te przymioty są w Nim jednym. Nie tylko mieszczą się w jednym Bogu, ale są tym samym, pozostając jednocześnie czymś odrębnym. Tam więc gdzie jest Boże Miłosierdzie, tam jest Jego sprawiedliwość i tam, gdzie sprawiedliwość, tam też miłosierdzie. Można powiedzieć jeszcze inaczej – u Boga nie ma miłosierdzia bez sprawiedliwości i sprawiedliwości bez miłosierdzia, są one bowiem jednym. O cnocie sprawiedliwości mówimy, że jest stałą i trwałą wolą oddawania Bogu i bliźniemu tego, co im się należy. Gdyby więc sprawiedliwość miała poprzedzać miłosierdzie, nic byśmy od Boga nie otrzymali, bo nic nam się od

[ 22 ]

bardzo, że siebie samego składa w ofierze przebłagalnej po to, żeby podnieść nas do godności cór i synów Bożych, abyśmy mogli mieć udział w jego sprawiedliwości. Tylko dzięki temu miłosierdziu możemy sprawiedliwie otrzymać udział w życiu wiecznym. By być tak miłosiernym, trzeba temu, kto jest nam coś winien lub jest naszym wrogiem, otworzyć drogę pojednania i w jego imieniu przejść tę drogę. Człowiek miłosierny sam sobie płaci długi, które ktoś jest mu winien z pragnienia bycia kwita. By móc sprawiedliwie traktować go jak brata. 

Może coś Więcej nr 8 / 2016 (60)  

Może coś Więcej... O PRACY

Może coś Więcej nr 8 / 2016 (60)  

Może coś Więcej... O PRACY

Advertisement