Issuu on Google+

Gimnazjalny Projekt Edukacyjny:

„Miłość niejedno ma imię”

Projekt zrealizowany przez uczennice klasy II Publicznego Gimnazjum w Bobrowej pod kierunkiem polonistki p. Alicji Niemiec w roku szkolnym 2010/2011


Wyjaśnienie terminu  Miłość - głębokie uczucie do drugiej

osoby, połączone zwykle z silnym pragnieniem stałego przebywania z nią i chęcią obdarzania jej szczęściem. „Słownik współczesnego języka polskiego”


Miłość – to dowolna ilość emocji i doświadczeń zachodzących z powodu silnej więzi. Słowo „miłość” może odnosić się do wielu różnorodnych uczuć, stanów i postaw, poczynając od ogólnego zadowolenia, a kończąc na silnej więzi międzyludzkiej. Miłość jest przedmiotem i źródłem inspiracji dla twórców sztuki, filozofii i psychologii. Przez wielu z nas bywa uważana za sens życia – czyniąca je prawdziwym i w pełni szczęśliwym. „Wikipedia”


Agape ( gr. , łac. Caritas) - to typ miłości bezinteresownej, opierającej się na altruizmie, duchowej więzi, często motywowanej religijnie. Philia (gr. ,łac. Amicitia) - miłość platoniczna, wolna od seksu i zmysłowości, przyjacielska, bezinteresowna, lojalna i wierna. Eros (gr. , łac. Amor) - miłość twórcza, kreatywna lub romantyczna, w której dominującą rolę odgrywa sentyment, tęsknota, oczarowanie, pragnienie coraz większej pełni. Sexus - miłość zmysłowa, realizująca się w zbliżeniach płciowych oparta na wzajemnym pożądaniu, najczęściej ma swój początek w zakochaniu. Narcyzm - miłość do samego siebie.


Teoria miłości Sternberga Według Roberta Sternberga miłość można opisać przy pomocy trzech zasadniczych składników. Są to:  namiętność (pasja),  intymność (bliskość),  decyzja/zobowiązanie (zwana też "zaangażowaniem"). Cechy ulegają ciągłej przemianie w czasie trwania związku. Intymność

Namiętność Zaangażowanie  


Według Sternberga na tak pojmowaną miłość składają się:  pragnienie dbania o dobro partnera,  przeżywanie szczęścia w obecności partnera i z jego powodu,  szacunek dla partnera,  przekonanie, że można na niego liczyć w potrzebie,  wzajemne zrozumienie,  wzajemne dzielenie się przeżyciami, dobrami duchowymi

i materialnymi,

 dawanie i otrzymywanie uczuciowego wsparcia,  wymiana intymnych informacji,  uważanie partnera za ważny element własnego życia;

Źródło: „Wikipedia”


Istota miłości wg Ericha Fromma  

Przez czynną, dojrzałą miłość E. Fromm rozumiał:  Dawanie siebie innym; gdy więcej radości czerpie się z dawania niż brania.  Gdy drugi człowiek, obdarzany uczuciem, budzi głębokie i żywe zainteresowanie; zachowaniem powinna kierować troska o dobro tej osoby.  Odpowiedzialność za zaspokajanie potrzeb osoby kochanej, w tym głównie potrzeb psychicznych.  Poszanowanie dla odmienności drugiego człowieka, pozwalanie na rozwój jego indywidualności. Staranie, by jak najlepiej poznać osobę kochaną.


Istota miłości wg Ericha Fromma  

Erich Fromm uważał, że miłość jest sztuką. Aby nauczyć się kochać, człowiek musi postępować z miłością tak, jak z każdym innym rodzajem sztuki, jak na przykład z malarstwem czy muzyką. Najpierw powinien opanować teorię, a później zająć się częścią praktyczną. Miłość jest aktywną siłą drzemiącą w człowieku. Trzeba więc nauczyć się ją wyzwalać, a osiągnąć to można przez działanie. Nie jest miłością branie, bycie kochanym; prawdziwa, dojrzała miłość polega na obdarzaniu nią innych, co jest równoznaczne z czynnym aktem dawania innym siebie samego.


