Issuu on Google+

PORTFOLIO L

H

O

N

G


R

E

S

U

M

E


C ur ricu lum

un

vita

if yo

ow

n

atio

anim

r

trato

AD

lity

Qua

y

ntit

Qua

gra

typo

y

aph

togr

pho phic

hic

grap

ork

d

han

free

illus

Usa Phraechanya

yw

r kn

ym

eve

ssif

r try ...

Cla

'll n

’ Y ’ R W T ‘ NO t o N ot ‘K N

e

you

eve


CHAPTER 1

Graphic Design


CD & BOOKLET


DA AN VE N MA IV TTH ER EW SA SB R AN Y D


MAGAZINE


first step on October

8 4728939729 80 บาท


PLOT ¤ÓÊ͹¢Í§¾‹Í โดย อิสระ ลายเสือ

‘มองที่กําแพงแล้วลอง บอกพ่อซิว่าเห็นอะไรบ้าง’ พ่อ ถามหลังจากพาผมมายืนเกือบชิด กําแพงวัด โดยหันหน้าเข้าหากําแพง ‘เห็นแต่กําแพงครับ’ ผมตอบไปตาม จริง ‘คราวนี้ ลองดูที่กําแพงอีกที ซิว่าเห็นอะไรบ้าง’ พ่อถามอีกครั้ง หลังจากจูงมือผมมาหยุดยืนห่าง จากกําแพงเดิมประมาณสิบเมตร ‘เห็นกําแพง ขอบกําแพงด้านบนมุม กําแพงสองข้างครับ’ ผมบอกถึงสิ่งที่ เห็นเกี่ยวกับกําแพง เพราะพ่อบอก ให้ดูที่กําแพง ‘ถ้าอยู่ใกล้กําแพงเกินไป เราจะเห็นแต่กําแพงที่ขวางหน้า เจอแต่ทาง ตัน แต่ถ้าเราถอยห่างออกมาให้พอเหมาะ มุมมองจะกว้างขึ้นเราจะเห็นขอบ กําแพงแต่ละด้าน ทางที่เห็นว่าตัน จะไม่ตันอีกต่อไป ขึ้นอยู่กับเราว่าจะปีน ข้าม หรือเดินเลาะกําแพงออกไปจะซ้ายหรือขวาแล้วแต่เราเลือก...’ พ่อหยุด พูดนิดหนึ่ง เหมือนเจตนารอให้ผมคิดตามได้ทัน ‘กําแพงก็เหมือนกับปัญหาที่เรากําลังเผชิญอยู่ ถ้าขลุกอยู่กับมันมาก เกินไป จะเห็นแต่ปัญหา มีแต่ทางตัน ออกมาตั้งสติให้ห่างจากปัญหาสัก หน่อย แล้วเราจะเห็นทางออกเอง’ ทุกครั้งที่มีปัญหา ภาพของพ่อที่กําลังสอนผมในวัยเด็กจะผุดขึ้นมาใน หัว เพื่อเตือนสติผมอยู่เสมอ พ่อเรียนจบแค่ระดับชั้นประถม แต่พ่อเป็นนัก อ่าน และนักฟังที่ดี พ่อบอกว่าความรู้หาได้จากทุกที่ ถ้ารู้จักไขว่คว้าหามัน ผมเห็นการไขว่คว้าของพ่อตั้งแต่เด็ก ทุกเช้าพ่อจะชอบไปนั่งอ่าน หนังสือพิมพ์ที่ร้านกาแฟหน้าหมู่บ้าน ถกปัญหาสารพัดกับเพื่อนๆในร้าน แรกๆผมเคยตามพ่อไปด้วย แต่หลังๆผมเริ่มเบื่อเรื่องที่ผู้ใหญ่พูดคุยกัน เพราะฟังไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องที่คุยก็น่าเบื่อไม่เห็นสนุกตรงไหน ผมเลยไม่คิดจะ ตามไปอีก พ่อติดตามข่าวสารต่างๆผ่านหน้าจอโทรทัศน์ไม่เคยขาด พ่อว่าเรา ควรต้องรู้ว่าโลกเราไปถึงไหนกันแล้ว บ้านเมืองเป็นอย่างไร มีอะไรเกิดขึ้นใน สังคมเราบ้าง ผมยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจในสิ่งที่พ่อพูดทั้งหมด แต่ผมไม่เคยเถียง เพราะไม่รู้จะเถียงว่าอะไร ผมฟังในสิ่งที่พ่อพูด ผมคิดในสิ่งที่พ่อสอนเท่าที่ สมองน้อยๆในตอนนั้นจะคิดได้ แต่ตอนนี้สมองของผมใหญ่ขึ้นรอยหยักเพิ่ม มากขึ้น ผมเริ่มเข้าใจคําสอนของพ่อที่พร่ําสอน เมื่อครั้งที่ผมยังเยาว์วัย หาก ไม่เจอปัญหาผมคงไม่คิดถึงคําสอนของพ่อ เสียงโทรศัพท์มือถือปลุกผมให้ออกจากภวังค์ หน้าจอโทรศัพท์แสดง หมายเลขที่ทําให้ผมต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะเป็นเบอร์ที่ผมคุ้นเคย วันนี้ผมกดตัดสายทิ้งไปสามรอบแล้วแต่คนที่โทรก็ไม่ละความพยายามง่ายๆ 16 C-MORE

