Issuu on Google+

À‚‘Šƒ¸‚±’À À‹Ž‘‹¸ Í'-7,'“™ÍÍ

Í

™xx“Í

(Ài°oi´j¹iÀ»l° ̂viª»¹sl°À·tª»i°̃ ֘ © › ‹ – ⠗ “ © œ ž — © , @ S H R R D


ȂǹȎȅȊ

INDEX

2 ǿȅȊȃǿȅȊ

:::0(75232/,635(66*5 :::0(75232/,635(66*5

'č«–¬­¨°Äw›§®‡¥¢°Ä©£¬­ŸšŸ£Ä©¯°Ä®›ÄŸ©£œ£ª¬¨²iŸÄ Ä4

iŸÄ©›­•§­Ÿ°Ä¥›£Ä®Ÿ¦–i›­›

ÄÄÄ

‚Ÿ­›¤šÄ¥›¦¨ ›¡‡ž¯§ 𣦣¥«—§Ÿ£›Ä

8 Ä

‰Äs¥›³i•§­Ä›©¦‡§£Ä¡«‡ Ÿ£Ä¡£›Ä­¨Äi¨§˜ž«¨i¨Ä ­¢°ÄŸ²«¯³ª§¢°

Κάτσε καλά...

ÄÄ }«±¨§­›£Ä¨£Ä\i•«Ÿ°Ä­¨²Ä ¯­˜°b

ÄÄ Ä©«¨­‡¬Ÿ£°Ä¡£›Ä­¨Äi–§›Ä€¨š§£¨

ÄÄ ‚£›Ä±‡«­£§¢Ä©˜«­›Ä¬­¢§Ä{®–§›

28 Ä

29 Ä

³‘ ’Àƒ ˆŠ”ˆŠ ½rŠ…À ¬­…¸

‰Ä{ Äi›°Ä®²i—³Ÿ£Ä˜­£Ä²©‡«±Ÿ£Ä³¯–Ä¥›£Ä©•«›Ä ›©˜Ä­¢§Ä©¨¦£­£¥–

... Γεράσιμε!

Ä{®¢§‡ÄtŸ¦¢¡£‡§§¢Ä›¡›§›¥­Ÿ—ÄiŸÄ­¨²°Ä­³‡i©›Ä i‡¡¥Ÿ°Ä­¢°Ä±ª«›°

ÄÄ ‹¨Ä›§­—¨Ä­¨²Ä‰i©«‡§­¨œ£­°

‡†v“ŒƒvŠƒŠƒÍ‡‹v“~‰ÍÍÍ

metropolis@metropolisnews.gr

Ιδιοκτησία - Εκδοση: ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ EΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Εδρα: Κύπρου 12Α Τ.Κ. 183 46 - Μοσχάτο, τηλ. 210 4823977 v Διεύθυνση Eκδoτικής & Επιχειρηματικής Ανάπτυξης: Κώστας Τσαούσης Project Manager: Βίκτωρας Δήμας Διεύθυνση Εκδοσης: Νατάσα Μαστοράκου, Νικήτας Καραγιάννης v Ειδικός σύμβουλος: Θάνος Τριανταφύλλου v Σύνταξη: Ανδρέας Γιαννόπουλος, Ντίνος Ρητινιώτης, Χρήστος Τσαπακίδης v Στην έκδοση συνεργάζονται οι: Λένα Βλασταρά, Αθηνά Δεληγιάννη, Αθως Δημουλάς, Τάσος Θεοδωρόπουλος, Μαρίνα Κατσάνου, Ηλίας Κολοκούρης, Κίκα Κυριακάκου, Βασίλης Νέδος, Χρήστος Ξανθάκης, Σταύρος Πετρόπουλος, Μαργαρίτα Πουρνάρα, Γιώργος Ρομπόλας, Κωνσταντίνος Σινάτρα, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Βούλα Σουρίλα, Αλέξανδρος Χαντζής v Δημιουργικό: Θάνος Κατσαΐτης v Διαφήμιση: Χρήστος Τσαούσης, Εμμανουέλα Χειρακάκη v Φωτογραφίες: AFP v Εκτύπωση: «Καθημερινές Εκδόσεις» Α.Ε. Η κάμερα μερα των Mstories «στρατοπέδευσε» στην Αβραμιώτου και κατέγραψε κατέγρ όλα όσα συνέβησαν κατά το τριήμερο του Φεστιβάλ Πολλής Μουσικής.

www.metropolispress.gr

+CRPMNMJGQÍ$PCCÍ.PCQQ


|“ˆsŠˆ‘“—xÁx‘v‡|

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5

2/#+Àln¹¼¹intslÀÀ Š”Àv®ŽŠ”À¯¸‰r‡„ Μίλαγα τις προάλλες με τον φίλο μου τον Μπάμπη και προσπαθούσα να του εξηγήσω την αισιοδοξία μου για το μέλλον της φυλής. Του ’λεγα, του ’λεγα, του ’λεγα και κάποια στιγμή τον ρώτησα: «Εδώ ρε επιβίωσαν οι Σέρβοι και δεν θα επιβιώσουμε εμείς;» Ο Μπάμπης με κοίταξε και απάντησε: «Ναι, αλλά οι Σέρβοι επιβίωσαν με πατέντες». «Με πατέντες θα επιβιώσουμε κι εμείς» κατέληξα και πήγαμε για τα πρώτα μπιρόνια της σεζόν. Δεν γίνεται και αλλιώς. Βιομηχανία δεν έχουμε, παραγωγή δεν έχουμε, σκληρό νόμισμα έχουμε, όπως όπως θα τη βγάλουμε. Παράδειγμα χαρακτηριστικό; Τι άλλο από τα «Θελήματα»! Την υπηρεσία εξυπηρέτησης που κάνει ακριβώς ό,τι λέει το όνομά της. Τους παίρνεις τηλέφωνο, τους εξηγείς τι θέλεις και αυτοί σπεύδουν να διεκπεραιώσουν την υπόθεσή σου. Από ΔΕΚΟ και Εφορίες ως ΙΚΑ και Τράπεζες, από σούπερ μάρκετ και περίπτερα ως φούρνους, φαρμακεία και pet shop, όλα τα αποστέλλουν, όλα τα παραλαμβάνουν, ακόμα και παράδοση φαγητού σε φοιτητές και φοιτήτριες που τους λείπει η μαγειρική της μανούλας τους. Μέχριι και σέρβις ηλεκτρικών συσκευών πε-ν ριλαμβάνει το μενού και, αν δεν έχουν σκεφτεί κάτι αυτοί, μπορείτε να το σκε-φτείτε εσείς και να το ζητήσετε. Αρμο-δίως στην ιστοσελίδα www.thelimata.. tv, από πέντε ευρώ και όσο πάει βεβαίως, ανάλογα με την επιθυμία του πελάτου. Μόνο στην Αττική για την ώρα, εδώ, στο κλεινόν άστυ, εξού το γράφω και εγώ. Εν τω μεταξύ, καλό είναι να προετοιμαζόμαστε για επετείους, καθώς έρχονται τα 100 χρόνια του Κτιστάκη και ο ένας χρόνος του Ποιήματα και Εγκλήματα. Για το θρυλικό λουκουματζίδικο σας τα έχω πει, μην επαναλαμβάνομαι, για τα Ποιήματα και Εγκλήματα να σημειώσω ότι είναι ένα πολύ καλοστημένο art bar που λειτουργεί από τις 9 το πρωί ως τις 2 το βράδυ, χωμένο στρατηγικά στην οδό Αγίας Ειρήνης, αριστερά όπως βγαίνεις από το Six d.o.g.s και τη Λέσχη Φίλων των Κόμικς. Οι βιτρίνες του, στολισμένες με βιβλία ποίησης και μυστηρίου, με συνεπήραν. Για τις ουκ ολίγες εκδηλώσεις του, θα πάρετε ένα τηλέφωνο στο 210 3228839 και θα χαρούν να σας εξυπηρετήσουν. Ας επιστρέψω όμως στις πατέντες. Μόλις προ ολίγων ημερών ανακάλυψα το καταπληκτικό flyer (φυλλάδιο για τους γνώστες της αγγλικής) ξενοδοχείου για ραντεβού στα Πατήσια. Και γιατί είναι καταπληκτικό; Διότι προσφέρει στη νέα γενιά μια ευκαιρία να διατηρήσει ακμαιότατο το ηθικό της, δίχως να ξηλώσει την τσέπη της.

ρ ριλαμβάνει το ντεκόρ. Το καλύτερο; Σύμφωνα μ το φυλλάδιο, οι επισκέπτες (πάντα από 18 με ω 30 ετών) θα συμμετέχουν σε κληρώσεις ως γ smart phones και ιντερνετικές ταμπλέτες, για ε ενώ θα έχουν και αποκλειστικές προσβάσεις σ ROCK εκδηλώσεις. Εκεί που φτάσανε τα σε π πράγματα, υποθέτω ότι μιλάνε για προεκλογικ συγκεντρώσεις του Αλέξη Τσίπρα! κές Υ 1: Ονομα ξενοδοχείου δεν γράφω, γιατί είΥΓ μαστε οικογενειακό free press και αυτά τα θέματα μπορεί να σοκάρουν το αναγνωστικό μας κοινό.

Εξηγούμαι: Αν είσαι νέος από 18 ως 30 ετών, εμπίπτεις στο σλόγκαν «Κάτι ROCK γίνεται στην πόλη» και μπορείς με 10 ευρώ να αποκομίσεις δίωρη ημιδιαμονή, συν welcome drink, συν παροχές video και δορυφορικής TV, συν air condition, συν είδη ατομικής υγιεινής (σαπούνια, σαμπουάν και προφυλακτικά), συν δωμάτιο με ROCK θεματικότητα. Τι σημαίνει αυτό ακριβώς, δεν μπορώ να σας πω, καθότι δεν έχω επισκεφθεί το συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Στο φυλλάδιό του πάντως εικονίζεται μια ηλεκτρική κιθάρα, οπότε κάτι ανάλογο θα πε-

ΥΓ 2: Δεν ξεχνώ φυσικά το αγαπημένο μου θέμα, την τιμή του καφέ. Πριν από δύο εβδομάδες, πήγα το φρεσκότερο των γάτων μου, τον Σουπιό, για στείρωση. Εμεινα ως την ώρα που του έκανε την ολική ο γιατρός, σιγουρευτήκαμε ότι δεν υπήρχαν επιπλοκές και έφυγα για καφέ, γιατί τα αίματα δεν τα αντέχω. Επειδή ο γιατρός έχει το γραφείο του δίπλα στο Υγεία, κατέπλευσα σε τοπικό καφέ γνωστής αλυσίδας. Παρήγγειλα ένα φρέντο εσπρέσο στην εξαιρετικά βαριεστημένη σερβιτόρα, περίμενα, περίμενα, περίμενα, μου έφερε ένα φρέντο καπουτσίνο, είπα να μην παραπονεθώ, ήπια τρεις γουλιές, ντριν, ντριν ο τηλέφωνο, ο δόκτωρ ήταν: «Ελα, τελειώσαμε». Σηκώθηκα, έπιασα το χαρτάκι του λογαριασμού, του έριξα μια ματιά και ξανακάθισα. Τόσο μεγάλο ήταν το σοκ από την τιμή: 4 ευρώ και 60 λεπτά, για ένα ρόφημα που κόστισε στο κατάστημα κάπου μεταξύ 4 και 8 λεπτών. Υστερα αναρωτιέται ο Σόιμπλε τι απέγινε η εσωτερική υποτίμηση...


u…Š

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5

t¹À7%" -!34%2#(%& Με κεντρικό του σύνθημα «μεταξύ καλοφαγάδων... ειλικρίνεια», το ask4food.gr προσφέρει τις κριτικές των χρηστών του για να σε βοηθήσει να επιλέξεις το καλύτερο εστιατόριο για φαγητό. m±½‰ŠÀi‰­³¸’Àµ…¸‰‰‹Š”ˆŠ’ o‘Šƒ¸‚±¸À¶¸ƒƒ³ˆ„’À´¸˜‰¸’ Ο Δημήτρης Σπανός και ο Σπύρος Δοξιάδης ανήκουν στη γενιά των 30άρηδων που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν το διαδίκτυο για να αναπτύξουν τις επιχειρηματικές ιδέες τους. Εχοντας και οι δύο σπουδάσει σε σχολές σχετικές με business και computer science, αποφάσισαν να ανταπτύξουν το ask4food.gr. Για τους μη μυημένους, πρόκειται για ένα community site το οποίο αυτή τη στιγμή φιλοξενεί πάνω από 15.000 κριτικές και βαθμολογίες για εστιατόρια της Αθήνας και της υπόλοιπης Αττικής. «Σκεφτείτε το σαν ένα πλήρες ευρετήριο εστιατορίων, εμπλουτισμένο με χιλιάδες σχόλια και βαθμολογίες από τους ίδιους τους πελάτες των καταστημάτων. Εχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να διευκολύνει τον επισκέπτη που επιθυμεί να βρει στοιχεία ενός εστιατορίου, αλλά και εκείνον που θέλει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο για να διαβάσει κριτικές, να δει βαθμολογίες και να συμβάλει ο ίδιος στην κοινότητα με τη δική του άποψη», υποστηρίζει ο Σπύρος. Οι δυο τους εξηγούν πως στην ουσία η πλατφόρμα τους είναι ένα κοινωνικό δίκτυο στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι που τους αρέσει να απολαμβάνουν καλό φαγητό στη σωστή τιμή, με αξιοπρεπές service και σε έναν ευχάριστο χώρο. Για το σκοπό αυτό, εξάλλου, κάθε χρήστης έχει τη δική του σελίδα με αριθμητικά στοιχεία για τη συνεισφορά του όπου συγκεντρώνονται όλες οι κριτικές και βαθμολογήσεις του. Επιπλέον λειτουργεί ένα σύστημα «αυτοδιαχείρισης», με το οποίο οι ίδιοι οι χρήστες επιβραβεύουν και αναδεικνύουν εκείνους που συνεισφέρουν με τα πιο καλογραμμένα και χρήσιμα σχόλια, ενώ την ίδια στιγμή ειδοποιούν για νέα καταστήματα, για αλλαγές στοιχείων και για εστιατόρια που έχουν κλείσει.

Το μεγάλο -και δύσκολο- στοίχημά τους, ωστόσο, όπως εξομολογείται ο Δημήτρης, είναι «η διατήρηση της ισορροπίας ανάμεσα στην ελευθερία έκφρασης του χρήστη, στη χρησιμότητα του περιεχομένου για τον επισκέπτη και στο σεβασμό προς τον επιχειρηματία του οποίου η επιχείρηση εκτίθεται σε κριτική. Ολες οι ιστοσελίδες διεθνώς αντιμετωπίζουν αυτό τον προβληματισμό», λέει. Ετσι εφαρμόζουν αυστηρό έλεγχο των κριτικών, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες, και αν κρίνουμε από τη συμμετοχή του κόσμου που διαρκώς αυξάνεται τα καταφέρνουν καλά. Επιπροσθέτως, πρόσφατα τιμήθηκαν στα βραβεία e-awards με την πρώτη θέση στην κατηγορία «Αποψη-Κριτική-Σχόλιο». Οσον αφορά τους ίδιους, δεν έχουν φτάσει ακόμα στο σημείο να μπορούν να ασχολούνται αποκλειστικά με το ask4food.gr, λόγω της πολύ δύσκολης οικονομικής συγκυρίας. Είναι όμως πολύ κοντά στο να γίνει η πλατφόρμα η 100% full time δουλειά τους και, όπως τονίζουν, έχουν αποφασίσει να μην κάνουν καμία έκπτωση στην πρόοδό της. «Προτιμάμε καλύτερα να κάνουμε έκπτωση στον ύπνο», λέει γελώντας ο Σπύρος. Αναφερόμενοι, τέλος, στα μελλοντικά τους σχέδια, δηλώνουν ότι εντός του Ιουνίου θα ξεκινήσουν να γίνονται ορατά τα πρώτα αποτελέσματα από τη συνεργασία που πρόσφατα εγκαινίασαν με τη mobile εφαρμογή Athensbook. Παράλληλα, θέλουν να ενισχύσουν τα στοιχεία της τοπικής κοινότητας στη σελίδα, αλλά και να πείσουν «τους επιχειρηματίες-ιδιοκτήτες των εστιατορίων να συμμετάσχουν στην πλατφόρμα με δυνατότητες διαχείρισης και επικοινωνίας προς τους χρήστες». Εμείς δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία!


Š“ˆ…|

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5 j‹…½³ˆ…¸Às±‰Š’Àª„…‰…Œ„’ Àv®ŽŠ’À»Ž¸‹¸‡±­„’

ËÆô€ÆÎÆôÆÒЇ‚È ØɁÍÏË©ÖÔ©ÖԄÎ

²¸…ШÀ¨z´|¼Ð Οσοι κάνουν μια βόλτα σε χώρες της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι αυτά που λέγονται για το κλείσιμο των συνόρων σε περίπτωση που η Ελλάδα βγει από το ευρώ δεν είναι καθόλου «σενάρια τρόμου». Τέτοια μέτρα, όχι μόνο συζητιούνται, αλλά σχεδιάζονται. Σε καιρούς κρίσης οι άνθρωποι έχουν ανάγκη για «αποδιοπομπαίους τράγους» και η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, κάνει το παν να ικανοποιήσει αυτή τη διεστραμμένη ανάγκη. Η «ελληνική γύμνια» όμως δεν μπορεί να κρύψει τη γύμνια της ευρωζώνης. Το ευρώ δεν ήταν μια οικονομική ανάγκη, είπε τις προάλλες ο Γιόσκα Φίσερ. Ηταν ένα πολιτικό όραμα - η βάση μιας πραγματικής πολιτικής ένωσης. Το όραμα εγκαινιάστηκε με βιασύνη, υπερβολικό ενθουσιασμό και σε ιδανικές οικονομικές συνθήκες. Ηρθε όμως η οικονομική κρίση και έθεσε το ευρώ απέναντι σε μια ανελέητη πραγματικότητα: η ευρωζώνη είτε θα προχωρήσει προς μια πραγματική οικονομική και πολιτική ενοποίηση είτε θα διαλυθεί. Κανείς δεν αρέσκεται να φανταστεί τη δεύτερη περίπτωση, γιατί όλοι γνωρίζουν τις συνέπειες: κλειστά σύνορα, κοινωνικό χάος και φτώχεια, οικονομικός πόλεμος ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης, άνοδος του εθνικισμού και του φονικού ρατσισμού, εμφύλιες συρράξεις. Ολοι, αυτή τη στιγμή, δείχνουν με το δάκτυλο τη Γερμανία, στο λαιμό της οποίας κρέμεται το μέλλον της ευρωζώνης. Ολοι ασχολούνται με τη γερμανική ακαμψία και έτσι χάνουν μερικές σημαντικές λεπτομέρειες. Πριν από κάποιες μέρες, ο κυβερνήτης της Bundesbank, ο Jens Weidmann, στη γαλλική εφημερίδα “Le Monde” κάλεσε τη Γαλλία να προχωρήσει μαζί με τη Γερμανία σε μια ομοσπονδιακή Ευρώπη που θα ξεπεράσει την αυτάρκεια του ένθους-κράτους και θα αναλάβει τα χρέη των χωρών της Ευρωζώνης. Η σιωπή του Παρισιού σε αυτή την πρόταση είναι εκκωφαντική. Η σημερινή Γερμανία μπορεί να έκανε λάθη. Η πολιτική της Μέρκελ μπορεί να είναι κοντόφθαλμη, σε ένα σημείο όμως έχει απόλυτο δίκιο η Μέρκελ: πολιτική και οικονομική ένωση όμως χωρίς βαθιές πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί να υπάρχει. Η πραγματική πολιτική ένωση είναι μια διαδικασία που θα πάρει τουλάχιστον μια γενιά. Για αυτό, το ζήτημα για την Ελλάδα δεν είναι εάν θα παραμείνει στην ευρωζώνη, αλλά εάν είναι διατεθειμένη και μπορεί να κάνει βαθιές μεταρρυθμίσεις σε περίπτωση που η ευρωζώνη προχωρήσει. Τέτοιες μεταρρυθμίσεις, όμως, χρειάζονται χρόνο. Αυτό πρέπει να απαιτούν από την ευρωζώνη οι Ελληνες πολιτικοί, αντί να δημαγωγούν ασύστολα και να παίζουν στα ζάρια το μέλλον της χώρας τους. Η ευρωζώνη είτε θα αποκτήσει ομοσπονδιακή οντότητα είτε θα διαλυθεί. Η Ελλάδα είτε θα αποκτήσει σύγχρονες οικονομικές δομές και κράτος δικαίου είτε σύντομα θα μπει σε μονοπάτια χωρίς επιστροφή... µ‡¸•½³‰Àm¸‹ˆr‰… GAZIKAP GMAILCOM

Ο πρώην Αγγλος διεθνής Σολ Κάμπελ καλεί τους συμπατριώτες του να μην ταξιδέψουν στα γήπεδα της Ουκρανίας, διότι «ενδέχεται να γυρίσουν με φέρετρο». Το Foreign Office εφιστά την προσοχή σε Ασιάτες και Αφρικανούς φιλάθλους έναντι πιθανών επιθέσεων ρατσιστικού χαρακτήρα. Ευρωπαίοι ηγέτες στρέφονται κατά του προέδρου της Ουκρανίας Γιανούκοβιτς για τους χειρισμούς του στο θέμα της Τιμοσένκο. Ο Πλατινί διαμαρτύρεται για την εκτίναξη των τιμών των ξενοδοχείων στα ύψη. Γυμνόστηθες ακτιβίστριες αρπάζουν το τρόπαιο φωνάζοντας «γ...ώ το Euro», διαμαρτυρόμενες για την επικείμενη εκτίναξη του σεξουαλικού τουρισμού κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Τα πάντα φαντάζουν ειδυλλιακά και ιδανικά πριν από την έναρξη της πλέον δημοφιλούς διοργάνωσης της γηραιάς ηπείρου... «Ποιος πρέπει να κατηγορηθεί για αυτό το χάλι;» αναρωτιέται ο αρθρογράφος του “Guardian” Λουκ α Χάρντινγκ. «Ως ένα βαθμό, ο ίδιος ο πρόεδρος της Χ χώρας, ο οποίος από τότε που ανέλαβε την εξουσία χώ το 2010 επέδειξε αυταρχικές τάσεις. Η UEFA έδωσε τη διοργάνωση στις δύο χώρες για να αποδείξουν ότι έχουν αλλάξει. Και αν η Πολωνία αποτελεί το νέο ό υποδειγματικό μαθητή της ΕΕ, η ηγεσία της Ουκραυ νίας παραμένει ανυπάκουα σοβιετική». Πάλι καλά ν που δεν είπε ότι φταίει ο Τσίπρας... π

