Page 1

/¸‰ÀŠ…À"URGERÀ0ROJECTÀŽ”‰r‰„Ž¸‰À Š‰À¢‰…‡¡Ànr‰•¸Š

Ανταύγειες σε χρυσά μάτια

Ζουν ανάμεσα μας

͌ƒ”•Š“™ÍÍ Í

°„À“Œ¸À „’Àm”«³ˆ„’ ™xx“Í

²jªjn¹sÀ mi¹À jui¹°²l°¹i H Nalyssa Green είναι 25 χρόνων. Bολτάρει στο λόφο του Στρέφη και απολαμβάνει τα live της σε μικρά μπαράκια στην πόλη.




*=9DALQÄ×AL=KĘ ­£Äž£›œ‡¬›iŸÄ¬­¨§Ä¤•§¨Ä‹š©¨








t¢i–­«¢°Ä¨«§ ߦ—§›Ä‚Ÿ«¥¨š«¢




ˆš±­› i•«›












2 ȂǹȇȉǿȅȊ


»ŠÀ‡¸ˆÀŠÀ‹¸ˆ…‡r… Μετά τον τσακωμό τους, οι εραστές αγκαλιάζονται και λένε ένα αμοιβαίο «φταίμε και οι δύο» και μετά με ένα φιλί γίνονται όλα σαν πρώτα. Καλώς ή κακώς, οι σχέσεις των ανθρώπων είναι όπως όλα τα άλλα. “Like anything else”, όπως θα έλεγε και ο Γούντι Αλεν. Ετσι, όταν στο κυριακάτικο τραπέζι την ώρα που βάζουμε λίγη ακόμα σαλάτα στο πιάτο μας διαφωνούμε για τη Λιβύη, υπάρχει μόνο αυτή η φράση που αξίζει να ειπωθεί: «Φταίνε και οι δυο». Φταίει και ο Καντάφι, φταίει και το Νάτο. Πώς αλλιώς; Αλλόφρων και επικίνδυνος μονάρχης ο Λίβυος συνταγματάρχης, αλλά το παραμύθι της θιγμένης ευαισθησίας της Δύσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Λίβυων πολιτών δεν το πιστεύουμε. Φταίνε και οι δυο και αυτό αρκεί, αλλά αν θέλουμε μπορούμε να το συζητήσουμε κι άλλο. Ετσι κι αλλιώς, δεν αποκλείεται καθόλου να τραβήξει αυτή η ιστορία, και τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα που φιγουράρουν στα ειδησεογραφικά sites να αντικατασταθούν από εικόνες ατέλειωτων μαχών στην καυτή λιβυκή έρημο -μέχρι στο τέλος να ξεχάσουμε πώς ξεκίνησαν όλα αυτά, και η Λιβύη να γίνει απλώς η συνέχεια της φράσης «Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ». Αυτό που έχει ίσως περισσότερη αξία να συζητήσουμε είναι πώς στο καλό καταφέραμε να ανακατευτούμε ως χώρα, εμείς που είμαστε το παγκόσμιο παράδειγμα θύματος της οικονομικής κρίσης, που μετράμε τα χαμένα δισ. σαν ρώγες από σταφύλι που μας γλίστρησαν από το χέρι. Ναι, ανακατεμένοι έστω και υποστηρικτικά. Αυτό μας έλειπε, να βρεθούμε και σε μη υποστηρικτικό ρόλο. Πέρα από το ηθικό κόστος. Γιατί σε περίπτωση που κάποιος δεν το έχει καταλάβει, η Λιβύη δεν είναι κάποιο εξωτικό μέρος με καμήλες στην άλλη άκρη του κόσμου. Η απόσταση της βάσης στη Σούδα στα Χανιά απέχει από το βορειότερο άκρο της Λιβύης όσο ακριβώς απέχει και από την Αθήνα. Η καυτή ανάσα της Λιβύης δηλαδή βρίσκεται κάτω από τα πόδια μας. Το καλό το παλικάρι τα μαζεύει τα πόδια του σε τέτοιες περιπτώσεις, γιατί σε αντίθεση με τους εραστές, ένα φιλί δεν αρκεί για να γίνουν τα πάντα σαν πρώτα.



Ä}¦¦‡ž›Ä¥›£Ä¢Äv£œš¢ ‡†v“ŒƒvŠƒŠƒÍ‡‹v“~‰ÍÍÍ








{«±£¬›Ä©¨¦¦‡Ä›¦¦‡Ä­Ÿ¦Ÿ—¯¬›Ä¦—¡›Ä ­¨Ä¢iŸ«¨¦˜¡£˜Äi¨²

Ιδιοκτησία - Εκδοση: ΜETROPOLIS EΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Εδρα: Κύπρου 12Α Τ.Κ. 183 46 - Μοσχάτο, τηλ. 210 4823977 l Σύμβουλος Eκδοσης: Κώστας Τσαούσης l Διεύθυνση Εκδοσης: Νατάσα Μαστοράκου, Βίκτωρας Δήμας, Αθως Δημουλάς l Στην οργάνωση, παραγωγή και επιμέλεια της έκδοσης συμμετέχουν οι: Ανδρέας Γιαννόπουλος, Νικήτας Καραγιάννης, Μαρίνα Κατσάνου, Ηλίας Κολοκούρης, Αλέξανδρος Παπαδάκης, Μαργαρίτα Πουρνάρα, Ντίνος Ρητινιώτης, Γιώργος Ρομπόλας, Ρενέ Σανς, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Βούλα Σουρίλα, Βάσια Τζανακάρη, Χρήστος Τσαπακίδης, Αλέξανδρος Χαντζής, Χρήστος Χαντζής, Βαλασία Χαροντάκη l Δημιουργικό: Δημήτρης Στεργίου, Θάνος Κατσαΐτης l Διαφήμιση: Χρήστος Τσαούσης, Εμμανουέλα Χειρακάκη l Φωτογραφίες: AFP, ΕUROKINISSI Εκτύπωση: «Η Καθημερινή» Α.Ε.


4 ȂǹȇȉǿȅȊ


Εμμέσως πλην σαφώς, το περιοδικό Monocle φιλοξενώντας στο εξώφυλλό του μεταξύ άλλων και ένα σκιτσάκι υπό τον τίτλο “Greece”, αφήνει να εννοηθεί ότι οι Ελληνες βρίσκονται μονίμως σε διακοπές. Στο άρθρο της η Σόφι Γκρουβ καταγράφει τις εργασιακές συνήθειες των λαών του κόσμου, ωστόσο πραγματικά, αν εξαιρέσεις το 14,8% του πληθυσμού μας που δεν έχει δουλειά, οι υπόλοιποι Ελληνες εργάζονται μάλλον σκληρά, χωρίς μάλιστα να αμείβονται και ιδιαίτερα ιδιαίτερ καλά. Εκτός αν εκλάβουμε το σχόλιο ως αναφορά α στο κλίμα μας, όπου με εξαίρεση δεκαπέντε δεκ μέρες τον χρόνο, αντέχουμε να βγούμε βγ έξω ακόμα και χωρίς μπουφάν. Σαν σε σ διακοπές. Κατανοώ ότι το όνομά του δεν σας λέει και πολλά. Μάικλ Γκουκ. Πρωτοεμφανίστηκε στο σινεμά το 1946 και συνολικά έπαιξε σε 150 ταινίες και ανυπολόγιστες θεατρικές παραστάσεις, τις οποίες θα ήταν αδύνατο να απαριθμήσουμε. Γνωστός, πάντως, έμεινε ως ο μπάτλερ του Μπάτμαν. Και κανείς δεν θυμάται κάτι σχετικό με τον Γκουκ, εκτός από αυτόν το ρόλο. Πέρα από εκείνο τον κλασικό κύριο ονόματι Αλφρεντ Πένιγουορθ που εμφανιζόταν στην τρίχα και πάντα έτοιμος να υπηρετήσει τον άνθρωπο-νυχτερίδα. Αλλωστε, η είδηση του θανάτου του τις προάλλες, σε ηλικία 94 ετών, αντιμετωπίστηκε από τον τύπο με αυτό το βασικό, λιτό χαρακτηριστικό. “Micheal Gough, Batman’s Alfred, dies aged 94”, αναφέρει στον τίτλο του το BBC. Και έτσι θα τον θυμόμαστε.




w. re














«Πριν από σαράντα χρόνια, σαν σήμερα, στις 21 Μαρτίου του 1971, ο Χάντερ Τόμπσον και ένας Αμερικανομεξικανός ακτιβιστής δικηγόρος ονόματι Οσκαρ Θέτα Ακόστα οδήγησαν από το Λος Αντζελες στο Λας Βέγκας, για να συζητήσουν για ένα άρθρο που έγραφε ο Τόμπσον σχετικά με τις γειτονιές του Ανατολικού Λος Αντζελες», γράφει ο Μάικλ Μπορν για το ηλεκτρονικό περιοδικό The Millions, περιγράφοντας ουσιαστικά το πώς γεννήθηκε αυτό που σήμερα είναι γνωστό (κυρίως χάρη στην ταινία) ως «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας». Ο Μπορν στέκεται στη σημασία του μυθιστορήματος του Τόμπσον στη σύγχρονη ιστορία της Αμερικής, στη βοήθειά του στην εξέλιξη της δημοσιογραφίας, δημιουργώντας τον όρο «γκόντζο» και στο πόσο, έστω σε προσωπικό επίπεδο, το εν λόγω βιβλίο υπήρξε κάτι σαν ευαγγέλιο της εφηβικής του ηλικίας. Το καλύτερο κείμενο της εβδομάδας.

5 :::0(75232/,61(:6*5


RADIO SOCIALE ²iÀo»¹iv»tunjÀt´t¹Ànik¹ «Η ιαπωνική κυβέρνηση γνώριζε τους Το Ursinus College δεν είναι και το πιο διάσημο πανεπιστήμιο στον κόσμο και αυτό ταλαιπωρούσε για χρόνια τη διοίκησή του, που ήξερε ότι είχε ένα πολύ δυνατό χαρτί να παίξει για να δώσει φήμη στο ίδρυμα της μακρινής Πενσιλβάνια. Πολύ απλά, το φθινόπωρο του ’38, η αυτού μεγαλειότης Τζ. Ντ. Σάλιντζερ πέρασε ένα εξάμηνο εκεί και μπορεί ο πατέρας του «Φύλακα στη Σίκαλη» να μην διέπρεψε ποτέ ακαδημαϊκά, η μετέπειτα αναγνωρισιμότητά του όμως θα μπορούσε να αποτελεί μαγνήτη για φοιτητές ανά τον κόσμο που θα ήθελα να σπουδάσουν στο ίδιο κολέγιο με αυτόν. Στο παρελθόν οι διοικούντες του κολεγίου πρότειναν στον Σάλιντζερ θέση διδάκτορα, αλλά αυτός αρνήθηκε, όπως αρνήθηκε να τον τιμήσουν, όπως αρνήθηκε και να γίνει κάποιο λογοτεχνικό φεστιβάλ που να περιλαμβάνει το όνομά του. Τελικά, το κολέγιο αποφάσισε να θεσπίσει μια υποτροφία, της οποίας ο νικητής θα έπαιρνε το δωμάτιο εκείνο όπου κοιμήθηκε κάποτε ο μεγάλος συγγραφέας. Αλλά και τότε ακόμα, ο Σάλιντζερ επενέβη μέσω αντιπροσώπου και επέμεινε να μην αναφέρεται το όνομά του. Το κολέγιο τελικά άλλαξε το όνομα της υποτροφίας, διατηρώντας όμως το έπαθλο. Στο δωμάτιο αυτή τη στιγμή κοιμάται ένας φοιτητής ονόματι Λόγκαν Μέτκλαφ-Κέλι, ο οποίος μιλώντας σχετικά στους New York Times και στον Μίκααλ Γουίνεριπ εμφανίζεται πολύ κουλ, λέγοντας ότι «τα κορίτσια ενδιαφέρονται να βλέπουν το δωμάτιο του Σάλιντζερ». Λείπει (εδώ και ένα χρόνο και κάτι) ο γάτος Σάλιντζερ και χορεύουν τα ανά τον κόσμο ποντίκια, που φαγώθηκαν να μην τον αφήσουν σε ησυχία.

Η καμίας διεθνούς φήμης εφημερίδα φημερίδα Sunderland Echo απέκτησε για μια εβδομάδα δημοσιότητα, επειδή φιλοξένησε νησε τις δηλώσεις του ποδοσφαιριστή ιστή της τοπικής ομάδας Ασαμόα Γκίαν. ίαν. «Το πέναλτι εκείνο δεν με επηρεάζει άζει πλέον. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι σκόραρα το δεύτερο πέναλτι μετά. Αν το είχα χάσει, δεν ξέρω τι θα α είχα τήσει το κάνει. Θα είχα μάλλον σταματήσει ποδόσφαιρο», είπε ο Γκίαν, αναφερόμεερόμεό του νος προφανώς στον προημιτελικό περασμένου Μουντιάλ (και καλύτερου ερου παιχνιδιού της διοργάνωσης), όταν οψε το το δικό του άστοχο πέναλτι έκοψε δρόμο της Γκάνας από την τετράδα.. Εκείνο ει από την το πέναλτι, θυμίζω, είχε προκύψει αυτοθυσία του Ουρουγουανού Λουίς ουίς Σουάρες ας την μπάλα με να αποκρούσει ως τερματοφύλακας το χέρι πάνω στη γραμμή στο τελευταίο υταίο λεπτό της παράτασης και ενώ το σκορ ήταν ισόπαλο. Πού τα θυμηθήκαμε όλα αυτά; Ο Ασαμόα μόα Γκίαν και ο Λουίς Σουάρες βρέθηκαν αντίπαλοι αλοι για πρώτη ντερλαντ με τη φορά από τότε στον αγώνα της Σάντερλαντ Λίβερπουλ την περασμένη ένη εβδομάδα.

κινδύνους και έχει τεράστια ευθύνη, γιατί αφενός δεν είπε ποτέ την αλήθεια στον ιαπωνικό λαό και αφετέρου δεν έκανε τίποτα για να αποτρέψει μια πιθανή καταστροφή », γράφει ο μπλόγκερ «Πιτσιρίκος» σχετικά με τα όσα «πυρηνικά» ακολουθούν τον τεράστιο σεισμό στην Ιαπωνία. «Ο ιαπωνικός λαός περ-

νάει πολύ δύσκολες ώρες, αλλά έχει κι αυτός τις ευθύνες του. Οταν η χώρα σου έχει δεχτεί δυο ατομικές βόμβες -και βρίσκεται σε μια από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη- οφείλεις να αντιμετωπίζεις με μεγάλο σκεπτικισμό την πυρηνική ενέργεια και να μην εξαρτάσαι απ’ αυτήν », συνεχίζει. Η στήλη σκέφτεται: «Μήπως είναι λίγο νωρίς για εστιασμένο στους Ιάπωνες κράξιμο; Μήπως θα έπρεπε πρώτα να στεγνώσουν κάπως (με τόσους νεκρούς και αγνοούμενους ποτέ δεν θα στεγνώσουν εντελώς) τα δάκρυα;» Η στήλη διαβάζει παρακάτω. Ο μπλόγκερ «ανοίγει» το κράξιμο και το κάνει πανανθρώπινο. Εντάξει, συμφωνούμε, για πανανθρώπινο κράξιμο ποτέ δεν είναι νωρίς. «Ολοι οι Ιάπω-

νες θα έπρεπε να έχουν αντιταχθεί στην πυρηνική ενέργεια - ήταν χρέος τους στα θύματα και στους επιζήσαντες του ατομικού βομβαρδισμού. Και επειδή ζούμε στο παγκόσμιο χωριό, είμαστε αδέλφια και η μοίρα μας είναι κοινή, θα έπρεπε όλοι να έχουμε αντιταχθεί στη χρήση πυρηνικής ενέργειας ». Το παίζουμε λάθος το παιχνίδι που λέγεται ζωή, είναι (εδώ και αιώνες) σαφές. Ο «Πιτσιρίκος» το διατυπώνει υπέροχα: «Το οικονομικό θαύμα της Ιαπωνίας -όπως και η πειθαρχία, η εργατικότητα και η τάξη των Ιαπώνωνδεν με συγκινούν ιδιαίτερα. (...) Είμαστε άνθρωποι. Σε αυτήν τη ζωή δεν έχουμε έρθει για να κάνουμε ‘οικονομικά θαύματα’. Εχουμε έρθει για να ζήσουμε. Κι έχουμε έρθει για να ζήσουμε όλοι μαζί. Οπως λέει και το άσμα: ‘Στου Θωμά το μαγαζί θα φτιαχτούμε όλοι μαζί’. Δεν θα φτιαχτεί ο καθένας μόνος του». v®ŽŠ’Àv¸‰•®’À Διαβάστε ολόκληρο το ποστ για τα πυρηνικά της Ιαπωνίας:χαζήγκόμενα/


6 ȂǹȇȉǿȅȊ ȂǹȇȉǿȅȊ


̂jkl°iÀiªmj»iÀµ¹i ÀsiÀµjn¹°¿À»j°°jª¹°Àk¿j°̃ Καλλονή, ηθοποιός, σταρ. Ντάμα, ασυμβίβαστη, και πάνω απ’ όλα μια παθιασμένη γυναίκα στην τελευταία έξοδο της περιπετειώδους ζώης της.

Την περασμένη Τετάρτη με το θάνατο της Ελίζαμπεθ Τέιλορ, της μίας και μοναδικής «Λιζ», ο κόσμος στερήθηκε μία από τις μεγαλύτερες σταρ της ιστορίας του κινηματογράφου. Σαν ο πλανήτης να σταμάτησε για μια στιγμή στην είδηση του θανάτου μιας γυναίκας από εκείνες για τις οποίες εφευρέθηκε ο ίδιος ο όρος «σταρ». «Την επιτομή της χολιγουντιανής επιτυχίας», όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά στο post του BBC. Λίγες προσωπικότητες, όπως η Τέιλορ, έγιναν μύθοι πριν ολοκληρωθεί ο κύκλος της ζωής τους. Μια ζωή, η πραγματική έκταση της οποίας δεν χωρά σε εγκυκλοπαίδεια -πόσο μάλλον σε κείμενα λίγων λέξεων. Η καθηλωτική ομορφιά της έπαιρνε πολλαπλές αναγνώσεις κάθε φορά που το εκρηκτικό της ταπεραμέντο αποστόμωνε όσους τολμούσαν να πιστέψουν ότι «τελικά, αυτό είναι η Λιζ». Η Λιζ των δύο Οσκαρ, των οκτώ γάμων και των επτά συζύγων, των διαμαντιών και της κρεπάλης, του έρωτα και του πάθους, της φιλανθρωπίας και του μυστηρίου, του αλκοόλ, των παυσίπονων και της κλονισμένης υγείας, δεν άφησε ποτέ τη μαγική εικόνα της να ξεθωριάσει: με κάθε κίνησή της έκανε τους παρατηρητές της να πετούν στις καλένδες τις βιογραφικές σημειώσεις τους και να αρχίζουν πάλι το γράψιμο απ’ την αρχή. Οταν ακόμα η δημοσιότητα μετριόταν στην κλίμακα του πραγματικού και όχι του εικονικού, τολμούσε να χαστουκίζει το κοινό που τη

λάτρευε με δηλώσεις όπως «Οταν ξημερώνει έχω πάλι ηθικές αξίες» και «Το πρόβλημα με τους ανθρώπους που δεν έχουν αδυναμίες είναι ότι γενικά μπορείτε να είστε σίγουροι πως έχουν κάποιες πολύ ενοχλητικές αρετές». Τα προσωπικά της δράματα ανταγωνίζονταν σε βάθος και ένταση εκείνα που έπαιζε στα κινηματογραφικά πλατό. Χωρισμοί, όπως με τον επί δύο φορές σύζυγό της και επίσης αλκοολικό Ρίτσαρντ Μπάρτον -για τον οποίο είχε πει ότι διέθετε τη «σεξουαλικότητα της ζούγκλας»- εξαργυρώνονταν με πολύτιμες πέτρες μυθικών διαστάσεων. Δήλωνε τότε στα μικρόφωνα των δημοσιογράφων: «Μου αρέσει να φοράω κοσμήματα, αλλά όχι επειδή είναι δικά μου. Δεν μπορείς να πεις ότι σου ανήκει η λάμψη, μπορείς μόνο να τη θαυμάζεις». Χρόνια αργότερα, όταν είχε πάρει υπερβολικό βάρος, έλεγε χαμογελώντας αστραφτερά πως «τα μεγάλα κορίτσια χρειάζονται μεγάλα διαμάντια». Ο πόνος από τραγικούς θανάτους, όπως του συζύγου της Μάικ Τοντ σε αεροπορικό δυστύχημα, του στενού της φίλου Ροκ Χάντσον από AIDS και αργότερα του Μάικλ Τζάκσον έλουσαν το τέλειο πρόσωπό της με μια σπαρακτική ανθρωπιά. Στη μνήμη του Χάντσον αφιέρωσε τις παντοδύναμες δημόσιες σχέσεις της στην έρευνα για τον ιό που τον σκότωσε. Είχε πει χαρακτηριστικά: «Δεν νομίζω ότι ο πρόεδρος Μπους κάνει τίποτα για το AIDS. Στην πραγματικότητα φοβάμαι ότι δεν ξέρει καν πώς γράφεται το AIDS». Οταν χώρισε τον τελευταίο σύζυγό της, έναν λαϊκό σωματώδη φορτηγατζή ονόματι Λάρι Φορτένσκι που είχε γνωρίσει σε κέντρο αποτοξίνωσης, δήλωσε πως τον άφησε «επειδή έχασε την ικανότητά του να μαθαίνει», θυμίζοντας σε όλους πως η «Λυσσασμένη Γάτα» του Χόλιγουντ δεν ήταν ακόμα έτοιμη να υποκύψει στις συνέπειες των λαθών της. Ακόμα και αν της στοίχισαν ένα εκατομμύριο λίρες. Εξάλλου, για την Τέιλορ ανάλογα ποσά κερδίζονταν πανεύκολα, αρκεί να πόζαρε για λίγη ώρα σε έναν από τους δεκάδες διάσημους φωτογράφους που την παρακαλούσαν. Ισως μια από τις τελευταίες ατάκες της δίνει το στίγμα της συναρπαστικής πορείας της: «Εζησα αρκετά για να γεμίσω τέσσερις ζωές. Νιώθω πολύ τυχερή, πέρασα υπέροχα». Πέθανε σε ηλικία 79 ετών, έχοντας κοντά της τα τέσσερα παιδιά της. Νικήτας Καραγιάννης


É{⍏ ©©Ð‹šœá˜¡ ©•œâŸ©‹{⩜’—©‹š‘á‹©œ’Ÿ©—“•àŸ©˜šœàŸ ©¡{Қ “©•“©Ò––˜Ÿ©–⑘Ÿ©—‹© ‹“šâp‹›œ ©Ëᗋ“© ’©’pߚ‹©{˜¡©˜“©*XTRR©‹©Œšá›•˜—œ‹“©›œ˜©%TYY©"KTA©„“š‹“™Ÿ©©©„ ©Îž‹•áp© ©Ö‹äš˜Ÿ ©€—© š“Ò¢˜—œ‹“© “Ž“‹áœšŸ©›¡›œÒ›“Ÿ ©Íœ‹—©{šžœ˜pқœ˜šŸ©œ˜¡©RSNMDQ©•‹“©œ˜¡©CDRDQS©QNBJ ©{˜¡©ßŽš‹›‹—©‹{⩜‹©œß–’©œ’Ÿ© Ž•‹œá‹Ÿ©œ˜¡©©pß š“©œ‹©pߛ‹©œ’Ÿ©Ž•‹œá‹Ÿ©œ˜¡© ©Ðߖ’©œ˜¡Ÿ©¡{àš”‹—©˜“©)NGM©&@QBH@ ©)NRG©'NLLD ©-HBJ© .KHUDQH ©!Q@MS©!INQJ©•‹“©•‹œÒ©•‹“š˜äŸ©‹š•œ˜á©‹•âp‹ ©Ô“©{š“››âœš˜“©‹{⩋¡œ˜äŸ©p{˜š˜ä—©—‹©¡{š’‹—ä˜—œ‹“© ✓©ß ˜¡—©›¡ppœÒ› “©›œ“Ÿ©{“˜©{“Žš‹›œ“•ßŸ©p{җœŸ©œ˜¡©›•–’š˜ä©à ˜¡©0TDDMR©NE©SGD©2SNMD© FD ©%T©,@MBGT © 'DQL@MN©•Ò  ©Ö˜© ©˜©&@QBH@ ©N©.KHUDQH©•‹“©N©!INQJ©‹{˜Ò›“›‹—©—‹©{‹——ž˜ä—©•Òœž©‹{⩜˜©â—˜p‹©*XTRR© +HUDRå ©—‹©•¡•–˜˜šà›˜¡—©—ߘ©Ò–p{˜¡p©•‹“©—‹©{“›•œ˜ä—©•‹“©œ’© ™š‹©p‹Ÿ ©Ô©p◘Ÿ©{˜¡©–á{“©‹{⩋¡œâ©œ˜© CDRDQS©{Қœ“©á—‹“©˜©{˜–¡Ò› ˜–˜Ÿ©)NRG©'NLLD ©Ð©à© žšáŸ©œ˜—©'NLLD ©â{˜“˜Ÿ©œ˜©©á © ‹á©›œ˜©š˜¢© ˜¡š‹—â©œ˜¡©b6DKBNLD©SN©2JX©5@KKDXh©‹©Œšá›•œ‹“©›á‘˜¡š‹©›œ˜©%TYY©‘“‹©—‹©‹—‹ž—à›“©b*XTRR©+HUDRåh


:::0(75232/,61(:6*5 ¶rŽ…¸À»•¸‰¸‡r„


 Μια τραγουδίστρια που θα ήθελε -και θα μπορούσες- να την περάσεις για τη Debbie Harry, new wave κιθάρες εκ Σκανδιναβίας ορμώμενες και φρεσκάδα: αυτοί είναι οι Σουηδοί Sounds, που κυκλοφόρησαν καινούργιο άλμπουμ με τίτλο “Something To Die For”. Ενα από τα πιο ευδιάθετα άλμπουμ που έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής αυτήν τη χρονιά.  Πρώτα τους ανακάλυψαν έξω και μετά εδώ. Ο λόγος για τους Keep Shelly Ιn Athens που κατοικοεδρεύουν στην Κυψέλη και απασχόλησαν sites και blogs του εξωτερικού (Gorilla vs Bear, Pitchfork, μέχρι και τον Guardian) με τις chillwave μελωδίες τους και το κομμάτι “Fokionos Negri Street” (λεπτομέρειες στη συνέντευξή τους στη σελίδα 28). Παρόλο που αποφεύγουν να δηλώσουν ονόματα, να δείξουν πρόσωπα, να δίνουν συνεντεύξεις από κοντά, θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε στο Bios (Πειραιώς 84, Γκάζι) το Σάββατο στις 26 Μαρτίου μαζί με τους Hana και τους οΟοΟΟ. Θυμίζουμε ότι άλλη μία εξαιρετική περίπτωση της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής, η Nalyssa Green θα εμφανιστεί στο ΑN Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια), συνέντευξη της οποίας μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα 25.