ผมลังเลว่าจะรับสายดีหรือเปล่า “สวัสดีครับ” ผมตัดความ รําคาญกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ “คุณสุจริตใช่มั้ยคะ จากบริษัท ผ่อนสบายค่ะ ทําไมคุณยังไม่ชําระ ค่างวดล่ะคะ มีปัญหาอะไรหรือ เปล่า” บอกชื่อบริษัทเสร็จ หล่อน ก็ทวงค่างวดเครื่องเสียงที่ผมยัง ไม่ได้ชําระ สามวันมาแล้วที่หล่อน ตามจองล้างจองผลาญผมหลังจาก เลยกําหนดชําระ “มี...” ผม กระแทกเสียงก่อนจะพูดต่อ “แค่เกินกําหนดชําระมานิด หน่อย ทําไมต้องประจานให้คนในบริษัทรู้ด้วย ว่าผมค้างค่างวดอยู่ ใครรับ สายคุณก็บอกเขาไปหมด” ผมถือโอกาสระบายอารมณ์กับหล่อน “โทร.เข้ามือถือตั้งหลายครั้งคุณก็ไม่รับสาย โทร.เข้าบริษัทคนที่รับบอก ว่าไม่อยู่ เลยต้องฝากข้อความไว้” น้ําเสียงหล่อนเริ่มแข็งกร้าว หางเสียงที่ฟัง ดูสุภาพถูกตัดทิ้ง ผมไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับหล่อนให้ฉุนเฉียวไปมากกว่านี้ “แล้วผมจะรีบไปจ่าย” ผมทําเสียงเหมือนไม่พอใจ ละหางเสียงที่สุภาพ ไว้ แล้วรีบตัดสายทิ้งทันที ความจริงแล้วผมยังไม่รู้ด้วยซ้ําว่าจะหาเงินจากที่ไหนไปจ่ายค่างวด เครื่อง เสียง ผมแกล้งทําเป็นอารมณ์เสียเพื่อเบี่ยงเบนประเด็นเท่านั้นเอง จะ หยิบยืมเพื่อนฝูงก็เห็นจะยากเต็มที เพราะของเก่าที่ยืมมายังไม่มีปัญญาใช้ คืน ขืนไปรบกวนอีกมีหวังเพื่อนๆคงเลิกคบหาสมาคมด้วยอย่างแน่นอน ถ้าหนี้สินมีเพียงค่าผ่อนส่งเครื่องเสียงอย่างเดียว ผมคงไม่กลุ้มใจ มากมายขนาดนี้ แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เพราะยังมีหนี้บัตรเครดิตอีกสี่ใบ รวมๆ กันแล้วเป็นเงินหลายหมื่นบาท เงินเดือนผมแค่สองหมื่นบาทเท่านั้นเอง ที่ ผ่านมาอาศัยหมุนเงินจากบัตรใบโน้นไปจ่ายบัตรใบนั้น จากบัตรใบนั้นมา จ่ายบัตรใบนี้ แรกๆก็ไม่มีปัญหา ทําไปทํามามันกลับยุ่งเป็นงูกินหาง เงิน ที่เคยหมุนจากบัตรแต่ละใบไม่อาจนํามาหมุนได้อีกต่อไป บัตรใบนั้นก็ถึง กําหนดชําระ ใบนี้ก็ต้องจ่าย ใบโน้นก็ต้องเคลียร์ “ไปทํางานที่กรุงเทพฯต้องระวังเรื่องเงินทองดีๆนะสิ่งล่อตาล่อใจมัน เยอะ” พ่อเตือนก่อนผมจะจากบ้าน มาทํางานในเมืองหลวง หลายปีที่เป็นมนุษย์เงินเดือนผมกลายเป็นนักสะสมวัตถุตัวยง เห็นคน อื่นมีอะไรก็อยากจะมีบ้าง โดยไม่คํานึงถึงความจําเป็น ทั้งตู้เย็น โทรทัศน์ เครื่องเสียง โทรศัพท์มือถือ กล้องดิจิทัล และอีกจิปาถะ ของทั้งหมดต้องเป็น ของมียี่ห้อราคาแพง นี่ยังไม่รวมรถยนต์ที่เพิ่งโดนยึดไปเพราะขาดส่งมาหลาย งวด มันเหมือนเป็นการเติมเต็มสิ่งที่ขาดในวัยเด็ก ผมไม่เคยมีของเล่นดีๆ เหมือนที่เพื่อนมี