36$$32©ÐËÉÖÔÓ‰Ó Το χρησιμοποιούν πολλοί που αδυνατούν να καταλάβουν ότι ποσταρίσματα του τύπου «μόλις έφαγα σαλάμι μπίρας και πάω για ύπνο» ελάχιστα μας ενδιαφέρουν. Το Twitter, όμως, χρησιμοποιείται και από πλείστους ατακαδόρους που με ένα τους σχόλιο θα σε κάνουν να γελάσεις μετά δακρύων ή θα σε προβληματίσουν με την περιεκτική κριτική τους. Η ιστοσελίδα του περιοδικού “Time”, στρέφοντας την προσοχή της στην πνευματώδη πτυχή του Twitter, αναρωτιέται τι θα γινόταν αν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας προσπαθούσαν να περικλείσουν λίγη από τη σοφία και τη φαντασία τους μέσα σε 140 μόλις χαρακτήρες. «Η Αγγλίδα συγγραφέας του ‘Περηφάνια και Προκατάληψη’ Τζέιν Οστιν θα ήταν ανάμεσα σε αυτούς. Αν και φοβάμαι πως θα χρησιμοποιούσε το Twitter περισσότερο ως εργαλείο για γνωριμίες», αναφέρει χαιρέκακα η αρθρογράφος. Η τελευταία θα ήθελε να διαβάζει μέσα από το smartphone της τόσο τις ατάκες του Ερνεστ Χέμινγουεϊ -«ιδιοφυΐα στο να παρουσιάζει λεπτομέρειες μέσα από μικρές, λιτές προτάσεις»-, όσο και τα ευφυολογήματα του Αμερικανού συγγραφέα Μαρκ Τουέιν, όπως το σκωπτικό: «Ολες οι γενικεύσεις είναι ψευδείς. Ακόμη και αυτή». #elaomospoudenginetai


 :::0(75232/,635(66*5

,2<1,2<

ÏÉôËÆÐƃôÑȃôąÏÎÉăôËÏÒ „ÔÎԅ©ÓÉ©ËÎÐÉÎ ©„ÔÎԅ©ÓÉ©ËÎÐÉÎ Τσιπάκια που «φυτεύονται» κάτω από το δέρμα μας, ηλεκτρονικές ταυτότητες, φοροκάρτες... Η αγαπημένη θεματολογία της κας Ελένης Λουκά γύρω από συνωμοσίες περί φακελοποίησής μας από τις «σκοτεινές δυνάμεις» θέλγει πολλούς. Στην Ελλάδα. Γιατί σε χώρες όπως η Ινδία, όπου το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων της δεν διαθέτει βασικά έγγραφα ταυτοποίησης, το φακέλωμα φαντάζει από λυτρωτικό έως και επιβεβλημένο. Στη δεύτερη πιο πολυπληθή χώρα του κόσμου, μας ενημερώνει το ‘‘BBC’’, βρίσκεται σε εξέλιξη «η μεγαλύτερη βιομετρική διαδικασία παγκοσμίως». Ενα πρόγραμμα τεραστίων διαστάσεων, που σκοπό έχει να ταυτοποιήσει εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Εκτιμάται πως μέχρι σήμερα «περίπου 200 εκατ. Ινδοί έχουν περάσει από τις αρμόδιες υπηρεσίες για να δώσουν τα στοιχεία τους, τα δακτυλικά τους αποτυπώματα και να φωτογραφηθούν. Εως το 2014 άλλα 400 εκατ. άτομα θα ενταχθούν στο σχέδιο με την ονομασία ‘Μοναδική Ταυτότητα’». Και εμείς εδώ δεν μπορούμε να καταγράψουμε τους δημοσίους υπαλλήλους...

ÏÉÖɅÏԄÔΩÓËɅ©ÏԄͅ Η εικονα του ‘‘cool’’ Τζέιμς Μποντ που κερδίζει πάντα στο πόκερ, εξολοθρεύει άρματα μάχης με την Aston Martin του και έχει κάθε βράδυ διαφορετική γυναίκα (με όνομα τύπου “Iwannalotofya”) να ζεσταίνει το κρεβάτι του, ανήκει στο παρελθόν. Ο νέος υπερκατάσκοπος δεν είναι καν άνθρωπος· αποτελείται από μηδενικά και άσους και ονομάζεται Flame. Ενα πανίσχυρο κακόβουλο λογισμικό που μπορεί να συγκεντρώσει φακέλους αρχείων, να αλλάξει εξ αποστάσεως ρυθμίσεις του υπολογιστή, να ανοίξει το μικρόφωνο του PC και να καταγράψει τη συνομιλία των παρισταμένων, να τραβήξει screen shots και να αντιγράψει τα μηνύματα στο chat, όπως μας διευκρινίζει η βρετανική εφημερίδα “Telegraph”. Προς το παρόν, έχει μολύνει συστήματα των κυβερνήσεων της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για το τρίτο κατά σειρά κατασκοπευτικό πρόγραμμα που πλήττει την περιοχή, μετά τον Stuxnet, που έπληξε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν το 2010, και τον Duqu (από τον ομώνυμο «κακό» κόμη του “Star Wars”), που έκλεψε μια σειρά κρίσιμων δεδομένων.

¸|¼Ш~¹´Ð¶»¹ «Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω». Σε πρόσωπο των ημερών εξελίσσεται ο Σωκράτης, ο οποίος, αφού αθωώθηκε στην πολυδιαφημισμένη του δίκη, έπαιξε και το συμβολικό του ρόλο ως αρνητής, αυτή τη φορά, της ευρωπαϊκής κατηγορίας, στο ποίημα που έγραψε ο Γκίντερ Γκρας ως άρμα υποστήριξης για την Ελλάδα. Μια ιστορία που μας παραπέμπει κατευθείαν στο πνευματικό έργο των φιλελλήνων τον καιρό της επανάστασης, με μόνη διαφορά ότι εδώ δεν έχουμε επανάσταση, αλλά είμαστε, ακόμα, ένα στάδιο πριν. Τέλος πάντων, το ποίημα το ακολούθησε μια κάπως παράλογη ουρά δημοσιευμάτων που ορκίζονταν ότι επρόκειτο για φάρσα, μέχρι που η πλευρά του Γερμανού νομπελίστα επιβεβαίωσε την αυθεντικότητά του. «Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε», καταλήγει ο Γκρας απευθυνόμενος στην Ευρώπη. Είναι πολύ ωραία και συγκινητικά όλα αυτά, ειδικά από τη στιγμή που ο Γκρας είναι από τους σπουδαιότερους εν ζωή λογοτέχνες παγκοσμίως. Ωστόσο, πρέπει να εκφράσω μια αμφιβολία και έναν προβληματισμό. Εστω ότι η Ευρώπη δεν επιθυμεί την Ελλάδα στο ευρώ (γεγονός για το οποίο πολύ αμφιβάλλω, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο τώρα), έστω ότι θεωρεί ότι έχουμε καταστρέψει την οικονομία μας και την εικόνα της ευρωζώνης, ότι έχουμε θέσει τις ισορροπίες σε κίνδυνο. Δικαίως ή αδίκως, δεν έχει σημασία. Ολα αυτά πώς μ��ορεί να έχουν σχέση με την ιστορία και τον πολιτισμό μας; Τι άλλοθι μας δίνουν οι μεγάλοι φιλόσοφοι και πολιτικοί της αρχαίας Ελλάδας δυόμισι χιλιάδες χρόνια πίσω; Θα πρέπει, τιμής ένεκεν, η Ελλάδα να αθωώνεται χάρη στο παρελθόν της; Τα γράφω αυτά με αφορμή το ποίημα του Γκρας κυρίως και όχι για το ίδιο το ποίημα, το οποίο στο κάτω κάτω νομιμοποιείται να εκφράζεται με συμβολισμούς ή υπερβολές, με συναισθηματικές και όχι με οικονομικές αξίες. Τα γράφω επειδή κυκλοφορεί συχνά αυτή η άποψη. Η περηφάνια μας για τους προγόνους μας και τον τόπο όπου ζούμε δεν μπορεί να εξελίσσεται συμφεροντολογικά, δεν μπορεί να αποτελεί μαξιλαράκι ασφαλείας για τη σύγχρονη Ελλάδα. Οσες φορές και αν αθωωθεί ο Σωκράτης, το έλλειμμα είναι έλλειμμα, η ανεργία ανεργία και το δράμα μοντέρνο και αυτόνομο. i‘’À¼„½Š”ˆr’ ADIMOULAS METROPOLISNEWSGR


 ,2<1,2<

Š‘—|ˆ‰‡

:::0(75232/,635(66*5

j…®‰„À°Š”ƒ…¸­r‡„ ÀD RNTQFH@C@JHLDSQNONKHRMDVR FQ

֒©€¡œßš‹©©Î˜¡—ᘡ©•¡•–˜˜šá©‹{⩜’©2NMX©˜©{˜–¡‹—‹p—âp—˜Ÿ©Žá›•˜Ÿ©œ’Ÿ©Ó‹œÒ››‹Ÿ©Ð{˜á–“˜¡©cԓ©ÐߚŸ©œ˜¡©‡žœâŸi ©pߚ˜Ÿ©œ˜¡© ˜{˜á˜¡©{‹š˜¡›“‹¢âœ‹—©œ’©›¢â—©{˜¡©p‹Ÿ©{ߚ‹›©›œ˜©&@YNN ©É˜ä©ß “©œ’—©œä ’©—‹©›¡—š‘Ò¢œ‹“©{–ߘ—©›œ‹šÒ©p©‹—š™{˜¡Ÿ©{˜¡©œ‹“š“Ò¢“ © p{˜š˜äp©{–ߘ—©—‹©œ’—©‹—œ“pœž{ᢘ¡p©žŸ©pߖ˜Ÿ©p“‹Ÿ©{‹šß‹Ÿ©{˜¡©•‹˜šá¢“©›œ˜©Œ‹pâ©{˜¡©œ’Ÿ©‹—‹–˜‘á©œ˜©p˜¡›“•â©œ˜{ᘩœ’Ÿ©{▒Ÿ ©Ô© ßp’Ÿ©Ï‹š‹p˜¡š‹œáŽ’Ÿ©›œ’©p˜¡›“•à©•‹“©˜©šÒ›“p˜Ÿ©Ë¡‹‘‘–Òœ˜Ÿ©›œ˜¡Ÿ©›œá ˜¡Ÿ©Ž—©œ“Ò —˜¡—©•Òœ“©—œ¡{ž›“‹•â ©˜äœ©•Òœ“©{˜¡©Ž—©ß ˜¡p© ”‹—‹Žá©à©‹•˜ä›“ ©‡œ“Ò —˜¡—©âpžŸ©p“‹©žš‹á‹©{‹šß‹©•‹“©œ“Ò —˜¡—©‹•âp‹©œš‹‘˜äŽ“‹©‘pҜ‹©“–“•šá—“‹©•‹“©›¡—ß{“‹© ©Œ‹›“•Ò©›¡›œ‹œ“•Ò©p“‹Ÿ© {“œ¡ ’pߗ’Ÿ©Ž˜¡–“ÒŸ ©•‹œÒ©œ’©‘—™p’©p˜¡ ©cԓ©ÐߚŸ©œ˜¡©‡žœâŸi©á—‹“©ß—‹©Ž“{–â©"# ©œ˜©{š™œ˜©‹“šžpߗ˜©›œ˜©›àpš‹©•‹“©œ˜©Žäœš˜©›œ˜©  œŸ ©…’p“™›œ©{ᛒŸ©{žŸ©›©ß—‹©œš‹‘˜äŽ“©›¡ppœß “©˜©É–•á—˜˜Ÿ©Îž‹——᎒Ÿ ©


 :::0(75232/,635(66*5

,2<1,2<

 Η πρώτη ακρόαση του μουσικού ντουέτου με το όνομα

Your Hand In Mine πριν από λίγα χρόνια ήταν για πολύ κόσμο μια ευχάριστη έκπληξη. Ο Μάνος Μυλωνάκης και ο Γιώργος Παπαδόπουλος -το σχήμα από τη Θεσσαλονίκη- θα βρίσκονται στο Six d.o.g.s (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) την Κυριακή 3 Ιουνίου, για να παρουσιάσουν ζωντανά το νέο άλμπουμ τους με τίτλο “The Garden Novels”, αλλά και κομμάτια από τις παλαιότερες δουλειές τους. Ξεκινώντας από τη σύγχρονη δυτικοευρωπαϊκή φολκ, συνθέτουν τις μουσικές τους ιστορίες με συνηθισμένα, ασυνήθιστα και αυτοσχέδια όργανα, δημιουργώντας μια ιδιότυπη «ορχήστρα» αφηγήσεων.

Μπορεί το όνομα του Γιάννη Χρήστου να μην είναι γνωστό σε πολλούς, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους και πρωτοπόρους Ελληνες συνθέτες. Γεννημένος το 1926, σκοτώθηκε το 1970, ανήμερα των γενεθλίων του, έχοντας μέσα σε αυτά τα χρόνια γράψει συμφωνίες, μουσική για θέατρο, μαγνητοταινίες και φιλμ και έχοντας μελετήσει φιλοσοφία με δασκάλους όπως ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν ή ο Μπέρτραντ Ράσελ. Μια έρευνα που ξεκίνησε πριν από εννιά χρόνια ο πιανίστας Κώστας Ζουλιάτης οδήγησε στη δημιουργία από τον ίδιο της ταινίας-ντοκιμαντέρ “Anaparastasis” με σκοπό να παρουσιαστεί μια συνολικότερη εικόνα της δουλειάς του Χρήστου πάνω στη μουσική και τη φιλοσοφία, συμπεριλαμβανομένου και σπάνιου αρχειακού υλικού. Το πρώτο cut της ταινίας παρουσιάστηκε στο Βερολίνο τον Απρίλιο, ενώ η επίσημη πρώτη προβολή για το αθηναϊκό κοινό θα πραγματοποιηθεί με τη νέα σεζόν.

Οι Μani Deum αποχαιρετούν αύριο, 2 Ιουνίου, τη σε-

ζόν έπειτα από μια χρονιά γεμάτη ενδιαφέρουσες εμφανίσεις διπλά σε μεγάλα ονόματα της διεθνούς και εγχώριας σκηνής, και αυτή τη φορά υποδέχονται το δικό τους καλεσμένο στο Gig Space του Six d.o.g.s (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι). Εν αναμονή ενός δίσκου βινυλίου και ενός 7ιντσου, θα απολαύσουν την παρουσία ενός αγαπημένου τους μουσικού και φίλου στην ίδια σκηνή, του Hior Chronik, ο οποίος μοιράζει τη ζωή και τη μουσική του ανάμεσα στην Αθήνα και το Βερολίνο, ταυτόχρονα παρών και απών, όπως όλοι μας.

 Η ανατρεπτική μπάντα των Burger Project επιστρέφει σήμερα στο Floral (Θεμιστοκλέους 80, Εξάρχεια) οπλισμένη όπως πάντα με χιούμορ και διάθεση για σχολιασμό των κακώς κειμένων αυτού του τόπου. Οι Al the X-king (κιθάρα και φωνητικά), Kosmic Communist (πλήκτρα και φωνητικά), General ConZou (κοντραμπάσο και φωνητικά) και Mosch Holiday (ντραμς και φωνητικά) θα μας παρουσιάσουν στο αγαπημένο στέκι της πλατείας για ακόμα μία φορά τη δική τους απολαυστική και ιδιαίτερη οπτική για τα πράγματα και τις μουσικές, διασκευάζοντας τα πάντα με σκοπό να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Στα decks του Floral θα βρίσκεται ο dj Karamix, το live ξεκινάει στις 10 και η είσοδος είναι ελεύθερη.

 Την Τετάρτη 6 Ιουνίου στην Αρχιτεκτονική (Πειραιώς 116, Γκάζι) πραγματοποιείται μια συναυλία με σκοπό. Καλλιτέχνες από όλο το χώρο της σύγχρονης ελληνικής σκηνής, χωρίς να ανήκουν σε κάποιο φορέα, αλλά με συλλογικό πνεύμα, επέλεξαν να πραγματοποιήσουν μια από κοινού ζωντανή εμφάνιση για να στηρίξουν την Ελληνική Ομοσπονδία Αθλητισμού Κωφών. Οι μουσικοί που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία είναι οι Danger Αngel, Strawberry Street, Κandinsky, Transistor, Cyanna, Mani Deum, Bella Fuzz, GAD., Aλκή, Αντίπερα Oχθη, Δραμαμίνη, Ζωή Παπαδοπούλου και Poem, ενώ στο live θα παρευρεθούν προσωπικότητες από το χώρο του αθλητισμού και των ΜΜΕ.

¶´¨²·z¹¶z¨y²¶»Ð¨¶¹¼´µÐ Τo καλοκαίρι μπήκε πλέον επίσημα και η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων υποδέχεται δυναμικά την αγαπημένη της εποχή. Σήμερα, Παρασκευή 1 Ιουνίου, το Jumping Fish της Cosmote μας καλεί να αναδείξουμε το support act για τη συναυλία των Red Hot Chilli Peppers που θα πραγματοποιηθεί στις 4 Σεπτεμβρίου στο ΟΑΚΑ. Τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες που θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους είναι οι Puta Volcano με το τραγούδι “Thirty Four”, o George Gaudy με το “Millionaire” και οι Sunny Side of the Razor με το “Jump on the Polar Express”, που έχουν επιλεγεί από την κριτική επιτροπή, και οι Schooldrivers με το τραγούδι “Enjoy” και οι Nemionis με το «Μικρό Μυστικό», που αναδείχθηκαν από την ψηφοφορία του κοινού. Πρόκειται για την ημιτελική φάση του διαγωνισμού, καθώς την Παρασκευή θα προκύψουν τα τρία ονόματα που θα σταλούν στο managemet των RHCP για την τελική επιλογή. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη, ενώ special guests θα είναι οι Μπλε. Αύριο, Σάββατο 2 Ιουνίου, ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθήνα 9.84 γιορτάζει τα 25 του χρόνια και υποδέχεται τους ακροατές και φίλους του στην Κεντρική Αυλή της Τεχνόπολις με ελεύθερη είσοδο, ενώ την Τρίτη 5 Ιουνίου ο Λάκης Παπαδόπουλος θα μοιραστεί μουσικές με όλους τους αγαπημένους φίλους του και μια μέρα μετά, ο Γιάννης Χαρούλης με τις «Μαγγανείες» του αναμένεται να κάνει το πρώτο sold out του καλοκαιριού! Τέλος, την Πέμπτη 7 Ιουνίου η Ανοιχτή Θεραπευτική Κοινότητα για έφηβους και νεαρούς ενήλικους χρήστες ναρκωτικών μς προσκαλεί σε μια μεγάλη συναυλία με τους Φοίβο Δεληβοριά, Νατάσσα Μποφίλιου, Στάθη Δρογώση, Μαριέττα Φαφούτη, Tareq και Αngry Birds με Ματούλα Ζαμάνη. j°


|ˆ…Š

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5

4rŽŠ’À²Š­‘‹Š”ˆŠ’ ÀS SGDNCNQNONTKNRLDSQNONKHRMDVR FQ

̨Ιߚ›Ž–¨„›’—⊙›¨›— ¨ c ”Ꮭ›—ži¨Ž–šŠ™”˜–Ž’¨ ›‘¨Žã›Ž™‘¨×’—–Ñ›‘¨›‘ž¨ Ÿ™—–’Ñž¨oŽ›Ñ¨›—¨cΊœ™Þ›‘¨ Ίœ™Ž›Ñ”’¨o— i¨š›—¨c̨ ג—–Ñ›‘¨”Š’¨—¨Î –‘àži¨ b2MNV¨6GHSD¨@MC¨SGD¨ 'TMSRL@Mh

©Ð“‹©‹{˜–‹¡›œ“•à©˜{œ“•Ò ©‹––Ò© җ“›’©›œ’—©•{–àšž›’©œž—© {š˜ß›™—©œ’Ÿ©{‹š‹––‹‘à© œ˜¡©‘—ž›œ˜ä©{‹š‹p¡“˜ä©p© œ’—©’šžáŽ‹©—‹©{š˜›{‹á©—‹© ‘–“œ™›“©•‹“©—©œß–“©—‹©{˜–pà

›“©’‘˜äp—’©›œš‹œ˜ä ©œ’—©•‹•“Ò© Œ‹›á–“››‹©…‹š–ᢩšâ— ©’©˜{˜á‹© Ž“‹ßœ“©{–à˜Ÿ©¡{š¡›“•™—© Ž¡—Òpž—©•‹“©p“‹©—œ¡{ž›“‹•à© ‘•‹š—œ‹šâp{‹ ©

v¹tsi»lÀÀÀ ήÀ

kisÀs»œÀiªm …œ˜©{–¡šâ©œ’Ÿ©Ø“˜—Òœ’Ÿ ©˜© •˜ä•–˜Ÿ©cžši©Ïš“Ÿ©Øßp›‘˜¡˜š© •‹“©¡›“•Ò©˜“©{œÒ©—Ò—˜“ ©ß—‹—©•© œ˜¡Ÿ©˜{˜á˜¡Ÿ©¡{˜Žäœ‹“©˜©Ð{˜p{© Ø⛕“—Ÿ ©„‹š‹p䝓©•‹“©—à–“•’© Ž“ҝ›’©•‹“©‘˜œ“•à ©›•˜œ“—à© ‹œp⛐‹“š‹©›¡—‹‘ž—ᢘ—œ‹“©œ˜©ß—‹© œ˜©Ò––˜ ©›{Ò¢˜—œ‹Ÿ©›©•˜ppҜ“‹© œ’©cŽ“ҝ›’i©œ’Ÿ©œ‹“—á‹Ÿ©{˜¡©{š˜

›{‹á©—‹©Œš“©p“‹©{˜’œà©“›˜šš˜

{ዩ‹—Òp›‹©›œ‹©{‹š‹{җž©•‹“©›© ߗ‹©{–à˜Ÿ©Ò––Ÿ©‹—‹˜šßŸ ƒŠ™Ñ¨›Š¨Ž–› zš’Š”Ѩ Žz’oޙ— ž¨š›—’ŸŽàŠ¨z— ¨ œŠ¨Ÿ—™›Ñš— –¨›—¨•’á›Ž™—¨ ŠzŠ’›‘›’”ᨔ—’–á ¨Žà–Š’¨ Š–Ž™ß¨‘¨Šz— šàŠ¨ Ž–ឨcá›œ— i¨Ž•Ž”›ß¨ ” ”•——™àŠž ¨ázž¨ß›Š–¨—¨ Ւo¨Ïzљ›—–¨š›’ž¨”Š•Þž¨›— ¨ Žz—ŸÞž¨”Š’¨áŸ’¨š›—¨b#@QJ¨ 2G@CNVRh


 :::0(75232/,635(66*5

,2<1,2<

™ Ο σκηνοθέτης του “V For Vendetta” αναλαμβάνει να μετατρέψει τον διάσημο συγγραφέα Εντγκαρ Αλαν Πόε σε Σέρλοκ Χολμς στο περιπετειώδες θρίλερ εποχής «Το Κοράκι» (“The Raven”), που κυκλοφορεί από την Πέμπτη στις αίθουσες. Στην ομιχλώδη Βαλτιμόρη του 1849, ένας μανιακός δολοφόνος ξεσπλαχνίζει τους διαβάτες αντιγράφοντας φόνους από τα βιβλία του διάσημου συγγραφέα, οπότε και η Aστυνομία απευθύνεται στον ίδιο προκειμένου να πιάσουν τον αυτοσχέδιο χειρουργό. Ατμόσφαιρα, λογοτεχνικές αναφορές, αίμα, αλλά και μαύρο χιούμορ σε έναν ιδιόμορφο και όχι πάντα εντελώς πετυχημένο, καλοδεχούμενο παρόλα αυτά, συνδυασμό μυθοπλασίας, μυστηρίου και βιογραφίας. Στο ρόλο του συγγραφέα ο Τζον Κιούζακ.

