Page 1

ROZDZIAŁ I Wady i zalety książki tradycyjnej, a ebooka– porównanie W dzisiejszych czasach tradycyjne książki coraz częściej zastępowane są przez tzw. ebooki, czyli ksiązki elektroniczne. W tym rozdziale postaramy się porównać obie wersje książki. Ebook- zalety. Zwolennicy publikacji elektronicznych wskazują przede wszystkim na niższe ceny (nie trzeba płacid za druk, papier), na wygodę i szybkośd dostępu do zawartości, możliwośd przeszukiwania treści. W porównaniu z tradycyjnymi ksiązkami, ebooki nie zajmują miejsca na półkach, nie niszczą się i się nie kurzą. Można trzymad całą bibliotekę, która normalnie zajęłaby pół mieszkania, na dysku zwykłego, domowego komputera. Tekst pojawiający się na wyświetlaczu wygląda jakby był wydrukowany i jest czytelny pod dowolnym kątem, nawet w słoocu, co odróżnia tą technologię od zwykłych wyświetlaczy LCD. LIBRIe przypomina gabarytami tradycyjną książkę, a dzięki specjalnemu wejściu na karty pamięci MemoryStick, możemy mied przy sobie całą bibliotekę. Wydawcy już teraz dostrzegają, że warto zainteresowad się elektronicznymi książkami, których koszt wydania jest dużo mniejszy, a proces wydawniczy jest znacznie krótszy, niż przy druku. Ebook- wady Niewątpliwie czytanie książki na ekranie monitora nie jest ani najwygodniejsze, ani najzdrowsze dla oczu. Publikacji elektronicznej nie weźmiemy też w podróż (chyba, że na przenośnym kompututerze, lub palmtopie), ani nie poczytamy w łóżku.

ROZDZIAŁ II SŁYNNI FIZYCY I ICH OSIĄGNIĘCIA


Mikołaj Kopernik Polski astronom, urodzony w 1473r. w Toruniu przy ul. św. Anny (obecnie: Kopernika). W latach 1491-1495 studiował w Krakowie, a następnie we Włoszech (Bolonia, Padwa, Ferrara). W 1503r. doktoryzował się z prawa kanonicznego. Po powrocie do Polski mieszkał w Lidzbarku Warmioskim, Fromborku (1510), Olsztynie (1520-1521, w czasie wojny polsko-krzyżackiej). Opracował heliocentryczny model Układu Słonecznego, według którego Słooce znajduje się w centrum, Ziemia jest planetą i podobnie jak pozostałe planety obiega Słooce po orbicie kolistej. Jego teoria została opublikowana w 1543r. w księdze De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich). Mimo zadedykowania dzieła ówczesnemu papieżowi, nie została przychylnie przyjęta przez Kościół, a nawet umieszczono ją w 1616r. w indeksie ksiąg zakazanych. Teoria Kopernika wpłynęła na sposób patrzenia na miejsce Ziemi i człowieka we Wszechświecie i stała się podstawą rozwoju nauk ścisłych. Określa się ją mianem "rewolucji kopernikaoskiej". Z idei Kopernika wywodzi się późniejsza zasada kosmologiczna, zwana także zasadą kopernikaoską, według której częśd Wszechświata dostępna obserwacjom nie różni się od jego pozostałych części. W wersji uogólnionej przyjmuje się, że żaden punkt we Wszechświecie nie jest wyróżniony. Kopernik był także matematykiem, lekarzem, prawnikiem, ekonomistą, publikował prace o reformie monetarnej i sformułował prawo, iż "gorszy pieniądz wypiera z rynku lepszy". Imię Kopernika nadawano sondom kosmicznym, instytucjom i obiektom na ciałach niebieskich. Noszą je: - duży krater na Księżycu (107 km średnicy) - duży krater na Marsie (292 km średnicy) - planetoida nr 1322 (orbita 1.86 - 2.99 j.a., okres obiegu 3.77 lat) - OAO-3 Copernicus (1972-065A) - amerykaoski satelita do obserwacji w promieniach nadfioletowych i rentgenowskich, działał w latach 1972-1980 - Kopernik 500 (Interkosmos 9; 1973-022A) - satelita radziecko-polski do badania promieniowania Słooca i jonosfery, działał w roku 1973 - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu


- Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika Polskiej Akademii Nauk (CAMK) w Toruniu znajduje się Dom Kopernika będący muzeum poświęconym astronomowi.

