Moratorium

Page 79

*

Bez nawiasu dla gęsi przelatującej przy strzale z dolnej półsfery (rysunek 2a), w nawiasie dla gęsi przelatującej nad głową (rysunek 2b).

**

W przypadku ptaków na wodzie stado może być znacznie bardziej „zagęszczone”, a dodatkowe śruciny odbite od wody (rykoszety) zwiększają pole rażenia nad wodą np. w roślinności (trzcinowiska, szuwary). Dlatego liczba ptaków mogących ulec postrzałowi jest większa niż w przypadku lecącego stada.

W całym polu rażenia a więc zarówno obszarze „pola skupienia” (skumulowane tu jest ok. 70% śrucin), jak też w „polu rozrzutu”, znaczna większość (od 60 do 90%) może potencjalnie razić inne ptaki niż ten który, jest aktualnym celem! W polu rażenia wiązki śrucin może znajdować się nawet 10-20 osobników małych gatunków kaczek (należących do rodzaju Anas, Spatula, Mereca oraz Aythya), 5-10 osobników większych gatunków kaczek, a także do 3-5 osobników gęsi (rysunki 3, 4 oraz 5). Obszar rażenia wraz z odległością i już na dystansie 40 m od strzelającego (czyli maksymalnym dopuszczalnym przez prawo), dla śrutu wielkości 3 mm, może pokrywać pole o średnicy prawie 3 m, czyli obejmować powierzchnię ponad 7 m2 (tabela 1)! Oznacza to, że zwiększa się liczba ptaków które mogą być zranione przy strzale np. w kierunku lecącego stada. Niestety wspomniane rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz dopuszcza polowanie na ptaki na wodzie: § 6. (17) 1. Podczas polowania nie strzela się do: 5) ptactwa niebędącego w locie, z wyjątkiem jarząbków, gęsi i łysek;

Także w przypadku ptaków znajdujących się na wodzie, po oddaniu strzału duża część śrucin może razić inne osobniki niż ten, do którego oddawany jest strzał. W przypadku gęsi odsetek wystrzelonych śrucin rażących ptaki inne niż cel może wynosi ok. 70%, a w przypadku łyski nawet ok. 90% (przy strzale z odległości ok. 35 m). Przy zakładanym dystansie strzału dla łysek, które tworzą szczególnie gęste stada, w polu rażenia wiązki śrutu może znajdować nawet powyżej 20 ptaków (rysunek 6 i 7 oraz tabela 3). Dodatkowo strzelanie do ptaków na wodzie, znajdujących się na tle roślinności (np. trzcin), powoduje, że część śrucin uderza w trzciny i może ranić oraz zabijać szereg małych i podlegających ścisłej ochronie gatunkowej ptaków, w tym także tych wymienionych w załączniku I dyrektywy ptasiej. Liczba śrucin, które mogą razić inne ptaki przy strzale do łyski (dystans 35 m) to nawet ponad 150, a przy strzale do gęsi ponad 50 śrucin może razić inne ptaki. Obszary pokryte roślinnością, nawet na małych zbiorników wodnych, stanowią siedliska lęgowe wielu ptaków, w tym rybitwy białowąsej Chlidonias hybridus, błotniaka stawowego Circus aeroginosus, bączka Ixobrychus minutus, kropiatki Porzana porzana, czy też podróżniczka Luscinia svecica – gatunków ściśle chronionych i wymienionych w załączniku I dyrektywy ptasiej. Powyższe rozważania dotyczą pojedynczego strzału, jednak strzelec ma do dyspozycji zazwyczaj dwa naboje śrutowe, które może wystrzelić jeden po drugim w odstępie ułamka sekundy. Problemy z identyfikacją ptaków w warunkach polowania

79