™ Παραγωγός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, αλλά και πρωταγωνιστής ο Γιώργος Πυρπασόπουλος στην ταινία “4ever”, που αποτελεί διασκευή ενός βραβευμένου θεατρικού έργου του Γιώργου Ηλιόπουλου και προβάλλεται από την Πέμπτη στις αίθουσες. Ενα παντρεμένο ζευγάρι αρχιτεκτόνων θα βγάλει τα εσώψυχά του σε μια μάχη μέχρι τελικής πτώσεως, με αφορμή μια επαγγελματική τους διαφωνία ένα βράδυ στη σουίτα ενός ξενοδοχείου. Συμπρωταγωνιστεί η Μόνικα Μακ Σέιν, ενώ, άγνωστο για ποιο λόγο, οι διάλογοι είναι στα αγγλικά.

™ Η Βαν��σα Ρεντγκρέιβ, η Ρέιτσελ Βάιζ και η Μόνικα Μπελούτσι -υπέροχες και οι τρεις τουςσυμπρωταγωνιστούν στην ταινία «Επικίνδυνη Σιωπή» (“The Whistleblower”), η οποία μυστηριωδώς, ενώ ως ημερομηνία παραγωγής έχει τη χρονολογία 2010, εμείς τη βλέπουμε φέτος πρώτη φορά στις αίθουσες, κάτι που δεν το λες για καλό. Η υπόθεση αφορά τις πραγματικές εμπειρίες μιας Αμερικανίδας αστυνομικού στις ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ στη Βοσνία, η οποία ανακάλυψε ένα μεγάλο κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός με συμμετοχή σε αυτό πολιτικών παραγόντων, αλλά και στελεχών των Κυανόκρανων. Σκηνοθετεί η Λαρίσα Κοντράκι.

™ Ρόκι και Οργισμένο Είδωλο. Και οι δυο τους έχουν παίξει (εννοείται με διαφορά κλάσης) τους κινηματογραφικούς μποξέρ, αυτή τη φορά όμως θέλησαν να βρεθούν στο ίδιο ρινγκπλατό υποδυόμενοι παλαίμαχους αθλητές του μποξ που αποφασίζουν να αναμετρηθούν σε έναν τελευταίο αγώνα. Ναι, για την περίπτωση του Ρόμπερτ Ντε Νίρο φαίνεται ότι η κατρακύλα, προκειμένου να εξασφαλίσει ακόμα μερικά εκατομμύρια δολάρια για τα γεράματά του, δεν έχει σταματημό, εφόσον δέχτηκε να συμπρωταγωνιστήσει με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στην κωμωδία “Grudge Match” που θα ξεκινήσει σύντομα γυρίσματα. Παρά τους καλούς συντελεστές (σκηνοθετεί ο Πίτερ Σίγκαλ του “Get Smart” και γράφει ο Νταγκ Ελιν του “Entourage”), δεν ακούγεται σαν το πιο αξιοπρεπές κινηματογραφικό όχημα του κόσμου, για έναν τέτοιο ηθοποιό. Εκτός και αν θεωρείς αστείο το να βλέπεις 60χρονους να μπουνίζονται, οπότε πάω πάσο.

µ¹»²´¸Ð¨´{¹¼¨ xШ¶¼º¨µ¹»z´

Η οικονομική κρίση ήταν απλώς η τελική αφορμή για να αναδειχθούν χίλια μύρια προβλήματα που αφορούν το χώρο της ελληνικής διανομής ταινιών. Η οποία διανομή για άλλη μία φορά αντέδρασε σπασμωδικά: Από τις οκτώ και εννέα ταινίες που κυκλοφορεί κάθε εβδομάδα όπου περισεύουν τα κάθε λογής... «μπάζα», την προηγούμενη εβδομάδα πήγε στη μία. Λανθασμένες ως και ανύπαρκτες marketing στρατηγικές, διαπλεκόμενες σχέσεις, υπερεκτιμήσεις της αξίας εντύπων και κριτικών (την ώρα που όλο το παιχνίδι παίζεται πια στο διαδίκτυο) και πάνω από όλα η λογική του μπακάλη με το καλλιτεχνικό άλλοθι, δεν χωράνε πλέον σε μια ετοιμοθάνατη αγορά. Μόλις 69.590 Ελληνες αποφάσισαν να πάνε το προηγούμενο τετραήμερο σε μια αίθουσα για να δουν σινεμά. Δεν υπάρχει αυτό το νούμερο. Ή μάλλον όχι, υπάρχει. Και ακριβώς επειδή υπάρχει, το ερώτημα είναι αν υπάρχουμε όλοι εμείς που γράφουμε, παράγουμε ή κάνουμε διανομή στο σινεμά. Τελικά, ποιον αφορά αυτό που γράφουμε; 69.590 άτομα; Σε κάθε περίπτωση, όσο δύσκολες είναι οι ερωτήσεις, άλλο τόσο δύσκολες είναι οι απαντήσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν με πράξεις και έργα τα οποία να ακολουθούν τις επιταγές των καιρών και της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Πιο αναλυτικά, για το τετραήμερο 24-27/5, οι πέντε πρώτες ταινίες στις ελληνικές αίθουσες ήταν: 1. “Dark Shadows”: 26.325 εισιτήρια 2. «Οι άντρες με τα μαύρα 3»: 23.572 εισιτήρια 3. «Οι Εκδικητές»: 5.244 εισιτήρια (232.029 σύνολο) 4. «Αθικτοι»: 2.383 εισιτήρια (110.933 σύνολο) 5. «Η Τιμωρός»: 2.217 εισιτήρια (22.905 σύνολο) »²


 ,2<1,2<

„ˆ„vˆ‘

:::0(75232/,635(66*5

´³‰¸À¶ˆ¸Ž¸r ÀK UK@RS@Q@LDSQNONKHRMDVR FQ

Ô©ÌÒ ˜Ÿ©ÌÒ ‹š’Ÿ©Ž—©á—‹“©ß—‹Ÿ©‘Òœ˜Ÿ©â{˜“˜Ÿ©•“©â{˜“˜Ÿ ©Ëᗋ“©ß—‹Ÿ©‘Òœ˜Ÿ©{˜¡©{ߚ‹

›©Ž“Ò©{¡šâŸ©•‹“©›“Žàš˜¡© c ©ß “©‹{˜–ß›“©ß—‹—©˜‹–p⩕‹“©œ˜—©‹¡œ˜›Œ‹›pâ© œ˜¡©ß—‹—œ“©p“›àŸ©›Ò{“‹Ÿ©‘â{‹Ÿ ©¡›á‹›©p“›â©‹¡œá©‘“‹©—‹©•‹œ‹—˜à›“©{–àšžŸ©œ’ –‹£•à©›˜á‹©{˜¡©¡{˜•šä{œœ‹“©›œ’©šÒ›’©?‹› ßœžŸ©•“©‹—©œ“Ÿ©Ò‘‹p©˜©•‹Œ‘ÒŸ© ß{š{©—‹©‘ᗏ“© i ©•‹“©œ™š‹©{“‹©¢“©œ’—©ßŒŽ˜p’©•‹“©œ–¡œ‹á‹©¢žà©œ˜¡ ©€—©‹© ß “©Ò––’©¡•‹“šá‹©—‹©¢à›“©â›‹©Ž—©ß¢’›©•‹“©—‹©Ž“•Ž“•à›“©œ‹© ÒŽ“‹©•‹“©œ’—© ‹‘Ò{’©{˜¡©Ž“•‹“žp‹œ“•Ò©œ˜¡©‹—à•˜¡— ©˜{✏©â œ“©á—‹“©—‹©•Ò—“©{šß{“©—‹©œ˜©•Ò—“© œ™š‹ ©Ï‹“©’©œä ’©œ˜¡©œ˜—©˜Ž’‘á©—‹©¡“˜œà›“©‘“‹©p‹pÒ©p“‹©›¡‘‘š‹ß‹©•‹“©—‹©‹—‹

{œä”“©p‹¢á©œ’Ÿ©p“‹©› ß›’©‹‘Ò{’Ÿ©•‹“©pᛘ¡Ÿ ©Ô©‘Òœ˜Ÿ©Ž“•Ž“•á©â–˜©•‹“©{š“››âœ

š˜© ™š˜©›œ˜©›{ᜓ©œ’Ÿ©•‹“©›œ’©¢žà©œ’Ÿ©•‹“©‹¡œà©•Ò—“©•Ò©˜šÒ©ß—‹©Œàp‹©{ᛞ ©Í© p˜—‹Ž“•à©–ä›’ ©pҖ“›œ‹ ©‘“‹©—‹©•šŽá›“©˜©ÌÒ ˜Ÿ©œ’—©‹‹—‹›á‹©á—‹“©—‹©œš¡{™›“©›© ߗ‹©Œ“Œ–ᘩœ’Ÿ ©Ï‹“©â{žŸ©•‹œ‹–‹Œ‹á—˜¡p©â–˜“©‹{⩜˜©‹{˜œß–›p‹ ©p©•â–{‹ ©—Ò¢“‹© •‹“©ä{˜¡–‹©‘‹œá›“‹©•â–{‹ ©œ˜©•‹œÒšå©d²”¨Æ¨³Å›Æš¨³Å›‡•Žšj©˜—˜pÒ¢œ‹“©œ˜© —ߘ©Œ“Œ–ᘩœ’Ÿ©|Ǔ‡š¨zˆÅ“Ž ©•¡•–˜˜šá©‹{⩜“Ÿ©•Žâ›“Ÿ©Ï‹›œ‹—“™œ’©•‹“©›‹Ÿ© Žá—“©œ’—©¡•‹“šá‹©—‹©Žáœ©œ’©¢žà©pߛ‹©‹{⩜‹©pҜ“‹©—⟩œœšÒ{˜Ž˜¡© —˜¡Žžœ˜ä© œ¢ß—œ–p‹— ©‹{⩜’©pߚ‹©œ’Ÿ©‘ß——’›àŸ©œ˜¡©pß š“©œ˜©Ò—‹œâ©œ˜¡ ©


 :::0(75232/,635(66*5

,2<1,2<

Το «Abacus, ένα παιχνίδι απληστίας» (εκδ. Κέδρος) είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Ναταλίας Δαδίδου και πρόκειται για ένα χρηματοοικονομικό θρίλερ. Για εμένα, που η σχέση μου με τα οικονομικά είναι σαν να προσπαθώ να κατανοήσω πυρηνική φυσική, φαντάζει στα μάτια μου άθλος το να γράψεις ένα κοινωνικο-οικονομικό μυθιστόρημα. Από ό,τι φαίνεται, όμως, δεν ισχύει το ίδιο για τη συγγραφέα, η οποία έχει σπουδάσει Οικονομικά στην Ελλάδα και στο Λονδίνο, τα δύο μέρη που επιλέγει και για το μυθιστόρημά της. Το 2010 η Μαρκέλλα, η οποία έχει κάνει μεταπτυχιακές οικονομικές σπουδές στο Λονδίνο, ετοιμάζεται να ξεσκεπάσει το στημένο παιχνίδι με τα δομημένα ομόλογα. Μια κατηγορία εναντίον της όμως ανατρέπει τα πάντα. Η προσπάθειά της να αποδείξει ότι κατηγορείται άδικα τη ρίχνει στη δίνη μιας υπόθεσης χρηματοοικονομικής απάτης και διαφθοράς που ξεπερνάει τα σύνορα της Ελλάδας, αγγίζει τράπεζες, θεσμούς και ανθρώπους που βρίσκονται στο απυρόβλητο.

 Ο Δημήτρης Θ. Τσάτσος έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 2010. Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης ένα «διαφορετικό» βιβλίο του με τίτλο «Υστερόγραφα» και τον υπότιτλο «Σκόρπιοι στοχασμοί γύρω από όσα δεν κατάλαβα, δεν μπόρεσα, δεν πρόλαβα ή δεν άντεξα όσο ήμουν ακόμη εδώ». Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα μπορούσε να θεωρηθεί και διαθήκη ή, ακόμα καλύτερα, παρακαταθήκη, εφόσον ο συγγραφέας είχε δώσει εντολή να κυκλοφορήσει μετά το θάνατό του. «Στα βιβλία που έγραφα έως τώρα, δηλαδή στα δημοσιευθέντα εν ζωή ((αναρωτιέμαι σήμερα, για ποιον αλήθεια λόγο έγραφα;) διατύπωνα τον πρόλογο όταν μπροστά μου πια είχα το ολοκληρωμένο κείμενο. Αυτόν τον εύλογο συγγραό φικό κανόνα, για λόγους λογικά αυτονόητους, δεν μπορώ βέβαια να τηρήσω αυτή φ τη φορά. Αλλωστε το βιβλίο αυτό δεν υπόκειται σε ολοκλήρωση, μια που θα έχει τελειώσει την ώρα που θα έχω τελειώσει και εγώ. Ετσι κι αλλιώς είναι από τα βιβλία τε που τελειώνουν με την τελευταία σου πνοή», γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας... π

 Πορτογαλική πεζογραφία. Φερνάντο Πεσόα. Ζοζέ Σαραμάγκου. Αλλος; Αν νομίζετε ότι η πορτογαλική πεζογραφία συνοψίζεται σε αυτά τα δύο ονόματα, έχετε άδικο. Εχετε δίκιο, όμως, στο ότι η πεζογραφία της Πορτογαλίας παραμένει σχετικά άγνωστη στην Ελλάδα. Οι εκδόσεις Νήσος φροντίζουν για αυτό· εξέδωσαν τρία μεγάλα έργα της, χαρακτηριστικά τριών εποχών, του Ρεαλισμού, του Μοντερνισμού και του Σύγχρονου Μυθιστορήματος. Πρόκειται για τα βιβλία «Ο Μανδαρίνος» του Εσα ντε Κεϊρός σε μετάφραση Νίκου Πρατσίνη, «Η απολογία του Λούσιο» του Μάριο ντε Σα-Καρνέιρο σε μετάφραση Κρίτωνος Ηλιόπουλου και «Βιολέτα ή Γνωρίζω την αγάπη εξ ακοής» της Ντούλτσεε Μαρία Καρντόσο σε μετάφραση Μαρίας Παπαδήμα. Την Παρασκευή 8 Ιουνίου στις 8 μμ. στο Abanico (Κολοκοτρώνη 12, Αθήνα) γίνεται η παρουσίαση των βιβλίων με τη συμμετοχή των τριών μεταφραστών.

 Ηλεκτρονικό περιοδικό, ηλεκτρονικές εκδόσεις ποίησης και λογοτεχνίας, ηλεκτρονικό ραδιόφωνο και ένα blog που ανανεώνεται συστηματικά. Το Vakxikon.gr είναι τα πάντα για την ηλεκτρονική λογοτεχνία σε ένα site. Τα ηλεκτρονικά τεύχη του περιοδικού φιλοξενούν συνεντεύξεις, διηγήματα, ποίηση, άρθρα, απόψεις και αφιερώματα στην ελληνική και την παγκόσμια λογοτεχνία. Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις του Vakxikon είναι βιβλία ποίησης ή λογοτεχνίας που προσφέρονται δωρεάν στο αναγνωστικό κοινό, το οποίο μπορεί να τα «κατεβάσει» στον υπολογιστή του με ένα μόνο κλικ. Οσο για το ραδιόφωνο, κάθε Παρασκευή 4-6 το απόγευμα μπορείτε να συντονιστείτε στο clipart radio για να ακούσετε τον Τάσο Ρήτο να παίζει μουσική, να απαγγέλλει ποίηση και να μεταδίδει όλα τα βακχικά νέα στην εκπομπή «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα». Αν λοιπόν μέχρι σήμερα αγνοούσατε την ύπαρξη της υπερδραστήριας ομάδας του Vakxikon, καλά θα κάνετε να τους επισκεφτείτε και να περιηγηθείτε στις σελίδες τους, οι οποίες φροντίζουν για τις λογοτεχνικές σας αναζητήσεις.

º¸»²·¹¼¨»¹¸¨µÐ~¹ Μην ξεχνιόμαστε! Την Τετάρτη 6 Ιουνίου θα γίνει η απονομή των Βραβείων Διαβάζω στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Η βραδιά όμως δεν θα τελειώσει εκεί! Στις 9 μμ., αμέσως μετά την απονομή, θα ακολουθήσει ένα αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Οι ποιητές Γιάννης Δάλλας, Κική Δημουλά, Τίτος Πατρίκιος, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, καθώς και ο Δημήτρης Μαρωνίτης θα διαβάσουν σε ελληνική μετάφραση δείγματα «καβαφ ογενούς» ποίησης, έργα που έχουν γραφτεί είτε με το ύφος του Καβάφη είτε μιλούν για τον Καβάφη ως ποιητή και ως άνθρωπο. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο καθηγητής πανεπιστημίου και ποιητής Νάσος Βαγενάς, ο οποίος έχει επιμεληθεί την ανθολογία ξένων καβαφογενών ποιημάτων, με τίτλο «Συνομιλώντας με τον Καβάφη», αποτέλεσμα ερευνητικού προγράμματος και έκδοση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας. «Από όσο γνωρίζω», γράφει ο Βαγενάς, «δεν υπάρχει άλλος ποιητής στον αιώνα μας που η ποίησή του να έχει εμπνεύσει τόσους ξένους ποιητές... Ο Καβάφης εμπνέει τους ποιητές όχι για κάποιο συγκλονιστικό γεγονός του βίου του, αλλά κυρίως για την ποίησή του... Ο Καβάφης είναι, μαζί με τον Αργεντινό Μπόρχες και τον Πορτογάλο Πεσόα, ένας από τους τρεις ποιητές της λογοτεχνικής περιφέρειας που, παρότι δεν βρίσκονται εν ζωή, έχουν σήμερα παγκόσμια απήχηση, αποτελούν σημεία αναφοράς για την καλλιτεχνική ιδιοτυπία τους. Ραντεβού την Τετάρτη στο γρασίδι του Μεγάρου, λοιπόν! Λ.Β.