พอโตขึ้นมาหน่อยเพื่อนๆต่างมีโทรศัพท์มือถือใช้กันแทบทุกคน แต่ผม ก็ยังไม่มีเหมือนเพื่อน ผมตั้งประณิธานไว้ว่าเมื่อไหร่ที่มีงานทํามีเงินเดือนใช้ ผมต้องมีเหมือนคนอื่น พอเงินเดือนถึงเกณฑ์ที่จะทําบัตรเครดิตได้ ไม่ว่าสถาบันการเงินไหนมาเสนอให้ทําผมสนองตอบทุกครั้งโดยไม่ลังเล มี บัตรเครดิตมันโก้จะตาย ไม่มีเงินสดก็จับจ่ายใช้สอยได้ไม่มีขีดจํากัด กิน เหล้าฟังเพลงเที่ยวผับเข้าบาร์เป็นเรื่องปกติ ที่ทําเป็นประจําทุกเดือนเดือนละ หลายครั้ง ถึงได้มีเงินก็ใช้บัตรจ่ายแทนเงินสดได้ ยิ่งถ้าไปกับสาวๆด้วยแล้วยิ่ง หน้าใหญ่เลี้ยงเขาไปทั่ว มันน่าแปลกที่แต่ก่อนเริ่มทํางานใหม่ๆเงินเดือนยังไม่ถึงหนึ่งหมื่นบาท ผมส่งเงินกลับไปให้พ่อแม่ใช้ทุกเดือนไม่เคยขาด แต่พอเงินเดือนมาก ขึ้นผมกลับส่งน้อยลง จนกระทั่งไม่ส่งสักบาท ผมเอาเงินมาบํารุงบําเรอกิเลส ตัณหาของตัวเองจนเป็นหนี้เป็นสินพะรุงพะรัง เงินเดือนเกือบทั้งหมดต้องใช้ ชําระหนี้ แทบจะไม่มีเหลือไว้ใช้จ่ายส่วนตัว หมดปัญญาจะส่งเงินกลับบ้าน ตอนนี้ผมเดินมาถึงทางตันแล้ว โดยมีบรรดาเจ้าหนี้ทั้งหลายไล่ตามมา ติดๆ เจ้าหนี้แต่ละรายไม่เคยให้เกียรติกันเลยแม้แต่น้อย โทรศัพท์ไปทวงถาม

“มีอะไรก็เล่าให้พ่อกับแม่ฟังได้นะ จะได้ช่วยๆกันคิด” พ่อไม่วายเป็นห่วงส่วน แม่เอียงหูฟังอยู่ข้างๆ ด้วยความอยากรู้ “เนี่ยเหรอปัญหานิดหน่อยเป็น หนี้เป็นสินตั้งหลายหมื่น ว่าแล้ว ไอ้บัตรพลาสติกนั่นน่ะ มันใช้ง่ายใช้คล่องยิ่ง กว่าพิมพ์แบงก์เองซะอีก แล้วเป็นไงล่ะเตือนก็ไม่ฟัง” แม่เสียงดังขึ้นมาทันที หลังจากได้ฟังปัญหาของผม ไอ้บัตรพลาสติกที่แม่ว่า คือบัตรเครดิตที่แม่เคยเห็นผมใช้ เมื่อครั้งที่พา พ่อกับแม่ไปกินอาหารที่ร้านในตัวเมือง ตอนนั้นแม่เตือนว่าให้ระวังเพราะมัน ใช้ง่ายถ้าใช้เพลินโดยไม่คิดจะลําบาก ทีหลัง “แกก็...ยังจะไปซ้ําเติมอีก แค่นี้ ลูกก็กลุ้มใจจะแย่อยู่แล้ว” พ่อปราม จนโดนแม่ค้อนใส่ “แล้วจะทํายังไงต่อไป คิดไว้หรือยัง” พ่อตั้งคําถามขณะที่ผมมีคําตอบ อยู่ในใจแล้ว ผมบอกพ่อกับแม่ว่า จะลองเจรจากับเจ้าหนี้ขอผ่อนชําระค่างวด ให้น้อยลงหน่อย ถ้าไม่ได้จะหยุดชําระ แล้วรอให้เจ้าหนี้แต่ละรายฟ้องร้อง จากนั้นก็รอศาลเรียกไปไกล่เกลี่ยว่าเราสามารถชําระหนี้ได้เดือนละเท่าไหร่ ระหว่างนั้นผมจะไม่ก่อหนี้เพิ่มของอะไรที่มีอยู่และไม่จําเป็นก็จะเอาไปขาย เก็บเงินไว้ใช้หนี้ เครื่องเสียงที่เพิ่งผ่อนมาสามงวดก็ให้เขามายึดคืนไป

