Moratorium

Page 88

Podsumowanie:

1. Należy bardzo ostrożnie podchodzić do identyfikacji kaczek bez użycia sprzętu optycznego. Warunki polowania są bardzo specyficzne i wymagają pełnej znajomości cech diagnostycznych prezentowanych w zalecanych kluczach terenowych. 2. Możliwość identyfikacji lecących kaczek bez użycia lornetki wymaga dużego, przynajmniej 5 letniego doświadczenia terenowego w obserwacji tej grupy ptaków. 3. Poza dorosłymi samcami w szatach godowych (w okresie od października do czerwca) pozytywna identyfikacja krzyżówki w warunkach polowania jest możliwa przy zauważeniu określonych cech diagnostycznych. 4. Nawet w przypadku dorosłych samców cyraneczki bezpieczna identyfikacja gatunku w warunkach polowania jest bardzo problematyczna, samice i młode są praktycznie w tych warunkach nierozpoznawalne w porównaniu do innych, podobnych i podlegających ścisłej ochronie gatunków małych kaczek. 5. Znaczenie ubarwienia lusterka kaczek, jako cechy diagnostycznej jest bardzo ograniczone, szczególnie w warunkach polowania. 6. Pozytywna identyfikacja kaczek nurkujących w warunkach polowania jest bardzo wątpliwa, szczególnie w okresie od lipca do października. 7. Z uwagi na stadne zachowania kaczek, bezpieczne oddanie strzału do pojedynczego ptaka w praktyce jest bardzo mało prawdopodobne. 8. Strzelanie do kaczek na wodzie oraz lecących nawet w bardzo małych stadach, łączy się z możliwością postrzelenia nawet ponad 10 niezidentyfikowanych ptaków. Mogą one należeć do gatunków wymienionych na liście zwierząt objętych ochroną ścisłą, w tym także w Załączniku I dyrektywy ptasiej UE.

5.3. Łyska Dorosłe łyski są ptakami o bardzo charakterystycznym wyglądzie, jednak młode łyski mogą być łatwo pomylone z podrośniętymi młodocianymi osobnikami szeregu gatunków kaczek nurkujących z rodzaju Aythya oraz kurką wodną Gallinula chloropus. Łyski na wodzie przebywają zazwyczaj na zbiornikach z bogatą roślinnością i dodatkowo po okresie lęgowym (od września do kwietnia), maja tendencje do zbijania się w gęste stada. Dlatego strzelanie do łysek na wodzie łączy się z dużym prawdopodobieństwem ranienia lub zabicia całego szeregu gatunków związanych ze środowiskiem roślinnym zbiorników wodnych. Dotyczy to gatunków objętych ochroną gatunkową, także wymienionych w załączniku I dyrektywy ptasiej. Dodatkowo gęstość stad łysek w przypadku strzału do ptaków na wodzie powoduje, że poza osobnikiem, do którego wycelowano, wiele innych ptaków narażonych jest na bezpośrednie lub pośrednie (rykoszet od wody) trafienie. W polu ostrzału jedynie 70% wiązki śrutu wystrzelonej z odległości 35 m (półkole o promieniu ok. 35 cm od linii wody, odpowiednik koła o średnicy ok. 70 cm) może znajdować się nawet do 10 łysek (patrz rysunek 7). Natomiast biorąc pod uwagę całość wiązki (pole o średnicy np. 100 cm) oraz efekt rykoszetów części śrucin, liczba ptaków w polu rażenia pojedynczego strzału może sięgać nawet znacznie powyżej 20 osobników! Ponadto przy stałym poruszaniu się ptaków w takim stadzie trudno jest wycelować do pojedynczego osobnika, gdyż cel jest mały i w ułamku sekundy w miejscu celowania pojawić się może inny osobnik. Problemy z identyfikacją ptaków w warunkach polowania

88