 ,2<1,2<

u…“’‘

:::0(75232/,635(66*5

¼®½„¸Àn‹rˆ¸ ÀC A@QK@LDSQNONKHRMDVR FQ

֒—©•žp“•à©â{š‹©œ˜¡©Ð{‹–—œ‹›Òš© •‹–˜ä{“©c˗‹Ÿ©Ò—œš‹Ÿ©‘“‹©â–Ÿi©‹© {‹š˜¡›“Ò›˜¡—©‘“‹©Žä˜©{‹š‹›œÒ›“Ÿ © ›àpš‹©•‹“©‹äš“˜© ©›œ˜©ß‹œš˜© Ԗäp{“‹©ɕ‹Ž’pዟ©  ©„‹—{“›œà

p“˜©˜“©›{˜¡Ž‹›œßŸ©œ˜¡©RSTCHN©Ô{š‹©œ’Ÿ© ˝—“•àŸ©‚¡š“•àŸ©…•’—àŸ ©Ö’©›•’—˜›á‹© œ’Ÿ©p˜¡›“•àŸ©•žpžŽá‹Ÿ© ‹š‹•œàšž—© ¡{˜‘šÒ“©’©É‘‘ß–‹ ϖ˜{Ҝš‹©…‹

šâ‘–˜¡©•‹“©œ˜{˜œá©œ˜¡Ÿ©àšžßŸ©œ’Ÿ© ›©p“‹©Œá–‹©œ’Ÿ©Ï’“›“ÒŸ©œ’©Ž•‹œá‹© œ˜¡© ©›©pዩ{‹š˜¡›á‹›’©p©Òšž

p‹©‹›{šâp‹¡š˜¡©•“—’p‹œ˜‘šÒ˜¡ ©Ö‹© c{šâ›ž{‹©œ˜¡©ŽšÒp‹œ˜Ÿi©‹©šp’—ä

›˜¡—©˜“©›{˜¡Ž‹›œßŸ©‚’œ™©Ð››à—’ © Êқ“‹©Ì‹ ‹š˜{˜ä–˜¡ ©Ïᚋ©‚‹p{šÒ•’ © ɝ’—Ò©Ï‹›œš“—Ò•’ ©…œ–á—‹©É{˜›œ˜

–˜{˜ä–˜¡ ©Ï‹œšá—‹©Ïš‹››Ò ©Øšà›œ˜Ÿ© Ϗ šàŸ ©„‹ä–˜Ÿ©Ð‹šâ{˜¡–˜Ÿ ©…œ‹pҜ’Ÿ© Ð{šàŸ©•‹“©€’pàœš’Ÿ©…“‘‹–âŸ


 :::0(75232/,635(66*5

,2<1,2<

 Οι Bijoux de Kant επανέρχονται με την ιστορία του καταραμένου Κόμη του Λωτρεαμόν στη σκηνική σύνθεση «Lautreamont-Maldoror: Το εγκώμιο μιας Μεταμόρφωσης», που ανεβαίνει στις 5 Ιουνίου στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος). Ο Βούλγαρος performer Κρις Ραντάνοφ ενσαρκώνει τον Ρεμπώ της Ουρουγουάης του 1840: τον Ιζιντόρ Ντυκάς, την ιδιοφυία που στα 24 του χρόνια έγραψε το ένα και μοναδικό του έργο «Ασματα του Μαλντορόρ», έργο λογοκριμένο που δεν εκδόθηκε ποτέ όσο ήταν εν ζωή. Στη συνέχεια όμως έγινε μία «Παλαιά Διαθήκη» για τους σουρεαλιστές. Με αφορμή την πολυσχιδή προσωπικότητά του και το συγγραφικό του έργο, η ομάδα και ο performer εξερευνούν το πεδίο ανάμεσα στην ομοιότητα και τη διαφορά, στο οικείο και το αλλότριο και, τελικά, το κατά πόσο η μεταμόρφωση είναι θέμα επιλογής.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Χουβαρδάς, σε συνεργασία με την Εταιρεία Λυκόφως και μία καταξιωμένη ομάδα καλλιτεχνών, ανεβάζει ένα από τα τελευταία έργα του Iψεν, τον «Αρχιμάστορα Σόλνες» από τις 6 Ιουνίου στη σκηνή Αντιγόνη του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος (Πειραιώς 254, Ταύρος). Τον κεντρικό ήρωα αυτού του αφιερωμένου στην ελευθερία έργου θα ενσαρκώσει ο Ακύλλας Καραζήσης, με συνοδοιπόρους τους Γιάννη Περλέγκα, Αλκηστη Πουλοπούλου, Λυδία Φωτοπούλου, Νίκο Χατζόπουλο και Αργυρώ Χιώτη. Ο σκηνικός χώρος, διά χειρός Γ. Χουβαρδά, θα είναι απόλυτα κλειστός, όμοιος με σφραγισμένο μαύρο κουτί, ενώ οι θεατές θα βρίσκονται επί σκηνής.

 Από τη Σουηδία με Αγάπη! Στις 2 Ιουνίου στη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου της Στοκχόλμης, η σκηνοθέτις Ελένη Ευθυμίου και η ηθοποιός Βασιλική Τρουφάκου θα βρεθούν στο Διεθνές Φεστιβάλ Ινγκμαρ Μπέργκμαν. Η ελληνική ομάδα, υπό την ομπρέλα του Φεστιβάλ Δημητρίων, συμμετέχει ως μέλος του δικτύου Mitos21, μίας πλατφόρμας συνεργασίας μεταξύ σημαντικών ευρωπαϊκών θεάτρων. Το Mitos21 θα παρουσιάσει τη σπονδυλωτή παράσταση/performance “I was hit at four forty-five” («Με χτύπησε στις 16:45»), η οποία βασίζεται στο βιβλίο της Ελεονόρ Μερσιέ «Με χτύπησε πολύ άσχημα», μία συλλογή 1.653 επιλεγμένων φράσεων που η συγγραφέας κατέγραψε όσο εργαζόταν σε τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης θυμάτων ενδοοικογενειακης βίας. Η ελληνική συμμετοχή εστιάζει στο ζήτημα της ανωνυμίας, που αφενός προκύπτει ως αίτηση των θυμάτων, αλλά λειτουργεί και ως κοινωνικό άλλοθι. Η σκηνοθέτις εκθέτει τον προβληματισμό ότι, παρά το ότι αυτές οι ιστορίες γίνονται θέαμα, δεν παύουν να συμβαίνουν ακόμα και να βρίσκονται «ανάμεσά μας», ενώ συνακολούθως διερωτάται για τον κοινωνικό ρόλο του θεάτρου.

Η εκ Κύπρου ορμώμενη παραγωγή «Ιφιγένεια εν Ορεμ», ύστερα από περιοδεία στις πόλεις του Λονδίνου, της Δαμασκού και του Παρισιού, επισκέπτεται την Αθήνα και το Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος). Ο μονόλογος, σε ερμηνεία Ανδρέα Αραούζου, αποτελεί απόσπασμα του θεατρικού έργου “Bash” του Αμερικανού συγγραφέα Νιλ Λα Μπουτ και πρόκειται για μετεγγραφή του κλασικού αρχαιοελληνικού μύθου. Στην εκδοχή αυτή, ο ήρωας τοποθετείται στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, όπου εξομολογείται με λόγο ψυχρό και καθημερινό την τραγική ζωή του σε έναν άγνωστο. Η παράσταση θα δοθεί στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

 Ενας θίασος 13 νέων ηθοποιών υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Λαέρτη Βασιλείου θα βρεθεί από τις 7 έως τις 12 Ιουνίου στο Θέατρο Ανεσις (Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι), για να αφηγηθεί «από καρδιάς» εφηβικές ιστορίες ενηλικίωσης. Το έργο του Τέρενς Μακ Νάλι “Corpus Christi”, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πραγματεύεται όλο το φάσμα από την αθωότητα στην πραγματικότητα, με αφορμή μία παρέα 13 νέων αντρών που ερωτεύονται, προδίδουν, επιτυγχάνουν και θυσιάζονται. Η ομάδα και ο σκηνοθέτης ενδιαφέρονται να συνδέσουν το έργο με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, σε μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού αξιών.

Η ομάδα Κώδικας και ο σκηνοθέτης Πάνος Παπαγεωργόπουλος παρουσιάζουν την τέταρτη κατά σειρά δουλειά τους από την 1η Ιουνίου ως την 1η Ιουλίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Ακαδήμεια (Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος). Πρόκειται για μία, όπως λένε, «νέα, απελπισμένα αισιόδοξη ανάγνωση» των «Τρωάδων» του Ευριπίδη. Οι γυναίκες της Τροίας, ολομόναχες μετά τη σφαγή των ανδρών τους, βρίσκονται συγκεντρωμένες στον ιερό τόπο μιας μικρής εκκλησίας στο αεροδρόμιο όπου περιμένουν για να επιβιβαστούν αιχμάλωτες στα τελευταία αεροπλάνα για την Ελλάδα. Τι γεύση άραγε να έχει το κενό; Και όσο πιο βαθύ το σκοτάδι, τόσο πιο εκτυφλωτικό το φως;


 ,2<1,2<

…‰u…|…ˆ| …‰t‡vŽ|…ˆ| :::0(75232/,635(66*5

m±‡¸Àm”…¸‡r‡Š” ÀJ JXQH@J@JNTLDSQNONKHRMDVR FQ

b-TCDh©á—‹“©˜©œáœ–˜Ÿ©œ’Ÿ©ß•›’Ÿ©{˜¡©{‹š˜¡›“Ò¢œ‹“©›œ˜©Ð˜¡›á˜©Ï¡•–‹Ž“•àŸ©Öß —’Ÿ©ʋ› ©…˜á

‹Ÿ©©Ó˜äœ˜¡©€˜ä•‹© ©Éà—‹©‹{⩜“Ÿ©©Ð‹¥˜¡©ßžŸ©œ“Ÿ©©…{œpŒšá˜¡© ©Ô©Ë–ŒœâŸ©•‹––“

œß —’Ÿ©4FN©1NMCHMNMD©Ž’p“˜¡š‘á©{œÒ©—ß‹©‘–¡{œÒ©›œ˜©{–‹á›“˜©œ’Ÿ©{‹š˜¡›á‹›’Ÿ ©—™©{‹šÒ––’–‹© {pŒ‹á—“©Žš‹›œ“•Ò©›œ’—©‹š “œ•œ˜—“•à©•‹“©›œ˜©žœ“›p⩜˜¡©p˜¡›á˜¡©Ž’p“˜¡š‘™—œ‹Ÿ©•©—ߘ¡©œ˜© {š“ŒÒ––˜—©{˜¡©‹©“–˜”—à›“©œ’©Ž˜¡–“Ò©œ˜¡©‹¡œà ©Ö˜© ™š“›p‹©œ’Ÿ©{š™œ’Ÿ©‹á˜¡›‹Ÿ©‹{˜p˜—™—“© œ˜—©•â›p˜©œ˜¡©•‹––“œß —’©‹{⩜’—©•‹’pš“—✒œ‹ ©—™©˜©žœ“›p⟩‹{⩗ߘ—©•‹“©’©‘•‹œÒ›œ‹›’©›© KHFGSANW©Ž’p“˜¡š‘˜ä—©p“‹©‹á›’›’©’›¡ á‹Ÿ©{ߚ‹©‹{⩜˜© šâ—˜©•‹“©œ˜© ™š˜ ©Ô{žŸ© ‹š‹•œ’š“›œ“•Ò© ‹—‹ßš“©•‹“©˜©áŽ“˜Ÿ©˜©4FN©1NMCHMNMD©‘“‹©œ‹©›¡‘••š“pߗ‹©ßš‘‹ ©{ߖ”©žŸ©p˜—œß–˜©—ߘ¡Ÿ© ˜

š¡œßŸ©{˜¡©Œšá›•˜—œ‹“©›œ˜©‹{⑏“˜©œ’Ÿ©Ž¡—‹p“•àŸ©œ˜¡Ÿ©•‹“©œ’Ÿ©›žp‹œ“•àŸ©œ˜¡Ÿ©Ž“Ò{–‹›’Ÿ ©™›œ©—‹© œ˜—ᛏ“©œ’—©‹—œá›’©p©œ“Ÿ©{“–‘pߗŸ©›œÒ›“Ÿ© ‹–Òšž›’Ÿ©{˜¡©› ’p‹œá¢˜¡—©œ™š‹©œ‹©›™p‹œ‹©‹¡œÒ ©


 :::0(75232/,635(66*5

 Στο φουαγιέ του Goethe-Institut (Ομήρου 14-16, Κολωνάκι) θα φιλοξενείται μέχρι τις 25 Ιουλίου η έκθεση «Infographics, Tα Γραφήματα στην ενημέρωση». Οι σχεδιαστές infographics Πάνος Κωνσταντόπουλος και Ζωή Κατσιγιάννη εκθέτουν μια σειρά από γραφήματά τους τα οποία έχουν δημοσιευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα γραφήματα αποτελούν ουσιαστικά έναν πρωτότυπο τρόπο αφήγησης της πληροφορίας, ο οποίος μέσω της οπτικοποίησης περιγράφει ένα γεγονός με εικόνες και λέξεις και έχει στόχο τη συντομότερη και καλύτερη κατανόησή του. Λειτουργούν ως ένα πολυεργαλείο στην υπηρεσία της επικοινωνίας και της δημοσιογραφίας, αποκωδικοποιώντας άμεσα λέξεις και εικόνες και ενημερώνοντας σε βάθος τον αναγνώστη. Παράλληλα, στην έκθεση παρουσιάζονται infographics από το γερμανικό Τύπο βραβευμένα με το European Newspaper Design Award, καθώς και γραφήματα των σπουδαστών των ΙΕΚ ΞΥΝΗ.

 Η Χριστίνα Ανδρουλιδάκη, ιδιοκτήτρια και επιμελήτρια της γκαλερί CAN Christina Androulidaki Gallery (Αναγνωστοπούλου 42, Κολωνάκι), εγκαινιάζει τον καινούργιο εκθεσιακό χώρο με την ατομική έκθεση “Great Moments in History” του Στέλιου Καραμανώλη. Στο πλαίσιό της ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια σειρά από φωτογραφίες και τυπώματα, που λειτουργούν ως μια προσπάθεια χαρτογράφησης διαφορετικών ιστορικών σεναρίων και ως μια απόπειρα σχολιασμού του τρόπου με τον οποίο εκφράζεται η ιστορία μέσα από εικόνες και από την οπτική μας κουλτούρα. Η έκθεση έχει διάρκεια μέχρι τις 7 Ιουλίου.

 Το Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138, Αθήνα) παρουσιάζει μια έκθεση αφιερωμένη στο έργο του γνωστού Ελληνα αρχιτέκτονα και ζωγράφου Κυριάκου Κρόκου. Το πολύπλευρο έργο του παρουσιάζεται μέσα από ζωγραφικά έργα, πρωτότυπα σχέδια, σκίτσα και μακέτες από τις μελέτες, καθώς και φωτογραφίες από κτίρια. Στο πλαίσιο της έκθεσης παρουσιάζονται στοιχεία από το έργο του καλλιτέχνη όταν εκπροσώπησε την Ελλάδα στην VΙ Biennale Αρχιτεκτονικής της Βενετίας το 1996, καθώς και το βίντεο με τίτλο «Κυριάκος Κρόκος - αρχιτέκτων και ζωγράφος», το οποίο αποτελεί μια σύνθεση εικόνων και ήχων για τη ζωή και τα έργα του Κυριάκου Κρόκου από τον σκηνοθέτη Γιάννη Τριτσιμπίδα. Την έκθεση επιμελήθηκε η σύζυγος του αρχιτέκτονα Λέτη Αρβανίτη Κρόκου, τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό η Λίλη Πεζανού, ενώ συνοδεύεται από μονογραφία αφιερωμένη στον Ελληνα δημιουργό.

 Από τις 24 Μαΐου μέχρι τις 9 Ιουνίου η αίθουσα τέχνης K-art (Σίνα 54, Κολωνάκι) παρουσιάζει την έκθεση “BOOTH E4” όπου συμμετέχουν οι καλλιτέχνες Ανδρέας Βούσουρας, Δημήτρης Γκιζίνος και Εμμανουήλ Μπιτσάκης. Ουσιαστικά πρόκειται για τη συμμετοχή του χώρου στο περίπτερο της Art-Athina 2012, η οποία δεν θα πραγματοποιηθεί. Τα έργα που θα εκτεθούν αποτελούν πρόσφατη δουλειά των καλλιτεχνών που συμμετέχουν και παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό. Συγκεκριμένα στην έκθεση περιλαμβάνονται κολάζ από τη σειρά “Art Hell” του Ανδρέα Βούσουρα, φωτογραφικά έργα της ενότητας “Urbanscapes” του Δημήτρη Γκιζίνου, καθώς και πορτρέτα διάσημων συνθετών από τον Εμμανουήλ Μπιτσάκη.

,2<1,2<

»º´µ¹´¨»}´z´…»² Η επιμελητική ομάδα QW3RTY, απoτελούμενη από τις Μαρκέλλα Ανδρικάκη, Ρινέττα Κοσκινίδου, Κατερίνα Νίκου, Αντωνία Πυλαρινού και Εβίτα Τσοκάντα, παρουσιάζει την έκθεση των GPO «Αστρικοί Ταξιδιώτες». Οι Αστρικοί Ταξιδιώτες είναι ουσιαστικά οι Hard, Taxis, Quits, Ejay, Palms, Tales, Lie, Krime, Iron Wolf, Ners, Ηλίας Καφούρος, Ozone, Fantomas, Ιcos και Mufa, ενώ το πρωτότυπο project θα εγκαινιαστεί την Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012 στο Art Factory (Λαμίας 6, Ταύρος). Η Κατερίνα Νίκου, εκπροσωπώντας τις συνεργάτιδές της, μας εξήγησε τι ακριβώς πρεσβεύουν οι Αστρικοί Ταξιδιώτες. «Οι Αστρικοί Ταξιδιώτες είναι η ελπίδα ότι το ταξίδι δεν θα υποταχθεί ποτέ, οι Αστρικοί Ταξιδιώτες είναι οι συνεπιβάτες με τον ελεύθερο εαυτό σου, οι Αστρικοί Ταξιδιώτες δεν χρησιμοποιούν λέξεις για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Οι Αστρικοί Ταξιδιώτες υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα! Σε αυτή την έκθεση θα δείτε ένα παράδειγμα οπτικής ελευθερίας». Ποιες είναι, ωστόσο, οι προκλήσεις που τίθενται σε διοργανωτικό και δημιουργικό επίπεδο σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε; «Βασική αντίληψη της ομάδας QW3RTY είναι ότι ο ρόλος της σύγχρονης τέχνης πρέπει να είναι σταθερός: Η τέχνη πρέπει να προκαλεί τη σκέψη, να ενθαρρύνει τη γνώση, να δημιουργεί συναίσθημα και κυρίως να εξελίσσει το άτομο πνευματικά. Θεωρούμε πως σε αυτή την περίοδο κρίσης η ανάγκη να επιδιώξουμε την επίτευξη αυτών των στόχων είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Σε ό,τι αφορά τη σύγχρονη τέχνη, οι προκλήσεις διοργάνωσης παραμένουν μεγάλες, ανεξάρτητα των τωρινών οικονομικοπολιτικών συνθηκών, δεδομένης της φτωχής υποδομής στήριξης που προϋπήρχε στη χώρα μας. Ασχολούμαστε με την τέχνη που συμβαίνει τώρα, που δεν έχει κριθεί από την ιστορία και που δύσκολα μπορούμε να επεξεργαστούμε και να αποκωδικοποιήσουμε. Αντίστοιχα, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε συλλογικά στην κρίση είναι ακριβώς αυτή η δυσκολία κατανόησης και αποκωδικοποίησης αυτού που συμβαίνει τώρα. Αρα σε επίπεδο επιμέλειας η δυσκολία είναι να μπορέσεις να εξοικειώσεις το κοινό σου με αυτό που προτείνεις και να το βοηθήσεις να αφομοιώσει σωστά την πληροφορία που του παρέχεις εν μέσω μιας γενικότερης συνθήκης σύγχυσης και ιδεατά να προσφέρεις την καλλιέργεια του μέσου αντίληψης που αυτή τη στιγμή απαιτείται». Η έκθεση «Αστρικοί Ταξιδιώτες» των GPO σε επιμέλεια της ομάδας QWERTY έχει διάρκεια μέχρι τις 20 Ιουνίου, ενώ περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.qw3rtyteam. blogspot.com. mm




 

ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ Š”Às±‰Š”Àª„…‰…Œ„À ÀNRITINIOTIS METROPOLISNEWSGR





 © ϋ“©{™Ÿ©—‹©p’—©œ‹©Œ–ß{“©â–‹©{šÒ›“—‹©’©{“•‹–àŸ©œž—©Җ–ž—©˜“•˜–â‘ž—  © ԓ©˜š•žp˜›áŸ©›œ“‘p‹œá¢˜¡—©œ’©¢žà©›˜¡ ©Ö˜©áŽ“˜ ©ŒßŒ‹“‹ ©p{˜šá©—‹©•Ò—“©•‹“©p“‹©žœ˜‘š‹á‹ ©  © Í©{ᛕ’©œ˜¡©Ð{˜p{©Óœá–‹—©›œ˜©‚¡•â©Ôᕘ©{š˜•Ò–›©š˜•© {–’—©âpžŸ©{“¡p’œßŸ © •‹œ‹›œÒ›“Ÿ  © Ïҗ“©œ‹©{җœ‹©‘“‹©—‹©‹{˜Žá”“©âœ“©Ž—©á—‹“©–ߐ‹—œ‹Ÿ ©  © „‹—¡œ¡ àŸ©˜©Ö›ÒŒ¢©{˜¡©ßœ‹›©œ‹©©•‹œ ©ENKKNVDQR©›œ˜©3VHSSDQ ©„˜ä©—‹©}”š©âœ“©˜© Ôp{Òp‹©ß “©


¥¹´ÊÂÉÓÓ


Αν το σκεφτεί κανείς κάπως καλύτερα, αποκλείεται να μην αναγνωρίσει τη λογική αυτής της αντίστασης: η Ανοιξη υπήρχε από πάντα. Η φύση ανθίζει σταθερά και μόνιμα για να γιορτάσει τη βεβαιότητα του τέλους του χειμώνα, το τέλος του θανάτου. Αυτή τη χρονιά που νιώθουμε βυθισμένοι σε έναν ατέλειωτο χειμώνα μια δύναμη επιμένει να μας διαψεύδει. Είναι η ίδια δύναμη που μας διαψεύδει αιώνες τώρα. Από την αρχή του κόσμου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, εμείς στην πρώτη δυσκολία να αμφισβητήσουμε μια αλήθεια που ανθίζει κάθε χρόνο, δίχως διακοπή, από την αρχή του κόσμου; Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Για αυτό και σε τούτο το τεύχος των ερώτων προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε όσο πιο πιστά μπορούσαμε την ανοιξιάτικη Αθήνα. Μέσω αλλεπάλληλων καρέ επιχειρήσαμε να αποδώσουμε κάπου την επιμονή μιας πληγωμένης πόλης να ανθίζει μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Οι 20+ φιλοξενούμενοι συμφώνησαν να παίξουν μαζί μας το παιχνίδι της αναζήτησης και δέχτηκαν να ανθίσουν και εκείνοι με τη σειρά τους στο όνομα της λαμπερής Ανοιξης μιας σκοτεινής περιόδου. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τα πορίσματα της απόπειράς μας και μπορείτε, εξετάζοντάς τα, να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Εμείς είδαμε μια Αθήνα ζωντανή, αληθινή και φωτεινή όπως τη θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια και σκεφτήκαμε πως για να επιβιώνει τόσο καιρό μέσα σε τέτοιες δυσκολίες -δεν μπορεί- κάποιο τρόπο θα έχει βρει να τη βγάζει καθαρή. Και ίσως αυτή η αντίσταση στη μιζέρια που μας περιβάλλει να μην είναι παρά μια μορφή επανάστασης ενάντια στην επιβεβλημένη σκοτεινιά.