“¾‹Í¢Í§àÃÒ·Ø¡¤¹¹Ñ่¹áËÅÐ àÈÃÉ°¡Ô¨¾Íà¾ÕÂ§ä§ ãªŒä´Œ¡Ñº·Ø¡¤¹·Ø¡ÍÒªÕ¾ äÁ‹Ç‹Ò¨ÐÁÕ»˜ÞËÒËÃ×ÍäÁ‹ÁÕ¡็㪌䴌µÅÍ´” ที่บริษัทแทบทุกวัน แถมยังโพนทะนาไปทั่วว่าผมไม่ยอมชําระหนี้ ผมกลาย เป็นวัวสันหลังหวะที่หวาดระแวง เดินไปแผนกไหนในบริษัทรู้สึกเหมือนกับว่า ทุกคนจะมองผมด้วยสายตาแปลกๆ ที่สนิทหน่อยก็กระเซ้าว่าทีหลังอย่าลืม ชําระหนี้ รถทัวร์พาผมมุ่งหน้ากลับบ้านที่ต่างจังหวัด ผมเหม่อมองออกไปนอก รถ เห็นทุ่งนาเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา ภาพของพ่อกับแม่กําลังเอาหลังสู้ฟ้าเอา หน้าสู้ดิน ก้มลงปักต้นกล้าบนผืนนาจนเหงื่อไหลไคลย้อย แวบผ่านเข้ามาใน สมอง หยาดเหงื่อของพ่อกับแม่ที่เสียไป กลายเป็นใบปริญญาบัตรที่ผมได้ มา แต่ผมกลับตอบแทนท่านด้วยหนี้สินก้อนโต ปัญหานี้ผมเป็นคนก่อขึ้นมา ผมต้องแก้ไขด้วยตัวเอง ไม่เคยคิดจะกลับไปรบกวนท่านทั้งสอง ผมแค่อยาก ถอยห่างจากกําแพงปัญหาที่กําลังเผชิญอยู่ เพื่อมองหาทางออกตามที่พ่อ เคยสอนไว้เท่านั้น ผมมาถึงบ้านเมื่อดวงตะวันใกล้ลับขอบฟ้า พ่อกับแม่กําลังตั้งสํารับ กับข้าว ทั้งพ่อและแม่ต่างแปลกใจที่เห็นผมกลับมาบ้าน ซึ่งตามปกติผมจะกลับ เฉพาะช่วงเทศกาลสงกรานต์ หรือปีใหม่เท่านั้น ในความแปลกใจนั้น แฝง ความดีใจไว้เต็มเปี่ยม แม่กุลีกุจอทํากับข้าวที่ผมชอบมาเสริม พ่อแยกไปหุง ข้าวมาเพิ่ม เพราะรู้ดีว่าข้าวที่อยู่ในหม้อ ไม่พอยาไส้พวกท้องยุ้งอย่างผม แน่นอน ส่วนผมถูกไล่ไปอาบน้ําให้สดชื่น ก่อนมาร่วมวงกินข้าว สามวันที่อยู่บ้าน เป็นสามวันที่สมองผมปลอดโปร่งโล่งสบาย ไม่ต้องคอย หลบเจ้าหนี้ที่โทรศัพท์ตามรังควานถึงในบริษัท ไม่ต้องกังวลว่าโทรศัพท์มือถือ จะเป็นสื่อทวงหนี้ เพราะมันถูกปิดตั้งแต่ออกจากกรุงเทพฯ ผมถอยห่างจาก กําแพงปัญหาจนเริ่มจะมองเห็นทางออกบ้างแล้ว “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า พ่อว่าลูกดูเครียดๆตั้งแต่กลับมาแล้วนะ” พ่อเปิดประเด็นขณะนั่งรับลมอยู่ที่ชานเรือน “ก็...มีปัญหานิดหน่อยครับ” ผมลังเลที่จะบอก www.sakulthai.com

