Issuu on Google+

1


2


3


NəĢrə hazırlayan, dizayner və redaktor : MHM, Qadın və uĢaq hüquqları üzrə departament rəhbəri Sevinc Süleymanlı Ġdeya : Baba Süleymanlı www.facebook.com\Baba .Suleymanli.offical www.facebook.com\mcbus1

4


HAQQIMDA? Həyatımı bilməsəndə olar. Neynirsənki həyatımı? Nəyə lazımdı? Oxuduqdan sonra birdən oxucum olub mənim kimi yaĢamaq isdəyərsən? səndə "mən" olmaq isdəyirsən? olma!!! neynirsənee "mən" olmağı? axı mən heçkiməm... Mən axadrdığım üçün, tapan "mən"əmki, özümü sətirlərimdə tapdım və tapdığım sətirlərlə seviĢərək həzz aldım. Mən, ümidimi qarabaqda bitirib, Bakıda axtarmadım. Mən, sənin kimi, danıĢdığım qıznan yatandan sonra, onu üzü üstə qoyub namussuzluğa tərk edən "mən" deyiləm. 5


Mən, "X5"lərdə gəzmək xəyalıyla böyüyən "mən" deyiləm. Yazdıqlarımla böyüyən "mən"əm. Bu kitabı hamı oxuyacaq, tanıdıqlarımın hamısının üzü dəyiĢəcək yazdıqlarımı görəndə. Çünki, mən özümü sətirlərdə tapan "mən"əm. Axdarmadan tapmaq isdəyən "mən" yox, tapdıqdan sonrada axdaran "mən"əm. Ac qaldığı üçün dilənən yox, diləndiyi üçün ac qalan "mən"əm. Zibil qablarından çörək axdaranlara yazığı gələn yox, olarla birgə çörək axdaran "mən"əm. Mənim zibil qabılarım kitablardı və ordan söz axdaran "mən"əm. Ac qaldığım üçün kitablardan dilənmirəm. Kitablardan axdardığımı tapa bilmədiyim üçün acan "mən"əm. Heç bir dram əsəri məni ovundura bilmir. Ovunmaq üçün oxuyan "mən"əm. Oxuduğum kitablarda, bəlkə, bir gün özümü tapa biləcəyimə inandığım üçün oxuyan "mən"əm. Pul qazanmaq üçün yatan yox, yatmaq üçün pul qazanan "mən"əm. Gecədən sonraki səhəri düĢünən yox, o səhərdən sonra gələcək gecəni düĢünən "mən"əm. Bugünki "nokia"mı, sabah daha yaxĢısı ilə dəyi.mək arzusuyla yaĢayan "mən" deyiləm. Özümü, xalqa 6


göstərmək üçün, kitab oxuyub, geyinən "mən" deyiləm. Məndən baĢqa heçkəsin düĢünmədiyi üçün, qarabağı almaq istəyindən əl çəkən "mən" deyiləm. Birdən ölərəm deyənə, əsgərlikdən qorxan "mən" deyiləm. Sabahları, gördüyüm gözəl qızı biĢirmək arzusunda olan mən deyiləm. HəmiĢə yaĢayacaq kimi, yaĢayan "mən" deyiləm. Mən "ümidim var" deyən gəncin, içindəki saxta ümidəm. Yalanlarıvı üzüvə çırpa biləcək "mən"əm. Oğlum mənim ayağımın altından ayrılmasın deyə vuruĢan valideyin yox, əlindən tutub, ayağımın altından çıxmasını tələb eliyən "mən"əm. Tüpürdüyünü yalayan yox, yaladığını tüpürən "mən"əm. Aldığım köynəyi, utandığıma görə "tarqovudan almıĢam" deyən mən yox, pulumun heç olmasa, pakistanlılara çatdığı üçün Ģükür edən "mən"əm Hər bir səhfivi üzüvə Ģillə kimi çaxacaq "mən"əm. Sənin içindəki pislikdərlə böyüyən "mən"əm. Qaranlğa getmək üçün yox, ordan çıxmağın üçün əlləĢən "mən"əm. Səni "mən" eləmək üçün, əlləĢən "mən"əm. Çünki, "mən" elə "sən"əm. 7


Özüm haqqımda bu qədər bəsdi. Ġndi keç "Proloq"a, gör nə tapırsan?

8


HƏYAT BİRDƏ ÖLÜM Hərkəsə doğma olan iki ad. Həyatı sevənlər üçün "həyat", ALLAH-ı sevənlər üçün isə "ölüm". Çox düĢünməli bir Ģey yoxdu əslində. ALLAHı sevən insan, mümkünsüz olduğu haldada, sevgilisinin yanına getmək isdəyən bir insan kimidir, ölərkən isə ALLAHa yaxınlaĢdığı üçün sevinər. Hər bir addım, hər bir pillə, onu dahada ALLAHa yaxınlaĢdırar. "Bu günün üçün elə çalıĢki, sanki həmiĢə yaĢayacaqsan, Axirətin üçün elə çalıĢki, sanki bu gün öləcəksən" Hz Məhəmməd (S.A.S) "Həyat" isə mənim fikrimcə Azərbaycan dilində, sadəcə bəsit 5 hərfin yığımından olan bir sözdür. "H" "Ə" "Y" "A" "T". Ġnsanlar sanki həmiĢə yaĢayacaq kimi yaĢayarlar və ölümün vaxtı gələndə ölmək isdəməzlər. Gənclərimizə baxsan bəlkə, amma, diqqətlə baxsan mütləq görərsən. 9