Erich Fromm wyróżnił miłość: • • • • • •

braterską, matczyną, miłość ojczyzny miłość samego siebie, miłość Boga miłość erotyczną. Przez tę ostatnią rozumiał miłość opartą na zespoleniu z drugim człowiekiem jako nie tylko uczucie, ale też decyzje, obietnice. Na miłość erotyczną składa się zakochanie i czynnik świadomy, a więc decyzja, by być z drugą osobą, poświęcać jej uwagę i troskę.


Motyw miłości w literaturze i sztuce  Miłość to jedno

z najpiękniejszych uczuć towarzyszących człowiekowi jest także jednym z najczęstszych motywów literackich . Przedstawianiem miłości zajmowali się już artyści od bardzo dawna, ukazując różne jej oblicza. Motyw ten znaleźć możemy w dziełach twórców różnych epok, od starożytności aż po utwory współczesne

 Wędrówkę po wybranych

dziełach, w których obecny jest motyw miłości zaczniemy od Biblii.


św. Paweł „Hymn o miłości” Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje (...)    


„Antygona” Sofoklesa Topos miłości rodzinnej odnajdujemy w tragedii Sofoklesa pt. „Antygona”. Z ust głównej bohaterki słyszymy jedno z najpiękniejszych wyznań: „Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić”. Bohaterka w imię miłości do rodziny, ukochanego brata naruszyła królewski zakaz i spełniła religijny obowiązek wobec zmarłych – pogrzebała zwłoki Polinejkesa, co stało się przyczyną jej śmierci.


Demeter i Kora 

Mit „Demeter i Kora” jest przykładem wielkości uczucia matki do dziecka.

Demeter za wszelką cenę chce odzyskać córkę porwaną przez Hadesa. Sprawia, że ziemia przestaje przynosić plony.

Zaniepokojony Zeus oddaje Korę matce. Jednak Persefona pozostaje na zawsze związana z królestwem zmarłych. By pogodzić rolę żony i córki Kora pół roku przebywa u boku męża, a drugie pół przy matce.

Ten mit jest pięknym przykładem miłosci rodzicielskiej oraz poświęcenia i walki, jakie podejmuje matka, by odnaleźć zagubioną córkę.

Porwanie Persefony i jej wędrówka miedzy państwem Hadesa, a pałacem matki symbolizuje nieustanną zmianę pór roku. Funkcją tego mitu jest ukazanie wartości miłości i poświęcenia, ale także przestroga przed zbytnim zaufaniem do świata.


W literaturze często uczucie bohaterów jest naznaczone tragizmem. Tragizm – konflikt równorzędnych wartości, sytuacja, w której człowiek nie może dokonać pomyślnego wyboru. Każdy bowiem wybór, każda decyzja okazuje się obarczona złem i prowadzi do klęski.  Miłość tragiczna to wielkie, gwałtowne uczucie łączące dwójkę bohaterów,

którzy z różnych przyczyn (często niezależnych od nich samych) nie mogą być ze sobą. Zakochani czują, że są ,,stworzeni dla siebie”, ale im bardziej się starają, tym więcej przeszkód wyrasta na ich drodze. Często są prześladowani przez fatum, czyli zły, nieodwracalny los, prowadzący – pomimo ich starań – do nieszczęśliwego zakończenia.  Podobny motyw miłości tragicznej pojawia się w wielu utworach literackich,

warto zapamiętać dwa tytuły: „Romeo i Julia” , ,,Dzieje Tristana i Izoldy”


Tristan i Izolda  ”Dzieje Tristana i Izoldy” to średniowieczny romans rycerski.

Zasadniczym tematem utworu jest niezwykle silna miłość, pełna zarówno w wymiarze duchowym, jak i fizycznym.

 Chociaż jej źródła tkwią w świecie nadprzyrodzonym (napój

miłosny), nawet w drobnych szczegółach wpływa ona na życie bohaterów.

 Miłość Tristana , średniowiecznego rycerza i Izoldy , królowej

Kornwalii, żony króla Marka , łamie wszystkie bariery. Nie może jej przeszkodzić pozycja społeczna kochanków, zasady moralne, obyczajowe, nakazy religijne, nawet rozłączenie, oddalenie kobiety od mężczyzny.

