Page 1

   hud

Mitchel van Rijswijk


Inhoud Hoofdstuk 1. Visite............................................................................ 3 Hoofdstuk 2. Naar school.................................................................. 7 Hoofdstuk 3. Kerstversiering............................................................. 9 Hoofdstuk 4. Gezellig drinken ......................................................... 13 Hoofdstuk 5. Geluk bij een ongeluk? .............................................. 15


Hoofdstuk 1. Visite “Mitchel? Wordt je wakker?” vroeg mijn moeder onderaan de trap. “Ja hoor mam” schreeuwde ik terug. Waarom zeurt ze toch altijd zo erg.. “Ik heb je ontbijtje voor je op de tafel gezet!” riep ze weer. “Oké mam.. bedankt!” schreeuwde ik weer, en ik draaide me nog een keertje om. *Brrrrrrr* mijn mobiel trilde. Ik heb een Sms’je. Ik draai me om, en pakte mijn mobiel. “Hey mitch, alles goed? Ik hoorde dat je ziek was? Wat heb je? Vind je het goed als ik vanavond even langskom? Xxx Lisa” Ik drukte op Beantwoord. “Hey lis, ’t gaat wel, ik ben nog steeds beetje grieperig, maar dat gaat wel over =). Je mag altijd langskomen, dat weetje toch wel? Groetjes, Mitchel” Zo, verzonden, nu maar hopen dat ze beetje op tijd komt. En ik viel weer in slaap. *Klop klop* en de deur zwaait open. “hey mitch, gaat het een beetje?” vroeg mijn moeder. “Mwa..” antwoorde ik. “Je hebt je ontbijtje nog niet opgegeten, dus ik wou je ontbijt op bed brengen” zei ze. “das lief mam, maar ik heb niet echt honger.” Zei ik. “Das logisch” antwoorde ze daarop. “Vanavond komt Lisa, ze sms’te me net. Ze komt op ziekenbezoek zei ze.” Vertelde ik tegen mijn moeder. “Oh, Lisa.. Is dat dat leuke meisje van school?” vroeg mijn moeder. “Euh, ja mam, dat is Lisa.” Zei ik geërgerd. Waarom vraagt ze altijd zulke dingen. Heeft ze dan nog steeds niet door dat ik homo ben? Naja, vast wel, maar wilt ze het eerst van mij horen. Misschien val ik nu wel door de mand? “Ze is wel leuk af en toe” zei ik maar. En mijn moeder glimlachte. “Komop, eet je ontbijtje even op, en kom dan maar naar beneden, er wacht iemand op je.” Zei ze glimlachend.


“Wie dan?” vroeg ik nieuwsgierig. “Dat zie je zometeen wel, ga maar snel eten.” Zei ze en ze moest lachen. Ik besloot mijn ontbijt maar snel op te eten. Trok wat kleding aan, en deed mijn haar een beetje goed met water. Langzaam liep ik de trap af, en zag bekende schoenen staan. Hmm.. die schoenen zag ik laatst nog bij iemand.. maar bij wie was dat? Ik wist dat het iemand uit mijn klas was. Maar wie.. ik besloot maar niet meer na te denken en gewoon te kijken. “Hey zieke!” hoorde ik toen ik de kamer binnen kwam. Het was Jake! “hey, jou had ik hier niet verwacht haha” zei ik lachend. “alles goed?” vroeg Jake, terwijl ik op de bank ging zitten. “mwa het gaat.. met jou?” antwoorde ik. “ja gaat goed, ik kwam kijken hoe het met je ging. Want ik hoorde dat je ziek was” zei Jake bezorgd. “haha, ach ja.. ik had er ook niet vrijwillig voor gekozen hoor haha” zei ik, en ik pakte mijn kopje thee. Jake zag er altijd zo leuk en verzorgt uit, en hij was wél uit de kast, en ik durfde het niet eens tegen Lisa te zeggen. En al helemaal niet tegen mijn moeder. Wat zou die wel niet denken? Dat ik gestoord ben ofzo? En ik ga het al helemaal niet op school vertellen. Niet tegen mijn mentor, niet de rector, niemand. “Mitchel!?” vroeg Jake. “Ik vroeg je wat?” vervolgde Jake geërgerd. “Wat vroeg je dan?” vroeg ik een beetje blozend. “Of je morgen weer naar school komt haha” zei Jake, en hij moest lachen. “Ik weet nog niet, ik voel me wel beter dan gister, maar of het zo goed gaat dat ik naar school kan, dat weet ik nog niet.” Zei ik. “oh jammer, had je graag weer op school gezien” zei hij. Graag weer op school gezien? Hoe bedoelt hij dat, zou hij me leuk vinden? Of zegt ie dat alleen maar zodat ik morgen weer naar school ga? “Ik kijk wel” zei ik, en nam snel een slok thee. “Bedankt dat je geweest bent, en ik zie je nog wel een keertje?” zei mijn moeder, alsof ze wou zeggen.. “Ja hoor, ik kom binnenkort nog wel een keertje langs” zei Jake, en hij trok z’n schoenen aan, pakte zijn tas, trok zijn jas aan, en ging naar