Təbiiki məndə hər bir gəncləri nəzərdə tutmuram. Amma, bugünki gənclik nəsə qani eləmir məni. Hətda yazığım belə gəlir deyə bilərəm. Beyinlərdə sadəcə "Qız biĢirmək, AxĢam "facebook"da qız tutmaq, səhər dərsə gedib axĢam gəlmək, axĢam seriala yada futbola baxıb yatmaq" sadəcə bu və soruĢduqdada cavab verirlərki "Vaxt necədə tez keçir". Əgər bilsələrki, özləri bu iĢləri sadəcə vaxt keçirtmək üçün edirılər, inanıramki özlərinə kənardan baxıb ağlayarlar. Nə bir kitab, nədə bilmədiklərini soruĢmaq isdəmirlər, çünki deyiblərki "kiĢiliyə sığıĢmaz" amma kim deyib ? məlum olanda xahiĢ edirəm mənidə məlumatlandırarsız. Əslində saydığım xüsusiyyətlər insan həyatında olmalıdır. Əyləncədə öz yerində. Qızlar (hamısı yox amma mənim gördüklərimin yüzdə doxsanı) düĢünürlərki "bir varlı oğlan olsun, tapıb niĢanlanım, evlənim, və toy" sorada deyirlər "biz bir Ģey görmədik".

10


"hər insan, öz alın yazısını yaĢamalıdır. Əgər bir Ģeyi ürəkdən istəsən, bütün kainat sənin istəyin üçün çalıĢar. Çünki, hər Ģeyi 1 ƏL çəkib və bu dünyanın gözəlliyi, bundan daha gözəl bir dünyanın olduğunun sübutudur" Paulo Koelho.

11


BAŞLADIQ Haçan?.. heç özümdə tam vaxtını bimirəm. Amma, bilirəmki, 2005-ci ildə, il dəfə tv-də "Məndə Varam" proqramı ilə yazmağa baĢladım. Nəyə görə? Çünki, onların geyim tərzi, azadlıq düĢüncələri və istədiklərini yazaraq içdəkiləri baĢa salması çox təsir etmiĢdi. Məndə olar kimi olacaqdım. Amma yox!!! mən "özüm" olacaqdım və nəvaxtsa "mən özüm"əm deyə biləcəkdim. Dedimdə. Ġnanmırsan? bax yenədə deyirəm, diqqətlə oxu "MƏN ÖZÜMƏM". Gördün? çox rahatlıqla dedim. Ġndi deyəcəksənki, "nə var bunu deməyə? məndə deyərəm". Sən nə qədər isdəyirsən de, amma mən, bu sözü demək üçün, çox əlləĢdim. YaĢımın azdığı, evdəkilərə görə hələ uĢaqlığım və tam düĢünə bilmədiyim. Hətda balaca yaĢımdan evdə mamamla davam belə olurdu. Geyimim avara geyimi idi dediklərinə görə. Dayılarım, əmilərim, bibilərim, nənəm, uzaq qohumlar, yaxın qohumıar, tanımadıqlarm, bir sözlə bütün tanıĢ tunuĢların hamısı mənə elə göznən baxırdılarki, sanki insan görməyiblər. 12


ġalvar alamağa gedərkən, enni olmağı üçün, ən böyüyünü seçməyim anamı hirsdəndirirdi və hər zaman "birdə səninlə Ģəhərə çıxmayacam"la bitirdi alıĢ-veriĢ. Bəlkədə özlərinin azadlığı olmadığı üçün, indi azadlığa pis baxırlar. Misal üçün, yolda qulaqlıq taxmaq ayıbdı, qızın facebook-a girməyi ayıbdı, sevməyi ayıbdı, çölə çıxmağı və baĢımı xərəb edən bir çox fikirlər ayıbdı. Çünki Azərbaycanın öz mentaliteti var. Hansı xalqımın hansı mentalitedidisə, heç özümdə bilmirəm. Ġlk dəfə yazı yazarkən, qəlbim dolurdu və ağlamaq isdəyirdim. Sevgilisi ölən bir sərçə kimi ağlamaq istəyirdim. Çünki həyatdan yazırdım və 11 yaĢımda çəkdiyim acını inamıramki, 25 yaĢındaki, "müasirəm" deyən insan çəksin. Ondan sonra geyimim dəyiĢdi, həyatım dəyiĢdi, dünyam dəyiĢdi və içimdə yeni bir dünya yarandı. Adını "Axmaq Yazar"ın dünyası qoydum. Yazdım, yazdım, yazdım və doymadığımı hiss edib, artırmağa baĢladım. Artıq dahada dərinləĢirdi. Gözəl Ģeylər yazmağı düĢünmürdüm. Sadəcə 13