 Νέος δίσκος για τους REM οι οποίοι όσο μεγαλώνουν αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να βγάλουν κακό άλμπουμ. Το “Collapse Into Now” όχι μόνο δεν είναι κακό, αλλά είναι ίσως ό,τι πιο ενδιαφέρον έχουν βγάλει τα τελευταία χρόνια (μετά το “Reveal” κατά την προσωπική μου άποψη). Η φωνή του Stipe, η κιθάρα του Buck, η απαράμιλλη ικανότητά τους να γράφουν τραγούδια που χτυπάνε κατευθείαν... φλέβα (“Uberlin”) ή που σου ανεβάζουν κατακόρυφα την αδρεναλίνη (“Discoverer”), είναι όλα εκεί, και μας υπενθυμίζουν για μια ακόμη φορά την ουσία των REM. Οτι δηλαδή πρόκειται για μια από τις πιο ταλαντούχες μπάντες των τελευταίων 30 ετών.

 Ανακοινώθηκε το line up του φετινού Rockwave τις πρώτες τρεις ημέρες του Ιουλίου και όλοι έχουν πέσει να τους φάνε. Ναι, σύμφωνοι, έχουμε ξαναδεί και Gogol Bordello και Marky Ramone και Flogging Molly. Ομως δεν λέμε όχι σε Monster Magnet και Therapy, ούτε στην ημέρα “All Together Now” που εμπνεύστηκε ο Αγγελάκας και απ’ όπου παρελαύνουν πολλοί Ελληνες μουσικοί (Ψαραντώνης, Λύκοι Live, Σαδίκης, Lost Bodies κά.). Τέλος, σε ένα καλοκαίρι που έρχονται οι

Bon Jovi και η Amy Winehouse, θα μπορούσε ένας διοργανωτής να επενδύσει σε μια μπάντα τύπου Red Hot Chili Peppers (συναυλιακό απωθημένο πολλών) με ακριβό εισιτήριο, όταν ο κάθε μουσικόφιλος έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ένα σωρό live; Ισως και να μπορούσε. Ισως όχι. Η Didi music αποφάσισε πάντως να ποντάρει σε σίγουρα άλογα. Να δούμε και πόσοι άλλοι θα ποντάρουν σε αυτά.

 Υστερα από αναβολές και ακυρώσεις, οι Hurts έρχονται τελικά στη χώρα μας το Σάββατο 26 Μαρτίου στο Fuzz Club (Πειραιώς 209 & Π. Ιωακείμ 1, Ταύρος). Δεν χρειάζεται να σας πούμε πολλά. Είναι η μπάντα του σούπερ ραδιοφωνικού χιτ “Wonderful Life”. Το ντουέτο από το Μάντσεστερ κινείται σε electropop μονοπάτια, έχει σκοτεινή αισθητική και ενδιαφέρουσες επιρροές.  Για τους λάτρεις όχι μόνο του metal αλλά γενικώς των παιχταράδων, την Πέμπτη στις 31 Μαρτίου εμφανίζονται στο Gagarin 205 (Λιοσίων 205, Αττική) οι Σουηδοί Meshuggah. Εχουν πειραματιστεί με τον metal ήχο σε πολλά επίπεδα, ερίζοντας στο thrash μπήκαν στα χωράφια του progressive και του mathmetal -πράγμα που απαιτεί βιρτουόζους μουσικούς. Δεν είναι τυχαίο που το Rolling Stone τούς έχει χαρακτηρίσει ως μία από τις δέκα σημαντικότερες μπάντες του σκληρού ήχου.

7#**-5ô 0'!)ô0-"1 ¹´¨~¹´Ð»²¨µ´¨¹¨~¹´Ð»Ð Τη Δευτέρα ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Δεν ξέρω τι νόημα έχουν οι παγκόσμιες ημέρες, ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να θυμόμαστε ότι κάποτε είχαμε χρόνο να διαβάσουμε και ένα ποίημα, να νιώσουμε κάτι, να σκεφτούμε ότι αυτά είναι που μετράνε τελικά στη ζωή. Συγκεκριμένα, φέτος, η ημέρα αυτή με έκανε να σκεφτώ μια άλλη ποίηση, την ποίηση των τραγουδιών. Δεν είναι οι στίχοι ποίηση; Κι αν ναι, ποιοι; Και ποιος το ορίζει; Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα με πείσει ότι ο Κωνσταντίνος Βήτα, ο Morrissey, o Nick Cave δεν είναι ποιητές. Ισως ο μεγαλύτερος τέτοιου είδους ποιητής που υπάρχει είναι ο Γιάννης Αγγελάκας, ο οποίος έχει εκδώσει βεβαίως και ποιητικές συλλογές. Ακούγοντας το «Σιγά μην Κλάψω» έρχεσαι αντιμέτωπος με μια ποίηση που εκφράζει την ελληνική ψυχή όπως θα έπρεπε να είναι. Μακριά από πόζες, μακριά από εθνικισμούς, μια καθαρή, δυνατή, υπερήφανη ψυχή, που κατοικεί μέσα σε μικρούς ανθρώπους. Ο Αγγελάκας ξέρει να γράφει και να τραγουδάει διαχρονικά τραγούδια και στίχους που μιλούν για την ψυχή που κρύβεται μέσα σε πολλούς από εμάς. Στίχους που μας βοηθούν να κρατηθούμε ζωντανοί. «Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ, μου λέν’ να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ’ ένα άγριο περήφανο χορό, σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ». ¶rŽ…¸À»•¸‰¸‡r„



µi´´¹iÀ À{À ¼is¹i

:::0(75232/,61(:6*5 iˆ³†¸‰­Š’Àv¸‰•®’ À@ BG@SYHRLDSQNONKHRMDVR FQ

Ðዩ‹•âp’©œ˜{˜–˜‘“•˜ä©—Ž“‹ßš˜—œ˜Ÿ©‹—‹pߜš’›’©ß ˜¡p© ‹¡œà©œ’—©ŒŽ˜pҎ‹ ©p©‹––á‹©•‹“©€‹—á‹©—‹©Žá—˜¡—©p“‹©pÒ ’© {˜¡©‹á—œ‹“©—‹©{–’š™—“©•‹–Ò©‘“‹©â›˜¡Ÿ©{‹á”˜¡—©Ž“{–â © Í©‘‹––“•à©›¡pp‹ á‹©œž—©•“›œÒŒ©ÏšŒßš©•‹“©Ð{—˜¡Ò© Ӝ–{ᗩ›•’—˜œá©œ˜—©ÌšÒš©Óœ{‹š—œ“ß©•‹“©œ’—© {җœ‹© {‹—ßp˜š’ ©Î¢‹p{ߖ©Éœ¢‹—á©›œ’—©œ‹“—á‹©cЋp˜äi ©Ð© ߗ‹©Ò•šžŸ©{ᕋ“š˜©¢àœ’p‹©‹› ˜–áœ‹“©’©œ‹“—á‹ ©p©œ˜—© Ӝ{‹š—œ“ß©—‹©‹—‹¢’œÒ“©p©œ’—©‹‘‹{’pߗ’©œ˜¡©p’ ‹—à©œ‹© ߗ›’p‹©å©{˜¡©œ˜¡©–á{˜¡—©‘“‹©—‹©Œ‘“©›œ’©›ä—œ‹”’©‹¡œâ©

œ˜©Ò{“‹›œ˜©â—“š˜ ©œ’©p‘Ò–’© áp‹“š‹©œž—©Ë––à—ž— ©Í© œ‹“—á‹©àœ‹—©¡{˜à“‹©‘“‹©Øš¡›à©Éš•œ˜©›œ˜©‡›œ“ŒÒ–©œ˜¡© ʏš˜–á—˜¡ ©Ô–‹©•‹–Ò©‹©{à‘‹“—‹—©‘“‹©œ˜¡Ÿ©Җ–˜¡Ÿ ©‹—© Ž—©•‹œßŒ‹“—©‹{⩜’©€‹—á‹©‹¡œà©œ’—©ŒŽ˜pҎ‹©’©œ‹“—á‹© c˞Ÿ ©‹äš“˜i©œ’Ÿ©…˜¡›Ò—©Ð{Ꮪ ©Êš‹Œ¡pߗ’©p©Ô›•‹š© ϋ–䜏š’Ÿ©ƒ—â‘–ž››’Ÿ©Ö‹“—á‹Ÿ ©’©œ‹“—á‹©Ž“‹Žš‹p‹œá¢œ‹“© ›©ß—‹©›œš‹œâ{Ž˜©{š˜›ä‘ž—©›œ’—©Éš“•à©•‹“©›©p“‹© p“•šà©{▒©œ’Ÿ©€‹—á‹Ÿ ©p©œ’©“–á‹©Žä˜©˜“•˜‘—“™—©—‹© Ž˜•“pÒ¢œ‹“©›•–’šÒ ©€“{–â©Ž—©á{‹p©€‹—á‹©–˜“{â—å



™ Πρεμιέρα κάνουν δύο βραβευμένα ντοκιμαντέρ για γυναίκες ζωγράφους στην Ταινιοθήκη (Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου), αυτή την εβδομάδα. Πρόκειται για τις ταινίες «Χαρισματικές Καλλονές» της Ανν Κέρστι Μπιορν και «Ελένη Μπούκουρη Αλταμούρα - Η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος» της Κλεώνης Φλέσσα, που ασχολούνται με τις γυναίκες καλλιτέχνιδες του σουρεαλιστικού κινήματος η πρώτη, και με την πρώτη Ελληνίδα αβανγκάρντ καλλιτέχνιδα του 19ου αιώνα η δεύτερη.

Ξύπνημα» εισβάλλει στην «κίτρινη» τηλεόραση με πρωταγωνιστή τον Χάρισον Φορντ. Ο Μάικ (Φορντ) αηδιασμένος από τη νέα «κιτρινίζουσα» τηλεοπτική τάξη πραγμάτων, αποφασίζει να αφήσει το χώρο και να αράξει. Ελα όμως που μια νεαρή παραγωγός τον θέλει πίσω και μάλιστα σε θέση συμπαρουσιαστή πρωινού μαγκαζίνο. Εδώ σε θέλω, κάβουρα... ™ Η Disney Pictures καταφθάνει αυτή την εβδομάδα με την ταινία «Αρης Καλεί Μαμά» σε σκηνοθεσία Σάιμον Γουέλς. Πρωταγωνιστής είναι ο Μάιλο, ένας απόλυτα φυσιολογικός 9χρονος. Η φυσιολογικότητα όμως σταματάει εδώ, μια και Αρειανοί απαγάγουν τη μαμά του (που δεν την παλεύει καθόλου) και αυτός τρέχει από πίσω τους να τη σώσει. Δεν το λες και εύκολο...


™ Η νέα ταινία του Ρότζερ Μίτσελ («Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ») με τίτλο «Πρωινό

™ Την ιστορία του διαβόητου τρομοκράτη Κάρλος που έγινε μύθος και έσπειρε τον πανικό τις δεκαετίες του ’70 και ’80 παρουσιάζει ο βραβευμένος Ολιβιέ Ασάγιας, με την ταινία “Carlos”. Από το 1974 και την απόπειρα δολοφονίας ενός Βρετανού επιχειρηματία στο Λονδίνο, μέχρι το 1994 οπότε και συνελήφθη στο Χαρτούμ, η ταινία παρουσιάζει το αληθινό πρόσωπο του Κάρλος μακριά από τις πολλές ζωές του και τα πολλά του πρόσωπα. Στο ρόλο του Κάρλος, ο Εντγκαρ Ραμίρεζ.

™ Αλλη μια ταινία με θέμα το «Οχι πια φίλοι, μόνο σεξ» ετοιμάζεται να έρθει τον καυτό Αύγουστο στην Ελλάδα και πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το τρέιλερ. Πρόκειται για την ταινία “Friends with Benefits” με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και τη Μίλα Κούνις (ναι, αυτή που κάνει καλό Μαύρο Κύκνο...), σε σκηνοθεσία Γουίλ Γκλακ. Η ταινία ασχολείται με δύο φίλους που αποφασίζουν να κάνουν μόνο σεξ, χωρίς συναισθηματισμούς. Του Θεού είναι όλα αυτά. Μακάρι να τα καταφέρουν τα παιδιά. ™ Σιγά-σιγά λοιπόν μπαίνουμε και στην προ-χαριποτερική περίοδο. Οι συνεντεύξεις, τα τρέιλερ καθώς και οι φωτογραφίες που φεύγουν από την παραγωγή σχετικά με το δεύτερο μέρος της τελευταίας ταινίας της σειράς «Χάρι Πότερ» είναι άκρως εντυπωσιακά. Φυσικά από όλους αυτούς τους άμπαλους μάγους, τις εντυπώσεις φαίνεται να κερδίζει για ακόμη μία φορά η Εμα Γουάτσον, η Ερμιόνη της καρδιάς μας.

!',̝ÄÈÎÄ ¹»¸¨¹¨̵¶½´º¹·y|»Ð̶¨µ»²·Ðµ²¨»Ð¸¨{и

Η παράσταση ξεκινάει σε δύο λεπτά. Παρακαλώ να απενεργοποιήσετε τα κινητά σας τηλέφωνα. Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου σηκώνει την αυλαία της στις 27 Μαρτίου και εμείς τη γιορτάζουμε βλέποντας το αριστούργημα του Τζον Κασσαβέτη «Νύχτα Πρεμιέρας» (1977). Η ταινία είναι γυρισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ένα θέατρο, με τη Μιρτλ (η πάντα εξαιρετική Τζίνα Ρόουλαντς) να προσπαθεί να ξεπεράσει τα φαντάσματά της και να παίξει ένα θεατρικό ρόλο που αντανακλά όλες τις ανασφάλειές της: τα νιάτα που φεύγουν, την απομάκρυνση του έρωτα, την ανάγκη της ζωής. Η ταινία χάρισε στη Ρόουλαντς το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Και μην ξεχάσω: Χρόνια μας πολλά!

Από την επαρχιακή Πτολεμαΐδα στη μεγάλη Αθήνα κατεβαίνει ο Νίκος (στην πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση ο Στάθης Σταμουλακάτος), για να γίνει φύλακας σκύλων στο σπίτι του θείου του (Βαγγέλης Μουρίκης). Για μια ακόμη φορά ο Γιάννης Οικονομίδης δίνει το στίγμα μιας χαοτικής, ασπρόμαυρης, σχεδόν καταθλιπτικής Αθήνας με τους ήρωες να κινούνται στον πάτο. Ο Νίκος σταδιακά μετατρέπεται από φύλακας σκύλων σε φυλακισμένο μέσα σε ένα άδειο σπίτι σε κάποιο προάστιο της πόλης, και το μόνο πράγμα που τον ζωντανεύει είναι η παράνομη σχέση που ξεκινά με τη θεία του (Μαρία Καλλιμάνη). Τα ασπρόμαυρα πλάνα της Αθήνας συγκεντρώνονται σε περιοχές όπως ο Ασπρόπυργος, τα Ανω Λιόσια, ο Κολωνός, το Μεταξουργείο. Ταβέρνες με κιτς διακοσμήσεις (ένας κροκόδειλος μέσα σε ένα ιδιότυπο ενυδρείο), το ξενοδοχείο «Απόλλων» στην πλατεία Καραϊσκάκη, βόλτες με τα σκυλιά σε άδεια γήπεδα ποδοσφαίρου, τζογάρισμα σε πρακτορεία του ΟΠΑΠ, δρομολόγια με το μηχανάκι σε λεωφόρους, αλλά και πολλή τηλεόραση με όλα όσα αυτή δημιουργεί (βαρεμάρα, αποχαύνωση, νεύρα). Η ταινία είναι υποψήφια για 9 Βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, μεταξύ άλλων Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Μουρίκης), Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Καλλιμάνη), Σεναρίου, Σκηνοθεσίας, Ταινίας. iˆ³†¸‰­Š’Àv¸‰•®’





„š“—©‹{⩖ᑘ¡Ÿ©pà—Ÿ ©˜©ØҘ¡‹š—œ©Ö¢ß“•˜p{›˜—©ß•‹—©œ’©p‘Ò–’©ß•{–’”’©•‹“©•ßšŽ“›©œ˜©Œš‹Œá˜©!NNJDQ©œ’©›’p‹—œ“

•âœš’©á›žŸ©–˜‘˜œ —“•à©Ž“Ò•š“›’©pœÒ©œ˜©Óâp{–©‚˜‘˜œ —á‹Ÿ©‘“‹©œ˜©Œ“Œ–ᘩœ˜¡©cÍ©{šá{œž›’©‡á—•–ši©•Žâ›“Ÿ© ˆ¡ ˜‘“⟠©cԜ‹—©Ž“‹ŒÒ¢“©•‹—áŸ©•Òœ“©œâ›˜©”‹“šœ“•â©â›˜©œ˜©p¡“›œâš’p‹©?Í©{šá{œž›’©‡á—•–š ©p{‹á—“©›œ˜—©{“š‹

›p⠩⠓©—‹©‘šÒ“©•š“œ“•à ©‹––Ò©—‹©{š˜œá—“©{áp˜—‹©›œ˜—©‹—‹‘—™›œ’©—‹©{ҏ“©•‹“©—‹©‹‘˜šÒ›“©â›˜©{“˜©{˜––Ò©‹—œáœ¡{‹© ‹¡œ˜ä©œ˜¡©Œ“Œ–ᘡ©p{˜šái ©ß‘š‹©˜©.ARDQUDQ ©Öš“Ÿ©á–˜“©{š˜›{‹˜ä—©—‹©Œš˜¡—©œ˜©—â’p‹©œ’Ÿ©¢žàŸ ©—‹©”’‘à›˜¡—©œ’—© •‹’pš“—✒œ‹ ©—‹©{ßpŒ˜¡—©›œ’—©ä{‹š”’ ©É—©•‹“©œ˜©‹{˜œß–›p‹©œßœ˜“ž—©‹—‹¢’œà›ž—©›¡—àžŸ©”‘¡p—™—“©œ’—©œš‹‘“•à© ‹–à“‹©œ’Ÿ©p‹œ‹“✒œ‹Ÿ ©˜©Ö¢ß“•˜p{›˜—©•‹œ‹ßš—“©—‹©‹{˜Ž™›“©œ’—©“›œ˜šá‹©œ˜¡©p©•žp“•â©œšâ{˜ ©Ë”Ò––˜¡ ©Ž™©ß‘•“œ‹“© •‹“©œ˜©›œ˜“ á˜©œ’Ÿ©ß•{–’”’Ÿ©œ’Ÿ©{“–˜‘àŸ©œ˜¡©žŸ©—“•’œà©œ˜¡©Œš‹Œá˜¡©!NNJDQ ©Ö˜©p¡“›œâš’pÒ©œ˜¡©žšáœ‹“©œ˜©{š™œ˜© •žp“•â©Œ“Œ–ᘩ{˜¡©•ßšŽ“›©{˜œß©œ’—©—©–â‘ž©Ž“Ò•š“›’©•‹“©˜© š˜—˜Ÿ©Êšœ‹—⟩›¡‘‘š‹ß‹Ÿ©Ž“•‹ážŸ ©pœÒ©‹{⩋¡œâ © žšà’•©pዩ‹{⩜“Ÿ©{“˜©›’p‹—œ“•ßŸ©–˜‘˜œ —“•ßŸ©¡›“˜‘—žpᏟ©œ’Ÿ© š˜—“ÒŸ©{˜¡©{ߚ‹›



 Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι ο άνθρωπος πίσω από το αεικίνητο Κέντρο Χιακών Μελετών και το περιοδικό «Πελινναίο». Μετά το μυθιστόρημα «Ανάμισης Ντενεκές» και την έκδοσή του στην Τουρκία, το «Ηλιος με δόντια» και άλλα στην τελευταία του νουβέλα «Λαγού Μαλλί» (εκδόσεις Εστία) δίνει μέσα από το χιώτικο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί μια ιστορία φαινομενικά ηθογραφική, την κηδεία του θαλασσοδαρμένου γέρου Σίμου, που είχε και το παρατσούκλι Σφαντό. Ο γεννημένος το 1971 όμως συγγραφέας ανατρέπει την ιστορία του, η οποία είναι γραμμένη ξεκαρδιστικά στο τοπικό ιδίωμα, ενδεδυμένη το  Βίντεο-παρωδία των κλασικών βίντεο που παρουσιάζουν οδηγίες για συσκευές σαν το Kindle είδαμε στο ιστολόγιο «Ηλεκτρονικός Αναγνώστης». Στο παρόν δημιούργημα των Ισπανών Leerestademoda γίνεται παρουσίαση αυτής της μαγικής «συσκευής». Τι είναι; «Ενα βιο-οπτικό κέντρο γνώσης, εμπορικά γνωστό ως βιβλίο. Μια επανάσταση της τεχνολογίας, χωρίς καλώδια, χωρίς ηλεκτρικά κυκλώματα, χωρίς μπαταρία, χωρίς σύνδεση, συμπαγές και φορητό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού, καθώς δεν χρειάζεται επαναφόρτιση, δεν θα σας κάνει crash, δεν χρειάζεται επανεκκίνηση... Μια απλή κίνηση με το δάχτυλο μπορεί να σας οδηγήσει στην επόμενη σελίδα. Με την τεχνολογία του ατόφιου χαρτιού, οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν και τις δύο πλευρές της σελίδας, διπλασιάζοντας τις πληροφορίες...» Επειτα, έλεγε για κάτι «μαρκαπάχινας», σελιδοδείκτες δηλαδή. Μπορεί τώρα να το βλέπουμε και να γελάμε με τη βρετανικού τύπου ευφυΐα των Ισπανών, ίσως όμως σε λίγα χρόνια να μας είναι χρήσιμες οι οδηγίες. leerestademoda)

μανδύα της ηθογραφίας. Συνδέοντας την κηδεία του γέρου ψαρά Σίμου με το περσινό εαρινό διάγγελμα του πρωθυπουργού από το Καστελόριζο για την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, το χιούμορ του περνά σε ένα δεύτερο επίπεδο. Παράλληλα με το θάνατο του πρωταγωνιστή, διαβάζεις τις κρίσιμες ημέρες που περνά η Ελλάδα, ιδιαίτερα τον καιρό της θανατηφόρου πυρκαγιάς στη Marfin πέρυσι. Ο Σίμος πεθαίνει και καίγεται το καΐκι του ακυβέρνητο; Η Ελλάδα; Η εμπλοκή είναι πολύ πετυχημένη και ο συγγραφέας δεν παίρνει θέση, απλώς σπρώχνει τον αναγνώστη σε παιχνιδιάρικους συνειρμούς.

 Για άλλη μια χρονιά, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου γιόρτασε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Ετσι, από τη Δευτέρα 21 Μαρτίου, για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη, στίχοι του νομπελίστα ποιητή γέμισαν τέσσερις συρμούς του Μετρό, σταθμούς, μπλε λεωφορεία, τρόλεϊ και τραμ και τις στάσεις όλων αυτών: «Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή: Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πί», έλεγε ο «Μικρός Ναυτίλος» -ενώ ταυτόχρονα έγιναν και κάποιες δράσεις στον τόπο καταγωγής του ποιητή, τη Λέσβο, αλλά δεν γνωρίζουμε περισσότερα. Το βράδυ της Δευτέρας πάντως, στο Public του Συντάγματος οι Βασίλης Βασιλικός, Γιάννης Δάλλας, Κική Δημουλά, Ρούλα Κακλαμανάκη, Μάρκος Μέσκος, Τζίνα Πολίτη κά. διάβασαν ποιήματά του και συζήτησαν για το έργο του. Η εκδήλωση μεταδόθηκε από τον πολύπαθο ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9.84, και ας ελπίσουμε πως θα ακολουθηθεί από άλλες. Εν τω μεταξύ, ενδιαφέρουσα συνέντευξη για τον ποιητή του Αιγαίου έδωσε η Ιουλίτα Ηλιοπούλου το προηγούμενο Σάββατο στην «Ελευθεροτυπία».

