Page 1

16-18 Απριλίου 2010 Αριθμός φύλλου 863/63


2

ΠΟΛΗ

16 - 4 - 10

i„‰¸–‡rÀ„½Šˆƒ…¸

šÒ“©˜©‘oߛ™‘ž¨Ô‘áz— •—ž

lÀ”‡¸…±¸À„’À‡±Ž„’

‡

ατά μία έννοια, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι συνεχίζουμε τις ζωές μας. Ενα εστιατόριο που επισκέφτηκα το βράδυ της Τρίτης ήταν φίσκα (και «αντικαπνιστικό» μάλιστα), στο "ΤΑF" της οδού Νορμανού το περασμένο Σάββατο δεν έπεφτε καρφίτσα. Μόνο την Παρασκευή σε γνωστό πολυκατάστημα της πλατείας Κοτζιά με έπιασε η καρδιά μου. Η αίσθηση που είχες ήταν ότι έχει επιβληθεί στρατιωτικός νόμος και επίκειται από στιγμή σε στιγμή απαγόρευση κυκλοφορίας. Οι πελάτες ήταν ελάχιστοι, σχεδόν οι μισοί από τους υπαλλήλους που προσπαθούσαν να «σκοτώσουν την ώρα τους», κάνοντας ασήμαντες δουλειές ή απλώς φλυαρώντας «σε πηγαδάκια». Η καταθλιπτική ατμόσφαιρα ανησύχησε τη φίλη μου, η οποία καταλήφθηκε από ενοχές ευμάρειας. Αισθανόταν άσχημα που είχε χρήματα και μπορούσε να ξοδέψει 200 ή 300 ευρώ μέσα σ’ ένα απόγευμα. Για την ακρίβεια δεν διέθετε η ίδια χρήματα, αλλά η κάρτα της (αυτό, όμως, μικρή σημασία έχει). Το γεγονός ότι μπορούσε να αγοράζει με άνεση την τοποθετούσε σε μία νέα οικονομική ελίτ της Αθήνας, στην οποία το μοναδικό κριτήριο αποδοχής ήταν ακριβώς αυτό: μπαινόβγαινε στα καταστήματα χωρίς δεύτερη σκέψη.

{

στην οποία περιδινούμαστε. Το βλέπεις στα κουρασμένα πρόσωπα στους δρόμους, αλλά ευτυχώς υπάρχει πάντα η νύχτα, η ευφορία του τέλους της ημέρας και η ελπίδα (ή ψευδαίσθηση, διαλέγετε και παίρνετε) ότι ακόμα και το πιο σκοτεινό όνειρο μπορεί να πάρει μία μικρή αναβολή ή απλώς να μην αφορά εσένα.



πολύ αναφέρομαι στη νέα επίγνωση ότι το κράτος στο οποίο είχαμε εναποθέσει τις λύσεις όλων μας των προβλημάτων είναι ένας καταχρεωμένος, διεφθαρμένος, αναποτελεσματικός μηχανισμός από τον οποίο δεν έχουμε να περιμένουμε σχεδόν τίποτα. Αυτό το κράτος μάς έκανε μαλθακούς και παθητικούς. Και είναι τώρα στα δικά μας χέρια να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για τη ζωή μας χωρίς κανέναν «πατερούλη» από δίπλα. Εναν «πατερούλη» που τον διατηρούσαμε στη φορμόλη τόσα χρόνια, μόνο και μόνο για να μην συνειδητοποιήσουμε τις δικές μας ευθύνες.

α μπορεί να το κάνει για πολύ καιρό ακόμα; Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η παρατεταμένη οικονομική αβεβαιότητα αρχίζει και συσσωρεύει ψυχολογική φθορά, εντελώς αχρείαστη για τις περιστάσεις. Νομίζω μόνο τώρα αρχίζει και αποκαλύπτεται το μέγεθος της δημοσιονομικής τρύπας,

μως, στην πραγματικότητα, σ’ αυτό που μας συμβαίνει είμαστε όλοι μαζί. Είτε εργαζόμαστε, είτε μείναμε χωρίς δουλειά, είτε χρωστάμε, είτε δεν χρωστάμε, είτε ψηφίσαμε, είτε δεν ψηφίσαμε. Και σαν τον απελπισμένο που ψάχνει απεγνωσμένα ένα φως στην άκρη του τούνελ, θα διακινδυνεύσω μία πρόβλεψη. Αυτή η κρίση που μοιάζει πρωτόγνωρη σε διάρκεια και σε βάθος, είναι ταυτόχρονα και μια ευκαιρία να ξανασυνδεθούμε ο ένας με τον άλλον. Δεν εννοώ να πιαστούμε χέρι με χέρι ή να αρχίζουμε να αγκαλιάζουμε κορμούς δέντρων στον Εθνικό Κήπο, φωνάζοντας διάφορα new age τσιτάτα. Πιο

y

ιατί, φυσικά, δεν μας κάνει «κοινωνία των πολιτών» μία μαύρη μπλούζα για την Πάρνηθα ούτε το κατέβασμα του γενικού στην Ωρα της Γης. Παρά τις καλές τους προθέσεις, οι πρωτοβουλίες που μας δίνουν την ψευδαίσθηση της «συμμετοχής» εξευμενίζουν τις ενοχές μας για την κραυγαλέα απουσία μας όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Ενα παράδειγμα μόνο. Χθες από τις 11 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία του ΟΑΣΑ, τον ΗΣΑΠ, τα τρόλεϊ και το τραμ ακινητοποίησαν τα οχήματα και τους συρμούς τους λόγω γενικής συνέλευσης. Πρόκειται για διαδεδομένη πρακτική στο πλαίσιο μιας μεταπολιτευτικής κουλτούρας που μας έφτασε στα σημερινά χάλια. Και οι τέσσερις δημόσιοι οργανισμοί είναι φουλ ελλειμματικοί. Δεν μπορώ να καταλάβω σε τι συνεισφέρουν οι εργαζόμενοι των εν λόγω μέσων μαζικής μεταφοράς στην κοινωνία και τον εαυτό τους, διαιωνίζοντας μια κακή παράδοση. Για να ξανασυνδεθούμε ο ένας με τον άλλο, μέρες που είναι, για να δείξουμε ότι αρχίζουμε και αντιλαμβανόμαστε ότι ζούμε μαζί και όχι ο ένας εις βάρος του άλλου, ας αρχίσουμε από τα πιο απλά. Από τον εαυτό μας και από όσα δεν θα μας κοστίσουν ούτε μισό ευρώ.


4

ΑΠΟΨΗ

16 - 4 - 10

lÀ³„½Š’À½¸†¬À½¸’ Εβδομαδιαία ειδική έκδοση της εφημερίδας Metropolis www.metropolisnews.gr metropolis@metropolisnews.gr Τηλ. Επικοινωνίας: 210 48.23.977 - 48.16.710 Fax: 210 - 48.32.887 Ιδιοκτησία - Εκδοση ΜETROPOLIS EΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Εδρα: Εθνάρχου Μακαρίου & Δημητρίου Φαληρέως 2 Τ.Κ. 185 47 - Ν. Φάληρο Σύνταξη - Διαφήμιση: Κύπρου 12Α Τ.Κ. 183 46 - Μοσχάτο Σύμβουλος Eκδοσης: Κώστας Τσαούσης Project Manager: Βίκτωρας Δήμας Συντονισμός Eκδοσης: Νατάσα Μαστοράκου, Θάνος Τριανταφύλλου Στην οργάνωση, παραγωγή και επιμέλεια της έκδοσης συμμετέχουν οι: Αλεξία Κονάχου, Γεωργία Μπάστα, Νάντια Γιαννούλη, Γεωργία Διαβολίτση, Νίκος Καλαμπάκας, Νικήτας Καραγιάννης, Βασίλης Καραγιαννόπουλος, Αντώνης Κόλλιας, Γιάννης Μανάλης, Μιχάλης Παναγιωτάκης, Νίκος Πιτσιλαδής, Αλεξάνδρα Σαρμά, Xρήστος Τσαπακίδης, Αντώνης Χιοκτούρης, Ανδρέας Γιαννόπουλος, Ντίνος Ρητινιώτης, Θάνος Αλεξίου, Βασίλης Αναστασόπουλος, Βίκυ Οικονομοπούλου, Τηλέμαχος Χορμοβίτης Δημιουργικό: Δημήτρης Στεργίου, Ρουμπίνη Νάτση, Γιώργος Στασινόπουλος, Iωάννα Κυρίτση Εμπορικός Διευθυντής: Πάνος Πατρίκης Διαφήμιση: Χρήστος Τσαούσης, Εμμανουέλα Χειρακάκη Φωτογραφίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Actionimages, AFP, ΕUROKINISSI Εκτύπωση: Η Καθημερινη Α.Ε.

֘¡©Ò’”ß›Š¨ÎŠ™Š’Ñ––‘



ι διακοπές, έστω και οι ολιγοήμερες όπως αυτές του Πάσχα, είναι ό,τι πρέπει για να αποσυντονιστούμε από το «πρόγραμμα» της καθημερινότητας. Επιστρέφοντας στη βάση μας, μας περίμενε η «καυτή πατάτα» της καταρρακωμένης οικονομίας μας για να φτάσουμε τελικά χθες να διαβάσουμε την ακόλουθη επιστολή του υπουργού Οικονομικών, κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, με την οποία ξεκινά ουσιαστικά η διαβούλευση των όρων του σχεδίου για τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας, ώστε να υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία σε βάθος τριετίας και να νιώσουμε ρίγη να διαπερνούν την σπονδυλική μας στήλη: «Αγαπητοί κύριοι, Σύμφωνα με τη δήλωση της 11ης Απριλίου 2010, για τη στήριξη της Ελλάδας από τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης, οι ελληνικές Αρχές ζητούν διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ πάνω σε ένα πολυετές πρόγραμμα οικονομικών πολιτικών, που θα στηρίζεται στα συμπεράσματα του ECOFIN του Φεβρουαρίου και το οποίο θα μπορεί να υποστηριχθεί με οικονομική βοήθεια από τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ, στην περίπτωση που οι ελληνικές Αρχές αποφασίσουν να αιτηθούν μία τέτοια βοήθεια. Με εκτίμηση, Γιώργος Παπακωνσταντίνου» Το τι θα επακολουθήσει απομένει να το δούμε. Εχοντας κατά νου ότι μέχρι προχθές επέμεναν ότι «η Ελλάδα θα τα καταφέρει μόνη της» ένα έχω να πω: καλό κουράγιο σύντροφοι! Για να συνέλθω, λοιπόν, βγήκα στο μπαλκόνι, αλλά ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με τον ημιυπαίθριο του απέναντι. Αμάν! Πού να ηρεμήσεις; Ο μικρόκοσμος της πολυκατοικίας μας έχει έρθει στην επιφάνεια και μαζί του οι μεγάλες και τις μικρές αλήθειες της ζωής μας στην Αθήνα, είτε αυτές λέγονται κοινόχρηστα, είτε ανοχή προς τους γείτονές μας. «Αν μέχρι τώρα θεωρούσαμε ζούγκλα την Αθήνα, κάτσε και θα δεις σε λίγο τα άγρια θηρία να βγαίνουν στις λεωφόρους και τις πλατείες της», μου σχολίασε ο φίλτατος Δημήτρης. Μάλλον εννοούσε τους εκπαιδευτικούς που αγρίεψαν με τις επικείμενες αλλαγές στην Παιδεία. «Μα, δεν υπάρχουν αισιόδοξα μηνύματα για το μέλλον;», τόλμησα να ρωτήσω μια μέρα στο γραφείο τη Γεωργία. «Κοίτα, πάλι καλά που υπάρχει και η Ιος, η οποία είναι υποψήφια για τα

βραβεία Εuropean Enterprise Award 2010 και την κατηγορία Ιmproving the Business Enviroment», μου απάντησε και ξαλάφρωσα λιγάκι. Λίγο αργότερα, εμφανίστηκε και ο Θάνος με καλά(!) μαντάτα από ορισμένα μαγαζιά της πόλης, των οποίων οι ιδιοκτήτες σε μία κρίση αισιοδοξίας λένε ότι το τέλος του κόσμου μπορεί και ν’ αργήσει ακόμα λίγο. «Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ βρε φίλη μου;» ρώτησα τη Νάντια, ενώ καπνίζαμε σε ένα διάλειμμα της δουλειάς. «Δεν ξέρω, αλλά θα πάω να δω το θεατρικό με τη Μαρινέλλα και θα σου πω». «Μιλάει η εθνική αοιδός μας για την ιστορία του τόπου;», αναρωτήθηκα. Πάντως, από πλευράς ηλικίας, και ας μην της φαίνεται, σίγουρα κάτι θα έχει να πει. Μένει, λοιπόν, να το διαπιστώσουμε, όσοι τουλάχιστον από εμάς είμαστε ακόμα σε θέση να αγοράσουμε ένα εισιτήριο θεάτρου. Οι υπόλοιποι θα περιμένουν να «ανέβει» το βίντεο της παράστασης στο You Tube. Και καλά ένα εισιτήριο για αθηναϊκό θέατρο, στα μουσικά φεστιβάλ της Ευ-

ρώπης πώς θα πάμε; Μήπως τελικά εκείνα είναι φτηνότερα; Πάντως, σε έναν κόσμο που σύντομα θα πληρώνουμε ακόμα και το οξυγόνο που αναπνέουμε, η αναζήτηση για προσφορές και «ευκαιρίες» με σκοπό τη μείωση των εξόδων μας, ανταγωνίζεται τα «χρυσά» δελτία του Τζόκερ και του Λόττο. «Και όμως, υπάρχουν τρόποι να εξοικονομήσεις χρήματα. Λίγο ψάξιμο θέλει», με καθησύχασε ο Ντίνος. «Δηλαδή; Για πες μου μερικούς», τον ρώτησα σαν τον διψασμένο που βολοδέρνει στη μέση της ερήμου χωρίς πυξίδα. «Να, για παράδειγμα, car-pooling, couch-surfing, παζάρια, ανταλλακτήρια, υπάρχουν αρκετοί. Τι να σου λέω; ‘Διάβασέ’ με και θα δεις…», μου απάντησε και τα λόγια του μίλησαν κατευθείαν στην καρδιά μου. Τώρα μάλιστα που η ρημάδα η σκόνη από τη Σαχάρα μας θυμάται κάθε άλλο Σαββατοκύριακο, νιώθω πολύ μέσα στο αφρικανικό κλίμα. Με αδικείτε; Ή όπως λένε οι φίλοι μου “bon soir, bienvenue monsieur Dominique…”.


16 - 4 - 10

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ADS@ÌUDQRHNM

5

šÒ“©˜©Òߔ—ž¨ƒ’›š’•ŠÞž

ШÑǕ‡¨—Žš¨Ñ‡•Ñʗ‡š -Εκτακτος ο Μιχαλάκης σας, κυρία Μερόπη μου. Ειδικά όταν ποζάρει όλο αγριάδα στα πρωτοσέλιδα, με τα χέρια σταυρωμένα, είναι ίδιος ο... Κότζακ! Ηθελα να σας ρωτήσω, μα όλο το ξεχνάω: τι τον ταΐζετε και φουσκώνει έτσι; Ή μήπως τον φτιασιδώνουν οι εφημερίδες της παρατάξεως; -Ευχαριστούμε, κυρία Ελπινίκη μου. Πρέπει να ξέρετε ότι ο Μιχάλης μου τρώει μόνο ψαρονέφρι με σαλάτα ρόκα και γυμνάζεται συνέχεια. Γι’ αυτό είναι πάντα σε φόρμα. Αλλά μου κουράζεται και πολύ. Ο Πάκης σας, θυμάμαι, όλο στον Μπαϊρακτάρη την έβγαζε. -Για ψαρονέφρι πήγαινε κι ο δικός μου, κυρία Μερόπη μου. Επειτα, τον καλούσε ο πρωθυπουργός, ν’ αρνηθεί; -Οχι βέβαια, ήταν συλλεκτικές εκείνες οι συναντήσεις. Δεν πρόκειται να ξαναγίνουν. -Αχ, μη μου λέτε τέτοια και είδα και μπακλαβάδες στον ύπνο μου. -Οι μπακλαβάδες κάνουν ζάχαρο και ο πρωθυπουργός χοληστερίνη, κυρία Ελπινίκη μου. Καλύτερα να τους βλέπετε στον ύπνο σας... -Καλά, μη νομίζετε κυρία Μερόπη μου πως κοιμόμαστε και πολύ στα Φιλαδέλφεια. Κάθε μέρα μας χτυπούν την πόρτα κάτι λαχανιασμένα ξερακιανά με μαύρα γυαλιά και κουνημένες φωτογραφίες αγνώστων «μαλλιάδων» στο χέρι. Αφήστε που γυρνοβολάει και αυτό το ελικόπτερο του ΣΚΑΪ, «ντρούγκου-ντρούγκου» πάνω απ’ το κεφάλι μας, όλη την ώρα. -Αααα, δεν είναι του ΣΚΑΪ, κυρία Ελπινίκη μου. Δικό μας είναι. Ερευνά. Το καλό με τη μέρα της μαρμότας είναι ότι νιώθεις και πιο νέος. Και ξαφνικά, ξημέρωσε Ιούλιος 2002. Τα ελικόπτερα της αστυνομίας κάνουν κύκλους πάνω από κεραίες και ηλιακούς, ο Ελιοτ Νες μοιράζει πόζες και αποκλειστικές συνεντεύξεις, οι άντρες της Αντιτρομοκρατικής ξαναμπαίνουν στις στολές των νίντζα και τα γυαλισμένα μαύρα τζιπ κάνουν ντριφτ στην Αλεξάνδρας, με τέρμα το «Κάρμινα μπουράνα» στα ραδιοσιντί. Ναι, ο Μπιρσίμ ανέλαβε τη σκηνοθεσία.

Πάντως ο Προκόπης πρέπει να άφησε το καλύτερο όνομα στην πλατεία. Δεν ενοχλούσε καθόλου τα άλλα παιδάκια που ήθελαν να παίξουν. Επαιζε μόνο με τους φίλους του και δεν έκανε ποτέ κακές παρέες. Κυμπάρης άνθρωπος. Τα τραγικά πρόσωπα στην υπόθεση είναι οι άμοιροι οι «παππούδες» της οργάνωσης. Τώρα που μείναν μόνοι τους, δεν έχουν κανέναν να τους δίνει τα φάρμακά τους. Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί έστειλαν να βάλουν γκαζάκια στο Νίκο Γκάλη. Τους είχε μείνει απωθημένο ο Μπούτρος Γκάλι και μέσα στην παράκρουση της άνοιας, «χτύπησαν» όποιον βρήκαν πρώτο στον τηλεφωνικό κατάλογο. Και μέσα σ’ όλα, τα ευλογημένα τα σπρεντ μόνο λίγο καιρό ανασταίνουν και ξανά προς τη δόξα τραβούν, αφού μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα δανειστήκαμε δύο έως τέσσερις φορές ακριβότερα από τον Ιανουάριο και πέντε έως επτά φορές ακριβότερα από τον περασμένο Οκτώβριο. Σκέψου δηλαδή να μην είχαμε κατατροπώσει τους κερδοσκόπους με κουμπούρια και φαλτσέτες. Ας τους στείλουμε ένα μέιλ να τους ενημερώσουμε ότι οι κουτόφραγκοι αδελφοί μας, μάς (ξανα)δάνεισαν, μήπως και φιλοτιμηθούν τώρα που είναι ζεστό ακόμα το αί-

σθημα ηθικής που μας διακατέχει από το κεφάλι ως την ουρά, να ρίξουν τα επιτόκια… Οχι τίποτα άλλο, μήπως πάρουν και τίποτα πίσω οι δανειστές. Κι ενώ οι διεθνείς οίκοι -καλά παιδιά, κατά τα άλλα- παίζουν στο στοίχημα το «πότε θα σπάσουμε το γουρουνάκι των συμπέθερων απ’ τα εξωτερικά», στη γιάφκα της Ηρώδου Αττικού έχουν ήδη αρχίσει να διαρρέουν προκηρύξεις με τα διαφορά ταξιδιωτικά παπαγαλάκια ότι το ΔΝΤ είναι μονόδρομος. Βάλ’ τε και κάνα καρτοτηλέφωνο εκεί πίσω από το Σύνταγμα, τα κινητά είναι επικίνδυνα. Πιπέρι στο στόμα. Ψελλίζεις ΔΝΤ στην Ουγγαρία, σου λέει, και πηδάνε στο Δούναβη να σωθούν. Περικοπές μισθών, αύξηση ανεργίας, επιπρόσθετη άμεση φορολογία και πολλά άλλα συνόδευσαν τη στρατοπέδευση του ΔΝΤ στη χώρα. Και φυσικά, κατάρρευση της σοσιαλιστικής παράταξης με ποσοστό από 44% στο 19,3% στις βουλευτικές εκλογές της προηγούμενης εβδομάδας. Φρένο. Ο Μάνος της δικής μας γενιάς δεν υπάρχει πια. Τι κι αν οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο; Οι παντοτινές θα μείνουν εδώ, να εμπνέουν ακόμα περισσότερους εφηβικούς ρεμβασμούς. Καλό ταξίδι.


6

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

16 - 4 - 10

»‡k¨‹’’Ž“‘Ũ —Žš¨ˆ•‹—‡“‘Èš¨ Ə‘Æ“ÆÑɇš ֘¡©×™ßš›— ¨ÕšŠzŠ”à‘

Η

προεκλογική περίοδος στη Βρετανία βρίσκεται πλέον στην τελική της ευθεία και η καταστροφολογία έχει πάρει τη δική της θέση στην πολιτική ατζέντα, ως είθισται, άλλωστε, σε τέτοιες περιπτώσεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο David Cameron, ηγέτης του κόμματος των Συντηρητικών, δήλωσε στις 9 Απρίλιου σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του BBC: «Εδώ είμαστε σήμερα, με ένα δημοσιονομικό έλλειμμα μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας». Το ότι έχουμε «πέσει» τόσο πολύ στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων μας (και όχι μόνο), το γνωρίζουμε ήδη. Το να μας θέτουν όμως ως σημείο αναφοράς για τον ορισμό της καταστροφής, αυτό αποτελεί νέο ήθος… Παρόλα αυτά, η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που βρίσκεται μπροστά στο χείλος του δημοσιονομικού γκρεμού. Και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Βρετανία του κ. Brown (και μελλοντικά του κ. Cameron) δεν είναι λίγα· και δεν είναι εύκολα.

&QDDJ©•‹“©!QHSHRG©RS@SHRSHBR Αμέσως μετά τη συνέντευξη του κ. Cameron, πολλοί δημοσιογράφοι έψαξαν για να επαληθεύσουν την προαναφερθείσα τοποθέτησή του. Τελικά διαπιστώθηκε ότι η γηραιά Αλβιόνα δεν διαθέτει μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα από τη χώρα μας, ωστόσο δεν απέχει και πάρα πολύ από αυτό. Με 12,6%, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ή 11,8%, σύμφωνα με τους αναθεωρημένους υπολογισμούς του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών για το 2009, καθίσταται σαφές ότι η Βρετανία θα πρέπει να προβεί σε ευρείες πρωτοβουλίες ώστε να «μαζέψει» τα δημόσια οικονομικά της. Σε διαφορετική περίπτωση, το δημόσιο χρέος θα εκτιναχθεί το 2014 στο

98% (εκτιμά το ΔΝΤ), ποσοστό που θα απέχει παρασάγγας από το αντίστοιχο ελληνικό (το Economist Intelligence Unit προβλέπει ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ξεπεράσει το 150%), αλλά δεν παύει να προκαλεί ανησυχία. Παρόλα αυτά, ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε στις 24 Μαρτίου από τον υπουργό Οικονομικών Alistair Darling επικρίθηκε για την αδυναμία του να θέσει τα θεμέλια για το αποτελεσματικό μεσοπρόθεσμο «συμμάζεμα» των προαναφερθέντων μεγεθών. Είναι γεγονός, εντούτοις, ότι το νοικοκύρεμα του προϋπολογισμού θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σε μία περίοδο, κατά την οποία η ανάκαμψη έχει μεν επιστρέψει, αλλά είναι εξαιρετικά ισχνή (0,3% κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009) και μπορεί να αποδειχτεί πρόσκαιρη. Επιπρόσθετα, ο προεκλογικός πυρετός έχει διακόψει κάθε πρωτοβουλία στο δημοσιονομικό μέτωπο, ενώ και το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Προς το παρόν, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τους Τόρις να προηγούνται με έξι ποσοστιαίες μονάδες έναντι των Εργατικών. Η διαφο-

Crash Test Δημοσιονομικό έλλειμμα (2009) Δημοσιονομικό έλλειμμα (πρόβλεψη 2010) Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ (2009) Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ (πρόβλεψη 2014) Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς 2009 (κατάταξη)

Ελλάδα 12,9%

Βρετανία 12,6%

8,7%

11,1%

113,4%

68,1%

152,5%

98%

71η

17η

Πηγές: Economist, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Διεθνής Διαφάνεια

ρά αυτή, αν μετουσιωθεί τελικά σε εκλογικό αποτέλεσμα, δεν πρόκειται να δώσει την πλειοψηφία των εδρών του Κοινοβουλίου σε ένα μόνο κόμμα (δεδομένου ότι οι Συντηρητικοί θα είναι το πρώτο κόμμα, θα χρειαστούν διαφορά μεγαλύτερη του 6,9% από τους Εργατικούς ώστε να είναι σε θέση να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση), γεγονός που συνεπάγεται πολιτική αβεβαιότητα και αποτελμάτωση, όσον αφορά στην ανάληψη γενναίων αποφάσεων οικονομικής πολιτικής εκ μέρους της νεοφώτιστης κυβέρνησης.

֋©ROQD@CR©œ’Ÿ©—¡š“•âœ’œ‹Ÿ Η ανησυχία των αγορών απέναντι σε αυτήν την τάση μεταφράζεται σε πιέσεις έναντι της στερλίνας, η οποία έχει χάσει το ένα τέταρτο της σταθμισμένης αξίας της από τα μέσα του 2007, επισημαίνει ο Economist σε σχετικό του άρθρο (“The pain to come”, 27.03.2010). Μάλιστα, ο Adarsh Sinha, αναλυτής της Barclays Capital, υπογραμμίζει: «Η ευαισθησία της στερλίνας στα εκλογικά νέα είναι πιθανό να αυξηθεί τον προσεχή μήνα, παρά την πρόσφατη ανατίμησή της». Παράλληλα, διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, όπως η S&P και η Fitch, έχουν ήδη τονίσει ότι η πολύτιμη αξιολόγηση ΑΑΑ της Βρετανίας βρίσκεται σε κίνδυνο, εάν δεν υιοθετηθεί ένα αξιόπιστο δημοσιονομικό σχέδιο αμέσως μετά τις εκλογές. Το επιτόκιο των δεκαετών βρετανικών ομολόγων είναι κατά 90 μονάδες βάσης υψηλότερο από αυτό των γερμανικών ομολόγων και η αβεβαιότητα μπορεί να το ωθήσει ακόμα πιο ψηλά, αυξάνοντας το κόστος του δανεισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά πώς φαίνεται, ακόμα και η Βρετανία βρίσκεται ενώπιον ενός σημείου καμπής για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της. Και το έργο της νέας κυβέρνησης που θα αναδυθεί από τις κάλπες της 6 Μαΐου φαντάζει επώδυνο.


16 - 4 - 10

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

²’’ÅŠ‡¨ ²œ•”wŽ¨

֘¡©×™ßš›— ¨Õ™’Š–›áz— •— 

»

ην ώρα που στην Ελλάδα ετοιμαζόμαστε να πανηγυρίσουμε μία ακόμα νίκη της χώρας μας στο ευρωπαϊκό στερέωμα, η Ευρώπη δυσανασχετεί με το ελληνικό ζήτημα, ή καλύτερα με τη διαχείριση της χώρας από το πολιτικό της σύστημα. Αυτή η δυσαρέσκεια γίνεται αισθητή σε κάθε Ελληνα που λαμβάνει μέρος στα κοινοτικά fora, στα οποία κεντρικό θέμα είναι η κρίση χρέους στην Ελλάδα. Ετσι, ενώ η θεματική αφορά στη μελλοντική στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), στο προσκήνιο βρίσκεται η κατάσταση στη χώρα μας. Συγκεκριμένα -μεταφέροντας το κλίμα από μία πρόσφατη συνάντηση στις Βρυξέλλες- η Γερμανίδα εκπρόσωπος ξεκινά την τοποθέτησή της, αναφέροντας την εκτίμησή της για την κατάσταση του ελληνικού κράτους και καταλήγει: “So, why not blame Greece”. Το λόγο παίρνει εκπρόσωπος σκανδιναβικής χώρας και συμφωνεί με την προλαλήσασα, τονίζοντας ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον παράδειγμα προς αποφυγή για τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες, χωρίς να φτάσουν στη «σάλα» του ΔΝΤ, αρχίζουν να λαμβάνουν μέτρα (αυστηρής) δημοσιονομικής προσαρμογής και να προωθούν διαρθρωτικές αλλαγές. Αναπόφευκτα, ο λόγος περνά στον Ισπανό εκπρόσωπο, ο οποίος επιχειρεί έως ένα βαθμό να αποστασιοποιηθεί από την ελληνική κρίση, και αναφέρει πως θα πρέπει να δούμε το θέμα στην ευρωπαϊκή του διάσταση, προτού καταδικάσουμε κάποιο κράτος-μέλος της ΕΕ. Σε κάποιο σημείο της στρογγυλής τράπεζας -εγκλωβισμένη μεταξύ των επίσημων κυβερνητικών δηλώσεων περί «Τιτανικού» και «πρωταθλητών της διαφθοράς» και των πρόσφατων πολιτικών επιλογών ή μη επιλογών- η ελληνική πλευρά προσπαθεί με αμηχανία να αναζητήσει τεκμηρίωση, για να τηρήσει τα προσχήματα, έχοντας τη στήριξη της Ιταλίδας εκπροσώπου και τη συμπάθεια -όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η ίδια- της Ιρλανδέζας εκπροσώπου, η οποία συμπάσχει, όπως δήλωσε, καθώς έχει περάσει τα ίδια.

֋©©›¡p{šÒ›p‹œ‹ Ενας παρατηρητής της συγκεκριμένης συζήτησης μπορεί να εξάγει τέσσερα συμπεράσματα. Πρώτον, η απουσία πραγματικής σύγκλισης μεταξύ των κρατών-μελών

του Νότου και αυτών του Βορρά μεταφράζεται στην παρούσα φάση σε μία έντονη τάση ομαδοποίησης των αδύνατων χωρών της ΕΕ (που χαρακτηρίζονται από τους Αγγλοσάξονες ως “PIIGS” ή “GIPSI”) και των ευημερούντων κρατών του Βορρά. Δεύτερον, αυτή η τάση διαφοροποίησης μεταξύ Βορρά και Νότου, η οποία αποτυπώνεται και στην εξέλιξη του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των χωρών αυτών, σε συνδυασμό με τα ευρωπαϊκά αίτια της ελληνικής κρίσης (επίπεδα επιτοκίων ΕΚΤ, κριτήρια ένταξης κά.) καθιστά επίκαιρο όσο ποτέ το ζήτημα του επαναπροσδιορισμού της ΕΕ. Ο τελευταίος θα πρέπει να έχει δομικά χαρακτηριστικά και όχι πρακτικές ανοικτών μεθόδων συντονισμού που προτείνονται από την ιδεαλιστική στρατηγική για την Ευρώπη του 2020. Τρίτον, ο μηχανισμός στήριξης -παρά τις όποιες αοριστίες του- αποτελεί ένα θετικό πρώτο βήμα για την ανάδειξη του ελληνικού ζητήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δημιουργώντας σημαντικά οφέλη ακόμα και για τους εταίρους που έδειχναν (και δείχνουν) να αντιδρούν στην προώθησή του (αποδόσεις τόκων, εμπορικές συναλλαγές, διασφάλιση των κεφαλαίων των χρηματοπιστωτικών τους ιδρυμάτων που έχουν δανείσει στην Ελλάδα κά.). Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη αποτελεί ένα πρώτο βήμα, προκειμένου να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πώς θα καταστήσουμε την Ευρώπη του 2020 περισσότερο «ευρωπαϊκή». Τέλος, έφτασε πλέον ο καιρός να σταματήσει το πολιτικό μας σύστημα να υποβαθμίζει την ελληνική οικονομία και την εικόνα της χώρας. Η διαχρονική ατολμία για διαρθρωτικές αλλαγές, η δημιουργία ενός σπάταλου δημόσιου Λεβιάθαν, οι «Τιτανικοί» και οι «πρωταθλητές της διαφθοράς» ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την κατάσταση της οικονομίας, αλλά και για τη συρρίκνωση των προοπτικών ανάκαμψης. Είναι καιρός -και εδώ οφείλει να σταθεί η απούσα έως σήμερα ακαδημαϊκή κοινότητα- να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε πώς θα γίνει η Ελλάδα του 2010, η Ευρώπη του 2020. Αλλιώς, η αμηχανία των Ελλήνων εκπροσώπων στα κοινοτικά fora θα αποτελέσει τη δεύτερη φύση τους. Εκτός και εάν αυτή η αμηχανία μετατραπεί σε αλληλοκατηγορία, γεγονός που σημαίνει ότι τότε, δυστυχώς, τα πράγματα θα χειροτερεύσουν.

7 Ïô‰y–y”›œ˜‘™nݝô “‰‘ôš–ôbŒÜ”nn‰ô š–ŸôŽŸ”‰“‘™nڕ–Ÿh ֘¡©×™ßš›— ¨ÕšŠzŠ”à‘ Η μαγική λέξη που… «φορέθηκε» πολύ αυτήν την εβδομάδα εκστομίστηκε από τον «κύριο ΔΝΤ», Dominique Strauss-Kahn: αποπληθωρισμός. Μια λέξη, η οποία και μετά τις τελευταίες εξελίξεις που μας φέρνουν προ των πυλών του μηχανισμού στήριξης των ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσει τις τιμές των παραγωγικών συντελεστών (κυρίως της εργασίας) και των προϊόντων/υπηρεσιών που παράγει, ώστε να ανακτήσει το χαμένο έδαφος στο μέτωπο της ανταγωνιστικότητας. Πράγματι, ο ρυθμός αύξησης των μισθών στη χώρα μας κινήθηκε σε ανώτερα επίπεδα από ό,τι ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας κατά την τελευταία δεκαετία. Ετσι, το 2010, ενώ το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στη Γερμανία έφτασε το 105,4, το αντίστοιχο κόστος στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο 135,4 (έτος βάσης το 2000, προβλέψεις Eurostat). Δεδομένου ότι έχουμε χάσει το εργαλείο της υποτίμησης του νομίσματος, ώστε να εξισορροπήσουμε την κατάσταση, είναι πολύ λογική η λύση της εσωτερικής υποτίμησης. Ομως, στην Ελλάδα οι ορθολογικές συμπεριφορές έσονται τελευταίες. Ο αποπληθωρισμός προαπαιτεί ευρεία κοινωνική συναίνεση. Η κυβέρνηση μπορεί μονομερώς να μειώσει το εισόδημα των εργαζομένων της, αλλά στον ιδιωτικό τομέα χρειάζεται η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας. Ακόμα και εάν οι εργαζόμενοι αποδεχτούν μία τέτοια σύμβαση, θα πρέπει να αποδεχτούν τη μείωση των αποδοχών τους σε ένα νομικά δεσμευτικό κείμενο, με αντάλλαγμα τη μείωση των τιμών των προϊόντων/υπηρεσιών των επιχειρήσεων, η οποία είναι ακατόρθωτο να προβλεφθεί από κάποιο συμβατικό κείμενο. Σε αυτήν την περίπτωση, και σε ένα πλαίσιο ελλιπούς ανταγωνισμού, έκαστος διευθυντής εταιρείας θα πρέπει ξεχωριστά να προβεί σε μείωση των τιμών των αγαθών ή υπηρεσιών που παρέχει. Και ιδού ο πειρασμός. Ο κάθε επιχειρηματίας μπορεί να σκεφτεί ότι μπορεί να επωφεληθεί από τη συνολική συμφωνία, χωρίς να τηρήσει τις δικές του δεσμεύσεις. Και ενώ η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας ευνοεί όλους τους εταίρους, η μη τήρησή του από κάποιον θα του αποφέρει δυσανάλογα κέρδη. Είμαστε έτοιμοι να λύσουμε το «δίλημμα του φυλακισμένου;»


8

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

16 - 4 - 10

Ê¯´¬Á»¹¸´¶§Ê¬µ¨¬Ê ½¹Âʁ»¬²p¬½´¼p¹« .©{Ɗ™•Èš¨~‹’‡ÉŠŽš© p“–Ò©›œ˜—©€Ñ–—¨Õ™’Š–›Šâ••—

Οταν κάποιος ξεκινάει να διαβάσει τα «βασικά» για την οικονομία, σίγουρα πρέπει να ξεκινήσει από το Θ. Πελαγίδη. Σε αυτή όμως τη χρονική συγκυρία η ανάγνωση των βιβλίων του καθίσταται επιβεβλημένη και υποχρεωτική για όποιον ενδιαφέρεται να «αποκρυπτογραφήσει» λέξεις και εκφράσεις όπως ελληνική οικονομία, κρίση, ύφεση, διέξοδος, ανάπτυξη... Ο καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς θέτει στο βιβλίο που συνέγραψε μαζί με το Μιχάλη Μητσόπουλο, μια σειρά από ιδιότυπα αλλά σε κάθε περίπτωση ενδιαφέροντα ερωτήματα όπως: σχετίζονται τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα με τη φοροδιαφυγή; Με αφορμή λοιπόν την έκδοση του βιβλίου, ο Θ. Πελαγίδης μιλάει για την «αναγκαία στροφή με όρους πραγματισμού» που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία, θέτει ως άμεση προτεραιότητα τη βελτίωση της ποιότητας της νομοθετικής παραγωγής και διαπιστώνει πως η Ευρώπη έχει σοβαρό πρόβλημα συλλογικής δράσης και κοινού συμφέροντος.

