Issuu on Google+

Νέες Περιπλανήσεις

ΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ 1973 ΤΟΥ Α’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΠΛΑΚΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μάιος 2014

Συνάντηση Μαρτίου 2014 συντακτικής ομάδας “Νέων Περιπλανήσεων”

Άξιζε. Χάσατε όσοι δεν ήρθατε, με εξαίρεση τον πρόεδρο που του βάλαμε δικαιολογημένη απουσία. Ο καιρός τέλειος από πλευράς φωτισμού και θερμοκρασίας. • Αποφασίστηκε να γίνει επανέκδοση των “Νέων Περιπλανήσεων" με υπότιτλο "γλόμπος" προς δικαίωση του Φωτίου μετά 40 χρόνια. Ετοιμάστε το υλικό σας οποιασδήποτε μορφής κείμενο (οτιδήποτε), φωτογραφία, video, μουσική. Θα ανέβει σε ψηφιακή και μετά σε χαρτί.

• Θα σκανάρουμε το πρώτο εξαντλημένο βιβλίο του Σπαβέρα μαζί με τα slides από το ταξίδι του, στην Ανταρκτική, και θα γίνει προβολή. • Μάθαμε τα πάντα για τον «κυκεώνα» και δοκιμάσαμε το σύγχρονο του Σιγάλα σαντορινιό κυκεώνα. • Λάβαμε την τελευταία παραγωγή βιβλίων των συγγραφέων και εκδοτών της παρέας. Θα ακολουθήσει κριτική μόλις τα διαβάσουμε. • Γνωρίσαμε την Ελευσίνα και τον καταπληκτικό αρχαιολογικό της χώρο. Θα ξαναπάμε. Θα

ανεβάσω ένα φωτογραφικό άλμπουμ από τη παραγωγή της ημέρας. • Από τις φωτό λείπει ο Δημήτρης Πατσάς που ήρθε αργοπορημένος και η μηχανή ήταν κουνημένη εκείνη την ώρα!!! • Ευχαριστούμε τον οικοδεσπότη μας Ηλία Μοναχολιά. Θα ξαναπάμε. Υ.Γ. Προτάθηκε να μαζέψουμε χρήματα για τα ψηφοδέλτια όταν κατέβουμε στις επόμενες εκλογές!!!! Περιμένουμε προτάσεις και ιδεολογική πλατφόρμα…

Κάποιος έπρεπε να αναλάβει την πρωτοβουλία... Η προθεσμία έπρεπε να υπάρξει και ήταν τελικά η συνάντηση στον Βασίλη Μπασκόζο. Αν δεν υπάρξουν προθεσμίες - τέτοιοι ελληνάρες που είμαστε δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ. Ανέλαβα την πρωτοβουλία μόνο και μόνο διότι γνωρίζω καλά το publisher το πρόγραμμα στο οποίο έγινε αυτό το φυλλάδιο. Δεν διεκδικώ τον τίτλο του εκδότη. Θα ήθελα να έβλεπα εδώ τις δραστηριότητες μιας παρέας αγοριών, που συναντήθηκαν κάποτε στην εφηβεία τους, και τώρα αφού πήρανε διαφορετικούς δρόμους στη ζωή, θέλουν να μοιραστούν μεταξύ τους κάτι που το θεωρούν ενδιαφέρον. Τώρα που το βλέπω τελειωμένο βγήκε πολύ ποιητικό και παρελθοντολογικό… λογικό για πρώτο τεύχος

Καλή συνέχεια...

Θα υπάρχει πάντα μια σελίδα από το παρελθόν αλλά ίσως πιο σημαντικό είναι το σήμερα. Τέλος ο φόβος μου για έλλειψη υλικού κατέληξε σε περίσσεια. Έχουμε έτοιμο και το υλικό για το επόμενο τεύχος, αν σας ενδιαφέρει… Μπορείτε να στέλνετε τις συνεργασίες σας οποιασδήποτε μορφής στο minotakisntinos@gmail.com Για την ψηφιακή έκδοση όπου υπάρχει το εδώ με ctrl+ κλικ πηγαίνετε σε αυτό τον σύνδεσμο (FB -YouTube) κλπ.