school. En toch blijf ik erbij dat hij erg leuk is. Blond halflang haar, blauwe sprekende ogen, beetje sproetjes, en een super witte glimlach. Maar ja, wat zou hij in mij zien.. Donker kort haar, groene ogen, beetje last van acne.. ik ben hem niet waard, ik moet hem uit mijn hoofd zetten! Maar het gaat gewoon niet. Ik ging maar weer naar boven, ik was nog best wel moe. Maar ik zou toch niet meer kunnen slapen denk ik. Lisa komt vanavond ook nog, en mijn moeder verwacht altijd dat ik iets met haar heb. Waarom zou ik? Ik vind Jake leuk, niet Lisa. Ik ging op bed zitten, en keek uit het raam. Ik kon Jake nog net weg zien fietsen. Ik kroop weer onder de dekens en viel in slaap. Later op de dag kwam Lisa aangefietst. Ze zette haar fiets voor de tuin, en belde aan. Mijn moeder deed open. “Hey Lisa, tijdje niet gezien. Gaat alles goed met je?” vroeg mijn moeder. “Hallo, ja klopt, beetje druk met school en alles. Maar gelukkig gaat alles goed, en met u?” vroeg Lisa beleefd. “Zeg maar jij hoor, en ja met mij gaat ook alles goed” zei ze lachend. “Ga maar even kijken of ie al wakker is hoor” vervolgde ze, en Lisa liep de trap op. *Klop klop* en de deur ging voorzichtig open. “Hey zieke, gaat alles goed?” vroeg ze. Ik draaide me om, en zag Lisa. “Hey, mwa ’t gaat beter dan vanmorgen.” Zei ik, en ik glimlachte eventjes. “Ik heb iets voor je” zei Lisa vrolijk, en ze gaf me een doosje. “Wat is het?” vroeg ik. “Maak maar open, want ik zeg niks” antwoorde Lisa. Ik opende het doosje, en zag dat er een ketting in lag. Een Hartje met Lisa erop. “Maar daar staat Lisa op” zei ik. “Euhm ja, dat klopt. Ik hoopte dat je hem zou willen dragen want in vind je wel erg leuk eigenlijk” zei ze blozend. “Ik weet niet echt hoe ik je dit moet vertellen Lisa” zei ik, en nu begon ik te blozen. “Maar euhm, ik vrees dat het gevoel niet wederzijds is.” Zei ik, en ik zag dat Lisa haar ogen nat werden. “Ik ga