Ο τίτλος του βιβλίου έχει την κρίσιμη λέξη «στροφή». Στροφή με όρους ιδεολογικούς; Ποια είναι η στροφή που πρέπει ή έπρεπε να γίνει; Στροφή με όρους «πραγματισμού». Η αναγνώριση ενός πραγματικού προβλήματος και η ανάγκη για τη λύση του υπέρ του ευρύτερου συμφέροντος δεν πρέπει να «περιλαμβάνει» ιδεολογικές αγκυλώσεις και εμμονές. Τόσο η κυβερνητική παρέμβαση, όσο και οι αγορές μπορούν και πρέπει να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία λύσης ενός προβλήματος χωρίς παρωπίδες. Ωστόσο, μια λύση υπέρ του δημόσιου συμφέροντος είναι μία λύση προοδευτική. Επομένως, αφορά και αγγίζει τόσο την ιδεολογία, όσο και την πολιτική. Μας περιγράφετε μια «κοινωνία προσοδοθηρικών ομάδων». Οι συντεχνίες είναι το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας; Υπάρχει όντως ένα γενικό συμφέρον σε μια κοινωνία αντιθέσεων; Υπάρχει γενικό συμφέρον, γιατί υπάρχουν δημόσια αγαθά και εξωτερικότητες που μας αφορούν όλους. Το πρόβλημα με την Ελλάδα είναι ότι, καθώς τα δημόσια αγαθά που μας ενώνουν είναι κάπως περιορισμένα και αδύνατα, αναπτύσσεται ένας «μαζικός λαθρεπιβατισμός», στον οποίο τα οικονομικά υποκείμενα και οι ομάδες προσπαθούν σε ένα στρεβλό θεσμικό πλαίσιο να μεγιστοποιήσουν το όφελός τους, παραβαίνοντας τους κανόνες, με αποτέλεσμα το συνολικό αποτέλεσμα να μην μεγιστοποιείται για την κοινωνία ως σύνολο. Ετσι, η κοινωνία μας δεν επενδύει επαρκώς στην οργάνωση και το μέλλον της. Κατά προτεραιότητα, ποιες διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να λάβουν χώρα άμεσα; Πρώτα στο πολιτικό σύστημα, ώστε να βελτιωθεί σε ποιότη-

τα η νομοθετική παραγωγή. Ομως, είναι επείγουσες και οι αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τα σχολεία, στην απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας και γενικότερα στην επαναρρύθμιση με καλύτερους όρους της αγοράς επαγγελμάτων και προϊόντων. Μιλάτε στο βιβλίο για την πολιτική ελίτ, «στελεχωμένη από τους άριστους, τα ταλέντα», κάτι που ακούγεται σαν την «επιτροπή σοφών εθνικής σωτηρίας» για την ελληνική κυβέρνηση. Οχι. Αυτή είναι δουλειά για πολιτικούς. Ομως, οι τελευταίοι πρέπει να αντλούν στελέχη και ιδέες από ινστιτούτα πολιτικής που δυστυχώς, όμως, σήμερα

είτε δεν υπάρχουν είτε αυτά που υπάρχουν, λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης, είναι υποτονικά και υπολειτουργούν. 5% δάνειο και 45 δισ. ευρώ από ΕΕ και ΔΝΤ. Πώς βλέπετε την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης; Δεν έχω δει ακόμη κάτι συγκεκριμένο, πέρα από αυτά που γνωρίζουμε για τους μηχανισμούς του ΔΝΤ μόνο. Η Ευρώπη έχει σοβαρό πρόβλημα συλλογικής δράσης και κοινού συμφέροντος. Αυτό το βλέπουν όλοι. Επιπροσθέτως, οι όροι του δανεισμού ακόμη και στο πλαίσιο του λεγόμενου μηχανισμού είναι ασαφείς και γραφειοκρατικοί, με ένα επιτόκιο που συνεχίζει να είναι ακριβό.


16 - 4 - 10

9

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

tÀ¸†……½Š’À‡¬…Š’À$3+ž

֘¡©Õ‘•ÞoŠŸ— ¨×—™o—‹à›‘

επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, ήταν ξεκάθαρος: «Η μόνη αποτελεσματική θεραπεία που απομένει για την Ελλάδα είναι ο αποπληθωρισμός», δήλωσε σε συνέντευξή του στο αυστριακό περιοδικό Profil και συνέχισε χωρίς περιστροφές: «Θα είναι οδυνηρό. Θα σημαίνει χαμηλότερους μισθούς και χαμηλότερες τιμές. Ωστόσο, η Ελλάδα θα πρέπει να γυρίσει πίσω από το... δρόμο που πήρε τα τελευταία χρόνια. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος για τους Ελληνες από την αύξηση της ανταγωνιστικότητας». Με αυτές τις δηλώσεις, ο κ. ΣτροςΚαν «προσγείωσε» απότομα την ελληνική κυβέρνηση, που μετά τη συμφωνία για το δανεισμό από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έπλεε σε... πελάγη ευτυχίας και επέμενε πως δεν πρόκειται να ληφθούν άλλα μέτρα. Και τι ειρωνεία, αλήθεια! Ο επικεφαλής του ΔΝΤ είναι ομοϊδεάτης του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Γάλλος πολιτικός γεννήθηκε το 1949, στο αριστοκρατικό προάστιο του Παρισίου, Νεϊγί, και είναι παντρεμένος με τη διάσημη Γαλλίδα δημοσιογράφο, Αν Σινκλέρ. Μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος από τη

δεκαετία του ’80, δίδαξε οικονομικά σε διάφορα γαλλικά πανεπιστήμια και επί πρωθυπουργίας Λιονέλ Ζοσπέν διετέλεσε υπουργός Οικονομικών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του πέτυχε τη μείωση της ανεργίας και του δημόσιου χρέους, εφαρμόζοντας μια πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και απελευθέρωσης της οικονομίας, που όμως ερχόταν σε αντίθεση με το προεκλογικό πρόγραμμα των Σοσιαλιστών.

ԩӜ˜p“—á•©•‹“©˜“©…˜›“‹–“›œßŸ Το 1999, ο Στρος-Καν κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε σκάνδαλα. Αμέσως παραιτήθηκε από τη θέση του και έμεινε μακριά από την πολιτική, μέχρι να απαλλαχθεί από τις κατηγορίες -πράγμα που έγινε το 2001. Το 2007 προσπάθησε αλλά απέτυχε να κερδίσει το χρίσμα των Σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές. Τον ίδιο χρόνο, ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, πρότεινει τον ΣτροςΚαν για τη θέση του διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και κατορθώνει να εξασφαλίσει στο πρόσωπό του την υποστήριξη τόσο των Ευρωπαίων όσο και των Αμερικανών. Η ανώτατη θέση σε έναν οργανισμό που ασχολούταν κυρίως με υπερχρεωμένες χώρες της περιφέρειας, έδει-

χνε αρχικά σαν μια «χρυσή εξορία» για το Γάλλο πολιτικό. Ομως, η οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα την αναβάθμιση του ρόλου του ΔΝΤ και έτσι η θέση του διευθυντή του απέκτησε ένα νέο αυξημένο διεθνές κύρος. Σήμερα ο Στρος-Καν είναι ο δημοφιλέστερος πολιτικός της Γαλλίας. Παρότι το 2008 κατηγορήθηκε πως ευνόησε μια υπάλληλο του ΔΝΤ, με την οποία ακουγόταν ότι είχε ερωτική σχέση, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το 76% των Γάλλων έχει θετική άποψη για τον επικεφαλής του ΔΝΤ. Την ίδια στιγμή, ο Γάλλος πρόεδρος έχει την υποστήριξη μόλις του 38% της γαλλικής κοινής γνώμης. Αν γινόταν σήμερα προεδρικές εκλογές, ο Στρος-Καν θα κέρδιζε τον νυν πρόεδρο με ποσοστό 52%. Και, όπως έγραψε πρόσφατα ο Economist, αυτός ίσως είναι ένας από τους λόγους που ο Νικολά Σαρκοζί αντιτάχθηκε τόσο σθεναρά στην ανάμιξη του ΔΝΤ στη διάσωση της ελληνικής οικονομίας.

Ô©‹—œ“ …‹š•˜¢á Προς το παρόν, ο Ντομινίκ ΣτροςΚαν δεν αποκαλύπτει τα σχέδιά του για τις προεδρικές εκλογές του 2012. Ομως, όλα αυτά τα χρόνια έχει διατηρήσει στη Γαλλία, ένα δίκτυο συνεργατών και πολιτικών φίλων και τους

τελευταίους μήνες έχει πυκνώσει τις εμφανίσεις του στα γαλλικά ΜΜΕ. Μέχρι τις γαλλικές εκλογές όμως, ο Στρος-Καν, εκτός του ότι θα αποτελεί «πονοκέφαλο» για το Νικολά Σαρκόζι, θα στοιχειώνει και τους εφιάλτες της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ βέβαιο θεωρείται πως θα παίξει το ρόλο του «κακού» στη σαπουνόπερα των ελληνικών ΜΜΕ με τίτλο «Η οικονομική κρίση». Τελικά, σε τι πιστεύει ο Ντομινίκ Στρος-Καν; Ενας κεϊνσιανός που είναι υπέρ της ενίσχυσης των διεθνών Ρυθμιστικών Αρχών, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει τους κινδύνους που δημιουργεί το υψηλό δημόσιο χρέος, ένας Σοσιαλδημοκράτης που θεωρεί καλύτερη λύση τον αποπληθωρισμό… Σας φαίνονται λίγο αντιφατικά όλα αυτά; Στην πραγματικότητα, ο Ντομινίκ Στρος-Καν είναι απλώς ένας ρεαλιστής πολιτικός, που όσον αφορά στην ελληνική περίπτωση μίλησε απλά και καθαρά τη γλώσσα της αλήθειας. Μια γλώσσα που εξακολουθούν να μην γνωρίζουν οι Ελληνες πολιτικοί, που ακόμη και τώρα που το μεταπολιτευτικό μοντέλο της κρατικής σπατάλης κατέρρευσε επιμένουν να χαϊδεύουν τα... αυτιά της εκλογικής τους «πελατείας».


10

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

16 - 4 - 10

o©Š’À‡¸…À½Š’ ̲¨Ý¥¡Ì§©¡Ì³¡Ìˆˆƒ ֘¡©Ï’ŸÑ•‘¨ƒŠ–Š’›Ñ”‘ 1. Η τρομοκρατία είναι ως προς τα ΜΜΕ -και ιδίως τα τηλεοπτικά ΜΜΕ- ό,τι ο πατατοπαραγωγός για τους κατασκευαστές τσιπς. Είναι παραγωγός του προϊόντος που διακινούν. Ο ένας παράγει τον τρόμο του θεάματος και ο άλλος πουλάει το θέαμα του τρόμου. Πρόκειται για συμβιωτική σχέση, αμιγώς επικοινωνιακού περιεχομένου, με ασύμμετρα ποιοτικά οφέλη: ο μεν τρομοκράτης, ο ιδεολόγος ας πούμε τρομοκράτης, φαντασιώνεται ότι η πράξη του είναι παραδειγματική, ενώ τα Media δολώνουν σοκαρισμένους τηλεθεατές για να τους ανταλλάξουν με διαφημιστικά έσοδα. 2. Η διακίνηση του τρόμου προϋποθέτει έναν πειστικό φορέα τρόμου. Ετσι κάθε υπό εξέταση τρομοκράτης πρέπει να βγαίνει στο γυαλί φρικαλέος και απειλητικός για το μέσο τηλεθεατή. Επίσης πρέπει η φρίκη να είναι ανεπιφύλακτη. 3. Από όλο το τηλεοπτικό υπερθέαμα της «σύλληψης των τρομοκρατών», ή τέλος πάντων μιας δράκας ανθρώπων, οι οποίοι υποστηρίχθηκαν από την Ασφάλεια και δίκασε η τηλεόραση πως είναι τρομοκράτες -αλλά μέλλει να αποδειχθεί το βάσιμο του ισχυρισμού- το τρομακτικότερο για μένα ήταν ο ιερός ζήλος των κάποιων τηλεπαρουσιαστών / δημοσιογράφων να φανούν, νομιμοφρονέστεροι της Ασφάλειας. Ετσι διέδωσαν με εμφανή χαρά και θεατρική αποστροφή το διάλογο-«μαϊμού» περί καλαμπουριών των τρομοκρατών, ενώ σκοτωνόταν από τη βόμβα τους ο νεαρός Αφγανός, προκειμένου να φανούν ακόμα απεχθέστεροι οι βδελυροί τρομοκράτες. Από την πρώτη στιγμή η ιστορία είχε τρίχωμα, έτρωγε μπανάνες και κρεμόταν από τα δέντρα, πλην όμως διακινήθηκε και ουδέποτε κανένας, από όσο είδα, την πήρε πίσω ως ψευδή. Τα κανάλια έμοιαζαν να θεωρούν το κοινό τους δυνάμει οπαδούς της ένοπλης πάλης στην πλειοψηφία του και να προσπαθούν να μεταπείσουν οπαδούς αυτούς της τρομοκρατίας για το απεχθές της. 4. Εντύπωση θα προκαλούσε το γεγονός ότι κανένας από τους (σε άλλες περιπτώσεις συνομωσιολογιότατους) τηλεσχολιαστές δεν επέμεινε στην χρονική σύμπτωση της εξάρθρωσης του «Επαναστατικού Αγώνα» με σημαντικές οικονομικές εξελίξεις. Θα προκαλούσε, λέω, αν τα ίδια κανάλια πέραν του Υπ. Προ.Πο. δεν είχαν επιδείξει και καταπληκτικές ικανότητες παπαγαλισμού οιασδήποτε «διαρροής», διέφευγε και από το υπουργείο Οικονομικών τους τελευταίους μήνες. Πρόκειται για το ειδικό στην Ελλάδα φαινόμενο της ιδιωτικής και της κρατικής τηλεόρασης στο ρόλο της ομόφωνης ΥΕΝΕΔ των γραφείων Τύπου των υπουργείων Δημόσιας Τάξης, ανέκαθεν. 5. Διδακτική για το είδος του πολιτισμού που διαχειρίζονται τα κανάλια είναι και η επισήμανση για το ότι όποιος διαβάζει βιβλία οικονομίας, πολιτικής και άλλων ανατρεπτικών κλάδων είναι ύποπτος, με το «ένα πόδι» στην τρομοκρατία, δια του ζουμαρίσματος πάνω σε βιβλιοθήκες με έμφαση στα οικονομικά. 6. Μια παγκόσμια πρωτοπορία στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας είναι η διευκόλυνση της αντιτρομοκρατικής στα τηλεοπτικά συνεργεία να κάνουν βόλτες και να πιάνουν ό,τι γουστάρουν μέσα σε υποτιθέμενους χώρους που βρίθουν (θα υπέθετε κανείς) στοιχείων της δικογραφίας. 7. Δεν είμαι σίγουρος γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση, αντίθετα από άλλες περιπτώσεις, διέρρευσαν τα ονόματα των συλληφθέντων και χρησιμοποιήθηκαν από όλα τα κανάλια, από την πρώτη στιγμή. Δεν ήταν αυτή η κοινή πρακτική σε όλες τις περιπτώσεις. Υποτίθεται πως δύσκολα δημοσιοποιείται όνομα συλληφθέντος παρά μόνο ύστερα από καταδίκη. Πολύ δε μάλλον δεν προαλείφεται η ενοχή του. Υποτίθεται. 8. Για την ίδια τη φύση της νέας αυτής τρομοκρατίας (όποιοι και να ’ναι οι φυσικοί της φορείς), μπορεί να πει κανείς πως είναι παιδί και αντάξια των ΜΜΕ που την παρήγαγαν ως λόγο και ως πολιτικό βάθος.


16 - 4 - 10

11

ΠΑΙΔΕΙΑ

lÀi‰‰¸À¸À†¸‰¸­ŒŽ…À†rŽ…’

֘¡©Õє‘¨Š¢–Ñ

t

ταν είσαι η 5η χώρα στην Ευρώπη σε δαπάνες για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά η 27η στην αποδοτικότητα, κάτι πηγαίνει εντελώς στραβά. Τόσο στραβά που δεν επιτρέπεται καμία καθυστέρηση στο να προχωρήσεις σε μία ουσιαστική και ριζοσπαστική μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας σου, και όχι σε αστεία μέτρα, πιο πολύ χάριν εντυπωσιασμού παρά ουσίας, ακόμη και εάν έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Γιατί δίνεις την εντύπωση ότι προσπαθείς με πασαλείμματα να δώσεις λύσεις στο πιο καίριο και πιο κρίσιμο πρόβλημα της χώρας, μετά την οικονομία: την παιδεία. Μιλάμε για την κα Διαμαντοπούλου, η οποία, στο πολυνομοσχέδιο για θέματα παιδείας, μεταξύ άλλων, ανακοίνωσε και την κατάργηση της βάσης, με το επιχείρημα πως από την εφαρμογή των βάσεων και μετά δεν υπάρχει καμία μέτρηση για το αν βελτιώθηκε η ποιότητα των φοιτητών που μπήκαν στα πανεπιστήμια. Και αντί να την μεγαλώσει, την κατάργησε. Η υπουργός παραβιάζει ανοιχτές θύρες. Για να βελτιωθεί η ποιότητα των φοιτητών, πρέπει να βελτιωθεί η ποιότητα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μόνον έτσι έχεις αρτιότερα καταρτισμένους υποψηφίους. Πολύ αμφιβάλλουμε αν συνέβη κάτι τέτοιο. Το πρόβλημα, όπως αποδεικνύεται, είναι πως πολλές σχολές έμειναν χωρίς φοιτητές. Μετά τις βάσεις δημιουργήθηκαν σχολές με 20 φοιτητές και 20 καθηγητές. Αυτό αναιρεί την αρχική υπόθεση της κ. Διαμαντοπούλου. Για να μην υπάρχουν φοιτητές, σημαίνει πως με τις βάσεις δεν πέρασαν φοιτητές. Μι-

λάμε για μαθητές που με το ζόρι κατάφεραν να τελειώσουν το Λύκειο. Γιατί αυτοί πρέπει, ντε και καλά, να θεωρούνται επαρκείς να φοιτήσουν σε ένα ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης;

֘©‹—œ{“ áš’p‹ Στο αντεπιχείρημα πως άλλο βάσεις και άλλο ο αριθμός των εισακτέων, όπου κρίνεται και η ποιότητα των εισακτέων, αυτό είναι ψευδοδίλημμα. Για τον απλούστατο λόγο ότι μόνο κατ’ επίφαση έχουν λόγο τα πανεπιστήμια αναφορικά με τους πόσους φοιτητές θα έχουν. Το κράτος είναι αυτό που αποφασίζει και έχει κάθε λόγο να θέλει να διατηρήσει τον αριθμό υψηλό. Είτε γιατί τώρα με τη μείωση της στρατιωτικής θητείας η εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ βοηθά στον περιορισμό της ανεργίας των νέων, είτε γιατί η διατήρηση σχολών και τμημάτων σε κάποιες πόλεις υποτίθεται πως βοηθά οικονομικά τις τοπικές κοινωνίες. Το τελευταίο είναι μέγα σφάλμα, γιατί εμφανίζονται σχολές με φοιτητές, στις οποίες δεν πατάνε ποτέ και γράφονται, με το πρόσχημα να κρατήσουν την αναβολή, μπας και την επόμενη χρονιά κάνουν κάτι άλλο. Τραγελαφικές καταστάσεις, δηλαδή. Οι βάσεις, λοιπόν, λειτουργούσαν ως δεύτερος μηχανισμός που κάπως ανέστειλε τις ορδές των αμαθών. Είχαν μία χρησιμότητα, ό,τι και εάν λέει η κα Διαμαντοπούλου. H τραγωδία, όμως, έγκειται στο λανθασμένο μήνυμα που εκπέμπει το υπουργείο που δείχνει ότι επιβραβεύει τους περιορισμένων δυνατοτήτων φυγόπονους και τους τεμπέληδες με τους μαθητές που μόχθησαν, διάβασαν, ξενύχτησαν και είναι πιο ικανοί. Δείχνει ότι θεωρεί άξιους για τα πανεπιστήμια αυτούς που

δεν μπορούν καλά-καλά να περάσουν τις τάξεις του σχολείου. Και έτσι ακυρώνει προκαταβολικά τις όποιες αλλαγές θα επιχειρήσει να κάνει. Ακόμη και η αξιολόγηση των καθηγητών είναι άχρηστη. Τι τους νοιάζει τους μαθητές πλέον αν είναι καλοί ή κακοί οι καθηγητές τους, αν είναι επιμορφωμένοι ή όχι, αφού από σήμερα ξέρουν πως, διαβάσουν δεν διαβάσουν, κάπου θα μπουν.

Í©•‹œÒ–’”’ Και το τραγικό είναι πως οι συνθήκες μέσα στις τάξεις, που ήδη είναι ασυμμάζευτες, θα γίνουν ακόμη χειρότερες, εις βάρος και των επιμελών ή όσων καθηγητών κάνουν καλά τη δουλειά τους. Και αντί να φροντίσει να αφήσει τα πανεπιστήμια να αποφασίζουν αυτά ποιους θεωρούν επαρκείς, τα «φορτώνει» με ακόμη περισσότερους υπεράριθμους που -για φέτος μόνο- εκτιμάται πως θα είναι 15.000. Το σίγουρο είναι πως του χρόνου σίγουρα πολλά θα αλλάξουν, όπως ήδη άρχισε να διαρρέει το υπουργείο, προκειμένου να αμβλύνει τις εντυπώσεις. Αυτός, όμως, είναι ένας ακόμη λόγος να πιστεύουμε πως οι πρόσφατες ανακοινώσεις ήταν ένα επικοινωνιακό τρικ, εφόσον τα κύρια μέτρα έπονται. Γιατί, λοιπόν, τώρα; Θυμίζει αρκετά την κατάργηση της ποδιάς, μέτρο το οποίο, ωστόσο, ακολούθησε η κατακρεούργηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με τη βιομηχανία των διδακτόρων. Ακόμη και οι αρχιτέκτονες των τότε μέτρων, σήμερα ανατριχιάζουν με τη θύελλα που έσπειραν τότε. Ας ελπίσουμε πως δεν θα έχουμε τα ίδια. Μέχρι τότε η κα Διαμαντοπούλου θα πρέπει να ξαναδιαβάσει, ώστε να περάσει τη βάση.


12

KΟΣΜΟΣ

16 - 4 - 10

¼”s¸½±»„’

Ž„À“Œ¸À‘‰Àn¸ƒ”r‘‰

Κοσμοναύτης

ταίρους, όμως οι τελευταίοι τους «έδειξαν» την... πόρτα του ΔΝΤ. Οι δυσβάστακτοι όροι που το τελευταίο επέβαλε, προκειμένου η Ουγγαρία να δανείστει, προκάλεσαν «μάχες χαρακωμάτων» στον κυβερνητικό συνασπισμό, την παραίτηση Γκουρτσάνι και το σχηματισμό μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών, η οποία, με την καθοδήγηση του σοσιαλιστή, πρώην υπουργού οικονομικών Γκόρντον Μπαϊνάι (φωτό), ανέλαβε να συνεχίσει το αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας. Τα αποτελέσματα, όμως, του συγκεκριμένου προγράμματος, μέχρι στιγμής, είναι μόνο αρνητικά. Το ΑΕΠ της χώρας παρουσιάζει μείωση κοντά στο 7% ενώ η ανεργία ξεπέρασε το 10%. Οι γενικές περικοπές μισθών (συμπεριλαμβανομένου του 13ου), οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, οι αυξήσεις φόρων και η μείωση των πόρων των τοπικών διοικήσεων αποτελούν παράγοντες που βαθαίνουν την οικονομική ύφεση και τη μεταφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Με τά παραπάνο δεδομένα, η ήττα των Σοσιαλιστών ήταν αναμενόμενη. Αναμενόμενη ήταν και η νίκη του Βίκτορ Ορμπάν και του κεντροδεξιού κόμματος Fidesz, που συγκέντρωσε το 53% των ψήφων. Ωστόσο, μη αναμενόμενο θεωρείται από αναλυτές το ποσοστό που συγκέντρωσε το ακροδεξιό κόμμα Jobbik (17%). «Λάθος» απαντούν άλλοι συνάδελφοί τους, που θεωρούν απόλυτα φυσιολογικό το γεγονός ότι η οικο-

νομική εξαθλίωση στάθηκε αφορμή για την αναβίωση του ακραίου εθνικισμού στη χώρα. Η διαπίστωση αυτή, προσθέτουν, γίνεται πιο κατανοητή αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός πως στις εκλογές του 2006, όταν όλα ήταν ρόδινα, το συγκεκριμένο αντισημιτικό και αντι-ρομά κόμμα, είχε λάβει μόλις 2,2% των ψήφων. Η Ουγγαρία, σήμερα, μοιάζει να βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα... αίνιγμα, παρόμοιο με τον κύβο του Ρούμπικ (αυτόν με τις ανακατεμένες χρωματιστές επιφάνειες που πρέπει να συνδυαστούν αρμονικά). Μόνο που αυτήν τη φορά το «αίνιγμα» είναι τόσο περίπλοκο, που ακόμα και ο εφευρέτης του κύβου (και συμπατριώτης τους) δεν είναι σίγουρο πως μπορεί να βοηθήσει στη λύση.

ǚo—–Šã›‘ž N¨”Š›Ñ¨”ášo—–¨È–›˜–‘ž¨×’—”›—㙑ž

Τ

ο 2006, δύο μόλις χρόνια μετά την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το σοσιαλιστικό κόμμα της Ουγγαρίας (MSZP) κέρδισε για δεύτερη συνεχόμενη φορά τις εκλογές, αυξάνοντας το ποσοστό του από 46% (το 2002) σε 49%. Στον πρώτο γύρο, όμως, των προεδρικών εκλογών της προηγούμενης Κυριακής τα ποσοστά του MSZP καταβαραθρώθηκαν, «πέφτοντας» στο 19,3%.Τι μεσολάβησε; Μια πολιτική κρίση, άρρηκτα συνδεδεμένη με την ομολογία του πρώην πρωθυπουργού πως μέρα και νύχτα έλεγε ψέματα, μια οικονομική κρίση, άρρηκτα συνδεδεμένη με μια κρίση δανεισμού και μια κοινωνική κρίση, άρρηκτα συνδεδεμένη με τα μέτρα που επέβαλλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για την οικονομική εξυγίανση της χώρας. Η πολική κρίση ξέσπασε το 2006 μετά τη «γενναία» επανεκτίμηση του δημοσίου ελλείμματος από 4% σε 11% του ΑΕΠ. Ακολούθως, μια μαγνητοφωνημένη ομιλία του τότε πρωθυπουργού Φέρενς Γκουρτσάνι, στην οποία αποκαλυπτόταν η συνειδητή παραπλάνηση των πολιτών για την οικονομική κατάσταση της χώρας, στάθηκε αφορμή για να ξεσπάσουν οι μεγαλύτερες ταραχές των τελευταίων 50 ετών. Στην συνέχεια η κυβέρνηση, επιστρατεύοντας τα οποία αποθέματα πολιτικής αξιοπιστίας είχε στη διάθεσή της, προσπάθησε να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο εφαρμόζοντας μιας σειρά ήπιων διαρθρωτικών (και όχι μόνο) αλλαγών. Την προσπάθειά, όμως, διέκοψε η πλήρης αδυναμία δανεισμού, η οποία, το φθινόπωρο του 2008, οδήγησε σε ανικανότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Οι Μαγυάροι απευθύνθηκαν για βοήθεια στους Ευρωπαίους ε-


14

COVER

16 - 4 - 10

€ß•‹©‹–à“Ÿ ©Žß•‹©{–’‘ߟ ֘¡©Ò’”ß›Š¨ÎŠ™Š’Ñ––‘

i

θηναϊκή πολυκατοικία: μια πονεμένη ιστορία, ένα όνειρο των 70’s που σύντομα μετατράπηκε σε γκρίζο εφιάλτη, με τον οποίο μάθαμε να ζούμε. Η θαλπωρή και η ασυλία της μονοκατοικίας έδωσαν τη θέση τους στον «κοινοβιακό» χαρακτήρα των διαμερισμάτων, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται -τραγικό ή αστείο. Παράδειγμα 1ο: στην απέναντι πολυκατοικία ένας νέος ενοικιαστής βγαίνει στο μπαλκόνι του και σιγοντάρει στο ρυθμό και τους στίχους ενός τραγουδιού. Δύο ορόφους πιο πάνω, η γλωσσοκοπάνα της γειτονιάς δεν χάνει ευκαιρία: «σιγά, από την παραφωνία θα κόψει το γάλα». Ο άνθρωπος είναι ξένος και επειδή -προφανώς- δεν κατάλαβε τη σπόντα της, συνέχισε να τραγουδάει μέχρι τελικά που μπήκε μέσα και έκλεισε πίσω του τη μπαλκονόπορτα… Ειρήνη, έστω και για λίγο. Η ίδια «κυρία», ωστόσο, δεν φαίνεται να νοιάζεται στο παραμικρό αν το γάλα των γειτόνων της θα κόψει από τις δικές της φωνές, με τις οποίες κάθε τόσο «στολίζει» σύζυγο και κόρη. «Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω! Γούστο μου και καπέλο μου, ορίστε μας εκεί…», ακούστηκε μια μέρα να λέει στο δύστυχο συμβίο της. Θέλεις δεν θέλεις (που δεν θέλεις) την ακούς. Μάλλον και εκείνη ακούει εσένα αν τυχόν ξεχαστείς και υψώσεις λίγο την ένταση της φωνής σου. Μια μέρα, βγαίνοντας από την πολυκατοικία μου, πρόσεξα ότι στο ισόγειο του απέναντι κτιρίου βρισκόταν σε εξέλιξη συνέλευση των ενοίκων. Η εν λόγω φωνακλού ωρυόταν προς μία γειτόνισσά της, άγνωστο για ποιο λόγο. Οι περαστικοί κοντοστέκονταν να δουν τι συνέβαινε. Εκείνη, απτόητη, συνέχιζε τη λεκτική επίθεσή της. Δεν έμεινα να δω τη συνέχεια, αλλά μέχρι που έστριψα στη γωνία του τετραγώνου μπορούσα ακόμη να την ακούσω και με τη φαντασία μου να βλέπω τις φλέβες στο λαιμό της φουσκωμένες, να συμπληρώνουν αυτή την τόσο… «τρυφερή» εικόνα. Παράδειγμα 2ο: στην σπάνια ηρεμία ενός απογεύματος στην πόλη, ένα καφεδάκι στη βεράντα είναι βάλσαμο. Ολα όμως αλλάζουν όταν ξαφνικά το άρωμα του φρέσκου καφέ πνίγεται στη μυρωδιά των τηγανιτών ψαριών, που ανεβαίνει από τους «από κάτω». Αθάνατη πολυκατοικία. Παράδειγμα 3ο: τρία κτίρια παραδίπλα, το παρατημένο πλησταριό -ένα δωμάτιο όλο κι όλο- της ταράτσας αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει «πρόσωπο». Κόσμος πάει κι έρχεται, ενώ μέχρι πρότινος δεν έβλεπες ποτέ ψυχή. Επειτα από λίγες μέρες καταλάβαμε πως ενοικιάστηκε και μάλιστα σε μια οικογένεια με παιδί. Δυο

γλάστρες, μια καλαμωτή στα κάγκελα, ένα πανί για τέντα και το «σπιτάκι» είναι έτοιμο. Ενα μεσημέρι Κυριακής, ενώ στέκομαι στο μπαλκόνι καπνίζοντας το τσιγάρο μου, βλέπω την «από κάτω» να κάνει το ίδιο παρέα με μια άλλη γυναίκα και να σχολιάζουν κοιτάζοντας προς το, κατοικημένο πλέον, πλησταριό. «Κοίτα, κοίτα, το νοίκιασαν σε μετανάστες. Καλά, δεν υπάρχει κανείς να τους ελέγξει;», την άκουσα να λέει στη φίλη της. Στην παράνοια που λέγεται ελληνική πολυκατοικία, το γεγονός ότι η εν λόγω «δημοκρατική» κυρία έχει μετατρέψει το πίσω μπαλκόνι της σε δωμάτιο, κλείνοντάς το με αλουμίνια, δεν παίζει κανένα ρόλο, ούτε τη σταματά από το να κάνει κριτική για το απέναντι πλησταριό και τη φτωχή οικογένεια που μετακόμισε εκεί. Παράδειγμα 4ο: «Παρακαλούνται οι ένοικοι που δεν έχουν καταβάλει τα κοινόχρηστα να το κάνουν, διότι αλλιώς δεν έχει πετρέλαιο». Ενα κλασικό παράδειγμα μηνύματος από το διαχειριστή της πολυκατοικίας που προσπαθεί απεγνωσμένα να συγκεντρώσει τα κοινόχρηστα, ενώ οι ένοικοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Παράδειγμα 5ο: τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά. Ποιος μένει στο 2ο όροφο; Στον 3ο; Στον 4ο; Απλές ερωτήσεις, που όμως δεν μπορούν να απαντηθούν -στις περισσότερες περιπτώσεις- με ακρίβεια. Λίγοι γνωρίζουμε το γείτονα της διπλανής πόρτας κι ας έχει την ίδια διεύθυνση μ’ εμάς. Η αποθέωση της αποξένωσης. Τους ακούμε όταν μπαινοβγαίνουν στα διαμερίσματά τους, τους συναντάμε στο διάδρομο και στην είσοδο, αλλά παραμένουν άγνωστοι όπως κι εμείς παγερά αδιάφοροι. Παράδειγμα 6ο: οι άγνωστοι του διπλανού διαμερίσματος περιεργάζονται με την άνεσή τους την αλληλογραφία μας που βρίσκεται στην είσοδο. «Προνόμιο» του κοινόβιου της πολυκατοικίας. Ενοχλητικό; Ναι, αλλά και αναπόφευκτο. Παράδειγμα 7ο: ο πόλεμος των τάξεων. Εχετε προσέξει πώς κοιτάζουν οι ένοικοι του ισογείου και του ημιυπόγειου όσους κατοικούν στα ρετιρέ; Δύο διαφορετικοί κόσμοι που χωρίζονται από λίγα μόνο τετραγωνικά μέτρα. Παράδειγμα 8ο: «Μα, ποιος ανοίγει την εξώπορτα στους διανομείς διαφημιστικών φυλλαδίων;». Ολοι και κανείς. Μικρό, καθημερινό μυστήριο για τον αστυνόμο Μπέκα της πολυκατοικίας... Παράδειγμα 9ο: πάλι χάλασε το ασανσέρ! Φτου σου, γαμώτο… Παράδειγμα 10ο: βάλε κι εσύ ένα δορυφορικό πιάτο στο μπαλκόνι σου, μπορείς. Η ταράτσα έχει προ πολλού γίνει ένα μικρό «πάρκο» άχρηστων κεραιών, που σκουριάζουν στην απραξία τους και «στολίζουν» τον ορίζοντά μας, σκιές ενός ξεπερασμένου τεχνολογικού θαύματος.


16 - 4 - 10

COVER

15

‰¼͹²¬³§Áµ¯ͻ±µ¦͹² Á ¹´º»Ç±Áͻº·¼ͺÁ°·¶¯¨ͺÁ ֘¡©~’Ñ––‘¨ƒŠzŠ’Š––áz— •— 

y

ια τους ανυποψίαστους περαστικούς, φαίνεται σαν μια ακόμη πολυκατοικία του Κέντρου. Οχι σαν αυτή στο ομώνυμο σίριαλ, που το παίζει και καθημερινή, αλλά με το που τη βλέπεις λες στην πλάκα: «θα ’ναι τούτη». Μια άσχημη πολυκατοικία του εβδομήντα-βάλε-και-κάτι-ψιλά με το γκρι της το χρωματάκι, με τα άσχημα μικρά της μπαλκόνια και τους 25 ενοίκους μοιρασμένους σε 7 ορόφους. Πρόσφατα εξοπλίστηκε και με αλουμίνια! Κατακόρυφη η άνοδος στην «κατηγορία» της! Αν αλλάξει κι αυτές τις άθλιες τέντες μπορεί να μπει και στις «φιναλίστ» της περιοχής. Δεν έχει σημασία το πού, ας πούμε, απλώς, Κέντρο. Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα μου για το σπίτι, από το 1982. Η περιγραφή ίσως σε προκαταβάλει για την οικειότητα ή και την αγάπη που έχω γι’ αυτήν τη βαρύγδουπη λέξη, που εδώ και χιλιάδες χρόνια ισοδυναμεί με την ασφάλεια. Κι όμως, κάνεις λάθος! Γιατί την εικόνα αυτή, όσο καθημερινή, μουντή και γκρινιάρα κι αν είναι, εγώ την αγαπώ. Με εκνευρίζει σίγουρα να τη βλέπω ως περαστικός, να μοιάζει με όλες τις υπόλοιπες, δεξιά κι αριστερά της. Η διαφορά όμως είναι πως σε αυτή πέρναγα κάθε μέρα την πόρτα, με τα δικά μου κλειδιά, εδώ και δύο σχεδόν δεκαετίες. Με το που μπαίνω, κοιτάω τα γραμματοκιβώτια. Φίσκα στους λογαριασμούς. Κάποιοι ένοικοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τους παίρνουν πια. Κοιτάω τη θέση του θυρωρού -άδεια εδώ και 10 χρόνια. Τον κύριο Βασίλη έχουν απλώς αντικαταστήσει κι άλλοι λογαριασμοί. Αυτοί, για τα κοινόχρηστα. Ναι, παλιά είχε κάποιο νόημα να έχεις θυρωρό. Στις καινούργιες πολυκατοικίες, ακόμη κι αν είναι τέσσερα οροφο-διαμερίσματα όλα κι όλα, ζήτημα είναι να ξέρεις άλλους δύο στο σύνολο. Στις δικές μας, που δεν έχουμε και τραγικές

αλλαγές στους ενοίκους -ο μέσος όρος ηλικίας πλησιάζει επικίνδυνα στα εννιάμερα- γνωριζόμαστε με τα μικρά μας. Δηλαδή, γνωριζόμαστε. Και πιο λιανά, επικοινωνούμε.