 Ta miłość to potężna ludzka namiętność, której Tristan i Izolda

doświadczają początkowo wbrew swej woli.

 Nie może się ona wypalić, ani tym bardziej spełnić, a trwa wiecznie -

nawet po śmierci, o czym świadczy krzew głogu, który na wieki połączył groby kochanków.


,Tej ich miłości przebieg zbyt bolesny I jak się ojców nienawiść nie zmienia, Aż ją zakończy dzieci zgon przedwczesny Dwugodzinnego treścią przedstawienia”

(fragment Prologu Romeo) i Julia, bohaterowie dramatu Szekspira są najbardziej znaną parą literackich kochanków. Przypomnijmy sobie, że i ich uczucie określa się mianem ,,miłości tragicznej” .


Jaka jest miłość łącząca bohaterów?        

szczera piękna czysta od pierwszego wejrzenia gwałtowna niespodziewana wbrew rodzinie wbrew przeciwnościom

 nieszczęśliwa  silniejsza niż śmierć  ale przede wszystkim …

tragiczna


Na koniec - kilka ważnych cytatów…


Agape (gr. ἀγάπη agápe ) Miłość agape – w początkach chrześcijaństwa szczególny rodzaj bezwarunkowej miłości Boga do człowieka, która jest zdolna do samo poświęcenia Boga w celu odkupienia grzechów człowieka i wyzwolenia go z mocy szatana. Nazywana jest także "miłością oddania i poświęcenia”. Starożytni chrześcijanie uważali, że wobec siebie także powinni okazywać ten rodzaj miłości, dlatego pisarze wczesnochrześcijańscy podkreślali odmienność agape jako miłości braterskiej i siostrzanej od miłości seksualnej.


„Ecce Homo” – „Oto człowiek” 

Jezus Chrystus –symbolem Bożego Miłosierdzia

Chrystus, w Nowym Testamencie, głosił istnienie różnorakich cnót. Odczytajmy Jego słowa:

"Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy: z nich zaś największa jest miłość"(1 Kor.13,13).

Miłość zatem ma być najpotężniejsza ze wszystkich trzech cnót, ale także najtrudniejsza. Wymaga najwięcej poświęceń i wyrzeczeń. Być może dlatego jest także cnotą o największej mocy.

Miłość stawiana jest na pierwszym miejscu, dzięki niej możliwe jest człowieczeństwo, którego najdoskonalszym przykładem, ideałem cnoty miłosierdzia jest Jezus Chrystus (Ecce Homo”):

Miłość w Biblii ma oczywiście także inne oblicza. Jest ukazywana jako miłość człowieka do Boga. Znajdujemy w Piśmie Swiętym także opisy miłości Boga do swego narodu.

Biblia przynosi także przykłady miłości ojcowskiej, a także matczynej, której najpiękniejszym przykładem jest Maryja, matka Chrystusa.


„Totus tuus” – „Cały Twój”


Ludzie Miłosierdzia


Z nauczania Ojca Świętego Błogosławionego Jana Pawła II  Świadomość, że Chrystus pozostaje pośród

swego ludu, dodaje otuchy wierzącym i przynagla ich, aby stawali się głosicielami solidarności i czynnie dążyli do zbudowania "cywilizacji miłości".   To miłość nawraca serca i daruje pokój ludzkości, która wydaje się czasem zagubiona i zdominowana przez siłę zła, egoizmu i strachu.  Miłość do cierpiącego jest znakiem i miarą poziomu cywilizacji rozwoju narodu.


„Myśląc Ojczyzna…” Ojczyzna - kiedy myślę - wówczas wyobrażam sobie i zakorzeniam, mówi mi o tym serce, jakby ukryta granica, która ze mnie przebiega ku innym aby wszystkich ogarniać w przeszłość dawniejszą niż każdy z nas: z niej się wyłaniam... gdy myślę Ojczyzna - by zamknąć ją w sobie jak skarb. Pytam wciąż, jak go pomnożyć, jak poszerzać tę przestrzeń, którą wypełnia.             KAROL WOJTYŁA


Patriotyzm, miłość ojczyzny to działanie, inicjatywa i pomysłowość. To szacunek, dobrze rozumiana duma i radość z bycia Polakiem.