maar” zei ze verdrietig. “Ik vind het wel lief hoor!” riep ik toen ze de deur dichtdeed. Ik vind het echt zo zielig voor haar, maar ik ga geen verkering nemen met iemand die ik niet leuk vindt. En al zeker niet met een meisje. Ik vind Jake nu eenmaal leuk, en ik ben niet snel van gedachten te veranderen. Waarom stuurde mijn moeder hem vanmorgen nou weg? Mag ze hem niet ofzoiets? Ik zal het nooit weten. *Brrrrrr* en weer kreeg ik een sms’je van Lisa. “Hey mitch, sorry dat ik zo snel weer weg ging, ik voelde me verdrietig, maar ik snap je wel. Zijn we weer vrienden? Xxx Lisa” “Hey lis, het maakt niet uit hoor. En het spijt me als ik je zeer heb gedaan. En natuurlijk zijn we vrienden, de allerbeste! Xxx mit” Stuurde ik terug. En ik pakte mijn tas in voor de volgende schooldag, misschien dat ik wel probeer te gaan.


Hoofdstuk 2. Naar school. “Goedemorgen Mitchel, lekker geslapen?” vroeg mijn moeder toen ik naar beneden liep. “Ja hoor, alleen ik ben nog wel een beetje moe. Ik probeer vandaag gewoon naar school te gaan. Ik zie wel of het me gaat lukken” antwoorde ik. “Daar heb je groot gelijk in” zei ze terug, en ze gaf me een kus op m’n voorhoofd. Ik haastte me naar mijn fiets toe, vandaag zie ik Jake weer, wat zou ik blij zijn hem te zien. Ik hoop dat hij net zo blij is. Maar die kans is best klein. Ik stapte op m’n fiets, zwaaide naar mijn moeder, en fietste richting school. “Hey Mitchel!” hoorde ik achter me. Dat klonk als.. Jake! “Hey Jake!” riep ik terug, en ik remde even. Ik draaide me om, en zag Jake met een vaart op me af komen fietsen. Z’n haren waaiden met de wind mee, en in dit licht kwamen zijn ogen zo perfect uit! “Toch maar weer naar school?” vroeg Jake. “Ja, ik voelde me iets beter, en bovendien mag ik naar huis als het niet gaat” antwoorde ik. “Beter!” riep Jake, en we fietsten samen naar school. Op school aangekomen zette we onze fietsen in de fietsenstalling. En renden met de trap naar boven. Eerst hadden we Engels, van Mevrouw Aston. Daarna Nederlands, dan tekenen en vervolgens 2 uur gym. “Ik overleef deze dag niet” zei ik lachend. “Kom op joh, slome!” zei Jake met een big smile op z’n gezicht. “Pardon?” riep ik, en ik haalde hem vervolgens in op de trap. “Goodmorning children” zei Mevrouw Aston. “Ik zie dat je weer beter bent?” vervolgde ze, en ze lachte naar me. Ik knikte terug, had geen zin om Ja te zeggen. “Ik verzoek jullie om morgen kerstversiering mee