ตอนแรกแม่จะไม่ยอมเพราะกลัวว่าถ้าโดยฟ้อง ผมจะต้องติดคุกตะราง แม่ว่าจะเอาที่นาไปจํานองธนาคารเอาเงินให้ผมไปใช้หนี้ผมต้องอธิบายให้ แม่ฟังว่า คนอื่นที่เขาเป็นหนี้บัตรพลาสติกที่แม่เรียกมีอยู่หลายรายที่ทําแบบ นี้เมื่อ จ่ายไม่ไหว ไม่มีใครต้องติดคุกสักคน เจ้าหนี้เองก็อยากได้เงินคืน เราก็ ยินดีจ่ายไม่ได้หลบหนีไปไหน แต่ขอความกรุณาในแต่ละงวด ให้จ่ายน้อยลง หน่อยเท่านั้นเอง “ที่ผมกลับมาบ้านไม่เคยคิดจะรบกวนพ่อกับแม่ให้เดือดเนื้อร้อนใจ แต่ผมคิดถึงคําสอนของพ่อ ที่เคยสอนไว้ว่า อย่าขลุกอยู่กับปัญหา ถอยห่าง ออกมาตั้งสติเสียหน่อย แล้วเราจะมองเห็นทางออก ผมรู้สึกว่าอยู่ที่กรุงเทพฯ ปัญหามันรุมเร้ามากเกินไป คิดอะไรไม่ออก” ผมบอกเหตุผลของการกลับ บ้านให้พ่อกับแม่ฟัง “ลูกมองออกไปนอกบ้านสิ เห็นต้นข้าวในนานั่นมั้ย เห็นแปลงผักกับบ่อ เลี้ยงปลาที่ข้างบ้านหรือเปล่า เห็ดที่เพาะไว้หลังบ้านกับเป็ดไก่ที่พ่อเลี้ยงไว้ อีก...” พ่อหันมามองหน้าผมก่อนจะพูดต่อ “พ่อกับแม่มีข้าวและกับข้าวกินทุกวันไม่เคยอด ไม่ต้องเสียเงินไปซื้อ หา ส่วนที่เหลือก็เอาไปขายได้เงินอีกต่างหาก พ่อกับแม่ก็ทําตามคําสอนของ พ่อเหมือนกัน” “ปู่สอนพ่อเหรอ” ผมพาซื่อ “พ่อของเราทุกคนนั่นแหละ เศรษฐกิจพอเพียงไง ใช้ได้กับทุกคนทุก อาชีพ ลูกคิดถึงคําสอนของพ่อเมื่อมีปัญหา แล้วลูกเคยคิดถึงคําสอนของพ่อ หลวงบ้างหรือเปล่า ไม่ว่าจะมีปัญหาหรือไม่มีก็ใช้ได้ตลอด” พ่อยกมือขึ้นโอบ ไหล่ผม สายตาทอดยาวไปเบื้องหน้า ผมสังเกตเห็นแววตาและรอยยิ้มที่เต็ม เปี่ยมไปด้วยความปลื้มปีติ.


THE TWILIGHT SAGA

B R EAKING D AWN PART 1 ANONYMOUS.com


เกร็ดภาพยนตร์

“º·ÊÃØ»µÓ¹Ò¹¤ÇÒÁÃÑ¡ ¢Í§áÇÁä¾Ã¡ÑºÁ¹Øɏ áÅСÒõ‹ÍÊÙŒ¤ÃÑ้§ÊØ´·ŒÒ ¢Í§ TWILIGHT”

