Moratorium

Page 107

ODZIAŁYWANIE OŁOWIU Z AMUNICJI MYŚLIWSKIEJ Ołów jest metalem ciężkim, bardzo toksycznym, szkodliwym tak dla człowieka, jak i dla wszystkich innych organizmów. Wprowadzany do ekosystemów lądowych i wodnych w postaci amunicji myśliwskiej ołów negatywnie oddziałuje na zdrowie ludzi oraz na populacje zwierząt – zarówno tych hodowlanych, jak i żyjących w stanie wolnym. Związki ołowiu łatwo wnikają w organy i tkanki zwierzęce w różny sposób – wraz z pokarmem, drogą oddechową, a także przez skórę. Wszystkie rozpuszczalne w wodzie związki tego metalu są toksyczne, w wyraźny sposób zakłócają procesy życiowe20.

WPŁYW OŁOWIU NA ORGANIZM CZŁOWIEKA Wystrzeliwany i pozostawiany w środowisku ołów wraca do nas w pożywieniu21. Nawet bardzo niskie dawki ołowiu powodują u dzieci zaburzenia procesu uczenia się, a u dorosłych mogą zwiększać zachorowalność na chorobę Alzheimera i ryzyko śmierci z powodu udaru lub zawału serca. Ołów zaburza także widzenie i motorykę, proces wzrostu, powoduje uszkodzenia organów wewnętrznych, utratę słuchu i wpływa na płodność22. W latach 2013-2015 ukazały się przełomowe wyniki badań naukowych potwierdzające bez wątpliwości bezpośrednie zagrożenie zatruciem ołowiem dla osób spożywających dziczyznę. W badaniach brytyjskich zajmowano się wpływem ołowiu z ptaków upolowanych ołowianą amunicją śrutową na zdrowie osób dorosłych i dzieci. Wnioski z ich badań pokazują, iż nawet zjadanie mniej niż średnio jednego posiłku z upolowanych dzikich ptaków w tygodniu może obniżać iloraz inteligencji (IQ) u dzieci o jeden punkt23. Z kolei w badaniach szwedzkich potwierdzono, iż zwiększone spożycie dziczyzny może być przyczyną podwyższonego poziomu ołowiu we krwi24, a szwedzka Agencja ds. Żywności wydała nawet zalecenia dotyczące maksymalnych norm spożycia dziczyzny w obawie o zdrowie konsumentów25.

ZATRUCIE OŁOWIEM U PTAKÓW WODNYCH Ołów może zagrażać ptakom w sposób bezpośredni lub pośredni. Pierwszym z nich jest kontakt ciała z pędzącą śruciną, co skutkuje śmiercią lub zranieniem i w konsekwencji śmiercią odroczoną w czasie. Drugim śmiertelnym zagrożeniem jest obecność ołowiu w ptasich organizmach. O ile pierwsze zagrożenie jest niespecyficzne dla ołowiu, gdyż pociski z innych metali powodują identyczne efekty, o tyle drugie jest ściśle związane z toksycznością ołowiu i jego destruktywnym oddziaływaniem na każdy żywy organizm. 20 A. Kowalak, Metale śmierci, Centrum Edukacji Ekologicznej Wsi, WOPR, Iwonicz 1991. 21 National Food Agency. Lead in Game Meat – Risk Management Report. The National Food Agency, Uppsala, Sweden (2012). 22 American Bird Conservancy. Bird Studies Implicate Lead Bullet Residues as a Possible Threat to Human Health. 2008. 23 R.E. Green, D.J. Pain. Potential health risks to adults and children in the UK from exposure to dietary lead in gamebirds shot with lead ammunition. Food and Chemical Toxicology 50, 4180–4190, 2012. 24 H. Bjermo i in. Lead, mercury, and cadmium in blood and their relation to diet among Swedish adults. Food and Chemical Toxicology 57 161–169, Darnerud, 2013. 25 National Food Agency 2012. Op. cit. Toksyczny ołów w amunicji myśliwskiej

107