 Η Βάγια Ψευτάκη γεννήθηκε στην Καβάλα και σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο ΑΠΘ. Από το 2007 που έκανε την πρώτη της εμφάνιση, ασχολείται με πολλές εκφάνσεις του υπερφυσικού και το νεοπαγανισμό, είτε μεταφράζοντας βιβλία γύρω από το θέμα είτε γράφοντας πρωτότυπα δικά της. Στο πρώτο της μυθιστόρημα «Ενυδρία» (εκδόσεις Ars Nocturna) αφηγείται την περιπέτεια μιας νεαρής κοπέλας που τη λένε «Ψάρι». Τα ύδατα της ζωής του Ψαριού ριού έχουν λιμνάσει για τα καλά. Ζει με τη μητέρα του μέσα

στο τέλμα, τραγουδά σε ένα συγκρότημα που δεν δείχνει να έχει προοπτικές και ψάχνει να βρει δουλειά. Το τέλμα ανατρέπεται, όταν το βρ Ψάρι, σαν άλλη Αλίκη, μέσα από έναν καΨά θρέφτη ανακαλύπτει τη μαγική και παράδοξη θρ Ενυδρία. Το βιβλίο συνεχίζει με το ταξίδι του Εν Ψαριού στην αναζήτηση της ύπαρξής του, Ψα μια κατάδυση στον εαυτό, στο φύλο και στην ταυτότητα. Ενδιαφέρουσα αντιμετώπιση της ταυ καθημερινότητας με σουρεαλιστική διάθεση ελληνικής κ και έξυπνη χρήση συνειρμών και ονείρων.


:::0(75232/,61(:6*5 s¸rŽ¸Àn¸ŽŠr‡Š”À

…œ’©‚˜¡•á‹©Ð“ ‹–˜{˜ä–˜¡©•‹“©›œ˜—©Ò—˜©Ö˜•Ò•’© ‹{˜—pà’•‹—©œ‹©‹œš“•Ò©Œš‹Œá‹©cЏ–á—‹© Џš•˜äš’i©•‹“©c€’pàœš’Ÿ©Ø⚗i©‹—œá›œ˜“ ‹ © “‹©{š™œ’©˜šÒ©䛜š‹©‹{â©© šâ—“‹©œ‹© Œš‹Œá‹©Žâ’•‹—©” žš“›œÒ©›©Žä˜©Ž“‹˜šœ“•ßŸ© •Ž’–™›“Ÿ©œ’—©{š˜’‘˜äp—’©€¡œßš‹©•‹“©Öšáœ’ ©Í© ‚˜¡•á‹©Ð“ ‹–˜{˜ä–˜¡©Œš‹Œäœ’•©‘“‹©œ“Ÿ©šp’—áŸ© œ’Ÿ©›œ˜©šâ–˜©œ’Ÿ©cØᖗœi©›œ’—©{‹šÒ›œ‹›’©cÏ¡šá‹© ‹{⩜’©Ò–‹››‹i©œ˜¡©Î—©›©›•’—˜›á‹©Ëšš“•© …œ˜äp{©•‹“©‘“‹©œ˜©šâ–˜©œ’Ÿ©cÖߛ›‹i©›œ˜©ßš‘˜© cÖ╘Ÿi©œ˜¡©€’pàœš’©€’p’œš“ÒŽ’ ©›©›•’—˜›á‹© ‚¡œßš’©Ê˜‘“‹œ¢à ©Ô©Ò—˜Ÿ©Ö˜•Ò•’Ÿ©Œš‹Œäœ’•© ‘“‹©œ’—©šp’—á‹©›œ˜©šâ–˜©œ˜¡©c…š©É—œš“˜¡i© ›œ’©c€žŽß•‹œ’©Ó䠜‹i©œ˜¡©Ô¡á–“‹p©…ß”{“š ©›© ›•’—˜›á‹©žpҩИ› â{˜¡–˜¡ ϋ“©œ“Ÿ©Žä˜©Œš‹Œä›“Ÿ©ß•‹—‹—©˜“©{š¡›“—˜á©—“•’œßŸ © ˜›“ ©’©Ð–á—‹©É›–Ò—˜‘–˜¡©ßŽž›©œ’—©‹‘‹{’pߗ’© •‹šáœ›‹©œ’Ÿ©Ð–á—‹Ÿ©Ðš•˜äš’©›œ’©‚˜¡•á‹©•‹“© ˜©Ð“ Ò–’Ÿ©Ô“•˜—âp˜¡©œ˜©›œ‹¡šâ©{˜¡©˜š˜ä›©˜© pŒ–’p‹œ“•âŸ©€’pàœš’Ÿ©Ø˜š—©›œ˜—©Ò—˜ ©




(Κεφαλληνίας και Κυκλάδων 11). Γραμμένο το 1958, το έργο βρίσκει μια θέση στη σκηνή σχεδόν 20 χρόνια αργότερα σε σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα και αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις. «Το Θερμοκήπιο» χαρακτηρίστηκε από πολλούς ένα από τα προφητικότερα πολιτικά έργα του 20ού αιώνα. Τη σκηνοθεσία έχει κάνει ο Λευτέρης Βογιατζής, ενώ μεταξύ άλλων στην παράσταση παίζει και ο βραβευμένος Θάνος Τοκάκης.

 «Ο Διχοτομημένος Υποκόμης» του Κώστα Γάκη είναι η πρώτη παράσταση που θα ανέβει στην ιδιαίτερη σκηνή του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» (Παύλου Μελά 25). Ο Λάκης Λαζόπουλος παραχωρεί το στούντιο της εκπομπής σε θεατρικές ομάδες για να προβάλουν τις δουλειές τους. Η πρώτη παραγωγή θα βρίσκεται στο πλατό για 25 παραστάσεις χωρίς σαφές χρηματικό αντίτιμο. Ο καθένας βγαίνοντας θα μπορεί να κοστολογήσει την ιδέα, την προσπάθεια και το αποτέλεσμα και να ρίξει σε ένα κουτί ό,τι επιθυμεί. «Ο Διχοτομημένος Υποκόμης» είναι μια μαύρη κωμωδία, μια πραγματεία για το καλό και το κακό, μια μουσικοθεατρική παράσταση με γρήγορο ρυθμό και διαρκείς εναλλαγές ρόλων. Το κείμενο είναι γραμμένο από όλη την ομάδα. Από Δευτέρα έως Παρασκευή.

 Την «Ευγένα» του Θεόδωρου Μοντσελέζε παρουσιάζει η ομάδα Boy Oh! στο Six D.o.g.s. (Αβραμιώτου 6-8) από αυτή την Τρίτη (29/3). Το έργο αντλεί στοιχεία από το μύθο της κουτσοχέρας, που συναντάται σε διάφορες εκδοχές ανά την Ευρώπη από τον 11ο αιώνα και έπειτα. Πρόκειται για ένα έργο λαϊκού πολιτισμού με επιρροές από το μεσαιωνικό και κρητικό θέατρο, γραμμένο σε ζακυνθινή διάλεκτο και δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους.  Η μαύρη κωμωδία του Χάρολντ Πίντερ «Το Θερμοκήπιο», στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει ο ίδιος το 1995, ανεβαίνει από σήμερα (25/3) στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων

 Ο ιδιοφυής συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης Tim Crouck έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για να παρουσιάσει τις παραστάσεις “My Αrm” και “An Oak Tree” στο Bios (Πειραιώς 84) από τις 30 Μαρτίου έως τις 2 Απριλίου. Στο “An Oak Tree” ο Crouck υποδύεται έναν υπνωτιστή που έχει σκοτώσει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ένα κοριτσάκι, και ένας ηθοποιός (διαφορετικός κάθε βράδυ) υποδύεται τον μπαμπά της. Αυτός ο δεύτερος ηθοποιός ανεβαίνει κάθε φορά στη σκηνή χωρίς να έχει δει ή να έχει διαβάσει λέξη για την παράσταση. Οπως ο πατέρας προβάλλει στο δέντρο την εικόνα της κόρης του, έτσι και η ερμηνεία του είναι μια διαφορετική προβολή. Το “My Αrm” αφηγείται την ιστορία μια κενής χειρονομίας, συνδυάζοντας ζωντανή περφόρμανς, φιλμ και animation αντικειμένων που φέρνει το κοινό μαζί του.  Ηρθε η ώρα της Αθήνας να υποδεχτεί το “Forever Tango”, τη μακροβιότερη παραγωγή τάνγκο σε όλο τον κόσμο που συνεχίζει να εντυπωσιάζει στο Broadway εδώ και πέντε χρόνια. Η χορογραφία ανήκει στον Luis Bravo και παρουσιάστηκε πρώτη φορά στη σκηνή το 1990. Από τότε έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Από τις 29 Μαρτίου μέχρι τις 3 Απριλίου θα μπορείτε να την απολαύσετε στο θέατρο Badminton (Ολυμπιακά ακίνητα, Γουδί).

ÑÄô…‡ÑÄôÑȃô‚πȃ ²}¼~¸² ¨~ºy…y´µ²¨|¼²´ Παρά τις όποιες «κραυγές» των επιδοτούμενων θιασαρχών, η επιλογή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού να θέσει σε ανοικτή, δημόσια διαβούλευση το ζήτημα των κρατικών ενισχύσεων στο θέατρο ήταν θετική και αποδείχτηκε επιτυχημένη με βάση το τελικό αποτέλεσμα: Τον πλούτο των ιδεών, των προτάσεων αλλά και των έξυπνων και παραγωγικών λύσεων. Για παράδειγμα, από μια παρέμβαση (φιλοξενήθηκε με το όνομα a.s.) ξεχωρίζω τα εξής σημεία: • Αιτήσεις επιχορήγησης μόνο συγκεκριμένων παραγωγών/δράσεων και όχι μόνιμων «θιάσων», • Μεγαλύτερη βαρύτητα σε επιχορηγήσεις προτάσεων εκτός Αθήνας, • Μικρή «ψαλίδα» διαφορετικών ποσών επιχορηγήσεων (πχ. από 15.000 έως 40.000) και επιχορήγηση περισσότερων παραγωγών, • Οχι στην ενίσχυση του ιδιότυπου και μόνο ελληνικού συστήματος, όπου ιδιοκτήτης θεάτρου επιχορηγείται πολλάκις για να διατηρήσει το μαγαζί του. Ναι στην ενίσχυση της άστεγης θεατρικής παραγωγής, • Δημιουργία συνεχόμενου φεστιβάλ φιλοξενίας θεατρικών παραγωγών σε ένα ή περισσότερα από τα άπειρα εγκαταλελειμμένα άδεια δημόσια κτίρια ως εναλλακτική μορφή επιχορήγησης, • Περιορισμός σε 3 του μέγιστου αριθμού επιχορηγούμενων παραγωγών από το ίδιο σχήμα βασικών συντελεστών, • Αφορολόγητα και χαμηλότερης τιμής εισιτήρια των επιχορηγούμενων παραγωγών, • Ξεχωριστή προκήρυξη με επιχορήγηση για την παραγωγή 5 τουλάχιστον νέων ελληνικών έργων κάθε χρόνο έπειτα από επιλογή των έργων και επιχορηγούμενη μετάφρασή τους σε μία ή δύο ξένες γλώσσες, • Θέσπιση χρηματικών βραβείων σε ετήσια βάση από το υπουργείο Πολιτισμού για όλες τις κατηγορίες νέων θεατρικών δημιουργών, • Ρητός αποκλεισμός θεατρικών χώρων χωρίς άδεια λειτουργίας και κανόνες ασφαλείας από τις επιχορηγήσεις, • Επικαιροποίηση του πλαισίου άδειας λειτουργίας θεατρικών χώρων σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα. Δεν ξέρω τι τελικά θα ισχύσει, αλλά δεν είναι αυτό το βασικό θέμα. Ο πλούτος των ιδεών αλλά και των έξυπνων παραγωγικών λύσεων είναι εδώ και ζητά αξιοποίηση προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας, του σύγχρονου αστικού πολιτισμού αλλά και των μακροπρόθεσμων συμφερόντων των πολιτών. µmÀm¸¸•r’À


…‰u…|…ˆ| …‰t‡vŽ|…ˆ| :::0(75232/,61(:6*5


“‘‹—œ“‹áŸ©›š‹‘ᎏŸ ©Í©‘•‹–šá©Ë–ß—’©Ï˜šž—‹á˜¡©€’p˜™—œ˜Ÿ© ©’›á˜© {‹š˜¡›“Ò¢“©žŸ©œ‹©œß–’©Ð‹¥˜¡©œ’—©•‹“—˜äš‘“‹©Ž˜¡–“Ò©œ˜¡©šp‹—˜ä©•‹––“œß —’© 'DKLTS©,HCCDMCNQE©›œ’—©{š™œ’©œ˜¡©‹œ˜p“•à©ß•›’©›œ˜©—ߘ© ™š˜©œ’Ÿ©‘•‹–šá© pœÒ©œ’©p‘Ò–’©œ˜¡©{‹š˜¡›á‹›’©›œ˜©Ð˜¡›á˜©Ð{—Ò•’©›œ’—©Éà—‹©œ˜© © …œ’—©œžš“—à©ß•›’©p©œáœ–˜©b!KNSR©@MC©2S@HMRh ©˜©,HCCDMCNQE©{‹š˜¡›“Ò¢“©p“‹© •‹“—˜äš‘“‹©›“šÒ©‹’š’pߗž—©¢ž‘š‹“•™—©ßš‘ž—©•‹™Ÿ©•‹“©p“‹©›“šÒ©‹{â© •˜–Ò¢ ©Ö‹©¢ž‘š‹“•Ò©ßš‘‹©p˜“Ò¢˜¡—©p©œ¡{™p‹œ‹©›¡››žš¡pߗž—©‘“‘Ò—œ“ž—© ›š‹‘᎞— ©‹{˜•‹–ä{œ˜—œ‹Ÿ©á–œš‹ ©•ä•–˜¡Ÿ ©›{ášŸ ©Ž“•œ¡žœÒ©{–ß‘p‹œ‹ © œ–áŸ©•‹“©–•ßŽŸ ©Ö‹© š™p‹œ‹©{˜¡© š’›“p˜{˜“á©˜©,HCCDMCNQE©á—‹“©â–Ÿ©˜“© ‹{˜ š™›“Ÿ©œ˜¡©‘•š“ ©œ˜©p‹äš˜ ©œ˜©–¡•â ©œ˜©š˜¢ ©œ˜©•áœš“—˜©•‹“©œ˜©ž›˜šá¢˜—© p{– ©…©˜š“›pߗ‹©‹{⩜‹©ßš‘‹©œ˜©â—œ˜©•‹œ‹–‹pŒÒ—˜¡—©{“¢ž‘š‹“›pߗ‹© •˜–Ò¢©’pšáŽž— ©{˜¡©‹—‹Žä˜—œ‹“©pߛ‹©‹{⩛œš™p‹œ‹©œ˜¡©–¡•˜ä



 Εικόνες εγκλεισμού. Ο Δημήτρης Τάταρης παρουσιάζει έργα γεμάτα δύναμη στη δεύτερη ατομική του έκθεση στην αίθουσα τέχνης K-art (Σίνα 54) που εγκαινιάζεται στις 31 Μαρτίου. Ο θεωρητικός Χριστόφορος Μαρίνος σε κείμενό του για την έκθεση αναφέρει: «Στη νέα του σειρά έργων, με το γενικό τίτλο ‘Loplop’, ο Δημήτρης Τάταρης οραματίζεται τον εαυτό του σε στιγμές αιχμαλωσίας και εγκλεισμού. Τα σχέδιά του, παρουσιασμένα υπό μορφή εγκατάστασης, δημιουργούν έναν περίφρακτο χώρο που ανατρέπει την αρχική μας εντύπωση και θέαση: Ποιος τελικά βρίσκεται μέσα στο κλουβί, η εικόνα του καλλιτέχνη ή το καθρέφτισμα του θεατή;»

²º½¹¸»´  Στις 5 Απριλίου εγκαινιάζεται η έκθεση του Ανδρέα Λυμπεράτου στην γκαλερί Μπαταγιάννη (Ηρακλείτου 3, Κολωνάκι). Ο καλλιτέχνης στην τρίτη ατομική του έκθεση συνεχίζει να εξερευνά τη διφορούμενη, εννοιολογική και μεταφορική έννοια του ταξιδιού. Για να εξυπηρετήσει τη μετάβαση αυτή, επινοεί και προσφέρει μια σειρά από οχήματα και εγκαταστάσεις, που ενδεχομένως λειτουργούν συνδέοντας διάφορους γεωγραφικούς τόπους καθώς και συναισθηματικές καταστάσεις μεταξύ τους.

 Με δύναμη από τη Μέση Ανατολή. Την Τρίτη 29 Μαρτίου, η γκαλερί Καλφαγιάν (Χάρητος 11, Κολωνάκι) παρουσιάζει τη δεύτερη ατομική έκθεση του Tarek Al-Ghoussein στην Ελλάδα, η οποία περιλαμβάνει φωτογραφίες από τη σειρά με τίτλο “E series”. Ο παλαιστινιακής καταγωγής Tarek Al-Ghoussein γεννήθηκε στο Kουβέιτ. Στις φωτογραφίες του εμφανίζεται ο ίδιος, σαν μια λιλιπούτεια φιγούρα στο φόντο, με γυρισμένη πλάτη. Η δουλειά του αποτελεί ένα σχόλιο στο τεχνητό σύστημα τάξης της δημόσιας σφαίρας, το οποίο ορίζει τη δυνατότητα κάποιου να κινείται ελεύθερα. Το έργο του έχει συμπεριληφθεί σε πλήθος εκθέσεων στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή. Το 2009 ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που εκπροσώπησαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στην Μπιενάλε της Βενετίας. Ζει και εργάζεται στη Σάρζα ως καθηγητής φωτογραφίας στο American University of Sharjah.

 Η αυλαία ανοίγει ξανά. Το Μουσείο Μπενάκη σε συνεργασία με το Atelier Σπύρου Βασίλειου παρουσιάζει μέχρι και τις 15 Μαΐου την έκθεση «Ο Σπύρος Βασιλείου και το θέατρο», η οποία είναι αφιερωμένη στο σκηνογραφικό έργο του ζωγράφου. Η έκθεση, που διοργανώνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από το θάνατο του καλλιτέχνη, έχει στόχο να αναδείξει τις σημαντικότερες στιγμές της πολύχρονης διαδρομής του ζωγράφου στο θέατρο από το 1929 έως το 1984. Παράλληλα, παρουσιάζει τη συμβολή του -ως ένας από τους δημοφιλέστερους καλλιτέχνες της γενιάς του ’30- στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής σκηνικής αισθητικής. Στην έκθεση περιλαμβάνονται επιλεγμένες τρισδιάστατες και ζωγραφικές μακέτες, φωτογραφίες και κοστούμια για 44 θεατρικές παραστάσεις και τρεις κινηματογραφικές ταινίες της περιόδου 1929-1982. Η παρουσίαση συμπληρώνεται από κείμενα που φανερώνουν πώς υποδέχτηκαν οι κριτικοί της εποχής τις παραπάνω δημιουργίες του ή κείμενα του καλλιτέχνη που σχετίζονται με την εκάστοτε παραγωγή. Επιπλέον, σε ένα σπάνιο ακουστικό ντοκουμέντο, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ακούσει τον ίδιο το ζωγράφο να μιλάει για τη δουλειά του στο θέατρο. Η έκθεση πραγματοποιείται στην Πειραιώς.


18 ȂǹȇȉǿȅȊ



Με αφορμή την ταινία «Απ’ τα Κόκαλα Βγαλμένα» του Σωτήρη Γκορίτσα, οι Burger Project συνέθεσαν ένα διαφορετικό ύμνο προς την ελευθερία, ένα χιουμοριστικό μανιφέστο που θίγει κάθε ιερό και όσιο του κλασικού εθνικού μας ύμνου.

Μια φορά και έναν καιρό, το ’77 για την ακρίβεια, οι Sex Pistols τραγούδησαν το “God save the Queen”, διασκευάζοντας και παραφράζοντας τον εθνικό ύμνο της Αγγλίας, γελοιοποιώντας τον ως ένα σημείο, πατώντας πάνω στον πιο αναγνωρίσιμο ήχο της πατρίδας τους για να εκφράσουν την οργή της πανκ κουλτούρας. Ενα χρόνο αργότερα, ο εκκεντρικός Γάλλος ποπ σταρ Σερζ Γκενσμπούργκ διάλεγε να ντύσει τη Μασσαλιώτιδα με ρέγκε ρυθμούς, γεγονός που οδήγησε τους πατριώτες βετεράνους του πολέμου της Αλγερίας να γεμίσουν την αλληλογραφία του με απειλές για τη ζωή του. Νωρίτερα, ο Τζίμι Χέντριξ είχε παίξει το “Star-Spangled Banner” στο Woodstock, προκαλώντας κύματα ενθουσιασμού στο κοινό, καθώς η επαναστατική αποτύπωση του ύμνου των Ηνωμένων Πολιτειών με την ηλεκτρική του κιθάρα ήταν μια αντισυμβατική τοποθέτηση για την κυβερνητική πολιτική της χώρας. Συμπέρασμα: εδώ και 50 περίπου χρόνια, οι εθνικοί ύμνοι των χωρών εισχωρούν στην ποπ κουλτούρα, συνήθως ως όργανο διαμαρτυρίας, εξοργίζοντας παράλληλα τους απανταχού πατριώτες που θέλουν τον ιερό ύμνο να μένει άνευ όρων απείραχτος. Μέσα στην εβδομάδα θα αρχίσει να προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες η ταινία «Απ’ τα Κόκαλα Βγαλμένα» του Σωτήρη Γκορίτσα, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Δενδρινού. Πρόκειται για μια συλλογή κωμικοτραγικών περιστατικών που συνάντησε ένας γιατρός εργαζόμενος σε ένα νοσοκομείο του ΕΣΥ. Η προφανής συνάφεια του τίτλου με τους στίχους του «Υμνου εις την Ελευθερία» του Διονύσιου Σολωμού έδωσε την αφορμή στους Burger Project να παραλάβουν την κλασική μελωδία του Νικόλαου Μάντζαρου και να γράψουν πάνω της ένα καινούργιο κομμάτι ως soundtrack της ταινίας. Οποιος ξέρει τους Burger Project γνωρίζει ότι είναι εξαιρετικοί μουσικοί. Γνωρίζει επίσης ότι

έχουν πολύ ιδιαίτερο χιούμορ και ότι λατρεύουν να σατιρίζουν την ελληνική πραγματικότητα. Ο δικός τους εθνικός ύμνος είναι, θα λέγαμε, διαφορετικός από αυτόν που ξέρουμε. Από αυτόν που μάθαμε στο σχολείο, που ακούγαμε στις παρελάσεις, στο στρατό, στους αγώνες της εθνικής ομάδας, από αυτόν που, από σεβασμό, στεκόμαστε προσοχή όταν ακούγεται. Διατηρεί βέβαια την αίσθηση του ρυθμού, αναφέρει και κάποιους στίχους, αλλά εκεί οι ομοιότητες τελειώνουν. Δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλες φυσικά μέσα σε αυτό το έθνικ-τζαζ-κάντρι πανηγύρι που, ως κερασάκι στην τούρτα, ανακατεύεται με το “I will survive” της Γκλόρια Γκέινορ. Αυτή ήταν η ιδέα των Burger Project. Να συνδέσουν τον εθνικό ύμνο με το κλασικότερο κομμάτι της ντίσκο, τον παραδοσιακότερο gay ύμνο της ιστορίας, το τραγούδι σταθμό της ποπ αισθητικής της δεκαετίας του ’80. Αν και αρχικά η ιδέα μοιάζει απόλυτα παράλογη, αν το σκεφτεί κανείς, αυτή η παθιασμένη κραυγή για σωτηρία, ευτυχία και επιβίωση, αυτή η κάθετη δήλωση αισιοδοξίας του “I will survive” δεν απέχει πάρα πολύ από το νόημα των σολωμικών στίχων. Αλλωστε, «να επιβιώσει» θέλει ο Νεοέλληνας αυτή την περίοδο. Σε τελική ανάλυση, το πείραμα των Burger Project, που ήδη εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορεί στο ίντερνετ, είναι ένα σουρεαλιστικό, συμβολικό και κυρίως χιουμοριστικό πείραμα. Ευχάριστο και πετυχημένο, επίκαιρο και ταιριαστό στο ρόλο του ως soundtrack της ταινίας. Τώρα βέβαια, ο καθένας μπορεί, αν θέλει, να νιώσει θιγμένος ή να νιώσει ότι το εν λόγω κομμάτι προσβάλλει τη χώρα και τον αγώνα του Μεσολογγίου, τον Ελληνα ίσως γενικότερα, την ιστορία μας, τους προγόνους μας, τον πολιτισμό μας. Μόνο που και αυτός «να επιβιώσει» θέλει και, για να μην πέφτει σε εύκολες παγίδες, καλό θα ήταν να βάλει λίγο χιούμορ στη ζωή του, έτσι για αλλαγή. i‘’À¼„½Š”ˆr’


‚}Š{ j‹…½³ˆ…¸ À‚‘Šƒ¸‚±’À s…‡®¸’Àm¸¸ƒ…r‰‰„’

In style Σε μια εποχή και μια πόλη που το στιλ δεν έχει προτεραιότητα, οι βιτρίνες του Brooks Brothers στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αμερικής μάς θυμίζουν πως ο κόσμος δεν έχει σταματήσει να γυρίζει. Αναφορές στο καλό γούστο, όπως αυτό έχει καταγραφεί στις σελίδες διεθνών εκδόσεων, δίνουν το «φιλί της ζωής» στους κατηφείς περαστικούς, που σταματούν, θαυμάζουν και αναστενάζουν πριν συνεχίσουν τις ανώνυμες διαδρομές τους στους αθηναϊκούς δρόμους.

