Moratorium

Page 30

3.2. Polowanie na ptaki a dyrektywa ptasia Kolejny akt prawny mający znaczenie dla przedmiotu niniejszej opinii to Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (wersja ujednolicona)14. Ma ona na celu ochronę przed wyginięciem wszystkich istniejących współcześnie populacji ptaków występujących w stanie dzikim w UE. Jej przedmiotem zainteresowania są gatunki ptaków, jak również ich siedliska. Załącznik nr I zawiera listę gatunków ptaków, które „podlegają specjalnym środkom ochrony dotyczącym ich naturalnego siedliska w celu zapewnienia im przetrwania oraz reprodukcji na obszarze ich występowania” (art. 4 ust. 1). Do środków tych zalicza się wyznaczanie specjalnych obszarów ochrony ptaków (OSO) oraz wprowadzenie zakazów, m.in. umyślnego zabijania lub chwytania jakimikolwiek metodami, umyślnego niszczenia lub uszkadzania gniazd i jaj lub usuwania gniazd, umyślnego płoszenia, szczególnie w okresie lęgowym i wychowu młodych, jeśli mogłoby to mieć znaczenie w odniesieniu do celów dyrektywy (art. 5 lit. a, b, d). Ptaki gatunków wędrownych nieobjęte załącznikiem I podlegają podobnym środkom ochronnym w odniesieniu do obszarów ich wylęgu, pierzenia i zimowania oraz miejsc postoju wzdłuż ich tras migracji (art. 4 ust. 2). W odniesieniu do obszarów wyznaczonych dla ochrony gatunków znajdujących się w załączniku I oraz pozostałych gatunków migrujących państwa członkowskie podejmują właściwe kroki w celu uniknięcia powstawania zanieczyszczenia lub pogorszenia warunków naturalnych siedlisk lub jakichkolwiek zakłóceń wpływających na ptactwo. Państwa członkowskie dążą również do uniknięcia powstawania zanieczyszczenia lub pogorszenia warunków naturalnych siedlisk poza tymi obszarami ochrony (art. 4 ust. 4). Spośród gatunków ptaków wymienionych w załączniku I na obszarze Polski występują: podgorzałka (Aythya nyroca), gęś mała (Anser erythropus), bernikla białolica (Branta leucopsis) oraz bernikla rdzawoszyja (Branta ruficollis). Wymienione gatunki objęte są ochroną ścisłą w ramach krajowego prawodawstwa z zakresu ochrony przyrody, co stanowi formalne wypełnienie wymogu zakazu zabijania, określonego art. 5 lit. a dyrektywy. Jednakże wysokie prawdopodobieństwo pomyłki w identyfikacji gatunków podczas polowania prowadzi do naruszenia zakazu zabijania wyżej wymienionych gatunków. W szczególności podgorzałka (Aythya nyroca) może być mylona z czernicą (Aythya fuligula) i głowienką (Aythya ferina). Z kolei gęś mała (Anser erythropus), bernikla białolica (Branta leucopsis) oraz bernikla rdzawoszyja (Branta ruficollis) mogą być, jak powiedziano, mylone z gatunkami gęsi łownych. Mieszanie się stad i analogie behawioralne pomiędzy różnymi gatunkami Anatidae powodują, że polowania odbywają się w siedliskach gatunków chronionych, co może skutkować naruszeniem zakazu umyślnego płoszenia tych ptaków, szczególnie w okresie lęgowym i wychowu 14 Dz.Urz. L 20/7 z 26.01.2010.

Przyrodnicze i humanitarno-prawne aspekty polowań na ptaki

30