yazdıqca gözəlləĢirdi. Çünki, öz axmaq dünyam, bu axmaq dünyadan daha gözəl idi mənim üçün. Hərkəs sevgidən düĢünərkən, mən sevgidən yazırdım. Deyirlərhaa "sevgini yaĢamayan insan, sevgidən yaza bilməz" boĢ Ģeydi. Ġnanma hər nağıla! Çünki, kimin dediyi bəlli deyil. Mən bir qız sevmədən yazdım, yazdıqca xəyalımdaki gözəli sevdim. Sonra birdə sevib birdə yazdım. Bəzən ayrıldım, bəzən öldü, bəzən təzdən dirildi. Ona görədə, axmaq dünyam, gözəl dünya idi. Hər qaydanı özüm qoyurdum. Ġstədiyimi dirildib, istədiyimi öldürürdüm. Böyüdükcə hərkəs geyimimə gülürdü. Çünki böyüdükcə dahada qəliz geyinirdim. Əslində isə, normal bir geyim idi. Hətda, məktəbdə direktorlarlada davam düĢüb və məktəbdən qovmaq belə istəyiblər. Çünki, verdiyim cavab ağır və düz olurdu mənim fikrimcə və "doğru söz acı olur". Bilmirəm bu sözü hansı atamız deyib, amma həmin kiĢini hər gün dahada çox istəməyə baĢlayıram.

14


Sonra biraz daha böyüdüm və 15 yaĢım olanda öz qərarlarımı özüm verdim. Ailəmə hörmət həmiĢə oldu amma çox vaxt mamaynanda dalaĢırdım. "Atan yoxdu. hamı pis baxır, elə bilirlərki kimsəsissən, sonra mənim üsdümə düĢürlər" deyirdi və məndə dalaĢaraq evdən çıxırdım. BaĢa düĢmürdümki, niyə insanlar kiminsə torbasını tikmək, kiminsə həyatını qurmaq fikrində idilər. Bədbəxtdə olsa, xoĢbəxtdə olsa, hər kəs öz istədiyini və alın yazısını yaĢamalıdı. Bəyəm bunu düĢünə bilmək bu qədər çətindi? Hər kəs sevdiyinin qədrini öləndən sonra bilirdisə, mən indidən bilməyə çalıĢırdım. Amma yaĢıtdarıma qarĢı nifrət var idi. Artıq kitabla tanıĢmıĢdım. Qələmlə vərəqdən sonra, üçüncü dostumda var idi. Sonra qulaqcıq və musiqi ilə dahada yaxınlaĢaraq 6 dost olduq və ömrümüdə belə keçirtmək istəyirdim. Hər zaman mahnın səsini artırıb öz dünyamla gedirdim hər yerə. Çünki bilirdimki, məni görən kimi hər kəs eyni Ģeylərdən danıĢır. Misal üçün? misal üçün bax bular. "Uydaa... onun Ģalvarına baxee gör nə 15


boydadı, 2 nəfər yerləĢər. Hələ özüdə gör nə boydadı, ən azı 200 kilodu. Qulağındaki nauĢnikdəki baĢım boyda. Krasofkalar elə bilki uĢaq tabutudu, koftalarıda yupkadı sanki". Bax! hər kəs buları düĢünür, yada yanında adam varsa bular danıĢırdı. Elə səndə ilk dəfə məni görəndə buları düĢünmüsən. Yox? boynuva al qorxma heçnə deməyəcəm. Çünki, mənim dünyamda, hər kəsin öz düĢüncəsi var. Xalalrın, qocaların, gözlərini bərəldərək mənə baxması heç vecimədə deyildi. Amma onların özlərinə yazığım gəlirdi. Çünki, hələdə "mən" sözünün mənasını bilməyib, "olmalısan" sözü ilə böyümüĢdülər. Mən artıq burdayam !!!... bir vaxtlar mənə gülən gənc, indi mənim kimi geyinir. Artıq məmim kimilər üzə çıxıb və hisslərini divarlara, yerlərə, sətirlərə və yaxutda mümkün olan her yerə tökürlər. Ġndi 17 yaĢım var. artıq "mən özüməm" rahatca deyə bilirəm. Anam, nənəm, bacım, qardaĢım, dayılarım, əmilərim, bibilərim, dostlarım, qonĢularım, qohumlarım, tanıĢlarım, 16


müəllimələrim hamısı mənimlə fəxr edirlər. Bilirəm nəyə görə. Nəyə görə? Çünki, artıq yazaram, musiqiçiyəm, özümü üzə vermiĢəm, hərkəs məni tanıyır, sevir. Mən çox ağıllı və xəyalları çox dərin olan bir yazaram. Amma, bilmirlərki, yazdıqlarımın hamısı içdə geçirtdiyim gerçək hislərdi. Nəysə baĢıvı yormuyum. Əgər yoruldunsa bunu burda tamamla. Yox, əgər hələdə mıəni biraz dahada tanımaq isdəyirsənsə, onda gəl üçüncü mövzuda qonağım ol.

