Issuu on Google+

abn amro marathon rotterdam

zaterdag 14 april 2012

Olympische ambities De ABN AMRO Marathon Rotterdam staat dit jaar heel nadrukkelijk in het teken van de Olympische Spelen, later dit jaar in Londen. Opvallend veel atleten proberen zich in Rotterdam nog te plaatsen voor de Spelen. Daarbij gaat het niet alleen om de toppers uit Nederland en Kenia, maar ook om atleten uit onder meer Ierland, Argentinië, Uruguay, Portugal, Ethiopië, Spanje, Enge-

land, Canada, Colombia, Finland en Marokko. Bovenstaande landen vaardigen (een deel van) hun olympische ploeg af naar Rotterdam. En aangezien bijna elk land weer andere kwalificatie-eisen hanteert, worden er in Rotterdam heel wat ‘wedstrijden in een wedstrijd’ gelopen. Voor veel atleten is de marathon namelijk de laatste kans om zich te kwalificeren voor de Olym-

pische Spelen 2012 in Londen. Dit ‘extraatje’ heeft de Marathon Rotterdam uiteraard elke vier jaar, voorafgaand aan de Olympische Spelen, maar volgens de organisatie is het aantal kandidaat-Olympiërs dit jaar opvallend groot. Zo worden bij de start extra tenten geplaatst om alle topatleten de faciliteiten te bieden die zij verdienen voor hun olympische kwalificatie.

2.03 Kids krijgen ruimte Voor kinderen vanaf 7 jaar begint de ABN AMRO Marathon Rotterdam vandaag (zaterdag) met de Kids Runs. Op de Coolsingel kunnen ze op 1 of 2,5 kilometer laten zien wie de toppers in de dop zijn.

gewoond maar intens dankbaar voor alle steun onderweg, ziet finishen, weet dat er belangrijker zaken zijn dan het wereldrecord. Rotterdam is wereldwijd zeker een wedstrijd met een enorm aanzien, maar het is voor de meeste recreanten vooral een volksfeest dat onuitwisbare herinneringen achterlaat. Natuurlijk staat er bij de wedstrijd prestige op het spel. Niet alleen omdat er in Rotterdam al drie

keer eerder een wereldrecord werd gelopen. En niet alleen omdat Rotterdam steevast in de hoogste regionen verschijnt op lijstjes met de tien snelste eindtijden. In de atletiekscene staat de organisatie ook te boek als club die er heel vaak in slaagt om talenten te ontdekken en er toppers van te maken. En sla de historie er op na: Rotterdam heeft van de topmarathons beslist niet het grootste budget. Maar door slim scouten, goede contacten en het creëren van zo perfect mogelijke omstandigheden voor de atleet, wordt Rotterdam altijd in een adem genoemd met concullega-organisatoren uit Londen, New York, Chicago en Berlijn. Bij het goed zorgen voor de atleten hoort natuurlijk een snel parcours. Dat heeft Rotterdam al jaren minutieus aan gewerkt. Het weer laat zich echter niet voorspellen. Tekenend voor het perfectionisme is dat de wedstrijd dit jaar een half uur eerder (dus 10.30 uur) start: dan is de kans op weinig wind en een goede temperatuur iets groter. Het kan het verschil betekenen tussen wereldrecord of ‘toptijd’. Ook bij zaken als een goed atletenhotel met uitgebalanceerde voeding (met een voedingsdeskundige en een Keniaanse kokkin), het laten

meenemen van ‘eigen hazen’ voor de optimale communicatie onderweg, blijkt dat de organisatie niets aan het toeval overlaat. Het ‘scouten’ van nieuw talent gaat het hele jaar door. Daarbij speurt de organisatie naar lopers die bij Rotterdam passen. Natuurlijk moeten de atleten snelheid in de benen hebben, maar racedirecteur Mario Kadiks zei eerder al: ,,Ze moeten ook lopen met een aanvallende stijl, en op het juiste moment onstuimig zijn.’’ Met andere woorden: lopers die alleen voor de zege gaan en tactisch lopen in plaats van op de tijd, zijn niet de eerste keus voor Rotterdam. Dat de jacht op het wereldrecord geen utopie is, blijkt ook uit de zakelijke beslommeringen vooraf. Moses Mosop maakte vorig jaar in Boston zoveel indruk, dat niet alleen zijn directe omgeving hem serieuze kansen toedicht om het record van Makau te verbeteren. Het gaat zelfs zo ver dat Kadiks in Europa in eerste instantie geen bedrijf kon vinden dat de bonus voor het wereldrecord wilde verzekeren. Uiteindelijk is dat overigens wel gelukt. Maar de verzekeraars die niet in zee willen gaan met ‘Rotterdam’, zouden zomaar eens gelijk kunnen krijgen.

