Issuu on Google+

Egun batean lamiak ilea garbitzen ari ziren.

Hotsak entzun zituzten eta eskutatzen saiatu ziren. Eneritz eskutatu zen bakarra izan zen. Herriko gizonak ziren. Gizonek lamiak ikusi zituzten, gaiztoak zirela pentsatu zuten, harrapatu eta hil zituzten. Eneritz beldurrez beterik basotik pasatu zen herri batera heldu arte. Zuhaitzaren atzean eskutatu zen, gizon bat ikusi zuen eta heldu zion. Hark esan zuen:


-

-

Mesedez askatu Zergatik? Zu zara gaiztoa Gu ez gara gaiztoak, frogatu ahal dut. Nola? Ikusiko duzu‌ Aste bat emango dizut, bestela hilko zaitut.

Hurrengo astean herriko mutil bat jolasean zegoen. Auto bat pasatu zen baina mutilak ez zuen ikusi. Eneritz hortik pasatzen zen, korrika egin zuen eta mutila hartu zuen.


Herriko jendeak ikusi zuen eta lamiari txalo egin zioten. Gizona konturatu zen lamia ona zela eta Eneritz utzi zuten herrian bizitzen. Lamiaren ohorez monumento bat eraiki zuten.


Egileak: Jose García, Marta Jurío, Yara Martín eta Nuria Gómez.


Lamiak