Σε πείσμα των καιρών η Αθήνα ανθίζει. Οξύμωρο. Και το «πείσμα» και το «ανθίζει», αν τα βάλεις δίπλα στην Ελλάδα και τον καιρό που διανύουμε. Και όμως η Αθήνα ανθίζει και εμείς έχουμε ανάγκη να είμαστε αισιόδοξοι. Οχι με τη στείρα έννοια του ονειροβάτη που δεν έχει συναίσθηση του τόπου, του χρόνου και της κατάστασης, αλλά με αυτή του ανθρώπου που ζυγίζει τις δυνάμεις του προκειμένου να επιβιώσει. Εχουμε υποχρέωση να είμαστε αισιόδοξοι απέναντι στο μέλλον μας, απέναντι στις μάχες που θα κληθούμε να δώσουμε προκειμένου να διασώσουμε τη λογική, την αξιοπρέπεια, την ελπίδα για κάτι καλύτερο. Η αισιοδοξία δεν είναι πλέον τόσο η πολυτέλεια εκείνου που έχει προοπτικές, όσο η ανάγκη εκείνου που τις χάνει. Είναι ο μοναδικός τρόπος να διατηρήσει το πλοίο την ισορροπία του μέσα στη φουρτούνα, στην οποία βρισκόμαστε εδώ και τόσο καιρό.

Editorial

Å͙‘‰ôĕ‰•œ™š–y–ß”–Ÿ

…œš–˜‰ŽÜô

ˉ˜Ü•‰ôʉš™Í•–Ÿ

ΉšÍ™‰ôˉ™š–˜Í“–Ÿ

윝ô~n–Ÿ”͝

}˜Í™‘n–ôƟ‰”Íš– ô

“‰‘ôy‘n”–ß•š‰‘ô–‘

ѐ•ôړŒ–™ô–˜‰•—•–Ÿ•ô

.PMHCARô+?L?ECPô Åܓšœ˜‰ô~Ûn‰

~‘ß›Ÿ•™ô#“Œ–™ô ôÆy‘ž‘˜n‰š‘“۝ôĕÍyšŸ’ô ʗ™š‰ôљ‰–ß™ô

Ύ“˜•œ’›á‹© ©Ë•Ž˜›’ô Ð$31./.+(2©$πÔÖÎÏÍ©É Ë © Ïä{š˜¡©É© Ö Ï ©© И› Òœ˜

эߞ–ôô ‚˜‘–Œ‘“ÛôړŒ–™ô‘‰ôš•ôSP@?LôASJRSPCô šôyݔ UUU KCRPMNMJGQNPCQQ EP KCRPMNMJGQKCRPMNMJGQLCUQ EP ѐ” ôÆy‘“–‘•œ•Ü‰ôô  ô ô   $?Vôô ô  ô


Ηθοποιός

Φανή Σπυριδάκη

3

Ανοιξη είναι αυτό που ξεπηδά από τους χειμώνες των φόβων μας. Η αυθάδης μας αυτοπεποίθηση. Η αυταπάτη ότι δεν πρόκειται να την «ξαναπατήσουμε». Το να κάνουμε πως δεν είδαμε το λάθος του άλλου. Να θυμηθούμε αυτόν που του λείπουμε αλλά δεν μας εκλιπαρεί για αγάπη. Να ακούμε περισσότερο. Ανοιξη είναι η ευκαιρία που δίνουμε στην παιδική εκδοχή του εαυτού μας. Το να αποδίδουμε στον έρωτα το δικαίωμα του να είναι πρωτόγονος. Ανοιξη είναι το χαλί που η ζωή μάς τραβά κάτω από τα πόδια. Ανοιξη είναι τα χανζαπλάστ στα πόδια των κοριτσιών που βιάστηκαν να βάλουν τα σανδάλια.


Ηθοποιός

Λένα Δροσάκη

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ητανε μια φορά... Και τι δεν ήτανε... Μα τι να πω; Τριγύρω δες τη φύση. Τόσα μεγάλα κι όμορφα, κι εχάθηκαν. Και το μικρό τραγούδι μου θα ζήσει;


Μουσικός

Αλεξ Δράκος Κτιστάκης

5

Μου αρέσει η Ανοιξη, γιατί με βοηθάει να μην ξεχνάω ποτέ ότι -όπως οι εποχές- τα πάντα μεταβάλλονται, κινούνται και αλλάζουν ακολουθώντας το δικό τους ρυθμό. Αυτόν το ρυθμό θέλω πάντα να υπηρετώ με τη μουσική μου...


Τελειόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη

Μαρία Αγγελοπούλου Αλέξανδρος Χούντας Τιμόθεος Θάνος Μαρία Νάκου

από αριστερά

Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Σονέτα»

Ω αγαπημένε νέε, που ’χεις την εξουσία του θεριστή χρόνου ν’ ανακόπτεις την πορεία, που, όσο μεγαλώνεις, πιότερο ανθείς, έτσι που ο μαρασμός μου να δείχνει πιο πολύς. Αν η κραταιά Φύση, που νικάει την παρακμή, στο διάβα του καιρού τη νιότη σου συντηρεί, το κάνει επί σκοπού το χρόνο να ντροπιάσει, τις άθλιες στιγμές του αγωνίζεται να ρημάξει. Ομως να τη φοβάσαι, διότι όσο κι αν σ’ αγαπά, τους θησαυρούς της δεν κρατάει παντοτινά!


Yπεύθυνος του Art Bar Poems & Crimes

Φοίβος Βλάχος

7

Σε παλιότερα λεξικά το λήμμα «Ανοιξη» δεν προσδιόριζε μόνο την εποχή. Σήμαινε μεταφορικά την ηλικία της νεότητας. Ακόμα σήμαινε το άνοιγμα και τον ανοιχτό ορίζοντα. Τώρα χρειαζόμαστε να ενεργοποιηθούν οι δύο τελευταίες σημασίες της.


Συγκρότημα

Los Mujeros

H Ανοιξη είναι ένας πολύ χαρακτηριστικός τρόπος για να εκφραστεί η εσωτερική αστική διαμάχη ανάμεσα στο «θέλω» και το «πρέπει», γιατί κάθε άνοιξη η φύση συνωμοτεί ενάντια στις υποχρεώσεις και σου κλείνει σαν ερωμένη το μάτι και σε οδηγεί εκεί που σταματάει ο χρόνος... Δυστυχώς, η επαναφορά συνήθως είναι άμεση και το άχρωμο και ανέραστο «πρέπει» σε παίρνει από το αυτί και σε ξανακλείνει στο καβούκι σου...


Σκηνοθέτης

Γιώργος Γεωργόπουλος

9

Aνοιξη. Oσο και αν στο μυαλό μου είναι συνδυασμένη με την άνθιση, την αναγέννηση και την ελπίδα, στη ζωή μου είναι συνυφασμένη με τη ρινίτιδα, την επιπεφυκίτιδα και το Ζιρτέκ.


Ηθοποιός-Σκηνοθέτης

Φίλιππος Κανακάρης

Παροιμία ΖΕΝ

Στο ανοιξιάτικο τοπίο δεν υπάρχει καλύτερο και χειρότερο. Τα ανθισμένα κλαδιά απ’ τη φύση τους είναι απλώς άλλα μεγάλα κι άλλα μικρά.


Υπεύθυνη Επικοινωνίας στο CAMP

Kίκα Κυριακάκου

11

“Here comes the sun” από το άλμπουμ των Beatles “Abbey Road” (1969)

Here comes the sun Here comes the sun, and I say It’s all right Little darling, it’s been a long cold lonely winter Little darling, it feels like years since it’s been here


Τραγουδίστρια

Ilia Darlin

13

Η πιο κινηματογραφική εποχή. Ολα ξεκινάνε και πάλι, βγαίνουν από το λήθαργο και εσύ είσαι έτοιμος να ζήσεις έναν εφηβικό έρωτα. Αρωματισμένος αέρας που σε σπρώχνει να ζήσεις.


Ιάσονας Κοντοβράκης

Εικαστικός Επιμελητής και Παραγωγός

Spring adds new life and new beauty to all that is. In spring, at the end of the day you should smell like dirt


Μαντλέν Ανηψητάκη

Μηχανικός Περιβάλλοντος

15

Tα φύλλα γίνανε φιλιά Ανοιξη, Καλοκαίρι.


Marina Satti

Τραγουδίστρια

You can cut all the flowers, but you cannot keep spring from coming.


Δημοσιογράφος-Συγγραφέας

Δημήτρης Χαλιώτης

17

Τάσος Λειβαδίτης, απόσπασμα από το ποίημα «Το Πουλί με τις Αλήθειες»

«Κάποιο πρωινό ένα πουλί κάθισε στο αντικρινό δέντρο και κάτι σφύριξε. Ω, αν καταλάβαινα τι ήθελε να μου πει, ίσως να είχα βρει το νόημα του κόσμου».


Ηθοποιοί της παράστασης «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» που παρουσιάζεται στο Χώρο Τέχνης και Δράσης «Βρυσάκι»

Αθηνά Δελιάδη, Κέλλυ Αλεξοπούλου, Μαρίνα Κανελλοπούλου, Ασημένια Παπαδοπούλου, Χρυσάνθη Παπαγεωργίου, Δήμητρα Δερμιτζάκη, Τζούλια Διαμαντοπούλου, Σταύρος Δάλκος, Γιώργος Φλωράτος

από αριστερά

Απόσπασμα από το «Ρωμαίος και Ιουλιέττα»

Καληνύχτα, αγαπημένε. Μπορεί ο έρωτάς μας που τώρα μπουμπουκιάζει να μεστώσει με την αύρα του καλοκαιριού και όμορφο λουλούδι να έχει γίνει όταν ξανασυναντηθούμε.


Xορευτής

Γιάννης Τσιγκρής

Η καθημερινή χειμωνιάτικη μονοτονία του γκρι πήρε χρώμα... στους τοίχους, στη φύση, στις ζωές μας. Eνα λουλούδι άνθισε, το έκοψα και πέταξα μαζί του... 19


&

Κηπουροί του Mega

Σωτήρης Βρεττός Μάκης Τσόκας Γιάννης Παναγιωτόπουλος

από αριστερά

Η κηπουρική είναι ένα φθηνό hobby που ανταμείβει. Ζητάει λίγα και δίνει πολλά! Είναι πολύ καλή μορφή ψυχοθεραπείας, βελτιώνει την υγεία, βοηθά το περιβάλλον. Γίνε κηπουρός, φύτεψε μερικά φυτά, φτιάξε τη δική σου πράσινη γωνιά και δεν θα χάσεις.


Σκηνοθέτις

Σύλβια Λιούλιου

Διονύσιος Σολωμός

Ανθη κι άνθη βαστούνε στο χέρι. (...) Ναι, χαρείτε του χρόνου τη νιότη!


Συντονιστής εκστρατειών του ελληνικού γραφείου της Greenpeace

Δημήτρης Ιμπραήμ

Ανθη-φυτά... το δικό μου Prozac, η στρατηγική εξόδου μου και η “get out of jail free” κάρτα μου.


Συγκρότημα

Melios Balkana Mama

23

Το Χειμώνα έκανα ξεκαθάρισμα στα λουλούδια στο μπαλκόνι μου. Ολα ήταν δυνατά εκτός από ένα γιασεμί. Το έβαλα σε μια γωνία και το ξέχασα χωρίς να το ποτίζω. Ενα ωραίο βραδάκι της Ανοιξης με πλημμύρισε μια όμορφη μυρωδιά από το ξεχασμένο γιασεμί που με γύρισε κατευθείαν χρόνια πίσω στο σπίτι της γιαγιάς. Οταν ρώτησα το ολάνθιστο γιασεμί πώς τα κατάφερε και επιβίωσε, μου είπε χαμογελώντας: «Με επανάσταση!»


7

6

5

4

3

11

12

O Φοίβος Βλάχος είναι υπεύθυνος του Art Bar Poems & Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη. www.poemsandcrimes.gr

10

9

8

H Μαρία Αγγελοπούλου, o Αλέξανδρος Χούντας, o Τιμόθεος Θάνος και η Μαρία Νάκου είναι ηθοποιοί, τελειόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη. www.athensdrama.com/theodosiadis

O Aλεξ Δράκος Κτιστάκης είναι ντράμερ και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς εκπροσώπους της jazz σε όλο τον κόσμο. Αυτή την περίοδο εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές της Αθήνας με το συγκρότημά του Alex Drako Trio. Είναι διευθυντής σπουδών στο Modern Music School της Αθήνας και έχει ιδρύσει το Modern Music School Heraklio. www.myspace.com/alexanderdrakos

Η Λένα Δροσάκη είναι ηθοποιός. Συμμετείχε πρόσφατα στην παράσταση “Venison”, σε σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου αλλά και σε επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. facebook.com/elenidrosaki

H Φανή Σπυριδάκη είναι ηθοποιός και υπεύθυνη δημιουργίας του πολυχώρου Booze Cooperativa. facebook.com/FaniSpyridaki

Η Ilia Darlin είναι τραγουδίστρια. Eχει συμμετάσχει στην ταινία του

H Kίκα Κυριακάκου είναι δημοσιογράφος και εργάζεται ως υπεύθυνη επικοινωνίας στο CAMP. facebook.com/kikamod

Ο Φίλιππος Κανακάρης είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πρόσφατα σκηνοθέτησε την παράσταση «Μήδεια work in progress». facebook.com/filipposkanakaris

Ο Γιώργος Γεωργόπουλος είναι σκηνοθέτης. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του “Τungsten” ήταν υποψήφια για Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη και Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Πριν από λίγο καιρό ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ με τίτλο “The Outcasts”, γυρισμένο στην Γκάνα, σε παραγωγή της ActionAid Hellas. www.tungsten.gr

Οι Los Μujeros είναι συγκρότημα που παίζει balkan και reggae μουσική και έχει έδρα στη Θεσσαλονίκη. Αποτελείται από τους: Δημήτρη Καλαϊτζόπουλο, Χρήστο Καλαϊτζόπουλο, Νάσο Πατσίκα, Λάζαρο Βαλαβάνη, Αλέξη Μακατσέλο, Σάκη Τσιάμη, Μιχάλη Καρανίκο, Κώστα Κωστόπουλο. www.myspace.com/losmujeros

το CV

18

17

16

15

14

Οι Αθηνά Δελιάδη, Κέλλυ Αλεξοπούλου, Μαρίνα Κανελλοπούλου, Ασημένια Παπαδοπούλου, Χρυσάνθη Παπαγεωργίου, Δήμητρα

Ο Δημήτρης Χαλιώτης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας, ιδρυτής και διαχειριστής του tottblog. www.tottblog.com

Η Marina Satti είναι τραγουδίστρια. Είναι απόφοιτος του Berklee College of Music, όπου σπούδασε Contemporary Writing and Production. www.myspace.com/marinasatti

Η Μαντλέν Ανηψητάκη είναι μηχανικός περιβάλλοντος και πρόσφατα τιμήθηκε με το δεύτερο βραβείο στο διαγωνισμό «i-bank καινοτομία και τεχνολογία» της Εθνικής Τράπεζας για τις προτάσεις της στα φωτοβολταϊκά συστήματα. facebook.com/MadlenAnipsitaki

Ο Ιάσονας Κοντοβράκης είναι εικαστικός επιμελητής και παραγωγός. Πρόσφατα επιμελήθηκε την έκθεση «Α1» στο Χώρο 12Α. facebook.com/jasonkontovrakis

Νίκου Περράκη “Artherapy”. Τα τελευταία της τραγούδια “Hit Me” και “Even when I lose” «ακούγονται» σε όλη την πόλη. www.iliadarlin.com

23

22

21

20

19

Το συγκρότημα Melios Balkana Mama παίζει balkan και ethnic μουσική και αυτή την περίοδο ολοκληρώνεται ο πρώτος του δίσκος. facebook.com/meliosbalkanamama

O Δημήτρης Ιμπραήμ είναι υπεύθυνος εκστρατειών του ελληνικού γραφείου της Greenpeace. www.greenpeace.org/greece

Η Σύλβια Λιούλιου είναι σκηνοθέτις. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών θα παρουσιάσει την παράσταση «Λάμπρος» βασισμένη στο ποίημα του Διονυσίου Σολωμού. facebook.com/sylvia.liouliou

O Σωτήρης Βρεττός, ο Μάκης Τσόκας και ο Γιάννης Παναγιωτόπουλος είναι γεωπόνοι και παρουσιάζουν την εκπομπή «Οι κηπουροί του Mega». www.megatv.com/oikipouroi

Ο Γιάννης Τσιγκρής είναι χορευτής στην Εθνική Λυρική Σκηνή. φacebook.com/GiannisTsigkris

Δερμιτζάκη, Τζούλια Διαμαντοπούλου, Σταύρος Δάλκος, Γιώργος Φλωράτος είναι ηθοποιοί που συμμετέχουν στην παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» που παρουσιάζεται στο Χώρο Τέχνης και Δράσης «Βρυσάκι». www.vryssaki.gr


x‘‡



:::0(75232/,635(66*5

ǿȅȊȃǿȅȊ

jn·ªt²j°ni tÀmt·ª¿si°À»l°Àuµj¹i°

¼…rÀ„’À¸‰…ƒ¸‚®’À iˆ³†¸‰­Š’À·¸‹¸­r‡„’

iniª»¿´lÀ·t´l

ΥΓ: Υπάρχει άραγε θέση για τα λαοφιλή κοινωνικά δίκτυα στη Λαϊκή Εξουσία του ΚΚΕ;

Τις ημέρες αυτές συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε που ο Αλέκος Παπαδόπουλος αποχωρούσε αηδιασμένος από το Υπουργείο Υγείας, καταγγέλλοντας τα «πιράνχας» του χώρου. Ως ένας από τους ελάχιστους «καλβινιστές» της πολιτικής, σε μια περίοδο που μεσουρανούσε το lifestyle της «σφυρίδας στο κότερο», ο Παπαδόπουλος ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι η σύγκρουση ενός ανθρώπου με αυτό το λόμπι ήταν αδύνατη. Ο Κώστας Σημίτης δεν τα κατάφερε, όπως και καμία κυβέρνηση πριν από τη δική του. Από τον κανόνα δεν εξαιρείται βέβαια ούτε η περίοδος του Κώστα Καραμανλή. Μετά ήρθε το Μνημόνιο, στο οποίο όλοι αποδίδουν τα κακά των κλάδων τους. Εκεί αποδίδουμε και τα προβλήματα των νοσοκομείων. Εν μέρει αυτό είναι πραγματικό. Εξίσου πραγματικά ήταν όμως και τα πιράνχας που επί 30 χρόνια λυμαίνονταν κρατικό χρήμα, για τα οποία δεν μιλά κανείς. Τα παραδείγματα είναι γνωστά (οι υπερτιμολογήσεις νοσοκομειακού και φαρμακευτικού υλικού έφθαναν ως και το 1.500%). Σήμερα, ολόκληρος ο κλάδος της Υγείας συρρικνώνεται σε ένα μέγεθος το οποίο διαλύει τους αδύναμους. Τα νοσοκομεία, ιδιαίτερα στην επαρχία, μοιάζουν ολοένα και περισσότερο με κενά κελύφη. Λείπουν φάρμακα, γάζες, οινόπνευμα, τα απολύτως χρειώδη. Αυτό που κάποτε λέγαμε χάριν αστεϊσμού, ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική αφρικανική χώρα στην ΕΕ, τείνει να λάβει σάρκα και οστά στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας. Η ευθύνη για αυτή την κατάσταση βαραίνει όλους όσοι θήτευσαν στο Υπουργείο Υγείας τα τελευταία 25 χρόνια. Είτε αφέθηκαν στο γλυκό τραγούδι των σειρήνων του χώρου, είτε τσακίστηκαν από τα «πιράνχας» της Υγείας, πρέπει να λογοδοτήσουν. Υπουργοί, υφυπουργοί, οι συνεργάτες τους, γενικοί και ειδικοί γραμματείς, διορισμένοι επικεφαλής παραρτημάτων και εποπτευόμενων φορέων πρέπει αναδρομικά να ελεγχθούν, ώστε να δούμε σε τι οικονομική κατάσταση εισήλθαν και με ποια εξήλθαν από το Δημόσιο. Ιδού, λοιπόν, ένα πεδίο όπου μπορεί η όποια κυβέρνηση προκύψει να αναζητήσει ευθύνες και να βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα. Από κάπου πρέπει να αρχίσει το έργο καθαρισμού αυτού του κοπρώνα. ¶¸Ž±ˆ„’Às³­Š’


ͬÁx’‘“|…ˆ|

 ,2<ȃǿȅȊ

:::0(75232/,635(66*5

Ο The boy, το αεικίνητο παιδί αυτής της πόλης, θα βρεθεί στο στέκι της Αβραμιώτου για μία μόνο βραδιά με μοναδικό του στόχο να μας παρουσιάσει διασκευές αγγλόφωνων τραγουδιών. Κομμάτια που θεωρούνται πλέον κλασικά ξαναδημιουργούνται από τον The Boy και αποκτούν τη δική του ιδιαίτερη οπτική. Μια βραδιά γεμάτη εκπλήξεις στο αγαπημένο στενό της Αβραμιώτου, που μάλλον θα αποτελέσει και μία από τις πιο απρόβλεπτες καλοκαιρινές εμπειρίες.