ากแฟรนไชส์ที่เริ่มต้นตั้งแต่ปี 2008 ที่ทํารายไ ด้รวมไปกว่า 1,800 ล้านเหรียญทั่วโลก The Twilight Saga: Breaking Dawn คือบทสรุปของมหากาพย์แวมไพร์ทไวไลท์ ที่จะเปลี่ยน รัตติกาลให้เป็นปรากฏการณ์ครั้งสุดท้าย โดยจะถูกแบ่งเป็นสอง ภาคคือ The Twilight Saga: Breaking Dawn Part I ที่มีกําหนด ฉายในเดือนพฤศจิกายนปีนี้ และ The Twilight Saga: Breaking Dawn Part II ในเดือนพฤศจิกายนปี 2012 เรื่อง ราวของความรักที่เป็นอมตะ การต่อสู้ระหว่าง กลุ่มแวมไพร์และเผ่าพันธุ์หมาป่า ทุกอย่างถูกตัดสินในสองภาค สุดท้ายของมหากาพย์แวมไพร์ ทไวไลท์ เมื่อชีวิตคู่ของ เบลล่า (ค ริสเต็น สจ๊วต) และ เอ็ดเวิร์ด (โรเบิร์ต แพททินสัน) ต้องพบกับ อุปสรรคสําคัญอย่าง เจคอบ (เทย์เลอร์ เลาท์เนอร์) ที่ไม่ยอมให้ผู้ หญิงที่เขารักถูกเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ ในขณะเดียวกันกลุ่มáÇÁไพร์ โวลตูรี่ ก็กําลังหาเหตุผลกําจัดครอบครัวคัลเลนให้สิ้นซาก

ANONYMOUS.com 28 C-MORE

ANONYMOUS.com

Breaking Dawn หนังสือเล่มที่ 4 และเป็นเล่มสุดท้าย ของวรรณกรรมชุด Twilight ที่ เล่าถึงเรื่องของการแต่งงานระหว่าง สองเผ่าพันธุ์ การเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ การให้กําเนิดลูกที่เกือบ คร่าชีวิตแม่ จุดแตกหักกับกลุ่มแวมไพร์ราชวงค์โวลตูรี่ รวมถึงฝูง หมาป่าแห่งเผ่าควิลยูต โดยถูกวางจําหน่ายในปี 2008 และขาย ได้ถึง 1.3 ล้านเล่ม ในเวลาเพียงแค่ 24 ชั่วโมง ซึ่งก็เป็นการเปิดตัว ขายหนังสือในวันแรกที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ ผู้กํากับที่มารับหน้าที่กํากับ Breaking Dawn ทั้งสอง ตอนก็คือ บิล คอนดอน มีผลงานที่การันตีคุณภาพมาโดยตลอด โดยเขาเคยได้รับรางวัลออสการ์จากการเขียนบทเรื่อง Gods and Monsters และกํากับหนังเพลงอย่าง Dreamgirls ที่เข้าชิงถึง 8 รางวัล ออสการ์ โดยคอนดอนมีความเชี่ยวชาญในการผลักดัน ANONYMOUS.com ความเข้มข้นออกมาจากเรื่องราว ที่เต็มไปด้วยปมขัดแย้งมากมาย เพื่อให้สมกับเป็นบทสรุปของหนังชุดแห่งทศวรรษ กระแสตอบรับสําหรับ Breaking dawn ด้วยเรื่องราวในหนังสือ Breaking Dawn มีความยาว Breaking dawnโดยทั่วไปได้รับคําวิจารณ์ในด้านลบ ถึง 754 หน้า มันจึงถูกแบ่งเป็นสองภาค โดยคําถามของสาวก พับบลิสเชอร์ วีกลี่ พูดว่าปัญหาหลักคือ “โดยพื้นฐาน แวมไพร์ ทไวไลท์ ทั่วโลกก็คือเรื่องราวจะถูกแบ่งตรงไหน โรเบิร์ต ทุกคนได้อย่างที่ตนเองต้องการ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าความปรารถนา แพททินสัน ผู้รับบทเป็นแวมไพร์หนุ่ม เอ็ดเวิร์ด มีคําตอบให้ “ พวก ของพวกเขาบังคับให้อุปนิสัยเปลี่ยนจากหน้ามือ เป็นหลังมือหรือ เราต้องการให้ผู้ชมเข้าใจความรู้สึกของ เบลล่า ที่ต้องถูกเปลี่ยน อารัมภบทอันยุ่งเหยิงของพื้นหลังของเรื่อง ไม่มีใครต้องละทิ้งบาง เป็นแวมไพร์ เราจึงไม่ต้องการตัดส่วนไหนออกไปทั้งสิ้น โดยใน สิ่งหรือทนทุกข์ทรมานไปตลอด--หรือก็คือความสง่างามได้ หาย Part I จะครอบคลุมพิธีแต่งงาน ฮันนีมูน และการกําเนิดของ เรเน ไป” สมี และสิ้นสุดก่อนที่ เบลล่า เริ่มต้นใช้ชีวิตหลังการเปลี่ยนแปลง บทความโดยซารา โรส นักหนังสือพิมพ์เดอะ แอสโซซิ ครั้งสําคัญ เอต เพรสส์ ที่โพสบน NewsOK.com เขียนว่าแฟนของนิยามรัก คริสเตน สจ๊วต ผู้รับบทเป็น เบลล่า เล่าถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น “ตัวละครที่มีเสน่ห์ อารมณ์ขัน หลงใหลความสวยงามอย่างน่า ใน Breaking Dawn ว่า “เรื่องราวใน Breaking Dawn จะ ไม่ใช่ รําคาญ ให้ความสนใจกับอารมณ์เล็กๆน้อยๆ” อย่างไรก็ตาม “ผู้ การช่วงชิงหัวใจ เบลล่าของเอ็ดเวิร์ด หรือ เจคอบ อีกแล้ว เพราะ อ่านอาจจะผิดหวังบทสร้างอารมณ์ที่มากมายและฉากตื่นเต้นที่มี เธอไม่ใช่เบลล่าคนเดิมที่เรารู้จักในสองภาคแรก น้อยมาก”