Izaak Newton Izaak Newton był z pochodzenia Anglikiem. Urodził się w 1642 roku w Woolsthorpe koło Colsterworth, w hrabstwie Lincolnshire. Ojciec zmarł 3 miesiące przed urodzeniem syna, matka za to wkrótce potem wyszła ponownie za mąż i oddała chłopca pod opiekę babci. Zabrała go z powrotem po kilku latach. Zawsze interesował się fizyką i matematyką, a przyswajanie nowych wiadomości przychodziło mu nader łatwo. Specjalizował się szczególnie w trzech dziedzinach: optyce, fizyce oraz matematyce - co, jak się okazało, miało stad się sensem jego życia. W 1664 roku Newton został stypendystą Trinity, a rok później uzyskał tytuł bakalaureata, co pozwoliło mu swobodnie prowadzid własne badania. We wczesnej młodości, na początku swej naukowej kariery Newton odkrył już częściowo powszechne prawo ciążenia, sformułował podstawowe prawa mechaniki i badał naturę światłą. Wyniki swoich badao starannie spisywał. Jednak opublikował je dopiero po kilku latach. W 1667 roku Izaak powrócił do Trinity. Stał się członkiem kolegium uniwersytetu w Cambridge. Jako pierwszy geniusz Newtona docenił jego nauczyciel – Izaak Barrow. 2 lata po powrocie do Cambridge Newton objął po nim katedrę matematyki. Zbudował wtedy pierwszy teleskop zwierciadlany (reflektor), co wzbudziło ogromne zainteresowanie. Dzięki temu w wieku 30 lat Izaak Newton został członkiem Royal Society. W 1684 roku Newtona odwiedził Edmund Halley – wielki astronom i matematyk. Uczeni omawiali kwestie związane z ruchem planet. Tezę, że planety poruszają się po orbitach epileptycznych Izaak postawił już wiele lat wcześniej, stosując swoje równania różniczkowe. Powrócił do tej kwestii i w 1684 roku opublikował De Motus Corporum, a po kolejnych latach badao przygotował obszerny traktat „Zasady matematyczne filozofii naturalnej” . W tym dziele sformułował 3 zasady dynamiki i prawo powszechnego ciążenia. Prawa dynamiki Newtona głoszą: • Pierwsze prawo „Jeżeli na ciało nie działa żadna siła, porusza się ono ze stałą prędkością. Ciało pozostaje w spoczynku tak długo, jak długo nie działa na nie żadna siła. Jest to zasada bezwładności.”


•Drugie prawo „Przyspieszenie ciała jest wprost proporcjonalne do działającej na nie siły i odwrotnie proporcjonalne do jego masy. To prawo można wyrazid równaniem: siła jest równa masie pomnożonej przez przyspieszenie (F=ma)." • Trzecie prawo „Każda akcja wywołuje równą jej i przeciwnie skierowaną reakcję” Prawo powszechnego ciążenia Newtona stwierdza, że: „między dwoma ciałami działa siła przyciągająca, proporcjonalna do ich masy i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi.” Ciekawostką jest to, że po śmierci Newtona znaleziono ogromny zbiór nie opublikowanych prac, na temat ezoterycznych i mistycznych badao alchemicznych. Okazuje się, że Newton przez wiele lat prowadził bardzo intensywnie takie badania i doświadczenia, które miały m.in. doprowadzid do zamiany zwykłego metalu w „kamieo filozoficzny”.

Johannes Kepler Johannes Kepler przyszedł na świat w roku 1571, a dokładnie 21 grudnia, jako 7 miesięczny wcześniak w ubogiej szlacheckiej rodzinie. Jak na owe czasy cudem przeżył tak wczesne narodziny. Przez całe dzieciostwo był wątłego zdrowia, ale wytrwale walczył o swoje życie. Był wybitnym astronomem, matematykiem i fizykykiem niemieckiej doby renesansu, profesorem uniwersytetu w Grazu, Linzu, uczniem i kontynuatorem prac T. de Brahe w obserwatorium astronomicznym w Pradze, zwolennikiem teorii M. Kopernika. Odkrył eliptyczny kształt orbit planetarnych i sformułował prawa ruchu planet Układu Słonecznego (prawa Keplera), opracował i opublikował tablice astronomiczne (Tabulae Rodolfinae 1627), obliczył objętości 92 brył obrotowych, prowadził prace w dziedzinie optyki, skonstruował lunetę (tzw. lunetę keplerowskę), zbudowaną z 2 soczewek skupiających oraz badał prawo załamania światła (załamanie światła).


Dwa prawa Keplera: I. Orbita każdej planety jest elipsą. Słooce znajduje się w jednym z jej ognisk, wspólnym dla wszystkich planet. II. Promieo wodzący planety (czyli odcinek łączący planetę ze Słoocem) zakreśla w jednakowych odstępach czasu figury o takich samych polach powierzchni. Prawa Keplera dostarczyły w zasadzie pełnego i prawidłowego opisu ruchu planet dookoła Słooca i wyjaśniły w ten sposób jeden z podstawowych problemów astronomii, którego rozwiązanie wymykało się nawet takim geniuszom, jak Kopernik i Galileusz. Oczywiście, Kepler nie wytłumaczył, dlaczego planety poruszają się po takich, a nie innych orbitach - ten problem rozwiązał dopiero Isaac Newton sto lat później, ale prawa Keplera były niezwykle ważnym wstępem do wspaniałej syntezy Newtona. (Newton kiedyś powiedział: "Jeżeli widzę dalej niż inni ludzie, to tylko dlatego, że stoję na ramionach olbrzymów". Niewątpliwie, Kepler był jednym z tych olbrzymów, których miał na myśli Newton).

fajna klasa  

fajna klasa

Advertisement