¶‡Ë•Æ¨ ‘ÆœÑwɨ ~•Å–“ƨ ˆ‹’Å‘¨ wƜ¨ ‘‡—‹ˆ‡É“‹¨ µÊ‘‘“Ž¨ ǓŠ‹Ž¨dµ»¶²¸¹j¨ Μπαίνω στο καθ’ όλα τρομακτικό ασανσέρ. Αλουμίνια ξέραμε να βάλουμε, το τρενάκι του τρόμου δεν μπορούμε να το αλλάξουμε! Η πιο δραματική του αλλαγή είναι κάθε Χριστούγεννα που του κοτσάρουν μια εξίσου... τρομακτική γιρλάντα. Κόκκινη. Ευτυχώς έχουμε Απρίλη! Ο καυστήρας που παλιότερα ακουγόταν όλη μέρα στις αντίστοιχες θερμοκρασίες, κάνει την «πάπια»! Αν το θερμόμετρο δεν πάει δέκα, δεν ανοίγει, που να παίζεις... κλακέτες! Ευτυχώς, οι δικοί μου έχουν ερκοντίσια (sic) -κλέφτες να γίνουν οι καημένοι της ΔΕΗ; Πατάω το 4. Δυνατά για να πιάσει. Και αρχίζει… «τσούκου-τσούκου»… Πρώτος: τι να κάνει η κυρία Σούλα; Εκεί με άφηναν οι δικοί μου μικρό, όταν ήθελαν να βγουν. Απέναντί της μένει ο Γρηγόρης. Του κάνει τα γλυκά μάτια. Κι ας έχουν 30 χρόνια διαφορά. Δεύτερος: η διαχειρίστρια για φέτος. Αν κι εγώ, τη Μαρία με τον άντρα της τους θυμάμαι να είναι διαχειριστές ανέκαθεν. Και τις ανορθόγραφες ανακοινώσεις τους κολλημένες με σελοτέιπ στο ασανσέρ. Ο όροφος αυτός είναι και ο πιο ενδιαφέρον απ’ όλους. Νοικιάζονται και διαμερίσματα σε φοιτητές. Να θυμηθώ να κατέβω με τα πόδια. Ο τρίτος πέρασε λίγο «στο ντούκου». Είναι ο... παράξενος που μένει σε κάθε πολυκατοικία. Που γκρινιάζει για το θόρυβο από τα παιδικά πάρτι κτλ… Τώρα δεν γκρινιάζει. Βασικά, τώρα μετά βίας ακούει. Και τελικά… Σπίτι. Προχωράω στο τέλος του διαδρόμου. Μαζεύω κάτι πεταμένα διαφημιστικά για σουβλάκια -δίνουν και παίρνουν αυτήν την περίοδο- και γυρίζω το κλειδί...


16

COVER

16 - 4 - 10

m¬…À­…¸“……ŽrÀ½Š” ֘¡©!Ššà•‘¨È–Šš›Ššáz— •— 

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αδυνατούν να πληρώσουν τα κοινόχρηστα, αναγκάζοντας τους διαχειριστές να… ξεθάψουν το πατροπαράδοτο τεφτέρι από το χρονοντούλαπο της ιστορίας!

z

ιαχειριστής; Ευχαριστώ, δεν θα «πάρω»… Και γιατί να «πάρω», άλλωστε; Οχι μόνο θα βάζω λεφτά από την τσέπη μου, θα τ’ ακούω και από πάνω… Κάπως έτσι σκεφτόμουν, όταν απέρριψα (αρχικά, γιατί κατόπιν πιέσεων τελικά υπέκυψα) την πρόταση των γειτόνων μου να αναλάβω το… θεάρεστο έργο της διαχείρισης της νεοεγερθείσας πολυκατοικίας μας. Κάπως έτσι, λίγο-πολύ, υποθέτω ότι σκεφτόμαστε όλοι, όταν έρχεται η «αποφράδα» ημέρα που, σύμφωνα με τις διατάξεις περί σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, οφείλουμε να επωμισθούμε το ρόλο του διαχειριστή. Ο κ. Νίκος, διαχειριστής πολυκατοικίας στην πυκνοκατοικημένη Καλλιθέα και εκλεγείς παμψηφεί να συνεχίσει στο ίδιο πόστο για τρίτη συνεχή χρονιά, το… φυσάει και δεν κρυώνει! Από την πρώτη στιγμή, βλέπετε, που ανέλαβε τα καθήκοντά του, οργάνωσε τα πάντα με τέτοιο τρόπο (με τα τετράδια, τις αποδείξεις του και όλα τα συναφή), ώστε κανένας από τους γείτονές του να μην έχει παράπονο. Πράγματι, τα οικονομικά της πολυκατοικίας «νοικοκυρεύτηκαν» και οι τσέπες ιδιοκτητών και ενοικιαστών, εν μέσω οικονομικής κρίσης, δεν επιβαρύνθηκαν έτι περαιτέρω. Αυτό ωστόσο γύρισε «μπούμερανγκ» στον ίδιο τον «ήρωα» της ιστορίας μας. «Οταν ανέλαβα τη διαχείριση της πολυκατοικίας, δεν πίστευα ότι θα το έκανα για περισσότερο από μία χρονιά. Μπαίνοντας πια στον τρίτο χρόνο, διαπιστώνω ότι μάλλον θα συνεχίσω εσαεί… Βλέπεις, βολεύτηκαν όλοι, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα… Τα φόρτωσαν στον... κόκορα και δεν πατάνε στις γενικές συνελεύσεις παρά μόνο μία φορά το χρόνο, και αυτό για να μου πουν πόσο ικανοποιημένοι είναι από τη διαχείρισή μου και ότι θέλουν να συνεχίσω… Μόνο εγώ ξέρω όμως τι περνάω καθημερινά, για να μην παραπονιέται κανείς», μας εξηγεί.

dµ‡œ—Ȩw‡—Å—‡j¨—‡¨‘Ə“Ê›•Ž–—‡ Εστω και διά της… τεθλασμένης οδού, καθώς λίγο η αδιαφορία των ενοίκων, λίγο το γεγονός ότι ο κ. Νίκος φροντίζει να λειτουργούν όλα… ρολόι, η κατάσταση στην εν λόγω πολυκατοικία μοιάζει μάλλον ειδυλλιακή, αν αναλογιστεί κανείς τι ακούνε τ’ αυτιά του κ. Σπύρου Κλαουδάτου, ιδιοκτήτη εταιρείας διαχείρισης κτιρίων και έκδοσης κοινοχρήστων. «Οι έριδες μεταξύ γειτόνων είναι καθημερινό φαινόμενο και συχνά ο διαχειριστής καλείται να παίξει ρόλο… πυροσβέστη», υπογραμμίζει. «Δεν έρχονται

στις γενικές συνελεύσεις και, μολονότι βρίσκονται μια πόρτα ή έναν όροφο μακριά ο ένας από τον άλλο, προτιμούν να έρθουν σε μας για τη διευθέτηση ακόμα και των πιο απλών προβλημάτων τους, παρά να τα βρουν απευθείας μεταξύ τους». Η «καυτή πατάτα», σαφώς, στα χέρια του διαχειριστή, είναι τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας. Σε μια περίοδο, μάλιστα, που ο καθένας κοιτάζει πώς και από πού θα κόψει έστω και ένα ευρώ, το έργο του γίνεται σαφώς δυσκολότερο. Ο κ. Κλαουδάτος θυμάται χαρακτηριστικά την περίπτωση μιας κυρίας που, «για πρώτη φορά εδώ και τρία χρόνια, τηλεφώνησε για να παραπονεθεί για το κόστος της συντήρησης του ανελκυστήρα στην πολυκατοικία της, το οποίο ωστόσο δεν έχει αυξηθεί στο διάστημα αυτό ούτε μισό ευρώ». Αλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα δε, που δείχνει ότι οι Ελληνες άρχισαν να το… ψάχνουν λιγάκι παραπάνω τώρα τελευταία, είναι ο «σάλος» που προκλήθηκε μετά την αποκάλυψη ότι, αν και υπάρχει ήδη, από το 2005, νόμος, ο οποίος απαλλάσσει τους κοινόχρηστους χώρους των πολυκατοικιών από την υποβολή του τέλους υπέρ της ΕΡΤ, η ΔΕΗ εξακολουθεί να περιλαμβάνει στους κοινόχρηστους λογαριασμούς ρεύματος και το τέλος αυτό! «Πολλοί μας τηλεφώνησαν», λέει και πάλι ο κ. Κλαουδάτος, «ζητώντας να μάθουν πώς θα σταματήσει η χρέωση αυτή και αν τα λεφτά που έχουν ήδη πληρώσει, θα τους επιστραφούν αναδρομικά».

»Æ¨—‡Ñ‹ÉƓ¨‹É“‡¨Ñ‹ÉƓk Ποιο είναι το φυσικό επακόλουθο όλων αυτών; Το γεγονός ότι το αλήστου μνήμης… τεφτέρι (εκ του Λευτέρη, Λευτέρη, Λευτέρη…) επιστρέφει δυναμι-

κά! «Πράγματι, είμαστε αναγκασμένοι τώρα πια να λειτουργούμε κατά κάποιον τρόπο σαν τους παλιούς μπακάληδες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που, αδυνατώντας να καταβάλουν ολόκληρο το ποσό της συμμετοχής τους στα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας, μας ζητούν να τα… γράψουμε και να πληρώνουν έναντι, ένα ασφαλώς χαμηλότερο ποσό» σημειώνει ο κ. Κλαουδάτος. Γκρίνια λοιπόν και των γονέων, ή, καλύτερα, των γειτόνων… Η διαβόητη οικονομική κρίση και η διαρκής επίκλησή της ως «δαμόκλειας σπάθης», που πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας, αυξάνει τις προστριβές μεταξύ των ενοίκων των πολυκατοικιών, που κοιτάζουν -ως είθισται, άλλωστε- περισσότερο πόσα πληρώνει ο διπλανός τους, παρά πόσα δίνουν οι ίδιοι… Το ερώτημα «γιατί αυτός πληρώνει τόσα και εγώ πληρώνω παραπάνω;» επανέρχεται ακόμη πιο αμείλικτο, με συνέπεια οι σχέσεις μεταξύ των γειτόνων -που, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, δεν υπήρξαν ποτέ ιδανικές- να εντείνονται ακόμα περισσότερο. Το έζησα πρόσφατα και ο ίδιος όταν, λόγω ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων, «αναγκάστηκα» να απεμπολήσω (ομολογουμένως, όχι με βαριά καρδιά) τα καθήκοντα του διαχειριστή και, εν μέσω -ήπιων, πάντως- αντιδράσεων, να εισηγηθώ (όπως και τελικά έγινε) την εκχώρηση της διαχείρισης της πολυκατοικίας μας σε μία εταιρεία που ασχολείται αποκλειστικά με το αντικείμενο αυτό. Ακόμα νιώθω τα «βέλη» πίσω απ’ την πλάτη μου, όταν ο λογαριασμός κοινοχρήστων εκάστου μηνός φαντάζει σε κάποιους πιο «φουσκωμένος» από το κανονικό… Σαν να τους ακούω κιόλας να μου λένε: «Πού πήγες και μας έμπλεξες;».


16 - 4 - 10

17

COVER

Η λύση στα απλήρωτα κοινόχρηστα

ˑ™©•‹“ ci©›¡‘•Òœ˜“•˜“ ֘¡©È–™ÞŠ¨~’Š––áz— •— 

c~

αρακαλείστε να πληρώσετε άμεσα τα κοινόχρηστά σας». Οσο καιρό θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και τη φράση αυτή να είναι γραμμένη με μεγάλα κόκκινα γράμματα πάνω σε χαρτί Α4, στην είσοδο της πολυκατοικίας μου. Μία φράση που συνήθως συνοδεύεται από δύο εκδοχές: η πρώτη, και πιο συνηθισμένη, είναι το «γιατί δεν έχουμε λεφτά να βάλουμε πετρέλαιο. Ερχεται χειμώνας και θα ξυλιάσουμε». Η δεύτερη, πιο σπάνια αλλά και πιο απειλητική, είναι το «γιατί θα σφραγιστούν τα ασανσέρ και θα πρέπει μετά να ανεβαίνετε στον πέμπτο με τα πόδια». Γενικότερα, η συμβίωση μαζί με άλλα 44 διαμερίσματα στη μεγέθους ενός οικοδομικού τετραγώνου πολυκατοικία μου, στον Ταύρο, ήταν πάντα λίγο σουρεάλ. Σχεδόν κάθε μεσημέρι υπάρχει κάποιος που θα φωνάζει, επειδή τσακώνεται με τον άντρα / γυναίκα / παιδί του, πάντα το ένα από τα δύο ασανσέρ είναι χαλασμένο, όσοι «βλέπουν» στο φωταγωγό συνεννοούνται φωνάζοντας μέσα από αυτόν και κάθε βράδυ οι ντελιβεράδες που μπαινοβγαίνουν με παραγγελίες είναι περισσότεροι από τους ενοίκους. Τον τελευταίο χρόνο, όμως, λίγο οι αυξήσεις στην τιμή του πετρελαίου, λίγο η οικονομική κρίση, έκανε τους περισσότερους να είναι ακόμα πιο ασυνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς την πολυκατοικία -και φυσικά τις διαμάχες ακόμα μεγαλύτερες. Κατ’ αρχήν, σαν άλλες «επαναστατικές οργανώσεις» υπάρχουν πλέον ένοικοι που είτε σκίζουν τα σημειώ-

ματα που ζητούν επιτακτικά την πληρωμή των κοινοχρήστων, είτε απαντούν σε αυτά με κορυφαίες ατάκες όπως το «πλήρωσε εσύ για μένα» και το μεγαλοπρεπέστατο «πριιιτς»! Το καλύτερο όμως της υπόθεσης είναι πως στην πολυκατοικία μένουν κατά 90% οικογένειες, οπότε μένεις με την απορία για το ποιος από όλους μπορεί να έγραψε κάτι τέτοιο. Πόσο εξάλλου να κατηγορήσεις τα «μικρά παιδιά, που κάνουν πλάκα»; Ακόμα και αυτά, έχουν πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθούν. Η αποθέωση ωστόσο του σουρεαλισμού, σε σημείο που θα ζήλευε και ο ίδιος ο Νταλί, είναι στις γενικές συνελεύσεις. Αν εξαιρέσεις αυτούς που απέχουν συνειδητά, λες και τα ακριβά κοινόχρηστα είναι ευθύνη του διαχειριστή, και αυτούς που εκείνη την ώρα δουλεύουν, μαζεύονται περίπου τριάντα άτομα. Ολοι μαζί συζητούν, διαφωνούν και φωνάζουν πάντα ταυτόχρονα, σε επίπεδο που τα τηλεοπτικά πάνελ με πολιτικές συζητήσεις μοιάζουν ερασιτεχνικά, και φυσικά δεν καταλήγουν πουθενά για κανένα από τα «προς συζήτηση θέματα». Ούτε για το αν πρέπει να κλειδώνει η κεντρική πόρτα μετά τις 10 το βράδυ, ούτε για το ποιος μπορεί να ανοίγει κρυφά τα γράμματα των άλλων, ούτε για το πότε θα απαγορευτεί το κάπνισμα μέσα στα ασανσέρ. Μοναδική εξαίρεση το μόνιμο συμπέρασμα-απειλή ότι «πρέπει επιτέλους να αναθέσουμε σε δικηγόρο να μαζεύει τα κοινόχρηστα γιατί δεν πάει άλλο. Α, και να τον ρωτήσουμε (το δικηγόρο) πώς μπορούμε να διώξουμε αυτόν που μένει στον τρίτο και χρωστάει πάνω από έξι μήνες. Και εμείς έχουμε αφήσει απλήρωτα τα κοινόχρηστα, αλλά όχι και έτσι»...

Αν νομίζετε ότι είστε οι μόνοι που μένετε σε πολυκατοικία με απλήρωτα κοινόχρηστα (πράγμα λίγο απίθανο), τότε ήρθε η ώρα να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα. Η περιβόητη «οικονομική κρίση» έχει αγγίξει τους πάντες και αυτό φαίνεται παντού. Οπως μας πληροφόρησε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), οι καταγγελίες και τα τηλεφωνήματα που δέχονται από ανήσυχους ενοίκους, ρωτώντας τι μπορούν να κάνουν «επειδή οι γείτονές τους δεν πληρώνουν τα κοινόχρηστα», έχουν αυξηθεί τον τελευταίο καιρό κατακόρυφα. «Εμείς τους συμβουλεύουμε», μας απάντησαν από την Ομοσπονδία, «να κοιτάξουν το καταστατικό της πολυκατοικίας τους. Αν υπάρχει πρόβλεψη, τότε μπορεί να γίνει αγωγή κατά των ‘κακών’ γειτόνων με τη βοήθεια δικηγόρου. Και στην περίπτωση όμως που δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη, τα πράγματα δεν διαφέρουν και πολύ. Απλώς πρέπει να συγκληθεί μία γενική συνέλευση και να ληφθεί, από την πλειοψηφία, απόφαση για τη σχετική αγωγή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό που συμβουλεύουμε τους πάντες είναι να προσπαθούν με ήρεμο τρόπο να τα βρουν μεταξύ τους και να δείχνουν ανεκτικότητα». Η μεγάλη ανακατωσούρα, ωστόσο, δεν αποκλείεται να ξεσπάσει σε λίγο καιρό. Με αφορμή τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων, κανείς δεν γνωρίζει ακόμα αν θα αυξηθούν και τα εκατοστά των ιδιοκτητών στην πολυκατοικία, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις και στα κοινόχρηστα. «Κανείς δεν ξέρει ακόμα τι πρόκειται να συμβεί», μας ενημέρωσαν από την ΠΟΜΙΔΑ. «Ελπίζουμε πάντως πως θα υπάρξει σχετική ρύθμιση, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα προκληθεί μεγάλη αναστάτωση μιας και θα πρέπει να αλλάξουν τα καταστατικά όλων των πολυκατοικιών». Τελικά, ποιος πιστεύει ακόμα ότι το να είσαι ένοικος σε πολυκατοικία είναι εύκολο πράγμα;


18

ΘΕΜΑ

16 - 4 - 10

j‰¸À‡”‡ˆ¸­Š‰®Ž…À ­±‰…À¸‹r‰„Ž„À Ž„‰À‡±Ž„

3’Ÿ© žš‘á‹Ÿ©Ð{қœ‹

ˆ

έσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου, ανάμεσα σε Σαντορίνη, Πάρο, Νάξο και Σίκινο, ξεπροβάλλει ένα από τα ομορφότερα νησιά της Ελλάδας, η Ιος. Μικρό νησί, με 1.850 κατοίκους, που ξεχωρίζει, όμως, για τις μεγάλες χρυσές παραλίες του, τα κρυστάλλινα νερά και τους γραφικότατους κολπίσκους, γεγονός που το κάνει έναν από τους πιο «προκλητικούς» τουριστικούς προορισμούς. Αυτά γνωρίζαμε μέχρι χθες. Γιατί η υποψηφιότητα του νησιού στα ευρωπαϊκά βραβεία “Εuropean Enterprise Award 2010” για την κατηγορία “Ιmproving the Business Enviroment” έρχεται να ανατρέψει την εικόνα των Ιητών, που απλώς επαφίονται στον ήλιο και τη θάλασσα για να «τα βγάλουν πέρα» στη ζωή, και να δώσει ένα ηχηρό παράδειγμα-μήνυμα για το τι μπορεί να καταφέρει η τοπική κοινωνία, όταν συνεργάζεται υπό την ομπρέλα ενός «φωτισμένου» δήμου.

Í©“› 䟩—©œ’©—™›“© Η Ιος διεκδικεί με αξιώσεις ένα από τα 5 βραβεία για την επιχειρηματική δραστηριότητα (καμία σχέση με τον τουρισμό) που σημειώνει τα τελευταία 2 χρόνια και το αν θα κερδίσει, λίγη σημασία έχει, θα το γνωρίζουμε στις 31 Μαΐου στη Μαδρίτη, όπου και θα πραγματοποιηθεί η τελετή. Η ιδέα ξεκίνησε, όταν οι τοπικοί παράγοντες έβλεπαν ότι δεν μπορούν πλέον να περιμένουν την ανάπτυξη και την οικονομική ευημερία του νησιού μόνο από τον τουρισμό, καθώς οι προοπτικές δεν

διαγράφονταν ως οι πιο ευοίωνες. Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, ο δήμος προχώρησε στη δημιουργία της τυροκομικής δημοτικής επιχείρησης, αντλώντας πόρους από τον ίδιο το δήμο, αλλά και από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Πραγματοποιώντας μια επένδυση που συνολικά ανήλθε στα 650 χιλ. ευρώ, το δημοτικό τυροκομείο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2007 και μέσα σε 3 χρόνια κατάφερε να σημειώνει πωλήσεις 650 χιλ. ευρώ από τους περίπου 70 τόνους τυριών που εμπορεύεται ετησίως. Στην επιχείρηση απασχολείται περίπου το 80% των τοπικών παραγωγών, ενώ τα προϊόντα που παράγονται πωλούνται στις Κυκλάδες, στη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, κυρίως σε καταστήματα με παραδοσιακά είδη.

µ‡—‡‘—”“—‡š¨—Ž“¨²œ•”wŽ Οι Ιήτες δηλώνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν. Μπορεί το εγχείρημα να ξεκίνησε με την πρωτοβουλία του πρώην δημάρχου και νυν γενικού γραμματέα Τουριστικής Ανάπτυξης στο υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού, κ. Γιώργου Πουσσαίου, όμως η νέα σύνθεση του δημοτικού συμβουλίου φαίνεται να έχει την ίδια όρεξη για το τυροκομείο, αλλά και ευρύτερα για την τοπική επιχειρηματικότητα. Ετσι, μέσα στα μελλοντικά σχέδια είναι και η προοπτική λανσαρίσματος νέων προϊόντων, όπως γιαούρτι και μακροπρόθεσμα γάλα. Παράλληλα, εξετάζεται η συνεργασία με μεγάλες αλυσίδες σούπερμάρκετ, ενώ δεν είναι λιγότερες οι πιθανότητες σύντομα να κυκλοφορήσουν τα προϊόντα του δημοτι-

κού τυροκομείου στη Γερμανία και την Ιταλία. Στο όλο εγχείρημα, βέβαια, σημαντικό ρόλο έχει και η ευρωπαϊκή αναγνώριση, η οποία ήρθε με την υποψηφιότητα του νησιού για ένα βραβείο αναφορικά με τη συγκεκριμένη επιχειρηματική δράση, καθώς είναι ένα σημαντικό διαπιστευτήριο που ανοίγει πόρτες στην Ευρώπη. Οι ντόπιοι παράγοντες εκφράζουν την αισιοδοξία τους για τις προοπτικές της επιχείρησης και τα περιθώρια ανάπτυξης. Εξάλλου, οι καταναλωτές στρέφονται πλέον στα παραδοσιακά προϊόντα χωρίς να παραπονιούνται για το γεγονός ότι θα πρέπει να διαθέσουν περισσότερα χρήματα για την απόκτησή τους, θεωρώντας τα πιο ποιοτικά από τα ευρείας κατανάλωσης ανάλογα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά. Και όσο η συγκεκριμένη επιχείρηση φαίνεται να προχωράει καλά, να αποσπάει βραβεία και να συμμετέχει σε διάφορες εκθέσεις ανά τον κόσμο, όπως η επικείμενη Slow Food (το αντίθετο του Fast Food) στη γειτονική Ιταλία, ο δήμος Ιητών συνεχίζει να αξιοποιεί τους ευρωπαϊκούς πόρους, αλλά και την περιουσία του, ώστε να βελτιώσει την επιχειρηματικότητα του νησιού. Από το 2006 λειτουργεί αλιευτικό καταφύγιο υπό την επίβλεψη των ντόπιων ψαράδων, ενώ από το Νοέμβριο του 2010 θα τεθεί σε λειτουργία και το ελαιοτριβείο, το οποίο κατασκευάζεται με πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, «πλώρη» για το 2011 έχει βάλει ο δήμος για τη δημιουργία σφαγείου, ενώ μακροπρόθεσμα εξετάζει και τη δημιουργία μονάδας μεταποίησης και συσκευασίας παραδοσιακών προϊόντων.


16 - 4 - 10

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟ-polis

19 šÒ“©˜©Õњ—ž¨~™Š’”áž

§¡¯¨³®ÌÝ®¸ ̓±©²³ž¶Ì­›²³¨Ì«¡©Ì·±ž­©¡Ì¯®¬¬ ̈¥Ì¡¸³Ì¯®¸Ì³±¡¢Ý¥ Ì¢›¢¡©¡ ̳®Ìݞ­®Ì²§®¸±®Ì¥­¡©Ìž³©Ì·±¥©¡¹žÝ¡²³¥Ì¯¡±¡¯­µÌ¡

¯žÌݝ¡Ìc­¡²³²¥©¶i ̧©¡Ì­¡Ì³¨Ì§¬©³°²®¸Ý¥ ́¶Ì¥¬¯²®¸Ý¥Ìž³©Ì´¡Ì¯±¸³¡­¥ ²¥©Ì¨Ì¬®§©«œÌ«¡©Ì´¡Ìc²³±°²®¸­Ì³¡Ì¯±§Ý¡³¡i Ì«¸±µ¶Ì§©¡Ì³®Ì ¯¥±©¢¬¬®­ ̳®Ì´›Ý¡ÌÝ¡¶ ̬®©¯ž­Ì¥Ìݝ¡Ì¥¢¤®Ý¤¡Ì´¡Ì¬¢¥©Ì·°±¡Ìݝ¡Ì¯¡§«ž²Ý©¡Ì²¸­¤©²«¥£¨Ì²³¨Ì¥® ¬Ì³¨¶Ì‡®±›¡¶Ì¸¯žÌ³®Ì¢¡± 

§¤®¸¯®Ì³³¬®Ìcƒ¯©·¥©±œ²¥©¶Ì§©¡Ì³®Ì~¥±©¢¬¬®­i ̈¥Ì¯©­¥©Ìc¡­¡³±©·¬¡iÌ«¡©Ìݞ­®Ì¯®¸Ì³¡Ì¢¹µÌ²³¨­Ì¤©¡Ì¯±ž³¡²¨ ̇¡©Ì¡­¡³±©·©¹µÌ¡«ž

ݨ̯¥±©²²ž³¥±® ̞³¡­Ì«´®Ý¡©Ì«¡©Ì¤©¡¢¹µÌ²·¥³©«Ìݥ̳®Ì«¡©­® ±§©®Ì¥±§®²³²©®Ì«¡ ²¨¶Ì¬©§­³¨Ì²³¨ÌŽ ́¦±©«œ Ì¥¸§¥­©«œÌ·®±¨§¡Ì³¨¶Ì ~¡§«ž²Ý©¡¶Ì‘±¯¥¹¡¶Ìž ³©Ì›·¥©Ì³®Ì¥¯´¥³®Ì¯¡§«ž²Ý©®¶ ̧©¡³ÌÝ®¸Ì´¸Ý¹¥©Ì³®¸¶Ì¯®¬›Ý®¸¶

ѐiôʖ˜Ú‰§

»

ι ξέραμε για την Κορέα μέχρι σήμερα; Τον πόλεμο, το Τάε Κβον Ντο, την Hyundai και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Σε μία εβδομάδα, όμως, θα φιλοξενήσει η Κορέα, και συγκεκριμένα η Σεούλ, τη συνδιάσκεψη «Επιχειρήσεις για το Περιβάλλον». Αυτοπροβάλλεται ως το κορυφαίο συνέδριο διεθνώς για την πράσινη επιχειρηματική δράση. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει θέματα, όπως ΑΠΕ, πράσινο «επιχειρείν», κλιματική πολιτική και στρατηγικές. Στους μετέχοντες και κοινωνούς του εγχειρήματος περιλαμβάνονται, κατ’ αρχήν, εταιρείες-κολοσσοί, όπως η χημική Dow, η Siemens και η Hewlett Packard. Από πλευράς Μέσων Ενημέρωσης, η παρουσία του CNN και του περιοδικού Time επισκιάζουν το τοπίο. Τέλος, τα Ηνωμένα Εθνη δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το «χορό», όπως και η WWF από πλευράς ΜΚΟ. Ο κατάλογος των ομιλητών είναι, επίσης, εντυπωσιακός. Περιλαμβάνει από το γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Ban Ki-moon, τον πρόεδρο της Virgin Sir Richard Branson, μέχρι τον James Cameron, που με την «οικολογική» υπερπαραγωγή του “Avatar” φαίνεται να έχει κερδίσει μία θέση στους ειδήμονες της περιβαλλοντικής διαλεκτικής. Το πρόγραμμά του, όπως καταλαβαίνει κανείς, θα απαρτίζεται από ιδέες για την ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας. Μερικά από τα θέματα αγγίζουν τις «έξυπνες πράσινες πόλεις» και παράλληλα τα «οικολογικά κτίρια». Στο θέμα της πράσινης καινοτομίας, επίσης, υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον, με εστίαση σε ηλεκτρονικές μεθόδους εξοικονόμησης ενέργειας. Τέλος, αρκετό βάρος δίνεται στην αλλαγή νοοτροπίας, είτε αυτή ονομάζεται εταιρική είτε καταναλωτική. Από ό,τι φαίνεται, έχει γίνει κατανοητό και στα υψηλά ιστάμενα κλιμάκια ότι το επόμενο στοίχημα που πρέπει να κερδίσουν οι εταιρείες είναι αυτό της «πράσινης εικόνας» τους. Αυτή η πράσινη εικόνα, φυσικά, μπορεί να είναι αληθής ή απλώς ένα επικοινωνιακό κατασκεύασμα. Παρόλα αυτά, είναι ένα βήμα προς μία κοινή κατεύθυνση, που δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί θετικό. Και επειδή ξέρω ότι όλοι περιμένετε ποιο θέμα θα πραγματευτεί ο James Cameron, δεν σας το κρύβω άλλο: θα μιλήσει για την προστασία της βιοποικιλότητας. Φήμες τον θέλουν βαμμένο μπλε και με μεταφραστή, καθώς θα μιλάει Na’vi.

„š“››âœšŸ©{–’š˜˜šáŸ©›œ˜ VVV ADRTLLHS BNL ©

»

‚‰“Ý™n‘‰i y˜Ý“”™

ι κοινό έχει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου με την Παγκόσμια Τράπεζα και την παρούσα είδηση; Τη Ν. Αφρική, όπου εκτός από το περιβαλλοντικό «μπάχαλο» που πρόκειται να προκαλέσει η αθλητική διοργάνωση, μόλις δέχτηκε και ένα δάνειο ύψους 3,75 δισ. δολαρίων για την κατασκευή μιας από τις μεγαλύτερες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που χρησιμοποιούν γαιάνθρακα. Το δάνειο απλόχερα έδωσε η Παγκόσμια Τράπεζα, υπερασπιζόμενη τον εαυτό της διαμέσου της Obiageli Ezekwesili, αντιπροέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας για την Αφρική, η οποία δήλωσε ότι: «Αν δεν αυξηθούν τα ενεργειακά αποθέματα, οι Νοτιοαφρικανοί θα υποστούν τις συνέπειες της μικρής οικονομικής μεγέθυνσης». Εδώ που τα λέμε, άδικο δεν έχει, γιατί πολλές χώρες στήριξαν την ανάπτυξή τους σε τέτοιου είδους φτηνή παραγωγή ενέργειας και ας τη «δαιμονοποιούν» τώρα. Παρόλα αυτά, λόγω της συσσωρευμένης πια εμπειρίας από το παγκόσμιο επίπεδο, σίγουρα υπάρχουν και πιο «ήπιοι» τρόποι ενεργειοδότησης. Από πλευράς αντιδράσεων, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Ολλανδία, η Ιταλία και η Νορβηγία αντέδρασαν στα σχέδια της Τράπεζας, απέχοντας από την ψηφοφορία και διχάζοντας στην ουσία το Συμβούλιο, το οποίο λαμβάνει αποφάσεις με ομοφωνία. Σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών επισημαίνει ότι: «Το δάνειο δεν συμβαδίζει με τις δεσμεύσεις της Τράπεζας για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης που θα βασίζεται σε χαμηλές εκπομπές». Η Βρετανία, επίσης, από την πλευρά της, κατηγόρησε το σχέδιο ως «γεμάτο με αντιθέσεις, και μάλιστα ανεπίλυτες». Το παραπάνω γεγονός, βέβαια, αντικατοπτρίζει την αδυναμία των κρατών ή την απροθυμία τους να ορθώσουν ανάστημα σε έναν οργανισμό, ο οποίος δρα σχεδόν αυτόνομα στην υφήλιο. Μάλιστα, εγείρονται ζητήματα για το αν υπάρχει τελικά η θέληση για περιβαλλοντική ανόρθωση ή απλώς ένα σαθρό οικονομικό υπόβαθρο στηρίζει τα πάντα. Το ζήτημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, όταν φτάνουμε στο επίπεδο των αναπτυσσόμενων χωρών, οι οποίες ουσιαστικά γίνονται φερέφωνα «κηδεμόνων», συνεχίζοντας έτσι μία νόμιμη «αποικιοκρατία». „’‘à©&T@QCH@M ©pߛž©DBNMDVR FQ


20

ΠΟΛΗ

16 - 4 - 10

É{©œ’©pߛ’©•‹“©{җž ֘¡¨È•Þ“Š–™— ¨×Š–›¡ß

n

ια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας φτάνει για να καταλάβει κανείς πως η πόλη αυτή δεν είναι ιδιαίτερα ψηλή. Με αυτό δεν εννοούμε, προφανώς, ούτε τα βουνά της, ούτε τους λόφους της, ούτε τίποτα που να σχετίζεται με το φυσικό τοπίο. Εννοούμε το αστικό τοπίο -και συγκεκριμένα τα κτίριά της. Με ανώτατο ύψος τα 103 μέτρα (Πύργος Αθηνών, στους Αμπελόκηπους), θα έλεγε κανείς πως αυτή η πόλη -σε σύγκριση με άλλες- είναι αρκετά κοντή, όταν έχουμε παραδείγματα όπως η Βαρσοβία της Πολωνίας με ύψος 188 μέτρα (Palace of Culture and Science), το Μάλμο της Σουηδίας με 190 (Turning Torso) ή η Φρανκφούρτη της Γερμανίας με 259 μέτρα (Commerzbank Tower). Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Δεν έχουμε συνηθίσει να κοιτάμε ψηλά. Η ανυπαρξία οποιασδήποτε προσπάθειας «προς τα πάνω» οικοδομικής ανάπτυξης, καθώς και το ιδιαίτερα χαμηλό ύψος των ψηλών κτιρίων μας, δημιουργούν την τάση όλων μας να μην παρατηρούμε τα κτίρια από τη μέση και πάνω. Κάθε κάτοικος της Αθήνας γνωρίζει πως το ψηλότερο κτίριο βρίσκεται στους Αμπελόκηπους. Oλα τα άλλα κτίρια γνωρίζει πως είναι πιο χαμηλά. Aρα για ποιον ακριβώς λόγο να σηκώσει το κεφάλι του, όταν έχει δει το απόλυτο και ακόμα πιο πολύ όταν έχει σε πολύ λογικό ύψος όσα του χρειάζονται; Το φαινόμενο «κοιτάζω τα κτίρια μέχρι τη μέση», δηλαδή μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι μου αν σηκώσω ελαφρά το κεφάλι μου, είναι σχεδόν καθολικό και δυστυχώς αποτελεί το λόγο που τόσα και τόσα κτίρια στην Αθήνα μένουν αδικημένα. Σκεφτείτε κάποιος να σας έβλεπε μόνο μέχρι τη μέση και όχι από εκεί και πάνω. Δεν θα ήταν και τόσο ωραίο, ε; Eτσι λοιπόν και δεκάδες κτίρια στην Αθήνα στέκουν παραπονεμένα, γιατί κανείς δεν κοιτάει το «κεφάλι» τους. Οδός Πανεπιστημίου. Eνας από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας. Τον έχουμε διασχίσει άπειρες φορές είτε με τα πόδια είτε με κάποιο μεταφορικό μέσο. Και όμως πόσοι από εμάς έχουμε δει πως πάνω ακριβώς από τη στοά που βρίσκεται το θέατρο Ορφέας (σκηνή Ανδρέας Βου-

τσινάς, Πανεπιστημίου 38) υπάρχει η επιγραφή με μεγάλα γράμματα «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ» και ακόμα πιο πάνω, ένα μπαλκόνι με πολλές γλάστρες με μικρά έλατα στη σειρά; Λίγα μέτρα πιο κάτω υπάρχει το “Rex”. Δημοφιλής μουσική σκηνή. Στον ίδιο χώρο συγκατοικούν και δύο θεατρικές σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. Εντάξει, όλα αυτά είναι γνωστά. Iσως είναι γνωστό ότι υπάρχει και μια τεράστια ταμπέλα “Rex” λίγο πιο πάνω στο κτίριο. Ομως πόσο γνωστό είναι ότι ακόμα πιο πά-

νω υπάρχει μια γαλάζια επιγραφή «ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ»; Τόσο ψηλά που μάλλον δεν εξυπηρετεί κανέναν. Στον πιο πάνω δρόμο -και συγκεκριμένα στην οδό Ακαδημίας- στεγάζεται η Νομική Σχολή. Ως φοιτητές ή περαστικοί έχουμε περάσει πολλές φορές έξω από τη Νομική, αλλά πόσοι έχουμε παρατηρήσει ότι υπάρχει το σήμα και η επιγραφή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ψηλά στο ίδιο κτίριο -και ειδικότερα σε σημείο που βλέπει στο προαύλιο; Τέλος, λίγο πιο πάνω, ψηλά στο κτί-

ριο του αριθμού 36, υπάρχει το σήμα της Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων (ΧΑΝ). Είναι σαφώς πιο ευνοημένο από τα προηγούμενα παραδείγματα μιας και η ΧΑΝ βρίσκεται στη γωνία της Ακαδημίας με την Ομήρου, πράγμα που σημαίνει καλύτερη ορατότητα. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα περπατάτε σε γνωστούς δρόμους, ρίξτε μια ματιά προς τα πάνω και ένας θαυμαστός καινούργιος κόσμος σας περιμένει. Ενας κόσμος που υπάρχει αλλά δεν τον παρατηρούμε σχεδόν ποτέ.