17


HƏƏ... GÖRÜRƏM GƏLDİN XoĢ gəldin, amma, bağıĢdada çay zad yoxduki, qabağıva qoyum. Bu sətirlər məndən gözlərivin qarĢısına açılmıĢ bir süfrə olsun və ağzından girib mədəvə yox, gözündən girib beynivə dolsun. Məndə elə ona görə, içimdəki hisslərimi anladacaq sözlərimdən çəkinmirəm. Nəyə görədə çəkinməliyəmki? oxuyucum məndən böyük olar və ayıb olar deyə? Bulvarda seviĢərək özlərini xalqa göstərən gənclər kimi, məndə sözlərimlə ürəyimi baĢa düĢənə açmaq istəyirəm. Ən azından həmyaĢıdlarım kimi, evdən gizdin çıxıb qız yanına getmirəm, gecə oturub pornoqrafik saytlarda qurdalanaraq, siqarəet çəkərək, araq içərək günlərimi və vaxtımı gic gic Ģeylərlə keçirtmirəm. Sadəcə yazıram və xoĢuma gəlir. Əgər buna görə tərbiyəsizəmsə, qoy tərbiyəsiz olum. XoĢuva gəlmirsə oxuma!!! Sən, bacıvın sevgilisi var deyənə onu döyürsən amma baxmırsanki, öz sevgilin, hətda ALLAH bilir 18


dünən gecə yatdığın qız elə bacın yaĢdadı. Sən, bacıvı internete girməyə qoymursan, ammaki internetde tanıĢdığın qıza bacı deyirsən. Bax budu sənin düĢüncən. Əgər belə düĢünmürsənsə, deməli artıq alimsən həə?. Amma bilmirsənki, normal düĢüncələr elə mənim yazdıqlarımdı. Hər insan biraz düĢünsə, və, əvvəlcədən bacısını, qardaĢının, oğlunu və yaxutdaki qızını düz tərbiyə eləsə heç biri səhf yolda getməz. Julietta, Romeonu sevərkən axmaq olmuyubki? gedib dodağından öpüb ölsün. Ġndi bilirəm bu sözlərimə görə, çoxunun gözündə "qeyrətsiz" kimi görsənəcəm amma, mənim qeyrətim və namusum, islam üzrə qurulub. Uğrunda dağları belə deĢə biləcəyim sevgilim, hələdə acıdan vaxtını xatırlamadğığım gün, qəlbimi dağ kimi deĢdi. Siz, mənim ona "sevgilim" dediyimə baxmayın. Əslində heç vaxt sevgilim olmayıb. Çox dalınca düĢdüm amma olmadı. Adına mahnılar, Ģeirlər, nağıllar, 19


hekayələr yazdım amma olmadı. Sevgididə, məcbur deyilki, oda məni sevsin. Amma, indi bilmirəm nəqədər dəqidi ya yox? guyaki, əsl sevgi qarĢılıqsız sevgidi. Məncə isə, acı verən sevgi əsl sevgidi. Əslində bir birlərindən elədə ayrılmırlar, amma, mənim dediyim formada olsa nəsə daha uyğun olarmıĢ kimi gəlir. "Paulo Koelho"nun sözü olmasın "hər kiĢi mütləq, bir qadını ömür boyu sevər və hər qadın, mütləq bir kiĢiyə ömür boyu əzab verər" Yazdığım 3 obzast, bir birinə dəxilsiz bir fikirlər idi amma mən sadəcə yazaram və ürəyimdən nə gəlirsə onu yazıram. Ġnanmırsan? Onda gəl dördüncü mövzuya görəcəksən.

20


BİLİRSƏN NECƏDİ yox!!! hardan biləcəksən? axı hələ heçnə yazmamıĢam. Dünya, sanki futbol meydaçasıdı, həyatdakki hakim. Mən nəsə bir səhf elədim və hakim mənə qırmızı kart göstərdi. Axı nə edəsən? hakim qərarı bir dəfə verir. Özüvü cır, dağıt, yenədə fikirindən dönən deyil. Ġndi mən stadiondan kənarda, sadəcə oyuna baxıram. Bilirsiz bu necədi? yox! Çünki, yenədə heçnə yazamamıĢam. Bax indi yazıram. Oyuna kənardan baxmaq, həyata samalyotdan baxmaq kimidi. Yadaki, qoy baĢqa yolnan baĢa salım. Kasıb insan, pəncərədən çölə baxarkən həyətı gözəl görür, amma, çöldən pəncərəyə baxanda, bütün dərdləri yadına düĢür. Bax məndədə elə bir Ģeydi bu dəyqə. Qırmızı kartın müddəti 3 oyun idi, amma, mən 17 ildiki dünyadan kənaram. Bəlkədə, artıq mən oyundayam, amma, o biri oyunçular qırmızı alıb, meydandan çıxıblar? həə... bax bu daha düzgün gələ bilər. Amma, nəbilime? nəsə baĢım qarıĢdı. 21


Əsas oduki, mən özümü heçkəsdə görə bilmirəm. Biraz oxuduğum kitabları bitirmək həyacanı, birazda, oxumadığım kitabları oxumaq həyəcanı ilə yaĢayıram. Hər qaranlıqdan iĢıqlığa çıxmaq isdəyirəm, amma, qaranlıqda mənlə birgə gəlir deyənə, iĢıqlığı görə bilmirəm. Artıq əllərimdə ancaq bu mövzulardan yazır nəsə. Yazmaqdan heçvaxt yorulmur. O qədər yazmıĢamki, barmağımın əzələləri bərkiyib daĢ kimi olub. Bir pəhləvanı, 2 barmağımla, yıxa biləcək gücdə hiss edirəm özümü.