20 ȂǹȇȉǿȅȊ

Š…’Á—˜“ :::0(75232/,61(:6*5

»Š”Àiƒ±Š”À·¸…‡±Š” Οι Ελληνες θεωρούμε τους Ιρλανδούς κάτι σαν μακρινά ξαδέλφια μας, μόνο λίγο πιο ανοιχτούς στα χρώματα. Μην ρωτήσετε γιατί. Μάλλον εννοούμε το ταπεραμέντο των δύο λαών αλλά και την τάση τους για καλοπέραση. Πρόσφατα, στη διάρκεια της εθνικής εορτής των Ιρλανδών, του St. Patrick’s Day, για άλλη μια φορά οι Αθηναίοι επαλήθευσαν τη μακρινή συγγένεια με αμέτρητα ποτήρια ιρλανδέζικης μπίρας στο The James Joyce Pub. Αραγε, το Δουβλίνο και η Αθήνα είναι αδελφοποιημένες πόλεις; Δεν θα έπρεπε;

tˆ…‡®À‹¸‰¸‚Šr Η επιτυχία του πρώτου The Modern Mechanix Festival επέβαλε και τη συνέχειά του. Αυτή τη φορά, μας προσκαλούν στις 2 Απριλίου στο Second Skin Club της πλατείας Αγ. Αναργύρων στου Ψυρρή, να ακούσουμε live τους εκρηκτικούς Clair Obscur, Dernière Volonté και Gertrud Stein, σε μια βραδιά με έντονο γαλλικό άρωμα. Είσοδος 25 ευρώ (τα πρώτα 100 εισιτήρια της βραδιάς θα διατεθούν στην προνομιακή τιμή των 20 ευρώ). Οι πόρτες ανοίγουν στις 9:00 μμ.

21 :::0(75232/,61(:6*5


mˆ…ŽrÀŠˆr Η Αθήνα βιώνει μια δυσοίωνη αλυσιδωτή αντίδραση. Αυτή του κλεισίματος επιχειρήσεων. Ο επόμενος αδύναμος κρίκος ήταν το παλιό, κεντρικό ξενοδοχείο Esperia Palace Hotel της οδού Σταδίου. Κρίμα, πολύ κρίμα...

m…‰„’À‡Ž½Š’ Διάλογος μεταξύ δύο νεαρών πριν από λίγες ημέρες στα Εξάρχεια: – Ρε συ, τι να γίνεται άραγε τώρα στη Λιβύη; – Μισό λεπτό να σου πω... Σύμφωνα με πολύ πρόσφατη έρευνα, το 40% των Ελλήνων χρηστών του ίντερνετ χρησιμοποιεί το κινητό του για να έχει πρόσβαση σε αυτό.

i‚…‘½³‰Š Η στήλη υποκλίνεται στον καλό φίλο της από το Facebook, που υπέδειξε για τους αναγνώστες της Metropolis το ξεκαρδιστικό μικρό βίντεο του youtube στη διεύθυνση:

watch?v=XXWZ3uAEKsw και το οποίο είναι εντελώς, μα εντελώς αφιερωμένο στο «τέρας» του Δημοσίου. Απολαύστε το!


22 ȂǹȇȉǿȅȊ


s³Š…À­½Š… Μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο «Ενθέσεις στην αφαιρετική γραφή» θα φιλοξενεί το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης μέχρι τις 14 Μαΐου . Την επιμελείται η ιστορικός τέχνης Χάρις Κανελλοπούλου που έχει κάνει και το κείμενο της παράλληλης έκδοσης. Η έρευνά της επικεντρώνεται στη θέση που κατέχουν οι ένθετες ξένες ύλες στα έργα των Αλέξη Ακριθάκη, Νίκου Κεσσανλή, Γιώργου Λαζόγκα, Γιάννη Μιχαηλίδη, Νίκου Σαχίνη και Γιάννη Σπυρόπουλου. Διαφορετικές εκφραστικές τοποθετήσεις με αφαιρετική γραφή, σε νέους δρόμους ανάγνωσης και εξέλιξης.

·…‰ˆ…³’ Οι εραστές του εικαστικού γυμνού έχουν αυτές τις ημέρες την ευκαιρία να δουν από κοντά την πρόσφατη δουλειά του Θανάση Μακρή στην γκαλερί Εκφραση της οδού Βαλαωρίτου. Τιτλοφορείται «Τοπίο Γυμνό» και εξερευνά -τι άλλο;- την απέραντη ομορφιά του σώματος.

j‰¸À¢‡ˆ¸Ž…‡¡À©³‚Š’ Σύμφωνα με τους ταξιτζήδες της Αθήνας, η πλατεία Καρύτση είναι αυτή τη στιγμή η καλύτερη «πιάτσα», εννοώντας όμως όχι τη δική τους αυθαίρετη πιάτσα, αλλά τα προσεγμένα μπαράκια και την ποιότητα της πελατείας τους. Το νέο απόκτημα της γειτονιάς είναι το The Gin Joint, επί της οδού Χρ. Λαδά 1, που ενώ είναι ακόμα «βρέφος» διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά του κλασικού. Την ονομασία του ενέπνευσαν τα παράνομα μαγαζιά της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική των ’20s και ’30s που λέγονταν “Gin Joints” (αναφέρονται και σε πονεμένη ατάκα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο «Καζαμπλάνκα», όταν μιλάει για τη θεϊκή Ινγκριντ Μπέργκμαν: «… of all the gin joints in all the towns, in all the world, she walks into mine!»


24 ȂǹȇȉǿȅȊ


²ª¹´jªÀ»tÀisiµs¿°ni Š”Àµ…ŒƒŠ”ÀªŠ½‹ˆ¸

Στο εξωτερικό «νοικιάζουν» βιβλία σαν να είναι DVD. Εδώ πάλι, δεν δανειζόμαστε. Αγοράζουμε. Αυτά ως προς τη διαφορά. Γιατί υπάρχει μια μεγάλη ομοιότητα. Ολοι καταναλώνουμε με μανία ό,τι θρίλερ έχουν να προσφέρουν τα σύγχρονα γράμματα. Γιατί τέτοιο πάθος;

Η έννοια «δανειστική βιβλιοθήκη» και οι συνήθειες των Ελλήνων αναγνωστών δεν συναντιούνται σχεδόν ποτέ. Εκτός ίσως από τη γνωστή σε όλους «καβάτζα από φίλο». Τακτική, επικίνδυνη και ψυχοφθόρα. Γιατί πόσα βιβλία θα αντέξει να χάσει ο κουλτουρέ κολλητός σας πριν σας βρίσει; Σήμερα γίνονται κάποιες σοβαρές προσπάθειες (βλέπε Δημοτική Βιβλιοθήκη του δήμου Αθηναίων) προς την εξής κατεύθυνση: να αναβαθμιστεί και να διαφημιστεί η παρεξηγημένη για τα ελληνικά δεδομένα έννοια. Ομως αλίμονο, ο Ελληνας παραμένει αγύριστο κεφάλι. Θέλει το βιβλίο του να το αγοράσει. Οι Ευρωπαίοι φίλοι μας πάλι, ιδιαίτερα οι Βρετανοί, δανείζονται σαν τρελοί! Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που παραθέτει ο συντάκτης του Guardian, John Dugdale. Για το μήνα Φεβρουάριο, οι δανεισμοί θα αποφέρουν 7,95 εκατ. ευρώ στους συγγραφείς που εμπλέκονται στη συνδιαλλαγή. Και σε ποιο είδος οφείλεται αυτό; Μήπως στα ρομάντζα; Μήπως στους κλασικούς συγγραφείς; Καμία σχέση. Στα θρίλερ οφείλεται βασικά. Αστυνομικά και μη. Ονόματα όπως Ράνκιν, Ρέντελ, Πάτερσον αλλά και η «βαμπιρέλα» Στεφανί Μέγιερ είναι αυτά που κινούν τον τροχό της τύχης των βιβλιοθηκών. Και μάλιστα το κάνουν χρυσοφόρα.

n…¸ÀŽ¸­…¸‡®À¸‹‰Š“Š‹Š±„Ž„ÀÀ Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ μάς παρέδωσε, εν έτει 1980, ένα αριστούργημά του. Το θρίλερ «Λάμψη». Μάλιστα σε ανύποπτο χρόνο είχε φροντίσει να σημειώσει: «Εχω μια αλλόκοτη αδυναμία στους κακοποιούς και στους καλλιτέχνες, κανένας από τους δύο δεν αποδέχεται τη ζωή όπως είναι. Οποιαδήποτε τραγική ιστορία οφείλει να βρίσκεται σε σύγκρουση με το κατεστημένο των πραγμάτων». Γυρνώντας πίσω στο χρόνο, βρίσκουμε τη μεταπολεμική Ελλάδα. Εκείνα τα χρόνια καθορίζουν τη μετέπειτα πορεία της.

Μια χώρα με έντονη πολιτικοποίηση, με αγάπη για τους κλασικούς, μια χώρα με ηχηρά για το μέγεθός της λογοτεχνικά ονόματα. Ομως δίπλα σε αυτή την αναγνωστική πραγματικότητα υπήρχε και μια άλλη. Η αγάπη για το περιοδικό «Μάσκα». Στις σελίδες του τα θρίλερ έχουν την τιμητική τους. Και οι έφηβοι καταβροχθίζουν τις σκοτεινές περιπέτειές του. Τα τεύχη διαδίδονται χέρι με χέρι. Εκείνη την εποχή το θρίλερ ήταν ένοχο. Ηταν εκτός του λογοτεχνικού ή του καλλιτεχνικού κανόνα. Ακόμα και στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, η πολιτικοποιημένη τέχνη είναι αυτή που καρπώνεται τη μερίδα του λέοντος. Και της κοινής αποδοχής. Σταδιακά όμως το έργο τεράστιων δημιουργών -βλέπε Χίτσκοκτο απενοχοποιεί. Ετσι, καταφέρνει τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό να κερδίζει αναγνώστες για πολλούς λόγους. Πρώτον, είναι συναρπαστικό είδος που κρατάει σε αγωνία και ανεβάζει την αδρεναλίνη. Δεύτερον, αναμφισβήτητα δίνει από καιρού εις καιρόν αριστουργήματα. Φυσικά, υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Βαθύτεροι, ψυχολογικοί, που όμως χρειάζονται τεράστια ανάλυση. Κάπως έτσι φτάνουμε να παρακολουθούμε τα θρίλερ να γιγαντώνονται εμπορικά. Τα ράφια της αστυνομικής/θρίλερ λογοτεχνίας μυστηρίου μεγάλων βιβλιοπωλείων έμοιαζαν να έχουν δεχτεί επιδρομή μετά το πέρας των χριστουγεννιάτικων διακοπών. Και βέβαια και στην Ελλάδα πια, κανείς δεν μιλάει για παραλογοτεχνία. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Αφού μερικοί από τους πιο ποιοτικούς νέους συγγραφείς ασχολούνται με το είδος. Ο Αλέξης Σταμάτης με το βιβλίο του «Βίλα Κομπρέ», ο Αύγουστος Κορτώ με το «Δεκαέξι». Το θρίλερ -ή τέλος πάντων ό,τι μπορεί να εμπεριέχεται στον όρο- είναι φανερό ότι ήρθε για να μείνει. Και να καταξιωθεί. Εμπορικά και καλλιτεχνικά. Κάτι ήξερε ο Κιούμπρικ...



25 ȂǹȇȉǿȅȊ

Της αρέσει η Dolly Parton, η Αθήνα, ο Τομ Ρόμπινς, η μουσική, οτιδήποτε όμορφο. Ο πρόσφατος δίσκος της με τίτλο “Barock” ήταν μία από τις καλύτερες στιγμές της ελληνικής παραγωγής εδώ και καιρό. Η Nalyssa Green* είναι 25 χρόνων, ανήσυχη, ταλαντούχα, ιδιαίτερη. m±½‰ŠÀj…®‰„À°Š”ƒ…¸­r‡„ o‘Šƒ¸‚±’Às…‡®¸’Àm¸¸ƒ…r‰‰„’

µjsslnjsl °jÀjsiÀ 6)$%/À'!-% *Ονομα που εμπνεύστηκε για το χαρακτήρα της στο online game Lineage.


26 ȂǹȇȉǿȅȊ

Η Nalyssa γεννήθηκε μέσα σε ένα video game. Μετά έφτιαξε προφίλ στο myspace, αργότερα στο Facebook. Το αγαπημένο της χρώμα είναι το πράσινο. Το ψευδώνυμο Nalyssa Green, όμως, ακολουθεί την κατά κόσμον Βιολέτα και έξω από τα social networks. Ενα κορίτσι 25 χρόνων που του αρέσει το υπερβατικό, το μη ρεαλιστικό, η σύνθεση· είναι ένα κορίτσι που συνθέτει διαρκώς. Λόγια, μουσική, ετερογενή στοιχεία με τα οποία φτιάχνει το δικό της σύνολο. Το φθινόπωρο που μας πέρασε κυκλοφόρησε την πρώτη της δισκογραφική δουλειά υπό τον τίτλο “Barock”. «Μου αρέσουν τα σπιτικά πράγματα. Ετσι φτιάχτηκε ο δίσκος μου. Είναι όλος φτιαγμένος με τα χέρια μας, με τα μέσα που είχαμε, κι αυτό ισχύει από τη χειροποίητη συσκευασία μέχρι τα αυτοσχέδια κρουστά». Ο δίσκος, ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητάς του, κυκλοφόρησε σε λίγα αντίτυπα, τα οποία μπορεί κανείς αν είναι αρκετά τυχερός να αποκτήσει σε κάποια live εμφάνιση της Nalyssa. Και βέβαια -για τους λιγότερο υλιστές- υπάρχει στο site της ( διαθέσιμος για κατέβασμα.

«Αναζητώ το ειλικρινές, το μη επιτηδευμένο» Δεν έχει σπουδάσει Μουσική, αλλά Επικοινωνία στο τμήμα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Νομίζω πως όταν κάνεις αυτό που αγαπάς και δεν εμπλέκεις ακαδημαϊκά στοιχεία, μπορείς να ανακαλύψεις πολύ περισσότερα πράγματα». Και πραγματικά αυτό το κορίτσι δεν φοβάται να ανακαλύψει, να εκτεθεί, να βρει νέους τρόπους για να μιλήσει. Ξεκίνη-


σε με βασικό όργανο τη φωνή της και αργότερα ασχολήθηκε με το θέρεμιν. Στη συνέχεια έμαθε ακορντεόν, πλήκτρα, κιθάρα, και συνεχίζει. «Με ενοχλεί ο περιορισμός. Λειτουργούμε με την αγάπη γι’ αυτό που κάνουμε και όχι με περιορισμούς. Δες για παράδειγμα την jazz σήμερα. Ο αυτοσχεδιασμός έχει χάσει την αξία και τον ορισμό του και αντικαταστάθηκε από τον αυστηρό ακαδημαϊσμό». Ενα πράγμα μπορεί να πει η ίδια για τη μουσική της, πως είναι μουσική γυναικεία. Τη γοητεύει αυτό, η φωνή της γυναίκας ως τραγουδοποιού και όχι ως ερμηνεύτριας. «Είναι σαφώς διαφορετικός και διαχωρισμένος ο κοινωνικός, πολιτικός και συναισθηματικός ρόλος της γυναίκας. Το ότι οι γυναίκες εκφράζονται δεν ήταν πάντα δεδομένο». Την αγγίζει η εξομολογητική τάση στη γυναικεία τέχνη. Μεγάλη της επιρροή ως προς τη θέση αυτή είναι η περίπτωση της Dolly Parton. «Την περιτριγυρίζει η εικόνα της Barbie και το σύννεφο του αμερικανικού ονείρου, αλλά στη μουσική της είναι πολύ ειλικρινής. Μου αρέσει αυτή η αντίθεση επιφάνειας-βάθους που κουβαλάει, καθώς επίσης και η τάση της για αυτοσαρκασμό». Στις επιρροές της συγκαταλέγει επίσης τους Radiohead, τους Joy Division, το Θάνο Μικρούτσικο με το “Σταυρό του Νότου”, τη μουσική του Αλκίνοου Ιωαννίδη εν γένει και την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Θέλει να βρεθεί κάποτε σε ένα live με Arcade Fire, Gossip, Silver Mount Zion και My Brightest Diamond. «Πέρασα από πολλές μουσικές φάσεις μεγαλώνοντας, αλλά δεν μπορώ να αφιερωθώ σε μία τάση ή ένα ρεύμα». Από εκεί προκύπτει μάλλον η πολυσυλλεκτική της προσωπικότητα,

από το γεγονός ότι κρατάει αυτό που της αρέσει από το κάθε σύνολο και ό,τι δεν της κάνει το πετάει. Δημιουργεί έτσι νέες συνθέσεις χωρίς το φόβο να χαρακτηριστεί ή να μην χαρακτηριστεί. «Αναζητώ το ειλικρινές, το μη επιτηδευμένο».

Παρέα με αστικούς τροβαδούρους και ηλεκτρικά νεραϊδάκια Την Πέμπτη στις 31 Μαρτίου θα ανέβει στη σκηνή του ΑN Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια) μαζί με το κουαρτέτο της. Με την ίδια στη φωνή, τα πλήκτρα, την κιθάρα και το θέρεμιν. Τον Bagg στα τύμπανα, τα κρουστά, το μπαγλαμαδάκι και το sampler. Τον Spir στο μπάσο, τα πλήκτρα, τα κρουστά, την κιθάρα και τον Stam στην κιθάρα και το μπάσο. Τη βραδιά θα ανοίξουν δυο projects που η ίδια επέλεξε. Ο μοναχικός αστικός τροβαδούρος LogOut, που η Nalyssa θεωρεί ως ιδιαίτερα χαρισματικό συνθετικά και οι ηλεκτρικά φορτισμένες νεραϊδούλες The Medusas, τρία κορίτσια 18 χρόνων και τρία αγόρια - ένα αγαπημένο σχήμα της Nalyssa. «Στο τέλος της βραδιάς θα εμφανιστούμε εμείς, έχουμε ετοιμάσει ένα πολυσυλλεκτικό σετ που περνάει από διάφορα ύφη». Το κουαρτέτο πλαισιώνουν με τη συμμετοχή τους ο Πάνος Τσεκούρας στο δεύτερο θέρεμιν και η Δανάη Echo στα πλήκτρα. Θέλει η βραδιά αυτή να είναι μια γιορτή για το δίσκο, παρόλο που δεν είναι το πρώτο live μετά την κυκλοφορία του. «Μετά τη συναυλία στο ΑΝ, θα ξεκινήσουμε να δουλεύουμε πάνω στο καινούργιο άλμπουμ. Θέλουμε να δοκιμάσουμε και καινούργια πράγματα, να το πάμε λίγο παρακάτω, να εξελιχθούμε».

27 :::0(75232/,61(:6*5

j†…À¸ˆ®…’ ƒ…¸À„À.ALYSSA XΕίναι ένα κορίτσι γεμάτο παράξενες ιδέες. Δεν προσποιείται, δεν θέλει να δείξει κάτι. Θέλει απλώς να εκφραστεί και να δημιουργήσει. «Δεν κάνουμε έρευνα, δεν κάνουμε κάτι επιστημονικό. Η μουσική είναι κάτι πολύ προσωπικό. Αν πω πως το τραγούδι μου είναι ο εαυτός μου, αυτός θα είμαι και σε ό,τι άλλο κάνω, στο πώς ντύνομαι, πώς μιλάω, πώς φωτογραφίζομαι». XΕίναι φανατική του Τομ Ρόμπινς. Εχει διαβάσει όλα του τα βιβλία και στεναχωριέται που δεν έχει άλλο δικό του να διαβάσει. Της αρέσει επίσης ο Λένος Χρηστίδης και μικρή διάβαζε πολλή λογοτεχνία του φανταστικού. XΑγαπάει την Αθήνα. «Τη βρίσκω πανέμορφη. Ακόμα και μια φωτογραφία από ψηλά με γκρίζες ταράτσες και κεραίες, που κάποιος μπορεί να πει πως δεν είναι όμορφη, εμένα με συγκινεί. Το αστικό τοπίο, το χαώδες, η ζωή της Αθήνας. Πολλές φορές με κουράζει, βέβαια, μου βγάζει και το μίσος και την αγάπη με πολύ έντονο τρόπο». XΠιστεύει στη συν-δημιουργία. Στο ότι μπορεί κάποιος άλλος να πάρει μια δική σου ιδέα, να την αγαπήσει και να την απογειώσει. «Εχω μια ιδέα για ένα τραγούδι στο μυαλό μου, το σκελετό του, αλλά το τελικό αποτέλεσμα προκύπτει σε συνεργασία με τον Σπύρο στον πρώτο δίσκο και με τον Σπύρο και τον Βαγγέλη στην καινούργια δουλειά». XΟταν ήταν μικρή ονειρευόταν κάποτε να τραγουδήσει, παρόλο που κανείς δεν γνώριζε τις φωνητικές της ικανότητες. «Ως παιδί και ως έφηβη ήμουν πολύ ντροπαλή. Εβλεπα μέσα μου την ανάγκη να εκφραστώ μουσικά και να επικοινωνήσω με ανθρώπους, να κάνω συναυλίες, αλλά αυτό ήταν κάτι πολύ μακρινό. Νιώθω πολύ περήφανη που το έχω καταφέρει». Τώρα πια το απολαμβάνει, θα ’θελε να ζει πάνω σε μια σκηνή. XΟταν σβήνει κεράκια στην τούρτα ή όταν πέφτει ένα αστέρι, ονειρεύεται περιοδείες και μεγάλες συναυλίες στο εξωτερικό ή απλώς ωραία και έντονα live. Της το ευχόμαστε από καρδιάς.


nj°iÀi·tÀ»t mªi»t°À»l°À


Από τη Μαυροματαίων, τη Φωκίωνος και τις βόλτες στο Πεδίον του Αρεως, οι Keep Shelly in Athens βρέθηκαν ξαφνικά να απολαμβάνουν διεθνή φήμη. Η μουσική του ντουέτου από την Κυψέλη, αφού κέρδισε διθυραμβικές κριτικές στο εξωτερικό, άρχισε σιγά-σιγά να συγκινεί και το κοινό εντός των τειχών.

Μπορεί να λέγονται Keep Shelly in Athens και ένα από τα κομμάτια τους να ονομάζεται “Fokionos Negri Street”, πρώτα όμως τους πήραν πρέφα sites, ραδιόφωνα και blogs του εξωτερικού. Τύχη, αναγνώριση αξίας ή απογοήτευση; «Μπορεί και τα τρία, μπορεί και τίποτα από αυτά. Απλά συνέβη. Ανεβάσαμε κάποια τραγούδια στο myspace, παίχτηκε κάποιο από αυτά σε ένα ραδιόφωνο στο Seattle (KEXP) και ακολούθησαν τα post στο Gorilla vs Bear και στο Pitchfork. Εγιναν όλα πολύ γρήγορα», λένε οι Keep Shelly in Athens, η μπάντα που έχει κατακτήσει με τις downtempo μελωδίες της το indie κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού. O Guardian τους χαρακτήρισε ως «μια μπάντα που θα σε κάνει να χαίρεσαι που είσαι λυπημένος και που θα σε στοιχειώσει» και σύγκρινε την ερμηνεία της Sarah P με εκείνη της Tracey Thorn (φωνή των Everything but the Girl ανάμεσα σε άλλα) και της Sarah Cracknell των Saint Etienne. Οι Keep Shelly in Athens παίζουν downtempo electronica, ατμοσφαιρική και ονειρική. Δεν πολυδείχνουν τα πρόσωπά τους, δεν

λένε τα ονόματά τους, δεν δίνουν συνεντεύξεις από κοντά, είναι λακωνικοί. Είναι απλώς η Sarah P και ο RΠЯ που παίζουν μουσική. Για την εμμονή των ανθρώπων με τα ονόματα και τα πρόσωπα θεωρούν πως μέχρι ένα σημείο είναι κατανοητό, αλλά κάποιοι το παρακάνουν. «Οσον αφορά εμάς, πιστεύουμε πως το μόνο που μετράει είναι η μουσική. Τίποτε άλλο». Το πρώτο τους EP, το “In Love with Dusk”, έχει κυκλοφορήσει εδώ και τέσσερις μήνες. Πριν από έναν περίπου μήνα κυκλοφόρησε το 7ιντσο single, με τίτλο “Hauntin’ Me”. Με πληροφορούν για την επόμενη κυκλοφορία. «Θα ακολουθήσει μια συλλογή με προηγούμενα κομμάτια μας σε κασέτα στην πολύπαθη πλέον Ιαπωνία σε περίπου ένα μήνα από τώρα».