5

ACHTER DE SCHERMEN Racemanager Eric Brommert Zelf ooit een marathon gelopen?

,,Als jochie stond ik al langs de kant bij de eerste marathon in 1981. Ik wist: dit wil ik ook. Nog voordat het officieel mocht – eigenlijk moet je 18 zijn – nam ik in 1985 als 17-jarig ventje deel aan m’n eerste wedstrijd. Lange tijd heb ik voor mijn ouders verborgen gehouden dat ik voor de marathon aan het trainen was, zo graag wilde ik. Een tijd onder de drie uur zat er helaas net niet in. Uiteindelijk ben ik uit de uitslag geschrapt vanwege mijn leeftijd. Maar ik ontving mooi wel een medaille.’’ Wat is nu je taak?

,,Inmiddels zorg ik er sinds 2006 als racemanager voor dat de atleten op het juiste schema blijven lopen. Als je op de dag van de wedstrijd wakker wordt en constateert dat het windkracht 4 is, dan weet je: een wereldrecord zit er vandaag niet in. Je kunt alles tot in de puntjes voorbereiden, maar je bent altijd afhankelijk van de weersomstandigheden. Te veel wind of regen: het kan allemaal een recordtijd in de weg zitten. Het is alweer bijna twintig jaar geleden dat we het wereldrecord in handen hadden, dus het wordt wel weer eens tijd. Een frustrerende bedoeling voor iemand die zo competitief is ingesteld als ik. Topatleten hunkeren naar records, maar ook voor ons als organisatie is het het hoogst haalbare.” Wat vond je de meest memorabele editie?

,,In 2009 zaten we er ontzettend dichtbij. Een legendarische finish was dat. De beoogde winnaar werd in de laatste meter voorbijgestreefd. Ik zag het allemaal vanaf de eerste rang gebeuren, achterop de motor. Zo’n ervaring is alleen te overtreffen door een wereldrecord. Ik laat me graag verrassen.’’ — Merlijn Ensing

‘Ook wij hunkeren naar het wereldrecord’

Eric Brommer FOTO MILAN RINCK

t


abn amro marathon rotterdam

zaterdag 14 april 2012

Valeria Straneo (36)

In 2010 werd haar ilt verwijderd; daarna boekte ze spectaculaire progressie. Haar PR op de halve: 1.07.46.

TOP 10

1

2 Sammy Kitwara

debuut

Kenia

Op basis van de persoonlijke records op de halve en hele marathon vindt u hiernaast de snelste mannen van de 32ste ABN AMRO Marathon Rotterdam. De startnummers staan in de eerste kolom.

3 Peter Kirui

2.06.31

Kenia

4 Getu Feleke

2.05.44

Ethiopië

5 Yemane Adhane

2.06.29

Ethiopië

6 Rachid Kisri

2.06.48

Marokko

* niet erkend

7

Moses Mosop

2.03.06*

Kenia

Stephen Chemlany 2.07.55 2.09.27

Kenia

9 Tilahun Regassa

debuut

Ethiopië

10 Lelisa Desisa

debuut

Ethiopië

Grote Motor Koen Raymaekers en Miranda Boonstra mikken op olympisch ticket Londen

Koen Raymaekers, topatleet uit Cothen

Miranda Boonstra 2.29.24 Pieken: Spartaanse voorbereiding in ZuidAfrika. FOTO PHOTO NEWS

Koen Raymaekers 2.11.09

Zware klus: Raymaekers wil in Rotterdam een dik PR lopen. FOTO ANP / ROBIN UTRECHT

die al zes jaar in Kenia woont, moet 2.10.00 of sneller lopen om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Dat wordt een zware opgave, want zijn persoonlijk record staat op 2.11.09. Zijn voorbereiding, thuis in de Afrikaanse bergen, was goed. Maar komt hij dit keer zonder infectie in het lijf het vliegtuig uit? ,,Het afgelopen jaar was het elke keer prijs als ik vanuit Kenia naar Nederland vloog,’’ verzucht Raymaekers. Fysieke tegenslag verstierde zijn marathon van Amsterdam en de halve marathons van Egmond en Den Haag (CPC). ,,Daarom heb ik nu besloten om voor, tijdens en na mijn vliegreis goed rust te pakken.’’ Tussen zijn trainingen door is Raymaekers onlangs in Kenia getrouwd met zijn Florence, die medio mei hun eerste kindje verwacht. Dat lijkt misschien allemaal wat stressvol, maar de timing is goed, beseft de aanstaande vader. ,,Ik

ACHTER DE SCHERMEN Sponsuitdeler Melanie Luijten

Kenia

8 Stephen Kibet

Ze zullen niet meedoen om de overwinning in Rotterdam, maar halen Koen Raymaekers (32) en Miranda Boonstra (39) op de Coolsingel wel een olympisch startbewijs op?