“““

·Š…Š’ÀŠ‰À ŠÀƒ±Š‰¸

…Ì

αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν με ενδιέφερε «τι κάνει ο γείτονας», γι’ αυτό και είμαι περήφανο παιδί της πόλης. Αν βέβαια ο γείτονας θέλει βοήθεια, μετά χαράς, αν μπορώ. Αλλο η βοήθεια στο συνάνθρωπο και άλλο η περιέργεια για τη ζωή του ανθρώπου που τυχαίνει να ζει δίπλα σου. Είναι γνωστό: όποιος δεν περνά καλά, ασχολείται με τους άλλους. Τους γείτονες τους σέβομαι και τους υπολήπτομαι, όταν με σέβονται και με υπολήπτονται. Κατά τα άλλα, ακολουθώ την τακτική του «μακριά κι αγαπημένοι». Δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι προβληματισμοί τους, ούτε τα οικονομικά τους, ούτε τα προσωπικά τους, ούτε ο τρόπος ζωής τους, ούτε οι ερωτικές τους προτιμήσεις. Απλώς κάποιες φορές χαίρομαι και κάποιες άλλες θλίβομαι που υπάρχουν. Γενικώς και ειδικώς δεν αντέχω ούτε τις πολλές «φιλίες». Γι’ αυτό και έχω λίγους φίλους και καλούς. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως ούτε τις «δημόσιες σχέσεις». Μιας και κάθε άνθρωπος μπορεί να ορίζει το επίπεδο της κοινωνικής σχέσης που αναπτύσσει με τους συνανθρώπους του. Με άλλα λόγια, η υποκρισία των «καλών σχέσεων» μου ήταν και θα μου είναι πάντα ακατανόητη. Αν το καλοσκεφτείς, σε κανέναν δεν θα άρεσε να θεωρείται δεδομένη στη ζωή του μια σχέση εξάρτησης, όπως για παράδειγμα η καλή γειτονία. Με το γείτονα, μια χαιρετούρα -και αν- είναι επαρκής... Βέβαια μια στάση σαν κι αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί από αγενής έως κακόβουλη. Ερχεται, όμως, κάποια στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου που έχει την ατυχία να γεννηθεί και να γαλουχηθεί ευγενής, όπου αναθεωρηθεί για να μπορέσει όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να επικρατήσει ως ισχυρότερο είδος. Και εξηγούμαι (όπως καλή ώρα έλεγε ένας πρώην της χώρας...). Μεγαλώνοντας μαθαίνεις ότι αγαθός είσαι με τους καλούς, ευγενής είσαι με τους ευγενικούς, αλεπού με τα ποντίκια, αετός με τα φίδια και αν είναι σου είναι εύκολο, αγριόχοιρος με τα γουρούνια. Ομως προσοχή, ποτέ μην τους μοιάσετε. Στις μέρες μας ένας άνθρωπος γίνεται καλύτερος όταν αποφασίσει να στραφεί για λίγο προς τον εαυτό του. Αν δεν απομονωθείς από τη φασαρία των «άλλους», δεν μπορείς να εκτιμήσεις τη ζωή σου. Και όταν λέω «ζωή», δεν εννοώ το θλιβερό που οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται ως «δουλειά, μαμ, κακά, νά-

νι, και ενδιάμεσα tv, facebook, bousoukia, celebrities, δίαιτα για τον περιορισμό της τεράστιας περιφέρειας και λίγο sex, επειδή είναι trendy»… Εννοώ τη «μαγική», άρα και τυχαία, στιγμή μέσα στο χρόνο, που χωρίς λόγο άρχισες να υπάρχεις. Γεγονός, που όσο μ… κι αν είσαι σε κάνει να αισθάνεσαι ότι κάτι ξεχωριστό θα πρέπει να την κάνεις. Τη ζωή σου εννοώ. Σε αυτό το σκεπτικό δεν χωρούν γείτονες. Χωρούν μόνο σύντροφοι -και δεν εννοώ τους σοσιαλιστές (πάνε αυτοί)- συνεταίροι, εάν μοιράζονται το ίδιο όνειρο και ξέρουν να το «μοιράζονται» και φυσικά οι «συνοδοιπόροι», όσοι δηλαδή τυχαίνει να έχουν τον ίδιο τρόπο σκέψης με σένα αλλά όχι υποχρεωτικά και τις ίδιες ιδέες. Η «καλή γειτονία», όπως και η αγάπη μεταξύ συγγενών πρώτου, δευτέρου ή και πιο απομακρυσμένου βαθμού, είναι ένα ακόμη κοινωνικό ψέμα, στο οποίο δεν σκοπεύω ποτέ να πιστέψω για να κάνω τη ζωή μου πιο εύκολη. Βέβαια είναι και το άλλο... Ο άνθρωπος είναι μιμητικό ζώο, γι’ αυτό και αναπτύχθηκε. Στις μαϊμουδίσιες μέρες του, όταν πήδαγε από κλαρί σε κλαρί, έβλεπε το γείτονα μπαμπουίνο να χρησιμοποιεί πέτρες για να σπάει τους καρπούς. Του πήρε λίγο καιρό, κάποια στιγμή όμως αποφάσισε να κάνει κι αυτός το ίδιο, αντί να διαλύει τα δόντια του. Οι Βρετανοί, που όσο να ’ναι έχουν πιο φρέσκια τη μνήμη της εξέλιξης, χρησιμοποιούν την έκφραση “keeping up with the Joneses” όταν θέλουν να εξηγήσουν ή να επισημάνουν την αναγκαιότητα του μιμητισμού. Υπό αυτή την έννοια, ένας γείτονας είναι πάντα χρήσιμος. Αρκεί βέβαια να μην είναι κανένα λαμόγιο ή κανένας υπανάπτυκτος μπαμπουίνος και δεν εννοώ μόνο 1,50 με τα χέρια ανάταση… Πάρτε για παράδειγμα τους Ευρωπαίους εταίρους μας/γείτονες. Κάποιοι, και ειδικότερα οι πιο ανεπτυγμένοι από αυτούς, ακολουθούν συγκεκριμένες πολιτικές για να φέρνουν «βόλτα» τα του οίκου τους. Πολλοί μάλιστα καταγράφουν τεράστιες επιτυχία. Εμείς πάλι, μετά την καταιγιστική ανάπτυξη του 5ου πχ. αιώνα, μπορούμε να πούμε ότι δεν έχουμε ξανα-καταπλήξει την παγκόσμια κοινότητα. Ως εκ τούτου δεν θα ήταν κακή ιδέα να δούμε τι κάνει ο γείτονας και να τον μιμηθούμε, μιας και αδυνατούμε να καινοτομήσουμε (πάλι). Δεν συμφωνείς;

21 alexia.konachou@metropolisnews.gr

ΘΕΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

šÒ“©’©È•Ž“àŠ¨Î—–ÑŸ— ¨Èš›— ™’Ñ–

16 - 4 - 10


22

ΘΕΜΑ

16 - 4 - 10

֘©c—‹––‹•œ“•âi©›¡pßš“ ֘¡©Ò›à–— ¨Ô‘›’–’˜›‘

i

πό την εφηβεία του, ο Γιάννης άρχισε να φανερώνει μια τάση προτίμησης προς το «εναλλακτικό». Είτε αυτό είχε να κάνει με τις κοσμοθεωρίες που υιοθετούσε, είτε με τις καθημερινές του πρακτικές. «Τα χρόνια περνούν, οι άνθρωποι αλλάζουν», αναφέρει το ρητό. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει όμως για το φίλο μου από τα παλιά. Ακόμα και σήμερα παραμένει φανατικά «διαφορετικός». Δεν αρέσκεται στο κοινό, το συνηθισμένο, το καθιερωμένο, το πλειοψηφικά ακολουθούμενο. Το «ψάχνει» μέχρι «αίμα να βγει», που λέμε. Την προηγούμενη εβδομάδα συναντηθήκαμε για καφέ. Μετά τα καθιερωμένα νέα, η συζήτηση πήγε -που αλλού;- στην οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις αυτής στην καθημερινότητά μας. Οι απαισιόδοξες σκέψεις μου μετριάστηκαν πολύ σύντομα, όταν τον είδα χαμογελαστό και άνετο να μου παραθέτει εναλλακτικές τις οποίες είτε αγνοούσα πλήρως, είτε σνόμπαρα (αναίτια) μέχρι τότε. Μου έδωσε να καταλάβω πως το να σκέφτεσαι και να πράττεις εναλλακτικά και οικονομικά, δεν

φανερώνει κάποιο είδος μιζέριας και κακομοιριάς. Αντιθέτως, εμπεριέχει σε πολλές περιπτώσεις το στοιχείο της αλληλεγγύης και σου εξασφαλίζει εμπειρίες, γνωριμίες και -γιατί όχι;- ένα συναίσθημα ψυχικής ολοκλήρωσης.

»Æ¨Š‡ŠÉ‘—œÆ¨Ñ‡š¨ÆŠŽ‹É «Εν αρχή ην το internet» με προϊδέασε στο ξεκίνημα της κουβέντας, θέλοντας να καταστήσει ξεκάθαρο ότι οι δυνατότητες του διαδικτύου αποτελούν το βασικό μέσο για να διευκολύνεις και να απλοποιήσεις την καθημερινότητά σου. Μονοπώλησε το επόμενο μισάωρο της συζήτησης αραδιάζοντάς μου λεκτικά όλα εκείνα τα ρεύματαδράσεις που έχουν ως αφετηρία το διαδικτυακό κόσμο, λαμβάνουν χώρα τριγύρω μας και στα οποία αυτός είναι ήδη μέτοχος. Ξεκίνησε με την περιγραφή των μετακινήσεών του. Παρά το γεγονός ότι έχει «πατήσει» τα 27, ο Γιάννης δεν έχει -και μάλλον δεν νοιάζεται να- εκπληρώσει το νεοελληνικό ιδανικό του ιδιόκτητου αμαξιού. Το σπίτι του βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα μακριά από το Θησείο, όπου απολαμβάναμε τον καφέ μας. Η μέρα ηλιόλουστη, η απόσταση

μικρή, ο Γιάννης καβάλησε το ποδήλατό του και ήρθε. «Μια λογική κίνηση, μέσα στον κυκλοφοριακό παραλογισμό της πόλης» σκέφτηκα, αλλά… «τι γίνεται με τη δουλειά; Πώς πας κάθε πρωί μέχρι το Μαρκόπουλο;». «CarPooling, φίλε μου», αναφώνησε και έσπευσε να εξηγήσει αμέσως διακρίνοντας την απορία στο πρόσωπό μου. «Ιδέα νέων ανθρώπων. Απλώς δημιούργησαν μια ιστοσελίδα, με σκοπό να φέρουν σε επαφή άτομα τα οποία μετακινούνται καθημερινά από και προς το ίδιο μέρος. Εγγράφεσαι στο site, δηλώνεις πού μένεις και προς τα πού θέλεις να μετακινηθείς και απλώς περιμένεις να βρεθεί ο καθημερινός σου συνταξιδιώτης. Μέσα σε μια εβδομάδα από την εγγραφή μου ήρθε σε επαφή μαζί μου η Αλεξάνδρα, η οποία μένει δύο τετράγωνα μακριά από το σπίτι μου και τυγχάνει να εργάζεται σε μια εταιρεία στο Μαρκόπουλο, ακριβώς δίπλα από τη δική μου. Βάζει το αμάξι, μοιραζόμαστε τα έξοδα και την ευχάριστη παρέα. Πρόσφατα προστέθηκε και τρίτο άτομο στο “team”. Αν θέλεις, μάλιστα, πέρα από τις καθημερινές σου μετακινήσεις μπορείς να χρησιμοποιήσεις το CarPooling και για τα ταξίδια σου με αυτοκίνητο. Απλό, οικονομικό


16 - 4 - 10

Το να σκέφτεσαι και να πράττεις εναλλακτικά και οικονομικά, δεν φανερώνει κάποιο είδος μιζέριας και κακομοιριάς. Αντιθέτως, εμπεριέχει το στοιχείο της αλληλεγγύης και σου εξασφαλίζει εμπειρίες, γνωριμίες και -γιατί όχι;- μία αίσθηση ψυχικής ολοκλήρωσης

και ό,τι πρέπει για νέες γνωριμίες και εμπειρίες».

²”¨ я’Å™ ¨ YOU¨ ARE¨ SPEAKING ¨ USTED¨ HABLAk Τη συζήτηση διέκοψε το κινητό του τηλέφωνο. “Hola Pedro. Qué tal? ”. Η συνομιλία του κράτησε περίπου πέντε λεπτά. Τα άπταιστα ισπανικά του με παραξένεψαν, μιας και γνώριζα πως ο Γιάννης είχε παρατήσει το φροντιστήριο κάτι παραπάνω από 3 χρόνια. Με το που τελείωσε η ισπανική στιχομυθία, ξεδιάλυνε απευθείας το μυστήριο της απροσδόκητης γλωσσομάθειάς του. Μου μίλησε για τη λεγόμενη «ανταλλακτική διδασκαλία ξένων γλωσσών». Ατομα από όλο τον κόσμο γίνονται μέλη σε διάφορες διαδικτυακές τοποθεσίες. «Πουλάνε» τη γλώσσα τους και ως αντάλλαγμα γίνονται γνώστες κάποιας άλλης. «Απαιτεί χρόνο και θέληση, αλλά η διάδραση με άτομα από κάθε γωνιά της Γης και το διασκεδαστικό της όλης υπόθεσης, αρκούν για να σε καταστήσουν πολύγλωσσο ανέξοδα», κατέληξε.

πηρεσία, εγγράφεις και τα βιβλία που επιθυμείς να παραδώσεις, ορίζεις ένα σημείο όπου θα αφήσεις το βιβλίο και το αφήνεις να ‘ταξιδέψει’. Αυτή θα πρέπει να είναι η φυσική πορεία κάθε βιβλίου. Μια αέναη ανταλλαγή και η πολλαπλή του ανάγνωση από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Το να τα βλέπεις επιμελώς τοποθετημένα στη βιβλιοθήκη σου δεν συνεισφέρει σε τίποτε άλλο πέρα από τον ακαδημαϊκό σου ναρκισσισμό».

¹¨‹“‡’’‡‘—‘Çš¨d‡•ÑǓ‘‹š¨ˆÉ—‹šj «Και ποιος είναι αυτός ο… Pedro;», ρώτησα το νεο-αποκαλυφθέν ταλέντο ξένων γλωσσών. «Συνομήλικος Καταλανός, που θα με φιλοξενήσει το καλοκαίρι». «Γιατί; Στο χρωστάει;» ρώτησα με αφέλεια και με μια μικρή δόση ειρωνείας, για να λάβω την «πληρωμένη» του απάντηση: «Ναι! Κατά κάποιο τρόπο μου το χρωστάει…». Ο Γιάννης άρχισε σιγά-σιγά να ξετυλίγει το «κουβάρι» γύρω από ένα ακόμα μυστήριο του εναλλακτικού κόσμου. Και το όνομα αυτού: “CouchSurfing”. Του μεγαλύτερου δικτύου εναλλακτικού τουρισμούφιλοξενίας στον κόσμο. Περίπου 1,5 εκατομμύριο άτομα από 231 χώρες συμμετέχουν στη συγκεκριμένη διαδικτυακή υπηρεσία. Ο πυρήνας σκέψης της λειτουργίας της απλοϊκός: «Ανοίγεις τον προσωπικό σου λογαριασμό στην ιστοσελίδα και ταυτόχρονα τις πόρτες του σπιτιού σου σε υποψήφια άτομα από ολόκληρο τον κόσμο, που θα ήθελαν να επισκεφτούν τη χώρα σου και αν το επιθυμείς και εσύ τη δική τους. Ο ρόλος σου εναλλάσσεται διαρκώς. Τη μια στιγμή επισκέπτης, την άλλη φιλοξενούμενος», περιέγραψε περιληπτικά ο Γιάννης το ιδιότυπο αυτό δίκτυο και συμπλήρωσε διακρίνοντας τον σκεπτικισμό μου: «Μπορεί να ακούγεται παράτολμο, αλλά οι δικλείδες ασφαλείας του δικτύου είναι υπεραρκετές. Το πολυεθνικό ‘άνοιγμα’ των διαπροσωπικών σου σχέσεων και γενικότερα της προσωπικής σου θεώρησης των πραγμάτων, είναι τέτοιο που υποσκελίζει την οποιαδήποτε αμφιβολία. Πίστεψέ με». Δεν είχα λόγο να μην το κάνω…

23

ΘΕΜΑ

»Æ¨Ç“‡¨›Ç•¨“Ɉ‹¨—ƨŒ’Æk

πό μέσα ένα βιβλίο. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το περίεργο ήταν το φινάλε της σκηνής, όταν τον είδα να κατευθύνεται σε ένα κοντινό παγκάκι, να ακουμπά πάνω το βιβλίο και να συνεχίζει ακάθεκτος τη βόλτα του πλάι μου σαν να μην συμβαίνει τίποτα. «Γιατί το άφησες εκεί;» τον ρώτησα, χωρίς όμως να διακατέχομαι πλέον από το συναίσθημα της περιέργειας. Ημουν σίγουρος πως ακόμα μια εναλλακτική ιστορία του θα ξεδιπλωνόταν. «Γιατί έτσι το βρήκα κι εγώ. Μέσω του BookCrossing. Διαδικτυακό κίνημα κι αυτό. Εγγράφεσαι στην υ-

Και δεν είναι μόνο τα βιβλία. Συνέχισε να μου μιλά για τον «ανταλλακτικό οργασμό» και την αποθέωση του αντιπραγματισμού που αρχίζει και αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις στις σημερινές υπερκαταναλωτικές δυτικές κοινωνίες. Η εναλλακτική πρόταση ενάντια στην άκρατη κατανάλωση και στα αισθήματα ψευδοολοκλήρωσης που προκαλεί, ονομάζεται “FreeCycling”. Στην οικονομία της αγοράς αντιπαρατάσσει την αλληλέγγυα οικονομία, ενώ προσδίδει στις έννοιες της επαναχρησιμοποίησης και της μεταποίησης μια χροιά αντίστασης και δημιουργικότητας. «Υπάρχουν και εδώ εναλλακτικά παζάριαανταλλακτήρια στα οποία μπορείς να προχωρήσεις σε ένα ‘δούναι και λαβείν’ χωρίς, βέβαια, το ένα να αποτελεί προϋπόθεση για το άλλο. Κάτι που δεν το χρειάζεσαι, πλέον, ενδεχομένως να είναι πολύ χρήσιμο για κάποιον άλλον. Αντικείμενο της ανταλλαγής δεν είναι μόνο υλικά αγαθά, αλλά ακόμα και υπηρεσίες ή δεξιότητες. Λειτουργεί σε στιλ ‘φτιάξε μου τη βρύση και εγώ θα σε κουρέψω’. Ούτε χρήματα, ούτε τίποτα. Απλώς διάθεση και αλληλεγγύη, φίλε μου. Μπόλικη αλληλεγγύη…», είπε χτυπώντας με στην πλάτη. «Ωραίος τύπος ο Γιάννης», ψέλλισα λίγο μετά τον αποχαιρετισμό μας. Κι ακόμα πιο «ωραίοι» όλοι αυτοί οι ταγοί του διαφορετικού και του εναλλακτικού, που με την πρωτοτυπία της σκέψης τους και την πρωτοβουλία των δράσεών τους έκαναν πραγματικότητα όλα τα παραπάνω “-ing”, δίνοντάς μας αφορμές για να κάνουμε ακόμα πιο όμορφη -απλοποιώντας την- τη ζωή μας.

Προώθηση της ιδέας της επαναχρησιμοποίησης και της αμοιβαιότητας

«Βάζω το αμάξι, βάζεις τη βενζίνη, βάζει τα διόδια… Πάμε μια βόλτα;»

Ανταλλακτική διδασκαλία ξένων γλωσσών

http://skoros.espiv.net www.xariseto.gr www.freecycle.org www.antikatanalwtiko.espiv.net

www.carpooling.gr

www.italki.com www.babbel.com

Шd¹ŠË––‹‡j¨‹“Êš¨ˆˆ’ÉƜ Κατηφορίζοντας με το Γιάννη την Αρεοπαγίτου, έπειτα από ένα «γεμάτο» δίωρο, τον είδα να κοντοστέκεται, να ανοίγει τη τσάντα του και να βγάζει α-

«Φιλοξένησέ με να σε φιλοξενήσω» www.couchsurfing.org

Υλικά αγαθά, υπηρεσίες και δρώμενα που… συμφέρουν www.forfree.gr www.tzaba.gr www.jaba.gr

Τα βιβλία (σε) ταξιδεύουν… www.bookcrossing.com


24

ΠΟΛΗ + ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

16 - 4 - 10

4HUMBSÀUP Ž„‰À‹…ŠÀ¢³†”‹‰„¡ ‚¸½Šƒ®À„’À‹ˆ„’ ֒Ÿ¨ÈŽ•’”ßž¨ÉŠ™‹Š™à›‘

Πού είναι το κοντινότερο φαρμακείο; Εχω ξεμείνει από λεφτά, πού έχει τράπεζα; Πού θα βρω βενζινάδικο και πόσο χρεώνει σήμερα το λίτρο; Πω, πω είμαι άσχετος από Αγία Παρασκευή, τι να φάμε τώρα εδώ; Μα, καλά ξέχασες τα γλυκά για την επίσκεψη; Αντε να ψάχνουμε για ζαχαροπλαστείο! Πού είμαι; Ε, συγγνώμη, μήπως ξέρετε κανένα μπαράκι εδώ γύρω;

°

ε αυτά και πολλά άλλα σημαντικά και ασήμαντα ερωτήματα… απελπισμένων Αθηναίων, ο αριθμός των οποίων αγγίζει αισίως τους 60.000, ήρθε να απαντήσει -δωρεάν!το AthensBook, το αποτέλεσμα που πυροδότησε μία απλή ιδέα δύο φίλων, οι οποίοι, συνδυάζοντας τεχνολογίες, όπως το GPS και το 3G, αλγοριθμικές μεθόδους και user-provided content, -με τις οποίες οι περισσότεροι εξ ημών δεν είμαστε εξοικειωμένοιδημιούργησαν μία εφαρμογή που «ντύνει» το χώρο, στον οποίο κινείται ο χρήστης, με επίκαιρες, χρήσιμες πληροφορίες. Το καλοκαίρι του ’08, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει να λειτουργεί το App Store της Apple, ο Δημοσθένης Καπώνης και ο Γιώργος Πάνζαρης σκέφτηκαν να πειραματιστούν με μια ιδέα που τριγυρνούσε καιρό τώρα στο μυαλό τους: έναν «έξυπνο» οδηγό πόλης, ο οποίος θα μπορεί να δίνει από μία καθαρά χρηστική πλήροφορία μέχρι και ιδέες για το πώς μπορεί κάποιος να περάσει το Σαββατοκύριακο. Ιδανική πλατφόρμα για την εφαρμογή τους; Μα τι άλλο, από ένα smartphone, και μάλιστα το πολυμήχανο iPhone! Εξι μήνες φουλ δουλειάς χρειάστηκαν για την πρώτη έκδοση, ενώ, από εκείνη τη στιγμή και χάρη στο διαρκή εμπλουτισμό της, έφτασαν στις σημερινές λειτουργίες και εικόνα του AthensBook, που είναι ένα «πάντρεμα» ιντερνετικών mashups και social web, ενώ οι ίδιοι οι δημιουργοί μάς λένε ότι «έχουμε πολλές ιδέες ακόμα, που θα τις δείτε σύντομα στην πράξη». Μάλιστα, μία από αυτές έχει ήδη βρει το δρόμο της για περίπου 20.000 iPhones της συμπρωτεύουσας. Πρόκειται για το μικρό «αδελφάκι» του

ԓ©p{—¡›œßŸ©œ˜¡© SGDMRÊNNJ©€ ©Ï‹{™—’Ÿ©‹š“›œšÒ©•‹“© ©„Ò—¢‹š’Ÿ

AthensBook, το ThessBook, που, όπως διευκρινίζουν τα παιδιά, «είναι εφαρμογή που απευθύνεται μεν σε μικρότερο κοινό, αλλά καλύπτει μια πολύ ενδιαφέρουσα πόλη. Το αναπτύσσουμε εξίσου αφοσιωμένα, έχουμε μεγάλη συμμετοχή των χρηστών μέσω του Contribute και σύντομα θα έχουμε

7HOÀISÀWHO tÀ ¼„½ŠŽ³‰„’À m¸‹Œ‰„’À Ž‹Š¬­¸ŽÀ ½„“¸‰…‡’À ” ‹ŠˆŠƒ…ŽŒ‰ÀŽŠÀ)MPERIALÀ#OLLEGEÀŠ”À´Š‰­±‰Š” À¸ ‹ÀŠÀŠ‹Š±ŠÀŽ¬‰Š½¸À¸ÀŠ‰Š½¸Ž±À­…­r‡‘ÀŽŠ‰À Š½³¸À„’À»“‰„®’ÀsŠ„½ŠŽ¬‰„’À·³¸À¸‹ÀŠÀ‹r Š’À Š”À ƒ…¸À „‰À “‰ŠˆŠƒ±¸ À ½‘’ À ¸Ž“Šˆ±¸…À  ‰ƒrÀ½ÀŠ‰À‡…‰„½¸Šƒr‚Š À„À‚‘Šƒ¸‚±¸À‡¸…À „À½Š”Ž…‡®À tÀ µ…ŒƒŠ’À ·r‰•¸„’À Ž‹Š¬­¸ŽÀ ”‹ŠˆŠƒ…Ž³’À ŽŠÀ jn·À ‡¸…À Ž„À Ž”‰³“…¸À ³‡¸‰À ŠÀ ­…­¸‡Š…‡À Š”À ŽŠÀ3TANFORDÀ‹r‰‘ÀŽ„‰À…ŽŠ±¸À„’ÀŽ¬ƒ“Š‰„’À “‰ŠˆŠƒ±¸’À%“…À½ˆ®Ž…À„‰À‹Šˆ……‡® À‡Š…‰‘‰…‡®À ‡¸…À‹Šˆ……Ž½…‡®À…ŽŠ±¸ÀŠ”À­…¸­…‡¬Š” ÀŠÀ‚¸…‰ ½‰ŠÀ Š”À 3ILICONÀ 6ALLEYÀ ‡¸…À rˆˆ‘‰À Š…‡ŠŽ”Ž„½r ‘‰À ‡¸…‰ŠŠ½±¸’ À „‰À …ŽŠ±¸À „ˆ‡Š‰…‡Œ‰À ‹¸… “‰…­…Œ‰À‡¸…À­…¸­¸Ž…‡Œ‰À‹ŠŽŠ½Š…ŒŽ‘‰À

έτοιμη μια εξαιρετική αναβάθμιση». Να και μια άγνωστη λέξη στην κουβέντα μας, “contribute”, δηλαδή; «Από το Μάιο του 2009 που ‘γεννήθηκε’ η εφαρμογή και λόγω της άμεσης ανταπόκρισης που είχαμε από τους χρήστες, φτιάξαμε το AthensBook Contribute www.athensbook. gr/contribute), το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να προτείνει σημεία ενδιαφέροντος για μια σειρά από κατηγορίες. Εμείς επεξεργαζόμαστε τις υποβολές των χρηστών και, στη συνέχεια, τις ενσωματώνουμε στο περιεχόμενο του AthensBook. Εδώ και αρκετούς μήνες, δε, υπάρχει και mobile έκδοση του Contribute -ο ιδανικός τρόπος, για να προσθέσει ο χρήστης γρήγορα και εύκολα το σημείο στο οποίο βρίσκεται». «Το AthensBook θα είναι δωρεάν για πάντα;», δεν γίνεται να μην ρωτήσω… Δημοσθένης και Γιώργος με διαβεβαιώνουν, λοιπόν, πως όχι, δεν είναι στις προθέσεις τους να βάλουν χρέωση για την εφαρμογή: «Οσο το GeoAds, η διαφημιστική πλατφόρμα που αναπτύξαμε, ώστε να υποστηριχθεί αρχικά το AthensBook, και στη συνέχεια εξελίξαμε σε μία ευέλικτη πλατφόρμα γεωγραφικά στοχευμένης διαφήμισης, την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε δημιουργός mobile εφαρμογής, για να στηρίξει οικονομικά τη δουλειά του, καθώς και οι χορηγίες, μας δίνουν τη δυνατότητα να προσφέρουμε μια χρήσιμη εφαρμογή δωρεάν στους χρήστες μας».


16 - 4 - 10

ΠΟΛΗ + ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

25

j“À½”Ž…‡À ŽŠ‰À”‹ŠˆŠƒ…Ž®

{

υμάστε με τι αγωνία η Μεγκ Ράιαν και ο Τομ Χανκς άνοιγαν τα pc τους στην ταινία «Εχετε μήνυμα στον υπολογιστή»; Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει καθημερινά με περισσότερους από 4.000 Αθηναίους - χρήστες του Athens Daily Secret. Το μόνο που αλλάζει είναι ο στόχος. Στην πρώτη περίπτωση, οι δύο πρωταγωνιστές αναζητούν έναν παράφορο έρωτα, ενώ στη δεύτερη, οι χρήστες αδημονούν για ένα μυστικό σχετικά με την πόλη που αγαπούν -μα δεν έχουν χρόνο να την ανακαλύψουν. Αν, λοιπόν, αναρωτιέστε πού «κρύβεται» το πιο ζουμερό burger, ποιο είναι το καλύτερο αποστακτήριο, σε ποιο ανθοπωλείο η κλασική ανθοδέσμη μοιάζει απλώς μπανάλ, ποιο είναι το κρυμμένο καφέ στο πιο κεντρι-

κό σημείο της πόλης και πού θα βρείτε ένα... after κομμωτήριο, γραφτείτε στο Athens Daily Secret. Η διαδικασία είναι απλή (και εννοείται, δωρεάν). Μπορείτε να γίνεται μέλος αυτού του «μυστικού» -μα διόλου ελιτίστικου- κλαμπ της πόλης, είτε μπαίνοντας στη διεύθυνση: www. athensdailysecret.gr ή κάνοντας join στο ομώνυμο group στο Facebook. Κάθε μέρα, ένα καινούργιο μυστικό για την πόλη θα φτάνει στο email σας. Τα κείμενα είναι σε γλώσσα φιλική και διόλου «ξύλινη», χωρίς περιττές πληροφορίες. A, και μην ξεχάσω! Το μυστικό δεν είναι «επτασφράγιστο». Μοιραστείτε το, όμως, μόνο με φίλους που αξίζουν... Óҗœ“‹©“‹——˜ä–’


26

ΠΟΛΗ

16 - 4 - 10

«Κάθε κρίση είναι μία ευκαιρία» Σωστό... Του Θάνου Τριανταφύλλου

Ευκαιρία, λοιπόν, για εμάς να διαπιστώσουμε πώς βιώνουν τη δύσκολη οικονομική συγκυρία τρεις άνθρωποι της αγοράς -με όρους δρόμου ή πεζοδρομίου- της Αθήνας. Επιλέξαμε μία συγκεκριμένη διαδρομή που συνηθίζουμε να απολαμβάνουμε κάθε Σάββατο: από το Θησείο στην Πλάκα και από εκεί στο Κολωνάκι. Μία νοητή ευθεία γραμμή με λίγα λόγια…

Η

εκκίνησή μας γίνεται από την οδό Αδριανού, μετά το καφέ «Διόσκουροι» στον αριθμό 54, όπου βρίσκεται από το 1972 ο «Καράμπελας». Το γνωστό μαγαζί με είδη λαϊκής τέχνης αποτελεί ιδανικό προορισμό για κάθε «περιπλανώμενο τουρίστα» της περιοχής. Σανδάλια, τσάντες, δαχτυλίδια, ταμπακιέρες και οτιδήποτε άλλο ψάχνει κανείς στο παραδοσιακό Μοναστηράκι, αποτελούν την «πραμάτεια» των αδελφών Καράμπελα. Ο «κράχτης», βέβαια, του μαγαζιού είναι τα εξαιρετικής ποιότητας κομπολόγια για όλα τα γούστα και όλες τις… τσέπες. «Το κομπολόι είναι το φετίχ του Ελληνα... εκεί θα πει τον πόνο του, τη χαρά του... είναι η συντροφικότητά του», μας εξηγεί ο Κώστας. Ο αδελφός του, Φώτης, μας εξηγεί πως «ιδιαίτερα σε περιόδους ύφεσης της αγοράς, ο κόσμος επιστρέφει στη λαϊκή τέχνη, σε πιο παραδοσιακά προϊόντα». «Εχουμε περάσει

και χειρότερα και αυτό είναι το αντιφατικό της όλης ιστορίας. Για παράδειγμα, τα μακροχρόνια έργα που έκαναν για το Μετρό στο Μοναστηράκι, ζημίωσαν τόσο πολύ την αγορά, που τώρα δεν φοβόμαστε για τίποτα». Εξάλλου, «κάθε χρόνο φαίνεται πως ο τουρισμός, που αποτελεί μία από τις βασικότερες πηγές εσόδων για εμάς, πλήττεται από ένα χτύπημα: μία οι φωτιές, μία η τρομοκρατία, τώρα η κρίση. Με λίγα λόγια, έχουμε μάθει να ζούμε με τις αδυναμίες μας». Οπως σημειώνει με έμφαση ο Κώστας, «είμαστε αισιόδοξοι ακριβώς γιατί έχουμε τα εχέγγυα εκείνα που μας κάνουν να νιώθουμε σχετικά ασφαλείς. Η σχέση μας με τους πελάτες είναι σταθερή και εκεί βασιζόμαστε. Σημαντικό, βέβαια, πλήγμα στην αγορά έχει δώσει το παρεμπόριο, που ανθεί ιδιαίτερα στον πεζόδρομο της Αδριανού μέχρι το τέλος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου».

Το μαγαζί βρίσκεται κυριολεκτικά σε πέρασμα και ο κόσμος δεν σταμάτησε να μπαίνει. «Είναι όντως κομβικό σημείο και το μαγαζί έχει δημιουργήσει ισχυρές ρίζες στην περιοχή, από τότε που το "έστησε" ο πατέρας, ερχόμενος από την Αυστραλία». «Δεν έχουμε να φοβηθούμε την κρίση, είμαστε αισιόδοξοι, και ειδικά εμείς που δεν προλαβαίνουμε να δούμε τα δελτία των 8, αντιλαμβάνεσαι πως έχουμε ένα λόγο παραπάνω να μη στενοχωριόμαστε και να μην ερχόμαστε σε επαφή με την γκρίνια σας…», μου απαντά με κάποια δόση χιούμορ και δίκιου μαζί. Αφήνοντας τον πεζόδρομο της Αδριανού και ανανεώνοντας το ραντεβού μας με τα αδέλφια Καράμπελα, για να «τσιμπήσουμε» ένα από τα εκπληκτικά κομπολόγια που είδαμε, συνεχίσαμε το δρόμο μας και αφού περάσαμε την Ηφαίστου, βρεθήκαμε στον επόμενο προορισμό μας.


16 - 4 - 10

Στο συνοικιακό δρόμο Σκούφου 6, στα σύνορα της Πλάκας προς το Σύνταγμα, η Μαριαλένα Λεονταράκη έχει στεγάσει το εργαστήριο παραγωγής κοσμημάτων που με την πρώτη ματιά συνδυάζουν την ποιότητα με τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Με όνομα βαρύ σαν ιστορία, που έχει τις ρίζες του στην Αλεξάνδρεια του 1920, όπου ο παππούς Αλκιβιάδης Λεονταράκης στήνει το πρώτο του εργαστήριο χρυσοχοΐας. Η τεχνογνωσία πέρασε στον πατέρα Αλέξανδρο και από εκεί στις δύο κόρες Μαριαλένα και Ειρήνη, οι οποίες πλέον διαχειρίζονται και έχουν την ευθύνη του πρότυπου χρυσοχοείου. «Είναι μεγάλη η ευθύνη, όταν κουβαλάς μια ιστορία του πρώτου αδαμαντοδέτη. Αλλά έχω την εντύπωση πως τη σεβόμαστε και τα πηγαίνουμε καλά», υπογραμμίζει η Μαριαλένα. Αναρωτιόμαστε αν τους αγγίζει η κρίση και μας δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση. «Για εμάς η κρίση ξεκίνησε από το 2001, χρονιά αλλαγής του νομίσματος. Η ισοτιμία ευρώ-δραχμής μάς περιόρισε τις δυνατότητες χονδρικής πώλησης και ο ανταγωνισμός από το εξωτερικό και κυρίως από την Ιταλία ήταν πολύ ισχυρός. Παρόλα αυτά, η λιανική πώληση δεν έχει επηρεαστεί από τις οικονομικές δυσκολίες. Εχουμε σταθερούς πελάτες, ως επί το πλείστον Ελληνες, οι οποίοι, αν και είναι φανερό πως έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να γίνονται πιο σκεπτικοί στις αγορές, εντούτοις συνεχίζουν να μας εμπιστεύονται. Αυτό που έχει πονέσει πολύ την αγορά είναι η λογική του εύκολου χρήματος. Ζούμε σε μια χώρα με 8.000 χρόνια κοσμήματος, και όμως επιδιώκουμε και

27

ΠΟΛΗ

προτιμάμε να φέρνουμε ημιέτοιμα προϊόντα με φτηνότερα υλικά και χαμηλότερη ποιότητα από άλλες χώρες». Η Μαριαλένα με σπουδές στις καλές τέχνες, στις εφαρμοσμένες (γραφικές τέχνες-αρχιτεκτονικό σχέδιο-φωτογραφία) και στην γεμολογίααδαμαντολογία, μας πληροφορεί για τις νέες ιδέες που της «γέννησε» αυτή η συγκυρία. «Κάθε κρίση μάς βάζει σε μια διαδικασία για νέα σχέδια, εναλλακτικές αγορές, όπως η δημιουργία ε-

Αφήνοντας το υπέροχο χαμόγελο και τα εξαιρετικά κοσμήματα της Μαριαλένας, είμαστε ήδη Σύνταγμα και «σκαρφαλώνουμε» τη Βουκουρεστίου, προκειμένου να φτάσουμε στη Σκουφά. Παρότι η πρόκληση για έναν cappuccino σε μία από τις χιλιάδες καφετέριες της περιοχής είναι μεγάλη, σταματάμε στον αριθμό 23. Εκεί όπου από το 2005 ο Λεωνίδας Παγούνας περιποιείται καθετί που έχει σχέση με το δέρμα. Ειδικότητά

νός e-shop. Σε κάθε περίπτωση, ως μεταποιητική επιχείρηση είναι σαφές πως έχουμε να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες. Για παράδειγμα, δεν έχουμε τη δυνατότητα να απασχολούμε 10 τεχνίτες, όταν έχει μειωθεί ο τζίρος. Κάτι που μας προβληματίζει, μιας και ξέρουμε πως δεν είναι εύκολο για ένα χρυσοχόο στα 50 του να βρει δουλειά. Από την άλλη, δεν θα ανεβάσουμε τις τιμές, ούτε θα ρίξουμε την ποιότητα. Θέλουμε το καλό και ποιοτικό να είναι προσιτό».