ª…³ÀŽ„Àn¸”Š½¸¸±‘‰ Οι Keep Shelly in Athens ζουν στην Κυψέλη και την αγαπάνε. Το όνομά τους, πέρα από τη συνήχησή του με την Κυψέλη ίσως έχει κι άλλο νόημα, «αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα», λένε. Αυτό που τους εμπνέει πρώτα-πρώτα στην περιοχή είναι οι

αναμνήσεις τους. Η αγαπημένη τους βόλτα είναι από το σπίτι τους μέχρι το Πεδίον του Αρεως. Οταν τους ρωτάω αν θα προτιμούσαν να ζουν σε ένα ρετιρέ στη Φωκίωνος ή στο σπίτι του Γκάτσου στη Σπετσών, με εκπλήσσουν. «Σε ρετιρέ στη Μαυροματαίων. Η Μαυροματαίων μάς θυμίζει τις ταινίες του Λογοθετίδη, εκεί άλλωστε γυρίστηκαν πολλές από τις εικόνες της πόλης στις ταινίες του. Εκεί κοντά έμενε κι εκείνος, στην πλατεία Αγίου Γεωργίου. Εδώ έμενε και η παρτενέρ του, μεγάλη κυρία του θεάτρου και των Αθηνών, Ιλια Λιβυκού. Απέναντι, ο ιστορικός Πανελλήνιος». Πιστεύουν ότι αυτό που λείπει από την Κυψέλη είναι... οι Κυψελιώτες. Σύμφωνα με το ντουέτο, όλοι έφυγαν για Βριλήσσια, Πεντέλη, Γέρακα. «Οπου φύγει, φύγει», αναφέρουν χαρακτηριστικά. Οι δυο τους όμως είναι ακόμα εδώ. Δημιουργούν, βολτάρουν, παρατηρούν. Οταν κατεβαίνουν με το τρόλεϊ στο Κέντρο, το μάτι τους σταματάει στα καλοντυμένα κορίτσια και αγόρια που περιμένουν επίσης το τρόλεϊ για να πάνε στα ραντεβού τους. Είναι, φαίνεται, από εκείνους που βλέπουν τις κρυμμένες ομορφιές

του αστικού τοπίου. Πολλοί τους έχουν χαρακτηρίσει ως chillwave. Οι ίδιοι δηλώνουν πως καταλαβαίνουν για ποιο λόγο υπάρχουν, αλλά ότι οι ταμπέλες πάντα στενεύουν τα πράγματα. Λένε πάντως πως παίζουν ηλεκτρονική μουσική συνήθως χαμηλών τόνων bpm. Μου λένε πως γράφουν από μια εσωτερική ανάγκη να αναπληρώσουν τις ελλείψεις τους και θέλουν με τη μουσική τους να εκφράσουν τα ανθρώπινα συναισθήματα. Η μουσική τους θα μπορούσε να είναι μουσική για κορίτσια που ερωτεύονται, για αγόρια που κλαίνε, για παιδιά που τρώνε παγωτό. «Ολοι αυτοί μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια πλατεία. Μουσική για όλους αυτούς και όχι μόνο». Οταν, πάντως, τους ρωτάω αν τους ευχαριστεί το ότι το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό ακούγοντας τη μουσική τους είναι ο ήλιος, εκείνοι απαντούν: «Απόλυτα. Εχουν γράψει μέχρι τώρα πολλά για τη μουσική μας, κανείς δεν το έθεσε τόσο φωτεινά». À¶rŽ…¸À»•¸‰¸‡r„

¹s&/À É¡œâ©œ˜©…ÒŒŒ‹œ˜ ©©Ð‹šœá˜¡ © ˜“©*DDO©2GDKKX©HM© SGDMR© œ˜“pÒ¢˜—œ‹“©‘“‹©KHUD©›œ˜©!HNR© „“š‹“™Ÿ© ©•Ò¢“©›œ˜©{–‹á›“˜©œ˜¡©-NSGHMF©#@XR©$UDMS


30 ȂǹȇȉǿȅȊ


24¿ªlÀÀ Ολοι οι λαοί της γης εργάζονται για λίγες, περισσότερες ή πάρα πολλές ώρες την εβδομάδα. Σε έναν ταχύτατα εξελισσόμενο κόσμο, ποια ήθη και έθιμα επηρεάζουν το εργασιακό ωράριο; Ταξιδέψαμε ανά την υφήλιο αναζητώντας στοιχεία. »Š”Àµ…ŒƒŠ”ÀªŠ½‹ˆ¸

Το τεύχος του περιοδικού Monocle του μήνα Μαρτίου φιλοξένησε μια «μονογραφία» σχετικά με τα ωράρια εργασίας ανά την υφήλιο. Κάποιος θα φανταζόταν ότι άγνωστες και τρομακτικές οικονομικές έννοιες θα καθόριζαν τις εργατοώρες. Τα πράγματα όμως δείχνουν να είναι πιο απλά. Και όχι απλοϊκά. Πιο ανθρώπινα τελικά. Αφού, περιέργως πώς, σε μια -σχετικά- ενοποιημένη παγκόσμια οικονομία, τα ήθη, τα έθιμα αλλά και το κλίμα μιας χώρας είναι καθοριστικοί παράγοντες. Ακόμα και για το ωράριο ενός υπαλλήλου. Το «9 με 5» αντιμετωπίζεται στην πλειονότητα του δυτικού κόσμου ως ένα δεδομένο δικαίωμα. Σε ένα οικονομικό σύστημα, μάλιστα, που τείνει να αυξάνει το ωράριο λειτουργίας πολλών υπηρεσιών, μέχρι πρότινος κανείς δεν αναρωτιόταν πώς θα ήταν εάν ξαφνικά αυτό άλλαζε. Ποιος Αθηναίος θα φανταζόταν άλλωστε, τη δεκαετία του ’80, ολοήμερα μίνι μάρκετ ανοιχτά 365 ημέρες το χρόνο; Εχει ο καιρός γυρίσματα. Η έννοια του ευέλικτου ωραρίου επανήλθε πρόσφατα. Και συζητιέται έντονα. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές πραγματώνεται διαστρεβλωμένα. Συχνά, το ευέλικτο ωράριο ισούται με πολυπραγμοσύνη (αγγλιστί: multitasking) και απλήρωτες υπερωρίες. Εμπειροι μάνατζερ, ενημερωμένοι συνδικαλιστές αλλά και φιλότιμοι εργαζόμενοι αδυνατούν συχνά να αντιληφθούν μια απλή αλήθεια: ότι βασικό ρόλο δεν παίζει η ποσότητα των ωρών, αλλά η παραγωγικότητα και η ποιότητά τους. Παρ’ όλες όμως τις σημαντικές αλλαγές που συντελούνται, οι λαοί φαίνεται να αλλάζουν συνήθειες δύσκολα. Αφού το ωράριο σε κάθε χώρα θεωρείται πατροπαράδοτο. Οι επισημάνσεις του Monocle μάς έδωσαν τροφή για σκέψη. Ακολουθεί ένα ταξίδι σε εργασιακά ήθη και έθιμα διαφορετικών χωρών. Με πυξίδα το ωράριο. Και διάθεση εξιστόρη-

σης μια παγκόσμιας καθημερινής ιστορίας. Προσδεθείτε. Ξεκινάμε.

7ORKINGÀALLÀOVERÀTHEÀ7ORLD Ο οικονομολόγος John Maynard Keynes (1883-1946) είχε κάνει μια αισιόδοξη πρόβλεψη: Τον 21ο αιώνα θα χρειάζονταν μόνο 15 ώρες εργασίας την εβδομάδα ανά άτομο. Δυστυχώς, δεν επιβεβαιώθηκε ούτε στα πιο ευνοϊκά όνειρα επιστημονικής φαντασίας. Αντίθετα, οι αγορές τρέχουν σαν τρελές όλο το 24ωρο. Και συχνά μαζί τους και οι εργαζόμενοι. Οι λαοί στέκονται απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα με βάση την ιδιοσυγκρασία τους. Και πώς να μοιάζει άραγε το «μεροδούλι, μεροφάι» του μέσου εργαζόμενου στις διαφορετικές γωνιές της γης; Ο Tuomas μετακόμισε πρόσφατα στο Ελσίνκι. Θέλησε να ακολουθήσει το όνειρό του στον προγραμματισμό υπολογιστών. Είναι καλός, απλά του αρέσει η μπίρα λίγο παραπάνω. Οι πρώτες δύο ώρες στο γραφείο περνάνε, συνήθως, με συντροφιά τον πονοκέφαλο. Είναι όμως εργατικός, δεν τα παρατάει. Κάθεται μετά τις 5 το απόγευμα κάθε μέρα. Να αναπληρώσει το χαμένο έδαφος. Δυστυχώς έχουν ήδη αρχίσει οι ψίθυροι από τους συναδέλφους του. Δουλειά μετά τις 5; Πράγμα ανήκουστο για τους Φινλανδούς. Θεωρούν εκείνες τις ώρες αντιπαραγωγικές. Ο Gary ζει και εργάζεται στο Λίβερπουλ. Από πάντα. Πρώην hipster, νυν γιάπης. Τα εφηβικά του απογεύματα ήταν γεμάτα από τις μυρωδιές του λιμανιού. Από καιρού εις καιρόν τις θυμάται ακόμα, πλημμυρίζουν το μυαλό του. Μετά ξανακοιτάει τα e-mail του στο laptop. Η κοπέλα του τον ρωτάει: «Θα έρθεις να ξαπλώσεις, αγάπη μου;» «Ναι, μωρό μου, τώρα σε δύο

λεπτά», απαντάει. Η ώρα είναι 12 τα μεσάνυχτα. Κάποιοι άνθρωποι δεν ξέρουν πότε να σταματήσουν. Στη Μεγάλη Βρετανία -όλο και συχνότερα πια- παρατηρείται το φαινόμενο της «ολοήμερης» εργασίας. Η τεχνολογία και το διαδίκτυο, ενώ βρίσκονται στην υπηρεσία του ανθρώπου, έχουν μετατρέψει μεγάλες μάζες του πληθυσμού σε ανθρώπινα ρομπότ. Τώρα με το ίντερνετ, πάντα υπάρχει λίγος χρόνος για λίγη δουλειά ακόμη. Από το σπίτι.

31 :::0(75232/,61(:6*5



Και να ήταν μόνο οι Βρετανοί... Πριν από δύο μήνες έψαχνα απεγνωσμένα την Isabelle στο τηλέφωνο. Η ομάδα χορού που μανατζάρει θα ερχόταν στην Αθήνα. Υπήρχε deadline αεροπορικών εισιτηρίων. Σε μισή ώρα. Εσπασα τα τηλέφωνα να τη βρω. Απλά άφαντη. Μετά έμαθα ότι ήταν σε lunch break. Και όταν οι Γάλλοι λένε “lunch break”, εννοούν ότι κλείνουν τα κινητά, ότι τρώνε δύο ώρες σαν

άνθρωποι, πίνοντας ίσως και ένα ποτήρι κρασί. Και όχι, δεν τρώνε ένα κρύο σάντουιτς μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Στο Παρίσι το μεσημεριανό διάλειμμα είναι ιερό. Και είναι διάλειμμα, όχι τυπικά, αλλά ουσιαστικά. Ο Andres ξεφόρτωσε την τελευταία κασέλα στην αγορά της Βαρκελώνης. Κουρασμένος, η ώρα 7 το απόγευμα. Θα πάει για μια γρήγορη μπίρα με τα «παιδιά από τη δουλειά». Μετά, επιστροφή στο σπίτι. Τον περιμένει ο μικρός του, βραδιά Champions League με την αγαπημένη τους Μπάρτσα. Αναρωτιέται εάν έχει αξία να κάνει «σιέστα» 3 με 5. Μήπως τελικά θα ήταν καλύτερο να πηγαίνει σπίτι δυο ώρες νωρίτερα; Μετά το ξανασκέφτεται. «Μπα...» μονολογεί. Μπορεί να πιστεύουμε ότι η συνήθεια αυτή είναι προαιώνια στους μεσόγειους γείτονές μας, έρευνες δείχνουν όμως ότι πρόκειται για έθιμο που παγιώθηκε τη δεκαετία του ’30. Στη ρημαγμένη οικονομικά Ισπανία, οι άνθρωποι κοιμούνταν δύο ώρες το μεσημέρι. Για να πάνε μετά στη δεύτερη δουλειά τους, δεν τα έβγαζαν πέρα αλλιώς. Μιλώντας για συνήθειες που πεθαίνουν δύσκολα. Mια ατζέντα στο Τόκιο αναγράφει «ώρα 1:45 μμ.: Meeting εταιρικών στελεχών. Ωρα 5:20 μμ.: Σχεδιασμός στρατηγικής μάρκετινγκ. Ωρα 8:30 μμ.: Follow up σε emails. Ωρα 11:45 μμ.: Ελεγχος όλων των σημερινών αρχείων για τυχόν λάθη. Ωρα 3:15 πμ.: Τέλος εργασιών». Ο Hidetoshi είναι έτοιμος να κοιμηθεί. Για τέσσερις ώρες. Κάτω από το γραφείο του. Θα είναι όρθιος στις 7 η ώρα το πρωί για να δουλέψει και πάλι. Νιώθει την εταιρεία οικογένειά του. Πρέπει να προσπαθήσει ακόμα πιο πολύ. Σε

δύο μήνες από τώρα, ο Hidetoshi θα παρουσιάσει σημάδια υπερκόπωσης. Δεν θα τους δώσει σημασία. Σε τρεις μήνες από τώρα θα είναι κλινικά νεκρός. Από την πολλή δουλειά. Απίστευτο και όμως ιαπωνικό φαινόμενο. Ο συμπαθής λαός, που ζει δραματικές στιγμές αυτή την ώρα, χρησιμοποιεί τη λέξη “karοshi”. Που μεταφράζεται (ελεύθερα) ως ο θάνατος από την εργασιακή υπερκόπωση. Μια αιτία θανάτου καθόλου άγνωστη στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

·±Ž‘ÀŽ„‰À‹¸±­¸ Το υπερηχητικό τζετ που μας ταξίδεψε ανά τον κόσμο προσγειώνεται στην ελληνική πραγματικότητα. Στο εργασιακό «κάθε μέρα» που βιώνουμε όλοι μας. Και εγείρονται διάφορα ερωτήματα. Η εικόνα μας προς το εξωτερικό, συχνά, είναι αυτή του τεμπέλη πονηρού Ελληνα. Ομως τα φαινόμενα απατούν. Σε άρθρο της Wall Street Journal για το μήνα Φεβρουάριο, παρουσιάζονται στατιστικά στοιχεία που τοποθετούν τους Ελληνες εργαζόμενους στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ενωσης βάσει των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας. Παράλληλα, ο βασικός μισθός είναι από τους χαμηλότερους της ζώνης του ευρώ, ιδιαίτερα ανάμεσα στα παλιά κράτημέλη της Ενωσης. Και σίγουρα οι εργασιακές ελληνικές συνθήκες δεν είναι οι καλύτερες δυνατές. Τα έντονα φαινόμενα πελατειακών σχέσεων και διαφθοράς δεν είναι ότι απουσιάζουν από τους εταίρους μας, μα εδώ εν Ελλάδι κάνουν θραύση. Βέβαια, πάντα θα έχουμε το φως. Που παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μας. Και στις δουλειές μας. Οταν στην πατρίδα μας περάσει ο χειμώνας, ανοίγει η καρδιά σου με τον ήλιο του Αιγαίου. Και θέλεις να ζήσεις έξω από τους τέσσερις τοίχους του γραφείου ή του σπιτιού σου. Δεν ψάχνεις μια pub να κρυφτείς από το βροχερό καιρό. Και ας έχεις δουλέψει -κατά μέσο όρο- παραπάνω ώρες από έναν Ολλανδό.


32 ȂǹȇȉǿȅȊ


{Š|IJŒ‡€IJŠˆ‹IJ |w€‡|ˆ ‹IJ&'.1 Ακολουθήσαμε τον Αθηναίο hipster, είδαμε με τι μοιάζει, τι του αρέσει να κάνει, καταγράψαμε τα μέρη που συχνάζει και αναρωτηθήκαμε για το ρόλο του στη ζωή της urban Αθήνας.


»„’Àj…®‰„’À°Š”ƒ…¸­r‡„ Οταν ο όρος hipster γεννιόταν στην Αμερική το 1940, οι ερμηνείες για την καταγωγή του ήταν δύο. Κάποιοι υποστήριζαν πως προέρχεται από τη λέξη “hop”, που χρησιμοποιούνταν στην αργκό για το όπιο, ενώ κάποιοι άλλοι πίστευαν πως έχει τις ρίζες της στη δυτικο-αφρικανική λέξη “hipi”, που περιφραστικά σημαίνει «να ανοίγεις τα μάτια κάποιου». Και αν για τον Κέρουακ ο hipster ταυτίστηκε με «την Αμερική που υψώνει το ανάστημα και τη φωνή της, που βρίσκεται παντού αλητεύοντας και κάνοντας οτοστόπ, συνθέτοντας ένα σύνολο χαρακτήρων μιας ιδιαίτερης πνευματικότητας», ο Αθηναίος hipster προς το παρόν περιορίζεται στο να διατυπώνει και να βρίσκει την άποψη και τη φωνή του στο blog του -μπορεί να έχει και περισσότερα από ένα, και σε αυτή

την περίπτωση σίγουρα στο ένα από αυτά γράφει μαζί με μια φίλη του- και πιθανόν σε κάποιο free press. Ασχολείται με τη φωτογραφία, ακούει πολλή μουσική -ίσως να γρατζουνάει και ο ίδιος μια κιθάρα- και αν δεν έχει καλλιτεχνική, έχει τουλάχιστον μια καλλιτεχνίζουσα ιδιοσυγκρασία. Η αναβίωση του όρου στα ’90s και ’00s, λοιπόν, βρίσκει τον hipster να ανήκει μάλλον στα μεσαία κοινωνικά στρώματα, να αγαπά την εναλλακτική μουσική και τον ανεξάρτητο κινηματογράφο, γενικά να τρέφει αντιπάθεια για το mainstream και να έχει μία ελαφριά τάση προς το ρετρό. Στην Αθήνα του 2011, θα τον συναντήσατε σίγουρα να πίνει κονιάκ στο Use της πλατείας Καρύτση, συνήθως είναι φίλος με τον dj ή παίζει και ο ίδιος μουσική εκεί μια στο τόσο. Τις Πέμπτες θα τον βρείτε να πίνει Τζιν Τόνικ στο Key της Πραξιτέλους, όπου

θα επισκεφθεί ταυτόχρονα μια έκθεση φωτογραφίας. Εντάξει, Πέμπτη μπορεί να βρίσκεται και σε μία από τις στοές της Λέκκα, Capu, Αμπάριζα ή Huge. Απολαμβάνει επίσης την έννοια του πολυχώρου, όπως το Black Duck -αν δεν είναι καπνιστής- ή το Six D.o.g.s. της Αβραμιώτου, όπου θα χαιρετίσει τον Κωνσταντίνο, θα παραγγείλει το ποτό του στο μπαρ και θα επισκεφθεί για λίγο το συναυλιακό χώρο να δει τι παίζει. Σε μια πιο κουλ εκδοχή, θα παραγγείλει πάλι το ποτό του από το μπαρ, αλλά θα πάει δίπλα, για να παρευρεθεί σε μία παρουσίαση βιβλίου. Πώς θα τον αναγνωρίσετε; Δεν είναι δύσκολο. Είναι ανάμεσα στα 25 με 35. Φοράει γυαλιά με κοκκάλινο σκελετό, καπέλο ή μπερέ και φουλάρι. Γενικώς, του αρέσουν τα ρούχα και τα αξεσουάρ. Και τα gadgets. Εχει iPhone ή Blackberry και

33 :::0(75232/,61(:6*5


¼jsÀni°Àjs¼¹iojªj¹À·¿°À´jµj»i¹ »„’À°Š‚±¸’Àk®¸

-σύμφωνα με πηγές που εμπιστεύομαι- δεν δένει ποτέ τα κορδόνια του. Απαραίτητο στοιχείο της γκαρνταρόμπας του είναι ένα ζευγάρι All Star σε έντονο χρώμα και φυσικά ψαγμένα T-shirts. Είναι φιλικά προσκείμενος σε αριστερές πολιτικές θεωρίες και σε διάφορες πρωτοβουλίες πολιτών, ενημερώνεται για όλα όσα συμβαίνουν στην πόλη, από dj sets, συναυλίες και προβολές μέχρι Meet Markets και ποδηλατοδρομίες, και από παρουσιάσεις βιβλίων στο Floral μέχρι Lunch Street Parties. Βέβαια, εκείνος για φαγητό προτιμάει το Barbara’s Food Company της Μπενάκη και τώρα τελευταία το νεοσύστατο CV στην Κωνσταντινουπόλεως στο Γκάζι, που κάθε μήνα φιλοξενεί στους τοίχους του και μια διαφορετική έκθεση. Στο Γκάζι θα περάσει αργότερα και μια βόλτα από το Hoxton, αν είναι Σάββατο μπορεί να έχει επισκεφθεί προηγουμένως το Bios -αφού, όπως είπαμε, του αρέσουν αυτού του είδους οι πολυχώροι που στεγάζουν νέα καλλιτεχνικά εγχειρήματα- και να έχει παρακολουθήσει μία παράσταση πειραματικού θεάτρου, την οποία και θα κάνει tweet από το iPhone ή θα την κάνει post στο status του στο Facebook. Την επόμενη ημέρα μπορεί και να την αναφέρει στην εκπομπή που διατηρεί σε διαδικτυακό ραδιόφωνο. Το διαδίκτυο είναι

αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του, τόσο για την επικοινωνία του όσο και για ενημέρωση. Εχοντας περάσει σίγουρα από ένα πανεπιστήμιο -άσχετα αν έχει αποφοιτήσει ή όχι-, ο hipster της Αθήνας είναι ένα γνήσιο παιδί της εποχής του, δηλαδή του μεταμοντερνισμού και της μετα-καπιταλιστικής περιόδου. Αυτό που τον διαφοροποιεί από άλλα ρεύματα και τάσεις και αυτό που αυξάνει το βεληνεκές της κουλτούρας του είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά, με ένα νέο πλέον τρόπο. Αυτή είναι και η δυναμική του, που θα πρέπει όμως να αξιοποιήσει, αν δεν θέλει να γίνει μία ακόμα αυτιστική γκροτέσκα φιγούρα στο αστικό τοπίο της πρωτεύουσας. Εν κατακλείδι, μιλάμε για μια σύγχρονη υποκουλτούρα, που είναι όμως αρκετά δύσκολο να οριστεί και να περιοριστεί, ακριβώς λόγω του πλήθους των στοιχείων που την συνθέτουν τόσο τώρα, όσο και από τις απαρχές της· παρόλα αυτά, το αφρικανικό “hipi” ίσως και να μπορέσει να δικαιολογήσει την καταγωγή του όρου, το μόνο σίγουρο είναι πως θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια. Οι εναλλακτικές -ή ακόμα καλύτερα- οι μεταεναλλακτικές αναζητήσεις στο χώρο της τέχνης, της διασκέδασης, της ενημέρωσης, της καθημερινότητας, είναι από μόνες τους σημαντικές παράμετροι που θα συμβάλουν στο να εφευρεθούν νέοι τρόποι και στο να αλλάξουν τα πράγματα, γιατί, από ό,τι φαίνεται ως τώρα, μάλλον ο απλός επαναπροσδιορισμός τους δεν αρκεί.

Μία πάγια τάση των ερασιτεχνών κοινωνιολόγων παρατηρητών της ποπ κουλτούρας της Αθήνας δηλώνει με μανία εδώ και καιρό ότι δεν υπάρχουν πια φυλές στην πόλη. Οτι μιλάμε για τάσεις ίσως, για μόδες, για ομάδες ανθρώπων με παρόμοια αλλά όχι κοινά χαρακτηριστικά. Η αλήθεια είναι ότι δεν μας ενδιαφέρει να το ονομάσουμε, αλλά να το καταλάβουμε. Η μανία του σύγχρονου νεαρού Αθηναίου να επιστρέψει στο κέντρο της πόλης δεν είναι ακριβώς δική του ιδέα, αλλά το αποτέλεσμα μιας γενικότερης ευρωπαϊκής τάσης. Και επειδή ο σημερινός Αθηναίος διαβάζει πολύ, έχει ταξιδέψει και έχει σπουδάσει στο εξωτερικό, έχει φέρει την τάση αυτή και στη δική μας πόλη. Μιλάμε κυρίως για 200-300 επιδραστικές φιγούρες που κυκλοφορούν στο Ιστορικό Κέντρο και παρασύρουν τη νυχτερινή ζωή σε αυτά τα urban μονοπάτια. Εν τω μεταξύ, η εικόνα του alternative δυτικού προφίλ των hipster στα στενά της παλιάς Αθήνας, σε συνδυασμό με τους δεκάδες μετανάστες που συνήθως τριγυρνούν για εντελώς διαφορετικούς λόγους στα ίδια σοκάκια, συνθέτουν μια περίεργη εικόνα: την κλασική εικόνα μιας μητρόπολης, την εικόνα ενός ογκώδους αστικού οικοδομήματος με ετερόκλητες στιγμές και ερεθίσματα. Το βασικότερο ίσως στοιχείο, αυτό που ξεφεύγει από το περιγραφικό όριο των hipster, είναι αυτή η φιλικότητά τους με τα καλλιτεχνικά. Είτε απλά λόγω στιλ είτε από ειλικρινές ενδιαφέρον, αυτός ο νέος Αθηναίος που κυκλοφορεί στην πόλη εδώ και ένα χρόνο περίπου λατρεύει τις εκθέσεις, τα live, το θέατρο, τα φεστιβάλ. Για χάρη του ίσως, επειδή επιτέλους υπάρχει ένα ζωηρό κοινό, το κέντρο της πόλης μας έχει ένα φρέσκο πολιτιστικό χαρακτήρα. Από εκεί και πέρα, αν αυτό λέγεται φυλή ή τάση ή μόδα ή τίποτα, πραγματικά λίγο μας ενδιαφέρει. Είναι σίγουρα μια κατάσταση, μια εξέλιξη.


