Page 30

Talentontwikkeling

All we ever wanted van Sarah Mathilde Domogala. Winnaar Mediafondsprijs Documentaire 2008.

werd verrast door de werkelijkheid, of wat daar voor doorging, want al na drie films wist je: het leven is niet voor één gat te vangen. Op het Internationaal Rotterdams Filmfestival vloog je zo van het ene continent naar het andere en dankzij de Chinees en Japanner om de hoek waande je je de hele week in Azië. Wilde je weleens naar Afrika maar durfde je niet omdat de politiek je bang had gemaakt met verhalen over enge Islamieten, dan kon je veilig vanuit je pluche stoel de films bekijken die het Africa In The Picture Festival voor je uit het vuur had gehaald. Enzovoort. Als je alle filmfestivals zou bezoeken, zou je geen tijd meer over hebben om zelf een film te maken. Gelukkig brachten de workshops elk jaar minimaal twintig verse filmmakers voort. Verscheidene daarvan zouden het voor elkaar krijgen om daadwerkelijk hun film gefinancierd te krijgen. Dat was het grote voordeel van de talloze workshops, in ieder geval leverde het films op. Maar waren het goede films, films die je leven zouden veranderen, mensen zouden troosten, verheffen, vermaken, of zelfs inspireren om zelf filmmaker te worden? Dat was de vraag waarover flink werd gekissebist door producenten, fondsen en makers. Wilders wist het antwoord wel: weg met die workshops! Parels voor de zwijnen, want wat kostte het wel niet om één zo’n filmmaker op te leiden? Gedegen als hij is had Wilders het na laten rekenen: een workshop op zich kost niet zoveel; salaris workshopleider en een tiental gastdocenten, administratie en voortraject: €20.000. Bij sommige workshops krijgen de deelnemers een onkostenvergoeding à €3.000 de man, dat maakt €30.000. Van elke workshop

wordt uiteindelijk veertig procent van de plannen gerealiseerd à €150.000. Als je de IDFA Documentaireworkshops bekijkt van de laatste tien jaar, gaan van de tien oorspronkelijke deelnemers, slechts een of twee daadwerkelijk verder als filmmaker en maken een tweede film. De rest vindt werk in de film- en televisiebranche in een andere functie. Die ene filmmaker kost dan ruim zes ton. Meneer Rotgans leidt me door zijn laat-gotische kerkje, waarvan de restauratie evenveel heeft gekost als één workshopper, en ik vraag me af waar de laatste lichting workshopfilmers is gebleven? Zijn ze ondergronds gegaan en wordt het kabinet Wilders straks om zeep geholpen door een Filmisch Manifest? Knokken ze zich subsidieloos een slag in de rondte om een meesterwerk te maken? Of denken ze: “Toch wel veel werk zo’n film, misschien is de toeristenbranche iets voor mij?” Terwijl Meneer Rotgans een dikke laag stof van een vhs-recorder blaast en mij blij aankijkt, denk ik terug aan de workshop­ selectie. Eén kandidaat antwoordde op de vraag waarom ze filmmaker wilde worden: - Omdat ik niets kan bedenken wat ik liever zou doen. - Omdat het moeilijk is. - Gummo. Aangenomen. Had Harmony Korine eigenlijk een workshop gevolgd? Korine wilde eerst tapdanser worden. Maar ritmisch was hij niet. Ondertussen keek hij naar films van Cassavetes, Herzog, Godard en Fassbinder. Vervolgens verhuisde hij van Nashville naar New York om te studeren aan de Tisch School of Arts in New York, om filmmaker te worden.

28 609 – cultuur en media november 2010 Mediafonds

Omdat het voor een talentvol schrijver of regisseur die aan het begin van zijn carrière staat moeilijk is zijn eerste producties te realiseren, hebben Filmfonds, Mediafonds, CoBo-fonds, Binger Filmlab en de pubieke omroep Deltaplan Talent in het leven geroepen. Dit deltaplan bestaat uit verschillende onderdelen, waaronder Kort!, One Night Stand en De Oversteek voor nieuw talent, en de Telefilm voor bewezen talent. Het Mediafonds biedt daarnaast auteurs binnen het schrijverstraject Kind en Kleur de kans zich te bekwamen in het schrijven van cultureel divers jeugddrama. Omroepen kunnen de hierin ontstane scenario’s indienen voor een productiesubsidie van het fonds. Daarnaast ondersteunt het Mediafonds Het Schrijfpaleis, een tweemaandelijks podium voor aanstormend schrijftalent, waarop gerenommeerde acteurs scenario’s in wording voordragen. Niet alleen voor drama, maar ook voor documentaire bestaan diverse talentontwikkelingsinitiatieven. In de Kids & Docs Workshop werken beginnende regisseurs aan een filmplan voor een documentaire van vijftien minuten. Een groot aantal ervan wordt uiteindelijk gerealiseerd. Een jury kent elke editie de Kids & Docs prijs toe aan het beste filmplan. Het IDFA en het Mediafonds organiseren jaarlijks samen de Documentaireworkshop, waarin beginnende documentairemakers onder begeleiding van een ervaren documentairemaker een filmplan ontwikkelen. Daarnaast organiseren Binger Filmlab en de verschillende filmfestivals workshops en masterclasses voor nieuw en bewezen talent.

Na drie maanden had hij er genoeg van, verliet de school en ging skaten. De rest is geschiedenis. Waarom zo’n begin een intrigerende filmcarrière tot gevolg heeft weet ik niet. Misschien doordat Korine een ding zeker wist: “Ik hou van films en ik kan niets bedenken wat ik liever zou doen.” Schuilt misschien de waarde van workshops daarin dat je niet wordt aangenomen, wordt weggestuurd of dat je je zelfs niet aanmeldt?

Coco Schrijber is filmmaker en begeleider van diverse workshops.

609 cultuur en media #6  

Mediafonds magazine - Dutch Cultural Media Fund

Advertisement