Moratorium

Page 80

Nie dysponuję precyzyjnymi danymi o liczbie takich podwójnych strzałów, jednak nawet jeśli stanowią one mniej niż połowę na polowaniach na ptaki w locie, to w istotny sposób zwiększają pole rażenia śrucin. Należy to odnieść do faktycznej liczby strzałów statystycznie przypadających na jedną upolowaną kaczkę lub gęś. Istniejące powiedzenie „jedna kaczka – jedna paczka” jest zapewne przesadą (przyjmijmy, że paczka jako 25 szt. amunicji śrutowej). Nawet jeśli miałaby to być dziesięciokrotna przesada, to i tak przekłada się to na wzrost liczby przypadkowo trafionych, nierozpoznanych ptaków i w efekcie istotnie podnosi liczbę ptaków ginących w efekcie polowania (także po kilku dniach w wyniku postrzałów). Dostępne informacje wskazują, że na polowaniach najczęściej strzela się do ptaków lecących w małych stadkach, w parach, trójkach czy pojedynczo. Zawęża to co prawda liczbę możliwych poranionych osobników, jednak wskazywana skuteczność trafienia (znacznie poniżej 50%) potwierdza, że liczba ptaków przypadkowo ranionych śrucinami może być jeszcze większa niż wskazana w tabeli 3. Tymczasem ptak z przestrzelonym nawet tylko jedną śruciną mięśniem z aparatu ruchowego (np. mięśnie piersiowe, mięśnie w skrzydłach) jest skazany na śmierć. Nawet niewielka niewydolność układu mięśniowego odpowiedzialnego za latanie może zwiększyć prawdopodobieństwo schwytania przez drapieżnika lub zaburzyć tempo migracji i w konsekwencji uniemożliwić znalezienie odpowiedniej bazy pokarmowej w okresie zimowania, co zazwyczaj oznacza śmierć z powodu zaburzenia równowagi energetycznej. Inną kwestia, nie poruszaną w niniejszej opinii, związaną z wykorzystaniem amunicji śrutowej na polowaniach na ptaki wodne, jest problem zanieczyszczenia ołowiem zbiorników wodnych.

3.1. Podsumowanie 1. Przyjęto, że dystans strzału nabojem śrutowym to ok. 35 m, dla tej odległości przy stopniu zwężenia lufy (czok) ¾, obszar pokrycia 65–75% śrucin to pole o średnicy ok. 75cm. Przy zwiększeniu odległości strzału obszar ten powiększa się. 2. W przypadku strzału z odległości ok. 35 m odsetek śrucin w obrębie pola skupienia, poza celem wynosi odpowiednio dla krzyżówki – ok. 80%, dla małych kaczek – ok. 90%, dla gęsi zaś – ok. 50% (rysunki 3, 4 i 5, tabela 3). 3. W przypadku lecących stad ptaków, w polu rażenia (pole skupienia oraz pole rozrzutu łącznie), przy dystansie ok. 35 m może znajdować się nawet ok. 10 osobników małych kaczek, ok. 5 osobników dla krzyżówki oraz do 2–3 osobniki w przypadku gęsi (rysunki 3, 4 i 5, tabela 3). 4. Przy strzale do ptaków na wodzie, w polu rażenia (pole skupienia oraz pole rozrzutu łącznie), przy dystansie ok. 35 m może znajdować się nawet ponad 20 łysek, oraz ok. 5 gęsi (rysunek 5 i 6, tabela 3).

Problemy z identyfikacją ptaków w warunkach polowania

80