34 ȂǹȇȉǿȅȊ


»iÀmi¹stuªµ¹iÀªtuviÀ »tuÀiu»tmªi»tªi

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως οι αυτοκρατορίες χτίζονται. Υπάρχουν και κάποιοι ωστόσο που πιστεύουν ότι οι αυτοκρατορίες... ράβονται. Ρωτήστε τον 9ο πλουσιότερο άνθρωπο στον κόσμο. Τον Amancio Ortega, ιδρυτή των καταστημάτων Zara. Παράθεση επεξήγησης της λέξης «ζάρα» από λεξικό της νεοελληνικής: «Zάρα η [zara] (συνήθ. πληθ.): α. για μικρές πτυχές σε ύφασμα (δέρμα κτλ.) που δεν είναι καλά τεντωμένο ή σιδερωμένο· ζαρωματιά. β. για μικρές πτυχές στο δέρμα, ιδίως του προσώπου, του λαιμού και των χεριών (πρβ. ρυτίδα)». Ολα τα παραπάνω ίσχυαν πριν από το 1993. Διότι ύστερα από αυτήν τη χρονιά, η συγκεκριμένη λέξη έπαψε να παραπέμπει σε τσαλακώματα, αποτυχημένες νοικοκυρές και ρυτίδες. Μετά το 1993, όταν ακούς «ζάρα», το μυαλό σου πάει αυτόματα σε casual παντελόνια, τζιν και φούτερ, παπούτσια και πουλόβερ, φούστες, φορέματα, αξεσουάρ. Και δεν συμμαζεύεται. Στην κυριολεξία δεν συμμαζεύεται! Μια και σε όποιο κατάστημα Zara και αν βρεθείς, τα ρούχα που δοκιμάζουν με μανία και με ιλιγγιώδεις ρυθμούς οι πελάτες βρίσκονται συνεχώς πεταμένα από εδώ και από εκεί. Είναι και η ακαταστασία μέσα στα... σήματα κατατεθέν που τη διακρίνουν, βλέπετε. Κατά τα άλλα, η πλέον επιτυχημένη αλυσίδα καταστημάτων ρουχισμού στον κόσμο, στηρίζει τα πάντα στην απόλυτα τακτοποιημένη επιχειρησιακή της οργάνωση. Ας όψεται ο 74χρονος πλέον Ισπανός Amancio Ortega. Οταν ήταν πιτσιρίκι, ήταν το παιδί

για τα θελήματα ενός ράφτη. Εκεί ήταν όμως που έμαθε να αυτοσχεδιάζει και κυρίως να αντιγράφει. Βασιζόμενος στην αντιγραφή, λοιπόν, έχτισε την αυτοκρατορία του. Ανοίγοντας το πρώτο κατάστημα το 1975 στην πόλη Λα Κορούνια της Βορειοδυτικής Ισπανίας, άρχισε να κοπιάρει ακριβά μοντέλα διαθέτοντάς τα σε πολύ χαμηλές τιμές στο ευρύ κοινό. Δέκα χρόνια μετά, δημιούργησε τον όμιλο Inditex, ο οποίος πέρα από τη Zara περιλαμβάνει πλέον και άλλες γνωστές επωνυμίες, όπως (μεταξύ άλλων) τις Bershka, Pull&Bear, Massimo Dutti, Stradivarius. Σήμερα, ο όμιλος -τα καθαρά κέρδη του οποίου κυμαίνονταν την τελευταία διετία κοντά στα 3 δισ. ευρώ- διαθέτει περισσότερα από 5.000 καταστήματα σε 77 χώρες, ενώ συνολικά απασχολεί περί τους 93.000 υπαλλήλους. Στην Ελλάδα λειτουργούν περισσότερα από 150 καταστήματα, τα οποία πλέον είναι συνυφασμένα με το κομψό νεανικό ντύσιμο. Μπορεί η ποιότητα σε κάποια προϊόντα να μην είναι και η καλύτερη, αλλά ποιος ενδιαφέρεται, όταν με ελάχιστα χρήματα μπορεί να ανανεώνει την γκαρνταρόμπα του κάθε τρεις και λίγο; Με την πιο γοργά αναπτυσσόμενη αλυσίδα στον κόσμο ασχολήθηκε σε ένα από τα τελευταία του τεύχη και ο “Economist”. Προσπαθώντας να ερμηνεύσει την κυριαρχία του ομίλου έναντι

άλλων μεγαθηρίων του χώρου, όπως η H&M, καταγράφει μερικά από τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα. Εν αρχή ην η ταχύτητα, μια και χρειάζονται μονάχα 4 εβδομάδες (ή και λιγότερο) για να βρεθεί μια ιδέα υλοποιημένη στα ράφια, τη στιγμή που οι ανταγωνιστές της χρειάζονται μήνες. Επίσης ξεχωρίζει για την άψογη συνεργασία των επιμέρους καταστημάτων με τα κεντρικά. Οταν ένα προϊόν δεν πουλάει στα όρια μιας εβδομάδας, τότε αποσύρεται από τα ράφια, ακυρώνονται οι επιπλέον παραγγελίες και προωθείται άμεσα ένα νέο σχέδιο που το αναπληρώνει. Η διείσδυσή της στις αγορές μέσω διαδικτύου, οι ελάχιστες διαφημιστικές δαπάνες και η επιλογή εμβληματικών κτιρίων για να στεγάσει τα καταστήματά της, αποτελούν μερικούς ακόμη λόγους που βοήθησαν στην εδραίωση της παντοκρατορίας της Inditex και της πρωτότοκης κόρης της Zara. Τον Ιούλιο ο Ortega δίνει τη σκυτάλη στον μέχρι σήμερα νούμερο 2 του ομίλου, τον 47χρονο οικονομολόγο Pablo Isla. Οσο ο τελευταίος φροντίζει να ανανεώνει τις ενδυματολογικές μας επιλογές σε εβδομαδιαία (!) βάση, κρατώντας παράλληλα τις τιμές χαμηλά, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Η «μασημένη τροφή» που του αφήνει ο προκάτοχος δύσκολα χάνει τη γεύση της. s±‰Š’Àª„…‰…Œ„’

35 :::0(75232/,61(:6*5


tÀ°unnivt°À »tuÀsjis¹mtu j·¹vj¹ªj¹sÀ

ɖߔ‹—Žš˜Ÿ© Ð{šß‘“‹——’Ÿ Ž“¡ä—ž—© ›äpŒ˜¡–˜Ÿ© œ’Ÿ©œ‹“šá‹Ÿ© cˆ’“‹•ßŸ© ˗“› 䛏“Ÿ©ÉËi Ανταγωνιστικότητα. Δεν υπάρχει άλλη λέξη που να περιγράφει καλύτερα τη βασικότερη ανάγκη των εταιρειών σήμερα. Για να μπορέσεις να πετύχεις, είτε κατασκευάζεις εφαρμογές για κινητά είτε έχεις e-shop και πουλάς τα προϊόντα της οικογενειακής σου επιχείρησης, πρέπει να βελτιώνεσαι διαρκώς και να προσαρμόζεσαι στις απαιτήσεις των καιρών. Βασισμένη σε αυτήν τη λογική, η «Ψηφιακές Ενισχύσεις ΑΕ», μία ανώνυμη εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, λειτουργεί με σκοπό να βοηθήσει ελληνικές επιχειρήσεις να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες και να γίνουν πιο εξωστρεφείς. Πολλά προγράμματα ήδη «τρέχουν» και, όπως μας λέει ο διευθύνων σύμβουλός της κ. Αλέξανδρος Μπρέγιαννης, η ανταπόκριση είναι πολύ μεγάλη. Οι ενδιαφερόμενοι είναι κυρίως νέοι άνθρωποι που θέλουν να βάλουν την τεχνολογία στις δουλειές τους. «Το 60-70% των αιτήσεων που δεχόμαστε είναι από μια νεότερη γενιά επιχειρηματιών. Ο 50άρης και ο 60άρης δύσκολα θα έρθει σε εμάς για να επενδύσει σε Wi-Fi, σε εφαρμογές που έχουν να κάνουν με ηλεκτρονική τιμολόγηση ή ψηφιακή σήμανση», υποστηρίζει. Αυτή την περίοδο υλοποιούνται δύο δράσεις, μία για το λιανικό εμπόριο και μία για τους παρόχους ψηφιακού περιεχομένου. Στην πρώτη περίπτωση ιδιώτες βοηθιούνται να μπουν στο

Οι «Ψηφιακές Ενισχύσεις» κάνουν ακριβώς αυτό που υπόσχεται το όνομά τους: βοηθούν νέους επιχειρηματίες και εταιρείες να εξελιχθούν τεχνολογικά. χώρο του online shopping, ενώ στη δεύτερη «παραδοσιακοί» εκδότες ενισχύονται για να περάσουν στα ψηφιακά έντυπα. Μέσα στο καλοκαίρι όμως αναμένονται και νέες προκηρύξεις με σκοπό την περαιτέρω ενδυνάμωση της νεανικής επιχειρηματικότητας. «Στόχος μας είναι να δοθεί ώθηση σε νέους ανθρώπους που εργάζονται στην ανάπτυξη εφαρμογών και δειλά-δειλά ξεκινούν την επιχείρησή τους», τονίζει. Το σχέδιο περιλαμβάνει τη διανομή τεχνολογικού κουπονιού σε εταιρείες, το οποίο θα μπορούν να το εξαργυρώσουν σε άλλες επιχειρήσεις ενταγμένες στο πρόγραμμα, που θα κατασκευάζουν ιστοσελίδες ή mobile εφαρμογές. «Φυσικά θα προτιμηθούν οι καινοτόμες ιδέες». Μεγάλο πλεονέκτημα των ενισχύσεων είναι πως δεν εμπλέκονται ενδιάμεσοι φορείς, όπως τράπεζες. Καταθέτει κάποιος το επενδυτικό του σχέδιο, αξιολογείται με μια σειρά από αντικειμενικά κριτήρια και αποφασίζεται αν θα ενταχθεί ή όχι

στην ενίσχυση. Αν η απάντηση είναι θετική, λαμβάνει μια προκαταβολή 35% και με την ολοκλήρωση της επένδυσης γίνεται η κάλυψη όλου του ποσού. Ο επιχειρηματίας, βέβαια, καλείται να συνδράμει με ένα 30% ή 40%, με τους ελέγχους για την πιστοποίηση της επένδυσης να είναι διαρκείς. Γι’ αυτό και οι υπεύθυνοι δεν θέλουν, όπως λένε, να μείνουν μόνο στη λογική της επιδότησης. «Οι ενισχύσεις είναι συμπληρωματικές και δεν πρέπει να πηγαίνουν σε άχρηστες επενδύσεις, όπως servers και υπολογιστές που μένουν σε μια γωνιά». Ζητούμενο είναι να αναπτυχθεί περισσότερο η παροχή υπηρεσιών, το “software as a service”. «Ξέρουμε πως δεν θα λύσουμε όλα τα προβλήματα της αγοράς. Δίνουμε όμως ένα κίνητρο στις εταιρείες να αναπτύξουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και να ανοιχτούν σε μεγαλύτερο καταναλωτικό κοινό». Ài‰­³¸’Àµ…¸‰‰‹Š”ˆŠ’


~ŽŠ”“—‡š¨wœ™¨‡wʨя‡¨Œ™—Å ¨Ç“‡š¨µÆ˕ŠÆš¨ —Žš¨»Æœ•‘ɇš¨Æ•—ŝ‹¨–—Ž“¨µ™“–—‡“—“ÆËwƒŽ¨—ƨd¸Æ•Æ˝j ¨—ƨ“Çƨ‘Æœ•Š‘ʨǗƚ¨Ð¨ Æ•—Ȩ‹É“‡¨Š‡Š‹ŠÆÑǓŽ¨‹wɖŽš¨–—ƨ´•Å“ ¨—ƨ Œ‡“–—Å“ ¨—ƨ‹•Ñw‡Ì—Å“ ¨—ƨ¶w‡›•Ç“ ¨ —Ž“¨•Ñ‹“ɇ¨‘‡˜”š¨‘‡¨–‹¨wƒ’Çš¨›”•‹š¨‡wʨ —‡¨·‡’‘Å“‡¨ÑǛ•¨—Ž¨·Æ•‹ÆŠœ—‘ȨµÉ“‡

µ‡˜–ÑǓƏ¨Ç™¨‡wʨ—Ž¨ y’œw—ƘȑŽ¨—Æœ¨¶Æ“śƜ ¨ “ÇƏ¨‡wƒ‡ÑˆÅ“Æœ“¨—Æ“¨ ȒÆ¨wƜ¨‹w–‘ÇŒ—Ž‘‹¨ —Ž“¨wʒŽ¨—Æœš¨Ñ‡É¨Ñ‹¨—Ž“¨ œƏŽ¨»Æ¨ÑƜ–‹Éƨ‹—ƏÑŝ‹—‡¨wœ•‹—™Š”š¨‡¨—Ž¨ ыÅ’Ž¨Ç‘˜‹–Ž¨d¶Å›‹š¨‡¨ —Ž“¨»•Æɇ¨z‡‘Ê–‡¨›•Ê“‡¨ “È—‹šj ¨Ž¨ÆwÆɇ¨˜‡¨ ‹‘‡“‡–—‹É¨–—š¨¨w•’ÉƜ¨‘‡¨˜‡¨w‡•Æœ–Å–‹¨ ÑƓ‡Š‘Ũ‡•›‡Ì‘Ũ‡Å’ч—‡¨‡wʨ—Ž“¨É“‡



²ŒwwƏ¨‘ŗƏ‘Ə¨—Æœ¨µ•–—Å“¨w‡ÉÆœ“¨—ƨw‡•‡ŠÆ–‡‘ʨŘ’ŽÑ‡¨—Žš¨µ‹“—•‘Èš¨–Åš ¨c+OK "ORUi¨ Ëь™“‡¨Ñ‹¨—Æœš¨‘‡“Ê“‹š¨ —Æœ ¨Æ¨ÆÑŊ‹š¨‘‹•ŠÉÆœ“¨ wʓ—Æœš¨w‹—”“—‡š¨Ç“‡¨ ‹Ñ–ÑǓƨŠÇ•Ñ‡¨w•ÆˆÅ—Æœ¨ Ñǖ‡¨–‹¨Ç“‡¨wŽÅŠ

¶‡¨œ“‡É‘‡¨‡wʨ—Ž“¨´“ŠÉ‡¨‹Ñɝ‹¨ ŠÆ›‹É‡¨Ñ‹¨wʖÑƨ“‹•Ê¨‘‡—Ũ—Ž“¨ ~‡‘ʖя‡¨ÐÑǕ‡¨¸‹•Æ˨–—š¨¨ ¶‡•—ÉƜ¨¹w™š¨Ç‘‡“‹¨“™–—ʨƨ ¹Ð² ¨w‹•ÉwƜ¨ ¨Š–¨Å“˜•™wƏ¨ Ǖ›Æ“—‡¨‘‡˜ŽÑ‹•“Ũ‡“—ÑǗ™wƏ¨ ы¨w•Æˆ’Èч—‡¨Š‡˜‹–ÑʗŽ—‡š¨‘‡¨ wƏʗŽ—‡š¨“‹•ÆË

²“‡¨‡‹•Ê–—‡—ƨw‹—Å‹¨wœ™¨ ‡wʨ—Ž“¨wœ•‡ÑɊ‡¨—Žš¨ ‹’È“Žš¨–—ƨ»‹Æ—›Æœ‡‘Å“¨ —Æœ¨¶‹‘Æ˨Шw‹•Æ›È ¨ wƜ¨›‡•‡‘—Ž•Ê—‡“¨‡wʨ —Æœš¨—Ç‘Æœš¨™š¨d—ƨ ÑǕƚ¨ÊwƜ¨‹““ȘŽ‘‡“¨ Ə¨˜‹ÆÉj ¨˜‹™•‹É—‡¨Æ¨ –ŽÑ‡“—‘Ê—‹•Æš¨‡•›‡Æ’ƍ‘Êš¨›”•Æš¨—Žš¨›”•‡š¨Ñ‹¨ ›’ÅŠ‹š¨—Æœ•É–—‹š¨“‡¨—Æ“¨ ‹w–‘Çw—Æ“—‡¨‘Ř‹¨›•Ê“Æ

¼u°mt´j°Ài·toi°j¹° lÀ´¹¶ulÀntu Τη στιγμή που η χώρα μας περνάει την πιο σοβαρή κρίση στη σύγχρονη ιστορία της, τα γεγονότα στη γειτονική Λιβύη μάς βρίσκουν κατά κάποιον τρόπο ανακατεμένους. Με το μαχαίρι στο λαιμό σχεδόν, καλούμαστε να διαλέξουμε τους φίλους μας και να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας. 4Š”Às±‰Š”Àª„…‰…Œ„

Αυτά που συνήθως μας απασχολούν είναι τα εν οίκω ή τα όσα συμβαίνουν στην μπροστινή μας βιτρίνα. Σπανίως μας κεντρίζουν την προσοχή τα τεκταινόμενα στην πίσω αυλή. Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων στο αφρο-μεσανατολικό μέτωπο, ωστόσο, με αποκορύφωμα τις ραγδαίες εξελίξεις στη Λιβύη, αναγκάζουν τη χώρα μας να στρέψει το βλέμμα και το ενδιαφέρον της στη φλεγόμενη μεσογειακή της γειτονιά. Η ελληνική αντιμετώπιση των πραγμάτων που αδιαφορεί για το φλεγόμενο σπίτι του γείτονα δεν ισχύει σε αυτή την περίπτωση. Και αυτό, διότι οι σπίθες από τις εξελίξεις μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα επικίνδυνες. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, όπου η διεθνής κοινότητα προτίμησε να παραμείνει απλός παρατηρητής της εμφύλιας διαμάχης ανάμεσα στο -άλλοτε συνεργάσιμο- κανταφικό καθεστώς και τους Λίβυους αντικαθεστωτικούς, αποφάσισε εν ριπή οφθαλμού να εμπλακεί ενεργά. Στέλνοντας μαχητικά αεροπλάνα, υποβρύχια και ναυτικές δυνάμεις, κατάφερε να επιβάλει ζώνη απαγόρευσης των πτήσεων στον εναέριο χώρο της βορειοαφρικανικής χώρας και πλέον στρέφεται εναντίον του ίδιου του Καντάφι. Και αν σε προηγούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα (με ή και χωρίς εισαγωγικά) η συμμαχία υπήρξε περισσότερο... πρόθυμη, αυτή τη φορά φαίνεται να εμφανίζει σημαντικά ρήγματα στην ενότητά της. Πέρα από τη Γαλλία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, που «έσυραν το χορό» της επιχειρησιακής δράσης, χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Γερμανία, η Ινδία, η Βραζιλία και η Τουρκία εμφανίζονται μουδιασμένες ή ακόμα και αρνητικές απέναντι σε μια τέτοια εμπλοκή. Στον άξονα της αμφισβήτησης κινούνται επίσης και χώρες του Αραβικού Συνδέσμου. Οι τελευταίες στέκονται απέναντι στη διαφαινόμενη πιθανότητα ανάληψης πρωτοβουλιών σε

νατοϊκό επίπεδο, εξαιτίας της άσχημης φήμης του Οργανισμού στον αραβικό κόσμο. Η απονομιμοποίηση μιας στρατιωτικής επέμβασης που έχει λανσαριστεί ως ανθρωπιστική είναι το τελευταίο που επιθυμούν οι δυτικές χώρες που πρωτοστατούν στο θέατρο των επιχειρήσεων. Ποια είναι όμως η στάση της Ελλάδας απέναντι στις τρέχουσες εξελίξεις; Σε αυτό το ερώτημα επιχείρησαν να απαντήσουν διεθνολόγοι πανεπιστημιακοί και ερευνητές, σε δημόσιο διάλογο που διοργάνωσε την περασμένη Τρίτη το Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Το κυρίαρχο δίλλημα που τέθηκε ήταν αυτό της «αποστασιοποίησης ή της ενεργούς συμμετοχής». Οι φωνές που υποστήριξαν την αποστασιοποίηση της Ελλάδας δικαιολόγησαν αυτή την επιλογή με βάση τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις που έχει χτίσει εδώ και δεκαετίες η χώρα μας με τις αντίστοιχες του αραβικού κόσμου. Παράλληλα, η μη συμμετοχή υποστηρίζεται και από τη διάχυτη αντίληψη που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία ότι είναι ανορθολογικό να συμμετέχουμε σε μια στρατιωτική επιχείρηση, τη στιγμή που παλεύουμε για την ίδια την οικονομική μας επιβίωση. Αντίληψη η οποία αποτυπώθηκε μάλιστα και σε πρόσφατη δημοσκόπηση, όπου το 76% των ερωτηθέντων τάσσεται κατά της συμμετοχής της

Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η αντίπερα όχθη, αυτή που υποστηρίζει την ιδέα της εμπλοκής, υπενθυμίζει τις συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας μας απέναντι στους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους συμμετέχει. Τονίζει, μάλιστα, πως εάν η Ελλάδα δεν λάβει κάποια σαφή θέση, κινδυνεύει πέρα από οικονομικός να καταστεί και στρατηγικός παρίας του δυτικού κόσμου. Την ίδια στιγμή που η Τουρκία κρατάει ξεκάθαρα αρνητική στάση απέναντι στην επέμβαση στη Λιβύη, επιδιώκοντας έτσι να παραμείνει δημοφιλής στον αραβικό κόσμο, οι Ελληνες ειδικοί επί των διεθνών σχέσεων που υποστηρίζουν την ιδέα της συμμετοχής στις συμμαχικές δράσεις (υποστηρικτικού και όχι επιθετικού χαρακτήρα) σημειώνουν πως πρέπει να είμαστε εμείς εκείνοι που θα εκμεταλλευτούμε το κενό από την απουσία της Τουρκίας και θα αποτελέσουμε το συνδετικό κρίκο ΑνατολήςΔύσης την ταραγμένη αυτή περίοδο.






X Σε μία τάξη φαίνεται πως βάζει η «Τίνα» το ζήτημα των μεγάλων σωλήνων (κατά κόσμον «αγωγοί») που θα μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο και αναμένεται να «αναβαθμίσουν» τη γεωστρατηγική σημασία της χώρας μέσα από το νέο «ενεργειακό» νομοσχέδιο. Πλούσιο το νομοθετικό έργο της κατά τα άλλα «πράσινης ακτιβίστριας» και παρ’ όλες τις φήμες, η υπουργός δείχνει πως διαθέτει «αποθέματα» καλής ενέργειας. X 38 προτάσεις (!) για την οικονομία λάβαμε από τη Δημοκρατική Συμμαχία. Μια δουλειά καθόλου ευκαταφρόνητη, αλλά, ρε παιδιά, ποιος θα διαβάσει 38 προτάσεις; Κάντε τες τουλάχιστον 40 να είναι στρογγυλό. X «Η Ευρώπη να αντιληφθεί τη σημασία της Ελλάδας στην περιοχή», τόνισε ο Αντώνης Σαμαράς σε συνάντησή του με τον πρόεδρο του

¼…rÀ„’À¸‰…ƒ¸‚®’À iˆ³†¸‰­Š’À·¸‹¸­r‡„’

Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γέρζι Μπούζεκ. Για το αντίστροφο ούτε λόγος… X Αναμένουμε τη Σύνοδο Κορυφής με αγωνία. Αν και δεν ξέρουμε κατά πόσο θα κερδίσει τα φώτα της δημοσιότητας με έναν πόλεμο στη γειτονιά μας και τον κίνδυνο της ραδιενέργειας να πλανιέται από τους τηλεαστέρες των 8 σαν φάντασμα. X 25η Μαρτίου RIP: Η φουστανέλα γνώρισε μεγάλες δόξες κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και αποτέλεσε σύμβολο του αγώνα των υπόδουλων Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με την παράδοση, η φουστανέλα που φοράνε τα ψηλά παιδιά των Ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς έχει 400 δίπλες (πτυχές), για να θυμίζει τα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας. Αντε να μαθαίνουμε και λίγο ιστορία… και να μην θυμώσει ο Βερέμης.


Αυξάνονται οι πιθανότητες εμφράγματος για όσους κάνουν καθιστική ζωή, σύμφωνα με νέα έρευνα. Oλοι ποδήλατο!


40 ȂǹȇȉǿȅȊ ȂǹȇȉǿȅȊ


misjÀv¿ªt ktunÀ°»lsÀ¿ªi Με μια πολύ έξυπνη ιδέα και έναν υπέροχο σχεδιασμό, το Zoomin Watch σίγουρα θα έκανε θραύση, αν έβγαινε στην παραγωγή. Αντί για τους κλασικούς δείκτες, υπάρχουν μεγεθυντικοί φακοί στο καντράν που περιστρέφονται και δείχνουν την ώρα. Εστιάζεις έτσι κατευθείαν στο σωστό σημείο και, αν έχεις μυωπία, δεν χρειάζεται να κουράζεις τα μάτια σου. Ακόμα βέβαια βρίσκεται σε concept στάδιο, δηλαδή δεν έχει κατασκευαστεί, αλλά δεν αποκλείεται κάτι τέτοιο να γίνει σύντομα, αφού τα σχόλια που συγκεντρώνει στο ίντερνετ είναι παραπάνω από ενθαρρυντικά. Ας ελπίσουμε ότι τελικά θα βρει το δρόμο για το εργοστάσιο και στη συνέχεια για τον καρπό μας, χωρίς να χρειαστεί να φτάσει η πιστωτική στα όριά της.