Ignacy Krasicki „Hymn” 

„Święta miłości kochanej ojczyzny, Czują cię tylko umysły poczciwe! Dla ciebie zjadłe smakują trucizny Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe. Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe, Byle cię można wspomóc, byle wspierać, Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.”


„Reduta Ordona” Adama Mickiewicza „On będziepatron szańców.” Porucznik Julian ORDON – uczestnik powstania listopadowego, uwieczniony w wielkiej romantycznej poezji patriotycznej A. Mickiewicza na zawsze pozostanie w polskiej świadomości narodowej symbolem heroicznej walki Polaków o wolność Ojczyzny. Grobowiec J. Ordona na cmentarzu Łuczakowskim we Lwowie


„Ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek” Patriotyzm walki

Patriotyzm pracy


Młodzież polska w walce z Młodopolska rusyfikacją powieść „Syzyfowe prace” S. Żeromskiego ukazuje perfidne metody wynarodawiania polskiej młodzieży w carskiej szkole. Gdy uczniowie tracą już swoją tożsamość narodową, pojawia się młody buntownik, Bernard Zygier, który wyrywa kolegów ze „śpiączki ”. Uświadamia im ich pochodzenie, rozbudza patriotyczne uczucia oraz zainteresowanie kulturą i historią ojczystą.


Jan Twardowski „ Do moich uczniów” Uczniowie moi, uczenniczki drogie, ze szkół dla umysłowo niedorozwiniętych, com wam uczył lat kilka, stracił nerwy swoje, i wam niechaj poświęcę kilka wspomnień świętych. Jurku, z buzią otwartą, dorosły głuptasiegdzie się teraz podziewasz, w jakim obcym tłumie czy ci znów dokuczają na pauzie i w klasie i kto twe smutne oczy nareszcie zrozumie. Janko Kosiarska z rączkami sztywnymi, z noskiem co się tak uparł, że został króciutki za oknem wiatr czerwcowy z pannami ładnymi a tobie kto daruje choć uśmiech malutki.

Pamiętasz tamta lekcję, gdym o niebie mówi, te łzy co w okularach na religii stają właśnie o robotnikach myślałem z winnicy, co wołali na dworze - nikt nas nie chce nająć. Janku bez nogi prawej, z duszą pod rzęsami grubasku i jąkało - osowiały, niemy Zosiu coś wcześnie zmarła, aby nóżki krzywe szybko okryć żałobnym cieniem chryzantemy. Wojtku wiecznie płaczący i ty coś po sznurze drapał się, by mi ukraść parasol, łobuzie Pawełku z wodą w głowie i ty niewdzięczniku coś mi żaby położył na szkolnym dzienniku.

Czekam na was, najdrożsi, z każdą pierwszą gwiazdką ze srebrem betlejemskim co w pudełkach świeci z barankiem wielkanocnym. - Bez was świeczki gasną i nie ma życ dla kogo. Ten od głupich dzieci.


„Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego Alek, Rudy , Zośka, wcielając w życie ideały Braterstwa i Służby, stali się symbolami patriotycznej postawy młodych Polaków lat wojny i okupacji. My zaś współcześni możemy uczyć się od nich ofiarności, odwagi, lojalności , odpowiedzialności za siebie i innych, samodyscypliny, czy też umiejętności pracy nad sobą.


Pamiętajmy! „Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku teraźniejszości, ani nie ma prawa do przyszłości!” Józef Piłsudski


„W poezji odnajdujemy drżenie własnego serca” Anna Kamieńska


Halina Poświatowska


Gustaw Klimt „Pocałunek”


A. Renoir „Zakochani”


Jean - Honor

FRAGONARD

„Pocałunek”


Jan Van Eyck „Małżeństwo Arnolfinich”


S. Wyspiański „Macierzyństwo”


Galeria słynnych kochanków


Narcyz zapatrzony w swoje odbicie w źródle, obok niego nimfa Echo przygląda się smutnie młodzieńcowi


Apollo i Daphne Rzeźba Gianlorenza Berniniego Apollo i Dafne(1625) ukazuje Apolla pragnącego posiąść piękną nimfę. Ta broni się i wzywa pomocy bogów, dlatego zostaje zamieniona w drzewo laurowe. Ten motyw przeistoczenia się zainteresował barokowego artystę ceniącego skomplikowane linie i grę światłocienia, a przede wszystkim wielką ekspresję, będącą wyrazem dramatycznych przeżyć.