22


Nəbilim dostum? bilmirəm nədəndi qəmliliyim? Oturub ağlamaq istəyirəm. Amma, gözüm dolsada, ürəyim boşalmaq istəmir. Vaxt keçmir bugün. Saatın əqrəblərini korluyublar elə bil. Yaşam, zaman, dünya, hamısı durub sanki. İşləmir olarda. Olarda küsüb bizdən. Bəlkədə, axirətin gəlməyini, bizdən çox onlar istəyir. Cəmisi 5 saat işlədikdən sonra yatırıq, amma onlar ALLAH bilir neçə milyon illərdir işləyirlər. Həmdə vəfasızıq olara qarşı. Bir səhfimiz olan kimi, söyürük zamanıda, həyatıda, yaşamıda. Elə məndə söyürəm. Hətda,bugündə söymüşəm. Ölmək istədiyim üçün yox, darıxdığım üçün. Darıxdığım kimdi? Biri varda ,o. Amma incimədə, xahiş eliyirəm, deyə bilmərəm. Şəklinə baxdım bugün. Nədənsə, hər zamankindən daha gözəl və daha səmimi gəlirdi. İnsanki hər gün gördüyü insanı, 5 il sonra birdə görəndə darıxdığını hiss edirhaa... bax elə hiss etdim məndə. Dedimki yazmıyacam bugün, amma, nəsə eləbil kimsə tutub qolumdan gətirdi bu otağa. Elə "yaz... yaz..." deyə 23


deyə ürəkləndirdi. "rahatdaşıb, yata biləcəksən." dedi. Məndə yazıram elə bəyaxdan, amma, heç bir şeyin xeyri yoxdu. Yazmaq yox, söhbət eləmək istəyirəm. Danışmaq istəyirəm biraz, amma, nədənsə dostlarda ən çox ehtiyac duyulan vaxtda yanında olmurlar. Yaşadığımı sanıram, amma, yaşamıram. Öldüyümdə sanıram, amma, ölməmişəm. İndi halımı sən təsəvvür elə. Ağacların qabıqlarında, sevdiyim adları dırnaqlarımla qaşımaq istəyirəm. 100 mərtəbəli binanın üstünə çıxıb qışqırmaq istəyirəm. Səsimin çatdığı qədər yüksək səslə. Qaçmaq istəyirəm şəhərdə. İlk qarşıma çıxan insanla söhbət etmək istəyirəm. Gözəl bədənlərə yox, gözlərə baxmaq istəyirəm. Bəlkə gözlər danışar deyə. "Ad günü" omaq istəyirəm, bəlkə onda biri gəldiyimə göə sevinər. Məktub yazıb, dənizə tullamaq istəyirəm. Bəlkə, məni anlayacaq birinin əlinə düşər və oxuyar məni. Oda bir "mən" olar və darıxmaz heç olmasa. Sevdiyim qızın hərzaman yanımda olmağını istəyirəm. Sadəcə baxmaqlada kifayətlənərəm. "Zaman"a doğru qaçıb, 24


tutub dartmaq istəyirəm geriyə. Uşaqlığımı yenidən yaşamaq istəyiəm. Amma, məni hələdə uşaq görən zaman, mənimlə "qaçdı tutdu" oynuyur, sıra isə həmişə məndədi. Gözəl yaşama baxıb, "yaşam gözəl" demək istəyirəm, amma, yaşamın gözəlliyi, gözəlliyin yaşamında olduğu üçün, heç vaxt deyə bilmirəm.Yazmaqdan doymaq istəyirəm, heçvaxt doymuram. Gecədi, yuxum gəlir, yorulmaq istəyirəm, amma, yorulmuram. Yuxum gəldiyi üçün yatmaq istəyirəm, bir tək bunu bacarıram...

25


UġAQ ĠKƏN “ALMA OĞURLUĞUNA GETDĠYĠMĠZ KĠMĠDĠ HƏYATIM Qoca babalar dalımımızca düĢürdü. Ġndi, sanki məndə səni oğurlamıĢam, həyat dalımca düĢür. Amma nəsə, "həyat baba" güclüdü. Dalımca düĢməkdən əl çəkmir. Qoymurki, rahat səni alım ondan. ELə bilirdim yalandı sevgi, amma yalandısa, bu qədər acı çəkməzdim hər halda. "Özünü qayalara çırpıb, sıçrayan dalğalar" kimiyəm. Həran özümü "sən"ə çırpıb, sətirlərə sıçrayıram. "ĠĢıq lampası" kimi, dəyərsizəm məndə. Ancaq lazım olduqda iĢlədirlər, lazım olmadıqda isə, sadəcə qaranlıq bir tində özümü, özümə təslim edirlər. Amma bilmirlərki, mən özümü "sən"ə, səndə məni "qələm"lə, "vərəq"ə təslim etmisən.