te nemen. Want het is tenslotte al bijna kerstviering” zei mevrouw Aston vrolijk. Het leek zelfs alsof ze nog nooit zo vrolijk was geweest. En alsof ze ieder moment kon gaan zingen. “Ook zoek ik een vrijwilliger die muziek mee neemt” vervolgde ze. Lisa stak haar hand op. “Dat doe ik wel mevrouw!” zei ze, en ze keek me aan alsof ze wou zeggen. *Brrrrr* mijn mobiel begon te trillen. Smsje van Jake! “Hey! Zullen we morgen samen naar school lopen? Ik kan toch niet fietsen met die doos kerstversiering. En bovendien kunnen we door het park lopen ofzo.. heeft wel iets met dit weer. Xx Jake” Wow, zag ik dat goed? Of doet ie dat bij iedereen? Xx Jake? Zou ik ook xx Mit terug doen? Ach ja, proberen kan altijd. En bovendien had Jake gelijk. De zon scheen vaak door de wolken heen, en in het park zag het er mooi uit. Ik probeerde onder de tafel een smsje terug te sturen. “Hey Jake! Ja goed idee, ik zie je rond 8 uur bij de brug! Xx Mit” Zo, dat voelde goed. Maar nu weet ik alsnog niet of hij het nou meende of niet? Twee kusjes. Zag er best lief uit. Ik had geen zin meer in de rest van de dag, ik wilde bij Jake zijn. Maar ja. Hij ging gymmen vandaag, hij moest en zou apenkooi niet missen. Dus ik liep na Engelse les naar Jake toe. “Hey Jake, ik ga naar huis, ik voel me beetje vermoeid, ik zie je morgen ochtend weer!” zei ik. “Oh oke, is goed tot morgen!” zei Jake en hij liep vervolgens naar Nederlands. En ik liep richting de conciërge. Om me af te melden van school. Pakte mijn fiets, en ging naar huis. Viel gelijk in slaap, en kon niet wachten tot morgen ochtend. Ik had de hele dag niks gegeten, maar dat kwam omdat ik verliefd was. Verliefd op Jake.


Hoofdstuk 3. Kerstversiering De volgende morgen stond Jake al een tijdje op me te wachten met een doos vol kerstversiering. Hij begon kerstliedjes te fluiten. Daar kwam ik al aangerend. Ik stopte bij Jake, en glimlachte naar hem. Jake voelde zich wat verlegen. Hij pakte een kerstslinger uit de doos, en hing hem om mijn nek. “Zo” zei Jake. “Nu heb ik je alsnog versierd!” en hij begon te lachen. Ik wist niet wat me overkwam, en of ik nu blij, of bang moest zijn. Ik glimlachte en begon te blozen. “Komop, we komen anders te laat voor het 2e lesuur!” zei Jake, en begon naar school te rennen. Ik bedacht me geen seconde, en rende met hem mee. Onderweg kwamen we langs het park, waar we even op een bankje gingen zitten rusten. “Zo, dat was me de beweging wel zeg!” begon ik gelijk. Jake keek me even aan. “Jij hebt ook totaal geen conditie” zei Jake lachend. “Vind je dat heel gek? Ik sport niet, dus dan heb je geen conditie” probeerde ik uit te leggen. “Ja ja, het zal wel” zei Jake spottend. Jake zette de doos met kerstversiering even op het bankje neer, hij ging naast me zitten. “Mitchel?” vroeg Jake voorzichtig. “Wat is er Jake?” begon ik. Jake begon te blozen, “ik moet je iets vertellen denk ik” vertelde Jake. “Ik denk dat ik je leuk begin te vinden” vervolgde Jake. Ik wist niet wat ik moest zeggen of doen, eindelijk viel de jongen die ik al een tijdje leuk vond op mij, maar wat moet ik er nu van denken? “Euhm, Jake? Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik vind jou ook best wel leuk hoor, maar ik weet niet zeker of ik..” zei ik, verder kwam ik niet, omdat ik zag dat Jake dichterbij kwam. Jake kwam wel erg dichtbij, maar het voelde fijn. Ik draaide mijn hoofd naar hem, en hij naar de mijne. Voor ik het wist zaten we daar, en gaf hij me een kus. Ik wist niet wat