Romeo i Julia


Winicjusz i Ligia


Andrzej Kmicic i Oleńka


Jan Skrzetuski i Helena


Utwory literackie i filmy o braku miłości  „Rodzinna Europa” Czesława Miłosza forsuje ideę

Europy kulturowo jednolitej, złożonej z małych ojczyzn, tolerancyjnej i otwartej na inne tradycje. Sprzeciwia się antagonizmom i ksenofobii.  „Malowany ptak” Jerzego Kosińskiego obfituje w drastyczne sceny z życia zacofanej prowincji. Mały chłopiec doświadcza nietolerancji i złego traktowania z powodu swego wyglądu – jest albo Żydem, albo Cyganem. Tytuł książki nawiązuje aluzyjnie do ludzkiej (a raczej stadnej) nieufności w stosunku do ludzi inaczej wyglądających.


„List do ludożerców” Różewicz Tadeusz Kochani ludożercy nie patrzcie wilkiem na człowieka który pyta o wolne miejsce w przedziale kolejowym zrozumcie inni ludzie też mają dwie nogi i siedzenie Kochani ludożercy poczekajcie chwilę nie depczcie słabszych nie zgrzytajcie zębami zrozumcie ludzi jest dużo będzie jeszcze więcej więc posuńcie się trochę ustąpcie

Kochani ludożercy nie wykupujcie wszystkich świec sznurowadeł i makaronu Nie mówcie odwróceni tyłem: ja mnie mój moje mój żołądek mój włos mój odcisk moje spodnie moja żona moje dzieci moje zdanie Kochani ludożercy nie zjadajmy się Dobrze bo nie zmartwychwstaniemy Naprawdę


„Kobieta samotna” reż. Agnieszka Holland Opowieść o trudnym spotkaniu dwóch nieszczęśliwych, samotnych osób- górnika, okaleczonego podczas wypadku w kopalni i listonoszki, samotnie wychowującej syna. Mężczyzna kaleka styka się na co dzień z brutalną nietolerancją, nieporadnie, a w gruncie rzeczy tragicznie, walczy o swoje szczęście i miłość.


„Maska” reż. Peter Bogdanovich Historia nastoletniego Rocky’ego, który z powodu nieuleczalnej choroby ma zniekształconą, odpychającą twarz. Mimo to jest lubiany i akceptowany przez rówieśników, ma przyjaciół, którzy chronią go przed przykrymi uwagami innych ludzi. Nagła śmierć Rocky’ego jest dla wszystkich ogromnym wstrząsem.


„Billy Elliot” reż. Stephen Daldry

Tytułowy bohater mieszka w małej, górniczej miejscowości, w której role żeńskie i męskie są wyraźne podzielone. Obowiązuje tam tylko jeden model życia i Ci, którzy się z nim nie zgadzają zostają odrzuceni. Billy, w odróżnieniu od swoich rówieśników nie interesuje się boksem, kocha balet. Dla najbliższych to objaw zniewieścienia. Bohater jednak nie poddaje się, walczy o swoją pasję, o swoje marzenia.


„Pianista” reż. Roman Polański Opowiada o życiu znakomitego polskiego pianisty,

pochodzenia żydowskiego – Władysława Szpilmana.

Z racji tego, że był Żydem, trafił do getta warszawskiego. W ostatniej chwili wyratowano go przed zagładą w obozie pracy. Udało mu się uciec z getta i znaleźć schronienie u zaprzyjaźnionych Polaków. Później ratuje go niemiecki kapitan Wilm Hosenfeld. Życie Szpilmana było niesłychanie ciężkie i przepełnione bólem. Stracił on rodzinę i przez długi czas nie mógł rozwijać swojej pasji do gry na pianinie.


Dziękujemy za uwagę!


Miłość nie jedno imię ma