του τα παπούτσια, όπως φανερώνει και η ονομασία Τακούνι Star έξω από το μαγαζί. Το μότο του είναι: «Τα πάντα για το παπούτσι και την κοπή κλειδιών». Ο «Λεώ» έχει ξεκινήσει από το 1990 στην Πεύκη και τώρα στην περιοχή του Κολωνακίου έχει γίνει καθεστώς, όπως βλέπω από την αθρόα προσέλευση κόσμου. Βρίσκεται, βέβαια, στο κέντρο της πόλης. Λίγα λεπτά έφταναν, για να α-

ντιληφθώ πως δεν έχουμε πρόβλημα… «Η αλήθεια είναι πως πάμε καλά. Προσπαθούμε να προσφέρουμε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στους φίλους μας (έτσι αποκαλεί τους πελάτες), και νομίζω πως αυτό το εκτιμούν. Προφανώς, μας έχει επηρεάσει η οικονομική συγκυρία. Απλώς ελπίζουμε να κάνει τον κύκλο της σύντομα και να περάσει. Ακόμα και εδώ στο Κολωνάκι, ο κόσμος είναι προβληματισμένος και πλέον βάζει το χέρι στην τσέπη πολύ πιο αραιά». Πριν έρθω στο Τακούνι Star, ήμουν σίγουρος πως η κρίση θα έχει σπρώξει τον κόσμο στο να «επισκευάζει» τα παλιά του παπούτσια, αλλά ο καλύτερα γνωρίζων Λεωνίδας με διέψευσε. «Η αγορά είναι μια αλυσίδα. Ο κόσμος είναι προβληματισμένος και διστακτικός στο να βγει στην αγορά. Παρόλα αυτά, οι πελάτες θα συνεχίσουν να έρχονται, εάν κάνεις καλά τη δουλειά σου, σε μια τιμή διαχειρίσιμη για το καθημερινό τους πορτοφόλι. Εδώ ευτυχώς έχουμε πετύχει αυτό το συνδυασμό και πάμε καλά. Χωρίς, όμως, αυτό να σημαίνει πως δεν αισθανόμαστε το κούμπωμα του κόσμου, που είναι και ταυτόχρονα της αγοράς ολόκληρης». Τελείωσε η βόλτα μας. Τρία ξεχωριστά μαγαζιά, τρεις άνθρωποι της αγοράς που στο Google Earth εντοπίζονται σε μια νοητή ευθεία, μας κατέθεσαν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους για το παρόν και το μέλλον. Αισιόδοξοι, μέσα σε μια ημιμόνιμη κρίση, καθώς στην αγορά κυριαρχούν η πτώση του τζίρου, η έλλειψη ρευστότητας και η καθυστέρηση πληρωμών, εντούτοις βρίσκουν τον τρόπο και το λόγο να χαμογελάνε. Για του λόγου το αληθές, περάστε να τους πείτε ένα «γεια»...


28

COMIC

16 - 4

ÖzŽ™Þ™Žž¨c”Š ֒Ÿ©Òі›’Šž¨~’Š––—ã•‘ ֒Ÿ©Òі

y

νωστοί ήρω ήρωες βγαίνουν για λίγο από τις σελίδες τριγυρνούν για μια και τριγυρνο ακόμη χρονιά χρον στην Ελληνοαμερικανική Ενωση, δίνοντας ραντεβού με μ τους φίλους των comics αλλ αλλά και με όσους θέλουν να γνω γνωρίσουν τον υπέροχο κόσμο της έντυπης, έν ποπ κουλτούρας. Το Comicdom Con Athens (ή για λόγους συντομίας, απλώς συντομί Comicdom), η μεγάλη μεγά γιορτή που είναι αποκλειστικά αποκλε αφιερωμένη ερωμ μένη στους --μέχρι πρότινοςτινος παρεξηγημένους ήρωες των τω comics, φτάνει αισίως στην πέμπτη του διοργάνωση, παρουσιάζοντας παρ ένα τριήμερο, «χορταστικό» πρόγραμμα. Διε Διεθνείς προσκεκλημένοι, εκθ εκθέσεις Ελλήνων και ξένω δημιουργών, προβολές, νων wo workshops για την τεχνική του σεναρίου και της εικο κονογράφησης, παρουσιάσ σεις νέων τίτλων από ελλ ληνικές εκδοτικές εταιρείες c comics, bazaar ελληνικών κ καταστημάτων comics, συζητήσεις ζ και εκπαιδευτιά προγράμματα π κά αποκλειστικά γι παιδιά θα έχουν την ευγια καιρία να παρακολουθήσουν κα όσ βρεθούν σήμερα και το όσοι Σ Σαββατοκύριακο στους χώρο ρους της Ελληνοαμερικανικ Ενωσης. κής Ξεχωριστή θέση στο φεστιΞ β βάλ θα έχει η έκθεση «Απ το Yellow Kid στον πό C Conan», που διοργανώνεται σ συνεργασία με το Billy σε IIre Ireland Cartoon Library aan and Museum του Ohio Sta University. ΠασίγνωS State στοι στο ήρωες, από τον Mickey σ Mou Mouse, τον Dick Tracy και τον Prince Valiant, έως τον Con Conan, τον Spider- Man και τον Swamp Thing θα «ζωντανέψουν» μέσα από τριάντα ένέψ να πρωτότυπα έργα σπουδα δαίων δημιουργών, ανάμεσα στους οποίους και οι: N Neal Adams, Carl Barks, M Milton Caniff, Howard C Chaykin, Winsor McCay, T Todd McFarlane, Roy T Thomas, Art Spiegelman, W Kelly. Walt

Το πέμπτο -επετειακό- Comicdom αναμφίβολα θα σημαδέψει και η παρουσία διάσημων προσκεκλημένων, οι οποίοι θα βρίσκονται όλες τις μέρες στο χώρο διεξαγωγής του φεστιβάλ, υπογράφοντας έργα τους, σχεδιάζοντας για το κοινό, παραδίδοντας σεμινάρια και αφήνοντας τους φίλους της 9ης Τέχνης να τους θέσουν -χωρίς φόβο, μα με πάθοςτις ερωτήσεις τους. Ανάμεσά τους, ο John Romita Jr, που ακολουθεί επιτυχώς τα βήματα του πατέρα του, του θρυλικού σχεδιαστή του Spider Man, John Romita Sr. O 54χρονος έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων για τα: “Iron Man”, “Amazing Spider-Man” και “Uncanny X-Men”, ενώ φιλοτέχνησε αποκλειστικά το εξώφυλλο του καταλόγου του φετινού Comicdom. Η λίστα με τους προσκεκλημένους συμπληρώνεται από τον κορυφαίο συγγραφέα Mike Carey, τον σχεδιαστή-colorist- inker, D' Istraeli αλλά και το σύγχρονο master των σκοτεινών ιστοριών comics, Kyle Hotz.

„‹á¢˜—œ‹Ÿ©•‹“©›¡¢’œ™—œ‹Ÿ Ανάμεσα στις παράλληλες δράσεις, ξεχωρίζουν δύο συζητήσεις. Στην πρώτη, επτά Ελληνες δημιουργοί μιλούν για τα comics, ενώ στη δεύτερη εκπρόσωποι των comics και του κινηματογράφου θα πλαισιώσουν τον Αμερικανό δημιουργό comics John Romita Jr. (που πρόσφατα πήρε το κινηματογραφικό «βάπτισμα του πυρός»), σε μια συζήτηση για τα συνεχή αντι-δάνεια μεταξύ των δύο Τεχνών. Οποιος από εσάς δε, περάσει από την Ε-

νωση το Σάββατο το βράδυ (21.00) αξίζει να δει την -άκρως επίκαιρη- ταινία “Marine Express”, σε σκηνοθεσία Dezaki Tetsu. Μέσα σε έναν κόσμο περιβαλλοντικής σαπίλας και πολιτισμικής παρακμής, μέσα σ’ ένα υποβρύχιο τρένο, λαμβάνει χώρα μια ιστορία απάτης και λαθρεμπορίου, που σύντομα εξελίσσεται σε χωροχρονικό ταξίδι φαντασίας. Τέλος, όσοι έχετε παιδιά, μη διστάσετε να τα πάρετε μαζί σας. Φέτος, άλλωστε, δίνεται μεγάλη βαρύτητα στη νέα γενιά. Στο πλαίσιο λοιπόν της προσπάθειας εξοικείωσης των παιδιών με την 9η Τέχνη, έχουν προγραμματιστεί δύο εκπαιδευτικά εργαστήρια («Παίζουμε Comics» και «Kamishibai: Εικόνες και Παραμύθια για Παιδιά»).

˗‹©E@MYHMD ©’©‹˜špà Λαχταριστό το πρόγραμμα του φεστιβάλ, που τείνει να γίνει θεσμός. Η ιστορία του, ωστόσο, παρουσιάζει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον. Ολα ξεκίνησαν το 1996, στην αίθουσα μιας σχολής δημοσιογραφίας. Μια παρέα -«ανήσυχα» μυαλά, με κοινή αγάπη για τον κόσμο των comics- θέλησε να δημιουργήσει ένα ενημερωτικό fanzine. Πού να ήξεραν τι τους περίμενε... Ενας εκ των «πρωτεργατών», ο Ηλίας Κατιρτζιγιαννόγλου (Διεύθυνση Δημιουργικού -υπεύθυνος Τύπου του Comicdom) μοιράστηκε μαζί μας την ιστορία ενός fanzine που «με πολλή - και αποκλειστικά εθελοντική- δουλειά» έγινε φεστιβάλ. «Η ιστορία του Comicdom που ξεκίνησε ως fanzine το


4 - 10

COMIC

29

Š›Š•Šo‹Ñ–— –i¨›‘–¨zà•‘

˖¡ßš‹Ÿj©—©pߛž©•šá›’Ÿ Βλέποντας το φετινό πρόγραμμα, που πλέον «απλώνεται» σε τρεις και όχι δύο μέρες όπως μέχρι πρότινος, αναρωτιέμαι πώς μια ομάδα ανθρώπων μπορεί να αντεπεξέλθει, στήνοντας μάλιστα ένα φεστιβάλ -εν μέσω οικονομικής κρίσης- με ελεύθερη είσοδο. Ο Ηλίας μου απαντά με ρεαλισμό και συγκρατημένη αισιοδοξία: «Εξαιρετικά δύσκολα. Ακόμα και πριν τα σημάδια της οικονομικής κρίσης γίνουν ορατά, με μηδενική κρατική υποστήριξη, έχοντας δε παράλληλα να αντιπαλέψουμε

μια -εκτός εποχής- νοοτροπία που αντιλαμβάνεται τα comics ως υποκουλτούρα, και όχι ως αξιοπρόσεκτο πολιτιστικό προϊόν. Συχνά τα οικονομικά μας είναι ‘μία ή άλλη’, μια χρονιά μάλιστα ‘μπήκαμε μέσα’. Η επιμονή μας για την ανατροπή αυτού του σκηνικού ή θα αποδώσει καρπούς (όπως δείχνει δειλά, δειλά να συμβαίνει) ή αναπόφευκτα θα μας εξαντλήσει». Η δημιουργία ενός φεστιβάλ αποκλειστικά αφιερωμένου στα comics, αποτελεί ρίσκο, αν κρίνουμε πως στη χώρα μας η εν λόγω τέχνη -τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγα χρόνια- ήταν παρεξηγημένη (από κοινό αλλά και κάποιους «επαΐοντες»). Εχει άραγε εξοικειωθεί το ελληνικό κοινό με τα comics, από τον πρώτο χρόνο του φεστιβάλ μέχρι και σήμερα; «Δυστυχώς αυτό δεν είναι εύκολα μετρήσιμο. Μπορούμε όμως με σιγουριά να πούμε ότι η διαρκώς αυξανόμενη προσέλευση των επισκεπτών μας (πέρσι ξεπεράσαμε τους 7.000, ένας αριθμός τριπλάσιος από εκείνον της πρώτης διοργάνωσης), μας δίνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα ως προς την αποδοχή του μηνύματός μας. Ιδιαίτερα θετικό είναι και το γε-

γονός ότι πλέον όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία, φιλοξενούν ειδικά sections για τα comics. Δίχως άλλο αυτό αποτυπώνει μια τάση», μου λέει ο Ηλίας στο διάλειμμα -που τον αναγκάσαμε να κάνει- από τις πυρετώδεις ετοιμασίες του φεστιβάλ, που ξεκινά σήμερα. Ραντεβού στην Ελληνοαμερικανική Ενωση λοιπόν…

ɗ‹–¡œ“•Ò© œ˜© {šâ‘š‹pp‹© ›œ˜© VVV BNLHBCNL FQ

1996, πέρασε στο διαδίκτυο ως ενημερωτικό site το 2004, και παράλληλα από το 2006 συνδιοργανώνει (με την Ελληνοαμερικανική Ενωση) το μοναδικό εγχώριο φεστιβάλ -αποκλειστικά αφιερωμένο στα comics- είναι η ίδια η ιστορία των ανθρώπων που το αποτελούν. Ενας πυρήνας των τεσσάρων (Γιάννης Κουρουμπακάλης, Δημήτρης Σακαρίδης, Λήδα Τσενέ και ο υποφαινόμενος), καθώς και μία ευρύτερη ομάδα, που το ‘τρέχουμε’ με μοναδικό όφελος την ηθική ικανοποίηση που λαμβάνουμε από την πραγμάτωσή του», μας είπε.


30

16 - 4 - 10

ƒ¯©²³¨Ý®¬ž§©®

šÒ“©˜©Ï’ŸÑ•‘ž¨ƒŠ–Š’›Ñ”‘ž

ΕΠΙΣΤΗΜΗ/ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

É‘§·«É»¼¸É®³—»¼²o« Η Κίνα δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Είναι η μόνη από τις διαστημικές «δυνάμεις» που απουσιάζει από το διεθνές αυτό εγχείρημα. Αντίθετα, έχει βάλει μπροστά τη δημιουργία ενός δικού της διαστημικού σταθμού μέσα στην επόμενη δεκαετία. Στις 14 Απριλίου, ο υπεύθυνος του Γραφείου Επανδρωμένης Διαστημικής Μηχανικής της Κίνας, Γουάνγκ Γουενμπάο, ανακοίνωσε επίσημα το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του σταθμού, μέσω έξι αποστολών, ξεκινώντας από το δεύτερο εξάμηνο του 2011 και καταλήγοντας περίπου το 2016. Στην πορεία, αν όλα πάνε καλά, η Κίνα θα περάσει πολλά ορόσημα για τη διαστημική της τεχνολογία: θα κάνει την πρώτη σύνδεση διαστημικών σκαφών σε τροχιά, θα εκπαιδεύσει αστροναύτες για την επάνδρωσή του και τη δημιουργία ενός διαστημικού «φορτηγού» για τον εφοδιασμό του διαστημικού σταθμού, το οποίο θα είναι διπλάσιο σε χωρητικότητα από το αντίστοιχο ρωσικό που εξυπηρετεί το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό σήμερα. Ο κινεζικός Διαστημικός Σταθμός είναι ένα

μόνο τμήμα ενός φιλόδοξου διαστημικού προγράμματος, το οποίο θέλει να καταστήσει στις επόμενες δεκαετίες την Κίνα ως μία από τις μεγάλες υπερδυνάμεις και του διαστήματος. Ηδη το κινεζικό πρόγραμμα εξερεύνησης της Σελήνης συνεχίζεται, ενώ προχωράει και το πρόγραμμα εξερεύνησης του Αρη. Ισως η πίεση της Κίνας να είναι ένας από τους λόγους που έχει ωθήσει εκ νέου την κυβέρνηση Ομπάμα στις ΗΠΑ, παρά την κρίση να διατυπώσει, ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για τη ΝΑΣΑ. Οπως και να έχει, το πιθανότερο είναι ο επόμενος άνθρωπος που θα πατήσει στη Σελήνη να είναι Κινέζος…

É®³¯€«°¦É¯±µ¯°—¶¸Á o²À«·¦¿ Ο William Gibson είναι ο «πατέρας» του κυβερνοπάνκ ρεύματος της επιστημονικής φαντασίας, αλλά και «νονός» του κυβερνοχώρου. Τα διηγήματά του, η τριλογία του Νευρομάντη (Neuromancer) πιο συγκεκριμένα, λειτούργησαν σαν καταλύτης της φαντασίας πολλών ανθρώπων που αργότερα πρωταγωνίστησαν στη διαδικτυακή έκρηξη και τη νέα διάδοση της πληροφορίας. Μια σειρά από ιδέες του έχουν

ήδη γίνει, έστω και με άλλον τρόπο από εκείνον που φαντάστηκε, πραγματικότητα, όπως και τμήμα της ορολογίας που επινόησε. Μία ιδέα του μοιάζει να παραμένει όμως στο στάδιο της μυθοπλασίας: η σύνδεση του ανθρώπινου εγκεφάλου με πληροφορικά δίκτυα, μέσω υπολογιστών. Η ιδέα αυτή εικονογραφήθηκε στην ταινία Matrix: ήταν το βύσμα που έμπαινε σε ειδικά φτιαγμένη εσοχή στο σβέρκο του εισερχομένου στο Matrix, και το οποίο κατάγεται ευθέως από το ανάλογο σύστημα που χρησιμοποιούσε ο ήρωας του Johnny Mnemonic και του Neuromancer, Case, για να διεισδύει στον κυβερνοχώρο. Δυστυχώς η ιδέα αυτή -αλλά και άλλες ιδέες αλληλοσύνδεσης εγκεφάλου-υπολογιστή που περιγράφει ο Gibson, όπως η δυνατότητα «κατεβάσματος» γνώσεων και εμπειριών, πχ. ξένων γλωσσών- δεν έχει υλοποιηθεί στην πραγματικότητα. Ακόμα. Διότι η τεχνολογία ανάπτυξης διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή έχει ήδη προχωρήσει τόσο, ώστε τέτοιες εμπορικές συσκευές να έχουν ήδη βγει στην αγορά. Η εταιρεία Guger Technologies λάνσαρε ήδη το σύστημα Intendix στην έκθεση ψηφιακής τεχνολογίας CeBIT στη Γερμανία, το Μάρτιο που μας πέρασε. Δεν είναι ακριβώς η πρώτη (κυκλο-


16 - 4 - 10

ΕΠΙΣΤΗΜΗ/ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

31

j‹³…Š… 16 Απριλίου 1958: Πεθαίνει σε ηλικία μόλις 38 ετών, από καρκίνο των ωοθηκών, η Rosalind Franklin, βιοφυσικός και κρυσταλλογράφος, από τους πρωτοπόρους που συνέβαλαν στον προσδιορισμό της δομής του DNA. Ο θάνατός της προηγήθηκε της απονομής του Νόμπελ στους Francis Crick, James Watson και Maurice Wilkins το 1962, για την ανακάλυψη της δομής και του ρόλου του μορίου του DNA. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λάβει το βραβείο Νόμπελ, ακόμα και αν ήταν γνωστότερη τότε η προσφορά της στην ανακάλυψη αυτή. Η σχετική συμβολή της δεν είχε αναγνωριστεί από την αρχή, πολλοί λένε εξαιτίας του περιβάλλοντος σεξισμού την εποχή εκείνη. Ο ρόλος της όμως έγινε ευρύτερα γνωστός στο βιβλίο του Watson, The Double Helix, όπου αφηγείται από τα μέσα τη διαδικασία και την ιστορία της ανακάλυψης αυτής. Σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι βρισκόταν ήδη στο δρόμο αποκρυπτογράφησης της δομής του DNA η ίδια, πολύ περισσότερο από ό,τι της αναγνώρισαν ποτέ οι Watson και Crick. 18 Απριλίου 1943: Ο Ελβετός βιοχημικός Albert Hoffman, γίνεται ακούσια ο πρώτος άνθρωπος που τίθεται υπό την επήρεια του LSD. Αυτό συνέβη στο εργαστήριο της Sandoz στη Βασιλεία της Ελβετίας, όπου οι έρευνες πάνω στο μύκητα των δημητριακών ερυσίβη (ergot), είχαν παραγάγει το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέως ως υποψήφιο τονωτικό του αναπνευστικού και του κυκλοφορικού συστήματος. Η ουσία πέρασε κατά λάθος δια της επαφής με τα ακροδάκτυλά του στο σύστημα του ερευνητή δρ. Hoffman, ο οποίος έζησε έτσι την πρώτη εμπειρία του LSD. Ο ίδιος, που θεωρούσε αρχικά το LSD τόσο ισχυρό ώστε δεν πίστευε πως θα διαδιδόταν ποτέ η εθελοντική προσωπική του χρήση, περιέγραψε την πρώτη αυτή εμπειρία του αργότερα με λεπτομέρεια. Επειτα από μια κρίση παράνοιας και φόβου για την παραμόρφωση των αισθητηριακών εμπειριών του, περιγράφει πως σιγά-σιγά «… μπόρεσα να απολαύσω τα ανεπανάληπτα χρώματα και το παιχνίδι των σχημάτων που συνέχιζε πίσω από τα κλειστά μου μάτια. Καλειδοσκοπικές, φανταστικές εικόνες με πλημμύρισαν, εναλλασσόμενες, ποικιλόχρωμες, ανοίγοντας και κλείνοντας σε κύκλους και σε σπείρες, εκρηγνυόμενες σε πολύχρωμα συντριβάνια, αυτοαναδιατασσόμενες και υβριδιζόμενες σε μια συνεχή ροή…». Ο δρ. Hoffman πέθανε το 2008, στο χωριό του στην Ελβετία, σε ηλικία 102 ετών…

φορούν βασικές κονσόλες παιχνιδιών κυρίως τέτοιου τύπου εδώ και 7-8 χρόνια, πχ. το Emotiv), αλλά είναι η πρώτη που υποκαθιστά το πληκτρολόγιο για γραφή. Στοιχίζει ακόμα ακριβά (περί τα 7-8 χιλιάδες ευρώ) και οι δυνατότητές του για κάποιον έμπειρο χρήστη (και η ταχύτητα εκμάθησης του συστήματος είναι ένα από τα πλεονεκτήματά του) λέγεται πως φτάνουν το ένα γράμμα το δευτερόλεπτο. Το σύστημα αυτό δεν είναι κάτι που απευθύνεται στο μέσο χρήστη. Είναι ένα σύστημα που επιτρέπει σε ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα κινητικότητας και αναπηρίες να πληκτρολογούν λέξεις σε έναν υπολογιστή. Είναι όμως (μαζί με πολλά άλλα που αναπτύσσονται συνέχεια) ένα πρώτο, πρωτόγο-

νο έστω, βήμα στη διασύνδεση ανθρώπινου εγκεφάλου και μηχανής. Τα συστήματα αυτά που βασίζονται στην ηλεκτροεγκεφαλογραφία και στην «ανάγνωση» των ηλεκτρικών σημάτων των ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων, είναι τόσο διαδεδομένα ώστε υπάρχει, στα πρότυπα του ανοιχτού λογισμικού, και ένα κίνημα «ανοιχτής ηλεκτροεγκεφαλογραφίας» (Open EEG Project, http://openeeg. sourceforge.net/doc/index.html) που δημιουργεί μια κοινή βάση πληροφοριών και τεχνικών, ελεύθερα διαθέσιμων για όποιον θέλει να αναπτύξει τέτοια συστήματα. Οι τεχνολογικοί δρόμοι που ανοίγονται από αυτή τη σύνδεση του εγκεφάλου με υπολογιστικά συστήματα είναι αχανείς και πιθανώς και ηθικά αμφιλεγόμενοι. Η μηχανική ανάγνωση συναισθημάτων, ακόμα και προθέσεων είναι πχ. μια δυνητική ερευνητική κατεύθυνση στο πεδίο (που ήδη ακολουθείται στην στρατιωτική έρευνα από ό,τι φαίνεται). Μια άλλη, με αντίθετο ηθικό πρόσημο μάλλον, είναι, όπως δείχνει η περίπτωση των μηχανημάτων τύπου Intedix, η διεύρυνση των δυνατοτήτων των ΑΜΕΑ. Οπως και να έχει, η πορεία της τεχνολογικής εξέλιξης μοιάζει να οδηγεί με αργά βήματα τον κόσμο του William Gibson, ακόμα πιο κοντά στο δικό μας, σε μια ακόμα διάσταση.

•¦±o«¼«É»¸°§«¿ «Μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια, πρόκειται να συμβεί ένα ιστορικό γεγονός -η ανακάλυψη ενός πλανήτη παρόμοιου με τη Γη, σε τροχιά γύρω από ένα άλλο άστρο… Η ανακάλυψη αυτή θα ανοίξει το δρόμο για την εξερεύνηση των κατοικήσιμων περιβάλλοντων στο σύμπαν και θα μπορούσε να προωθήσει πολύ την κατανόησή μας σχετικά με την προέλευση της ζωής, τόσο στη Γη όσο και αλλού… Μέσα στην επόμενη δεκαετία, καινούργια τηλεσκόπια τοποθετημένα στο διάστημα, θα ερευνήσουν το φάσμα του ανακλώμενου φωτός από τους αδελφούς αυτούς πλανήτες της Γης, για να αναζητήσουν τις χημικές υπογραφές της ζωής και για να αποκτήσουν εικόνες υψηλής ανάλυσης από τους καινούργιους αυτούς κόσμους… Είναι πιθανό να μάθουμε σύντομα αν οι πλανήτες σαν τη Γη είναι κοινοί ή σπάνιοι στο σύμπαν». -Ronald Walsworth, ερευνητής του HarvardSmithsonian Center for Astrophysics, σε δημόσια ανακοίνωση σχετικά με την ανάπτυξη ενός συστήματος εντοπισμού εξωηλιακών πλανητών, με ευαισθησία ικανή για τον εντοπισμό τέτοιων πλανητών του μεγέθους της Γης.


ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

Μ Å‘Š”‘–›Û“

Δεν νομίζω να έχει υπάρξει μία βραδιά που δεν έχω αναζητήσει αυτό το cd λαχταρισμένα, τις ώρες που μοιράζομαι μουσικές με τον κόσμο. Η Ελένη φώναξε μία απ’ αυτές όταν μία «ανάσα μεθυσμένη» ξεκινούσε: «Πόσο το αγαπάς αυτό το ‘Κόκκινο κουμπί’!». «Ανατινάζομαι» αυτόματα στην κάμαρα. Αυτή η φωνή. Συλλαβίζει τα φωνήεντα και τα σύμφωνα, πεντακάθαρα, ακουμπώντας κάθε νότα στο πεντάγραμμο του συναισθήματός μου. Τα τεράστια άλφα της, «κι όλο το δάκρυ κι ο ιδρώτας απ' τα σώματα...» σκουλαρίκια της ψυχής μου. «Οταν ήρθε να πρωτακούσει τα τραγούδια φορούσε ένα καλοκαιρινό τσίτι και δάκρυσε όταν της έπαιξα το ‘Σε θέλω’», είχε πει ο συνθέτης. «Εκείνος είχε φοβερό τρακ, αλλά κι εγώ δεν πήγαινα πίσω… Ευτυχώς, από το πρώτο τραγούδι ο Σταμάτης με κέρδισε», θυμάται η Βίκυ Μοσχολιού. Πρωτόγνωρο μουσικό αίσθημα. Σαν κάποιος ν’ ανακάλυψε καινούργιες νότες. Σκέφτομαι πώς να δείχνουν οι παρτιτούρες του Κραουνάκη, λες και πρόκειται για μουσική βγαλμένη από άλλο κόσμο… «η καρδιά μου, την καρδιά σου ακουμπάει...». Επεμβαίνουν οι στίχοι του Τριπολίτη σαν «εκτελεστικό όργανο». Κάθε τραγούδι μοιάζει ιστορία που έζησα, που δημιουργώ, που συμπονώ, που σκηνοθετώ… «κάτι από σένα κι από μένα…». Σε ποιον τραγουδά, «η ζωή σου, έτσι κι αλλιώς, μαύροι έρωτες και καταδίκη μυστική…»; Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ. Με τραβάει η φωνή της απ’ το σβέρκο. «Σε θέλω κι έχω κουραστεί…», κρεμιέμαι πάλι στα χείλη της. Βλέπω τη σκουριά εδώ, ξεκάθαρα. «Περνάω φάση τραγική, να μπαίνει βάση η λογική στις συναντήσεις μου μαζί σου...». Κραουνακής και Τριπολίτης με κανούν «μπαλάκι τένις» σε πρωταθλητισμό πένας. «Σε γύρεψα, στη βραδυνή μου αγωνία, μέσα στην κάμαρα την κρύα...» κι η Μοσχολιού μοιάζει ξυπόλητη «στις λαϊκές τις αγορές» να καταγγέλει τις ελλείψεις της, αλλάζοντας «κάθε βράδυ, ρούχα κι ονόματα», ψάχνοντας μια -χαμένη- κοινή συχνότητα. Κοπιάζει για μία λυτρωτική συνειδητοποίηση... «τα όνειρά μου έχουν ταυτότητα, τα όνειρά σου έχουν αριθμό…». Σε ένα ρεπερτόριο, που αν και «άγνωστό» της, ερμηνεύει με το ίδιο πάθος, το λυγμό, το αίσθημα. Μια άγνωστη τότε Λίνα Νικολακοπούλου. Το πρώτο της «κόσμημα». «Εσύ κλεισμένος στο σκοτάδι, για να σωθείς απ’ τους γνωστούς, κι εγώ ξημέρωμα στον Αδη, να ξεφορτώνω τους πιστούς...». Το κορμί μου γίνεται «τζετ και υψώνεται...». Η ευλογημένη αυτή φωνή συγκινεί δίχως ίχνος μελό, ματώνει χωρίς να πεθαίνει, ραγίζει αλλά ποτέ δεν σπάει. Η δική μου συχνότητα τώρα, καρφωμένη στον παράδεισο! Παρέα με τον Αγιο Βαλεντίνο. Το «δώρο» του Κραουνάκη και της Νικολακοπούλου το 1985 για το Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Κάπου εκεί, στην κτητικότητα του «σ’ αγαπώ και δεν σε δίνω κανενός», βρήκα κι εσένα. Τώρα αντέχω το δρόμο των αγίων με δυο λόγια τυχερά. Αγιος όμως δεν είναι ο δρόμος των αγίων. Είναι ο δρόμος των συναισθημάτων. Οι λέξεις της Λίνας και του Τριπολίτη στο στόμα της Μοσχολιού. Και αν «θέλω όλα αυτά τα βράδια να σ’ αγαπήσω πάλι απ' την αρχή μωρό μου, δεν έχω άλλη αντοχή».

INFO

y¥¨²«£›¬i•§›Ä±Ÿ—¦£› Ä Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης, στίχοι: Κώστας Τριπολίτης, Λίνα Νικολακοπούλου, Σταμάτης Κραουνάκης

16 - 4 - 10 Γράφει η©Éà” ¨Ó’”—–—o—z—ã•— 

cÔp˜š˜“©•‹“©{˜–¡‹—‹p—âp—˜“ i

y૚ܫ‹’–á•’Ü«™šÜ«LO«çŽ«šÜ«ß’Ü«Š”ÜŸ™š’”à

32

Σε πολλές εμφανίσεις της Νατάσσας Μποφίλιου, ένα κορίτσι βγαίνει με μια μικρή κόκκινη κιθάρα και μία τεράστια φωνή και σε «καλοσωρίζει». Τραγουδά άλλοτε Χατζιδάκι, άλλοτε Portishead και πάντα τραγούδια του Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη. Από το «Ποτάμι μαύρο» ως το Ομορφοι και ηττημένοι» όλοι σταματάνε να μιλούν μετά το πρώτο «ξέσπασμα» της φωνής της Μαρίας Παπαγεωργίου. Φωνές που αναρωτιούνται ποια είναι η κοπέλα με την κόκκινη κιθάρα, κάποιοι ήδη την γνωρίζουν πολύ καλά και άλλοι -αρκετοί, μαζί με μένα- που περιμένουν τον πρώτο δίσκο της Μαρίας και του Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη. Μαζί με τον Αλέξανδρο Εμμανουηλίδη πραγματοποίησαν μια σειρά εμφανίσεων φέτος και παρουσίασαν live πολλά από τα τραγούδια τους, που γύρευαν μια στέγη. Και τη βρήκαν. Η κυκλοφορία του δίσκου αναμένεται σε λίγες μέρες.

ɗ‹˜šÒ©•‹“©Ë{‹—‹˜šÒ Οταν η Αννα-Μαρία δήλωσε ενθουσιασμένη με τους Common Sense, δεν φανταζόμουν ότι ο δίσκος -κυριολεκτικά- που ακούγαμε, είχε κυκλοφορήσει το Δεκέμβριο του 1995 μόνο σε βινύλιο! 14 χρόνια μετά οι Common Sense παρουσιάζουν ένα limited συλλεκτικό EP με τον τίτλο “Time stood still”. Αυτό περιέχει 7 tracks, 3 videos, τη συγκινητική και μελαγχολική φωνή της Τατιάνας, ιδιαίτερες μελωδίες και τρομπέτες που σε καθηλώνουν. Μια γεύση από το official release του “Time stood still” μπορούμε να βρούμε εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=9pxACwHnG2g. Πρωτοεμφανίστηκαν με το single “Grotesque” (1993), και το LP “Sun Comes Up” (1995). Απέσπασαν θερμότατες κριτικές από το ελληνικό εναλλακτικό κοινό που βρήκε αμέσως λόγο ύπαρξης των Common Sense στις καρδιές του. Παρουσία σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, live εμφανίσεις σε festivals, support σε μεγάλα ονόματα όπως οι Tindersticks το 1996 στο Λυκαβηττό. Λίγο μετά τη συναυλία διαλύονται. Τα τραγούδια τους όμως ξεκινούν και ακούγονται σε ταινίες και σειρές της τηλεόρασης και αργότερα σε συλλογές του εξωτερικού. Το Μάιο του 2005 ξεκινούν την ηχογράφηση νέου υλικού. Το 2007 παίζουν στο festival έναρξης του Soundwave και λίγο μετά στο Gagarin με τον Marc Almond. Τον Οκτώβριο του 2007 έπαιξαν με τους Echo & The Bunnymen στο Cavern Club του Λίβερπουλ (http://www.youtube. com/watch?v=SwvzWYdFHCs), αφού έφτασαν στο Νο1 των ψήφων από τις κριτικές επιτροπές του ευρωπαϊκού Soundwave! Εχουν γράψει μουσική για 3 ταινίες. Αυτό που μου συνέβη με τους Common Sense, παρατηρώ ότι συμβαίνει σε πολλούς λέγοντας «μα τι ωραίο που είναι αυτό… τι είναι;» και ανατριχίλα. Με αφορμή αυτήν τη φράση θέλησα να δώσω ένα χρονικό αυτού του ξεχωριστού συγκροτήματος. Και για το τέλος τα ομορφότερα. Σε ένα μήνα το συγκρότημα μπαίνει στο στούντιο για την ηχογραφήση του LP με τίτλο “Sunset”… «και μάλλον κάπου εκεί θα πούμε και αντίο στους φίλους μας...», λέει ο Χρήστος. Tο ΕP των Common Sense, που εξαντλήθηκε πολύ γρήγορα, μάλλον θα πάει σε επανέκδοση σε πιο minimal μορφή. Τέλος, θα επανεκδοθεί και το “Sun Comes Up” και το “Grotesque”, «γιατί είναι απαράδεκτο να πωλούνται 40 και 50 ευρώ από τους επιτήδειους… Ας σέβονται τουλάχιστον το γεγονός ότι δεν βγάλαμε ποτέ χρήματα απ’ αυτό...», τελειώνει ο Χρήστος. Τους Common Sense θα τους βρούμε εδώ: www.myspace.com/commonsensegr και στις 29 Απρίλη στο αποχαιρετιστήριο πάρτι του Muzine στο 6 Dogs.


