Issuu on Google+

ulina Krupińska została Miss Polonia 2012 Dzieciństwo[edytuj]

Lionel Messi urodził się 24 czerwca 1987 w Rosario w prowincji Santa Fe jako dziecko Jorge Horácio Messiego, pracow Celia Maríi (z domu Cuccitini), pracującą na pół etatu sprzątaczką[5][6][7][8]. Rodzina piłkarza ze strony ojca pochodzi z wł miasta Ankona, skąd jeden z przodków, Angelo Messi, wyemigrował w 1883 do Argentyny[9]. Piłkarz ma starsze rodzeń Rodrigo i Matíasa oraz siostrę Marię Sol[10]. Mając pięć lat, Messi zaczął grać w piłkę w lokalnym zespole Grandoli, któr [11][2] jego ojciec Jorge . W 1995 roku trafił do Newell's Old Boys, klubu mającego siedzibę w Rosario, rodzinnym mieście [12]

W wieku 11 lat zdiagnozowano u niego karłowatość przysadkową . Występujące w argentyńskiej Primera División Riv Plate zainteresowało się jego pozyskaniem, jednak klubu nie było stać na leczenie, którego miesięczne koszty wynosiły [8] dolarów . Ojciec piłkarza skontaktował się ze skautami hiszpańskiej Barcelony, którzy po obserwacji gry Messiego zgo [2][13][11] opłacać koszty kuracji . Dyrektor sportowy klubu Carles Rexach zaproponował Messiemu kontrakt na serwetce, p [13][8] miał przy sobie innego papieru . Piłkarz wraz z ojcem przeprowadził się do Hiszpanii i zaczął występować w młodzie [11][13] drużynach klubu .

Lionel Andrés Messi Cuccittini[3][4] (hiszpańska wymowa [ljoˈnel anˈdɾes ˈmesi]; ur. 24 czerwca 1987 w Rosario) – argentyński piłkarz występujący głównie na pozycji napastnika w Barcelonie i reprezentacji Argentyny, której jest kapitanem. Jest najlepszym strzelcem w historii tego klubu. W wieku 21 lat Messi otrzymał nominację do Złotej Piłki i Piłkarza Roku FIFA. W 2009 roku wygrał obydwie te nagrody, a w kolejnych trzech latach sięgnął po nowo powstałą Złotą Piłkę FIFA. W 2011 roku zdobył tytuł Piłkarza Roku w Europie według UEFA. Messi to czwarty piłkarz w historii, po Johanie Cruijffie, Michelu Platinim i Marco van Bastenie, który zdobył trzy Złote Piłki, oraz drugi obok Platiniego, który uczynił to z rzędu. Z powodu niskiego wzrostu i stylu gry często porównywany jest do Diego Maradony, który sam nazwał go swoim "następcą". Messi zdobył pięć mistrzostw Hiszpanii i trzy razy wygrał Ligę Mistrzów. W 2012 roku zdobył pięć goli w wygranym 7:1 meczu Ligi Mistrzów z Bayerem Leverkusen i został pierwszym piłkarzem, który to uczynił. W następnym spotkaniu zMilanem strzelił dwie bramki i z 14 trafieniami na koncie wyrównał rekord rozgrywek należący do José Altafiniego. Został wówczas po raz czwarty królem strzelców Ligi Mistrzów, czym ustanowił nowy rekord. W sezonie 2011/2012 zdobył 73 gole we wszystkich rozgrywkach, najwięcej w historii w piłki nożnej. W lidze strzelił 50 bramek i ustanowił także rekord tych rozgrywek.


