Moratorium

Page 18

SŁONKA

Fot. Matti Saranpää

Słonka zamieszkuje wilgotne i podmokłe lasy liściaste, mieszane i bory z bogatym podszytem. Ubarwienie wybitnie maskujące, w odcieniach brunatnych, rdzawych i szarych ze skomplikowanym wzorem na piórach. Dziób mocny, prosty, cielisty z ciemnym końcem. Dziób rozchyla się na końcu, co ułatwia chwytanie zdobyczy w glebie. Charakterystyczną cechą słonki są oczy przesunięte daleko na tył głowy, co poszerza jej kąt widzenia. Słonki odbywają o zmierzchu loty tokowe oblatując kilkakrotnie zajmowany teren i wydając chrapliwe głosy. Jest gatunkiem, którego liczebność w Polsce nie została dobrze rozpoznana. Ich liczebność szacuje się na 20 – 100 tys. par lęgowych. Gatunek nie jest objęty Państwowym Monitoringiem Środowiska. Wszelkie ornitologiczne badania terenowe wskazują jednak na systematyczny spadek jej liczebności. Wpływ na ten stan ma zapewne obniżanie się poziomu wód gruntowych i zanikanie leśnych terenów podmokłych, a co za tym idzie zmniejszenie się powierzchni odpowiednich dla tego gatunku biotopów lęgowych. Słonka znajduje się na „Czerwonej Liście Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce” w kategorii DD (o statusie słabo rozpoznanym (data deficient) i zagrożeniu stwierdzonym, ale bliżej nieokreślonym. Słonka znajduje się również na Czerwonej liście gatunków zagrożonych IUCN. Strzelanie do słonek może powodować zaburzenia naturalnej strategii rozrodu. Na jednego samca przypada bowiem kilka samic. Odstrzał samców ma w tej sytuacji zasadniczy wpływ na populację, ilość lęgów i ich sukces. Słonki należą do ptaków migrujących i co roku w Europie w wyniku legalnych polowań ginie ok. miliona tych ptaków. Ile ptaków ginie w wyniku działalności kłusowniczej - nie wiadomo. Nie ma żadnego uzasadnienia dla polowań na słonki. Ani ekologicznego - wynikającego z potrzeby ochrony przyrody, ani z celów łowiectwa - określonych przez ustawę prawo łowieckie.

Lista ptaków łownych

18