Περιεχόμενα τεύχους:

Εσύ ποιος είσαι; Εγώ είμαι ο Φ…, με θυμάσαι;

«Τρόντζος» από τον Πάνο Φωτίου και Γαβριήλ Πελεκίδη

2

Video art—video και φωτογραφίες από τον Ντίνο Μινωτάκη

2

Ρίψασπις από τον Σπύρο Παλαιοπάνο

2

Μα γιατί το τραγούδι από τον Βασίλη Μπασκόζο

3

Συναντηθήκαμε (στους συμμαθητάς μου) από τον Γιάννη Σπαβέρα και τις Περιπλανήσεις Β’ του 1973

4

«Το μήνυμα των Ελευσινίων Μυστηρίων στον σημερινό κόσμο” από τον Ηλία Μοναχολιά

4

Γειά σου παλιέ συμμαθητή — Κρυμμένε, γερασμένε. Όσα έμαθες, έμαθες — Όσα ξέχασες, ξέχασες. Όσο έλαμψες, έλαμψες. Γειά σου τρελλοσυμμαθητή δαρμένε φοβισμένε, σπασικλιασμένε Όσα αντέγραψες, αντέγραψες. Όσο ελίχθηκες, ελίχθηκες. Τώρα σώθηκε ο χρόνος πούχες -Πονηρέ Έλληνα – Για να τουμπάρεις τον Γάντζο, τον Μάνεση να κοροιδέψεις (Μεταξύ μας είμαστε, όσα έκανες, έκανες) Τώρα κάνε το καλό όσο προλαβαίνεις, όσο μπορείς ακόμα. Ρε μαλάκα! Εγώ είμαι, ο Φ…, με θυμάσαι; Εσύ ποιος είσαι;

Γραμμένο την ημέρα της συνάντησης από τον Πάνο Φωτίου.

Τόμος 1, τεύχος 1


«Τρόντζος» από τον Πάνο Φωτίου “Η γυναίκα είναι ρυπαρόν όν και αναγκαίον κακόν”

Όποιους σ‘ αμφισβητούσανε μπορούσες να συντρίψεις

Αγαπημένη ρήση του Καθηγητή μας Αρχαίων Ελληνικών

(και το μαλλί κοντό – κοντό, μάτια χαμηλωμένα).

“Κου” Παπαγεωργίου ή “Τρόντζου. “No dark sarcasm in the classroom, teacher leave the kids alone.

Με ξιπασιά διηγόσουνα του φασισμού τα κάλλη,

Pink Floyd

του Γιουνγκ τα αποφθέγματα, το μίσος στις γυναίκες.

Τρόντζε παλιές μου δάσκαλε που μ’ έκανες να φύγω

Με σαρκασμό επεδίωκες την τάξη να χωρίσεις

Από της Πλάκας το σχολειό στην Πέμπτη γυμνασίου.

σε υπάκουα «καλά» παιδιά κι αποδιοπομπέους.

Είχες όλο το Δίκαιο και την Ισχύ του Νόμου,

Που νάσαι τώρα δάσκαλε το Facebook να διαβάσεις

έπρεπε να σεβόμαστε την κάθε παπαριά σου.

Έχουν αξία άραγε των πρώην παιδιών οι εικόνες;

All an all you’re another brick in the wall”

«Θυμᾶμαι μιὰ φορὰ στὴν τετάρτη ἕνα ἀπόγευμα που κάναμε ἀρχαῖα μὲ τὸν Τρόντζο τὸν Παπαγεωργίου. Εἶχε ἀνέβει στὴν ἔδρα εἶχε πάρει ὕφος καὶ μὲ στόμφο ἄρχισε νὰ λέει: "Οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι ἦσαν ῆσαν" κι ἐκείνη τὴν ὥρα ἀπ' ἔξω πέρναγε ἡ φτεροῦ καὶ φώναξε "φτεράάά". Σκάσαμε όλοι στὰ γέλια ὁ τρόντζος ἄφρισε. Ἔκτοτε δὲν ξανακούστηκε νὰ περνάῃ ἔξω ἀπ'τὸ γυμνάσιο ἡ φτεροῦ...»