Εικονικά πληκτρολόγια έχουμε ξαναδεί, όχι όμως και εικονικά trackpad. Το EvoMouse είναι εδώ, για να αλλάξει το κατεστημένο δίνοντας τη δυνατότητα να δουλέψεις πάνω στον... αέρα. Χρησιμοποιεί δύο υπέρυθρες ακτίνες για να καταγράφει τις κινήσεις του χεριού σου και κάνει ό,τι του πεις: κλικ, διπλό κλικ, σέρνει φακέλους, γενικά οτιδήποτε θα έκανες με ένα τυπικό ποντίκι. Μπορείς ακόμη να ζωγραφίσεις κουνώντας τα δάχτυλά σου ή, αν βρίσκεσαι σε Windows 7, να περιστρέψεις αντικείμενα και να ζουμάρεις σε εικόνες. Είναι συμβατό, εκτός από τα Windows, με συσκευές BlackBerry και Symbian, και συνδέεται μέσω θύρας USB ή bluetooth. Δυστυχώς, η εταιρεία που το κατασκευάζει δεν έχει κάνει ακόμα γνωστή την τιμή του, σύντομα όμως θα ξέρουμε περισσότερες λεπτομέρειες.

Το φράγμα της χωρητικότητας των 100GB έσπασαν και οι κάρτες SD, καθώς η Lexar κυκλοφόρησε στην αγορά μοντέλα που φτάνουν τα 128GB! Οι Lexar Professional 133x SDXC, όπως λέγονται, παρουσιάστηκαν στην έκθεση CES 2011 στις αρχές του Ιανουαρίου και τώρα πέρασαν στην παραγωγή μαζί με ένα μικρότερο μοντέλο στα 64GB. Οπως μαρτυρά και το όνομά τους, απευθύνονται κυρίως σε επαγγελματίες, με την ταχύτητα εγγραφής τους να φτάνει τα 20MB το δευτερόλεπτο, ξεπερνώντας τις δυνατότητες των περισσότερων φωτογραφικών μηχανών. Ανάλογη βέβαια είναι και η τιμή τους, με το μεγάλο μοντέλο να κοστίζει 330 δολάρια και το μικρό 200 δολάρια. Οπότε, αν δεν σκοπεύεις να γίνεις Ιάπωνας στις εκδρομές σου φωτογραφίζοντας τα πάντα, καλύτερα να περιμένεις μέχρι να πέσουν οι τιμές τους...

t´iÀotª»¹ktusÀ°isÀ»ªj´i Μια από τις σημαντικότερες και πιο χρήσιμες καινοτομίες που έχουν εισαγάγει οι καινούργιες κονσόλες είναι τα ασύρματα χειριστήρια. Από την ημέρα που κυκλοφόρησαν, όλοι σταμάτησαν να περνούν μπροστά από την τηλεόραση πηδώντας, και ο καναπές μπορεί να είναι όσο μακριά θέλεις από την οθόνη. Για αυτό πρέπει τα χειριστήριά σου να είναι πάντα φορτισμένα, έργο που αναλαμβάνει η βάση Charge Base 360 της Nyko. Προορίζεται για τα controller του Xbox 360, μπορεί να φορτίσει δύο ταυτόχρονα μέσα σε τέσσερις ώρες -ή ένα σε δύο ώρες-, και επιπλέον έχει μία USB θύρα για να μην αφήσεις παραπονεμένη την μπαταρία του κινητού σου, το MP3 Player ή ακόμα και ένα τρίτο χειριστήριο. Η τιμή της την κάνει ακόμα πιο ελκυστική, καθώς δεν ξεπερνά τα 25 δολάρια.

njµi´t°Àis»iµ¿s¹°nt° Àn¹mªj°À»¹nj° «Οπου ακούς πολλά κοκόρια... περίμενε μείωση τιμών», θα μπορούσε να λέει η παροιμία αν γραφόταν σήμερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Motorola, η οποία αποφάσισε να κυκλοφορήσει το Motorola Xoom με Wi-Fi στην τιμή των 599 δολαρίων σε μία προσπάθεια να ανταγωνιστεί το iPad 2 της Apple αλλά και όλες τις υπόλοιπες εταιρείες του χώρου. Το νέο Tablet PC θα έχει οθόνη 10,1 ιντσών, λειτουργικό σύστημα Android 3.0 Honeycomb, 32GB μνήμη, διπύρηνο επεξεργαστή 1GHz και θα βρεθεί στις βιτρίνες των καταστημάτων των ΗΠΑ στις 27 Μαρτίου. Εδώ και καιρό βέβαια, είναι διαθέσιμο και το Xoom 3G με ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, το οποίο όμως είναι αισθητά ακριβότερο, στα 799 δολάρια. Αντε, σειρά και των επόμενων.


j‹…½³ˆ…¸Ài‰­³¸’Àµ…¸‰‰‹Š”ˆŠ’ÀÀÀÀÀ :::0(75232/,61(:6*5


j»t¹nt°Àµ¹iÀsjj°Ài·t°»t´j° Ολο και περισσότερες πληροφορίες έρχονται στη δημοσιότητα για το Batman: Arkham City, τη συνέχεια του εξαιρετικά επιτυχημένου Arkham Asylum. Οπως ανακοίνωσε η Rocksteady, η εταιρεία που αναπτύσσει τον τίτλο, ο παίχτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον γνωστό κακό των κόμικς της DC, τον Riddler (ο ντυμένος στα πράσινα τύπος που έβαζε τους γρίφους). Το παρόν θα δώσει επίσης και ένας άλλος διάσημος κακός, ο καθηγητής Hugo Strange. Η βασική ιστορία θα διαρκεί περίπου 8 ώρες, ενώ μαζί με τις παράπλευρες αποστολές το παιχνίδι θα ξεπερνάει τις 22 ώρες. Θα είναι διαθέσιμο για Xbox 360, Playstation 3 και υπολογιστές, αλλά θα πρέπει να κάνεις αρκετή υπομονή μέχρι να το ξεκινήσεις, καθώς προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου.

njÀ»lÀ¼usinlÀ »tuÀsjªtu

¶i´¹»°iÀµ¹iÀtª²t·j»i´¹j°À Το πώς θα μεταφέρεις το ποδήλατό σου με ασφάλεια μέσα στο αεροπλάνο δεν είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο καθένας. Αν παρόλα αυτά ανήκεις στην παραπάνω κατηγορία και έχεις 1.400 δολάρια διαθέσιμα (κάτι λιγότερο από 1.000 ευρώ), η θήκη της AeroTech Evolution θα σου φανεί εξαιρετικά χρήσιμη. Κατασκευασμένη από σκληρό πλαστικό, χωράει μέσα αποσυναρμολογημένο το ποδήλατό σου και σε βοηθάει να περάσεις από τον έλεγχο των αποσκευών χωρίς να πληρώσεις έξτρα χρεώσεις. Ζυγίζει 11,5 κιλά, έχει χώρο για σκελετό μήκους μέχρι 62εκ. και στο κάτω μέρος διαθέτει ροδάκια για πιο εύκολη μεταφορά. Αγνωστο πάντως το αν μπορείς να τη βάλεις στο Μετρό, αν στο βαγόνι υπάρχουν ήδη άλλα δύο ποδήλατα.

Γιατί να χαλάς τα λεφτά σου σε μπαταρίες και να επιβαρύνεις και το περιβάλλον; Η εταιρεία H2O Power παρουσίασε το Shower Radio, ένα ραδιόφωνο που τροφοδοτείται με ενέργεια από το... νερό! Απλά το συνδέεις στην παροχή του μπάνιου, ανοίγεις τη βρύση και η ενσωματωμένη του τουρμπίνα μπαίνει σε λειτουργία από τη ροή του νερού. Μπορείς έτσι να συγχρονιστείς στον αγαπημένο σου σταθμό και να ακούσεις μουσική την ώρα που κάνεις μπάνιο. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές, η εγκατάστασή του είναι πολύ απλή υπόθεση και μπορείς να τη φέρεις εις πέρας ακόμα και αν δεν πιάνουν τα χέρια σου. Θα κυκλοφορήσει μέσα στον Απρίλιο και θα κοστίζει κάτι περισσότερο από 40 ευρώ.

¼utÀmi¹Àmi´i tÀmin¶i°À ¼jsÀj¹si¹Àiªmj»t° Μέχρι τώρα, αν ήθελες να ζωγραφίσεις χρησιμοποιώντας ένα Tablet PC, θα έπρεπε να βασιστείς στα δάχτυλά σου. Κάτι που είναι βολικό μεν, αλλά δεν δίνει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για αυτό, ο ζωγράφος και εφευρέτης Don Lee σκέφτηκε και κατασκεύασε ένα πινέλο με ειδικές ίνες, ώστε να απελευθερώσεις τον καλλιτέχνη που κρύβεις μέσα σου χωρίς όμως να γεμίσεις γρατζουνιές την ευαίσθητη οθόνη. Θεωρητικά είναι συμβατό με όλες τις ταμπλέτες αλλά και τα κινητά αφής, στην πράξη όμως θα σου φανεί πιο χρήσιμο σε συσκευές με λειτουργικό iOS, καθώς υπάρχουν διαθέσιμες πολύ περισσότερες εφαρμογές ζωγραφικής. Η τιμή του είναι αρκετά προσιτή στα 24 δολάρια και μπορείς να το παραγγείλεις από το επίσημο site της εταιρείας.

Δεν παίζεις παιχνίδια στον υπολογιστή και προτιμάς να βλέπεις τις ταινίες στο σαλόνι. Γιατί λοιπόν να γεμίσεις το δωμάτιό σου με πέντε ή εφτά ηχεία από τη στιγμή που μπορείς να έχεις μόλις δύο που κάνουν την ίδια δουλειά; Τα SRS-D5 είναι η τελευταία πρόταση της Sony στην κατηγορία, με δύο δορυφόρους συνολικής απόδοσης 40W και ένα subwoofer κατασκευασμένο από MDF για καλύτερες επιδόσεις. Εχουν κλίση 15 μοιρών προς τα πάνω για πιο φυσική εμπειρία ακρόασης, ενώ περιλαμβάνουν και έναν αισθητήρα που τα ενεργοποιεί όταν ανοίγεις τον υπολογιστή και τα κλείνει όταν δεν τα χρησιμοποιείς. Κοστίζουν 59 ευρώ και αν σκοπεύεις να αγοράσεις ηχεία 2.1 μέσα στο επόμενο διάστημα, καλά θα κάνεις να τα λάβεις υπόψη σου.


42 ȂǹȇȉǿȅȊ



njµi´tÀmi´i²¹ À n¹mªj°À»¹nj° Στηρίζοντας τον οικογενειακό προϋπολογισμό, τα καταστήματα Carrefour και Carrefour Μαρινόπουλος προσφέρουν μέχρι και τις 9 Απριλίου συνολικά 10.000 σηματοδοτημένα προϊόντα τα οποία επιστρέφουν το 20% της συνολικής τους αξίας σε δωροεπιταγές με τη χρήση της κάρτας club. Επιλεγμένα βασικά είδη, όπως φρέσκα, κατεψυγμένα και τυποποιημένα προϊόντα, αναψυκτικά και ποτά, αλλά και απορρυπαντικά, είδη προσωπικής υγιεινής, σκεύη, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, βρίσκονται στη διάθεσή σου. Ο τρόπος που δουλεύει είναι απλός: σε κάθε συναλλαγή παίρνεις την αξία της επιστροφής στην κάρτα Club και, μόλις ξεπεράσεις τα 5 ευρώ, παραλαμβάνεις αυτόματα από το ταμείο μια δωροεπιταγή της αντίστοιχης αξίας για τις επόμενες αγορές σου.

Ανταποκρινόμενος στις συνθήκες των ημερών, ο ΟΤΕ παρουσίασε το νέο πρόγραμμα του Business Double Play, το οποίο προσφέρει 1 έως 4 τηλεφωνικές συνδέσεις, απεριόριστη σταθερή τηλεφωνία, 60 λεπτά το μήνα προς κινητά ανά σύνδεση καθώς και ίντερνετ με το Conn-x@Work. Η τιμή του πακέτου ξεκινάει από τα 45,50 ευρώ το μήνα και προσφέρει επιπλέον εκπτώσεις έως 6 ευρώ ανά διμηνιαίο λογαριασμό, ανάλογα με τον αριθμό των τηλεφωνικών συνδέσεων. Επιπλέον, το ΟΤΕ Business Double Play περιλαμβάνει δυνατότητα απόκτησης απεριόριστων διευθύνσεων email του τύπου με αυτόνομη διαχείριση, δημιουργία και φιλοξενία εταιρικού

website και υπηρεσίες DNS, δυναμικές ή στατικές ΙP διευθύνσεις καθώς και δωρεάν ασύρματο (Wi-Fi) modem-router.

lÀo¿»¹iÀ¼jsÀj¹si¹À·i¹vs¹¼¹ Με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο αποτυπώνεται η ανησυχία των Ευρωπαίων για τους αναπτήρες που κυκλοφορούν στην αγορά, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε η BIC σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων APCO Insight. Συγκεκριμένα, το 87% των ερωτηθέντων απάντησε πως ανησυχεί για το γεγονός ότι αναπτήρες τσέπης που μπορεί να προκαλέσουν θάνατο ή αναπηρία πωλούνται ελεύθερα. Ταυτόχρονα, οι μισοί σχεδόν καταναλωτές δήλωσαν «πολύ ανήσυχοι» που διατίθενται στις χώρες τους αναπτήρες τσέπης που έχουν απαγορευτεί σε άλλες χώρες. Η έρευνα αποκάλυψε και κάποια γεγονότα που προκαλούν έκπληξη. Σχεδόν δύο στους τρεις συμμετέχοντες (63%) πίστευε ότι μέχρι και 50% των εισαγόμενων προϊόντων που πωλούνται στην Ευρώπη ελέγχονται στο σημείο εισόδου. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις αρχές, διενεργούνται έλεγχοι σε λιγότερο από το 1% των προϊόντων που δεν είναι τρόφιμα. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 40 άτομα το χρόνο σκοτώνονται και 1.900 τραυματίζονται, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά, εξαιτίας ατυχημάτων με αναπτήρες. Αντίθετα, στη Βόρεια Αμερική σημειώθηκε μείωση των παιδικών τραυματισμών κατά 60%, όταν επιβλήθηκε σωστά ο νόμος.

·ª¿¹stÀ »ª¹¿sÀ¼¹i°»i°j¿s Σε 3D παιχνίδια μετατρέπονται οι συσκευασίες των παιδικών δημητριακών της Nestle και υπόσχονται να συναρπάσουν τους μικρούς τους φίλους με ένα μοναδικό ταξίδι στο μαγικό κόσμο της νέας φαντασμαγορικής ταινίας “Rio”. Στο πίσω μέρος κάθε συσκευασίας δημητριακών Nesquik, Nesquik Duo, Honey Cheerios, Cookie Crisp και Chocapic, υπάρχει μία ειδική κάρτα για να ξεκινήσεις το τρισδιάστατο ταξίδι εικονικής πραγματικότητας. Κόψε την κάρτα από το πακέτο, μπες στο site www., τοποθέτησέ την μπροστά σε μια web κάμερα και κάνε εντυπωσιακά κόλπα με τον Blue και την Jewel σε έναν απίθανο 3D κόσμο! Αλλαξε το πρωινό των παιδιών σου και χάρισέ τους μοναδικές στιγμές διασκέδασης με το νέο, απίστευτο 3D παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας.

¶t´»iÀ°»lsÀ»jvst´tµ¹i Αν θέλεις να γνωρίσεις από κοντά τα νέα πανίσχυρα MacBook Pro 13, 15 και 17 ιντσών της Apple, δεν έχεις παρά να επισκεφτείς το νέο κατάστημα iStorm στην πλατεία Κολωνακίου. Τα νέα MacBook Pro ενσωματώνουν τους πιο γρήγορους διπύρηνους επεξεργαστές Core i5 και Core i7 της αγοράς καθώς και τετραπύρηνους επεξεργαστές Core i7. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, καθώς με τους νέους επεξεργαστές η απόδοση των συστημάτων διπλασιάζεται. Για απόλυτη απόδοση στα γραφικά, τα νέα MacBook Pro 15” και 17” διαθέτουν την τελευταία γενιά καρτών γραφικών AMD Radeon HD, που είναι 3 φορές ταχύτερες από την προηγούμενη γενιά. Ολα τα νέα φορητά διαθέτουν την επαναστατική θύρα Ι/Ο Thunderbolt, η οποία είναι γρήγορη, απλή και ευέλικτη, και για πρώτη φορά επιτρέπει τη σύνδεση υψηλής ανάλυσης οθονών και τη μεταφορά δεδομένων με πρωτοφανή ταχύτητα μέσα από μία και μόνο θύρα και ένα καλώδιο.


j‹…½³ˆ…¸Ài‰­³¸’Àµ…¸‰‰‹Š”ˆŠ’À ȂǹȇȉǿȅȊ

ou°¹mlÀtntªo¹i Συνολικά 26 χρώματα διαθέτει πλέον η συλλογή Nail Colour της ΚΟΡΡΕΣ μετά τον εμπλουτισμό της με 10 έντονες νέες αποχρώσεις. Η σύνθεση των Nail Colour βασίζεται σε εκχύλισμα μύρου, ιχνοστοιχεία και προβιταμίνη Β5, ενώ έχει αποφευχθεί η πλειοψηφία των συνθετικών πρώτων υλών, που απαντώνται συνήθως σε αντίστοιχα προϊόντα και οι οποίες έχουν κατηγορηθεί ως ερεθιστικές κι επιβλαβείς για τον οργανισμό. Το μύρο δυναμώνει τα νύχια δρώντας σε βάθος, ενώ συμβάλλει στην ενυδάτωση της κερατίνης αλλά και της δερμίδας κάτω από την επιφάνεια του νυχιού, ενισχύοντας την ελαστικότητά τους. Τα πέντε ιχνοστοιχεία πυριτίου, ασβεστίου, ψευδάργυρου, σιδήρου και θείου, απαραίτητα θρεπτικά συστατικά του οργανισμού, βοηθούν την ανάπτυξη και την υγεία των νυχιών. Η προβιταμίνη Β5 διαθέτει ενυδατική δράση, κάνοντας τα νύχια πιο ανθεκτικά.



Για 3η συνεχόμενη χρονιά η Vodafone συμμετέχει ενεργά στη δράση «Η Ωρα της Γης». Το Σάββατο 26 Μαρτίου 2011 στις 8:30μμ. και για μία ώρα, τα καταστήματα της εταιρείας σε όλη την Ελλάδα θα σβήσουν τα φώτα των βιτρινών και των πινακίδων τους, δίνοντας δυναμικά το παρόν στην παγκόσμια πρωτοβουλία της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Η Vodafone, ήδη από την έναρξη της δραστηριότητάς της, μελετά την επίδραση της λειτουργίας της στο περιβάλλον, με σκοπό να μειώσει την άμεση ή έμμεση αρνητική επίδραση και να αυξήσει την αντίστοιχη θετική. Τα προγράμματα που εφαρμόζει έχουν στόχο τη διαρκή βελτίωση βάσει μετρήσιμων αποτελεσμάτων. Ετσι, μόνο στο διάστημα 2009-2010, απετράπη η εκπομπή πάνω από 27.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Παρούσα και στο 19ο All Star Game που πραγματοποιήθηκε στον Πύργο ήταν η SIXT, δείχνοντας ξανά την αγάπη της για το ελληνικό μπάσκετ. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στη διοργάνωση ως χορηγός και φρόντισε να μεταφέρει με ασφάλεια και άνεση τον κόσμο στο γήπεδο προκειμένου να παρακολουθήσει τους αγώνες και τα «αστέρια», Ελληνες και ξένους που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα. Η εταιρεία, που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το Σεπτέμβριο του 1998, έχει σήμερα δίκτυο που αποτελείται από περισσότερους από 112 σταθμούς εξυπηρέτησης και συνεχίζει να επεκτείνεται. Η δυναμική εκκίνηση στην αγορά μεταφράζεται σε στόλο, ο οποίος ανέρχεται στα 12.000 αυτοκίνητα, τα οποία έχουν μέσο όρο ηλικίας τους 8 μήνες, με τον καθορισμένο χρόνο ανανέωσής του να μην ξεπερνά τους 12 μήνες.


j‹…½³ˆ…¸Ài‘’À¼„½Š”ˆr’ ȂǹȇȉǿȅȊ

tŽŠ“ˆ‘Ás‘’ˆŽ :::0(75232/,61(:6*5



Εναν 15χρονο Γερμανό αμυντικό μαθαίνουμε ότι απέκτησε η Αρσεναλ, προσωπική επιλογή του Αρσέν Βενγκέρ. Δεν αμφιβάλουμε ότι σε λίγα χρόνια θα τον καμαρώσουμε στην εντεκάδα της υμνώντας την προνοητικότητα του Γάλλου, μέχρι τότε όμως θα έχουμε αναρωτηθεί γιατί να μην αγοράσει, έτσι για αλλαγή, έναν έτοιμο τερματοφύλακα. Η γκάφα του Αλμούνια με την Γουέστ Μπρομ μπορεί να στοιχίσει ένα πρωτάθλημα.

Αναρωτιέμαι αν ο Τζιμπρίλ Σισέ φορούσε την μπλούζα με τον αριθμό 50 μέσα από τη φανέλα του και τις προηγούμενες αγωνιστικές όπου δεν σκόραρε. Και αν ναι, μετά έπλενε την μπλούζα και την φορούσε ξανά ή είχε τυπώσει τέσσερις διαφορετικές; Οταν το πρωτάθλημα τελειώνει τον Μάρτιο δεν έχουμε με τι να ασχοληθούμε.

tÀ·uªj»t°À»l°Àn·i´i° l½³’Àn¸¸‰‰¸

j‹±­…†„À­¬‰¸½„’ Το τι γίνεται αυτές τις μέρες στη Νάπολη δεν περιγράφεται. Το φάντασμα του Μαραντόνα είναι ζωντανό πάνω από το Σαν Πάολο, διαιρεμένο στις μορφές του Καβάνι και του Λαβέτσι. Μια ισοπαλία στο ντέρμπι του Μιλάνου το σαββατοκύριακο και οι ναπολιτάνοι θα απέχουν έναν βαθμό από την κορυφή.

Θα του αρκούσε ένα γκολ. Αντε δυο για να είναι σίγουρος. Ο Ολυμπιακός όμως την Κυριακή το βράδυ έβαλε έξι. Αν είχε κι άλλο χρόνο θα έβαζε κι άλλα. Οσα περισσότερα μπορούσε. Με ανεξάντλητο πάθος και όρεξη, με μια συσσωρευμένη μανία. Με την ανάγκη να αποδείξει ότι τα γεγονότα του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να αμφισβητήσει την κυριαρχία του. Οτι όταν νικάς την ΑΕΚ 6-0, δεν μπορεί κανείς να έρθει και να πει ότι αν είχε φύγει νικητής ο Παναθηναϊκός από το Φά-

ληρο θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Ο Ολυμπιακός θα κέρδιζε και πάλι το πρωτάθλημα γιατί πολύ απλά είναι η καλύτερη ομάδα αυτή τη στιγμή, η πιο υγιής, αυτή που παίζει την καλύτερη μπάλα, με την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα. Και αυτό το ξέραμε από πριν. Πριν την Κυριακή. Πριν οι αφηνιασμένοι παίκτες του γελοιοποιήσουν την πιο άψυχη ΑΕΚ που εμφανίστηκε ποτέ σε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Μου έχει λείψει...


«Ο νέος Γεμπόα», «το ζαρκάδι», ο σούπερ γκολτζής Αμποάγκουε είναι ένας από τους πιο παρεξηγημένους παίχτες που πέρασαν ποτέ από αυτή τη χώρα. Ο Ολυμπιακός είχε την τύχη να τον αγοράσει το 1998 από την Αλ Αχλί μόλις για... 1 δισ. δραχμές αλλά το ένα ολόκληρο γκολ που πέτυχε σε 11 αγώνες του φάνηκε λίγο. Με την αξία του παραγνωρισμένη, αναχώρησε για την παγκοσμίου φήμης Αλ Νασρ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και από εκεί για την Κατάρ SC της Ντόχα. Φυσικά στην περιοχή διέπρεψε πετυχαίνοντας άλλο ένα ολόκληρο γκολ στο εξωφρενικά δύσκολο πρωτάθλημα της, και αμέσως κινήθηκε η Ζάμαλεκ να τον κάνει δικό της.

Η Αλ Αραμπί του Κουβέιτ όμως τον έκλεψε το 2002 και ακολούθησε η τυχερή Αλ Σαάντ του Κατάρ. Σημαδιακή χρονιά για την καριέρα του ήταν το 2003 όταν και πήγε στην United... Μαχίντρα της Ινδίας με τις Τσαν Το και Χατόκα Χαν Χόα του Βιετνάμ να απολαμβάνουν λίγο μετά τον μύθο του. Το 2007 έκανε το μεγάλο come back πηγαίνοντας στη Βαλένθια των... Μαλδίβων και το 2009, δυστυχώς για το ποδόσφαιρο, κρέμασε τα παπούτσια του στην Μουμπάι FC. Σήμερα εργάζεται ως βοηθός προπονητή της γκανέζικης Λίμπτερτι και ζούμε με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει. Θα σε θυμόμαστε για πάντα, Φέλιξ Αμποάγκουε. Α.Γ.