7

kan met een gerust hart naar Rotterdam. En als ik me plaats voor Londen, heb ik na de geboorte ook genoeg tijd om me op de Spelen voor te bereiden.’’ Nijmeegse Miranda Boonstra moet voor

een olympisch ticket eveneens een dik persoonlijk record lopen. Haar snelste tijd: 2.29.24. De limiet: 2.27.24. De voormalige steeplechase-specialist liep reeds in 2001 haar eerste marathon, in Rotterdam. ,,Wat een martelgang,’’ dacht ze. Pas in 2010 laaide haar olympische marathondroom op. In Berlijn liep ze onder de 2.30 uur, als eerste Nederlandse-van-geboorte na Carla Beurskens. Voor een olympisch startbewijs moet het nog een stuk sneller en daarom bereidde Boonstra zich spartaans voor in het ZuidAfrikaanse Potchefstroom. Het was afzien, viel te lezen in haar dagboek. ,,Maar goed, als ik 2.27 wil lopen, dan mag er niet worden gemiept,’’ schreef de atlete, die vorig jaar promoveerde als bewegingswetenschapper. Dr. Boonstra brengt twee persoonlijke hazen mee naar Rotterdam: Alex van der Meer en haar vriend Noël Keysers.

Wat is je drijfveer om als vrijwilliger actief te zijn?

,,Eigenlijk zou iedereen een keer mee moeten maken hoe het is om te helpen bij de marathon. De sfeer onderling is enorm goed, er heerst echt een saamhorigheidsgevoel en de dankbaarheid van de sporters is groot. Bij de marathon staan we met onze scoutinggroep op het 15 kilometerpunt om water uit te delen. We zijn dan met minstens twintig scouts.’’ Heb je ook stress?

,,Ja, voorafgaand aan de wedstrijd is het altijd flink stressen om alles op tijd af te krijgen. In de zeven jaar dat ik nu heb meegewerkt, is dat gelukkig altijd goed gekomen. Liefst geef ik water aan de koplopers. Zij hebben allemaal hun eigen, genummerde bidon. Ik sta dan met een cijfer op m’n shirt te wachten tot ze ’m van mij aanpakken.” En waar haal je de voldoening uit?

,,Als je dan terugkijkt in de uitslag, is het toch leuk om te zien hoe goed ‘jouw’ topper het heeft gedaan. Je voelt je een beetje verantwoordelijk voor hun succes. De hele dag is een ervaring op zich. Je wordt echt helemaal aangestoken door het enthousiasme. Lopers vinden Rotterdam ook bijna allemaal een van de leukste marathons om te lopen. Je ziet niet voor niets ieder jaar veel dezelfde mensen terugkeren.” — ME

‘Ben benieuwd naar mijn topper’

Melanie Luijte n

FOTO MILAN RINCK


abn amro marathon rotterdam

zaterdag 14 april 2012

versusdemping of twee nodig’ heeft tussenzolen van een meter

Onze voeten zijn de afgelopen duizend jaar nauwelijks veranderd, maar schoenen veranderen juist snel. De jongste revolutie gaat richting blootsvoets; ook de doorsnee schoen wordt lichter en lager.

11

ACHTER DE SCHERMEN Muzikant Bas Barnasconi Maakt het uit waar je staat langs het parcours?

,,Dankzij het podium op onze tourwagen kunnen we overal spelen, eigenlijk zijn wij gewoon een stel blije eikels op een bus. We hebben tijdens de marathon ook goed zicht op de deelnemers. Zo zagen we in de verte eens een hele menigte met gele ballonnen op ons afkomen. Een leuke eyecatcher, maar wat was nou het mooie? Achter die hele bups rende een dikke man in een géél shirt. Tot hilariteit van iedereen langs de kant waar hij direct werd getransformeerd tot De Achterliggende Ballon. Even was hij cultheld en werd hij van alle kanten toegejuicht.’’ Wat maakt Rotterdam zo speciaal?

