Issuu on Google+

moet je horen SOUL Betty Wright and The Roots Betty Wright: The Movie Is dat een van de golden girls? Nee! Dat is Betty White. Maar ­Betty Wright is ook aardig op ­ leeftijd. Het is al weer even geleden dat de ­ inmiddels 58-jarige zangeres doorbrak. Dat was in 1971 met ­ het r&b-liedje Clean up Woman. Zegt je niks? Anders ken je haar van Tonight Is the Night uit 1975. Dat laidback funknummer werd in de jaren ­negentig nog gesampled door Candyman.

concerttip Esperanza Spalding

24 mei, Paradiso Amsterdam

Hoe klinkt ze? Ze heeft net zo’n groot bereik als Mariah Carey of Minnie Ripperton, maar veel minder hysterisch. Qua stemgeluid zit ze meer in de hoek van Angie Stone, en hoor je sporen van Aretha Franklin en Gladys Knight terug. Alle muziek van deze week horen? Ga naar revu.nl/22tracks

ook verschenen RAVERAP Die Antwoord Ten$Ion ➔ Met de enge clip voor Enter the Ninja, werd Die Antwoord in 2009 een i­nternethype. De combinatie van hyperactive ravehouse, de platte Zuid-Afrikaanse raps van Ninja en het bijna ­irritant hoge stemmetje van Yo-Landi sloeg in als een bom, maar ging ook weer snel vervelen. Op Ten$ion hebben ze de lat hoger gelegd en pakken ze je weer bij de ballen. Met single Fok jullie naaiers als ranzig hoogtepunt.

POP Ringo Starr Ringo 2012 ➔ Twee jaar terug kwam Ringo Starr voor het eerst met een plaat die hij, al dan niet samen met bevriende muzikanten, geheel zelf geschreven had. Y Not heette die vrolijke plaat. En inder­ daad, waarom ook niet? Starr herhaalt het trucje van Y Not Samen met onder anderen Dave Stewart en Van Dyke Parks zorgt de 71-jarige Beatle voor wat gezelligheid in het tehuis van bejaarde Beatle-fans.

ROCK Mark Lanegan Band Blues Funeral ➔

60

Mark Lanegan, voorheen van Screaming Trees, zingt met zijn rauwe lage stem alsof de wereld echt zal vergaan. Met industriële ritmes, donkere ballades en een aanstekelijke mix van gospel en electro in de knaller Ode to Sad Disco. Volgens Lanegan is deze cd meer een soundtrack dan een album. Als hij daarmee de apocalypse-soundtrack bedoelt, is hij daarin geslaagd. Lars Meijer

anp

klassieker The Velvet Underground VU (1985) Inspireerde: Pavement, The Vaccines, The Strokes From VU to LULU heet de toer van Lou Reed waar­ mee hij in juni de Heineken Music Hall in Amsterdam aandoet. Over die laatste plaat met Metallica lopen de meningen zwaar uiteen. De een vindt het een ongekend ­meesterwerk, de ander doet het van het lachen in zijn broek. Over VU van zijn vroegere band is iedereen het eens. De plaat werd pas in 1985 uitgebracht, maar de ­ opnames ­dateren uit de glorietijd van de band ­(­1968-69) en bevat vergeten ­liedjes als I Can’t Stand It en Tempation inside Your Heart. Rammelige pop waar de energie vanaf spat. Als Reed daar in de HMH een greintje van heeft, mogen we al in de handjes knijpen. Lars Meijer

The Roots dus? Ja, precies. Samen maken ze hier een diepe soulplaat, maar ook met poppy funk (In the Middle of the Game) en Prince-achtige ballades (Surrender). Een beetje zoals The Roots dat twee jaar terug deden met John Legend.