16 - 4 - 10

ΜΟΥΣΙΚΗ

33

¶r­…¸Ž À ¸À†¸‰¸ˆ³½ ֘¡©ƒŠ–Š’˜›‘¨‘o‘›™áz— •— 

»

ο βράδυ της περασμένης Τρίτης «έφυγε» αιφνίδια από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 57 ετών, ένας από τους πιο αγαπημένους δημιουργούς της ελληνικής σκηνής, ο Μάνος Ξυδούς. Η σημαντική του προσφορά στη μουσική ξεκίνησε από πολύ νωρίς, από τα ερασιτεχνικά ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του ’70, πέρασε στη συνέχεια στο χώρο της παραγωγής και αργότερα στο χώρο της προσωπικής δημιουργίας ως συνθέτης, στιχουργός αλλά και ερμηνευτής. Ως μέλος των Πυξ Λαξ αρχικά, αλλά και από την προσωπική του πορεία στη συνέχεια, ο Μάνος Ξυδούς έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στο κοινό. Ανθρωπος ταλαντούχος, χαμηλών τόνων και εξαιρετικής ευαισθησίας, σεμνά και διακριτικά, χωρίς να επιζητά τη δημοσιότητα, ασχολούταν πάντα με συνέπεια με τη μεγάλη του αγάπη -τη μουσική- είτε από τη θέση του παραγωγού, είτε ως δημιουργός και τραγουδιστής. Προσωπικά το όνομά του μου ήταν γνωστό πολύ νωρίς, όταν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στους πρώτους μου αγαπημένους μου δίσκους το συναντούσα στην παραγωγή: στο θρυλικό «Φλου» του Παύλου Σιδηρόπουλου, στον πρώτο ομώνυμο δίσκο από τις Μουσικές Ταξιαρχίες του Τζίμη Πανούση, στο “Get that beat” των Sharp Ties και στην «Πρόβα» του Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ. Στις αρχές του ’90 όταν δημιούργησε τους Πυξ Λαξ μαζί με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και τον Μπάμπη Στόκα, ήμουν σίγουρος ότι πρόκειται να γίνει κάτι πολύ σημαντικό, πράγμα που στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε. Τον θυμάμαι το 1994, όταν στο Ρόδον και στην εορταστική συναυλία του Λάκη Παπαδόπουλου, με τη συμμετοχή των φίλων του, ερμήνευσε το «Εσύ εκεί» του Λάκη Παπαδόπουλου, σε στίχους Κυριάκου Ντούμου. Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση τόσο η «αγριεμένη» ερμηνεία του, όσο και η σκηνική του παρουσία. Από τότε ο Μάνος Ξυδούς έκανε το κομμάτι «δικό του» και το τραγουδούσε πάντα (αυτή η εκτέλεση-σημαντικό ντοκουμέντο, ηχογραφήθηκε και συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή «Δικαίωμα στο όνειρο» του Λάκη Παπαδόπουλου που κυκλοφόρησε το 1995 και είναι μακράν η καλύτερη από όλες όσες ακολούθησαν). Στους δέκα studio δίσκους και στα δύο live που κυκλοφόρησαν είναι σημαντική η συνεισφορά του τόσο ως παραγωγός όσο και ως δημιουργός και ερμηνευτής, με αγαπημένα τραγούδια όπως «Πούλα με», «Ασ’ τη να λέει», «Μόνο για κείνη μη μου λες», «Κάνε κάτι και για σένα», «Με στέλνεις», «Δεν θα δακρύσω πια για σένα», «Μια ζωή στο ρίσκο», «Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;». Σημαντική και η συνεργασία του το 2001 με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, όταν του έγραψε τα τραγούδια του δίσκου «Προσέχω δυστυχώς», με τα «Ενοχος χωρίς αιτία», «Δεν μ’ αρέσουν τα τραγούδια» και «Ξεκουρδισμένο πιάνο» να ξεχωρίζουν. Εκεί ο Μάνος δεν θέλησε να φωτογραφηθεί για το εξώφυλλο του δίσκου, ούτε να μπει το όνομά του, απόδειξη της σεμνότητάς του. Μετά τη διάλυση των Πυξ Λαξ, το 2005, ξεκίνησε την προσωπική του πορεία, που δισκογραφικά μετράει πέντε προσωπικούς δίσκους, με πρώτο τον «Κανάστα» το 2005, ενώ στη σκηνή έκανε πολλές εμφανίσεις και συνεργασίες με πιο σημαντική αυτή με τον Πάνο Κατσιμίχα, με τον οποίο συνεργαζόταν συνέχεια τα τελευταία χρόνια. Εκαναν και ένα δίσκο μαζί το 2007, το «Μέχρι να πάρεις παγωτό σε βρίσκει ο χειμώνας». Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τ’ αστέρια θα ’ναι πάντα μακριά» κυκλοφόρησε το 2008. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτά που νιώθω για τον πρόωρο χαμό του Μάνου. Ενας σπουδαίος άνθρωπος της μουσικής που είχε πολλά να δώσει ακόμα, έφυγε από τη ζωή, όχι όμως από τις καρδιές μας. Γιατί τα τραγούδια του είναι εδώ και θα τα ακούμε πάντα. Καλό ταξίδι, Μάνο…


34

ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

16 - 4 - 10

»ˆ”¸±ŠÀŽ±½‹„½¸ ֘¡¨~’Ñ––‘¨ᕊ

Με αφορμή την κυκλοφορία του “Sting In The Tail”, τελευταίου άλμπουμ των Scorpions, ρίχνουμε μια ματιά σε ένα φαινόμενο που μαστίζει τη χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια

Ελλάδα έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το συγκρότημα των Scorpions, η οποία ξεκίνησε το 1990 και ξανάνιωσε πιο έντονα από ποτέ το 2005, όταν το συγκρότημα εμφανίστηκε σε ένα γεμάτο Καραϊσκάκη, ενώ τη συναυλία μαγνητοσκόπησε η ΕΡΤ συνεπικουρώντας έτσι στη Σκορπιο-μανία. Από τότε οι Γερμανοί μάς τιμούν με την παρουσία τους σχεδόν κάθε χρόνο με ζωντανές εμφανίσεις που δεν περιορίζονται στην Αθήνα, αλλά πραγματοποιούνται στη Λάρισα, την Κρήτη, μέχρι και την ακριτική Μυτιλήνη. Φέτος το καλοκαίρι, ετοιμάζουν τριπλό χτύπημα σε Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα και Πάτρα σε μια μίνι ελληνική περιοδεία, ικανοποιώντας και τους οπαδούς τους που δεν τους είχαν δει. Η ιστορία των Scorpions είναι γεμάτη επιτυχίες και ένα παγκόσμιο σύμβολο στον ήχο του «αειθαλούς» “Wind Of Change”. Η μπάντα ήταν εκεί την κατάλληλη στιγμή ώστε ένα κομμάτι που είχε γράψει για τη Σοβιετική Ενωση να γίνει η μουσική σημαία της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Ομως πριν από αυτή του την εκτόξευση είχε ήδη κατακτήσει την Αμερική και την Ιαπωνία, οργώνοντας και τις δυο με συναυλίες σε γιγάντια στάδια δημιουργώντας το μύθο του και οπλίζοντας το πανίσχυρο «κεντρί» του. Η αλήθεια είναι ότι πριν από έξι χρόνια οι Scorpions εξέπληξαν τους πάντες με ένα απίστευτο άλμπουμ, “Unbreakable”, για τα δεδομένα συγκροτημάτων της ηλικίας τους. Και αυτό δεν είναι διόλου υποτιμητικό, διότι είναι σπάνιες οι περιπτώσεις συγκροτημάτων και καλλιτεχνών που ακόμα και μετά το πέρας τριάντα και πλέον χρόνων καριέρας είναι ακόμα ικανοί να κυκλοφορήσουν κάτι πραγματικά αντάξιο της ιστορίας τους. Οι

Scorpions δεν ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που θέλουν να καπηλευτούν τις επιτυχίες του παρελθόντος και να μείνουν κολλημένοι σε αυτές. Φυσικά και χρωστούν την ύπαρξή τους σε άλμπουμ όπως τα “Tokyo Tapes”, “Lovedrive”, “Love At First Sting” και “Blackout”, όμως είναι ένα συγκρότημα που εξελίσσεται, αντιστέκεται στις μουσικές μόδες και τάσεις και δεν φοβάται να «τσαλακώσει» το image του με κάποιο πείραμα.

„œ¡ ’pߗ‹

•‹“©p’ ©{“šÒp‹œ‹ Δύο ήταν αυτά, τα αποτελέσματα των οποίων ήταν η επιστροφή στις ρίζες και μάλιστα με τρόπο εντυπωσιακό. Το “Eye To Eye” (1999) ξένισε τους οπαδούς, αλλά και οποιονδήποτε άκουγε rock, οπότε η... στροφή 180 μοιρών οδήγησε στη συνεργασία με τη Φιλανθρωπική του Βερολίνου για το μεγαλειώδες “Moment Of Glory” και την αναγέννηση των «Σκορπιών» που τους χάρισε πολλές επιτυχίες στη δεκαετία των '00s. To δεύτερο παραστράτημα έγινε με το “Humanity: Hour 1” (2007) που μάλλον παραήταν μοντέρνο και ξένο με τον ήχο των «Σκορπιών», αν και είχε μερικά αξιοπρόσεκτα κομμάτια και βέβαια τη συνδρομή του μέγιστου αρχιτέκτονα επιτυχιών, συνθέτη και παραγωγού, Desmond Child . Οπότε, η επιστροφή

φουν τα καλύτερα ερωτικά τραγούδια, έχουν συμπεριλάβει ένα εξαιρετικό δείγμα που φέρει τον τίτλο “Lorelei”. Στιγμιαία φέρνει στο νου άλλη μια παλαιότερη μεγάλη επιτυχία, το “Send Me An Angel” και φαίνεται πως έχει δημιουργηθεί από τα ίδια υλικά…

‚ᑘ©{š“—©‹{⩜˜©œß–˜Ÿ στο παραδοσιακό τους h hard δ d ήχο ήταν επιβεβλημένη και πιο σίγουρη. Το “Sting In The Tail”, ίσως το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος, είναι ένα καλειδοσκόπιο πλημμυρισμένο με μουσικές εικόνες από ολόκληρη την καριέρα των Γερμανών, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση στα ένδοξα '80s. To “Raised On Rock”, που ανοίγει το άλμπουμ, ξεκινάει με τη μελωδία του θρυλικού “Rock You Like A Hurricane” ανακυκλωμένη, αλλά πάντα «αιχμηρή». Ενα κομμάτι, που όπως και ολόκληρο το άλμπουμ, είναι αυτο-περιγραφικό μιας καριέρας εμπνευσμένης από το rock’n’roll και επιτυχημένης όσο λίγες. Το ομώνυμο κομμάτι “Sting In The Tail” δανείζεται το talk-box, αυτή την ιδιαίτερη παραμορφωμένη φωνή, του “The Zoo” και ενισχύει την άποψη ότι οι «Σκορπιοί» θέλουν να μας αποχαιρετήσουν ηχηρά. Ονομαστοί για τις μπαλάντες τους και ενισχύοντας την άποψη που θέλει τα hard rock συγκροτήματα να γρά-

Φυσικά, σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να πάρουμε τις δηλώσεις περί αποχαιρετισμού, τελευταίου άλμπουμ και τελευταίων περιοδειών τοις μετρητοίς. Βλέπετε, στην αδυσώπητη μουσική βιομηχανία, αλλά και αυτή του θεάματος, υπάρχουν κοινοί κώδικες που λειτουργούν άψογα αρκεί να τους χειρίζεσαι σωστά. Ετσι λοιπόν, όπως έκαναν και πολλοί άλλοι στο παρελθόν, μια «τελευταία» περιοδεία είναι εγγύηση ότι θα μαζέψει κόσμο, όπως και η επόμενη που θα είναι προφανώς αυτή της επιστροφής γιατί η αλήθεια είναι ότι μας αρέσουν τα “comebacks”, όσο και τα happyends στις ταινίες! Από την άλλη, με τη δεδομένη έλλειψη έμπνευσης και πρωτοτυπίας που υπάρχει στη μουσική σήμερα, δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να τους αποχωριστούμε τους και είμαστε σίγουροι πως θα μας δώσουν την ευκαιρία να τους ξανα-απολαύσουμε σε γεμάτα γήπεδα πριν πέσει οριστικά η αυλαία. Μόνο όταν στερηθείς κάτι καταλαβαίνεις πόσο πολύ το θέλεις…


16 - 4 - 10

35

ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

°ÀˆŠÀ •‘®’

֒Ÿ©Òі›’Šž¨~’Š––—â•‘

l

Μεγάλη Κυρία του ελληνικού τραγουδιού υποδύεται τον εαυτό της σε μια παράσταση-πρόκληση, ακόμη και για την ίδια. «Το τραγούδι είναι το γήπεδό μου, η πρόζα όχι», είχε δηλώσει άλλωστε η Μαρινέλλα λίγο πριν ανοίξει αυλαία το μιούζικαλ «Μαρινέλλα - Το Μιούζικαλ». Η μουσική θεατρική παράσταση, που έκανε πρεμιέρα χθες και θα φιλοξενείται στο Παλλάς μέχρι και τις 30 Μαΐου, φέρει τη συγγραφική υπογραφή των Ρέππα - Παπαθανασίου και τη σκηνοθετική ματιά του Σταμάτη Φασουλή και έχει ως πρωταγωνίστρια -φυσικά- τη Μαρινέλλα. Μη βιαστείτε να συμπεράνετε πως η εν λόγω δουλειά είναι προϊόν άλλης μίας βιογραφίας. Ο Μιχάλης Ρέππας εξ αρχής διευκρίνισε πως: «Δεν θέλαμε να κάνουμε μια παράσταση-βιογραφία. Αν επιλέγαμε κάτι τέτοιο, ή θα έπρεπε να ωραιοποιήσουμε, κάτι που θα έβγαζε ένα αποτέλεσμα ‘νερόβραστο’ ή να μπούμε σε πολλά προσωπικά, που δεν υπήρχε λόγος». Το μιούζικαλ λοιπόν διατρέχει τις δεκαετίες από το ’50 μέχρι σήμερα και φανερώνει πόσο η φωνή, η παρουσία και τα τραγούδια της Μαρινέλλας επηρέασαν συναισθηματικά χιλιάδες Ελλήνων…


16 - 4 - 10

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

37

¹¨Ç•™—‡š¨ °¨¸¬´Ê½¬Ê˜¸½¬Ê Í©²’–ň‹—¨µ™“–—‡“—“ÉŠÆœ¨p“–Ò©›œ’—©Ê‘¨×Š–›š—â•‘

Εξαιρετική ηθοποιός, στοργική μητέρα κι άριστη φιλενάδα. Η απλότητά της μοναδική, η ζεστασιά και η καλοσύνη του χαρακτήρα της ιδιαίτερη. Αν και δυναμικός χαρακτήρας, δεν διστάζει να δηλώσει πως θέλει ο άντρας που θα βρίσκεται δίπλα της να έχει λόγο. «Αλλωστε αυτόν τον άντρα είχαμε και αυτόν χάσαμε!», λέει με ειλικρίνεια. Πιστεύει πως ο εγωισμός είναι στους ανθρώπους ένα πολύ μεγάλο αμάρτημα, αλλά και συνάμα ένα ισχυρό κίνητρο για πράξεις. «Δυστυχώς, όμως, εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε άνθρωποι που κατ’ εξοχήν έχουμε εγωισμό και ναρκισσισμό, που είναι παρακλάδι του εγωισμού», δεν δίστασε να μου εκμυστηρευτεί. Ο καλός, εξάλλου, ηθοποιός είναι για εκείνη αυτός που διαθέτει εξυπνάδα, παρατηρητικότητα και πάνω από όλα πειθαρχία! Τηλεοπτικός «Πόλεμος των άστρων»… Κατά πόσο πιστεύετε στα ζώδια; Υπάρχει σίγουρα κάποιο ενδιαφέρον, όσον αφορά στα κοινά χαρακτηριστικά των ατόμων εκείνων που ανήκουν στα ίδια ζώδια ή έχουν τον ίδιο ωροσκόπο. Ομως σε καμία περίπτωση δεν είμαι φανατική, φτάνοντας στο σημείο να αγοράζω περιοδικά αστρολογίας! Πιστεύω στην επιστήμη της αστρολογίας και η ίδια έχω πάει σε αστρολόγο. Υπάρχουν φυσικά άνθρωποι που πριν αποφασίσουν κάτι ή πριν κλείσουν μια συμφωνία απαραίτητα συμβουλεύονται τον αστρολόγο τους. Εγώ κάτι τέτοιο δεν το έχω κάνει ποτέ! Πιστεύετε πως οι πολύ κοντινές μας σχέσεις έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους εκείνους, με τους οποίους ταιριάζουμε και ζωδιακά; Φυσικά. Δεν είναι τυχαίες οι συναντήσεις που κάνεις. Αν τις ψάξεις, θα δεις πως είναι περίπου των ίδιων ζωδίων οι άνθρωποι που έχεις γνωρίσει και κάνεις παρέα μαζί τους. Ο κεραυνοβόλος έρωτας ή η ανδρική ανασφάλεια του 25χρονου Δίδυμου (Π. Μπουσουλόπουλου) αιτιολογούν τη σοβαρή σχέση που διακαώς αναζητούσε από εσάς;

Δεν φάνηκε να έχει ανδρική ανασφάλεια! Πρέπει ένας άνθρωπος να έχει ανασφάλεια όταν συνάπτει σχέση με έναν άλλον που δεν βασίζεται στα συνηθισμένα πρότυπα, είτε αυτά αφορούν στη μεγάλη διαφορά ηλικίας είτε στην ανομοιότητα του χαρακτήρα ή την εξωτερική εμφάνιση; Εγώ πιστεύω πως οι άνθρωποι συναντιούνται από ανάγκη. Εχουν, τη δεδομένη στιγμή που γνωρίζονται για πρώτη φορά, κάποιες κοινές ανάγκες. Και φυσικά παύει να υπάρχει μεταξύ τους η σχέση όταν σταματήσουν να έχουν πια τις ίδιες ανάγκες. Εσείς ποιο ρόλο προτιμάτε να έχετε σε μια σχέση; Σας αρέσει ο ρόλος του «μπροστάρη»; Ο ρόλος αυτός νομίζω πως είναι αντρικός. Βεβαίως οι σύγχρονες γυναίκες έχουν πια πολλά αντρικά χαρακτηριστικά κι εγώ, δυστυχώς, δεν μπορώ να βγω από το παιχνίδι. Εχω λοιπόν κι εγώ κάποια τέτοια χαρακτηριστικά, λόγω δυναμικότητας του χαρακτήρα μου ή λόγω προσωπικότητας σε κάποιες συνθήκες και καταστάσεις, που σε αναγκάζουν να πάρεις αυτό το ρόλο. Αν με ρωτήσεις όμως με ειλικρίνεια, θα σου

Δεν γίνεται ζωή χωρίς Τέχνη και άρα όλοι εμείς οι φορείς της Τέχνης, οι μουσικοί, οι τραγουδιστές, οι ηθοποιοί, οι ζωγράφοι, οι λογοτέχνες, οι συγγραφείς, δεν μπορεί να μην υπάρχουμε.


38

πω πως δεν μου αρέσει αυτός ο ρόλος. Θέλω να έχει λόγο ο άνδρας, γιατί αυτόν τον άντρα ψάχνουμε όλες οι γυναίκες: αυτόν που είχαμε και χάσαμε! Μου αρέσει ο παλιός ο άντρας εμένα! Φυσικά το ζητούμενο είναι να αποφασίζει από κοινού ένα ζευγάρι. Σας φοβίζει κάτι στη δουλειά σας; Το να μην είμαι υγιής. Δεν με φοβίζουν όσα ακούω στην τηλεόραση για τα διάφορα «εμπάργκο». Ούτε πιστεύω πως δεν υπάρχουν δουλειές στα θέατρα ή πως γενικότερα επικρατεί οικονομική κρίση. Είμαι παρατηρητής σίγουρα αυτού του φαινομένου και βάλλομαι κιόλας, γιατί όντως τα θέατρα περνούν κι αυτά μια κρίση και γενικότερα η ζωή μας έχει δυσκολέψει αρκετά. Ομως δεν φοβάμαι για το τι θα κάνω. Ανήκω σε αυτόν το χώρο και σκέφτομαι αισιόδοξα. Δεν γίνεται ζωή χωρίς Τέχνη και άρα όλοι εμείς οι φορείς της Τέχνης, οι μουσικοί, οι τραγουδιστές, οι ηθοποιοί, οι ζωγράφοι, οι λογοτέχνες, οι συγγραφείς, δεν μπορεί να μην υπάρχουμε. Μπορεί να βρούμε έναν άλλο τρόπο να υπάρχουμε, όμως σίγουρα δεν φοβάμαι. Ποια στοιχεία διαμορφώνουν τη στόφα ενός ηθοποιού; Η εξυπνάδα, η παρατηρητικότητα και κυρίως η πειθαρχία! Σας ενοχλεί που έχετε μείνει ως Ζουμπουλία στη συνείδηση του κοινού; Καθόλου. Ισα-ίσα. Η Ζουμπουλία είναι ένα δικό μου δημιούργημα. Εγώ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

είμαι η Ζουμπουλία. Γιατί να με ενοχλεί; Με αγάπησε πάρα πολύ ο κόσμος μέσα από το ρόλο αυτό. Το 2005 υπήρξε ορόσημο στην καριέρα σας. Τέσσερις τηλεοπτικές σειρές, «Επτά θανάσιμες πεθερές», “Safe sex”, «Οι μάγισσες της Σμύρνης», «Παρά πέντε» και μια θεατρική παράσταση «Μύγα τσετσε». Ολα συμβαίνουν γιατί είναι να συμβούν στη ζωή; Νομίζω ναι! «Είμαστε εμείς κι όχι εγώ», είχε πει ο περίφημος Παπαδιαμάντης. Συμφωνείτε ή πιστεύετε πως ο εγωισμός είναι ένα απαραίτητο κίνητρο για την επιτυχία; Ο εγωισμός είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο αμάρτημα, αλλά είναι κι ένα μεγάλο κίνητρο. Δυστυχώς, εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε οι άνθρωποι που κατ’ εξοχήν έχουμε εγωισμό και ναρκισσισμό, που είναι παρακλάδι του εγωισμού. Προσπαθώ να κρατήσω μόνο τα καλά του στοιχεία: το γεγονός ότι σε ωθεί στην ορμή, στην ανάγκη να δείξεις κάτι και να επιμείνεις ότι το έχεις. Φροντίζω όμως να αφαιρώ τα κακά του στοιχεία. Μιλήστε μου για τη θεατρική παράσταση «Τρομεροί γονείς» του Ζαν Κοκτό στο θέατρο Ηβη που πρωταγωνιστείτε φέτος. Είμαι πάρα πολύ περήφανη γι’ αυτήν την παράσταση! Ο ρόλος μου είναι καταπληκτικός! Βρίσκομαι στην κόψη του ξυραφιού! Υποδύομαι μια γυναίκα υ-

16 - 4 - 10

περβολικά εγωίστρια. Μια μάνα που έχει παθιασμένη αγάπη για το μοναχογιό της, μέσα όμως από έναν υπέρμετρο εγωισμό. Με δυσκόλεψε πολύ ο τρόπος προσέγγισης του ρόλου αυτού. Πρόκειται για μια ακραία ηρωίδα, που έχει μεγάλο πάθος για το παιδί της. Ολες οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους, όμως εκείνη γίνεται τρομερά υπερβολική. Ο Κοκτό, υπέροχος σουρρεαλιστής συγγραφέας, καταφέρνει να παίζει αριστουργηματικά την ίδια στιγμή με το δράμα και την κωμωδία. Ετσι αντιμετώπισα υποκριτική δυσκολία, αλλά και δυσκολίες στην τεχνική του ρόλου μου. Μου άρεσε πάντως πάρα πολύ που έμπλεξα μαζί του. Και φυσικά δεν έχω τελειώσει, γιατί άλλωστε ποτέ δεν τελειώνεις με τέτοιους ρόλους κι εγώ έχω κι ένα λόγο παραπάνω που δεν τελειώνω… (γέλια). Νομίζω ότι πάντα χρωστάω! (γέλια). Και τον επόμενο χειμώνα θα ανέβει η παράσταση; Μακάρι! Η Ελισάβετ πόσο φιλελεύθερη και πόσο αυστηρή είναι με την κόρη της; Πόσο εύκολο είναι να βάζετε όρια; Η κόρη μου είναι δεκαέξι ετών και βρίσκεται στην εφηβεία. Είναι ένα πολύ καλό παιδί, καλής πάστας χαρακτήρας, αλλά σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες, αντιρρήσεις και κόντρες. Την καταλαβαίνω, όμως, γιατί είναι στη φάση που πρέπει να προχωρήσει, γι’ αυτό κι εγώ κάνω -με έναν κόπο βέβαια- πίσω. Απαιτεί πολύ κόπο φυσικά το «πίσω».

Είναι όμως κι εκείνη ένα παιδί με προσωπικότητα. Και πώς να μην ήταν βέβαια, αφού και ο μπαμπάς και η μαμά είναι πολύ δυνατοί άνθρωποι! Κάνω πολύ μεγάλο αγώνα, προσπαθώ πολύ για να την αφήσω να προχωρήσει στη ζωή της. Δεν το κρύβω, άλλωστε, πως φοβάμαι από την άλλη. Μιλήστε μου για το ρόλο σας στην ταινία «Νήσος». Το λατρεύω τον κινηματογράφο. Εχω μεγάλη αγάπη στο σκηνοθέτη της ταινίας, το Χρήστο Δήμα. Κι εδώ είχα τις αντιρρήσεις μου, όχι ως προς το σενάριο, που μου άρεσε πολύ, αλλά ως προς το να εμπλακώ σε μια τέτοιου είδους ταινία. Τη θεωρούσα κυρίως αντρική, μια ταινία με κυρίαρχους τους αντρικούς ρόλους και είπα στον κ. Δήμα ότι δεν ήθελα να συμμετάσχω. Εκείνος επέμενε πολύ και ως προς το ρόλο που θα έκανα: «Δεν θα υποδυθείς τη γυναίκα του ψαρά, μια λαϊκή γυναίκα που θα περίμενε κάποιος, αλλά τη γυναίκα του προέδρου. Θέλω να δουν αυτό που έχω δει κι εγώ σε σένα, ότι δηλαδή έχεις και μια άλλη πλευρά». Τελικά είχε δίκιο, γιατί άρεσα στο ρόλο αυτό. Ο έρωτας έχει θέση αυτή τη χρονική περίοδο στη ζωή σας; Ο έρωτας είναι τα πάντα! Ο έρωτας έχει πάντα χώρο στη ζωή μου, γιατί και η Τέχνη είναι έρωτας και το παιδί μου είναι έρωτας και οι καινούργιοι άνθρωποι που συναντάω είναι έρωτας… Ναι, τον αγαπάω τον έρωτα. Εχει πάντα μια θέση.


16 - 4 - 10

39

ΕΞΟΔΟΣ

Ë{“pߖ“‹©Òі›’Š¨~’Š––—ã•‘

Gagarin, Λιοσίων 205, τηλ. 210-8547600. Είσοδος: 12 (προπώληση) και 15 ευρώ (ταμείο).

ƕ‰ô‰””‘—š‘“–ô NPMHCAR

Με τον καινούργιο δίσκο τους “We Live in Athens” -διεθνής κυκλοφορία μέσω της Sonyήδη να εξαντλείται, η τετραμελής τρελή μπάντα που ακούει στο όνομα Burger Project εκτοξεύεται για πρώτη φορά σε τροχιά, σήμερα, Παρασκευή, στο Gagarin. Γιατί να πάτε; Μα για ν' ακούσετε rock & roll, ska, balkan, swing, 80's μπαλάντες και επιτυχίες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο όπως δεν τις έχετε ξανακούσει!

ƒ“–š‘•Ýô “‰‘ôŠÜ‰‘– Ο «Τίτος Ανδρόνικος», έργο της νεανικής περιόδου του Σαίξπηρ, η «τραγωδία της εκδίκησης», όπως συχνά χαρακτηρίζεται, ανεβαίνει από την Κυριακή στο Εθνικό Θέατρο. Πρόκειται για ένα έργο σκοτεινό και βίαιο, αλλά ταυτόχρονα καθηλωτικό με φόντο την πολιτική και την εξουσία, που παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη και αντισυμβατική σκηνοθετική ματιά της Αντζελας Μπρούσκου.

Εθνικό Θέατρο - Σκηνή Κοτοπούλη, Πανεπιστημίου 48, τηλ. 210-3305074. Εισιτήριο από 13 έως και 26 ευρώ.

‚˜—šô—˜‰ ô ™‘•nÍ

Metropolis Live Stage, Πανεπιστημίου 54, τηλ. 210-3306682.

Ενα μικρό φεστιβάλ ταινιών ντοκιμαντέρ για παιδιά και εφήβους έχει ετοιμάσει το Ινστιτούτο Γκαίτε, σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Από τις 19 μέχρι και τις 22 Απριλίου, μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ντοκιμαντέρ από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, που απεικονίζουν την καθημερινή πραγματικότητα των νεαρών πρωταγωνιστών τους.

ƕ‰ô+MLQGCSP

ôJGTC Λαχταριστό -ακόμη και στο όνομα- είναι το δεύτερο άλμπουμ του Monsieur Minimal, που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου. Ο τίτλος του είναι «Πάστα Φλώρα» και περιλαμβάνει αποκλειστικά κομμάτια με ελληνικό στίχο. Ο καλλιτέχνης, που φαίνεται πως δεν επαναπαύεται στις δάφνες της επιτυχίας του πρώτου του άλμπουμ (Lollipop), θα εμφανιστεί αύριο, Σάββατο, στο Metropolis Live Stage δίνοντας στο κοινό μια «χορταστική» δόση «Πάστα Φλώρας».

Ινστιτούτο Γκαίτε, Ομήρου 14-16, τηλ. 210-3661017. Είσοδος ελεύθερη.

Κυκλοφορεί σε dvd από την Audio Visual.

ƒy‰˜š‰˜‘™šÛô“œnœŒÜ‰ Αν για οποιονδήποτε λόγο θέλετε να μείνετε στο σπίτι και να νοικιάσετε dvd, σας προτείνω τη «Νήσο». Πρόκειται για μια διασκεδαστική ταινία του Χρήστου Δήμα, στην οποία -με μια δόση χιουμοριστικής υπερβολής φυσικά- φαίνεται η παθογένεια της κλειστής κοινωνίας ενός νησιού. Καταπληκτική η ερμηνεία της Ελένης Καστάνη!

ĕš‘y–”n‘“Ûô ‘™š–˜Ü‰ Μια ιστορία αγάπης και μίσους, φυλετικών και θρησκευτικών συγκρούσεων, με «παρούσα» τη σύγχρονη ιστορία, είναι η «Μνηστή» του Ξαβιέ Ντιρανζέ, που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Studio Μαυρομιχάλη. Πρόκειται για ένα σύγχρονο έργο, αντιπολεμικό, που η γλώσσα του κινείται από τον ωμό ρεαλισμό μέχρι τον πιο αχαλίνωτο λυρισμό. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Εύα Κουκούτση.

Studio Μαυρομιχάλη, Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια, τηλ. 210-6453330. Εισιτήριο: 12 (φοιτητικό) και 18 ευρώ.


40

ΕΞΟΔΟΣ

16 - 4 - 10

Τόπος Αλλού, Κεφαλληνίας 17 και Κυκλάδων, τηλ. 210-8254600. Εισιτήριο: 10 (μειωμένο) και 15 ευρώ.

Fuzz, Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος, τηλ. 6985-555081. Είσοδος: 30 ευρώ.

Èôy‘Œ˜–nÛôšœ•

ô3$-§ Μια θρυλική κι ακούραστη μπάντα από την Αγγλία ξεκινά την ευρωπαϊκή της περιοδεία από τη χώρα μας, φέρνοντας μάλιστα στις αποσκευές της το νέο, 21ο άλμπουμ της που λέγεται “The visitor”. Τα λόγια είναι περιττά για τους UFO, που παρέα με τον κιθαρίστα-θρύλο Winnie Moore έρχονται σήμερα στο Fuzz, για να μας αποδείξουν πως όσο περνούν τα χρόνια, ξέρουν όλο και περισσότερο από καλή rock!

‚–”‘š‘™n–Üôš–Ÿô “Ý™n–Ÿ Καπέλα, φέσια, ψάθες, παιδικοί σκούφοι, φερετζέδες, στεφάνια γάμου, στέμματα και άλλα ποικιλόμορφα σε υλικό και σχήμα καλύμματα και στολίσματα του κεφαλιού από πολλές χώρες του κόσμου περιλαμβάνει η έκθεση «Στολισμοί Κεφαλής. Ενθύμια ταξιδιών από λαούς της Ανατολής». Τα εκθέματα που φιλοξενούνται μέχρι 9 Μαΐου στο Μουσείο Μπενάκη προέρχονται από τη συλλογή της Ιωάννας Κουτσουδάκη.

‡ŒÛô™šô•–‘“–“Ÿ˜Í Πρεμιέρα κάνει αύριο, Σάββατο, στο Τόπος Αλλού ο απολαυστικός μονόλογος «Η ξανθιά, η μελαχρινή και η εκδικητική κοκκινομάλλα» του Robert Hewett, σε σκηνοθεσία Ρεγγίνας Καπετανάκη, με τη Ράσμη Τσόπελα να ερμηνεύει επτά διαφορετικούς ρόλους. Η παράσταση επικεντρώνεται στις παρορμητικές ενέργειες της μεσοαστής νοικοκυράς Ρόντα και τον αντίκτυπο που έχουν αυτές στις ζωές επτά ανθρώπων.

2CAF

ôFGKô?U?W§ Επειτα από τρία χρόνια προετοιμασίας, όλα δείχνουν πως ο Μιχάλης Δέλτα είναι πλέον έτοιμος να μοιραστεί με το κοινό του, τις μελωδίες του καινούργιου του δίσκου “Tech me away”. Στο νέο του εγχείρημα, που είναι «εμποτισμένο» με techno αναφορές, συμμετέχουν στα φωνητικά η Etten και η Billie Ray Martin. Περισσότερα το Σάββατο, στο Bios. Bios, Πειραιώς 84, τηλ. 210-3425335. Είσοδος: 28 ευρώ.

Μουσείο Μπενάκη, Κουμπάρη 1, τηλ. 210-3671000.

ʉš‰‘‘™š‘“Ûô Œ˜Í™ Μία από τις πιο θεαματικές σειρές φαντασίας παγκοσμίως, η οποία μάλιστα φέρει και την υπογραφή του BBC, έρχεται από αυτό το Σάββατο στον ANT1. Ο λόγος για το “Merlin” που έχει καθηλώσει τους νέους στις χώρες που μεταδίδεται. Μέσα από καταιγιστική δράση και εντυπωσιακές εικόνες, μεταφέρει το θεατή στο μυθικό Κάμελοτ και αφηγείται τις νεανικές περιπέτειες του θρυλικού μάγου, Merlin.

Κάθε Σάββατο, στις 21.00, στον ANT1.

Љ•šŠ–ßô nôš–ôn‘“˜Ýô Α“Ý”‰§ Οι περιπέτειες του μικρού Νικόλα και της παρέας του ζωντανεύουν μέσα από μία σειρά κινουμένων σχεδίων -και όχι μόνο! Τα παιδιά που θα έρθουν στη Fnac το Σάββατο στις 12.30, θα ζωγραφίσουν τους ήρωες και θα φτιάξουν με τη φαντασία τους τη δική τους ιστορία βάζοντας το μικρό Νικόλα και την παρέα του σε νέες συναρπαστικές περιπέτειες! Fnac, Αιόλου και Μητροπόλεως, Μοναστηράκι, τηλ. 2103731100.


16 - 4 - 10

41

ΕΞΟΔΟΣ

 ŠÀ­±Ž‡ŠÀ¢µ‡ˆ½¡ÀŠ”Às±‡Š”Àv¸ˆ©¸•® Μετά το προ πενταετίας ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο «Πλάνο εξόδου», την παραγωγή του οποίου επιμελήθηκε ο Σωκράτης Μάλαμας, ερμηνεύοντας μάλιστα και τα περισσότερα κομμάτια, ο Νίκος Χαλβατζής επανέρχεται με τη νέα του δεύτερη δισκογραφική δουλειά που φέρει τον τίτλο «Γκόλεμ» και κυκλοφορεί από τη Lyra. Αυτή τη φορά την παραγωγή του δίσκου υπογράφει ο ίδιος ο Νίκος Χαλβατζής και ερμηνεύει και όλα τα κομμάτια, εκτός από το «Τέλος», το οποίο τραγουδάει η Μαρία Παπαγεωργίου. Η μουσική, οι στίχοι και η ενορχήστρωση είναι του Νίκου Χαλβατζή, εκτός από το κομμάτι «Η ολοκλήρωση της μέθης», που είναι σε μουσική Γιώργου Τούνα και στίχους Γιώργου Τούνα και Δημήτρη Τιάκα. Ο Νίκος Χαλβατζής είναι ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδοποιού. Οι σύνθετες αλλά και ατμοσφαιρικές του μουσικές σε συνδυασμό με τους πολύ προσωπικούς του στίχους ή ποίηση καλύτερα, αλλά και την ιδιαίτερη ερμηνεία του, συνθέτουν ένα «σκοτεινό», αλλά και γοητευτικό συνάμα μουσικό τοπίο που δεν μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο. Μπορεί το όλο άκουσμα να είναι πιο δύσκολο και πολύπλοκο από ό,τι έχουμε συνηθίσει να ακούμε, αυτό ακριβώς, όμως, εί-

ναι που σε γοητεύει. Επιτέλους, κάτι διαφορετικό, πρωτότυπο και ξεχωριστό! Το ύφος των κομματιών είναι ενιαίο, παρόλο που υπάρχουν πολλά ακούσματα: ροκ κομμάτια με δυνατές ηλεκτρικές κιθάρες, κιθαριστικές μπαλάντες, μπλουζ με το πιάνο να πρωταγωνιστεί, ακόμα και κομμάτια με electronics. Ξεχώρισα πολλά κομμάτια: τον «Φυγά», που είναι το πρώτο track του δίσκου, τον «Κήρυκα», όπου περιέχεται δείγμα της απαγγελίας της Ε. Μανιάτη από το «Φόβο» του Μάνου Χατζιδάκι, το «Γκόλεμ» (το αγαπημένο μου), το «Ντιρέκτ» με τον «ποταμό» λέξεων και εικόνων και τέλος το «Ρέντνεκ», το τελευταίο και πιο πρωτότυπο κομμάτι του δίσκου, στο οποίο -κάτω από την ατμοσφαιρική μουσική- ακούγεται συζήτηση διάφορων ατόμων που αφορά στις φυλετικές διακρίσεις και την κοινωνική καταπίεση, όπως την κλειτοριδεκτομή στο μουσουλμανικό κόσμο. Τα πανέμορφα σχέδια που κοσμούν τα εξώφυλλα και το ένθετο βιβλιαράκι του δίσκου έκανε ο Danilo Stankovic και ταιριάζουν απόλυτα με τη «σκοτεινή» ατμόσφαιρα και αισθητική του χαρισματικού τραγουδοποιού. „‹—‹‘“™œ’Ÿ©€’p’œšâ{˜¡–˜Ÿ

ŠÀ­±Ž‡ŠÀ¢µˆ”‡rÀ½Š”À½r…¸¡ Ο Κώστας Μακεδόνας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς τραγουδιστές της γενιάς του. Συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια στη δισκογραφία, με δέκα δίσκους στο ενεργητικό του, επιστρέφει με νέα δισκογραφική δουλειά. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στο Νίκο Γούναρη, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού τραγουδιού που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή. Ο δίσκος περιέχει δώδεκα διασκευές τραγουδιών που ερμήνευσε ο Νίκος Γούναρης και έγραψε ο ίδιος, αλλά και άλλοι σημαντικοί συνθέτες και στιχουργοί της εποχής, όπως οι Αλέκος Σακελλάριος, Μιχάλης Σουγιούλ, Χρήστος Γιαννακόπουλος, Κώστας Κοφινιώτης κά. Ακούγονται πασίγνωστα κομμάτια όπως τα «Ενα βράδυ που ’βρεχε», «Γλυκά μου μάτια αγαπημένα», «Αυτός ο άλλος», «Ο μήνας έχει εννιά», «Αρχισαν τα όργανα», «Πού να ’σαι τώρα αγαπημένη», «Για τις γυναίκες ζούμε». Τα τραγούδια αυτά, παρόλο που μοιά-

ζουν να είναι μιας άλλης εποχής, αποδείχτηκαν αναμφισβήτητα διαχρονικά, μιας και άντεξαν στο χρόνο. Με την καινούργια όμως ενορχηστρωτική προσέγγιση του Βασίλη Γκίνου, η συμβολή του οποίου είναι καθοριστική για το πολύ καλό αποτέλεσμα, σε συνδυασμό με τις καλές ερμηνείες του Κώστα Μακεδόνα (ο οποίος κερδίζει το «στοίχημα»), τα τραγούδια αυτά καταφέρνουν να μοιάζουν σημερινά και μπορούν να απευθυνθούν και στο νεότερο κοινό. Την παραγωγή του δίσκου έκανε ο Γιώργος Μακράκης. Στο ένθετο βιβλιαράκι του δίσκου υπάρχει βιογραφικό κείμενο για το Νίκο Γούναρη του γνωστού δημοσιογράφου και στιχουργού Κώστα Μπαλαχούτη και αναγράφονται οι στίχοι των τραγουδιών. Η έκδοση είναι ιδιαίτερα επιμελημένη, με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που «φλερτάρουν» με το ρετρό και δίνουν μια νότα νοσταλγίας. „ ©€


42

ΣΙΝΕΜΑ

16 - 4 - 10 Του Γιάννη Μανάλη

Παράνοια Σκηνοθεσία: Μπρεκ Αϊσνερ. Πρωταγωνιστούν: Τίμοθι Ολιφαντ, Ράντα Μίτσελ, Τζο Αντερσον, Ντανιέλ Παναμπέικερ. Ενα ανδρόγυνο, σε μια μικρή πόλη των μεσοδυτικών Πολιτειών των ΗΠΑ, παλεύει να επιβιώσει καθώς οι φίλοι και οι συγγενείς τους οδηγούνται στην παράνοια. Μια μυστηριώδης τοξίνη στην κεντρική δεξαμενή νερού μετατρέπει τους κατοίκους της πόλης σε παρανοϊκούς δολοφόνους, ενώ οι τοπικές Αρχές αφήνουν όσους δεν έχουν ακόμα προσβληθεί να οδεύουν προς το βέβαιο θάνατό τους, σε αυτή την τρομακτική διασκευή του κλασικού θρίλερ του Τζορτζ Α. Ρομέρο. Το Αμερικανικό Ονειρο εξελίσσεται σε εφιάλτη όταν οι κάτοικοι μιας ειδυλλιακής πόλης αρχίζουν να υποκύπτουν στην ανεξέλεγκτη βία και η κτηνώδης αιματοχυσία κλιμακώνεται σε αναρχία. Σε μια προσπάθεια να θέσει υπό έλεγχο την επιδημία, ο στρατός χρησιμοποιεί ακραία μέσα για να αποκλείσει την πόλη, ε-

Τρόμου

γκαταλείποντας τους λιγοστούς υγιείς κατοίκους αβοήθητους, τη στιγμή που στυγνοί δολοφόνοι παραμονεύουν σε κάθε σκιά. Ο σερίφης Ντέιβιντ Ντάτον, η έγκυος σύζυγός του, Τζούντι (Silent Hill), η Μπέκα, βοηθός στο τοπικό

Eπικηρύσσοντας την πρώην

Σκηνοθεσία: Αντι Τέναντ. Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Ανιστον, Τζέραρντ Μπάτλερ, Kριστίν Μπαράνσκι. Ο Μάιλο Μπόιντ, ένας κυνηγός επικηρυγμένων τον οποίο η τύχη σιγά σιγά εγκαταλείπει, αναλαμβάνει την υπόθεση των ονείρων του, όταν του αναθέτουν να εντοπίσει την πρώην σύζυγό του, ρεπόρτερ Νικόλ Χάρλι, η οποία καταζητείται. Στην αρχή νομίζει πως πρόκειται για μια εύκολη δουλειά, όταν όμως η Νικόλ του

ξεφεύγει για να κυνηγήσει έναν ύποπτο σε μια υπόθεση συγκάλυψης φόνου, ο Μάιλο καταλαβαίνει πως τίποτα ποτέ δεν είναι τόσο απλό ανάμεσα σ’ εκείνον και τη Νικόλ… Και το ανελέητο κυνηγητό σύντομα θα καταλήξει σε έναν αγώνα δρόμου για να σώσουν και οι δύο τις ζωές τους. Νόμιζαν πως οι γαμήλιοι όρκοι που έδωσαν κάποτε, να αγαπούν και να τιμούν ο ένας τον άλλον, ήταν δύσκολοι, όμως το να παραμείνουν ζωντανοί θα είναι ακόμα δυσκολότερο!