W 2005 roku Messi z sześcioma golami na koncie został królem strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata. W 2006 roku został najmłodszym Argentyńczykiem, który zagrał na mistrzostwach świata, a rok później doszedł z kadrą do finałuCopa América. Messi został wybrany najlepszym piłkarzem młodego pokolenia tego turnieju. W 2008 roku z reprezentacją olimpijską zdobył złoty medal na turnieju w Pekinie. 9 grudnia 2012 roku Messi strzelając 91 bramek pobił rekord strzelonych bramek w roku kalendarzowym, który należał wcześniej do Gerda Müllera, który zdobył w 1972 roku 85 bramek, jednak rekord Argentyńczyka nie został potwierdzony przez FIFA.

Barcelona[edytuj] "Nigdy nie zapomnę tego, że to on rozpoczął moją karierę. Nie bał się na mnie postawić, mimo iż miałem szesnaście, czy siedemnaście lat." — Messi o Franku Rijkaardzie[14]

W latach 2000–2003 Messi występował w zespołach Infantil B oraz Cadete B i A (w tym ostatnim zdobył 37 bramek w 30 meczach). W sezonie 2003/2004 pobił rekord występując w aż pięciu drużynach[15]. Rozegrał jedno spotkanie w Juvenil B. Zdobył w nim bramkę i otrzymał szansę gry w Juvenil A. Strzelił tam 21 goli w 14 meczach i 29 listopada 2003 roku zadebiutował w meczu Tercera División w Barcelonie C. 6 marca 2004 roku rozegrał pierwsze spotkanie w Segunda División B w barwach zespołu B. Przez cały sezon grał w obydwu tych drużynach (kolejno osiem meczów, pięć goli i pięć spotkań bez żadnej bramki)[16][17][18]. Jeszcze wcześniej, bo 16 listopada 2003 roku, w wieku 16 [19][20] lat i 145 dni, Messi zadebiutował w pierwszej drużynie Barcelony w towarzyskim meczu z Porto . 16 października 2004 roku Messi wystąpił po raz pierwszy w Primera División, w wygranym 1:0 derbowym spotkaniu z Espanyolem[21]. W czasie występu miał 17 lat i 114 dni, stając się trzecim najmłodszym piłkarzem w historii klubu oraz najmłodszym, który zadebiutował w Primera División (we wrześniu 2007 roku rekord został pobity przez Bojana Krkicia)[19]. 1 maja 2005 w meczu z Albacete Balompié Messi zdobył swojego pierwszego gola w lidze, co uczyniło go najmłodszym strzelcem ligowej bramki dla klubu (17 lat i 311 dni). W 2007 roku osiągnięcie to ponownie poprawił Bojan Krkić[22][23]. W tamtym sezonie Messi grał także w zespole B, dla którego zdobył 6 bramek w 17 ligowych spotkaniach.


Sezon 2005/2006[edytuj] 16 września, po raz drugi w ciągu trzech miesięcy, klub postanowił zmienić warunki kontraktu piłkarza – Argentyńczyk zaczął być opłacany jak pełnoprawny członek pierwszego zespołu, a samą umowę przedłużono do czerwca 2014 roku[11]. 26 września Messi uzyskał hiszpańskie obywatelstwo[24], dzięki czemu mógł grać w Primera División. Zawodnik nie mógł wcześniej zagrać w lidze, gdyż Barcelona miała wyczerpany limit posiadania w drużynie zawodników spoza Unii Europejskiej. Pierwszym spotkaniem Ligi Mistrzówrozegranym na Camp Nou, w którym wziął udział, był pojedynek [19] z Udinese . Messi wchodząc na boisko otrzymał od fanów owacje, a w czasie meczu imponował spokojem oraz udaną współpracą z Ronaldinho[25]. Messi zdobył sześć bramek w siedemnastu ligowych występach, zaś w sześciu rozegranych meczach w Lidze Mistrzów strzelił jednego gola. 7 marca 2006 roku w meczu z Chelsea doznał naderwania mięśnia w prawym udzie, przez co nie mógł grać do końca sezonu[26]. Barcelona zakończyła rozgrywki zwyciężając w Primera División oraz w Lidze Mistrzów[27][28]


Sezon 2008/2009[edytuj]