1

«O The Boy διασκευάζει τα κλασικά» Six d.o.g.s (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) Πέμπτη 14 Ιουνίου στις 10 μμ. Είσοδος ελεύθερη

Τι αποπειράται ο καλλιτέχνης επιστρέφοντας στη σκηνή σε στενό εναγκαλισμό με ένα σύμβολο αρχέγονο, όπως το γυμνό ανδρικό σώμα; Σε αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο οποίος επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών με μια λιτή παράσταση. Στη σκηνή του Κτιρίου Α της Πειραιώς 260 θα εμφανιστεί ο ίδιος μαζί με τον Tadeu Liesenfeld και θα επιχειρήσει έναν αναστοχασμό πάνω στην προσωπική αλλά και την ελληνική ταυτότητα, με εργαλεία ένα τελάρο, ένα σκουπιδοτενεκέ και ένα ανδρικό σώμα.

4

«Πρώτη ύλη» Πειραιώς 260 30 Ιουνίου - 3 Ιουλίου στις 9 μμ.

Στα «Ασματα του Μαλντορόρ», το ποιητικό έργο του Κόμη του Λωτρεαμόν -που δεν εκδόθηκε ποτέ όσο εκείνος βρισκόταν εν ζωή-, είναι βασισμένη η νέα παράσταση της ομάδας Bijoux de Kant. To έργο, που θεωρήθηκε από τους εκδότες της εποχής προκλητικό και ικανό να επισύρει ποινικές διώξεις, εξερευνάται εκ νέου από την ομάδα και τον ηθοποιό Κρις Ραντάνοφ.

2

«Lautréamont-Maldoror: Εγκώμιο μιας μεταμόρφωσης» Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης - Υπόγειο γκαράζ (Πειραιώς 206, Ταύρος) 5-11 Ιουνίου στις 9:30 μμ. Είσοδος: 10 ευρώ www.bijouxdekant.com

Μια πλειάδα Ελλήνων και ξένων εικαστικών καλλιτεχνών δημιουργούν και εκθέτουν στο κτίριο της Πειραιώς 260 από τις 8 Ιουνίου μια αφίσα για την Ελλάδα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Κάθε αφίσα-έργο συγκεντρώνει πάνω της βιώματα και αναμνήσεις και λειτουργεί ως χώρος πάνω στον οποίο θα προκύψουν όλες οι αναφορές μέσα από κάθε τύπου παρέμβαση. Η έκθεση επιχειρεί μια διερεύνηση του θέματος της ταυτότητας, επιλέγοντας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο στη διάρκεια της οποίας τα σύμβολα χρησιμοποιούνται με τρόπο προκλητικό, θεωρώντας τη χώρα ως το εναρκτήριο παράδειγμα για την αναπαράσταση των διαδικασιών της μνήμης και της παραγωγής νοήματος. “Α gathering” Πειραιώς 260, Ταύρος 8 Ιουνίου - 17 Ιουλίου Είσοδος ελεύθερη

3

Ο Γιάννης Χαρούλης με το νέο του δίσκο «Μαγγανείες» εμφανίζεται στην «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων για μια συναυλία που για πολλούς θα σηματοδοτήσει την έναρξη του καλοκαιριού και θα φέρει στο μυαλό νησιά, θάλασσες, φεγγάρια και λοιπά δαιμόνια. Ο αγαπημένος τραγουδοποιός από την Κρήτη θα μαγέψει για ακόμα μία φορά το κοινό του με τη συνοδεία των εξαιρετικών μουσικών του, του Κωνσταντή Πιστιόλη (πνευστά), του Μιχάλη Πορφύρη (τσέλο), του Παύλου Συνοδινού (κιθάρες) και του Πάνου Τόλιου (τύμπανα). Προετοιμαστείτε να ακούσετε τόσο τα δικά σας, όσο και τα δικά τους αγαπημένα τραγούδια, αλλά και τα ολοκαίνουργια του νέου άλμπουμ.

5

Γιάννης Χαρούλης live Τεχνόπολις (Πειραιώς 100, Γκάζι) Τετάρτη 6 Ιουνίου στις 9:30 μμ. Είσοδος: 15 ευρώ (10 ευρώ στην προπώληση)

Τιμώντας τα 100 χρόνια από το θάνατο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, το Φεστιβάλ Αθηνών επιλέγει τον Δημήτρη Λιγνάδη για να «διαβάσει» αλλιώς τη μάχη των δύο φύλων μέσα από το έργο «Δεσποινίς Τζούλια». Το βασικό ερώτημα της παράστασης είναι «πού βρίσκεται ο άντρας και η γυναίκα» σύμφωνα με το σκηνοθέτη. Το περίφημο ζευγάρι Τζούλια-Ζαν ερμηνεύουν η Στεφανία Γουλιώτη και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ενώ την αινιγματική Κριστίν υποδύεται η Μαρία Πρωτόπαππα. «Δεσποινίς Τζούλια» Πειραιώς 260 Παρασκευή 8 Ιουνίου στις 9 μμ. Είσοδος: 25 ευρώ, 15 ευρώ (φοιτητικό)

6


sˆÁ“‘Áˆ‘—ˆ‘



:::0(75232/,635(66*5

Λίγους μόνο μήνες πριν κυκλοφορήσουν την καινούργια τους δουλειά “Pieces”, οι Baby Guru θα βρεθούν στη σκηνή του ΑN για να ανοίξουν τη συναυλία των Aμερικανών Thee Oh Sees. Οι τρεις παιδικοί φίλοι (Sir Kosmische, Prins Obi, King Elephant) βρέθηκαν ξανά πριν από χρόνια και ξεκίνησαν τους αυτοσχεδιασμούς. Λίγο καιρό μετά προέκυψε ο πρώτος τους δίσκος -με τίτλο το όνομά τους- και μια σειρά live εμφανίσεων που θύμιζαν την garage σκηνή, αλλά και την Κοσμική Γερμανική Μουσική της δεκαετίας του ’70. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο homemade στούντιο του Γιάννη στο Μαρούσι και ετοιμάζουν το δεύτερο δίσκο τους που οι ίδιοι θέλουν να αφιερώσουν στην ψυχεδέλεια του ’60.

ǿȅȊȃǿȅȊ

7

Baby Guru ΑΝ Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια) Δευτέρα 4 Ιουνίου στις 9 μμ. Είσοδος: 15 ευρώ

Τον «Μικρό Εγιολφ» του Ερρίκου Ιψεν θα παρουσιάσει ο Δημήτρης Καραντζάς και η ομάδα Grasshoper στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών. Το έργο εστιάζει στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο την κοινωνική καταγγελία. Στην παράσταση τα σκηνικά απουσιάζουν, υπάρχουν μόνο κάποια αντικείμενα απαραίτητα για να προκληθεί η συνέχεια της ιστορίας, ενώ οι ηθοποιοί κινούνται κατά τέτοιο τρόπο στο χώρο, ώστε οι κινήσεις του ενός να επηρεάζουν αυτές του άλλου.

8

«Μικρός Εγιολφ» Θέατρο Πόρτα (Μεσογείων 59, Αμπελόκηποι) 14-16 και 18-20 Ιουνίου στις 9 μμ.

Η πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του Γιώργου Πυρπασόπουλου “4ever” προβάλλεται στην ταράτσα της Ταινιοθήκης. Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βραβευμένου θεατρικού έργου του Γιώργου Ηλιόπουλου, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» το 2011. Εκτός από τη σκηνοθεσία και την παραγωγή, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος υποδύεται -μαζί με τη σύζυγό του Μοnica McShane- ένα παντρεμένο ζευγάρι με δύο παιδιά που, ενώ φτάνει στα όρια του χωρισμού, φαίνεται να μένει ενωμένο. “4ever” Θερινός Κινηματογράφος «Λαΐς» (Ιερά Οδός 48 & Μ. Αλεξάνδρου 134-136, Γκάζι) 31 Μαΐου - 6 Ιουνίου στις 9:15 και 11 μμ.

Ο Γιάννης Καλαβριανός αναζητάει... την ευτυχία στις 15 Ιουνίου στην Πειραιώς 260. Η παράσταση «Γιοι και κόρες», σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού, βασίζεται στο υλικό 80 συνεντεύξεων που πήραν πέντε νέοι ηθοποιοί από τους νέους του παρελθόντος, παππούδες και γιαγιάδες δηλαδή από όλη την Ελλάδα, στους οποίους ζητήθηκε να θυμηθούν την ιστορία που σημάδεψε τη ζωή τους. Οι επιλεγμένες ιστορίες μεταφέρονται σκηνικά -με τον κάθε ηθοποιό να ενσαρκώνει τον ηλικιωμένο με τον οποίο συνομίλησε- και εκτείνονται χρονικά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το Ευρωμπάσκετ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας του 2004.

10

«Γιοι και κόρες» Πειραιώς 260 15, 16 και 18 Ιουνίου στις 9 μμ. Εισιτήρια: 20 ευρώ, 15 ευρώ (φοιτητικό)

Ο Δημήτρης Σωτάκης επιστρέφει με το νέο του μυθιστόρημα «Ο θάνατος των ανθρώπων» για να ξεδιπλώσει μέσα από την αφήγησή του την παραδοξότητα της ανθρώπινης φύσης. Οι άνθρωποι ενός παράξενου τόπου ζουν καλλιεργώντας τη γη και χωρίς να έχουν αισθανθεί τι πάει να πει πόνος και δυστυχία. Μέχρι που ο θάνατος καταφθάνει χωρίς αιτία και χωρίς εξήγηση. Προσπαθώντας να επιβιώσουν αλλά και να λύσουν το μυστήριο, θα βιώσουν τον παραλογισμό και τον αδιανόητο τρόμο του υ αφανισμού τους... τους

11

Δημήτρης Σωτάκης «Ο θάνατος των ανθρώπων» Εκδόσεις Κέδρος

9

Με τζαζ μελωδίες και χαλαρή διάθεση εμφανίζονται κάθε Τρίτη στο Cafe Boheme ο Κάρολος Μαυρογένης και οι Βeware of the Cats. Ο Κάρολος στη φωνή και το πιάνο, μαζί με την παρέα του παίζουν blues, μπόζα νόβα, ροκ αλλά και ποπ κομμάτια, όλα με μια τζαζ διάθεση. Ο ίδιος ξεκίνησε από το κλασικό πιάνο, γρήγορα όμως ασχολήθηκε με την τζαζ και έχει εμφανιστεί μαζί με τον κιθαρίστα Jamie McCredie σε πολυάριθμες σκηνές της Βόρειας Αγγλίας. Beware of the Cats & Karolos Cafe Boheme (Ομήρου 36, Κολωνάκι) Ωρα έναρξης: 9:30 μμ.

12


u…Š

 ǿȅȊȃǿȅȊ

:::0(75232/,635(66*5

lÀ²j¿ª¹iÀ

»l°Àviª»¹sl°À·tª»i°

Λίγο πριν αποχαιρετίσουμε τους κλειστούς συναυλιακούς χώρους λόγω θέρους, μια από τις πιο επιτυχημένες ποπ μπάντες της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής παρουσιάζει στο Gagarin το νέο της δίσκο. m±½‰ŠÀj…®‰„À°Š”ƒ…¸­r‡„ o‘Šƒ¸‚±’À°¸¬Š’À·‹Š”ˆŠ’


 :::0(75232/,635(66*5

Ο Αρης Σιάφας (φωνητικά) επέστρεψε στους Matisse το καλοκαίρι του 2011 και μαζί με τον Γρηγόρη Κόλλια (κιθάρα, φωνητικά), τον Βασίλη Ζερβό (κιθάρα), τον Γιάννη Μασσούρα (φωνητικά, μπάσο) και τον Νίκο Μανουσόπουλο (τύμπανα) ετοιμάζονται να μας ταξιδέψουν με το νέο τους άλμπουμ “Paper Door”, αλλά και με παλαιότερα αγαπημένα κομμάτια τους, ορίζοντας ως τόπο συνάντησης το Gagarin 205 (Λιοσίων 205) και ημερομηνία τη 2η μέρα του Ιουνίου. Ο νέος δίσκος που θα μας παρουσιάσουν περιλαμβάνει 12 ολοκαίνουργια κομμάτια που θα μπορούσαν αντί για τραγούδια να είναι διηγήματα. Το “Paper Door” είναι το τέταρτο άλμπουμ της μπάντας και περιέχει μια σειρά από σκοτεινά παραμύθια για μεγάλους, μια χάρτινη πόρτα που κάποιος τη ζωγράφισε - ή μήπως όλοι μας μαζί; «Κάποια από τα τραγούδια μας, όπως το ‘Bedroom eyes’, μπορεί να θέλουν να πουν μια αυτοτελή ιστορία, αλλά λόγω της φόρμας του τραγουδιού που κάνουμε αυτό γίνεται με ελλειπτικό λόγο και μη γραμμική εξέλιξη», απαντούν στον παραλληλισμό των τραγουδιών τους με μικρά αφηγήματα. Η ιδέα των Μatisse γεννήθηκε στα club όπου έπαιζαν indie μουσική στο τέλος του 1999. Για την ακρίβεια, στο Plan B και στο Mad. «Ηταν ένα είδος όσμωσης», εξηγούν οι ίδιοι. «Βρεθήκαμε μαζί άνθρωποι που θέλαμε να παίξουμε μουσική, όπως ακριβώς και τα αγαπημένα μας συγκροτήματα». Αρχικά το είδαν σαν χόμπι, σύντομα όμως κατάλαβαν πως υπήρχε ενδιαφέρον από το κοινό, ενώ παράλληλα αντλούσαν μια μικρή αισιοδοξία βλέποντας άλλα ελληνικά συγκροτήματα, όπως τους Closer, τους Raining Pleasure, τους Bokomolech και άλλους να καταφέρνουν πράγματα. «Κάπου εκεί είναι που λες ‘ας κάνουμε και εμείς ένα demo να το στείλουμε σε κάποια δισκογραφική και ποτέ δεν ξέρεις’. Κάπως έτσι μας απέρριψαν όλες οι τότε μικρές ανεξάρτητες και αναπάντεχα έδειξαν ενδιαφέρον για εμάς οι πολυεθνικές. Εν τέλει υπογράψαμε στη Sony Music», περιγράφουν με λίγα λόγια πώς ξεκίνησαν όλα. Το όνομά τους ήταν μια έμπνευση της στιγμής. «Ακούγεται όμορφα, φαίνεται ωραίο γραμμένο. Είμαστε, άλλωστε, μια ποπ μπάντα.

ǿȅȊȃǿȅȊ

Μας φάνηκε ωραίο αισθητικά. Ναι, ναι, ξέρουμε, είναι ένας εμβληματικός ζωγράφος», εξηγούν, «αλλά η επιλογή του συγκεκριμένου ονόματος δεν έχει κάποιο κρυφό νόημα, ούτε υποδηλώνει κάποια μανία με το φωβισμό ή τη ζωγραφική γενικότερα». Εντοπίζουν δύο σημαντικά σημεία στη μέχρι τώρα πορεία τους. Το ένα είναι η κυκλοφορία του πρώτου τους CD, που λεγόταν «4» και περιείχε τέσσερα τραγούδια. Τότε ήταν που άρχισε σταδιακά να τους μαθαίνει ένα ευρύτερο κοινό, αφού το ένα από αυτά τα τραγούδια, το “Great Sleep”, ξεκίνησε να παίζει δειλά δειλά στα ραδιόφωνα λίγο μετά την κυκλοφορία του. Αυτά συνέβησαν την άνοιξη του 2003. «Την

θνούς καριέρας και πως «όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι ούτως ή άλλως»! Εξάλλου για τους Μatisse, αν είσαι δημιουργικός, μπορείς να είσαι αισιόδοξος. Δηλώνουν ενθουσιασμένοι με το νέο άλμπουμ, μια και πρόκειται για ένα δίσκο ολοδικό τους, από την αρχή μέχρι το τέλος. Η παραγωγή έγινε από τους ίδιους και τα έξοδα καλύφθηκαν με τον ίδιο τρόπο. «Ενας δίσκος είναι καλός αν αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη την περίοδο που τον έγραψε και το ‘Paper Door’ είναι όλα αυτά που είμαστε σήμερα ως μουσικοί και άτομα», λένε.  Για τους Matisse ο τίτλος του δίσκου είναι άμεσα συνυφασμένος τόσο με προσωπικές όσο

)NFO Ћ¢á©p©œ˜¡Ÿ©,@SHRRD©œ˜©…ÒŒŒ‹œ˜©›œ˜©&@F@QHM©‹©Œšá›•˜—œ‹“©œšá‹©‹•âp’©‘•š˜¡{ ©˜“©6HRD©+HMDR ©{˜¡©{“š‹

p‹œá¢˜—œ‹“©•‹“©”–á››˜¡—©à ˜¡Ÿ©‘—™š“p˜¡Ÿ ©˜“©*DXRDQ©2ÅYD©p©â—˜p‹©p{—¡›pߗ˜©‹{⩜˜—©š¡–“•â© ‹š‹

•œàš‹©œ˜¡©1NFDQ©b5DQA@Kh©*HC©›œ’—©œ‹“—á‹©b4RT@K©2TRODBSRh©•‹“©’©c•˜š“œ›á›œ“•’i©p{җœ‹©œž—©#@TFGSDQ © ˓›˜Ž˜Ÿ©©¡š™

αρχή δεν την ξεχνάς ποτέ, είναι άλλωστε το ήμισυ του παντός», σχολιάζουν σχετικά. Η επόμενη σημαντική στιγμή τους ήταν μάλλον επώδυνη, αλλά τώρα πια τη βλέπουν διδακτική. «Βγήκαμε να παίξουμε στο Rockwave του 2005 μαζί με τον Marylin Manson και τους Garbage - υπό όχι καλές ηχητικά συνθήκες. Η αλήθεια είναι όμως πως δεν είχαμε προετοιμαστεί κατάλληλα, κάπου είχαμε υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές μας. Εκεί καταλάβαμε ότι το θέμα live θέλει απλά πολλή, πολλή δουλειά για να βγει αξιοπρεπές». Θα ήθελαν άραγε να φύγουν από την Ελλάδα και να δοκιμάσουν την τύχη τους στο εξωτερικό; Θεωρούν πως στην εποχή της παγκοσμιοποίησης μπορείς κάλλιστα να είσαι στην Αθήνα ή στο Καράκας και να κάνεις ένα είδος διε-

και με κοινωνικές αλήθειες. «Εφόσον η χάρτινη πόρτα συμβολίζει τους αδιέξοδους τρόπους με τους οποίους επιλέγουμε να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας, αν μπορούσε κανείς να την ανοίξει, θα βρισκόταν είτε μπροστά σε τοίχο είτε θα έπεφτε στο κενό». Το θέμα όμως είναι πως συνεχίζουμε να φτιάχνουμε τέτοιες πόρτες και να νομίζουμε καμιά φορά πως είμαστε ασφαλείς όταν αυτές είναι κλειστές. «Η χάρτινη πόρτα δεν είναι καν πόρτα. Είναι παραίσθηση πόρτας που νομίζουμε ότι από πίσω της είμαστε προστατευμένοι, αλλά αρκεί μια γερή μπόρα για να τη μουλιάσει και να τη διαλύσει», ξεδιπλώνουν τη «θεωρία της χάρτινης πόρτας». Η πόρτα του Gagarin πάντως το Σάββατο θα ανοίξει στις 8:30. Να είστε εκεί.


u…Š

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5

»¹n¿ª¹iÀ°»lsÀ

iu»i·i»l

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος δεν χρειάζεται συστάσεις. Στα 33 χρόνια που μετράει στην ελληνική λογοτεχνία τον έχουν χαρακτηρίσει αιρετικό, προκλητικό, ενοχλητικό. Εγώ θα τον έλεγα απλά σκεπτόμενο. Τον συνάντησα στις εκδόσεις Ικαρος. Αφορμή το νέο του βιβλίο «Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας». Ενα «δημόσιο ημερολόγιο» για τη δεκαετία του 2000. Ενα «ντοκιμαντέρ» για την ελληνική κοινωνία στη δεκαετία που πέρασε. Από τη θριαμβολογία της εισόδου μας στο ευρώ μέχρι την αρχή της οικονομικής κρίσης. Από το “Big Brother”, το Mall και το Μπουρνάζι μέχρι τα Δεκεμβριανά του 2008, τους Αγανακτισμένους και το τέλος της αυταπάτης. Παράλληλα, ένα «λογοτεχνικό ημερολόγιο» για τη μαθητεία του δίπλα στον Σαμαράκη, τον Ταχτσή, τον Κουμανταρέα, αλλά και για τη σχέση του με νεότερους από αυτόν συγγραφείς. Μια σειρά από προσωπικές καταθέσεις και εξομολογήσεις φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους, από το Σεπτέμβριο του 2001 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2011, συνθέτουν το παζλ μίας κοινωνίας πεπεισμένης ότι θα είναι για πάντα η «εκλεκτή».

Η πτώση των τειχών Αυτή η ιστορία νομίζω ότι άρχισε πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά με την πτώση του τείχους το 1989. Ουσιαστικά τη δεκαετία του ’90 στήθηκαν οι βάσεις για αυτό που έφτασε στο αποκορύφωμά του τη δεκαετία του 2000. Με την επικράτηση της ελεύθερης αγοράς και του ατομικισμού οι άνθρωποι παραδόθηκαν στον καταναλωτισμό, οτιδήποτε είχε να κάνει με το συναίσθημα, δηλαδή ό,τι δεν μπορούσε να γίνει αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής, πέρασε βαθιά κρίση, δημιουργήθηκε η αυταπάτη της παγκοσμιοποίησης και η απουσία της εθνικής ταυτότητας, ενώ υπήρχε (και υπάρχει) στην πραγματικότητα, έστω και κουτσουρεμένη.