,,Het is de kers op de taart voor ons. Een heel andere vorm van muziek maken dan wanneer je het publiek bij een festival of in een zaal moet entertainen. Hier geldt: hoe beter we spelen, hoe harder ze van ons weglopen. Een gekke gewaarwording, want we zijn natuurlijk gewend om alle mensen helemaal uit hun dak te zien gaan.’’ Heb je een mooie plek straks?

New Balance: Een schoen die nog grotendeels met de hand gemaakt wordt met materialen uit de streek. FOTO FRANK JANSEN

Speciale schoen voor Rotterdam Nogal wat schoenfabrikanten hebben hun productieafdelingen de afgelopen jaren volledig verhuisd naar Azië. Bij New Balance, dit jaar voor het eerst hoofdsponsor van de ABN AMRO Marathon Rotterdam, doen ze het anders: in het Engelse Flimby staat een fabriek waar nog volop lifestyle- en runningschoenen worden gemaakt met waar mogelijk materialen uit de streek. De regio rond Flimby, aan de rand van het Lake District, kent een lange geschiedenis van het maken van schoenen op ambachtelijke wijze. New Balance koestert die ervaring en expertise in het westen van Engeland. Weliswaar is bij een fabrieksbezoek te zien dat voor een aantal handelingen in het productieproces een robot wordt ingezet, maar het grootste deel van de schoenen is nog altijd handwerk. Het personeel is zichtbaar trots op het feit dat een van de grootste sportmerken ter wereld Engeland trouw gebleven zijn. Dat geldt zeker voor Roy Bell. Onlangs kreeg hij van

New Balance een volledig gepersonaliseerd paar schoenen voor zijn bewezen diensten in de afgelopen dertig jaar. De Engelsman laat bij een rondleiding in de schoenenfabriek zien hoe de 54 onderdelen van een schoen veranderen in de 576, een van de pronkstukken van de lifestylecollectie van New Balance. Ook een deel van de running-collectie wordt hier gemaakt. Extra aandacht is er voor een speciale schoen voor de ABN AMRO Rotterdam Marathon. Het gaat daarbij om de 1080, die in beperkte oplage een bijzonder tintje krijgt. Op de inlegzolen van de 1080 is namelijk het officiële logo van de marathon ingetekend, een ‘hommage’ aan de snelste en grootste marathon van Nederland.

,,Onze plek onderaan de Erasmusbrug is Rotterdam ten voeten uit, door alle industriële combinaties die daar samenkomen. Als het weer meezit, is het fenomenaal om daar te mogen spelen. De lopers komen er twee keer langs: de eerste keer als ze nog fris zijn, de tweede keer bij het 23 kilometerpunt. Het is soms aandoenlijk om de atleten te zien zwoegen. Zo was er eens een loper die je echt vanaf de Erasmusbrug naar ons toe zag komen. Vijftig meter nadat hij onze bus was gepasseerd, stortte hij ter aarde. Maar de brug had hij gehaald!’’ —ME

‘Gek: hoe beter we spelen, hoe harder ze van ons weghollen’

Bas Barnascon

i

FOTO MILAN RINCK


abn amro marathon rotterdam

zaterdag 14 april 2012

Fight Cancer: Voormalig profvoetballer Marc Klunder debuteert zondag op de marathon. In 2010 onderging hij een ingrijpende operatie aan de schildklier.

13

ACHTER DE SCHERMEN Entertainer Arno Bremer U begeleidt de hele wedstrijd van start tot finish. Wat is het mooiste moment?

,,Voor mij de laatste twee uur. De topatleten zijn al lang en breed gefinisht, maar andere lopers die maandenlang hebben getraind moet je soms echt over de streep trekken. En daar kom ik om de hoek kijken. Het is aan mij om de boel te entertainen. Lopen is leuk, maar de entourage moet voor de lopers aanleiding zijn nóg harder te gaan. De één loopt op het gemakkie, de ander met heel veel pijn. Als je die laatste door middel van jouw liedjes en enthousiasme kan stimuleren om de laatste meters succesvol af te leggen, geeft mij dat veel voldoening. Ik treed min of meer buiten mezelf en ga helemaal op in de euforie van het moment. Daar doe je het voor, dát is het. Als je die mensen naar binnen kan praten en zingen en het publiek staat daar tot laatste snik te klappen, dan denk je toch wel even: dit is dus wat ze bedoelen met verbroedering.’’ Hoe belangrijk is het publiek daarbij?