ιατρικό κέντρο και ο Ράσελ, ο βοηθός του Ντάτον, βρίσκονται παγιδευμένοι στην άλλοτε ονειρική πόλη τους που πλέον δεν μπορούν καν να αναγνωρίσουν. Εχοντας χάσει κάθε εμπιστοσύνη στους πρώην γείτονες και φίλους τους, εγκα-

ταλελειμμένοι από τις Αρχές και τρομοκρατημένοι από τον κίνδυνο να προσβληθούν και οι ίδιοι στην απειλητική ασθένεια, αναγκάζονται να συσπειρώσουν τις δυνάμεις τους σε έναν εφιαλτικό αγώνα επιβίωσης.

Περιπέτεια


16 - 4 - 10

ΣΙΝΕΜΑ

Oceans Σκηνοθεσία: Ζακ Περίν, Ζακ Κλουζό. Οι δημιουργοί της ταινίας θέλησαν να «κολυμπήσουν» σαν ψάρια, ανάμεσα σε άλλα ψάρια, είτε κινηματογραφώντας με ταχύτητα 10 κόμβους την ώρα σε μια περιοχή αλίευσης τόνου, είτε ακολουθώντας τα ακροβατικά των δελφινιών, είτε πηγαίνοντας πλάι πλάι στο πτερύγιο ενός λευκού καρχαρία... Μετά τα «Ταξιδιάρικα Πουλιά», ο Ζακ Περίν και ο Ζακ Κλουζό, έχοντας στη διάθεσή τους πρωτοποριακές μεθόδους κινηματογράφησης, μας οδηγούν στην καρδιά των ωκεανών για να ανακαλύψουμε άγνωστα ή γνωστά θαλάσσια πλάσματα και αναρωτιούνται για τις επιπτώσεις του ανθρώπινου αποτυπώματος στην άγρια πανίδα. Οπως αναφέρει ο ένας εκ των σκηνοθετών και παραγωγός Ζακ Περίν: «Ο άνθρωπος άρχισε σταδιακά τις επιχειρήσεις του στη θάλασσα. Οι ανακαλύψεις του τον οδήγησαν σε πολλές κατακτήσεις. Ταξιδεύοντας πάνω από την επιφάνεια ενός μυστηριώδη κόσμου, δεν μπορούσε να φανταστεί τον ατελείωτο πλούτο και την ποικιλία που έκρυβε. Αν και τα μυστικά του ωκεανού πάντα γοήτευαν τους εξερευνητές, άνοιξαν το δρόμο και για τις άπληστες επιθυμίες τους. Ποτέ στο παρελθόν δεν έγιναν τόσες ανακαλύψεις, αλλά και ποτέ δεν σημειώθηκαν τόσες επιθέσεις σε αυτό το οικοσύστημα. Παρόλα αυτά, η θάλασσα είναι ακόμα μία ανεξερεύνητη περιοχή. Τα λιμάνια του ωκεανού είναι ακόμα ανοιχτά σε νέες εξερευνήσεις. Η θάλασσα, τα καράβια και τα ψάρια είναι βασικά θέματα στις ζωγραφιές

43

Ντοκιμαντέρ

των παιδιών. Η φυσική εξέλιξη των ειδών που είναι «κρυμμένη» στη θάλασσα είναι μία θαυμάσια ζωντανή ιστορία... Το “Oceans” δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ, αλλά μία «όπερα» για την άγρια ζωή των

Δεν σκέφτομαι, άρα υπάρχω

θαλασσών. Ο διευθυντής υποβρύχιας φωτογραφίας και ο κάθε καμεραμάν είχαν τη δική τους συνεισφορά στη «μουσική» της ταινίας, θέλοντας να «γράψουν» έναν ύμνο για τη θάλασσα.

Kομεντί Σκηνοθεσία: Νόα Μπάουμπαχ. Πρωταγωνιστούν: Μπεν Στίλερ, Τζένιφερ Τζέισον Λι, Ρις Ιφανς, Γκρέτα Γκέρβιγκ. Η Φλόρενς είναι μια φιλόδοξη τραγουδίστρια που προσπαθεί να βρει τη θέση της στον κόσμο αυτό. Εργάζεται ως προσωπική βοηθός στην οικογένεια Γκρίνμπεργκ. Οταν ο Φίλιπ Γκρίνμπεργκ φεύγει για ένα μεγάλο ταξίδι με τη σύζυγό του και τα παιδιά του, η Φλόρενς επισκέπτεται το σπίτι για να επιβλέπει το σκύλο της οικογένειας, αλλά και να ρίχνει μια ματιά στο Ρότζερ, αδερφό του Φίλιπ, που βρίσκεται στο Λος Αντζελες για να προσέχει το σπίτι. Εργένης γύρω στα σαράντα, ο Ρότζερ είναι ευφυής, σαρκαστικός και, όπως και η Φλόρενς, ένα είδος χαμένης ψυχής. Μια χαριτωμένα εκκεντρική και απροσδόκητα σημαντική σχέση αναπτύσσεται ανάμεσά τους.


44

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

16 - 4 - 10 Του Αντώνη Κόλλια

Κιτ… 350 ίππων με εγγύηση, για Focus RS

Φαίνεται πως η γενικότερη οικονομική κρίση δεν πτοεί τους φίλους των (πολύ) δυνατών αυτοκινήτων και ειδικά όσους έχουν Focus RS. Τον περασμένο μήνα παρουσιάστηκε η ειδική, σούπερ σπορ, έκδοση αυτού του Ford με τους 45 επιπλέον ίππους (σύνολο350) και μαύρο ματ χρώμα, το RS 500, το οποίο θα κατασκευαστεί σε ισάριθμα και αριθμημένα κομμάτια. Οπως ανακοινώθηκε δε, τρεις μέρες μετά την αναγγελία του, όλα σχεδόν τα αυτοκίνητα είχαν καπαρωθεί μέσα σε... δύο ώρες! Οσοι, όμως, είχαν ήδη αγοράσει το απλό RS με τους 305 -μόνο- ίππους άρχισαν να... κλαίνε και να θέλουν να αναβαθμίσουν το δικό τους στους 350. Ετσι, οι ιθύνοντες της Ford αποφάσισαν να τους στείλουν στην εγγλέζικη εταιρεία Mountune, με την οποία συνεργάστηκαν για την έκδοση RS 500 και μπορούν πλέον να αποκτήσουν το κιτ της μετατροπής, για το οποίο εξακολουθεί να ισχύει η εργοστασιακή εγγύηση. Αν λοιπόν ανήκετε στους ενθουσιώδεις οδηγούς και δεν σας επηρεάζουν τα τεκμήρια, τότε πηγαίνετε στους κατά τόπους εμπόρους της Ford για ακόμη περισσότερη… ευτυχία!

Ξηλώνονται πινακίδες έρχονται πεζογέφυρες Περισσότερη ασφάλεια στους δρόμους και την υπόσχεση ότι θα αλλάξει η τριτοκοσμική εικόνα που έχουν όλοι οι δρόμοι των ελληνικών πόλεων με τις χιλιάδες παράνομες και επικίνδυνες -πολλές φορές- διαφημιστικές πινακίδες έδωσαν ο υπουργός και ο υφυπουργός Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, Δημήτρης Ρέππας και Νίκος Σηφουνάκης. Για να γίνει αυτό όμως θα αρχίσουν να μπαίνουν στους δρόμους αρκετές πεζογέφυρες, τις οποίες, όμως, συναντάμε μόνο σε… τριτοκοσμικές χώρες της Ασίας! Κι αυτό διότι με τις πεζογέφυρες, ο πολίτης που πρέπει να διασχίσει κάποιο δρόμο έρχεται σε δεύτερη μοίρα έναντι του αυτοκινήτου, κάτι που δεν ισχύει πουθενά στην ΕΕ και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Εκεί έχουν μελετηθεί σωστά φωτεινοί σηματοδότες και διαβάσεις, αντί των πεζογεφυρών που μόνο κόστος έχουν. Οσο για το ξήλωμα των παράνομων (στο 95%) διαφημιστικών πινακίδων αναφέρθηκε ότι θα ξεκινήσει (δηλαδή, η εφαρμογή του νόμου!)… πιλοτικά από τις 26 Απριλίου, σε συνεργασία με τους δήμους. Σε ερωτήσεις, πάντως, των δημοσιογράφων για το πώς οι δήμοι, οι οποίοι δίνουν τις άδειες εισπράττοντας τέλη, θα δεχτούν να ξηλώσουν τις πινακίδες, ο υπουργός δήλωσε αισιόδοξος.

Από 20.400 το νέο Alfa Romeo Giulietta

Δ

υναμική και ξεχωριστή γραμμή σε συνδυασμό με δυνατούς, οικονομικούς κινητήρες και προσεγμένη οδική συμπεριφορά έρχεται στην αγορά η 3η γενιά του νέου Giulietta, του μεσαίου αυτοκινήτου της Alfa Romeo. Ετσι, έπειτα από 20 και πλέον χρόνια αναβιώνει πάλι ένα ιστορικό όνομα για τους φίλους του αυτοκινήτου. Το νέο Giulieta υιοθετεί όλα τα στοιχεία που έκαναν κλασικό το πρώτο Giulietta της δεκαετίας του ’50. Από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είχε... κανένα το Giulietta 2ης γενιάς (δεκαετία ’80) και γι’ αυτό πέρασε στην ιστορία ως το χειρότερο Alfa Romeo όλων των εποχών. Το σημερινό Giulietta, εκτός από την προσωπικότητα που διαθέτει, είναι ευρύχωρο, αεροδυναμικό, με αισθητική που θυμίζει το άλλο καινούργιο Alfa Romeo το MiTo, στημένο πάνω σε καινούργιο πλαίσιο και με νέα ανάρτηση, πάντα ΜακΦέρσον εμπρός και πολλαπλών συνδέσμων πίσω. Τρεις κινητήρες βενζίνης και δύο πετρελαίου -όλοι τούρμπο- προσφέρονται με το Giulietta. Ο γνωστός μας κι από άλλα αυτοκίνητα της Fiat και της Alfa Romeo, ο 1,4 TB με 120 ίππους και ροπή 21 χγμ. (από 20.400 ευρώ), ο 1,4 Multiair με 170 ίππους και 23,4 χγμ. (από 22.300 ευρώ) και ο 1750 TBi με 235 ίππους και 30,5 χγμ. (από 30.750). Οι πετρελαιοκινητήρες είναι ο 1,6 JTDM με 105 ίιπους και ροπή 28,5 χγμ. (από 23.000 ευρώ) και ο 2λιτρος JTDM (από 24.500) με 170 ίππους και… 32,5 χγμ ροπής! Οι δύο αυτοί κινητήρες είναι πολύ ισχυροί αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με το βενζινοκινητήρα της GTA, δεδομένου ότι τα ανταγωνιστικά αυτοκίνητα (πχ. Focus RS, Seat Leon, Subaru Impreza, Audi RS3 κλπ.) αποδίδουν από 265 μέχρι 350 ίππους. Ετσι κι αλλιώς, πάντως, η συμπεριφορά όλων των Giulietta είναι σπορ με ρυθμιζόμενη ανάρτηση και τρία προγράμματα λειτουργίας του κινητήρα, το dynamic, normal και all weather μέσω του διακόπτη DNA. Το μήκος του νέου Alfa Romeo είναι 4,35 μ. και ο χώρος αποσκευών 350 λίτρα. Περισσότερα, όμως, μόλις οδηγήσουμε στην Ελλάδα το Giulietta.


16 - 4 - 10

cÀoˆŒ…‰¸

45

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

lÀ½¸‡­Š‰…‡®À ‰¬½‚„ Κείμενο - φωτογραφίες:©~’Ñ––‘ž¨ᕊž

°À

αν βορινός συνοριοφύλακας, η Φλώρινα στέκει αγέρωχη στο πέρασμα των χρόνων με την ονειρική ομορφιά της, το πλούσιο φυσικό περιβάλλον και φυσικά τις έξι λίμνες και τα επτά βουνά της, αποτελώντας έναν ιδανικό προορισμό παντός καιρού, για όλα τα γούστα. Σίγουρα, ο χειμώνας έχει τη δική του μαγεία και αργεί να απομακρυνθεί από την περιοχή, λόγω υψόμετρου, αλλά και γεωγραφικής θέσης. Αυτοί οι δύο παράγοντες, σε συνδυασμό με τους μεγάλους ορεινούς όγκους αλλά και τις λίμνες, είναι καθοριστικοί για τη διαμόρφωση του κλίματος της περιοχής, όπου το κρύο είναι τσουχτερό και η θερμοκρασία γενικά χαμηλή. Η πόλη της Φλώρινας εντυπωσιάζει αμέσως με τη γραφικότητά της και τα καλοδιαщôš‰’ÜŒ‘‰ôy˜–ôš–Ÿô τηρημένα και ανακαινιy˜––˜‘™n–ߝôšôÅݘ‘‰ô σμένα της οικοδομήματα, που ταξιδεύουν τη Ɣ”ÍŒ‰ôڞ–Ÿ•ôšôŒ‘“Ûôš–Ÿô φαντασία σε άλλες εποn‰Ü‰ô“‰‘ô–šÜ‰ ôƒÜ–Ÿ˜‰ ô–‘ô χές. Η πόλη ιδρύθηκε στα βυζαντινά χρόνια ‰y–™šÍ™‘ôÜ•‰‘ô‰˜“šÍô και πήρε την ονομασία nÍ”ô“‰‘ôŒ•ôŸ•––ß•ô της από τη λέξη «χλωρό», λόγω του κλίμα‰y–Œ˜Í™‘ôƒ‰ŠŠ‰š–“ߘ‘‰“–Ÿ ô τος και της βλάστησης ÝnœôÍ•ôŠ˜›Üô–ôy‘y”Ú–•ô της περιοχής. Υπήρξε σημαντικό τοπικό, εž˜Ý•–ô‰y– n‘—•–Ÿ•ôš–Ÿô μπορικό και βιοτεχνιy‘™“Úyšôš–Ÿô “‰‘ôn͔‘™š‰ô κό κέντρο κατά τη διάρκεια της Τουρκοκραnôš–ôy‰˜‰y͕œ

τίας, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν μουσουλμάνοι. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, στα 1912, η Φλώρινα προστέθηκε στον κορμό του ελληνικού κράτους, ενώ δέχτηκε και αρκετούς πρόσφυγες από τη Ρωσία και τη Μικρά Ασία. Σήμερα, αυτή η πανσπερμία επιρροών στην ιστορία και την κουλτούρα της πόλης φανερώνεται στην αρχιτεκτονική της, με τα «λαϊκά» πολυμέτωπα σπίτια, τα αστικά αρχοντικά και τα νεοκλασικά του μεσοπολέμου. Τα σοκάκια της πόλης συνιστώνται ανεπιφύλακτα για περιπάτους, που είναι ο καλύτερος τρόπος γνωριμίας του επισκέ-

πτη με την πόλη. Ιδιαίτερο χαρακτήρα δίνει ο ποταμός Σακουλέβας, διάσημος πλέον από την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», που διασχίζει τη Φλώρινα, αλλά και η έντονη παρουσία πρασίνου. Φυσικά, μια εκδρομή στη Φλώρινα είναι η καλύτερη ευκαιρία για μια επίσκεψη στις Πρέσπες, ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο που προσφέρει στον επισκέπτη πανέμορφα συναισθήματα χάρη στις μεγαλειώδεις εικόνες που χαρίζει. Η περιοχή έχει ανακηρυχθεί Εθνικός Δρυμός για την προστασία των πολλών και κάποιων σπάνιων ειδών πανίδας και χλωρίδας που ζουν εκεί. Στη μικρή Πρέσπα δεσπόζει ένα μικρό νησάκι, ο Αγιος Αχίλλειος, η πρόσβαση στο οποίο γίνεται πλέον με γέφυρα, διευκολύνοντας τους επισκέπτες αλλά κυρίως τους μόνιμους


46

ΠΡOOΡIΣMOI

16 - 4 - 10

Πρόσβαση Διασκέδαση Φαγητό Αξιοθέατα

ß‹©‹{⩜˜—©É‘“˜©É ᖖ“˜©{š˜Ÿ©œ‹©‹{ߗ‹—œ“©  “˜—“›pߗ‹©Œ˜¡—Ò ©p©œ˜©••–’›Ò•“©›œ˜©{š˜›•à—“˜

‚áp—’©„œš™—©Žä˜©ŒÒš•Ÿ©›œß•˜¡—© ‘‹–à—“‹©›œ‹©—šÒ©œ’Ÿ©–áp—’Ÿ©„œš™—© ‹{˜–‹pŒÒ—˜—œ‹Ÿ©œ’© “pž—“Òœ“•’© –“‹•ÒŽ‹

c4IPS Απόσταση,

πρόσβαση: 630 χλμ. από Αθήνα, εύκολη πρόσβαση με συμβατικό ΙΧ μέσω του εθνικού δικτύου. Με τρένο: καθημερινά εκτελούνται τρία δρομολόγια από Αθήνα προς Φλώρινα (τηλ.: σταθμού ΟΣΕ Φλώρινας: 2385022404). Αλλα αξιοθέατα: Αμύνταιο, Νυμφαίο, Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας. Δραστηριότητες: σκι, snowboard, έλκηθρο, ski-mobil (Χιονοδρομικό Κέντρο Βίγλας, Πισοδερίου, τηλ.: 2385045800, www.vigla-ski.gr), ορειβασία, αναρρίχηση, πεζοπορία (Σύλλογος Ελλήνων Ορειβατών Φλώρινας, τηλ.: 23850-25880, www.seof.gr). Διαμονή: Φλώρινα: ξενοδοχείο «Λύγκος» (τηλ.: 23850-28322), ξενοδοχείο «Φιλίππειο» (τηλ.: 23850-23346). Νυμφαίο: ξενώνας «Λινούρια» (τηλ.: 23860-31030). Πισοδέρι: ξενώνας «Βίγλα» (τηλ.: 23850-53076). Φαγητό: Φλώρινα: ψητοπωλείο «Παυλάρας», εστιατόριο «Πρέσπες». Ξινό Νερό: ταβέρνα «Κοντοσώρος». Νυμφαίο: εστιατόριο «Λινούρια».

κατοίκους του. Ο οικισμός ανέκαθεν αποτελούταν από έντεκα σπίτια, ενώ ο θρύλος αναφέρει πως εάν χτιστεί δωδέκατο, τότε κάποιο θα γκρεμιστεί Η θέα προς τους απέναντι ορεινούς όγκους κυριολεκτικά κόβει την ανάσα, όπως και οι βαρκάδες στα νερά και των δύο Πρεσπών που φέρνουν τον επισκέπτη ακόμα πιο κοντά στη φύση, αλλά και στους υπόλοιπους μόνιμους κατοίκους των Πρεσπών, τους αργυροπελεκάνους, τους κορμοράνους και τους ερωδιούς. Στη Μεγάλη Πρέσπα, εντύπωση κάνουν τα ασκηταριά που αποκαλύπτονται στον επισκέπτη μόνο από το νερό. Εκτός από τις διάσημες Πρέσπες, στην περιοχή της Φλώρινας άλλες δύο πανέμορφες λίμνες περιμένουν τον επισκέπτη να τις εξερευνήσει: η Βεγωρίτιδα και η λίμνη Πετρών. Μάλιστα οι δύο αυτές λίμνες επικοινωνούν υπογείως, με τη δεύτερη να τροφοδοτεί την πρώτη. Πολύ σημαντικοί είναι οι υδροβιότοποι των λιμνών αυτών για την επιβίωση πολλών ειδών πτηνών, που έχουν χαρακτηριστεί ως «απειλούμενα». Τέλος, για τους λάτρεις των χειμερινών αθλημάτων η Φλώρινα διαθέτει ένα από τα καλύτερα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας, που βρίσκεται στη Βίγλα στο Πισοδέρι, στο σημείο όπου συναντιούνται οι οροσειρές του Βιτσίου και του Περιστερίου, ανάμεσα στα δάση από τις οξιές. Το χωριό του Πισοδερίου είναι από μόνο του ένα αξιοθέατο, αφού χάρη στην ανάπτυξη του χειμερινού τουρισμού αποτελεί πλέον θέρετρο διατηρώντας όμως το γραφικό του χαρακτήρα και την παραδοσιακή ομορφιά. Για τις φωτογραφίες ευχαριστούμε την κα Χρυσούλα Βοσκοπούλου και τη Διεύθυνση Πολιτισμού - Τουρισμού της νομαρχίας Φλώρινας.

É{˜’©‹{⩜˜©Ø“˜—˜Žš˜p“•â©Ïߗœš˜©œ’Ÿ©Êᑖ‹Ÿ


16 - 4 - 10

47

ΚΕΡΚΙΔΑ

tÀ½¸ƒ‡ …‡’À‡Ž½Š’ÀŠ” ֘¡©Òà”— ¨ÎŠ•ŠozєŠ

°

ώματα γεμάτα τατουάζ, ηχογραφήσεις σε studio τραγουδιών που προβάλουν τη βία, ξυλοδαρμοί γυναικών και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, είναι μερικά από τα κατορθώματα κάποιων ακριβοπληρωμένων παικτών του αμερικανικού πρωταθλήματος μπάσκετ. Η εποχή που ο κόσμος του ΝΒΑ ήταν γεμάτος μόνο από παίκτες-σούπερ σταρ έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Το κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου, το οποίο κατά καιρούς έχει αναδείξει αθλητές-μορφές στο παγκόσμιο στερέωμα, έχει χάσει την αίγλη του παρελθόντος. Ωστόσο, δεν είναι αυτό το μοναδικό πρόβλημα του αμερικανικού μπάσκετ. Οι μόδες και οι τάσεις ζωής σε μια κοινωνία που απαρτίζεται από ανθρώπους με διαφορετική νοοτροπία και αντιλήψεις έχουν εισβάλει και στον αθλητισμό, με τους Αμερικανούς μπασκετμπολίστες να απασχολούν πολλές φορές την κοινή γνώμη, όχι τόσο για τα τρίποντα και τα καρφώματά τους στα αντίπαλα καλάθια, όσο για τον τρόπο ζωής τους, ο οποίος πολλές φορές ξεπερνά τα όρια της παρανομίας. Το τελευταίο περιστατικό που συγκλόνισε την κοινωνία του ΝΒΑ ήταν η έντονη λογομαχία δύο συμπαικτών των Καβαλίερς. Ο λόγος για τους Αρίνας και Κρίτεντον, οι οποίοι έπειτα από αγώνα της ομάδας τους είχαν έντονη λογομαχία, η οποία κατέληξε σε συμπλοκή με όπλα, αφού ο Αρίνας θέλοντας να φοβίσει το συμπαίκτη του, άνοιξε το ντουλαπάκι του, πήρε το περίστροφό του και το σημάδεψε.

֘ ©p—˜ä©ß “©•‹“©c—œ˜¡i©›©˜{‹Ž˜äŸ Ενα από τα «κακά» παιδιά που έχουν απασχολήσει πολύ τον κόσμο του ΝΒΑ είναι και ο Ρον Αρτεστ. Συμμετοχή σε κυνομαχίες, ξυλοδαρμός συζύγου, κατοχή όπλων και μαριχουάνας είναι λίγες από τις κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί κατά το παρελθόν στον άσο των Λος Αντζελες Λέικερς, ο οποίος είναι ένας παίκτης που κατάφερε το ακατόρθωτο: να ανέβει στις κερκίδες της έδρας των Ντιτρόιτ Πίστονς και να δείρει κάμποσους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, βάζοντας «μπουρλότο» στο πρωτάθλημα, αφού είναι γνωστό πως ποτέ μέχρι τότε στο ΝΒΑ δεν υπήρξαν παρόμοια περιστατικά. Συνεχίζοντας τη λίστα με τους καλαθοσφαιριστές που έχουν ταράξει τα ήσυχα «νερά» του πρωταθλήματος, βρίσκουμε τον Αλαν Αϊβερσον. Χαρισματικός παίκτης, ένα από τα πιο λαμπρά αστέρια της τελευταίας δεκαετίας. Εχει βγει πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ 4 φορές, όμως όσο καλός αθλητής είναι, άλλο τόσο τα πάει καλά και με την παρανομία. Λέγεται πως όταν υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Φιλαδέλφεια 76ers, αγόρασε μια βίλα στην οποία φιλοξενούσε για πολύ καιρό τη συμμορία του από τη γενέτειρά του, Βιρτζίνια. Ομως δεν είναι αυτή η ενέργεια που από το ξεκίνημα της καριέρας του τον «βάφτισε» γκάνγκστερ. Ο Αϊβερσον πριν καν ασχοληθεί με το μπάσκετ είχε προβλήματα με το νόμο. Μάλιστα, είχε καταδικαστεί σε 15 χρόνια

φυλάκισης, με δέκα χρόνια αναστολή, επειδή, όπως υποστηρίζουν οι αμερικανικές Αρχές, είχε ξυλοκοπήσει μια νεαρή κοπέλα με καρέκλα! Πάντως, μέχρι σήμερα, ακόμα και η γυναίκα του έχει καταγγείλει ουκ ολίγες φορές πως την χτυπούσε. Τελευταίος στη λίστα με τους «γκάνγκστερ» του ΝΒΑ είναι ο Κρις Αντερσεν των Ντένβερ. Εχοντας αποβληθεί από το πρωτάθλημα για δύο χρόνια, ε-

πειδή είχαν βρεθεί στο αίμα του διαφόρων ειδών ναρκωτικές ουσίες, ο Αντερσεν επέστρεψε στο χώρο δίνοντας λίγη από τη δική του παράνομη αίγλη, αφού όλη στην Αμερική θεωρούν πως οι λευκοί δεν μπορούν να πηδήξουν, ωστόσο μπορούν να κάνουν άνω-κάτω με τις εμφανίσεις τους και τις προκλήσεις τους κάθε δραστηριότητα στην οποία συμμετέχουν....


48

ΚΕΡΚΙΔΑ

16 - 4 - 10

tÀ½¸ n‹³‡¸½ 3˜¡© ʋ›á–’©É—‹›œ‹›â{˜¡–˜¡

Ο Γκόρντον Μπράουν εξέφρασε δημοσίως τη λύπη του για τον τραυματισμό του Μπέκαμ, ενώ η ποιήτρια της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας, Κάρολ Αν Ντάφι, έγραψε ποίημα για το δεξί του πόδι!

m

υριακή απόγευμα, 14 Μαρτίου 2010. Η αναμέτρηση της Μίλαν με την Κιέβο οδεύει προς τη λήξη και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ επιχειρεί άλλη μια σέντρα με το «μαγικό» δεξί πόδι του. Κάτι όμως δεν πάει καλά. Ο 35χρονος βασικός μέσος πιάνει το δεξί του πόδι, γυρίζει προς τον πάγκο των «ροσονέρι» και ζητά αλλαγή. Το φορείο τον μεταφέρει εκτός αγωνιστικού χώρου… Λίγη ώρα αργότερα, ο Μπέκαμ ξεσπάει σε κλάματα στα αποδυτήρια του «Σαν Σίρο», ενώ οι συμπαίκτες του προσπαθούν να του συμπαρασταθούν. Ο προπονητής του, ο Βραζιλιάνος Λεονάρντο, επιβεβαιώνει τα χειρότερα: ο Βρετανός μέσος έχει υποστεί ολική ρήξη αχίλλειου τένοντα! Στοπ-καρέ και ο χρόνος γυρίζει στο 2002, όταν ο Μπέκαμ είχε υποστεί κάταγμα στο μετατάρσιο και όλη η Αγγλία προσευχόταν να «γιάνει» -όπως και έγινε- το πέλμα του, προκειμένου ο αρχηγός των «τριών λιονταριών» να δώσει το «παρών» στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιαπωνίας και της Νοτίου Κορέας. Επιστροφή στο 2010. Η Αγγλία προσεύχεται ξανά… Πετώντας με το ιδιωτικό τζετ του πρωθυπουργού της Ιταλίας και προέδρου της Μίλαν, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Μπέκαμ, με πολιτική περιβολή και πατερίτσες, φτάνει στην πόλη Τουρκού της Φινλανδίας, προκειμένου να υποβληθεί σε εγχείρηση. Πίσω στην πατρίδα του, ο πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν εκφράζει δημοσίως τη λύπη του και η ποιήτρια της βασιλικής οικογένειας, Κάρολ Αν Ντάφι, γράφει ένα ποίημα για το δεξί πόδι του Μπέκαμ, παρομοιάζοντάς το με την πτέρνα του ομηρικού Αχιλλέα! Η επέμβαση στέφεται με επιτυχία, ωστόσο κάθε «παράθυρο» αισιοδοξίας όσον αφορά στη συμμετοχή του Βρετανού σούπερ σταρ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου για τέταρτη φορά στην καριέρα του, κλείνει οριστικά. Ο δρ Σακάρι Οράβα ξεκαθαρίζει ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον έξι μήνες μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του Μπέκαμ και την επιστροφή του στα γήπεδα. Ο «Μπεκς» το παίρνει απόφαση. Με μήνυμα στην προσωπική του ιστοσελίδα www.davidbeckham.com ευχαριστεί τα εκατομμύρια θαυμαστών του σε όλο τον κόσμο, γνωρίζοντας ότι το όνειρό του, όπως και ο αχίλλειος τένοντας του δεξιού ποδιού του, έχει γίνει συντρίμμια…

«Στα όνειρα του Μπέκαμ, το τέλος θα ερχόταν στο Γιοχάνεσμπουργκ, στις 11 Ιουλίου, όπου θα κρατούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο, ίσως έχοντας σκοράρει με ένα από αυτά τα εντυπωσιακά του φάουλ. Αυτή η φαντασίωση όμως καταστράφηκε, όταν κόπηκε ο αχίλλειος τένοντάς του. Οταν ένας αθλητής είναι 35 ετών και τραυματίζεται όπως ο Μπέκαμ, η σκέψη δεν είναι πόσο γρήγορα θα επιστρέψει, αλλά αν θα επιστρέψει. Για πρώτη φορά στην καριέρα του, βρίσκει τον εαυτό του πρωταγωνιστή μέσα στην άβυσσο που είναι η ζωή ενός πρώην αθλητή», γράφει στους βρετανικούς “Times” ο Ολιβερ Κέι, παραβλέποντας ωστόσο μία μάλλον σημαντική παράμετρο: ο άσος των Λος Αντζελες Γκάλαξι (δανεικός στη Μίλαν) δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός αθλητής, αλλά κάτι πολύ περισσότερο: είναι από μόνος του ένα εξόχως επιτυχημένο “brand name”, τόσο αναγνωρίσιμο όσο η Coca-Cola και τα McDonald’s! Η ζωή του λοιπόν δεν ήταν και δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ αυτή ενός «συνηθισμένου» αθλητή. Το ITV,

το οποίο διαπραγματευόταν με τον «Μπεκς» για το τρέιλερ της κάλυψης του Μουντιάλ, θα του προσφέρει θέση σχολιαστή. Το ίδιο επιθυμεί και το BBC, ενώ το ESPN του έκανε ήδη πρόταση. Εάν πει το «ναι», ο Μπέκαμ θα έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει στη Νότιο Αφρική και να προωθήσει το ρόλο του ως πρέσβης της UNICEF, καθώς και την υποψηφιότητα της Αγγλίας για τη διοργάνωση του Μουντιάλ του 2018. Οσο για τα επιχειρηματικά του σχέδια, αυτά περιλαμβάνουν το λανσάρισμα μιας νέας σειράς εσωρούχων με την υπογραφή του, στο ίδιο στιλ με αυτά που πόζαρε ως μοντέλο του Αρμάνι. Εκτός αυτών, ο Μπέκαμ έχει την εταιρεία Footwork Productions, η οποία του αποφέρει σημαντικά κέρδη. Οι χορηγίες από τη Motorolla, την Armani και την αμερικανική εταιρεία παραγωγής στιλό Sharipe έχουν σταματήσει, ωστόσο οι συμφωνίες του με την εταιρεία ειδών διατροφής Go3 και την εταιρεία αρωμάτων Coty παραμένουν σε ισχύ, όπως και αυτή με την Adidas. Παράλληλα, διατηρεί α-

καδημίες ποδοσφαίρου στο Γκρίνουιτς, τις οποίες σκοπεύει να επεκτείνει τα επόμενα χρόνια. Μέσω του Μουντιάλ δε, ο «Μπεκς» φιλοδοξούσε να ξεκινήσει εκ νέου τη συνεργασία του με την Pepsi, η οποία ολοκληρώθηκε το 2008.

Ћš‹ž—˜Žšâp˜Ÿ©œ˜¡©›”å Κάθε πρόβλεψη για το μέλλον του Μπέκαμ μοιάζει ριψοκίνδυνη, όσο και αν ο ίδιος επιμένει ότι θα επιστρέψει στους αγωνιστικούς χώρους. Ενα είναι σίγουρο: ο 35χρονος άσος έχει πλέον άπλετο χρόνο στη διάθεσή του για να αφοσιωθεί στις υπόλοιπες ασχολίες του, αλλά και για να… μεγαλώσει την οικογένειά του. Σύμφωνα με τα βρετανικά ταμπλόιντ, η σύζυγός του, Βικτόρια, μετά την απόκτηση τριών γιών, επιθυμεί διακαώς να φέρει στον κόσμο και το πρώτο κορίτσι της οικογένειας. Για το σκοπό αυτό έχει επιβάλει στον «Μπεκς» αφοσίωση στα συζυγικά του καθήκοντα, τα οποία… οφείλει να εκτελεί πέντε φορές την ημέρα! Βάσανα που έχουν κι αυτοί οι σταρ...