Μαζί τα φάγαμε;

«Αν τα παραμύθια ξεκινούν με τα προβλήματα των ηρώων και τελειώνουν με το ‘ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα’, το βιβλίο μου ξεκινάει με το ‘ζήσαμε εμείς καλά’ και τελειώνει με τα προβλήματα». ƒr‚…ÀŠÀ¼„½®„’Àv¸ˆ…Œ„’

Ο Πάγκαλος δεν έπρεπε να μιλάει. Είναι από τους κατέχοντες. Αυτός φταίει που φάγανε και οι πάνω και οι κάτω και αυτός σίγουρα έφαγε περισσότερο. Το θέμα όμως δεν είναι αν η τάξη των νεόπλουτων ήταν κυρίαρχη αριθμητικά. Το θέμα είναι ποιο ήταν το κυρίαρχο γούστο. Ακόμα και οι παραδοσιακοί αστοί έμειναν ανήμποροι. Η δυναμική των πραγμάτων έφερε νέα «τζάκια» στην επιφάνεια, δείτε για παράδειγμα τη διαφήμιση και τα media που κυριάρχησαν σε αυτές τις δεκαετίες. Και μπορεί φυσικά «το ψάρι να

βρομάει πάντα από το κεφάλι», αλλά οπωσδήποτε φταίμε και όλοι. Δεν έμεινε άθικτος ο λαϊκός κόσμος. Εγώ, ας πούμε, μεγάλωσα στο Περιστέρι, μια λαϊκή συνοικία που με αυτή την οικονομική άνθηση γέννησε και έθρεψε το περίφημο Μπουρνάζι. Η χυδαιότητα που επικράτησε ήταν τρομακτική. Οι λαϊκοί άνθρωποι έχασαν τις όποιες αρχές, αξίες, μια μπέσα, ένα φιλότιμο που είχαν και οδηγήθηκαν σε ένα μιμητισμό του ξένου και μια «κούφια» διασκέδαση. Αυτό καθρεφτίστηκε και στην τηλεόραση, η οποία δίνει πάντα στο κοινό της αυτό που του αρέσει.

Επόμενη στάση; Από ένα σημείο και έπειτα δεν θα έχει νόημα ο ανταγωνισμός, θα πρέπει να στηριχτείς στον άλλο. Το μείζον ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι κατά πόσο θα δημιουργηθούν συλλογικότητες, αλλά τι θα αντικαταστήσει αυτό τον ασύδοτο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό που μας οδήγησε σε αυτή την κατάσταση. Διότι βλέπουμε ότι, ενώ έχει αποτύχει, δεν φαίνεται να υπάρχει εναλλακτική λύση στον ορίζοντα. Αυτό είναι και το αδιέξοδο της εποχής μας. Εχω την αίσθηση ότι το κοντινότερό μας αντίστοιχο σε αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι το οικονομικό κραχ του 1929. Μέσα στη δεκαετία που ακολούθησε του κραχ είδαμε παρόμοια φαινόμενα με αυτά που συζητάμε σήμερα, δηλαδή άνοδο των κομμουνιστικών κομμάτων από τη μία και του φασισμού από την άλλη. Και όλο αυτό οδήγησε σε παγκόσμιο πόλεμο. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξει αναλογία, διότι μπορεί να γίνουν και πολύ χειρότερα τα πράγματα για να φτάσουμε σε κάτι καλύτερο.

Αυτοκριτική και... αυταπάτη Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 βαυκαλιστήκαμε όλοι μας ότι συνεχώς θα κερδίζουμε λεφτά, δύναμη, καριέρα... Για αυτό τιμωρούμαστε, για την αυταπάτη μας. Επειδή δεν συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει να υπάρχει μία διακύμανση σε όλο αυτό. Δεν μπορείς να κερδίζεις μόνο. Αυτό το ήξεραν οι αρχαίοι Ελληνες, το ήξεραν παλιά οι λαϊκές τάξεις... Αυτή η ηθικολογική εξισορρόπηση των πραγμάτων έχει μια αλήθεια, αλλά την ξεχάσαμε τα τελευταία 20 χρόνια. Ως εκ τούτου, ένα μεγάλο μέρος της απελπισίας μας αυτή τη στιγμή οφείλεται στο ότι είμαστε ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε με κάποια σοφία τη δυστυχία που μας ήρθε. Κάτι τέτοιο υπαινίσσεται και ο τίτλος του βιβλίου μου.


ˆŒ‹{

‚}Š{ ‡žœâ©Ó“•àœ‹Ÿ©Ï‹š‹‘“Ò——’Ÿ

°”‰Š‰…Ž½’ À‹…½³ˆ…¸À s…‡®¸’Àm¸¸ƒ…r‰‰„’

lÀ¸ƒr‹„ Οι διοργανωτές του Gay Pride της Αθήνας προετοιμάζουν τη μεγάλη γιορτή της ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας που θα γίνει το Σάββατο 9 Ιουνίου στην πλατεία Κλαυθμώνος. Ανάμεσα σε άλλα, προχωράει και το γύρισμα ενός βιντεοκλίπ με θέμα το δικαίωμα στην αγάπη, το οποίο σκηνοθετεί αυτές τις μέρες ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης.


 ǿȅȊȃǿȅȊ

Š…’Á—˜“ :::0(75232/,635(66*5

쐕‰Ü–ô™ô“˜Ü™ i·tÀ»lÀnumtstÀ °»tsÀ¶iªtuoiml Υπάρχει ζωή και πέρα από την πολιτική; Ετσι λέω, εσείς δεν συμφωνείτε; Τι κακό είναι αυτό που έχουμε πάθει; Δεν λέω ότι δεν είναι κρίσιμη η κατάσταση και ότι είναι εύκολο να μην ασχολούμαστε όλοι με την πολιτική κατάσταση. Αλλά, να μην πω ότι είναι λίγο υπερβολή πια να μην μπορούμε να συζητήσουμε και κάτι άλλο; Πίναμε το ποτό μας μια παρέα τεσσάρων φίλων προχτές και είχαμε κάνει συμφωνία να μην πούμε τίποτα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Καμμένο - ούτε για τη Μέρκελ! Ε, λοιπόν, οι πάντες γύρω μας για αυτά μιλούσαν. Στο Facebook τα ίδια. Πάνε οι χρυσές εποχές που έβλεπες ωραία βιντεάκια, σέξι φωτογραφίες και σχόλια για ηθοποιούς. Ολοι πια μιλάνε για τη δραχμή και το ευρώ. Και δεν μιλάνε απλώς, έχουν άποψη και την υποστηρίζουν με φανατισμό. Τα πήρα χτες το βράδυ (είχα και τα νεύρα μου από τη δουλειά) με μια φίλη μου. Καλό κορίτσι και μια χαρά παρέα για χαβαλέ. Πώς να ξεχάσω όμως ότι το 2009, στις ευρωεκλογές (όταν η κρίση είχε αρχίσει, για όποιον καταλάβαινε) ανέβαζε status από τη Μύκονο όπου είχε πάει για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος; «Εσύ δεν κορόιδευες εμάς που είχαμε μείνει να ψηφίσουμε; Δεν μου είχες γράψει ότι ασχολούμαι με λάθος πράγματα και ότι η ζωή είναι αλλού;» της θύμισα. Δεν απάντησε. Ηταν πολύ απασχολημένη να κάνει share τσιτάτα με τίτλο «Δεν φοβόμαστε - δεν θα μας τρομοκρατήσετε» και ...δεν συμμαζεύεται. Οσο σοβαρά και αν είναι τα πράγματα, είναι καλύτερα να αφήνουμε λίγο χώρο και στην υπόλοιπη ζωή, λέω εγώ. Ας μιλήσουμε και για κανένα τραγουδάκι, για καμιά ταινία, κανένα ματς. Δεν είναι ανάγκη να ασχολούμαστε όλοι με τον Λαπαβίτσα και τον Βαρουφάκη 24 ώρες το 24ωρο. Ιδίως όταν (μεταξύ μας τώρα) μέσα σε δύο χρόνια αποκλείεται να έχουμε προφτάσει να μελετήσουμε Ευρωπαϊκή Ιστορία και Θεωρίες της Οικονομικής Επιστήμης! Αλλωστε, άλλα διαβάζαμε στην ξαπλώστρα στο Super Paradise! Μην τρελαθώ τώρα τελείως... i

·rŽ…‰„À‹ˆ„ Ο προαύλιος χώρος του Ζαππείου γέμισε με μικρούς και μεγάλους φίλους της κηπουρικής που έμαθαν από τους ειδικούς των Φυτωρίων Αντεμισάρη πώς να κάνουν πράσινη όχι μόνο τη βεράντα, αλλά και... τη ζωή τους. Σημαντικό ρόλο στο event είχε η εφημερίδα μας.


 :::0(75232/,635(66*5

ǿȅȊȃǿȅȊ

-,ô2&#ô0-"

̂niµmj°̃ÀsiÀoisÀm¹Àt¹Àmt»j°

Λατρεμένη φαντασίωση του φιλοθεάμονος πλήθους και δη του ελληνικού αυτή που θέλει το λαϊκό τύπο, το «μάγκα», τον μπρούτο, να εισβάλει στα σαλόνια της αριστοκρατίας και να βάζει τα γυαλιά σε όλους με τη λεβεντιά του. Και πώς εισβάλλει στα σαλόνια ο εν λόγω; Μέσω του έρωτα. Πέφτει ξερή στη θέα του η ωραία και ζάπλουτη κόρη, που είναι πολύ αριστοκρατικής καταγωγής μεν, αλλά γουστάρει αντριλίκι και τη λεβεντιά που λέγαμε και με το έτσι θέλω επιβάλλει τον εκλεκτό της στον κόσμο της. Κάτι τέτοιες ιστορίες έκαναν πάντα σουξέ και στο σινεμά και στην τηλεόραση. Στην αληθινή ζωή μάλλον δεν πετύχαινε ποτέ ο αχταρμάς. Ελα όμως που οι «μάγκες» αφθονούν! Τίγκα ο τόπος! Και τα θέλουν όλα. Ετσι μεγαλώνουν. Ξεκινούν από μικρά θαύματα. Καμάρια γονιών που ό,τι πει και ό,τι κάνει ο κανακάρης είναι καλά καμωμένο. Κάνουν τους αρχηγούς παντού. Να μην περιοριστεί το παιδί. Να τα έχει όλα. Να μην έχει ο γονιός, να έχει ο γιος. Το ακριβότερο ηλεκτρονικό. Το καλύτερο κινητό. Να τα σπάνε όλα και να καμαρώνει ο πατέρας για το «αντριλίκι» που μεγάλωνε στον κόρφο του. Να πάρει «εκδίκηση» ο γιος για όλες τις «ταπεινώσεις» του πατρός. Διότι και ο πατέρας όλο «ταπεινωμένος» ένιωθε. Γιατί ήταν υπάλληλος και όχι διευθυντής. Γιατί μπορεί να λούφαρε στη δουλειά, αλλά όλο υπήρχε ένας μεγαλύτερος λουφαδόρος. Γιατί έκανε μικρολαμογιές, αλλά όλο υπήρχαν μεγαλύτερα λαμόγια. Εριχνε εκείνο το πανωσήκωμα στο αυθαίρετο, αλλά ήταν τίγκα οι παραλίες με αυθαίρετες βιλάρες που του ’διναν στα νεύρα. Και οι νόμοι; Ε, όχι και να υπακούσει! Αυτός είναι ελεύθερος άνθρωπος, δεν θα υπομείνει το ζυγό των νόμων. Εκείνοι δηλαδή, οι «σαλονάτοι», οι «κοστουμάτοι», σε ποιους νόμους υπάκουαν; Ετοιμο το μπαϊράκι. Είχε και το βουλευτή του. Στην καλύτερη, τον υπουργό του. Να κανονίσει επιδόματα, μετάθεση, θεσούλα, ό,τι τραβούσε η όρεξή του. Αυτός τον ψήφιζε. Μεγάλωνε και τον παλικαρά του. Καμάρωνε που έκανε κατάληψη στο σχολείο, γιατί το «σύστημα» ήθελε να σπάσει τον τσαμπουκά στους αυριανούς «ελεύθερους Ελληνες». Και στο πανεπιστήμιο, έσφιγγε το ζωνάρι ο πατήρ για να περάσει μερικά χρόνια ζάχαρη το αγόρι του. Στις καταλήψεις. Για να υπερασπιστεί τις αρχές της «ελευθερίας» που του έμαθε ο πατέρας του. Αδούλωτος! Και μετά; Το χάος. Πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Φταίει το «σάπιο» σύστημα. Ο καλομεγαλωμένος «μάγκας» όμως περιμένει να στρωθούν τα «χαλιά» και να του πουν «περάστε» στα μεγαλεία για τα οποία τον είχαν ετοιμάσει ο γονιοί. Αμ, δε. Ερχεται η ταπείνωση! Και ο θυμός. Πολύς θυμός. Τόση «λεβεντιά» να πάει χαμένη! Χαμένη. Μια γενιά, δυο. Μια Ελλάδα με «λεβέντες» που ούτε για ρόλο στο σινεμά δεν κάνουν. Γιατί ούτε καν ερωτεύονται. i„‰rÀ¼ˆ„ƒ…r‰‰„À

vvv ΧΧ


Š…’Á—˜“

 ǿȅȊȃǿȅȊ

ô

:::0(75232/,635(66*5

$!#ô-$$

‡žœâ©Ó“•àœ‹Ÿ©Ï‹š‹‘“Ò——’Ÿ

Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης με περίμενε ένα μεσημέρι στο ρετιρέ μιας φίλης που βρίσκεται στο πιο λούμπεν σημείο της Αισχύλου. Μέχρι να ανοίξει η πόρτα, με είχαν πλησιάσει όλοι οι έμποροι ναρκωτικών της γειτονιάς ρωτώντας με -ευγενικά, δεν λέω- τι stuff θέλω. Δεν ενδιαφερόμουν. Ηθελα μόνο να συναντήσω το φίλο μου για να τα πούμε. Σε λίγο, ο παλιός ανελκυστήρας με ανέβασε στην ασφάλεια της παρέας. Μετά τις χαιρετούρες, ξεμονάχιασα το σκηνοθέτη και αρχίσαμε να μιλάμε για την κρίση και τη σημερινή Ελλάδα. «Το περίμενες όλο αυτό που συμβαίνει;» τον ρωτάω. «Ναι, ήταν ένα ατύχημα που φαινόταν από πολύ παλιά, που όταν όμως τελικά συμβαίνει είναι σοκαριστικό», αρχίζει να λέει ο «ποταμός» Γιάνναρης. «Δεν είναι δυνατόν να διατηρήσεις όλο αυτό το χάλι ούτε στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στην Ευρώπη. Διαφθορά, ρουσφέτια, οικογενειοκρατία, μίζες, ασήμαντοι, ανίκανοι, η απόλυτη μετριότητα! Τελικά, ήρθαν οι επόμενοι κληρονόμοι των πολιτικών δυναστειών και μας ξέκαναν». Βλέπει άραγε πουθενά κάτι θετικό; «Οι προσπάθειες που γίνονται με τη συλλογή τροφίμων και ρούχων είναι κάποιες μορφές συμπαράστασης, ωστόσο πιστεύω ότι γενικά υπάρχει έλλειψη αλληλ λεγγύης. Οι κοινωνικοί δεσμοί καταρρέουν τό εύκολα». τόσο Τι πιστεύει για τον τρόπο με τον οποίο χ χρησιμοποιούν πολλοί το μεταναστευτικ «Το σιχαίνομαι αυτό! Θεωρώ ότι κατά κό; το ήμισυ οφείλεται στο ότι δεν θέλουν οι Ε Ελληνες να βλέπουν μαύρες φάτσες. Η ε εγκληματικότητα, είναι αναπόφευκτη όταν σ στοιβάζεις 50 ανθρώπους σε μια τρώγλη σ Κέντρο, δεν τους αφήνεις να φύγουν, στο ε ενώ τους έχεις υπό διωγμόν. Ζώντας εδώ δ έχω βιώσει ποτέ αυτόν το φόβο που δεν μ καλλιεργούν τα μίντια. Αποτρόπαια μας π πράγματα έγιναν και γίνονται, αλλά δεν ε είναι όλη η κατάσταση έτσι. Κοίτα, πάντα υ υπήρχε η άκρα Δεξιά, είχε όμως ενσωματω τωθεί στη δεξιά παράταξη. Τώρα με όλη τη ‘γύμνια’ των αστών πολιτικών βγαίνει αυτό το απαίσιο κομμάτι. Είναι παλιοί χουντικοί, αλλά και νέα -δυστυχώς- παιδιά που έχουν ποτιστεί με μίσος και ρατσισμό. Βλέπουν σαν απειλή και την εικόνα του Κέντρου δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα. Η ψήφος ήταν ένα σοκ αντίδρασης, ελπίζω όμως ότι το ναζιστικό φαινόμενο θα μειωθεί. Δεν είναι καν σαν τη Μαρί Λεπέν, είναι καθαρά νεοναζί, πολύ πρωτόγονης μορφής, σαν τον Μπρέιβικ στη Νορβηγία». Τώρα τι πρέπει να γίνει; «Να εκμεταλλευτούμε τη φάση με έναν έξυπνο τρόπο. Οι εμφανίσεις του Τσίπρα στην Ευρώπη δεν ήταν, δυστυχώς, πολύ επιτυχημένες. Πρέπει να πείσει με σοβαρότητα. Μιλούσε για πυρηνικά και χαμογελούσε ειρωνικά. Αυτό το στιλάκι δεν είναι ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε. Θέλω να μείνουμε στην Ευρώπη και στο ευρώ. Πριν δεν ήμασταν έτοιμοι ως κοινωνία να μπούμε, αλλά τώρα αν βγούμε, θα είναι χειρότερα, πιο μεγάλη καταστροφή». Αναρωτιέμαι αν με όλα αυτά έχει διάθεση για δουλειά. «Ναι, πάρα πολλή! Είναι φυγή. Γράφω σενάρια, έχω πολλή ενέργεια. Χρειάζεται, για να αισθανθείς ότι έχεις σώας τας φρένας». sm

¼”‰¸r À‹…ŠÀ­”‰¸r Και όμως, ζει και ωρύεται ακόμα κοντά μας! Η παλιά καλή ντουντούκα έχει επιστρατευτεί πάλι αυτή την περίοδο, μπας και πείσει όσους δεν «μασάνε» από τα δελτία Τύπου. ‡žœâ©Ó“•àœ‹Ÿ©Ï‹š‹‘“Ò——’Ÿ

‡žœâ©Ó“•àœ‹Ÿ©Ï‹š‹‘“Ò——’Ÿ

»tÀ°lnjªi

3UPERÀ'ROOVE H Marieke Meijer & The Band-its τα έδωσαν όλα παρουσιάζοντας το “Showtime” στο Κ44! Ωραία έκπληξη σε μια ήσυχη βραδιά, όπου βγαίνοντας έξω παρακαλούσες κάτι να γίνεται σε αυτή την πόλη.


u…Š

 ,2<1,2<

:::0(75232/,635(66*5

ƒ†‹€{À°»tu°Ài·tm¿¼¹mt·t¹l»j° Η οικονομική προσφορά της ΟΤΕ TV πυροδοτεί τον ανταγωνισμό. Ριζικά έχει αλλάξει το τοπίο της συνδρομητικής τηλεόρασης το τελευταίο διάστημα, καθώς τόσο η κρίση όσο και το συμμάζεμα των οικογενειακών προϋπολογισμών έχουν πυροδοτήσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των τριών βασικών παικτών που είναι ο ΟΤΕ, η NOVA και η HOL. Ανταγωνισμός ο οποίος προς όφελος του καταναλωτή οδηγεί σε καλύτερη ποιότητα προγράμματος και κυρίως σε χαμηλότερες τιμές στα προσφερόμενα πακέτα. Ετσι, σε αυτό το πλαίσιο και με στόχο τη μεγαλύτερη προσέλκυση συνδρομητών, ο ΟΤΕ ανακοίνωσε μια νέα προσφορά για την ΟΤΕ TV, η οποία ξεκινά από 14,90 ευρώ μηνιαία και περιλαμβάνει και την τοποθέτηση δωρεάν αποκωδικοποιητή και δορυφορικού πιάτου συνολικής αξίας 175 ευρώ. Ειδικότερα, με βάση τη νέα προσφορά, οι συνδρομητές της OTE TV μπορούν με 14,90 ευρώ το μήνα να αποκτήσουν το πακέτο που περιλαμβάνει περισσότερα από 45 ψηφιακά θεματικά κανάλια (κανάλια με ταινίες και σειρές, αθλητικά, ντοκιμαντέρ, lifestyle, παιδικά, μουσικά, ειδησεογραφικά), καθώς και το πλουσιότερο HD περιεχόμενο στην

Ελλάδα, με δέκα κανάλια υψηλής ευκρίνειας, αλλά και όλα τα μεγάλα κανάλια εθνικής εμβέλειας. Για όσους είναι ήδη πελάτες του ΟΤΕ το Full Pack κοστίζει 19,90 ευρώ, ενώ επίσης προσφέρεται Adult Pack με επιπρόσθετο κόστος 6 ευρώ το μήνα. Επιπλέον ο ΟΤΕ έχει δημιουργήσει το OTE Club On Demand με κόστος 5 ευρώ. Το OTE TV προσφέρεται είτε μέσω διαδικτύου (Conn-X) είτε δορυφορικά (χωρίς τις υπηρεσίες Video On Demand). Η NOVA, από την άλλη, εξακολουθεί να έχει ένα δυνατό αθλητικό πακέτο με τους αγώνες της ελληνικής Super League, του Champions League και του Europa League ως τις σεζόν 2014-15. Το Full Pack με το σύνολο των καναλιών κοστίζει 61,92 ευρώ, το Sports+Value Pack τιμάται προς 52 ευρώ, το Cinema+Value Pack προς 51,68 ευρώ, το Value Pack 30,90 ευρώ και το Start Pack 20,56 ευρώ. Το Adult Pack προσφέρεται με ένα επιπλέον κόστος 9,99 ευρώ σε όσους έχουν ήδη συνδρομή. Το κόστος του εξοπλισμού ανέρχεται στα 59 ευρώ με 12μηνη δέσμευση, ενώ χωρίς χρονική δέσμευση πα-