,,Het is een heerlijk sfeertje, je wordt echt onthaald als topatleet. Het publiek langs het parkoers is zo belangrijk, dat moet je niet onderschatten. Het leeft enorm. Mensen komen van heinde en verre voor deze belevenis. Als de deelnemers binnenkomen en het is een lauwe bedoening, dan loopt dat niet lekker. Zo simpel is het. Als iedereen staat te joelen, dan worden de lopers gedragen. Die topatleten lopen toch wel door, voor hen is het werk. Juist de gewone mensen moeten geëntertaind worden. Ik ben pas tevreden als alle lopers het kippenvel op de rug staat als ze de Coolsingel opkomen.’’ —ME

‘Iedereen wordt onthaald als een topatleet’

SCHAAMTE VOORBIJ De frisheid hebben de beginners in Delft al. De eerste schroom is overwonnen, de ergste spierpijn ook. En wat begeleiding is geen overbodige luxe, vinden de lopers. ,,De trainers zeggen ook hoe je het beste kunt lopen,’’ zegt Ilse de Rooy. ,,Het hoofd omhoog, niet naar de grond kijken. En de duimen naar buiten houden. Je leert dingen waar je anders nooit bij stilstaat.’’ De Rooy is met haar 22 jaar bijna de jongste in de groep. ,,Ik ben hier samen met m’n moeder aan begonnen. Het was eigenlijk haar idee. We komen hier om conditie op te doen en misschien wat af te vallen.’’ Of ze ooit een marathon zal lopen? Dat is voor de medewerkster in de

kinderopvang nog een brug te ver. ,,Maar wie weet, ik vind dit wel heel leuk. Is er binnenkort een 5 kilometerloop? Nou, daar schrijf ik me misschien wel voor in.’’ Genieten van de mooie natuur, een babbel onderweg als de adem het toelaat, die combinatie is aantrekkelijk. In de groep wordt het ‘Libelle-tempo’ gehanteerd. Dat Libelle slaat op de CPC Loop in Den Haag, waar een van de lopers onlangs in een groepje terechtkwam waar de dames volop kletsten over verhalen in de Libelle. Marianne Dieleman is een van de loopsters die de smaak te pakken heeft. ,,Iemand zei me dat ik iets aan m’n conditie moest doen,’’ zegt

de 63-jarige vrouw, die onlangs uit het onderwijs stapte omdat het haar te veel werd. Ze startte met de nodige terughoudendheid. ,,Ik dacht bij lopers aan glimmende pakjes, iedereen goed in het vel. Jong en strak, niks voor mij. Maar gelukkig zie je hier vooral mensen in joggingbroek en T-shirt. Ook vond ik dat lopen maar suf. Nou, daar kom je wel achter. Je gebruikt al je spieren en dat voel je ook.’’ En niet onbelangrijk, ze loopt op haar eigen niveau. Dieleman: ,,Ik ben begonnen in een snellere groep, maar toen liep ik vaak in m’n eentje door het bos. Hier gaat het rustiger: in deze groep voel ik me thuis.’’

Arno Bremer

FOTO MILAN RINCK


abn amro marathon rotterdam

zaterdag 14 april 2012

‘MarathonheeftRotterdam gemaakt’

sexy

Goede voeding is voor alle lopers heel belangrijk.

,,Ja, en dat geldt ook voor wat ze de weken voorafgaand aan de marathon hebben genuttigd terwijl ze in training waren. Als je onvoldoende koolhydraatrijk eet, dan kun je niet lang hardlopen en wordt het snel afzien. Je moet het zo zien: kom altijd goed afgetankt aan de start en zorg voor de juiste ‘benzine’ voor, tijdens en na de marathon, dus ga voor goud op je bord.”

A

Als jongen was Saïd Aouita, voormalig Olympisch- en wereldkampioen op de middellange afstand, zijn held. Acht marathons verder weet Benali dat hij tekort komt voor de echte top, maar dat maakt de lol in het lopen zeker niet minder. Zijn boeken Marathonloper en Zandloper gaan ook over de worsteling met de 42.195 meter. ,,Hardlopen is een ontdekkingsreis naar jezelf; datzelfde geldt voor het lopen van een marathon. En daar hoort zeker bij dat je fouten mag maken, van slechte marathons leer je meer dan van een goede marathon. ’s Ochtends voor de marathon van Berlijn heb ik bijvoorbeeld drie borden havermout weggewerkt. Pure paniek, achteraf bezien, want ik eet nooit