The Twilight Saga : Breaking Dawn Part I เริ่ม ต้น หลังพิธีแต่งงานของเบลล่าและเอ็ดเวิร์ด เดินทางไปฮันนีมูนที่กรุง ริโอ เดอ จาเนโร ทั้งสองมีช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด แต่ด้วยแรง ปรารถนาของเบลล่าในการเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ ก็กลายเป็นจุด แตกหักของครอบครัวคัลเลนและฝูงหมาป่าเผ่าควิลยูต ที่เตือนไว้ ว่าถ้าเอ็ดเวิร์ด เปลี่ยนเบลล่าเป็นแวมไพร์ สงครามระหว่างสอง เผ่าพันธุ์จะต้องอุบัติขึ้น แต่เหตุก็เกิดขึ้นเมื่อเบลล่าพบว่าตัวเองตั้งท้อง ซึ่งไม่เคย เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์และแวมไพร์ การกําเนิดของ เรเนสมี ลูกครึ่ง มนุษย์-แวมไพร์ ล่วงรู้ไปถึงกลุ่มแวมไพร์โวลตูรี่ ผู้ปกครองเผ่าพันธุ์ แวมไพร์ทั้งหมด พวกเขาต้องการที่จะครอบครองเรเนสมี และ ทําลายครอบครัวคัลเลน ทําให้ทุกคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก เตรียมตัวรับมือ โดยขอความช่วยเหลือไปยังกลุ่มแวมไพร์ พันธมิตรทั่วโลก เพื่อเข้ามาช่วยสนับสนุนในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย www.freemeland.com

ANONYMOUS.com th.wikipedia.org

ANONYMOUS.com C-MORE 29


เพราะเธอมีความมุ่งมั่นในการตัดสินใจตั้งแต่ภาคที่แล้ว จนมาถึง สองภาคสุดท้ายที่จะเป็นการเดินทางที่ยิ่งใหญ่และไม่มีทางหัน หลังกลับ ได้แล้วของเบลล่า” ถ้าใครได้อ่าน Breaking Dawn ก็ จะรู้ว่าหนังสือถูกแบ่ง ออกเป็นสามส่วนใหญ่ โดยส่วนแรกและส่วนที่สามจะเป็นมุม มองของ เบลล่า ในขณะที่ส่วนที่สองจะถูกเล่าผ่านมุมมองของ หมาป่าหนุ่ม โดย เทยเลอร์ เลาท์เนอร์ ผู้รับบทเป็น เจคอบ เผยว่า “ พวก เราทําเหมือนในหนังสือ โดยหนังจะหยุดเล่าเรื่องจากมุม มองของ เบลล่า และใช้เวลาเฝ้าติดตาม เจคอบ เมื่อเขาต้องดิ้นรน กับสถานะของตัวเอง เกิดขึ้นเพราะเขารู้สึกเป็นห่วง เบลล่า ที่ต้อง รับมือกับการตั้งครรภ์ ในขณะที่เขาก็ไม่สามารถให้อภัยได้เมื่อเธอ ต้องกลายเป็นแวมไพร์”