26


SEVGĠLĠM Qəlbinlə, qəlbim arasındakı düsturu, Nyüton belə, hesablaya bilməz. Arazamızdaki məsafənin yollarını, gözlərim çəkib. "Sevgin"lə, "sevgi" arasında, Baba dağı qədər məsafə var. Bir tək, iĢarət barmağımla yazmağa gücüm çatmırdı və sən gəlib, baĢ barmağım oldun. Yazmağıma dayaq oldun. Dənizdəki balıqlar belə, mənim səni sevdiyim qədər, dənizi sevə bilməyiblər deyənə, sənə olan sevgimi qısqanırlar. BaĢqa birinin acısını çəkərkən, ən böyük köməyim oldun. Hər kəs acısını və soyuqluğunu, içki içərək keçirdirdi, mənsə "sən" içirdim. Ürəyimdən keçib, ciyərlərimə daxil olaraq, isidirdin bütün bədənimi, günəĢin, Dubayı isitdiyi kimi. Hərkəs beynini siqaret çəkərək dumanlandırırsa, mən "sən" çəkərək dumanlanıram sənlə olan dünyamda. Vərəqlərdə bəs eləmir səni yazmağa. Mürəkkəbsiz qələmlə yazıram hissimi, qoyduğum izlərdə tapıram əksivi, səni anlatdığım o sətirləri. 27


Qəlbimin pəncərələrinin, birinin qırağındaki kiçik boĢluqdan daxil oldu Ģüan. Bütün qəlbimi isitdi getdikcə. Ġstəmirəmki, bu hisslərim yarımçıq olsun, nə vaxtsa bitsin. Ġstəmirəm səni qaranlıqlarımda gəzdirim. Yazdığım bu tək mövzuda, "ay"ıda günəĢ edirəm sənin üçün. Qoy parıldasın səninlə mənim aramızdaki məsafədə. Bir birimizin kölgəsi düĢsün mərkəzə. Heç olmasa, xəyallarla, kölgələrdə görüĢək ikimiz birgə. Yalnız, sən və mən. "Ġkimiz" deyə bilək artıq bir birimizə, üçüncü bir Ģəxsə ehtiyac duymadan. Açıb danıĢaq bütün yaĢadıqlarımızı, bir birimizi gözləyərkən çəkdiyimiz həsrətləri. "KaĢki"lərlə, "bəlkə"ləridə unudaq artıq. "Səni sevirəm"lərlə baĢlayaq yeni dünyamıza. Ġsdəsən günəĢində əlindən tutub apararıq özümüzlə. Gördün istidi, günəĢidə donduraram sənin üçün. Ondan sonra qaranlıq olsa, göy qurĢağınıda qaçıb gətirərəm sənin üçün, həyatın rənglənsin deyə. Təki bir dəfə, səndə mənə "sevgilim" deyəsən deyə...

28


HƏƏ... BABA ....yenə də səninlə söhbətə gəlmiĢəm. Çünki, heçkəs anlamır baba məni. Ailəmə, tanıĢlarımla danıĢdıqda, deyirlərki, "sus!!! biri eĢidib, səni türməyə salar." Qoy salsınlar baba, onda bəlkə, səninlə rahat danıĢa bilərəm. Amma bugün danıĢdıqca yazacam sənə. EĢidə bilməyənlər, görüb oxusun heç olmasa. Baba bilirsən nə oldu sən gedəndən sonra? Nələr olmadıki? adam düĢündükcə içi qan ağlıyır. Sən gedəndən sonra, adıvı çəkməyə icazə vermədilər "azad söz" hüququ olan ölkəmdə. Adıvı sadəcə, bir heykəllə sıxıĢdırıblar bu boyda ölkəmə. Mən razı deyiləm baba. Mən razı deyiləmki, babamın heykəli sadəcə Novxanıda bir heykəllə yadda qalsın. Çünki, biz öldükdən, və bizdən sonraki nəsilin beyni yuyulduqdan sonra, oda sökülüb gedəcək. QardaĢım Türkiyənin, bir məhəlləsinin adı sənin adıvı daĢıyarkən, mənim ölkəm bir heykələ sığıĢdırıb adını. Qəlbim icazə vermir buna baba, qəlbim icazə vermir. Heç dövlətimdə 29


icazə vermir mənəki, içimdəki bu sözlərimi yazım. O bayrağ varidyie? heç vaxt enməz olan bayraq. Bax oda endi neçə defələrlə. Baba mən sənin, doğma nəvənəm. XahiĢ edirəm, məni olardan ayırma. Ġnanki, əlimdə deyil. Əlimdə olsaydı, icazə verməzdim bulara. Heç imkanımda yoxduki, gəlib qəbrivi ziyarət eliyim. Heç o pak... diyədə bilmirəm baba, çünki, hələdə qəlbimdə yaĢayırsan. Bu sözü yazmaq istəmirəm amma, heç o pak... o pak cənazəvidə qoymadılarki, öz ölkəndə torpağa tapĢıraq. Heç evində yoxdu burda. Qoymayıblar oda qalsın. Dəyərsiz bir kardon kimi, onuda sökdülər. Ona görədə, çıxıb gedəcəm burdan. Gələcəm əlimdə pul olan kimi ziyarətivə. Ġnanki, bu yazı bir yüksək vəzifəli adamın əlinə keçsə məni tutacaqlar. Səndə səsimi eĢidib, artıq kitablarımı rəflərdə və mağazalrda görməsən, bilki türmədəyəm. "yalnız azadlıqdan məhrum olan insanlar, azadlığa çıxa bilir." 30


