Page 1

Even wilde ik niets meer van ’Jezus de goede herder’ horen Ik was in shock. Ik dacht: dit is zo slecht wat me is aangedaan. Ik vond dat ik alle recht had om God over boord te gooien. Vandaag de religieuze belevenis van Monique Samuel. Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Monique Samuel. door: Koert van der Velde | 1 september 2009 Wat hebt u beleefd? „Wat een oppervlakkige vraag. Het gevaar schuilt erin dat men mij alleen beoordeelt op een door mij verhaalde ’religieuze ervaring’, terwijl wat ik ervaar helemaal niet van God hoeft te zijn, maar evengoed het gevolg kan zijn van bijvoorbeeld een psychose. Vraag liever wie ik ben.” Wie bent u? „Ik ben student, echtgenote, dochter, christen en wereldverbeteraar. Ik ken mijzelf maar gedeeltelijk. Nieuwe situaties kunnen mij veranderen, ik weet dus niet wie ik over tien jaar zal zijn.” Bent u onzeker over wie u op religieus gebied bent? „Christen zijn is voor mij een voortdurend gevecht met mezelf en met God. Op zoek naar de waarheid. Er is volop twijfel, maar diep van binnen is er een sterk besef dat God echt bestaat.” Hoe komt u daar aan? „Toen op mijn dertiende bleek dat ik een ernstige oogziekte had. Twintig specialisten, prikken en spuiten, het ene na het andere vervelende onderzoek. Huilende familie aan mijn bed. Ik was in shock. Ik dacht: dit is zo slecht wat me is aangedaan. Ik vond dat ik alle recht had om God over boord te gooien. Even wilde ik niets meer van ’Jezus de goede herder’ horen. Maar ik kon me niet zoveel voorstellen bij het idee dat God niet bestaat: ik was christelijk opgevoed en had op een christelijke school gezeten. Ik twijfelde dus niet echt aan zijn bestaan, maar wel aan of hij echt zo goed zou zijn als in de kerken wordt verteld. Toen kwam er iemand met een cd aanzetten met opwekkingsliederen. Het nummer ’Don’t worry’ met de tekst dat als God de bloemen in het veld mooi laat zijn en de vogels in de lucht gelukkig, hij toch helemaal voor ons mensen zou zorgen. Ik viel op de grond en moest erom huilen en lachen tegelijk. Ik was vrolijk en verdrietig, voelde me alsof ik zat in een pan kokende maar lekkere soep – pijnlijk én fijn. Ik zag mezelf van een afstand, in de derde persoon, in al mijn kwetsbaarheid, woede en verdriet. En ik zag wie ik nu was en wie ik kon worden.


Vanaf toen geloofde ik dat hij mijn onrechtvaardige en intens slechte en kwaadaardige ziekte niet gegeven had. Door die ervaring liet hij me voelen dat hij me vasthield.” Wat voor een effect had dat? „In korte tijd verslechterde mijn zicht van 80 naar 10 procent. Ik kreeg daardoor het besef dat ik beperkt ben en klein, dat ik niet alles kan, niet perfect ben. Deze houding mis ik zeer bij mijn medestudenten. Die zijn met zulke zaken helemaal niet bezig maar met bier zuipen en de vraag hoe ze geld kunnen lenen om nog meer te kunnen kopen. De vraag: ’waar gaat de wereld heen?’ is aan de meeste studenten politicologie niet besteed, laat staan de vraag naar de zin van het leven. Ik ben echter altijd aan het denken, probeer alles uit het leven te halen wat er voor mij inzit. Al voel ik me vaak kapot, toch ben ik God dankbaar voor mijn leven.” Waarin zit uw twijfel dan? „Ik mag van mezelf overal vragen over stellen dus alles in twijfel trekken. Veel christenen durven dat niet. Ongeveer één keer per maand stel ik de vraag naar het bestaan van God. Want al ben ik er van overtuigd dat hij bestaat, er blijft ook altijd enige twijfel. De vraag komt op als ik mensen om me heen zie die ongelukkig zijn en ik me bedenk: hmm, deze aarde is eigenlijk wel flink verrot. Als ik dan weer die ene vraag stel, ga ik helemaal duizelen. Dan kantelt het perspectief: mijn toekomst na de dood, mijn huidige levenshouding en filosofie zouden bij het niet bestaan va God heel anders zijn. Maar elke keer kom ik er weer bovenop. Soms hoor ik Gods stem. Dat klinkt vreemd, maar ik bedoel dat je innerlijke stem die ieder in zich heeft, soms niet door jezelf lijkt te worden gestuurd. Dan bedenk ik me: alles is zo complex en God zo onbekend, wie ben ik om niet te geloven dat ik zijn stem hoor?” Gelooft u dat uw God uw ogen kan genezen? „Jawel, dat zou God kunnen. Maar ik denk eigenlijk dat hij me al genezen heeft. Niet mijn ogen, maar die vormen maar zo’n drie vierkante centimeter van mijn hele lijf. Hij heeft denk ik mijn hart of ziel genezen. Bovendien: wie zou ik wel niet zijn geweest als ik die oogziekte niet had gehad.” Monique Samuel (1989) studeert politicologie. Ze schreef een met de El Hizjra literatuurprijs bekroonde roman. Onlangs verscheen van haar het boek ’Bruiswater. Mijn ontdekkingen met God’. © Trouw, 2009

http://www.moniquesamuel.nl/Uploads/Trouw_-_Even_wilde_ik_niets_meer_van  

http://www.moniquesamuel.nl/Uploads/Trouw_-_Even_wilde_ik_niets_meer_van.pdf

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you