Video art - video και φωτογραφίες από τον Ντίνο Μινωτάκη. http://vimeo.com/94492019 http://vimeo.com/94492020

Αντίστιξη

Οι καλύτερες φωτογραφίες του 2013 εδώ από τη σελίδα μου στο Facebook.

Ρίψασπις από τον Σπύρο Παλαιοπάνο. ΟΚ, πείτε με ηλίθιο,

της.

αλλά από την πρώτη φορά που με φίλησε, με μέθυσε το εξωτικό άρωμά της.

Πάντα έτσι γίνεται σε έναν άντρα με μια πολύ μικρότερή του γυναίκα.

Ξεκίνησε ήρεμα, αλλά στο τέλος το πάθος μου ήταν ασυγκράτητο. ΟΚ, πείτε με ηλίθιο, όμως είχα αρχίσει να ερωτεύομαι.

Αλλά όπως συνήθως γίνεται, οι ιστορίες αυτές έχουν ένα καταστροφικό τέλος. Κάποτε μου αγόρασε για δώρο ένα όμορφο κρητικό μαυρομάνικο μαχαίρι:

«Μπορείς να το μπήξεις στο στήθος σου ή στο στήθος μου» μου είπε, «Διάλεξε!» Διάλεξα την τρίτη, πιο οδυνηρή εκδοχή. Το μαχαίρι το πέταξα.

Το σώμα μου ριγούσε πάνω στο δικό Σελίδα 2

Ν Ε Ε Σ Π Ε ΡΙ Π Λ Α Ν Η Σ Ε Ι Σ


Μα γιατί το τραγούδι… από τον Βασίλη Μπασκόζο Σκέψεις για την συνάντηση των συμμαθητών μετά από πολλά χρόνια Σκέψεις για τον χρόνο ατάκτως ριγμένες , όπως και για τις αξίες που παράγονται. Πολλές φορές αναρωτήθηκα για τους λόγους που με έκαναν να ασχοληθώ ,μαζί με τον Στράτο τον Ντίνο τον Ηλία κλπ με αυτές τις συναντήσεις. Άκρη δεν βρήκα. Πιθανόν η κοινή μας ιστορία, λίγο μια μελαγχολία που με έχει πιάσει τελευταία. Εκείνο βέβαια που είδα εγώ στην συνάντηση είναι μια προσπάθεια από τους περισσότερους να ταξιδέψουν στο παρελθόν, να επαναπροσδιοριστούν και να δουν τον τότε εαυτό τους μέσα από την ματιά των

εαυτό !!! Αλήθεια πως πρέπει να διαχειρίζεται κάποιος το χρόνο του με δεδομένο ότι η ζωή δεν είναι αιώνια ? Εγώ μια ζωή έτρεχα και αφιέρωσα όλο τον χρόνο μου στο επάγγελμα μου ,στην αρχιτεκτονική. Κάποιοι στην Γαύδο ,οι περίφημοι Ρώσοι -αν και δεν είναι όλοι ρώσοι ,είναι και γερμανοί ,Ελβετοί κλπ περνούν χρόνο τους συζητώντας, γράφοντας και καλλιεργώντας ,σαν σε ένα σύγχρονο κοινόβιο εδώ και 15 χρόνια. Μάλιστα κατασκεύασαν μια κυκλώπεια ξύλινη καρέκλα στο νοτιότερο άκρο του νησιού, που είναι και το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης. Κάποιοι άλλοι ζουν εκεί, λόγω της κρίσης, σε σκηνές, μόνιμα, και αγναντεύουν το πέλαγος.