ADĠ BĠR ĠNSAN ĠDĠ HƏR KƏSĠN GÖZÜNDƏ Sadəcə dünyanı, nəsə yatamağı çox sevirdi. Birazda içinə qapalı olduğundan, yaratdığı Ģeylərdə "baxan insanı kövrəltmək" istəyirdi. Amma, nə ilə bunu bacaracaq? nə ilə edəcəkdi? bilmirdi. Beynində isə "etməliyəm !!!" fikri yer almıĢdı. Hər gün həyətə çıxır, kəndi gəzir, meĢəlikdə düĢüncələrə dalırdı. XoĢ və insanın içini rahatdaĢdıran "quĢların cingiltisi", dağların "hündürlüyü, qayaları", ağacların "gövdələri, budaqları, yarpaqları" onu cəlb edirdi. Hətda, yarpaqların, budaqların, damarlarını bilə hiss edirdi sanki. Sanki, öz qanı, o damarlarda axırdı. Ən зox sevdiyi юeylərdən biridə "meĢədə qalan ailələrin, uĢaqlarının, ağacların altında oynayıb, yellənçəklə yellənməyi" idi. Əslində özüdə çox böyük deyildi. Elmar, sadəcə 16 yaĢında, heçvaxt məktəbə getməmiĢ bir gənc idi. Çünki, ailəsini fikrincə mal qaraya baxıb, ailəsinə kömək olmalı idi. 31


Ölümü çox düĢünür və ölərkəndə adının nə iləsə çəkilməyini, həmiĢə yaddaĢlarda qalmağını isdəyirdi. Bir Ģey yaratmalı idi amma nə yaratmalı, nə edməli idiki, adı kənddə hər zaman çəkilsin? Bir gün yolda gedərkən, dərsdən gələn uĢaqlardan birnin nəsə çəkdiyini gördü və onu cəlb elədi. Oda bugündən bu iĢlə məĢqul olmalı, yaratmalı idi. Ailəsinə fikrini açıqladıqda, evdə qırğın dava olmuĢdu, amma, bu Elmarın qəti düĢüncəsi idi. Lazım olsa evdən gedər, meĢədə, ağaclarda yatar amma bu iĢi görməli idi. Evdən, yığdığı bir neçə manatı götürüb qaçdı. Çünki ailəsini razı sala bilməmiĢdi. Fırça, boya və birdə albom alaraq getdi meĢəyə. HəmiĢə olduğu kimi, bağçada oynayan, uĢaqları və meĢənin gözəlliyini görüb, içi doldu. Qərara aldıki, ilk iĢi bu olmalı idi amma elə çəkməli idiki, baxan insan ağlasın. (Elmar kənddə böyüyən bir uĢaq olduğundan, bunun "impressionizm" olduğunu bilmirdi amma çəkilən nikbin Ģeydə, bədbinlik 32


yaratmaq istəyirdi). Hər gün, çəkib yaratmağa baĢladı. Hər gün, birazda irəli, birazda irəli... Ġllər keçdi və Elmar elə meĢədədə can verdi. Ġndi hamının beynində bir sual olacaq "bu nə hekayədi?" Cavab: Düzdü Elmar heç bir uğur qazanmadı, heç bir Ģey olmadl. Bəlkədə ailəsiylə qalsa, rahat yaĢayıb, heç ölməyəcəkdidə. Amma, əsas olan Ģey, xəyallarının dalınca gedərkən öldü və ən azından, yaĢamağının bir mənası oldu"

33


BİLİRƏM BU HƏYAT SƏNİDƏ SIXIR ANA. Gəl gedək buralaran. Əlimnən tut apar məni buralardan. Uşaq ikən olduğu kimi, qucağında yataram, isti nəfəsinlə qızdırarsan əllərimi, tumarlıyarsan saçlarımı. Uşaq kimi davranarsan mənimlə. Səni hirsdəndirəndə, yeməyimi yeməyəndə döyərsən məni. Gizlincə uşaqlarnan kompyuterə gedəndə, gəlib apararsan və sonra, əl qaldıra bilmirsən deyənə ağlamayıb, gücün çatana qədər döyərsən məni. Yadındadı o günlər ana? Mənim yadımdadı. Ən çox qayıtmaq istədiyim vaxtlardı o vaxtlar. İndi bu şəhər mənidə sıxıb ana. Bu həyat, mənidə çox yorub. İçdəkiləri hardan biləcəksənki? Mən sadəcə gözündə, şən və zarafatcıl bir uşaqam. Səni anladığımı hardan biləcəksənki? Mən yaramaz, sözə baxmayan və avara bir oğulam gözündə. Ver əlivi gedək ana!!! bu şəhərin, boz küçələrindən gedək. Alçaq insanlardan və bəzi saxta "qohumam" deyənlərdən qaçaq. Arada məndə ataya hirslənirəm bizi qoyub getdiyi üçün, amma, "qədər" deyib keçirəm üstündən. Elə bilirsən başa düşmürəm ana? elə bilirsən axmağam? elə 34