ραμονής στην υπηρεσία το κόστος φθάνει τα 139 ευρώ συν 50 ευρώ για την επίσκεψη του τεχνικού. Για συνδυαστικές υπηρεσίες με Forthnet, παρέχεται δωρεάν ο εξοπλισμός και 20% έκπτωση και στις δύο υπηρεσίες τηλεφωνίας και τηλεόρασης ότι και αν επιλεγεί. Οι υπηρεσίες της Hol TV προϋποθέτουν συνδρομή σε ένα από τα πακέτα Hol doubleplay, Hol double-play GR, Hol adsl plus ή Hol double-play lite και 12μηνη παραμονή στο πρόγραμμα, ειδάλλως υπάρχει τέλος διακοπής στα 35,90 ευρώ. Προσφέρει ένα πακέτο με διεθνή δίκτυα (Euronews, CNBC, Bloomberg, ESPN κά.), τα κανάλια της ΕΡΤ και (δωρεάν) το Warner TV. Παράλληλα, ο εξοπλισμός είναι δωρεάν, ωστόσο πρέπει να επιστραφεί στην Hellas Online μετά τη διακοπή της υπηρεσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, χρεώνεται επιπρόσθετο τέλος αποσύνδεσης, το οποίο ανέρχεται στα 80 ευρώ. Το κόστος, τέλος, για το Hol my TV είναι 8 ευρώ το μήνα, με την εταιρεία να έχει επενδύσει πολλά στο ηλεκτρονικό «βιντεοκλάμπ» της. i‰…‹„À°“Š…‰r


42!).).'À'2/5.$

:::0(75232/,635(66*5

j‹…½³ˆ…¸Ài‰­³¸’Àµ…¸‰‰‹Š”ˆŠ’ Às±‰Š’Àª„…‰…Œ„’

‹€‹v‰yċ}v‰Œy

χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Ο Φέργκιουσον είναι 25 χρόνια στη Γιουνάιτεντ και εγώ θα ήθελα να είμαι 36 χρόνια. Δεν είναι δική μου όμως η απόφαση. Αγαπώ τον Παναθηναϊκό και δεν είναι μια σχέση προπονητή-ομάδας». Ας ελπίσουμε πως έστω και την τελευταία στιγμή τα δεδομένα θα αλλάξουν, θα βρεθούν λεφτά για παίκτες και θα μπορέσει ο πολυαγαπημένος μας Ζέλικο να ξεπεράσει τον Σερ Αλεξ σε διάρκεια. Μαζί του θα θερμοπαρακαλέσω τους προέδρους να κρατήσουν τον τεράστιο παίκτη που ακούει στο όνομα Σα-

ǿȅȊȃǿȅȊ

"!.'%2À·i´i¹tuÀ»u·tu

Η πιθανή φυγή του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς από τον πάγκο του Παναθηναϊκού βάζει τέλος σε μία ιστορική περίοδο για το σύλλογο. Υπό φυσιολογικές συνθήκες το σημερινό κείμενο θα έπρεπε να είναι μία χειμαρρώδης απάντηση σε όσους μιλούσαν για «παππούδες», νίκη-περίπατο και εύκολη κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό μέσα στο ΟΑΚΑ. Επειδή όμως θέλω πρώτα να καταλήξει η κούπα σε αυτόν που δικαιωματικά ανήκει, τον Παναθηναϊκό, θα κάνω υπομονή μέχρι το Σάββατο, θα αφήσω τον Ρωμαίο Γκίγκλη στην πρίζα και θα αναφερθώ στις δηλώσεις του μεγαλύτερου προπονητή που γνώρισε το ευρωπαϊκό μπάσκετ τα τελευταία 20 χρόνια, του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Οπως λοιπόν είχε κάνει γνωστό εδώ και καιρό, το παιχνίδι στο κλειστό του Αμαρουσίου ήταν κατά μεγάλη πιθανότητα το τελευταίο του. Οσο και αν δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, φαίνεται πως σε λίγες μέρες οι δρόμοι μας θα χωρίσουν βάζοντας τέλος σε μία ένδοξη εποχή για την ιστορία του συλλόγου. Οι λόγοι της απόφασής του παραμένουν άγνωστοι, ωστόσο όλοι υποψιαζόμαστε πως σχετίζονται άμεσα με την απόφαση των αδελφών Γιαννακόπουλων να παραμείνουν ή όχι στην προεδρία της ομάδας και με ποιο μπάτζετ. «Τίποτα δεν εξαρτάται από μένα. Δεν τίθεται θέμα αν θέλω να συνεχίσω. Ποτέ δεν ήταν αυτό το θέμα», δήλωσε



ρούνας Γιασικεβίτσιους. Ξέρω ότι είναι μεγάλος σε ηλικία, ότι είναι αργός, πως δεν μπορεί να μαρκάρει και πως ίσως έχει ένα σωρό ακόμα κουσούρια. Οταν όμως τον παρακολουθώ αλλού να κοιτάει και αλλού να πασάρει, χαζεύοντας τους αντιπάλους του, νιώθω μεγαλύτερη ικανοποίηση και από ένα θεαματικό κάρφωμα του Μάικ Μπατίστ. Το μικρό παιδί μέσα μου βλέπει έναν... μπασκετικό Ροναλντίνιο να οργιάζει και απολαμβάνει ένα άθλημα που κατά βάθος ίσως να μην εκτιμά ιδιαίτερα. ÀÀÀ¼„½®„’Àµ…Ž±‹„’

Πριν από κάνα δυο χρόνια που είχα πάει Νέα Υόρκη, επάνω σε μια κρίση του τζετ λαγκ έβλεπα μεταμεσονύκτια τηλεόραση. Κάποιο τοπικό κανάλι, που μετέδιδε εκπομπή προβλέψεων για το ΝΒΑ. Είχε έρθει η ώρα των Lakers, και την ανάλυση την έκανε ο Κέβιν Μακ Χέιλ, γνωστή εγκληματική φυσιογνωμία του παρκέ. Είπε για τον Κόμπι Μπράιαντ, είπε για τον Ρον Αρτέστ (ακόμη έτσι τον έλεγαν εκείνη την εποχή), είπε για τον Ντέρεκ Φίσερ (ακόμη δεν είχε αλλάξει ομάδα εκείνη την εποχή), έφτασε και στον Πάου Γκασόλ. Οπως ήταν λογικό, ασχολήθηκε τόσο με τη φινέτσα του παίκτη όσο και με την απροθυμία του να σπρώξει, να παλέψει, να καυγαδίσει. Παρέθεσε μάλιστα και το σχετικό ανέκδοτο, από την πρώτη παρουσία του Γκασόλ σε τελικούς του ΝΒΑ. Είχαν συναντηθεί οι Lakers με τους Celtics και γίνονταν μάχες ομηρικές μέσα στη ρακέτα. Γύρισε τότε λοιπόν ο Γκασόλ στους διαιτητές και παραπονέθηκε: «Ρε παιδιά, με δέρνουν!» Και του απάντησαν αυτοί, με σοφία: «Και λοιπόν; Δείρε τους κι εσύ...» Ο ανωτέρω διάλογος πάντοτε μου φέρνει στον νου τον Κώστα Καϊμακόγλου. Οχι μόνο γιατί ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού δεν πρόκειται ποτέ να παραπονεθεί ότι τις έφαγε, αλλά και διότι, ως άλλος Μακ Χέιλ, θα χρησιμοποιήσει κάθε εκατοστό των μυών και των οστών του για να κατακτήσει τη νίκη. Κάτι που δεν το συναντάς συχνά στο σύγχρονο μπάσκετ, που βρίθει υπεραθλητών με καρδιά λαγού. Οι καλαθοσφαιριστές του 2012 τρέχουν πολύ πιο γρήγορα, πηδάνε πολύ πιο ψηλά, καρφώνουν πολύ πιο θεαματικά. Αμα τους πεις όμως να μπουκάρουν στη ρακέτα ισοπεδώνοντας κάθε αντίσταση (ή να κρατήσουν τη θέση τους στη ρακέτα, αποκρούοντας κάθε αντίσταση), θα σε κοιτάξουν με βλέμμα απλανές και θα σου πουν: «Ορίστε;» Ο Καϊμακόγλου, από την άλλη, για αυτά τα πράγματα είναι φτιαγμένος. Είναι ένας banger παλαιού τύπου, που θα έλεγαν και οι Αμερικάνοι, απαραίτητος σε κάθε ομάδα που σέβεται τον εαυτό της και την ιστορία της. Και αν είχε την ευτυχία να πέσει νωρίτερα πάνω στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, μπορεί να είχε γίνει καλύτερος και από τον μέγιστο Αντώνη Φώτση. v®ŽŠ’À¯¸‰r‡„’


·´isl»l°Ài²lsi Τα άστρα σε κινούν μαζί τους, Κριέ, να κάνεις σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής σου, να τα σπάσεις και να ξαναρίξεις, να τη δεις αλλιώς, βρε αδερφέ. Κάνε μικρά βήματα αλλαγής αυτή την εβδομάδα και θα σου βγουν σε καλό στο μέλλον. Και, αν μη τι άλλο, βάζε αντηλιακό. Πιες καμιά τετρακοσαριά ποτά το Σαββατοκύριακο σε ταράτσα της Πλάκας, Ταύρε, και απόλαυσε τις ημέρες της ηρεμίας σου, γιατί από Δευτέρα τα ερωτικά σου θα γίνουν τόσο μπερδεμένα, που θα προτιμούσες να ήξερες κώδικα και να ξεκινούσες να φτιάξεις το Facebook από την αρχή από το να βγάλεις άκρη με τα γκομενικά σου. Θα σε πλησιάσει ένας συνάδελφός σου, Δίδυμε, θα σε κοιτάξει στα μάτια, θα σου πει: «Δε χρειάζεται να πάρεις αυτή την προαγωγή, Δίδυμε» και θα κάνει ένα νεύμα μπροστά σου σαν να καθαρίζει κάποια φανταστική μπάλα μπάσκετ. Είναι κόλπο Jedi, μη μασήσεις. Προφυλάξου καλά από συναδέλφους Jedi. Είναι η ώρα της εξωστρέφειας, Καρκίνε, είναι η ώρα να δείξεις σε κάποιον πόσο πολύ νοιάζεσαι και να κάνεις για αυτόν κάτι πολύ σπέσιαλ. Από μακαρόνια στο Κολιμπρί μέχρι σουλατσάδα στη θάλασσα, ξέρεις εσύ τι πρέπει να κάνεις. Κάνε καλό και θα γυρίσει σε εσένα - και, αν δεν γυρνούσε αρκετά σύντομα, δεν θα σου το έλεγα καν. Που λες, Λέοντα, είναι μία από αυτές τις εβδομάδες που πρέπει να προετοιμάζεις τις κινήσεις σου καλά, γιατί, από ό,τι φαίνεται, κάθε λεπτομέρεια μπορεί να έχει επιπτώσεις χαμένες στα πέρατα του χρόνου και του χώρου. Κοίταξε να μην είσαι και πολύ χαλαρός. Μην παρασφιχτείς όμως κιόλας, γιατί θα μυρίσει και μετά αυτό και αν θα έχει επιπτώσεις. Εσύ, Παρθένε, από την άλλη, χαλάρωσε και δες τις απολαβές των κόπων σου να διαφαίνονται στον ορίζοντα και να πλησιάζουν με σταθερό, αργό βηματισμό, σε παράταξη, ζυγισμένες και στοιχισμένες. Καθώς απολαμβάνεις το θέαμα, σκέψου έτσι χαλαρά πώς θα τις αξιοποιήσεις καλύτερα. Μπαμπάααατσααααα.

Οι κεραίες σου, Ζυγέ, αχ αυτές οι κεραίες σου. Είσαι σε καλή φάση ώστε να πιάνεις τα πάντα διαισθητικά απλώς με τον τρόπο που χρωματίζεται ο αέρας, αλλά έχεις καιρό να τις ανοίξεις και έχουν σκουριάσει. Κοίτα να τις βάλεις γρήγορα μπρος, γιατί αυτή την εβδομάδα είναι που θα τις χρειαστείς περισσότερο. Θέλεις με το ζόρι να βάλεις το τζιτζιφλέκι σου σε κανένα λουλουδάκι, Σκορπιέ, σε έχει παραπιάσει όμως αυτή η κρυμμένη άνοιξη και νομίζεις ότι το ζιμπλαφόν γίνεται τσακ-μπακ. Ε, δεν γίνεται, θυμήσου λοιπόν την αξία της υπομονής και πράξε τα δέοντα. Θυμήσου τη μάλιστα γρήγορα, πριν κουραστούν όλοι με τις τζιτζιφλεκιές σου. Η τύχη σου δεν σε ευνοεί, Τοξότη; Νιώθεις κάπως κουτσουλισμένος από κάονες και γλειμμένος από ζάμπες; Είναι ώρα να το βάλεις καλά στο μυαλό σου, είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου και για όσα είσαι μπλεγμένος δεν φταίει κανένας άλλος από τον εαυτό σου. Και μην αφήσεις ξανά τα αβγά στο ντουλάπι. Η Κυριακή, Αιγόκερε, είναι η μέρα που θα αφήσεις τον εαυτό σου να χαλαρώσει. Αν το καταφέρεις, κοίταξε η χαλάρωση να κρατήσει, εξάλλου για μία φορά η εβδομάδα σου θα έχει soundtrack Radiohead “No alarms and no surprises”. Πολύ καλύτερα από το “War ensemble” που ταιριάζει συνήθως. Μπορεί το Σαββατοκύριακό σου να μην αστράφτει κιόλας από το γκλάμουρ, Υδροχόε, αλλά από Δευτέρα θα λάμπεις σαν το Aστρο της Γέννησης. Δώρο άδωρο, θα μου πεις, αλλά σίγουρα θα βρεις κάτι να το κάνεις. Λίγη αστραφτάδα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, έστω και αν κερδίζεις μόνο το σφύριγμα κανενός ή καμιάς οικοδόμου. Τα εν οίκω σου θα έχουν θεματάκια αυτή την εβδομάδα, Ιχθύ, όπως και το χιούμορ σου. Σε συνδυασμό, για να σου δώσω να καταλάβεις, θα πηγαίνεις σε φίλους σου, θα λες: «Φεύγω, έχω να λύσω κάποια θέματα στη γυάλα μου» και θα γελάς μόνος σου. Αλλά το γέλιο δεν θα σώζει τη γυάλα. m‘‰Ž¸‰±‰Š’À°…‰r¸


s‘’



:::0(75232/,635(66*5,2<1,2<

j°uÀi·toi°¹kj¹° Τη δυνατότητα να αναδείξεις το support group που θα ανοίξει τη συναυλία των Red Hot Chili Peppers, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 4 Σεπτεμβρίου 2012 στο ΟΑΚΑ, θα έχεις εάν βρεθείς σήμερα, Παρασκευή, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στην εκδήλωση του Jumping Fish της Cosmote. Σε μια μεγάλη μουσική βραδιά τα πέντε συγκροτήματα που έχουν προκύψει από την ψηφοφορία του κοινού στο www.jumpingfish.gr και της κριτικής επιτροπής θα παρουσιάσουν live τα τραγούδια τους, για τη δεύτερη φάση του διαγωνισμού. Στο τέλος θα προκύψουν τα τρία γκρουπ, τα τραγούδια των οποίων θα σταλούν στο management των Red Hot Chili Peppers για την τελική επιλογή. Η είσοδος στην εκδήλωση, την οποία θα πλαισιώσουν ως special guests οι Μπλε, θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

¶i´¹»°j°Àµ¹iÀ¹n·¹ki

mi¹À°»¹°À°usiu´¹j°Àj¹°i¹Ànj°i

Ενα ταξίδι στην Ιμπιζα για τέσσερις κληρώνει το F2G με το διαγωνισμό “Join the Party”, ενώ όλοι κερδίζουν 300 λεπτά δωρεάν χρόνο ομιλίας προς Wind και Q, απλά δηλώνοντας συμμετοχή. Για να λάβεις και εσύ μέρος θα πρέπει να κάνεις like στη σελίδα του F2G στο Facebook, να στείλεις προσκλήσεις στους Facebook φίλους σου και να συμπληρώσεις τα στοιχεία σου στην ειδική φόρμα συμμετοχής. Οταν τουλάχιστον 15 φίλοι σου αποδεχτούν την πρόσκληση, τότε αυτόματα συμμετέχεις στην κλήρωση για το ταξίδι στην Ιμπιζα. Ο μεγάλος νικητής θα επιλέξει τρία άτομα που θα τον συνοδεύσουν στο ταξίδι, ενώ από το διαγωνισμό όλοι θα κερδίσουν 300 δωρεάν λεπτά χρόνο ομιλίας προς Wind και Q για το F2G κινητό τους.

Οι Evanescence, το ροκ συγκρότημα με τους εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, έρχονται στην Αθήνα για μια μεγάλη συναυλία που θα πραγματοποιηθεί με χορηγό το Δίκτυο Καταστημάτων Γερμανός στις 20 Ιουνίου 2012 στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη». Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει και οι φίλοι του συγκροτήματος, με το ανατρεπτικό gothic style τους, που θέλουν να ζήσουν από κοντά αυτή τη μοναδική μουσική εμπειρία μπορούν να προμηθευτούν το πολυπόθητο εισιτήριο από όλα τα καταστήματα της αλυσίδας, μέσω της υπηρεσίας G-Tickets. Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να βρεις στην ιστοσελίδα www.e-germanos.gr. Για τα πιο δυνατά live... Γερμανός και είσαι μέσα!


ƒÑÐåªÐåͪÇÌ|Î˃|ƒª |ÇͪʃЃ„ÇσªÍƒªÐÇ~Çɇ‡

Την αγαπημένη μου τεχνολογική είδηση με τον τίτλο «Αποφάγια αρχαίου δείπνου εκτοξεύονται από τη μαύρη τρύπα του Γαλαξία». Καταρχάς, με τέτοιο τίτλο ήταν αδύνατον να μην προσέξω την είδηση. Μόνο η εικόνα με αποφάγια από κάποιο δείπνο να εκτοξεύονται στο σύμπαν ήταν αρκετή για να μου εξάψει την περιέργεια. Βέβαια, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι αστρονόμοι, έλεγε η είδηση, καταγράφουν πίδακες πανίσχυρων ακτίνων γάμμα, οι οποίες πιθανότατα είναι ό,τι απέμεινε από ένα αρχαίο δείπνο με μάζα 10.000 φορές μεγαλύτερη του Ηλιου. Οι πίδακες που κατέγραψε τoν περασμένο Απρίλιο το διαστημικό τηλεσκόπιο Fermi είναι οι πρώτοι που εντοπίζονται στο δικό μας Γαλαξία. Κάπου εκεί εγκατέλειψα. Προτιμούσα την εικόνα που είχα πλάσει μόνη μου. Πίδακες, φυσαλίδες, μαύρες τρύπες και ένας Τοξότης Α* μου δημιούργησαν μια σύγχυση. Υπόσχομαι να επανέλθω.

Καμία συζήτηση με φίλαθλο του Ολυμπιακού σχετικά με τους αγώνες των play off. Η αλήθεια είναι ότι έχω κουραστεί να ακούω παράπονα για τη διαιτησία. Δεν ξέρω τόσο καλό μπάσκετ για να μπορώ να κρίνω, αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρώ υπερβολικό μια ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα επί σειρά ετών να στηρίζεται μόνο στη βοήθεια των διαιτητών. Οπως επίσης θεωρώ άδικο, έπειτα από έναν αγώνα μπάσκετ, να έχουμε μόνο να συζητάμε για αγκωνιές, αγγίγματα, φάουλ και τεχνικές ποινές. Ολα αυτά όμως στο δικό μου μυαλό. Διότι στο μυαλό των υπολοίπων είναι αυτό που έχει σημασία. Και ενώ στον αγώνα της Κυριακής κανένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού δεν παραπονέθηκε για τίποτα -δεν παίξαμε καλά και χάσαμε-, είμαι σίγουρη ότι για τον αγώνα της Τετάρτης θα έχουν βρει τις φάσεις που θα προτάσσουν σε κάθε συζήτηση ως «στημένες». Θέλω το Σάββατο να δω έναν ωραίο αγώνα. Δεν θέλω να δω επεισόδια. Και θέλω μία φορά να ακούσω τους φιλάθλους της μίας ή της άλλης ομάδας να λένε «χάσαμε επειδή δεν παίξαμε καλά».

Την ταινία ‘‘Dark Shadows’’ του Τιμ Μπάρτον με ενθουσιασμό. Τόσο ο σκηνοθέτης όσο και ο Τζόνι Ντεπ που πρωταγωνιστεί στην ταινία είναι από τους αγαπημένους μου. Ο συνδυασμός τους είναι αδύνατον να μη με οδηγήσει στην κινηματογραφική αίθουσα. Αυτή τη φορά όμως δεν ενθουσιάστηκα. Το πρώτο μέρος ήταν εξαιρετικό, με την αισθητική του Μπάρτον να δημιουργεί μαγικές εικόνες και τη δεκαετία του ’70 να είναι τέλεια απεικονισμένη. Κάπου εκεί, στα τελευταία 20 λεπτά, είχα αρχίσει να εγκαταλείπω. Ενας λυκάνθρωπος ήρθε να προστεθεί στο ήδη επίφοβο -για μένα- θέμα του βαμπίρ. Μια βίλα να καίγεται με εντυπωσιακά εφέ και σκηνές που θύμιζαν πάρα πολύ την ταινία «Ο θάνατος σου πάει πολύ». Ευκολίες, δηλαδή, που δεν ταιριάζουν στον Μπάρτον και που δύσκολα σώζονται με τις εξαιρετικές ερμηνείες του Τζόνι Ντεπ και της Μισέλ Φάιφερ. Κρίμα!

s¸rŽ¸Àn¸ŽŠr‡Š” NMASTORAKOU METROPOLISNEWSGR



Metropolis Free Press 01.06.12