·´isl»l°Ài²lsi lÀ ©­Š½r­¸À ŽŠ”À †‡…‰r…À ½À ­”‰¸À ‡Š À m…³ÀlÀŽ‘…‡®ÀŽŠ”À‰³ƒ…¸À¸À“”‹®Ž…À „ÀŽ¸Ž‚¸…¸ À¸À¸‰¸‰¸‡ˆrŽ…À‹r‰‘À„’À ‡¸…À¸À‹³Ž…À‹rˆ…À‹r‰‘ÀŽ„Àƒ„À½À‡­…‡„…‡®À Š½®Àn„‰À‹ŠŽ‹¸®Ž…’À‰¸À„ÀŽ”ƒ‡¸®Ž…’ À ±‰¸…À¸‰¸‹‚”‡ŠÀ m¸…À ƒ…¸À Ž³‰¸ À »¸¬ À ¸À ‹rƒ½¸¸À ±‰¸…À ¸‰¸‹‚”‡¸ À ¸ˆˆrÀ Ž„À ­…‡®À ŽŠ”À ‹±‹‘Ž„À „À½Š±¸À”‹¸ƒŠ¬…À‰¸À‡¸±Ž…’ÀŽÀ‡r‹Š…ŠÀ‡¸‚‰±ŠÀ Ž¸À Ž‰rÀ Š”À n¸†Š”ƒ±Š”À ‡¸…À ‰¸À ½±‰…’À‡±À½³“…À‰¸À‹rŽ…À„À‡¸¸…ƒ±­¸Àm¸…À Ž¬À¸Àƒˆ…ŒŽ…’À„‰À‡¸¸ŽŠ‚® À‡¸…ÀŠÀ‡Ž½Š’À¸Àƒˆ…ŒŽ…À¸‹ÀŽ³‰¸ j‰À½³Ž‘Àˆ‘‰À¸”Œ‰ ÀŠÀ¼±­”½Š’À¸À‡r¸…ÀŽŠÀƒ”rˆ…‰ŠÀ‹¬ƒŠÀŠ”À‡¸…À¸À‹…½³‰…À ¸‹À ³Ž„À …Ž“¬Š’À ‰¸À ¸­r†…À ‹Š…¸À ‡¸ˆ®À ”‡¸…±¸À ¸‰…“‰¬Ž…À lÀ ¸‹ŠŽ¸Ž…Š‹Š±„Ž„À ¸”®À ½‘’À±Ž‘’À‰¸À³“…À‡¸‡À¸‰±‡”‹ŠÀŽŠÀ‚…ˆ…‡À Š”À‡¬‡ˆŠ ÀŠ‹À±Ž‘’À‰¸À‹³‹…À‰¸ÀŽ‡‚±À ŠÀƒ”rˆ…‰ŠÀ¸Ž¸‰Ž³À‹Š’À„‰À‹¸ƒ½¸…‡„¸ »ŠÀ­”‰¸ÀŽŠ”ÀŽ„½±Š Àm¸‡±‰ À¸”®À„‰À ©­Š½r­¸À±‰¸…À„À³½‹‰”Ž®ÀŽŠ”Àµ…¸À‰¸À±½¸…À ‹…ŠÀ Ž¸‚®’ À ¸À †“…ˆ±Ž…’À ¸‹À ­¸¬„‰À v„Ž…½Š‹Š±„Ž³À„‰À‡¸…ÀŠÀMAGNUMÀOPUSÀ‹Š”À‹±½‰’À±‰¸…À‡Š‰rÀi‰ÀˆŠÀ¸”ÀŽ”‰­”¸Ž±À ½À ½…¸À ¸±Ž„Ž„À ‡Š…‰‘‰…‡®’À ¸‹Š½‰‘Ž„’ À ½„À Ž‡…r•Ž¸… À±‹Š¸À­‰À±‰¸…Àƒ…¸À‹r‰¸ m¸…À ŽÀ Ž³‰¸ À ´³Š‰¸ À ‹‘’À ŽŠ‰À m… À „À Ž‘…‡®À ‰³ƒ…¸À ¸À ±‰¸…À ¸Ž”½½r•”„ À ¸ˆˆrÀŽ¬À¸À‹³‹…À‹rŽ„À”Ž±¸À‰¸À„ÀŽ”½½¸•³«…’ Àƒ…¸±Àˆ¸À±‰¸…À‹Šˆ¬À‹…¸‰À‰¸ÀŽŠ”Àƒ”±ŽŠ”‰À½‹Š¬½¸‰ƒ‡Àj±Ž¸…À³Š…½Š’À‰¸À‡r‰…’À ˆr„À¸‹À©…¸Ž¬‰„Àm¸…À­‰ÀŠÀ³ˆ…’ ·Ž“À „À ­…¸“±…Ž„À Š”À “‰Š”À ŽŠ” À ·¸³‰Àt…À­¸Ž„…„³’ÀŽŠ”À³“Š”‰À¸“±Ž…À‰¸Àƒ±‰Š‰¸…À‹…ŽŽ’À‡¸…À‰¸À‹…‹ˆ³‡Š‰¸… À‡¸…ÀŽŠÀ³ˆŠ’À¸À½‹ˆ³†…’À¸À½‹Š¬…¸À ŽŠ”À n„‰À ¸‰„Ž”“±’À ‹r‰‘’ À ‹r‰¸À ”‹r“…À “‰Š’Àƒ…¸À³‰¸À‡¸‹Š”Ž±‰ŠÀŽ„‰À‹ˆ¸±¸Àq”®ÀnŠ‰À½‘’ tÀ k”ƒ’À ±‰¸…À ³Š…½Š’À ‡¸…À ¸À ³“…À …’À ”‡¸…±’À ‰¸À ‡Š…‰‘‰…‡Š‹Š…„±À ‡¸…À ‰¸À ¸‰-

‹†³ˆ…À ŽÀ ˆ’À …’À ‹ŠŽ‡ˆ®Ž…’À „’À ©­Š½r­¸’ À ‰¸À ‹¸r…À rŽ“„½¸ À ½À ˆ±ƒ¸À ˆƒ…¸À ·Ž“À ½‘’ À k”ƒ³ À …’À ‚ˆ¸Ž…³’À Ž‘±‡”Ž„’À ‹Š”À ¸À ³“…’À ½³Ž¸À Ž„‰À ©­Š½r­¸À ·‰±†œÀ’À½À³‰¸À‡Š‡³…ˆÀ µ…¸À Ž³‰¸ À °‡Š‹…³ À ŠÀ ©¸Ž…‡À ½Š±©ŠÀ „’À ©­Š½r­¸’À ±‰¸…À „À ¸ˆˆ¸ƒ®À „’À Š”±‰¸’À ŽŠ”À t…À¸ˆˆ¸ƒ³’À©³©¸…¸À±‰¸…À…‡³’ ÀŠ‹À­³†Š”À ’À‡¸…À‹ŠŽ¸½ŽŠ”ÀlÀ„½±¸ÀŽŠÀŽ‹±…À‡¸…À ŽŠÀ‚…ˆ…‡ÀŽŠ”À‡¬‡ˆŠÀ¸À©Š„®Ž… ÀŠ‹À­‰À ³“…’ÀˆƒŠ”’À‰¸À‹¸‰…‡Š©rˆˆŽ¸… ·Ž†À¸À‰¬¸ÀŽŠ”À‹Š’ÀŠÀ³ˆŠ’À„’À ©­Š½r­¸’ À»Š†„À¼‰ÀŽŠ”À‚¸±‰ÀŠ…ÀrˆˆŠ… À ½³¸À ½³“…À ŠÀ ­³‡¸À ‹ŠŠ¬À ‹…’À Š…­®‹ŠÀ m¸…À ¸’À ŽÀ ‹rŽŠ”‰À ƒ…¸À ‹±ƒŠ À ‡¸ˆ¬ŠÀ ±‰¸…À¸‹ÀŠÀ‰¸ÀŽÀ‹rŠ”‰À½À…’À‹³’Àv„Ž…½Š‹Š±„ŽÀ ½‘’À „‰À †Š‡‚¸ˆ…rÀ ŽŠ”À ³†”‹‰¸ Àƒ…¸À‰¸Àˆ¬Ž…’À­¬Ž‡Šˆ¸À³½¸¸À½³Ž¸ÀŽ„‰À ©­Š½r­¸ jŽ¬ À i…ƒ‡ À ƒ±‰À ŽŠÀ ‹…ŠÀ i…ƒ‡‘’À ƒ±‰¸… À ‡¸…À ¸‹ŠŽ¸Ž…Š‹Š…®ŽŠ”À ¸‹À ¸À ‹rƒ½¸¸À lÀ …‡¸‰„rÀ ŽŠ”À ‰¸À ‹¸¸„±’À ‡¸…À ‰¸À ‘„…‡Š‹Š…±’À¸À±‰¸…ÀŽŠÀ•‰±À„’ À‡¸…À¸À Ž”½‹rŽ½¸rÀ ŽŠ”À ¸À ±‰¸…À “®Ž…½¸À ŽŠÀ ‡Š‰…‰À½³ˆˆŠ‰ÀjŠ…½rŽŠ”À‰¸À­…’À„‰À¸ˆ®…¸À ½³Ž¸À ŽÀ ³‰¸À Ž¬‰‰‚ŠÀ ‹…‹ˆƒ½³‰‘‰À ‡¸¸ŽrŽ‘‰ ¯«r‘ŽÀ‡¸…ÀŠÀu­Š“Š’À‡¸…À©ƒr•…ÀŠ‰À ‹¸‰¸Žr„À¸‹À½³Ž¸ÀŠ”À²³ˆ…’À‰¸ÀŽŠ‡r…’À Š‰À‡Ž½Š À±À½Àƒ…ƒ¸‰Š¸‚±Ž’À„’Àƒ¬½‰…¸’À ŽŠ”ÀŽ„‰À‹ˆ¸±¸Àt½Š‰Š±¸’À±À½À¸À‡¸ŠŒ½¸rÀŽŠ”À²³ˆ…’À­†¸À‡¸…À¸À„À­…‡­…‡®Ž…’À°‡³«Š”À½‘’À„‰À³“‰„À‘’À„‰À‡¸ˆ¬„À­±Š­ŠÀ¸”Œ‰À‘‰ÀŠ½Œ‰ ²¸À­…’À³‰¸À‰…ŠÀŽ„‰À¸“®À„’À©­Š½r­¸’ À¹“¬ À±Ž‘’À‡¸…À‹Š‚„…‡ À‹Š”À¸À‹„rŽ…À„À­…rŽ®ÀŽŠ”Àƒ…¸À¸‡³’À„½³’ÀlÀ ‡¸„½…‰®À…©®À¸ÀŽÀ¸©r…À‹Š’À¸À‡r‘ À „ÀŠ‰…Š‹ˆ„Ž„À½‘’À‡¸…À„ÀŽ‘…‡„¸À¸À ŽÀ‡¸®ŽŠ”‰À½¸‡…rÀ¼‰À©ˆ³‹…’ À†rˆˆŠ” À ³Š…¸À‹rƒ½¸¸À‡rÀ½³¸ m‘‰Ž¸‰±‰Š’À°…‰r¸

46 ȂǹȇȉǿȅȊ



ƒÑÐåªÐåͪÇÌ|Î˃|ƒª |ÇͪʃЃ„ÇσªÍƒªÐÇ~Çɇ‡

Την παρακολούθηση του “Dancing with the stars”. Αρχισε κάπου στις 9 και μέχρι τις 12:15 που άντεξα να μείνω ξύπνια δεν είχε τελειώσει ακόμα. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί πρέπει να δημιουργούμε προγράμματα με τόσο μεγάλη διάρκεια. Μήπως έγινε καμιά έρευνα και συμπεράναμε ότι οι Ελληνες τηλεθεατές αρέσκονται στο να κάθονται στην ίδια θέση για τέσσερις ώρες; Οσο πλάκα και να έχει η εκπομπή, όσο και να σου αρέσει ο χορός, είναι ανυπόφορο. Και μάλιστα την ίδια στιγμή που τα αντίστοιχα προγράμματα στο εξωτερικό διαρκούν το πολύ δύο ώρες. Μήπως υποτιμούμε λίγο τον εαυτό μας;

Την παρακολούθηση της παράστασης «Αμλετ, ο βασιλιάς της Δανίας» συγκεντρωμένη. Η προσπάθεια των παιδιών ήταν αξιόλογη και η μετάφραση του Χειμωνά μπορούσε να σε κάνει να ξαναγαπήσεις τον σεξπιρικό ήρωα. Ωστόσο, οι δύο ώρες και κάτι (χωρίς διάλειμμα) που διήρκεσε δεν κατάφεραν να με κρατήσουν εκεί ψυχή τε και σώματι. Το μυαλό μου άρχισε να φεύγει και το σώμα μου να κουράζεται, στις κατά τα άλλα αναπαυτικές καρέκλες του Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Μπορεί να φταίω εγώ που ως κοινό είμαι λίγο ανυπόμονο και δεν μπορώ να εστιάσω κάπου για πάρα πολλή ώρα, αλλά τα σχόλια που ανταλλάξαμε οι παρευρισκόμενοι βγαίνοντας από την αίθουσα έδειξαν ότι μάλλον δεν ήμουν η μόνη που ανυπομονούσε να σηκωθεί από το κάθισμα.

Την καθημερινή μου ενημέρωση μέσω Facebook. Διάβασα τα news feed γνωστών και φίλων και ανακάλυψα ένα γκρουπ με το όνομα «Στις 20/3/2011 έβαλα και εγώ γκολ στην ΑΕΚ». Ο συνάδελφος Ντίνος που είχε σπεύσει να κάνει like με οδήγησε στα χνάρια του παραπάνω γκρουπ, και κάθε μέρα τσέκαρα τους υποστηρικτές του. Μέχρι το βράδυ της Τετάρτης είχαν φτάσει τους 23.342! Απίστευτο νούμερο για ένα γκρουπ με τόσο ειδικό θέμα. Τελικά, αυτοί οι Ολυμπιακοί κάνουν προπαγάνδα και στο Facebook.

Tην παρακολούθηση της εκπομπής «Κοινωνία ώρα MEGA» την περασμένη Τρίτη. Ο κ. Πάγκαλος που ήταν καλεσμένος δεν αρκέστηκε απλώς στο να κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα, αλλά απείλησε το ΣΥΡΙΖΑ ότι θα ευθύνεται αυτός σε περίπτωση που του συμβεί οτιδήποτε. Σύμφωνα με την άποψή του άλλωστε, μόνο 100 μπαχαλάκηδες δημιουργούν προβλήματα σε αυτήν τη χώρα και ο λαός δεν είναι αγανακτισμένος. Ε, μετά από αυτό πόσο να αντέξω κι εγώ; Εβαλα STAR και είδα κουτσομπολιά στην «Πρωινή Μελέτη». Το καλό το παλικάρι...

Το κρέμασμα των κουρτινών στο καινούργιο μου σπίτι. Μια που έχω συνηθίσει να σας ενημερώνω για την εξέλιξη του πρότζεκτ «Αλλάζω σπίτι», αρκεί να σας πω ότι οι κουρτίνες και τα κουρτινόξυλα δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση. Αν και η αγορά τους από το ΙΚΕΑ έγινε σχετικά άμεσα, δεν είχα υπολογίσει ότι πρέπει να τοποθετηθούν τα κουρτινόξυλα, να μετρηθούν οι κουρτίνες, να πλυθούν πριν κοντύνουν, να πάνε στη μοδίστρα και μετά να ξανακρεμαστούν. Ολη αυτή η διαδικασία δεν πρόλαβε δυστυχώς να γίνει σε μια εβδομάδα. Ελπίζω την επόμενη να έχουμε περάσει στο στάδιο «Εφτιαξα το σπίτι μου και το απολαμβάνω».


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ Το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος καλεί τους μετόχους της Τράπεζας, σύμφωνα με το Καταστατικό της και το Νόμο, σε Τακτική Γενική Συνέλευση, τη Μ. Δευτέρα 18 Απριλίου 2011, στις 12:00 το μεσημέρι, στο Κεντρικό Κατάστημα της Τράπεζας, στην Αθήνα, Ελευθερίου Βενιζέλου 21, 2ος όροφος, αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων. Τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης είναι τα εξής: 1. Ανάγνωση της ετήσιας Έκθεσης του Διοικητή, που υποβάλλεται με εντολή του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας για τον Ισολογισμό και τις λοιπές Οικονομικές Καταστάσεις, καθώς και τα πεπραγμένα του έτους 2010. 2. Ανάγνωση της Έκθεσης των Ελεγκτών για τον Ισολογισμό και τις λοιπές Οικονομικές Καταστάσεις της χρήσης 2010. 3. Έγκριση της ετήσιας Έκθεσης του Διοικητή, του Ισολογισμού και των λοιπών Οικονομικών Καταστάσεων χρήσης 2010 μετά της Έκθεσης των Ελεγκτών. 4. Έγκριση της διάθεσης των καθαρών κερδών, σύμφωνα με το άρθρο 71 του Καταστατικού, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των ευρώ 190.452.292.-, ως εξής: - Μέρισμα 0,67 ευρώ ανά μετοχή σε 19.864.886 μετοχές 13.309.473.(12% του μετοχικού κεφαλαίου) ευρώ 12.000.000.- Έκτακτο αποθεματικό » 17.679.749.- Πρόσθετο μέρισμα 0,89 ευρώ ανά μετοχή σε 19.864.886 μετοχές » 20.659.482.- Φόρος μερισμάτων » (Ο φόρος μερισμάτων υπολογίστηκε με συντελεστή 40% σύμφωνα με τον ισχύοντα φορολογικό νόμο 3842/23.4.2010 άρθρο 13. Σε περίπτωση τροποποίησης των ισχυουσών διατάξεων φορολόγησης των διανεμόμενων μερισμάτων, πριν την καταβολή τους, θα προσαρμοστούν αναλόγως τα ποσά του φόρου και των μερισμάτων) 126.803.588.- Υπόλοιπο περιερχόμενο στο Ελληνικό Δημόσιο » 5. Προσθήκη και τροποποίηση άρθρων του Καταστατικού της Τράπεζας. Ειδικότερα: - Προσθήκη νέων άρθρων 37Α’ και 55Ε’ - Τροποποίηση των άρθρων 2, 5Β, 13, 14, 17 και 55Α’. 6. Ανακοίνωση ή έγκριση συμβάσεων που υπέγραψε η Τράπεζα της Ελλάδος με το Ελληνικό Δημόσιο, Πιστωτικά Ιδρύματα και Οργανισμούς. 7. Καθορισμός αποζημίωσης και οδοιπορικών εξόδων των μελών του Γενικού Συμβουλίου. 8. Καθορισμός αμοιβής των Ελεγκτών για τη χρήση 2011. 9. Απαλλαγή από κάθε προσωπική ευθύνη των μελών του Γενικού Συμβουλίου και των Ελεγκτών για τα πεπραγμένα και τη Διαχείριση του έτους 2010. 10. Εκλογή Συμβούλων. 11. Εκλογή Ελεγκτών για τη χρήση 2011. 12. Λοιπές Ανακοινώσεις. Στη Συνέλευση έχει δικαίωμα να λάβει μέρος και να ψηφίσει είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω αντιπροσώπου, τηρουμένων των περιορισμών του άρθρου 14 του Καταστατικού, ο κύριος τουλάχιστον εβδομήντα πέντε (75) μετοχών, που είναι εγγεγραμμένος στα αρχεία του Συστήματος Άυλων Τίτλων (Σ.Α.Τ.) που διαχειρίζεται η Ελληνικά Χρηματιστήρια Α.Ε. (Ε.Χ.Α.Ε.), στο οποίο τηρούνται οι κινητές αξίες της Τράπεζας, κατά την έναρξη της πέμπτης ημέρας (εν προκειμένω της Τετάρτης 13 Απριλίου 2011) πριν από την ημέρα συνεδρίασης της γενικής συνέλευσης (ημερομηνία καταγραφής), χωρίς να απαιτείται δέσμευση των μετοχών του. Ανά εβδομήντα πέντε (75) μετοχές παρέχουν στον κύριο αυτών το δικαίωμα μιας (1) ψήφου. Μέτοχοι, που έχουν λιγότερες από εβδομήντα πέντε (75) μετοχές, μπορούν να διορίσουν κοινό αντιπρόσωπο μέτοχο, ο οποίος μπορεί να παραστεί στη Συνέλευση, εφόσον συγκεντρώνει την αντιπροσωπεία τουλάχιστον εβδομήντα πέντε (75) μετοχών (άρθρα 13 και 16 του Καταστατικού, σε συνδυασμό με τη 2/29.2.2000 απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας περί αναπροσαρμογής –από είκοσι πέντε (25) σε εβδομήντα πέντε (75)- του ελάχιστου αριθμού μετοχών που απαιτείται για την παροχή δικαιώματος συμμετοχής και ψήφου στη Γενική Συνέλευση, μετά την επελθούσα -κατ’ άρθρο 9 του Καταστατικού- διάσπαση της μετοχής της Τράπεζας, σύμφωνα με την 1/17.1.2000 απόφαση του Γενικού Συμβουλίου, που εγκρίθηκε με την 8/4.2.2000 Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου – ΦΕΚ Α΄ 17/7.2.2000). Οι μέτοχοι που έχουν δικαίωμα να λάβουν μέρος στη Συνέλευση καλούνται να προσέλθουν στην Υπηρεσία Μετοχών του Τμήματος Γραμματείας της Τράπεζας της Ελλάδος για να παραλάβουν τα δελτία εισόδου τους μέχρι και την 15η Απριλίου 2011. Η απόδειξη της μετοχικής ιδιότητας γίνεται με απευθείας ηλεκτρονική σύνδεση της Τράπεζας με τα αρχεία του ως άνω Συστήματος Άυλων Τίτλων. Ο διορισμός και η ανάκληση αντιπροσώπου του μετόχου γίνονται εγγράφως. Οι μέτοχοι που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη Γενική Συνέλευση μέσω αντιπροσώπου ή να ανακαλέσουν τον εν λόγω διορισμό οφείλουν να καταθέσουν στην Υπηρεσία Μετοχών του Τμήματος Γραμματείας της Τράπεζας της Ελλάδος τουλάχιστον τρεις (3) ημέρες πριν από την ορισθείσα ημερομηνία συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης, ήτοι το αργότερο μέχρι την Παρασκευή 15 Απριλίου 2011, συμπληρωμένο και δεόντως υπογεγραμμένο το σχετικό έντυπο αντιπροσώπευσης, το οποίο είναι διαθέσιμο και στον ιστοχώρο της Τράπεζας στην ενότητα «Ενημέρωση Μετόχων». Ο μέτοχος μπορεί να διορίσει αντιπρόσωπο για μία και μόνη γενική συνέλευση ή για όσες συνελεύσεις λάβουν χώρα εντός ορισμένου χρόνου. Όσοι από τους μετόχους είναι νομικά πρόσωπα πρέπει μέσα στην ίδια προθεσμία να καταθέσουν σύμφωνα με το νόμο και τα νομιμοποιητικά τους έγγραφα. Σε περίπτωση που τα ως άνω έγγραφα έχουν ήδη κατατεθεί σε άλλη Υπηρεσιακή Μονάδα της Τράπεζας, αρκεί να γίνει σχετική αναφορά στο έντυπο αντιπροσώπευσης. Κάθε μέτοχος μπορεί να διορίζει μέχρι τρεις (3) αντιπροσώπους. Νομικά πρόσωπα μετέχουν στη Γενική Συνέλευση ορίζοντας ως εκπροσώπους τους μέχρι τρία (3) φυσικά πρόσωπα. Η ίδια ως άνω διαδικασία ακολουθείται και στην περίπτωση που μέτοχος χορηγεί σε τράπεζα εξουσιοδότηση για την άσκηση δικαιωμάτων ψήφου. Αντιπρόσωπος που ενεργεί για περισσότερους μετόχους μπορεί να ψηφίζει διαφορετικά για κάθε μέτοχο. Το πλήρες κείμενο της Πρόσκλησης καθώς και οι πληροφορίες του άρθρου 27 παρ. 3 του Κ.Ν. 2190/1920 διατίθενται σε ηλεκτρονική μορφή στον ιστοχώρο της Τράπεζας της Ελλάδος www. στην ενότητα «Ενημέρωση Μετόχων». Τα κείμενα των εν λόγω πληροφοριών και στοιχείων διατίθενται και σε έγχαρτη μορφή από την Υπηρεσία Μετοχών του Τμήματος Γραμματείας της Τράπεζας της Ελλάδος, Ε. Βενιζέλου 21, Αθήνα (τηλ. 210-320 2064 και 210-320 3288, fax 210-320 2844 και 210-322 6371). Αθήνα, 14 Μαρτίου 2011 Με εντολή του ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ

Metropolis Free Press 25.03.11  

Θέρεμιν και ευαισθησία H Nalyssa Green είναι 25 χρόνων. Bολτάρει στο λόφο του Στρέφη και απολαμβάνει τα live της σε μικρά μπαράκια στην πόλη...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you