Moratorium

Page 90

9. Jednoznaczna identyfikacja cyranki, czernicy, głowienki oraz krzyżówka (w okresie do października) wykluczająca inne podobne gatunki podlegające ścisłej ochronie, w warunkach polowania i oddawania strzału, jest praktycznie niemożliwa. 10. Spośród gatunków łownych ptaków wodnych, jedynie łyska oraz krzyżówka w okresie od października do czerwca, mogą być jednoznacznie identyfikowane w warunkach polowania. 11. Biorąc pod uwagę obszar pola skupienia (koło o średnicy ok. 75 cm) dla strzału z dystansu 35 m, jeśli cel leci lub siedzi w stadzie innych ptaków, liczba przypadkowo rażonych śrucinami osobników może sięgać ok. 3 (gęsi) oraz ok. 5 (krzyżówka). 12. Biorąc pod uwagę obszar pola rozsiewu jedynie dla strzału z dystansu 35 m (dla śrutu 3 mm – ok. 5 m2, dla śrutu 4,5 mm – ponad 1 m2), liczba przypadkowo postrzelonych ptaków może wynosić do 10 dla gęsi, lub nawet ponad 10 dla krzyżówki oraz nawet do 20 dla mniejszych gatunków kaczek, jeśli cel leci lub siedzi w stadzie innych ptaków. 13. Strzelanie do ptaków przebywających na lustrze wody lub lecących poniżej 2m nad wodą może powodować rażenie śrutem (także tym odbitym od tafli wody) innych ptaków (w tym podlegających ochronie ścisłej) przebywających w roślinności porastającej zbiorniki wodne lub innych ptaków przebywających na wodzie. 14. Obecne egzaminy łowieckie nie sprawdzają w sposób skuteczny umiejętności rozpoznawania ptaków i nie odzwierciedlają terenowych warunków identyfikacji gatunków. 15. Członkowie komisji egzaminacyjnych nie są ekspertami w zakresie identyfikacji ptaków – sama przynależność do odpowiednich organów państwowych, stowarzyszeń, czy związków nie ma znaczenia w kontekście merytorycznej strony egzaminów. 16. Z uwagi na kontrowersje dotyczące rozpoznawania ptaków przez myśliwych oraz licznych potwierdzonych przypadków strzelania do gatunków chronionych należy prowadzić niezależne od Polskiego Związku Łowieckiego audyty strzelanych ptaków. 17. Dla potrzeb audytów dotyczących identyfikacji upolowanych ptaków, wszystkie upolowane osobniki powinny być fotografowane, fotografie zaś przechowywane przez okres 12 miesięcy w bazie danych i w każdej chwili możliwe do weryfikacji przez niezależnych ekspertów.

WNIOSKI:

Przedstawione analizy uwarunkowań związanych z polowaniem na wybrane gatunki ptaków ze środowisk wodnych (gęsi, kaczki, łyska) wskazują na kilka poważnych problemów: 1. Identyfikacja gatunków. Identyfikacja gatunku opiera się na analizie możliwych do dostrzeżenia cech diagnostycznych, nie zaś na prawdopodobieństwie występowania gatunków w danym miejscu o danej porze roku, dnia. Prawidłowa identyfikacja ptaków wymaga dużej wiedzy i doświadczenia terenowego, szczególnie przy identyfikacji ptaków nieuzbrojonym okiem. W warunkach polowania nie jest możliwa rzetelna identyfikacja „szarych” gęsi za wyjątkiem gęgawy oraz identyfikacja kaczek za wyjątkiem krzyżówki. 2. Postrzelenie przypadkowych ptaków. Przy strzale z broni gładkolufowej liczba ptaków które mogą zostać ranne śrutem jest wielokrotnie większa niż liczba faktycznie odstrzelonych osobników. Dotyczy to szczególnie strzałów w kierunku lecących lub siedzących stad ptaków. Wiąże się to z bardzo dużym prawdopodobieństwem postrzelenie (i zastrzelenie) Problemy z identyfikacją ptaków w warunkach polowania

90