Messi w meczu z UD Almería

Po odejściu z klubu Ronaldinho, Messi przejął po nim numer "10" na koszulce[49]. 1 października 2008 w meczu Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck, Argentyńczyk zmienił na boisku Thierry'ego Henry'ego i po siedmiu minutach zdołał dwukrotnie wpisać się na listę strzelców, dzięki czemu Barcelona, przegrywająca 0:1, zdołała ostatecznie zwyciężyć 2:1[50]. Następna ligowa potyczka przeciwko Atlético Madryt określana była mianem "przyjacielskiej rywalizacji" pomiędzy Messim i jego przyjacielem, Sergio Agüero[51]. Messi zdobył w tym meczu gola z rzutu wolnego oraz asystował przy jednej z bramek, a Barcelona wygrała spotkanie 6:1[52]. Kolejny dobry występ zaliczył w meczu z Sevillą, zdobywając dwie bramki – jedną z woleja z odległości 23 metrów, a przy kolejnej ominął [53] bramkarza i oddał strzał z ostrego kąta boiska . 13 grudnia w El Clásico Barcelona zwyciężyła 2:0, a


Messi zdobył drugiego gola dla zespołu[54]. Argentyńczyk został wybrany drugim piłkarzem świata podczas gali FIFA, gromadząc 678 punktów[55]. W meczu z Atlético Madryt, Messi zdobył swojego pierwszego hat-tricka w 2009, a Barcelona wygrała spotkanie 3:1[56]. Niespełna miesiąc później po wejściu na zmianę w potyczce z Racingiem Santander, przy stanie 1:0 dla Racingu, zdobył dwie bramki, zapewniając swojej drużynie zwycięstwo. Strzelony przez niego drugi gol w tym meczu był zarazem 5000 bramką klubu w historii jej ligowych występów[57]. W 28 kolejce rozgrywek ligowych, piłkarz zdobył swojego 30 gola w sezonie (we wszystkich rozgrywkach), przyczyniając się do wygranej 6:0 nad Málagą[58]. 8 kwietnia 2009 uzyskał dwa trafienia w spotkaniu Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium, ustanawiając tym samym swój [59] osobisty rekord dziewięciu bramek w tych rozgrywkach . Dziesięć dni później, zdobywając 20 gola w sezonie, Messi zapewnił drużynie zwycięstwo w meczu z Getafe, dzięki czemu Barcelona utrzymała [60] sześć punktów przewagi nad drugim w tabeli Realem Madryt .

Michael Carrick (z tyłu) obserwuje strzał Messiego – finał Ligi Mistrzów 2009.

Pieczętując dominację klubu w sezonie, Messi dwukrotnie wpisał się na listę strzelców w zwycięskiej 6:2 potyczce z Realem Madryt rozegranej na Santiago Bernabéu[61]; była to najwyższa porażka madryckiego klubu od 1930[62]. Po zdobyciu tych bramek, Messi podbiegł do kibiców i przed kamerami zdjął koszulkę, pokazując podkoszulek z napisem Síndrome X Fràgil (Zespół łamliwego chromosomu X), by wesprzeć dzieci cierpiące na tę dolegliwość[63]. 13 maja po raz pierwszy zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla, zdobywając bramkę i asystując przy kolejnych dwóch, prowadząc zespół do wygranej 4:1 przeciwko Athletic Bilbao[64]. 27 maja w finale Ligi Mistrzów Barcelona wygrała z Manchesterem United 2:0, a Messi strzałem głową w 70 minucie spotkania zdobył drugą bramkę[65]. Z dziewięcioma trafieniami został królem strzelców rozgrywek[65]. Barcelona sezon zakończyła triumfując w Copa del Rey, Primera División i Lidze Mistrzów[66], stając się tym samym pierwszym hiszpańskim klubem w historii, któremu udało się zdobyć potrójną koronę[67].

Sezon 2009/2010


Lionel Messi