16 - 4 - 10

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΡΜΑ

b"KHL@SDF@SDhʶ¬´ ʁ»˜¼´¸¬Ê˜·¹²¬ ֘¡¨Ò’”ß›Š¨ÎŠ™Š’Ñ––‘



πό το “Watergate” στο “Climategate”. Πέρυσι το Νοέμβριο, εκατοντάδες e-mail Bρετανών επιστημόνων του τμήματος Κλιματικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της East Anglia δημοσιεύτηκαν -παρανόμως- στο διαδίκτυο. Σκοπός αυτής της κίνησης ήταν να ξεσκεπαστούν όσοι περιβαλλοντολόγοι -κατά τους επικριτές τους- προσπάθησαν να «κατασκευάσουν» ψευδή στοιχεία, βάσει των οποίων οι κλιματικές αλλαγές προχωρούν με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ό,τι στην πραγματικότητα. Οι εμπλεκόμενοι επιστήμονες κατηγορήθηκαν ότι προσπάθησαν με αυτόν τον τρόπο να προωθήσουν προγράμματα, τα οποία διαφορετικά θα είχαν μείνει στα ράφια. Το νέο «σκάνδαλο» ονομάστηκε “Climategate” και έδωσε «τροφή» στους πολέμιους της παγκόσμιας πράσινης επανάστασης που προτιμούν να καίνε πετρέλαιο και κάρβουνο παρά να κάνουν... στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. «Το κλίμα δεν αλλάζει», «μας έλεγαν ψέματα», «οι πράσινοι απατεώνες» και άλλα τέτοια βαριά και δυσάρεστα ακούστηκαν και γράφτηκαν. Ελα όμως που ο θεός του περιβάλλοντος αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και το νοικοκύρη. Σύμφωνα λοιπόν με το πόρισμα έρευνας που διεξήχθη για το θέμα αυτό, και

το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας μόλις πριν από λίγες μέρες, η ανάλυση των ηλεκτρονικών μηνυμάτων κατέδειξε πως τελικώς οι «πράσινοι» επιστήμονες δεν είχαν πρόθεση να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και πως τελικά δεν το έπραξαν. Αθώοι οι κατηγορούμενοι! Κανείς δεν είπε ότι πρέπει σώνει και ντε να υπακούμε τυφλά στις υποδείξεις της «πράσινης» επιστήμης χωρίς προηγουμένως να γνωρίζουμε τι λένε τα δεδομένα, οι στατιστικές και οι έρευνες. Κανείς, επίσης, δεν ισχυρίστηκε -τουλάχιστον νοήμων- ότι στους κόλπους των «πρασίνων» δεν υπάρχουν, ίσως, και ορισμένοι που θα μπορούσαν να δράσουν με κάποιου είδους δόλο. Υπάρχει, όντως, μια τάση να θεωρούμε κάτι σαν σύγχρονους «αγίους» όσους υπερασπίζονται το περιβάλλον, γι’ αυτό και όταν έγινε γνωστό το «σκάνδαλο» με τα e-mail των Βρετανών επιστημόνων πολλοί σύμμαχοί τους δήλωσαν «σοκαρισμένοι», ενώ οι αντίπαλοι έσπευσαν να δηλώσουν «σας τα λέγαμε εμείς ότι κάτι δεν πάει καλά». Παρόλα αυτά, οι πάγοι εξακολουθούν να λιώνουν, η στάθμη της θάλασσας ν’ ανεβαίνει, τα ψάρια να λιγοστεύουν, τα δάση να αποψιλώνονται, τα ζώα να θανατώνονται χωρίς λόγο, οι εποχές να χάνονται, κλπ., κλπ. Βλέπουμε επίσης, δυστυχώς, δημόσια πρόσωπα

με μεγάλη επιρροή, όπως ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, να «πισωγυρίζουν» στις δηλώσεις τους περί «πράσινης» πολιτικής, γεγονός καθόλου ελπιδοφόρο για το μέλλον. Ως γνωστόν, από εκεί που υποστήριζε -πριν εκλεγείότι δεν θα γίνει καμία νέα γεώτρηση για πετρέλαιο στην παράκτια ζώνη των ΗΠΑ, τώρα έδωσε την άδεια για εξόρυξη νέων κοιτασμάτων επισύροντας τη μήνι των περιβαλλοντικών οργανώσεων -και όχι μόνο. «Είδες που δεν έπρεπε να βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα;», με ρώτησε προ ημερών ο Δημήτρης όταν συζητήσαμε την εν λόγω δυσοίωνη εξέλιξη με τον Αμερικανό πρόεδρο. Τι να του έλεγα; Εχει άδικο; Στη σκέψη, λοιπόν, ότι παίζονται παιχνίδια και ίντριγκες σε βάρος της κοινής γνώμης με σκοπό να επηρεαστεί θετικά, όσον αφορά στο μέγιστο ζήτημα των κλιματικών αλλαγών, μόνο απογοήτευση μπορεί να νιώσει κάποιος. Με μεγάλη χαρά διάβασα τη θετική αυτή τροπή για το λεγόμενο “Climategate”. Οι σκοτεινές σκέψεις για «συμμορίες» επιστημόνων που κάθονται και «μαγειρεύουν» δεδομένα, προς το παρόν τουλάχιστον, διαλύθηκαν. Η κλονισμένη εμπιστοσύνη του κοσμάκη ανακάμπτει κι εμείς εξακολουθούμε να στηρίζουμε όλους εκείνους τους μαχητικούς τύπους, που έχουν ανάγει την προστασία του πλανήτη μας σε προσωπική τους υπόθεση.

49


50

Α+Ζ

16 - 4 - 10

Αυστηρώς κατάλληλο

Τ

ην ώρα που τις γράφω αυτές τις γραμμές δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει το δεύτερο dvd της Τζούλιας, οπότε συγχωρείστε με αν διαθέτω έλλειψη ενημέρωσης. Οπως έλεγαν όμως οι φήμες στην αγορά της τσόντας, το πρόστυχο γύρισμα κράτησε ένα ολόκληρο τρίωρο. Κι επειδή έχουμε δει μόνο 45 λεπτά (κι εξ αυτών των λεπτών ένα σωρό δεν αφορούσαν σε άνθρωπο-παρτενέρ αλλά σε... φιάλη!), υποθέτω ότι κάπως προχωράει το πράγμα. Σε επίπεδο ποικιλίας εννοώ, γιατί αυτά που είδαμε ως τώρα στις ΗΠΑ διατίθενται προς ένα δολάριο η οκά -το pοund, αν προτιμάτε. Oπότε; Τι θα περιλαμβάνει η δεύτερη κοινωνική προσφορά της απόλυτης Ελληνίδας σταρ; Μπορώ να υποψιαστώ αρκετές τολμηρές παραλλαγές, αλλά επειδή είμαστε οικογενειακή εφημερίδα προτιμώ να μην τις παραθέσω. Μέρες που είναι, ωστόσο, έχω να προτείνω για τη συνέχεια ένα ραντεβού της Τζούλιας με τρομοκράτη. Η συνάντηση θα είναι αναμφιβόλως εκρηκτική! Αλλά φοβούμαι ότι θα πλημμυρίσει η Ασφάλεια από υποψήφιους εχθρούς του νόμου και της τάξεως. Κι άντε μετά να συγκρατήσει ο Σόμπολος όλα τα ονόματα...

Θυμάστε, παρεμπιπτόντως, τις πρώτες μέρες που η Τζούλια χτυπιόταν ότι το dvd ήταν σκέτη υποκλοπή; Θυμήθηκα κι εγώ κάτι που είχε πει ο Saul Bellow: «Δεν έχω συναντήσει ούτε ένα φύλλο συκής, που να μη συνοδευόταν από τιμολόγιο!». Επειδή είμαι πλάσμα της ανάγνωσης, διάβασα κάπου τον τελευταίο καιρό ότι ο ΟΣΕ μας κοστίζει σε ζημίες, πάνωκάτω, 2.000.000 ευρώ την ημέρα. Νούμερο αναμφιβόλως εξωπραγματικό και κάτι πρέπει να γίνει, γιατί σε λίγο θα βρεθεί όλη η εθνική οικονομία κάτω απ' τις ράγες του τρένου. Οσο και να υποφέρουμε, πάντως, τα δεινά μας δεν είναι τίποτε με αυτό που συνέβη στην «πολιτισμένη» και «ευνομούμενη» Σουηδία. Εκεί, λοιπόν, ένα σιδηροδρομικό στέλεχος 52 ετών, απειλείται με απόλυση γιατί είναι τόσο ταμένο στο σερφάρισμα τσόντας ανά το ίντερνετ που παραμελεί παντελώς τα καθήκοντά του. Και κινδυνεύουν οι συρμοί με συγκρούσεις καθημερινώς, μπουρδουκλώνονται τα φορτία, χάνουν οι επιβάτες τις θέσεις -χαμός Κυρίου με δυο λόγια! Αλλά πόσο τυχαίο είναι που το στέλεχος έχει την έδρα του στην πόλη Gavle;

«Χ»

Ταύρος

Ο καιρός της

Οι Ταύροι ήδη έχουν αισθανθεί την ευεργετική επίδραση της Αφροδίτης στην καθημερινότητά τους. Ωστόσο οι μέρες ανεμελιάς οπισθοχωρούν παροδικά, με την επιστροφή του Κρόνου στη φιλικά προσκείμενη Παρθένο να δημιουργεί εντάσεις, προβλήματα στην επικοινωνία και επίπονη ενδοσκόπηση. Οι δεσμευμένοι εκπρόσωποι του ζωδίου ίσως προχωρήσουν σε διαδικασία επανεξέτασης της σχέσης τους, με πιο κρίσιμο το διάστημα μεταξύ 24/04-02/05. Επιπλέον, ο ανάδρομος Ερμής δεν ευνοεί αγοραπωλησίες και λοιπές συναλλαγές οικονομικής φύσεως,

ÏÕÎԅ

ÖÉ×Õԅ

€Î€×ÐÔÎ

Με τον Ερμή ανάδρομο στο peak του αστερισμού σου (από 18/03), οι ρυθμοί ακολουθούν την κατιούσα και τώρα είναι που πρέπει να συμφιλιωθείς με την ιδέα μιας καθημερινότητας τόσο αργής που κάνει ακόμα και τη χελώνα καρέτα-καρέτα να θυμίζει σπρίντερ. Ανέβαλε σημαντικές αποφάσεις μέχρι τα μέσα Μαΐου και φαντάσου ότι εργάζεσαι στο Δημόσιο. Φράση-«κλειδί»: μετατόπιση ευθυνών.

Αφήνεις τη φημισμένη αναβλητικότητά σου στην άκρη και με τη συμβολή της νέας Σελήνης κόβεις... μαχαίρι μια κακή συνήθεια που σε καταπιέζει. Σχέσεις, οικογένεια, επαγγελματικό περιβάλλον μπαίνουν κάτω από το «μικροσκόπιο» και εξετάζονται διεξοδικά. Τουλάχιστον με τη λαμπερή παρουσία της Αφροδίτης στον Ταύρο, που χαρίζει απλόχερα γοητεία και ερωτισμό (έως 24/04), η πίστα είναι δική σου.

Ο κυβερνήτης σου Ερμής περνάει σε ανάδρομη πορεία και οξύνει τις αισθητήριες διόδους επικοινωνίας μέχρι τα μέσα του επόμενου μήνα. Προτού προχωρήσεις σε λήψη τυχόν απόφασεων επανεξέτασε όλα τα ενδεχόμενα όπως μόνο εσύ γνωρίζεις, αποφεύγοντας βεβιασμένες κινήσεις. Εξάλλου με τον ανάδρομο Ερμή, οι εξελίξεις μπαίνουν σε μίνι χειμερία νάρκη.

Ì×ԅ Η νέα Σελήνη (από 14/03) σε ωθεί να ξυπνάς στο μέσον της νύχτας, αδυνατώντας να αντιληφθείς τι συνταράσσει τον ήσυχο ύπνο σου. Πάντως, ευνοϊκότερες μέρες βρίσκονται προ των πυλών, με φιλικά προσκείμενους πλανήτες να εγκαθίστανται σε ευνοϊκές για σένα θέσεις. Προς το παρόν όμως, λίγη προσοχή στα οικονομικά.

…ÏÔՄÎԅ

ÖԃÔÖͅ

Σχέδια και ενδόμυχες σκέψεις παίρνουν μορφή με τη Νέα Σελήνη στον περιπετειώδη Κριό. Το έδαφος είναι πρόσφορο για τολμηρές αποφάσεις και ριζικές αλλαγές, ακόμα κι αν αφορούν κάτι απλοϊκό όπως τη μετάβαση σε διαφορετική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ή την ενασχόληση με κάποιο πρωτότυπο σπορ. Ακολουθεί και πανσέληνος στο ζώδιό σου (28/04), τουλάχιστον ας σε βρει fit.

Ο Απρίλης εξελίσσεται με θετικούς οιωνούς ειδικά αν είσαι γεννημένος το δεύτερο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου. Οι υπόλοιποι θα ταλαιπωρηθείτε κομμάτι παραπάνω, αισθανόμενοι την πλάστιγγα των ευθυνών να γέρνει εις βάρος σας, όμως η κατάσταση σύντομα θα βελτιωθεί. Χρησιμοποίησε το διάσημο... Τοξοτένιο πείσμα σου και η ηθική ικανοποίηση δεν αργεί!


16 - 4 - 10

51

Α+Ζ

Starstruck City

šÒ“©˜©— ”Ñž¨ÎŠŒßž

ενδοσκόπησης τουλάχιστον μέχρι τις 15/05. Πολύτιμη ανάσα ανακούφισης θα δοθεί από αρχές Ιουνίου με το πέρασμα του Δία στον Κριό, που επιτέλους φέρνει την τύχη με το μέρος σας. Η ουσιαστική αλλαγή όμως θα πραγματοποιηθεί στα τέλη Ιουλίου, όπου ο Κρόνος μεταφέρει την επιρροή του στα ζώδια του παρορμητικού σταυρού. Τα ζόρια του πρώτου εξαμήνου του ’10 παραχωρούν τη θέση τους σε πιο θετικές εμπειρίες και με εξαίρεση την ανάδρομη Αφροδίτη (08/10-17/11), στο σύνολό της η χρονιά αναμένεται θετική.

ÏÉÕÏÎÓԅ

‚ˉÓ

„ÉՁËÓԅ

Με τον αφόρητα οργανωτικό Κρόνο να εγκαταλείπει το Ζυγό για να εγκατασταθεί στην Παρθένο (έως 21/07), πολύτιμες δόσεις αισιοδοξίας τροφοδοτούν την καθημερινότητά σου, οπότε μπορείς επιτέλους να απαλλαγείς από την γκρίνια των τελευταίων μηνών. Διαφορετικά, αν συνεχίσεις έτσι, σε λίγο δεν θα σου απαντάει κανείς στο τηλέφωνο.

Σύνθημα της εβδομάδας: «Καβούρια στις τσέπες της». Απέφυγε περιττά έξοδα και αγορές λαμπερών, υπερβολικά άχρηστων, αντικειμένων, γιατί μια τάση για σπατάλες την έχεις αυτή την περίοδο. Πάντως με το συνωμοτικό Αρη ακόμα στο κέντρο του αστερισμού σου, οι ερωτικές μετοχές σου είναι ιδιαιτέρως ανεβασμένες, οπότε άφησε τους άλλους να πληρώσουν για σένα.

Ο Κρόνος σου κρούει και πάλι τον κώδωνα του κινδύνου. Πριν όμως επιδοθείς σε μια ακόμα κρίση πανικού, πάρε μια βαθιά ανάσα και σκέψου. Διανύεις την ιδανικότερη περίοδο για ξεκαθαρίσματα πάσης φύσεως και μάλιστα εν πλήρει διαύγεια πνεύματος. Μετά τις 21 Ιουλίου ο «μισητός» πλανήτης αποχωρεί και δεν πρόκειται να σε ξαναενοχλήσει. Μέχρι το 2036. Νιώθεις κάπως καλύτερα;

ÉÎÔÏËՉ…

׀ÕÔØÔԅ

Î؁Ë΅

Δουλειά ή έρωτας; Η διαρκώς μεταβαλλόμενη φύση της εργασίας σου σε στέλνει ξανά σε εικονικά θρανία και το άγχος χτυπάει... κόκκινο, όμως η παιχνιδιάρικη Αφροδίτη σε καλεί από τον 5ο οίκο σου να σηκώσεις το κεφάλι απ' τα βιβλία. Η τελική κατεύθυνση που θα επιλέξεις εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τις φιλοδοξίες σου.

Ο Πλούτωνας ενισχύει παρασκηνιακά το εργασιακό σου προφίλ, η Αφροδίτη αναζητά με εντατικούς ρυθμούς το νέο σου ταίρι και ο ανάδρομος Ερμής σε ωθεί να τακτοποιήσεις τυχόν εκκρεμότητες με το σπίτι σου, βλέπε κατασκευές, επιδιορθώσεις και λοιπά μερεμέτια. Αρκεί να βάλεις κι εσύ λίγο το χεράκι σου, ε;

Πιθανόν να έχεις βιώσει μια πρόσφατη ερωτική απογοήτευση. Με την επιστροφή του Κρόνου στην Παρθένο (έως 21/07) ίσως νιώσεις ξανά κάποιο ταρακούνημα, όμως η έκβαση δεν θα είναι απαραίτητα αρνητική. Μέχρι το τέλος του μήνα χρειάζεται προσοχή σε οικονομικές ατασθαλίες. Ωστόσο μην αμελείς τη διασκέδαση και το άκρως απαραίτητο φλερτ, ακόμα και υπό αντίξοες συνθήκες!

Εκ-κεντρικές ιστορίες

Χ

ρειάστηκε γερανός για την απρόθυμη έγερσή μου απ’ το κρεβάτι. Η χημική ένωση των gin, martini rosso και campari που σερβίρεται ως δροσιστικό κοκτέιλ (κωδική ονομασία negroni) απέβη ολέθρια για τον οργανισμό μου. Βέβαια ίσως έπρεπε να σταματήσω στο τρίτο refill. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια ανασυγκρότησης δυνάμεων, οδεύω καταμεσήμερο, περασμένες 1, στα Starbucks της Κοραή για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Ταλαντεύομαι μεταξύ caramel macchiato (πάστα υγρής μορφής) και mocha praline (νουγκατίνα). Στο ταμείο περιμένει μια νεαρή μελαχρινή κοπέλα με υποψία τριχοφυίας. «Ενα νες γλυκό με γάλα». Απάντηση ανέκφραστης υπαλλήλου: «Δεν έχουμε». Τι τραγωδία. Δεν βρίσκεσαι σε καφενέ, κοπελιά. Δίπλα μου, ένα αγόρι γύρω στα 25. Ζητάει φραπεδάκι. Απάντηση ανέκφραστης (παραμένει) υπαλλήλου: «Δεν έχουμε».To αθηναϊκό κοινό χρειάζεται επειγόντως υπερεντατικά μαθήματα καφεγνωσίας. Μοναδική σανίδα σωτηρίας ο άρτι αφιχθείς εκ Γαλλίας Paul, που οσονούπω εγκαινιάζει το παρθενικό κατάστημα της αλυσίδας στην λεωφόρο Πανεπιστημίου. Φήμες που θέλουν τα αγνά υλικά παρασκευής των προϊόντων να καταφτάνουν με κοντέινερ κατευθείαν από τις Βερσαλλίες ελέγχονται για την αληθοφάνειά τους. Ο περίπατός μου καταλήγει στην Ερμού. Σταματώ μπροστά στη βιτρίνα του Takeshy Kurosawa και ενστικτωδώς αναζητώ στις τσέπες μου τα γυαλιά ηλίου. Μπλουζάκια αστραφτερά, ενισχυμένα με στρας και fake διαμαντάκια με τυφλώνουν, ανοίγοντας απευθείας διάλογο με το πορτοφόλι μου. Αγοράζω ένα t-shirt με στάμπα disco fever, εφαρμοστό και ασφυκτικά στενό – κατηγορίας μελάνωμα στη ρώγα – διαγράφει άψογα στήθος και δικέφαλα, όπως άλλωστε προστάζει και η μόδα. Ικανοποιημένος από το αναπάντεχα επιτυχημένο μίνι καταναλωτικό όργιο, κατηφορίζω προς Εξάρχεια. Αποφεύγω τελευταία στιγμή τη μετωπική με πλανόδιο πωλητή απροσδιορίστου παιχνιδιού σε μορφή χλαπάτσας και εισέρχομαι στο café Ginger. Στο βάθος διακρίνεται η παρέα μου, δείχνουν όλοι πολύ απασχολημένοι με τα i-phones τους, μόνο η Δ. γυρίζει να με κοιτάξει. Μου εκμυστηρεύεται πως σκέφτεται να πουλήσει το 3GS μοντέλο της για το πιο εξελιγμένο 4G που -μάλλονβγαίνει στην ελληνική αγορά τον Ιούλιο. Αρκετά με την κουβέντα όμως, έχω να τσεκάρω και το twitter μου. Ο Γκόλντεν Χολ-ίστας


52

MIKTH ΖΩΝΗ

Γνωρίζατε ότι: Η ηθοποιός Αθηνά Οικονομάκου, που έπαιξε πέρσι με επιτυχία μία από τις μαθήτριες στο «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο» και φέτος υποδύεται την κακιά Ξένια, στο σίριαλ με τη μεγαλύτερη δημοτικότητα (74%) «Η Ζωή της Αλλης»: • Εζησε τα παιδικά της χρόνια στη Σκάλα Λακωνίας και ήταν άριστη μαθήτρια και σημαιοφόρος στα σχολείο. • Ο νονός της, όταν ήταν μικρούλα, είχε πει αυθόρμητα για εκείνη: «Αμα μεγαλώσει αυτή θα γίνει μεγάλη θεατρίνα!». Πήρε μάλιστα και χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος. • Ο μπαμπάς της ήταν ναυτικός (καπετάνιος) κι έλειπε για μεγάλο χρονικό διάστημα. • Ο κατά 7 χρόνια μεγαλύτερος αδερφός της την έδερνε αρκετά όταν έπαιζαν παρεούλα στα παιδικά τους χρόνια, τώρα όμως είναι πολύ αγαπημένοι αν και επαγγελματικά δεν ανήκουν στους ίδιους χώρους. Ο αδερφός της είναι μαθηματικός και μάλιστα από τους καλύτερους! Ο τραγουδιστής Αντώνης Βαρδής: • Είχε νοσήσει στα 42 του χρόνια από καρκίνο και ευτυχώς τώρα, έπειτα από 20 χρόνια, είναι μια χαρά στην υγεία του! Eίπε πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή: • «Είναι πολύ ωραίο να κάνεις όνειρα στη ζωή αρκεί να μην είναι τεράστια». • «Σε ηλικία 15 ετών με ξελόγιασε η θάλασσα και έγινα ναυτικός.» • «Τέλειωσα μόνο το Δημοτικό, γιατί δεν μου άρεσαν καθόλου τα γράμματα. Μου αρέσει όμως να μαθαίνω πράγματα από την παρέα άλλων ανθρώπων». • «Ζω με τη σύντροφό μου τη Φιλοθέη τώρα σαν να είμαι παντρεμένος. Με την πρώτη μου σύζυγο έχω καλές σχέσεις αλλά με τη Χριστίνα Μαραγκόζη, τη δεύτερη σύζυγό μου, με την οποία δεν απέκτησα παιδιά, δεν έχω καμία απολύτως επαφή εδώ και 15 χρόνια από το χωρισμό μας». Η τραγουδίστρια Ελλη Κοκκίνου είπε πρόσφατα σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή: • «Δεν έχω απομυθοποιήσει, ούτε απορρίψει το γάμο. Θέλω να κάνω κι άλλο παιδί». Η ηθοποιός Μαρία Τζομπανάκη σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή είπε: • «Εχω κλάψει πολλές φορές για τον Ορφέα χωρίς να το ξέρει. Οταν τον είδα στην θεατρική παράσταση ‘Νύχτα Ραδιοφόνων’, με την Ελένη Ράντου, να παίζει πάνω στη σκηνή έκλαψα με λυγμούς!» .

η κυρία Εφη

Καλημέρα! Καιρό είχαμε να τα πούμε, καθότι μεσολάβησε και το Πάσχα με το σουβλιστό αρνί, που, έτσι όπως πάνε τα πράγματα, ενδεχομένως να γίνει πλέον και συλλεκτικό. Αλλά εμείς δεν πτοούμαστε καθόλου. Το πολύ-πολύ θα τρώμε κανένα κουλουράκι, λίγο τσουρεκάκι και θα έχουμε κι ένα αρνί-ντεκόρ μπροστά μας, έτσι για να μας θυμίζει κάτι από το πασχαλινό έθιμο. Σε όλο αυτό το διάστημα, στο μεταξύ, είπα να ηρεμήσω λίγο, να «γεμίσω τις μπαταρίες μου», όπως λένε, αλλά πού; Το πρόβλημά μου ήταν τα spreads. Τι το ήθελα να ανοίξω την τηλεόραση, χρονιάρες μέρες; Πίστευα ότι θα δω κανέναν πολιτικό να πηγαίνει με το πάντα άθραυστο αυγό του να τσουγκρίζει με τους φαντάρους, οι οποίοι -δεν φτάνει που έχουν τον «πόνο» τους που περνάνε το Πάσχα μακριά από τα σπίτια τους- πρέπει να έχουν κάνει και φασίνα, για να υποδεχτούν τον επίσημο. Αλλά αντ’ αυτού, μπήκα κι εγώ στην παγίδα των spreads. Kαι πού είναι σήμερα το spread; Ανέβηκε, κατέβηκε; Τέτοια μανία ούτε με τα νούμερα της AGB για τα πρωινάδικα δεν με είχε πιάσει. Τώρα όμως ηρέμησα, γιατί δεν παρακολουθώ πια ειδήσεις στην τηλεόραση. Και μιας που μίλησα για ειδήσεις, ας πάω σε μερικά εναλλακτικά νέα, για να μην ξεχνιέμαι κιόλας. Βρίσκομαι...

ÁÅ֋¼¾±ÉßÂĖ¾ÆÈÄ

Tάδε έφη Εφη…

16 - 4 - 10

Στην υπηρεσία της Αυτού Showbiz

Μπορεί να είναι διάσημη, η αμοιβή της να είναι πολύ υψηλή για τη συμμετοχή της σε μία ταινία, όμως δεν δίστασε να παίξει σε ένα φιλμ μικρού μήκους, εντελώς δωρεάν. Πρόκειται για την Keira Knightley που δέχτηκε την πρόταση ενός συμπατριώτη της, του Βρετανού καλλιτέχνη Stuart Pearson Wrights να παίξει σε ένα κινηματογραφικό project δεκάλεπτης διάρκειας. Στο φιλμ, που γυρίστηκε σε μία αγγλική εξοχική κατοικία, η γνωστή ηθοποιός εμφανίζεται με ένα ελισαβετιανό κοστούμι και φορώντας μία πελώρια περούκα να αγωνίζεται να βρει τον αγαπημένο της ανάμεσα σε δαιδαλώδεις φράκτες. H Elizabeth των «Πειρατών της Καραϊβικής» παραδέχεται μάλιστα ότι απόλαυσε την ευκαιρία που της δόθηκε να παίξει σε ένα καθαρά δημιουργικό, ιδιόρρυθμο, θαυμάσιο και μη εμπορικό εγχείρημα. Οσο για το δημιουργό, λέει τα καλύτερα, όπως είναι φυσικό, για την Κnigthley, εξαίροντας την ταπεινοφροσύνη της να δεχτεί σκηνοθετικές οδηγίες από τον ίδιο που δεν έχει εμπειρία στα θέματα αυτά. Το φιλμάκι με τον τίτλο “Maze” θα προβληθεί τον επόμενο μήνα σε γκαλερί του Λονδίνου. Aυτά βέβαια να τα βλέπουν κάποιοι που η έπαρσή τους φτάνει το ύψος των spreads (να' τα που τα ξαναθυμήθηκα).


16 - 4 - 10

MIKTH ΖΩΝΗ

Mία νέα υπόθεση απασχολεί τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις ημέρες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με πρωταγωνιστή το γνωστό ηθοποιό Steven Seagal. Η αγωγή για σεξουαλική παρενόχληση που κατέθεσε μία γυναίκα που ήταν «στη δούλεψή του» για λίγες ημέρες έχει προκαλέσει μεγάλο θόρυβο. Το πρώην μοντέλο, λοιπόν, Kaden Nguyen, διεκδικεί από τον ηθοποιό το ποσό του 1 εκατ. δολαρίων με τον ισχυρισμό ότι την χρησιμοποίησε ως sex toy, προσδοκώντας να τον ευχαριστήσει σεξουαλικά. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ισχυρίζεται ακόμα ότι ο καλλιτέχνης είχε δύο κοπέλες από τη Ρωσία, που ήταν διαθέσιμες 24 ώρες το 24ωρο για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές του ανάγκες. (Φαντάσου τώρα αυτές, εάν ευσταθούν οι κατηγορίες, πώς θα ήταν. Συνέχεια νυσταγμένες και τα νεύρα τους «τσατάλια» από τους καφέδες που θα έπιναν, για να κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά). Σύμφωνα πάντα με την καταγγέλλουσα, εκείνη αναμενόταν να αντικαταστήσει τη μία από αυτές. Την πρώτη νύχτα της ζήτησε να του κάνει ένα «μασάζ», όπως υποστηρίζει, θέλοντας όμως να την χρησιμοποιήσει ως sex toy.

Εκεί που είπαμε να χαρούμε μετά το δημοσίευμα του περιοδικού Star ότι η Αngelina Jolie είναι τριών μηνών έγκυος, και επικαλούμενο σχετική πηγή ανέφερε ότι ο Brad ήταν ενθουσιασμένος με την προοπτική ενός νέου μέλους στην οικογένεια, καθώς λατρεύει τα παδιά, ήρθε ένα κοντινό της πρόσωπο να πει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αλλά και εκπρόσωπος της ηθοποιού αρνήθηκε ότι ισχύουν τα δημοσιεύματα περί εγκυμοσύνης, όπως ανέφερε το περιοδικό People. Αυτή την περίοδο η Angelina με την οικογένειά της βρίσκονται στη Βενετία, όπου συνεχίζονται τα γυρίσματα της ταινίας “The Tourist” στην οποία συμπρωταγωνιστεί με τον Johnny Depp. Αλλά στη ρομαντική ιταλική πόλη βρίσκονται και οι γονείς του Brad που έχουν την ευκαιρία να περνούν χρόνο με τα εγγόνια τους.

53

Eκείνη τρομοκρατήθηκε και μόλις είδε την αντίδρασή της, της είπε να ηρεμήσει, γιατί δεν θα έκαναν τίποτε σπέσιαλ εκείνο το βράδυ, θα το αφήσει για άλλη νύχτα. Η αντίδραση από την πλευρά του ηθοποιού ήλθε από το δικηγόρο του που απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, χαρακτηρίζοντας τις κατηγορίες γελοίες και παράλογες, καθώς προέρχονται από μία δυσαρεστημένη πρώην υπάλληλο που απολύθηκε για χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών, όπως αποκάλυψε πρώτη η ιστοσελίδα για τις διασημότητες, TMZ. O δικηγόρος υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας στην αγωγή και δηλώνει τη βεβαιότητά του ότι το όνομα του Seagal θα αποκατασταθεί και η υπόθεση θα απορριφθεί. Και αν νομίζαμε ότι το θέμα κλείνει εδώ, μάλλον απατώμεθα, καθώς η ενάγουσα είχε εμφανιστεί στο παρελθόν σε ένα επεισόδιο του τηλεοπτικού σόου της Tyra Banks και είχε πει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει το σεξαπίλ της, για να έχει όποιο κορίτσι θέλει και να «μανουβράρει», που λέει ο λόγος, όποιον άνδρα θέλει. Να δούμε τι θα γίνει από εδώ και πέρα.

Τι είναι πολύ δύσκολο για την Jennifer Lopez; Να την βλέπει ο σύζυγος και πατέρας των δύο παιδιών της, Μarc Anthony, να γυρίζει ερωτικές σκηνές. Η Jennifer πρωταγωνιστεί στην ταινία “The Back-Up Plan” που αναμένεται την επόμενη εβδομάδα να κάνει πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες και στην οποία υποδύεται μία γυναίκα που είναι απελπισμένη να μείνει έγκυος. Οπως ανέφερε η καλλιτέχνις στη γερμανική ιστοσελίδα Gala, για τις ανάγκες της ταινίας έπρεπε να γυρίσει μία τολμηρή ερωτική σκηνή, στην οποία αποπλανεί έναν άνδρα, και πού μάλιστα, στο τραπέζι της κουζίνας, που το «μαγάρισε» απ’ ό,τι φαίνεται. Γι’ αυτό και είχε ζητήσει από το σύζυγο μην τυχόν και πάει στον τόπο των γυρισμάτων εκείνη την ημέρα, για να μην νιώσει άβολα, όπως αισθάνεται γενικά κάθε φορά που γυρίζει μία ερωτική σκηνή. Αλλά αν έχεις «μπάστακα» και το σύζυγο, τότε δεν μπορείς, κομπλάρεις και

δεν μπορείς να αποδώσεις. Ευτυχώς πάντως είχε και κάτι άλλο να σκέφτεται η Jennifer που την αποσπούσε από το άγχος της σκηνής: τη σιλουέτα της που την ξαναβρήκε μετά την εγκυμοσύνη. Οπως μάλιστα αποκαλύπτει, δεν έκανε κάποιες περίεργες δίαιτες, προκειμένου να ξαναβρεί τη φόρμα της μετά τη γέννηση των διδύμων. Με άσκηση και πειθαρχία τα κατάφερε. Αυτό είναι που λέω κι εγώ: αν δεν πειθαρχήσεις, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις (ορίστε, έκανα και ρίμα). Αυτή λέει ότι γυμνάστηκε πολύ και «πάλεψε», για να απαλλαγεί από τα 9 τελευταία κιλά, καθώς έπρεπε να αλλάξει τις διατροφικές της συνήθειες και να τρώει πολύ λιγότερο απ’ ό,τι συνήθιζε. Αλλά όλα κι όλα: μπορείς να της στερήσεις τα πάντα της Jennifer, όμως όχι και το ψωμί που είναι η αδυναμία της, και, όπως λέει, δεν επιτρέπεται στις περισσότερες δίαιτες. Ωστόσο, όλα χρειάζονται... από λίγο όμως...

Αρχίζει και η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων σιγά-σιγά. Τώρα γιατί ξεκίνησα έτσι; Μα, για να κάνω εισαγωγή στο θέμα μου που αφορά στην Pamela Anderson. Και τι σχέση έχει η πρώην ναυαγοσώστρια του τηλεοπτικού Baywatch με τους φόρους; Αμεση, όπως φαίνεται, αφού φέρεται να χρωστά 493.000 δολάρια και το όνομά της συμπεριλαμβάνεται στην ετήσια λίστα με 250 επιχειρήσεις και ιδιώτες που χρωστούν περισσότερα από 150.000 δολάρια στην αντίστοιχη εφορία της Καλιφόρνιας. Ηθικόν δίδαγμα: πουθενά δεν γλιτώνεις από την εφορία! Πέρα όμως από αυτό, η ξανθιά ηθοποιός έχει και άλλα στο κεφάλι της. Η αμερικανική εταιρεία ρούχων Maggy London International υπέβαλε αγωγή εναντίον της, καθώς, όπως ισχυρίζεται, η ηθοποιός αγνόησε την απαίτησή τους να αλλάξει την ονομασία της σειράς ρούχων που είχε λανσάρει σε συνεργασία με το σχεδιαστή Richie Rich την περασμένη χρονιά. Η συγκεκριμένη κολεξιόν με ρούχα φιλικά προς το περιβάλλον είχε την επωνυμία A*Muse. Η προαναφερόμενη εταιρεία, όμως, είχε κυκλοφορήσει μία δική της σειρά, το 2002, με το εμπορικό σήμα Muse. Ετσι λοιπόν, κατέφυγε στη δικαιοσύνη. Να πούμε στο σημείο αυτό ότι η Pamela έχει κλέψει τις εντυπώσεις με τις χορευτικές της φιγούρες, αλλά και τις σέξι εμφανίσεις της στο αμερικανικό Dancing with the stars, στο οποίο συμμετέχει. Ας αρχίσουν οι χοροί, λοιπόν!


54

ΘΕΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

m¸…ÀŠÀ‰Š½¸ ¸”®’ Àn¬…’ ֘¡©€Ñ–— ¨È•Ž“à— 

ƒ

να κορίτσι άτυχο, που έζησε στην Αθήνα την εποχή του Περικλή αλλά «έφυγε» από τη ζωή σε νεαρή ηλικία, παίρνει ξανά μορφή και εμφανίζει το πρόσωπό της ύστερα από 2.440 έτη, με την πολύτιμη συμβολή της σύγχρονης τεχνολογίας. Μόλις 11 ετών όταν έχασε τη ζωή της από τυφοειδή πυρετό, που αφάνισε περίπου 50.000 Αθηναίους, τάφηκε βιαστικά σε έναν ομαδικό τάφο, για να ανακαλυφθεί αιώνες αργότερα, το 1995, μαζί με τα οστά άλλων 150 ανθρώπων κατά τη διάρκεια ανασκαφών του Μετρό στον Κεραμεικό! Η πιστή ανάπλαση του προσώπου της νεαρής κοπέλας, αποτέλεσε το μεγάλο στοίχημα μιας πρωτόγνωρης σε παγκόσμιο επίπεδο προσπάθειας, με πρωτοστάτη τον επίκουρο καθηγητή Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μανώλη Παπαγρηγοράκη, σε συνεργασία με μεγάλη ομάδα επιστημόνων που μάλιστα εργάστηκαν αφιλοκερδώς. Η ολοκλήρωση του ιδιαιτέρως φιλόδοξου project κατέστη δυνατή χάρη στην εξαιρετικά καλή κατάσταση του κρανίου, ενώ η συνολική μελέτη διήρκεσε 3 χρόνια. Η «Μύρτις», που βαφτίστηκε έτσι από την ομάδα των Ελλήνων επιστημόνων, πέρασε από διάφορα στάδια ταξιδεύοντας από την Αθήνα και το Θεραπευτικό Ινστιτούτο «Εγκέφαλος» έως τα ΤΕΙ Κρήτης, για να καταλήξει στη Σουηδία και στα χέρια του γλύπτη Οσκαρ Γουίλσον που προσέδωσε απτά χαρακτηριστικά δημιουργώντας την τελική μορφή του προσώπου. «Η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη όταν αντίκρισα το πρόσωπο της Μύρτιδος! Δεν ήξερα άλλο για εκείνη παρά μόνο πως ήταν ένα κοριτσάκι που κατοικούσε στην Αθήνα την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου, έζησε την πολιορκία και το λοιμό και πέθανε, κατά πάσα πιθανότητα, από τυφοειδή πυρετό», ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την παρουσίαση του προσώπου της Μυρτίς ο κ. Παπαγρηγοράκης.

«Το εύρημα ήταν σε τόσο καλή κατάσταση που ελάχιστες μπορεί να είναι οι αποκλίσεις από την πραγματικότητα. Ενώ το γνωρίζαμε, δεν θελήσαμε να αποδώσουμε στην έκφραση του προσώπου της τον πόνο που ίσως έζησε προτού πεθάνει. Προτιμήσαμε ένα ελαφρύ μειδίαμα που προσδίδει την αίσθηση της εσωτερικής γαλήνης και αταραξίας που θα είχε, αν γνώριζε πως μαζευτήκαμε όλοι σήμερα εδώ, στους πρόποδες του Παρθενώνα, 2.400 χρόνια μετά, για να αντικρίσουμε με έκπληξη, θαυμασμό και συγκίνηση το παιδικό της πρόσωπο», πρόσθεσε. Η έκθεση «Μύρτις: Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν» ανοίγει τις πύλες της για το κοινό από τις 15 Απριλίου στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή (Ωθωνος 100). Στην πρωτότυπη έκθεση θα χρησιμοποιηθεί η interactive τεχνολογία “eye floor” (διαδραστικό πάτωμα), όπου ο επισκέπτης θα βλέπει το χώμα και, καθώς περπατά, θα αποκαλύπτονται πληροφορίες, παρατηρώντας μια εξελισσόμενη εικόνα καθώς διασχίζει το χώρο. Οι θεατές θα παρακολουθούν εν κινήσει τις συνθήκες της ανασκαφής, αλλά και τη διαδικασία εξαγωγής ιατρικών συμπερασμάτων για τον προσδιορισμό του ιού που εξολόθρευσε το 1/3 των Αθηναίων. Η έκθεση θα παραμείνει στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή έως τις 15 Ιουνίου, για να ταξιδέψει στη συνέχεια σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό.

16 - 4 - 10


Metropolis Weekend 63  

Αθηναϊκή πολυκατοικία Η μάχη των γειτόνων

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you