me overkwam, zoveel voor iemand voelen is niet normaal! Jake verpestte het moment door te zeggen dat we nu echt moesten rennen. Anders werd Mevrouw Brown weer kwaad op ons. “Dat maakt me niet uit” zei ik, ik zou hier nog uren kunnen zetten, vooral met Jake. “Euh, ik bedoel dan moeten we maar rennen!” vervolgde ik, en daar gingen we. Gelukkig, we zijn net op tijd. We zette net 1 stap in het lokaal en de bel ging al. “Alstublieft, hier zijn uw kerstversieringen!” zei Jake poeslief. “Thank you dear, please take your seat” zei Mevrouw Brown. “You’re welcome” riepen we in koor en we gingen zitten. “Mitchel!” riep Jake. “Kom je naast me zitten?” vervolgde hij. “euhm, oke” zei ik maar en ging naast hem zitten. Ik bekeek Jake nu wel op een andere manier, het lijkt alsof hij nu vrolijker en opener is. Maar moet ik dat nu ook zijn? Moet ik blij zijn omdat ik weet dat hij me leuk vindt? Of moet ik nu doen alsof ik niks weet.. “Vandaag starten we met de onregelmatige werkwoorden. Jake wil jij beginnen het eerste rijtje voor te lezen?” riep Mevrouw Brown ineens. “Ja hoor, dat wil ik wel” zei Jake en begon het eerste rijtje te lezen. Hij is echt wel super lekker bedacht ik. En was zo erg in gedachten verzonken dat ik niet wist waar we gebleven waren toen Mevrouw Brown ineens riep dat ik moest beginnen: “Mitchel, jij mag verder waar Jake gebleven is.” “Euhhm..” zei ik snel, en keek snel bij Jake omdat hij zijn vinger in het boek had. Gelukkig dat hij dat altijd maar doet, en ik begon met lezen van het rijtje. Het voelde vreemd naast iemand te zitten die me net gezoend had, maar toch voelde het best goed. “Very good” zei Mevrouw Brown toen ik klaar was met lezen. Ik deed mijn best wel, vooral nu ik wist dat Jake naast me zit. “Je mobiel gaat” fluistert Jake, en hij had gelijk, want ik had een smsje:


“Hey Mitchel, zin om vanavond iets leuks te doen? Ik ben alleen thuis.. xxx Lisa”

Ohja, zij is er ook nog. “Wie is dat?” vroeg Jake. “oh gewoon.. is Lisa” zei ik. Jake vond het gek dat ze wou afspreken, en waarom zou ze hem nou 3 xjes geven? “Geef mij je mobiel eens?” vroeg Jake. En ik gaf mijn mobiel aan hem. “Hey Lisa, nee ik kan helaas niet, ik heb vanavond afgesproken met Jake, we gaan ergens wat drinken. Groetjes Mitchel” Stuurde hij terug. “Wat doe je?” fluisterde ik. “Nou, gewoon, vanavond gaan we iets lekkers drinken en ik betaal.” Fluisterde Jake terug. “Fijn dat ik dat ook even weet” fluisterde ik lachend. “Als de Lovebirds ook even hun snavel kunnen houden, en even kunnen opletten zou dat fijn zijn!” snauwde Mevrouw Brown. Ik wist niet hoe snel ik in mijn boek moest kijken, ik begon erg te blozen, en ik dacht dat iedereen het nu wel zou weten, maar gelukkig zat iedereen andere dingen te doen en hadden ze niks gehoord. *Trrrrrrrr* De bel ging, gelukkig, we zijn uit! De dag ging best wel snel, maar dat kan ook komen door Jake. Zucht, wat is hij toch leuk.. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd, en ik denk dat dat iets goeds is. Want ik vind hem leuk, en hij mij. “Hey Mitch!” schreeuwde Lisa keihard over het schoolplein. Zou ik doen alsof ik haar niet gehoord heb? Nee, ik ga wel zwaaien, en loop weer verder. Ik draai me net om en Jake staat voor mijn neus. “hey!” begint hij. “Vanavond rond 19.00 uur bij mij afspreken?” vervolgde hij. “oh ja hoor, is goed” zei ik, en begon te blozen. Lisa kwam op me afrennen. “Stoor ik soms?” vroeg ze. “Oh nee hoor” riepen we in koor. “Dat is wel erg toevallig” zei ze en begon keihard te lachen. Jake en ik keken elkaar beetje vreemd


aan. “Maar je kon vanavond niet?” vroeg ze. “Euhm nee, ik ga vanavond naar Jake.” Zei ik. “Oh” zei Lisa een beetje droevig. “Maar ik moet rennen, ik ga nog even snel naar mijn oma” zei ik, en ik rende weg. “Wat is ie toch leuk hé” zei Lisa tegen Jake. “Ja” antwoorde hij en hij lachte.