άλλων. Οι περισσότεροι θυμόντουσαν ονόματα αλλά όχι τους ίδιους τους χαρακτήρες των συμμαθητών τους. Θα έλεγα ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν να αναβαθμιστούμε μεταξύ μας ,εκτός από εξαιρέσεις. Είναι λογικό ,παιδία ήμασταν τότε. Όμως εντυπωσιάστηκα από το συνολικό επίπεδο ,και μιλώ για την ψυχή και όχι για το επίπεδο μόρφωσης η την επαγγελματική επιτυχία. Αυτό κράτησα ,και άφησα της αναμνήσεις από το σχολείο πίσω , θολές και άψυχες όπως ήταν και πριν. Η ηλικία ,τα άσπρα μαλλιά ,η φθορά του σώματος είναι βέβαια ένα θέμα για σχολιασμό. Όπως το δει κανείς. Πως διαχειριστήκαμε λοιπόν τον χρόνο εμείς οι παλαιοί συμμαθητές όλο αυτό το διάστημα που δεν βρισκόμασταν? Αυτά τα ΕΙΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ και τα αποτύπωσε με εκπληκτικό τρόπο ο Ντίνος Μινωτάκης ,στην κάμερα και στο Facebook ,που εγώ πρωτοξεκίνησα απορώντας και με τον ίδιο μου τον Τ Ο Μ ΟΣ 1 , Τ Ε Υ Χ Ο Σ 1

Εντύπωση μου έκανε μια είδηση που και αυτή αφορά τον χρόνο και τις αξίες που παράγονται. Μια ομάδα από την Γαλλία ήρθε στην Ελλάδα και έγραψε στις άδειες ταμπέλες της αττικής οδού διάφορα σουρεαλ μηνύματα. Πως ξεκίνησε η ιδέα? Ένας από αυτούς ,σε κάποια επίσκεψη του στην Ελλάδα είδε τις πινακίδες, γύρισε πίσω στην Γαλλία και οργάνωσε το ταξίδι μαζί με άλλους ζωγράφους, σκιτσογράφους κλπ.

θαριστής που συναντούσα εκεί ,στο φανάρι δίπλα στο γραφείο μου λείπει. Έχει έρθει ένας άλλος. Προφανώς αυτοί δεν ξέρουν ότι υπάρχει και η Γαύδος. Και ο χρόνος περνά ... Και κάποια τραγούδια από τον αγαπητό μου Randy Newman:

Αφιερωμένο στον φίλο μου Αλέξη Παπανικολάου. εδώ Αφιερωμένο στον πατέρα μου. Εδώ Αφιερωμένο στην Ζωή: εδώ

Μάζεψαν χρήματα με διάφορα events που έκαναν στην χώρα τους, μπήκαν σε ένα φορτηγάκι και ήρθαν στην Ελλάδα να πραγματοποιήσουν το έργο. Τα σχόλια δικά σας

Κάποιοι άλλοι βρίσκονται στα φανάρια και μαζεύουν τα ψιλά που τους δίνουμε καθαρίζοντας τζάμια ,κάθε μέρα ανελλιπώς .Μετά από δυο χρόνια συνεχούς παρουσίας ο τζαμοκα-

Σελίδα 3


Με το κρυωμένο χέρι του Βορριά. Συναντηθήκαμε. (- στους συμμαθητάς μου.-) ‘Εξω χιονίζει , κάτι ξένοιαστες άνοιξες Ποίηση Γιάννη Σπαβέρα πέρασαν αμυδρά στο σβήσιμο της λάμπας... από τις Περιπλανήσεις Β’ Αθήνα 1973

Χωριστήκαμε και όμως θα σε θυμάμαι Απαρνήθηκα τις φτερωτές επάλξεις του ονείρου Όχι σαν τον σκοπό της «φυλακής» μου Και δέχτηκα να κατέβω ένα -– ένα τα σκαλοπάτια

Μα σαν το φίλο συμμαθητή του ��λυκού παρελθόντος.

