Moratorium

Page 73

1.1. Podsumowanie 1. Rozpoznawanie ptaków jest procesem, gdzie konieczne jest doświadczenie terenowe, a więc czas (w latach) spędzony m.in. na obserwacjach ptaków w terenie. 2. Do prawidłowej identyfikacji niezbędny jest zestaw cech diagnostycznych, dotyczących wielkości, sylwetki, ubarwienia, zachowania (sposobu lotu) i często również głosu danego gatunku. 3. Możliwość zauważenia określonych cech diagnostycznych uzależniona jest od warunków obserwacji, w tym od czasu obserwacji oraz warunków oświetlenia. 4. Identyfikacja obejmuje zarówno stwierdzenie zaobserwowania określonego gatunku ptaka, jak i wyeliminowanie innych, podobnych gatunków. Wszelkie wątpliwości, niezgodności, powodują, że nie można mówić o rozpoznaniu - identyfikacji gatunku. 5. Większość błędów popełnianych przy oznaczaniu ptaków, szczególnie nieuzbrojonym okiem, wynika z krótkiego czasu obserwacji, braku możliwości autoweryfikacji zauważonych cech oraz nieznajomości ważnych cech diagnostycznych. 6. Identyfikacja gatunku (celu, do którego oddawany jest strzał) jest warunkiem koniecznym do oddania strzału.

2. NAUKA IDENTYFIKACJI Wszystkie uwarunkowania wymienione powyżej sprawiają, że identyfikacja ptaków nie jest prosta i możliwa do opanowania w krótkim czasie. Dodatkowo do nauki rozpoznawania ptaków należy używać najlepszych (pozbawionych większych błędów merytorycznych) podręczników, czyli kluczy do identyfikacji. Obecnie najlepszymi tego typu pozycjami są: Svensson L., Mullarney K., Zatterstrom D. 2011, Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego, wydany przez Multico Oficynę Wydawniczą (dalej jako Svensson i in. 2011), oraz Jonsson L. 2006, Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego, wydany przez Muzę S.A. (dalej jako Jonsson 2006), obejmujące wszystkie gatunki występujące w Polsce. Dodatkowo bardzo pomocne są artykuły omawiające poszczególne gatunki lub grupy gatunków. Wiedza o identyfikacji nie ogranicza się wyłącznie do teoretycznych informacji o wyglądzie np. barwnych samców kaczek ale przede wszystkim do terenowego doświadczenia. Należy pamiętać, że te same wzory na piórach wyglądają inaczej u ptaków siedzących, inaczej zaś u lecących. Większość cech możliwa jest do zauważenia jedynie w dobrych warunkach oświetlania. Oznacza to, że identyfikacja wielu gatunków ptaków nie jest możliwa w niekorzystnym oświetleniu lub w trakcie bardzo krótkiej, kilkusekundowej obserwacji. Stąd studiowanie jedynie obrazków lub zdjęć nie pozwala na pełną naukę rozpoznawania ptaków. W warunkach terenowych bardzo rzadko mamy do czynienia z nieruchomymi ptakami, wyglądającymi dokładnie jak na ilustracjach w podręczniku lub zdjęciach. Dlatego indywidualne doświadczenie terenowe jest równie istotne, co najlepsze podręczniki.

Problemy z identyfikacją ptaków w warunkach polowania

73