Hoofdstuk 4. Gezellig drinken Die avond rond een uur of 7 kwam ik bij Jake aangefietst. Hij stond al voor de deur te wachten, en z’n fiets stond naast hem. “Kom laten we gaan” zei hij, en we fietsten richting de bar. Eenmaal bij de bar aangekomen zette we onze fietsen op slot. We liepen naar binnen, bestelden wat te drinken en betaalden. We gingen aan een tafeltje zitten en begonnen te praten. “Waarom deed je dat vanmorgen?” vroeg ik aan Jake. “Wat deed ik dan?” vroeg Jake plagend. “Nou gewoon, je euhm.. zoende me” antwoorde ik fluisterend. “Oh ja?” vroeg Jake alsof ie van niks wist. “Ja” antwoorde ik. “Oh?” en weer deed Jake alsof ie van niks wist. “Maar ik heb het toch niet gedroomt?” vroeg ik aan Jake. “Euhm, ik denk het niet” zei Jake. En hij kwam naast me zitten. Hij legde zijn hand op mijn knie, en fluisterde iets in mijn oor. “Ik hou van je” Nu wist ik echt niet wat me overkwam, Jake hield van me? Ik besloot maar om iets terug te fluisteren. “Ik ook van jou” en ik begon me vreemd te voelen. Ik kreeg bijna geen lucht meer. Ik rende naar buiten, “SORRY JAKE!” riep ik er achteraan. Jake keek me na, en rende me achterna. Ik rende naar het park, dat was aan de overkant van de bar, en ik zag dat Jake me achterna rende. Ik stopte bij het bankje waar ik vervolgens op ging zitten. Jake kwam achter me aangerend en zag dat ik huilde. “Wat is er?” vroeg Jake. “Gewoon” zei ik. “Ik kan het niet” vervolgde ik. Jake kwam naast me zitten, sloeg z’n arm om me heen, hij kalmeerde me. “Mitch, je weet dat ik je nergens toe dwing, ik vind je erg leuk, en ik weet dat het misschien moeilijk is om toe te geven. Dat had ik eerst ook.” En juist die woorden maakten me rustig, ik voelde me beter. “Je hebt gelijk Jake, dit is allemaal nieuw voor me.” En ik keek naar Jake. Nog nooit heb ik zo diep in zijn ogen gekeken, ik zag dat hij echt de ware voor me was,


en dat voelde hij ook. Ik keek snel weer weg, maar kon toch zijn blik niet weerstaan. Ik keek hem weer aan, en voor ik het wist zaten we weer te zoenen, op het zelfde bankje. Nu konden we uren lang door gaan. Want ik moest pas 22.00 uur thuis zijn, en het was momenteel bijna 20.00 uur. Er kwam een oudere vrouw langs lopen met haar hondje, ze keek naar ons, en begon te glimlachen. Jake stopte even met zoenen “kijk, zo kan het dus ook” fluisterde Jake naar me “Ja, gelukkig bestaan zulke mensen” fluisterde ik terug. “Laten we maar naar mijn huis gaan, het begint koud te worden” stelde Jake voor. “Ja lijkt me een goed idee” zei ik. En we fietsten naar Jake toe. Bij Jake aangekomen gingen we naar boven. Jake was volgens mij alleen thuis, maar dat zou niks uitgemaakt hebben. “Ik ben zo terug, even wat drinken pakken” riep Jake. En hij liet me alleen in zijn kamer achter. Ik keek m’n ogen uit, veel posters van leuke jongens, en hij was fan van Lady Gaga. Ik vind haar muziek wel goed, maar om nu meteen te zeggen dat ik fan ben.. Nee. Jake kwam naar boven gelopen met 2 glazen Sinas. “Alsjeblieft” zei hij, en hij gaf me een glas. “Dank je” antwoorde ik. “Weetje Jake?” vroeg ik. “Vertel” zei Jake lachend. “Ik euhm, ik vind je erg leuk” stotterde ik. Jake keek me aan. Hij liep naar me toe, ging naast me zitten op zijn bed. En zei “Ik jou ook” zijn mond ging naar die van mij, en we begonnen weer te zoenen. Ik keek even snel op de klok, en zag dat het nu al 21.45 was. Ik schrok. “Ik moet gaan Jake” en ik liep naar beneden. Uiteraard liep Jake met me mee. En gaf me nog 1 kusje. “Kijk je uit?” zei hij. “Ja natuurlijk” zei ik terug. en ik fietste naar huis.