Sportdiëtiste Janet Vervoorn ,,Het zit bij me in de genen, ik kom uit een topsportfamilie. Voor ik mijn eigen sportvoedingsadviesbureau begon, heb ik op nationaal niveau gezwommen. Mijn broer deed mee aan de Olympische Spelen. Goede voeding speelde een cruciale rol in ons gezin. Het is heel bijzonder om nu sporters op professionele basis te begeleiden. De sportwereld is op voedingsgebied toch een andere en zeker uitdagende wereld. Veel sporters zijn bijgelovig en hebben vaste rituelen, ze eten bijvoorbeeld een grote zak drop vlak voor de marathon. Zonder die drop kunnen ze echt géén topprestatie leveren, is hun overtuiging. Het is de kunst om daar goed mee om te gaan.”

Tekst: Leo van Marrewijk Foto: Vincent Jannink

LOL

ACHTER DE SCHERMEN

Heb je zelf iets met sport?

Zeg ‘Marathon Rotterdam’ en Abdelkader Benali (36) begint aan een oneindige lofzang. Aan de vooravond van ‘zijn’ marathon voelt de schrijver ‘elektriciteit in de lendenen’.

ls een kind in de snoepwinkel, die indruk maakt Benali vlak voor het grootste loopfeest van Nederland. De schrijver is in Rotterdam van plan zijn persoonlijk record (2.43.37) te vermorzelen. ,,Rotterdam is als thuiskomen, het is voor mij de oermarathon.’’ Die fascinatie groeide al op jonge leeftijd, nadat de kleine Abdelkader als 4-jarig jochie Marokko verruilde voor Rotterdam. ,,De marathon heeft Rotterdam sexy gemaakt. Als kind kende ik veel straten en pleinen al waar werd gelopen, maar opeens ging het op die plekken om competitie, om verbroedering, om spanning, om het wereldrecord.’’ De geestdrift van de inwoners werkt aanstekelijk. Benali: ,,De marathon zit in de vezels van de stad, het enthousiasme van de toeschouwers is ongekend. Ik durf ook te stellen dat je, met dank aan heel veel vrijwilligers, als loper nergens beter wordt ontvangen dan in Rotterdam. En aan de andere kant merk je dat deelnemers ook trots zijn als ze in Rotterdam aan de start staan.’’

15

Wat is zondag je bijdrage?

,,Tijdens de marathon werk ik onder meer samen met een Keniaanse kokkin. In het atletenhotel bieden wij de Hollandse keuken aan, maar de Kenianen gaan behoorlijk hard lopen van ugali: een dikke maïsmeelbrij. Wij kunnen dit niet goed volgens hun traditie klaarmaken, maar de Keniaanse kokkin kan dit prima. De Kenianen zijn niet anders gewend, dus zorgen wij ervoor dat de ugali klaarstaat.’’ —ME

Abdelkader Benali

‘Een goede hardloper gebruikt alle energie die in de stad hangt’

‘Kenianen gaan behoorlijk hard lopen van ugali’

Kind van Rotterdam: ‘De steun onderweg is als een dialoog: in ruil voor alle aanmoedigingen loop ik mijn beste race ooit.’

havermout. Nu houd ik het bij een paar sneetjes brood en wat muesli. Verder drink ik vooral veel water in de dagen voor de start en ik probeer zo min mogelijk uit huis te gaan.’’

GRABBELTON De belangrijkste tips van de ervaren loper gaan echter over het mentale gedeelte. Uit Benali’s boeken blijkt ook dat hij hardlopend heel nauwkeurig registreert. ,,Klopt, ik ben er heel bewust mee bezig en loop een wedstrijd ook al van tevoren. Ik sta voor een marathon expres vroeg op, om een uur of vijf. Als je opstaat, ben je eigenlijk al aan het lopen en dat is lo-

gisch: je lichaam is goed getraind, dus je wilt knallen.’’ Maar als je, zoals Benali, erg vol bent van het evenement, loop je dan niet het risico jezelf op te blazen? ,,De eerste kilometers is je hoofd nog een grabbelton van gedachten, maar als je op temperatuur komt, word je rustig en kun je alle indrukken onderweg gebruiken. Die steun onderweg heb je nodig, het is als een warm bad. Ik zie het enthousiasme in Rotterdam ook als een dialoog met het publiek: in ruil voor alle aanmoedigingen zorg ik ervoor dat ik mijn beste race ooit loop. Een goede hardloper gebruikt alle energie die in de stad hangt.’’

Janet Vervoorn FOTO MILAN RINCK


AD Achter de schermen