της θύμησης, του παρελθόντος. Γιατί οι καρδιές μας δεν ξέχασαν Και γύρισα στα σχολικά χρόνια Τόσο γρήγορα, όχι τα χρόνια και τις τρέλλες, Στο αναρρωτήρι του μυαλού μου,

Επισκεφθείτε τη σελίδα μας στο Facebook εδώ

μα την υπόσχεση πως έξω από το σχολείο Εκεί που μόνο θα μπορούσαμε να συναντήσουθα μείνουμε μαθητούδια λεύτερα, στο μάθημα

με

της ανθρώπινης σκέψης

Τον Κρυφό πόθο μας

Το μήνυμα των Ελευσινίων Μυστηρίων στον σημερινό κόσμο Albert Hoffman (και για την αντιγραφή Ηλίας Μοναχολιάς) (Απόσπασμα)

ισχύ στον δυτικό κόσμο.

Η μεγάλη σημασία και η μακρά διάρκεια τέλεσης των Μυστηρίων δείχνουν ότι ανταποκρίνονταν σε μία πνευματική ανάγκη, σε μια λαχτάρα της ψυχής. Σύμφωνα με την άποψη του Νίτσε, το ελληνικό πνεύμα χαρακτηρίστηκε από μία επίγνωση της πραγματικότητας ξεκομμένη από τις πηγές της. Η Ελλάδα υπήρξε το λίκνο μία εμπειρίας της πραγματικότητας στην οποία το “εγώ” αισθανόταν αποκομμένο από τον εξωτερικό κόσμο.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια συνδέονταν στενά με τις τελετές και τους εορτασμούς προς τιμήν του θεού Διονύσου. Ουσιαστικά οδηγούσαν στην θεραπεία, στην υπέρβαση του χάσματος μεταξύ ανθρώπινου είδους και φύσης, στην ακύρωση, θα μπορούσε να πει κανείς, του χάσματος μεταξύ δημιουργού και δημιουργίας. Αυτή ήταν η αληθινή, -πραγματικά σπουδαία- προσφορά των Ελευσινίων Μυστηρίων. Η ιστορική και πολιτιστική τους σημασία αλλά και η επίδρασή τους στην ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος είναι πολύ δύσκολο να παραγνωριστούν. Εδώ, η δυστυχούσα ανθρωπότητα, η διχασμένη από το ορθολογιστικό, αντικειμενικό της πνεύμα, βρήκε παραμυθία σε μία μυστικιστική εμπειρία ολοκλήρωσης που κατέστησε το άτομο ικανό να πιστέψει στην αθανασία της αιώνιας ύπαρξης.

Εδώ, ο συνειδητός διαχωρισμός του ατόμου από το περιβάλλον αναπτύχθηκε νωρίτερα απ' ότι σε άλλες κουλτούρες. Αυτή η δυϊστική αντίληψη για τον κόσμο, την οποία ο γερμανός γιατρός και συγγραφέας Gottfired Benn έχει χαρακτηρίσει ως ευρωπαϊκή νεύρωση του πεπρωμένου διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο σε όλη τη διαδρομή της ιστορίας του ευρωπαϊκού πνεύματος και εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη

Η Ελευσίνα μπορεί να γίνει ένα πρότυπο για το σήμερα. «Ελευσίνια» κέντρα θα μπορούσαν να ενώσουν και να ενδυναμώσουν τα πολλά πνευματικά ρεύματα της εποχής μας, που όλα τους έχουν τον ίδιο σκοπό τη δημιουργία, μέσω της διεύρυνσης της συνείδησης των ατόμων, των κατάλληλων συνθηκών για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο δίχως πολέμους και χωρίς καταστροφή του περιβάλλοντος, έναν κόσμο ευτυχισμένων ανθρώπων. Ένα οδοιπορικό στη σημερινή Ελευσίνα μπορείτε να δείτε εδώ.


Μάιος 2014