Hoofdstuk 5. Geluk bij een ongeluk? Onderweg naar huis fietste ik over het kruispunt. Het viel me op dat de verkeerslichten het niet deden. Ik keek naar links, en rechts en weer naar links. Er kwam niks aan. Waarom steek ik niet gewoon schuin over? Dacht ik bij mezelf. Ik was wel diep in gedachten, ik dacht aan Jake, en hoe knap en lief die voor me was. Ik keek naar links, maar omdat ik zo erg in gedachten was, vergat ik naar rechts te kijken. *TOEEEEET* *BOEEEM* en ik lag op de grond. Ik hoorde een deur dicht slaan, maar ik zag niks. “Gaat het?” vroeg iemand, ik kon niet thuisbrengen waar het vandaan kwam. Ik wou zeggen dat het goed ging, maar wat ik ook wou zeggen, ik kon mijn stem niet gebruiken. Ik voelde me misselijk, en m’n hoofd deed zeer. In de verte hoorde ik een ambulance aankomen. Ik viel weg. Ik voelde niks meer, hoorde niks meer, en dacht nergens meer aan. Twee dagen later, vroeg in de morgen, hoorde ik een paar stemmen. Wie het waren kon ik niet thuis brengen, maar de stemmen klonken bekend. “Waarom overkomt hem dit?” hoorde ik iemand zeggen. “Het gebeurt altijd met mensen waarvan je juist hoopt dat het niet gebeurt” zei de ander. Voetstappen liepen naar de deur toe, en uiteindelijk hoorde ik niks meer. “Mitchel?” vroeg degene die blijkbaar achter was gebleven. “Ik mis je, en ik hou van je, misschien hoor je dit niet eens.” En het werd even stil. “Mocht je dit wel horen, knijp dan in m’n hand” en ik voelde dat iemand mijn hand vastpakte. Met alle kracht die ik in me had, probeerde ik te knijpen. Ik hoorde dat de ander was opgelucht. “Doe maar rustig aan schat” zei de persoon die naast me stond. Al gauw herkende ik de stem. “Jake?” fluisterde ik. “Mitchel!” riep Jake enthousiast. Hij omhelsde me en gaf me een kus op m’n mond. Ik probeerde mijn ogen te openen, maar weer was er te veel licht. “Jake, wil je even de gordijnen dicht doen?” fluisterde ik. Jake stond op en deed de


gordijnen dicht. Ik probeerde mijn ogen weer te openen, en uiteindelijk lukte dat. Eindelijk kon ik Jake z’n mooie ogen weer zien. En hij die van mij natuurlijk ook. “Wat is er gebeurt?” vroeg ik aan Jake. “Je hebt een ongeluk gehad suffie. Je bent tegen een auto aan geknald! Ik schrok me dood toen ik dat hoorde!” zei Jake ongerust. “Je hebt geluk dat je nu bij bent, want je was erg ver buiten westen, de dokter dacht dat het nog wel een paar weken ging duren” ging Jake verder.

Jongens om van te houden  

Jongens om van te houden, geschreven door Mitchel van Rijswijk

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you