Dat wil ik dit jaar wel zien op North Sea Jazz. Zeker. Zou een mooie headliner zijn naast D’Angelo. Lars Meijer

grafplaten Iedereen heeft wel de setlist van zijn begrafenis in zijn hoofd. Als 3FM-dj Michiel Veenstra dood is, wil hij vanuit zijn kist drie liedjes horen. Skik – Dankjewel voor de zon ‘Dit liedje kun je met hetzelfde gemak zingen op de fiets, tegen het eind van de dag. Op een zeker moment zingt ­ Daniël Lohues: ‘Is de­ gene die de zon bedacht dezelfde die ons oorlog bracht?’ Nu snap ik dat niet helemaal, maar het is in die zin wél een metafoor voor het leven. Het was niet altíjd tof, maar hé: dankjewel voor alle te gekke momenten.’

Lars Meijer

En hoe komt ze bij The Roots? Ze waren allebei genomineerd voor dezelfde Grammy, ­ namelijk die voor de beste traditionele ­r&b-performance. The Roots ging er uiteindelijk met de prijs vandoor, maar Betty Wright had zich wel in de kijker gespeeld bij de beste funkband van het afgelopen decennium.

Doet er verder nog iemand mee? Nou en of! Betty heeft een flink blik gasten opengetrokken: Lil Wayne, Snoop Dogg, Joss Stone en Lenny Williams van Tower of Power zingen gedienstig mee.

Op North Sea Jazz speelde ze al scattend jazzy­ deuntjes op haar contrabas, maar op haar nieuwe ­single Black Gold gaat ze de poppy soulkant op. Geen rare koers­wijziging voor iemand wiens grote voor­beelden M ­ adonna en freejazzsaxofonist Ornette ­Coleman zijn, en die weleens kopje thee drinkt met ­Prince. Eind maart ­verschijnt Radio Music ­Society, en ­Spalding is daar­ mee een van de grote soul­ beloftes van dit jaar. Tickets: €25,-.

janey van ierland

DIANA LEVINE

geluid

checklist Drie nummers die je deze week gehoord moet hebben. Jack White Love Interruption ➔ De liefde bezongen als masochistisch instrument, Jack White wentelt zich in de pijn op zijn eerste solosingle sinds het verscheiden van The White Stripes. M.I.A. Bad Girls ➔ Snel leven en jong sterven, ook als r&b met een oriëntaals vleugje overleeft de rock ‘n’ rollsymboliek. Laat de kretologie maar aan M.I.A.. Topless Saint Tropez ➔ Haags duo doet net alsof het 1986 is en je met je Golf Cabrio door de zwoele avond over de boulevard cruist. Disco in, disco uit, een eindeloze vakantie. Job de Wit

Eels – Last Stop: This Town ‘Ik zie dit nummer als een veredeld verzoek om af en toe lekker te komen rondspoken. De zon die ineens gaat schijnen op je trouwdag, waardoor een geliefde die heen is gegaan er toch een beetje bij is. Een mooie gedachte. Ik mag er graag in geloven dat het zo werkt – op het kinderlijke af. Het is niet zo dat ik in een roes van naïviteit mijn dood ­tegemoet treed. Ik sta gewoon nog niet heel erg stil bij mijn sterfelijkheid en ben ook niet van het zware of het plechtige. Dit nummer is heel klein, haast breekbaar, en de boodschap die ik erin terugzie, breng ik maar wat graag in de praktijk.’ Monty Python – Always Look on the Bright Side of Life... ‘Dit nummer leent zich prima voor in de foyer als iedereen de zaal verlaat. Fluitend het verdere leven tegemoet treden, want niemand mag de lol in het leven verliezen als ik er niet meer ben. Ik hoop van harte dat als mijn kinderen later hun vader moeten begraven, zij dat met dezelfde luchtigheid en vertedering kunnen doen als de manier waarop ik er tegenaan kijk. Vrij recent was er het plotselinge over­ lijden van radiomaker Arjen Grolleman. Dat was zo ontzettend onverwacht, abrupt en onnodig. Verdriet overheerst dan, natúúrlijk, maar het heeft ook iets heel moois om terug te denken aan de herinneringen die je aan elkaar hebt.’ Merlijn Ensing 61


Grafplaten Michiel Veenstra