5 ฉากที่ทุกคนตั้งตารอดูใน The Twilight saga: Breaking dawn ฉากแต่งงาน (Wedding Scene) คริสเต็น สจ๊วต - มัน เป็นช่วงเวลาที่ฉันประทับใจที่สุด มีตอนหนึ่งที่ฉันอยู่ในกองถ่าย และได้เห็นนักแสดงตั้งแต่ ภาคแรกทุกคนนั่งอยู่บนม้านั่งในโบสถ์ เตรียมสวมบทเป็น แต่ละตัวละคร มันเป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบ และทําให้ ฉันรู้สึกตื้นตันใจจริง ๆ ฉันแทบอยากขอบคุณพวกเขา สําหรับการมาแทน เบลล่า เลย

ฉากฮันนีมูน (Honeymoon Scene) บิล คอนดอน์ - นี่ คือช่วงเวลาที่มีความสุขของ เอ็ดเวิร์ด และ เบลล่า ก่อนที่การกระทําของพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง ผม คิดว่ามันสําคัญที่จะมอบความสุขแบบมนุษย์ให้ เบลล่า เป็นครั้ง สุดท้าย นี่ยังเป็นประสบการณ์ที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อน การไป ถ่ายทําที่บราซิลเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม เพราะนั้นคือสถานที่ สเตฟานี่ เมเยอร์ ตั้งใจเขียนเป็นฉากฮันนีมูน และการได้ไปถ่ายทําสถาน ที่จริงก็เป็นเรื่องที่วิเศษ พวกเราค้นพบและไปถ่ายทําในสถานที่ที่ เธอเขียนไว้ในหนังสือ ผมอยากให้แฟน ๆ ทุกคนได้เห็นมันมีชีวิต ขึ้นมาจริง ฉากเลิฟซีน (Love Scene) โรเบิร์ต แพททินสัน - เชื่อ หรือไม่ว่าก่อนถ่ายทําฉากนี้ ทั้งผม และ คริสเต็น แทบไม่ได้เตรียมตัวเลย พวกเราก็เข้ามาแสดงใน ฉากนี้ด้วยสมองที่ปลอดโปร่งที่สุด นักแสดงหลายคนพูดว่าฉาก ร่วมรักมักทําให้พวกเขาประหม่า... ซึ่งมันก็เกิดขึ้นผมและ คริส เต็น ถึงแม้ว่าเราจะคบกันในชีวิตจริง แต่เมื่อสวมบทเป็นตัวละคร ที่แฟน ๆเชียร์ให้รักกันมานานหลายปี มันก็ทําให้คุณรู้สึกกดดัน แบบพูดไม่ถูกเหมือนกัน

ANONYMOUS.com

ANONYMOUS.com 30 C-MORE

ANONYMOUS.com

www.movie.kapoog.com

C-MORE 31


SLOW AURA OF SERENIT Y

VAMPIRE


Model - Suthamon Settaapithan Photographer - Usa Phraechanya Place - Srinakharinwirot University


T“ M Yy sP t Oe r y P :O CM uKr Ed eT r BC l Oo Ow n K”


MURDER CLOWN


PACKAGE DESIGN


WEDDING PAMPHLET


CHAPTER 2

I l l u s t r a t i o n


VALENTINE CARD


I have

done

it

once...

SECRET CARD


REMAKE MOVIE’S POSTER


BANNER


¤‹Ò¼ٌ¹Ó

àÂÒǪ¹ÇÑ àÂÒǪ¹ÇÑ´´ÃÒªÔ ÃÒªÔ¹¹ÕáÕáË‹Ë‹§§ÊÑÊѹ¹µÔµÔÊÊآآ ºŒºŒÒÒ¹»† ¹»†ÒÒÃÔÃÔÁÁà¢×à¢×èÍè͹¹ ¨.¹¤Ã¹Ò¡ ¨.¹¤Ã¹Ò¡ ÇÑÇѹ¹·Õ·Õè è 4-6 4-6 ¾ÄÉÀÒ¤Á ¾ÄÉÀÒ¤Á 2013 2013


EMOTICON


CHARACTER


DESIGN SHIRT


NEW YEAR CARD


GLOBAL WARMING CARD


Are you lonely . . .

FUTURE ILLUSTRATE


DESIGN MENU BOOK I c e - c r e a m

s h o p

“ P i c k

M e ”


CHAPTER 3 A N I M A T I O N


M M S

C L I P


“ T A K E

C A R E

O F

Y O U R S E L F ”


I

L O V E

Y O U


M U S I C

V E D I O

“ N O M O O N ”

1st place from ABAC University in2007


T H E S I S

P R O J E C T

Animetion Gag For Thai health


C H A R A C T E R ’ S

E M O T I O N A L


CHAPTER 4 PHOTOGRAPH & RETOUCH


CHAPTER 5 HAND DRAWING



Lhong's portfolio