bilirsən bütün xəyallarım yalandı? işləmək istəmirəm? özüm pul qazanmaq istəmirəm? səni özüm saxlamaq istəmirəm? elə düşünürsən ana? Həə bilirəm elə düşünürsən. Sən cavab verməsəndə olar, amma, bunlar hamısı doğrudu. Sən sevgivi içdə gizlətdiyin üçün böyük, mən sırtıx-sırtıx üzdə görsətdiyim üçün dəyərsizdi. Gəl gedək ana!!! həyata başqa pəncərələrdən baxaq. Burda qoyduğumuz, sevdiklərimizidə düşünməyək. Mən və sən olaq. Ağlayanda, səninlə birgə ağlayım, içimə atmayım. Səmimi insanlarla dost olaq. Kiməsə görə tanınmayaq, özümüzə görə tanınaq. Hörmətidə özümüz qazanaq. Kiməsə görə, bizə hörmət qoymasınlar. Özümüzün baxçamız olsun, o çox sevdiyin güllərdən əkək sənin üçün. Sonra baxaq olara payız gəlib, solana kimi. Çıxaq gəzək şəhəri ələlə. Yorulanda gedək evimizə, ən çox sevdiyin "çay" içək. Öləndədə birgə ölək. Qoy hamı, baxıb ibrət alsın cəsətlərimizdən. Ağlasınlar dalımızca. Vursunlar dizlərinə. Silsinlər bitməyən göz yaşlarını. Biz göydən baxıb, heç kədərlənmərikdə. Çünki artıq "yaşamışıq" deyə biləcəkdik ana. Bəlkədə adımıza romanlar, 35


povestlər yazılacaqdı, amma, biz yaşıyacaqdıq hələdə... Gəl gedək ana, gəl gedək...

36


XIRDALAN... Bax bu Ģəhəri sevirəm. Daha doğrusu sevirdim, amma, indi çox dəyiĢibee nəsə buralar, ata. Əvvəllər dərsə gedərkən, özümü elə xoĢ hiss edərdimki, bu küçələri gəzdiyim üçün. Amma, indi bütün Ģəhər dəyiĢilib. O qaçdığımız məhəllələrdə, yeni binalar ucaldılıb, ata, əgər yenidən dirilib buraları görsən, səndə məhəttəl qalarsan. Bilirsən nə olub ata? bilirsən niyə çox kövrəlirəm? çünki, səndən sonra, düz 11 il burda böyüdüm. Yoxluğunda, bu küçələr mənə dayaq oldu, bu Ģəhər mənə dayaq oldu. Bu Ģəhərin neçə küçəsində, öz ataları ilə oynayarkən gəzən uĢaqları gördüyümdə, axıtdığım göz yaĢlarının izləri var. Daha doğrusu var idi, amma, bu namussuz Xırdalan aldı hamısını əlimdən. Məktəbə gedərkən, uĢaqların oynayarkən, sevinclərini bir birlərinə bildirmək üçün, çıxartdığı səslərdə, öz uĢaqlığımı tapıram. Sənin olduğun o vaxtları. Ġndi gecələr çıxırsan, gəzirsən Ģəhəri amma isinməkdənsə soyuyursan sanki. Sanki, Ģəhər özü məni qəzəbləndiriki, gəlib nəsə 37


yazım. Kiməsə məktub yazım. Kimisə söyüm, biyabır eliyib, nifrətimi ona töküm. Amma olmuree ALLAH haqqı ata. Bilirsən niyə olmur? Çünki, hamısı mənim böyüdüyüm yerlərdə böyüyüb. Hamısı ilə, bir xatirəm vardır mütləq bu Ģəhərdə. Hətda tanımadıqlarım olsa belə. Məndə neynimiki, ata? elə birdənə bu vərəqlərə sığıĢdırıram özümü. DüĢünürəmki, nəvaxtsa bəlkə yorulacam yazmaqdan, bəlkə məndə bezəcəm yazmaqdan, görəsən onda mən neyniyəcəm? amma sonrada sual yaranırki, görəsən yorulacam yazmaqdan? görəsən bir gün bezəcəm məndə?.. Bəyəm yazmaqnan nə olurki? uzaq baĢı 1, 2 tanıĢ oxuyur, 1, 2 saat təsirində qaldıqdan sonrada qırağa tulluyur kitabı. Sənsə elə bilirsənki, bütün dünya səni oxudu. Düzdüyee, ata, məqsədim bütün dünyanın, mənim kitabımı oxuması deyil onsuzda bilirəmki, öləcəyik və oxuyucularda öləcək. Sonrada bütün yazılar yaddan çıxacaq. Məndən sonra, o qədər güclü yazarlar gələcəkki, biz yaddan çıxacayıq. Ona görədə, nəsə ağır gəlire yazmaq ata. Bu Ģəhərdən yazmaqdan zəhləm 38


gedir, amma, mən yazmıram axı, əllərimin hakimiyyəti məndə deyil. Özüm idarə edə bilmirəm öz əllərimi. Həə ata... nə danıĢım sənin üçün? bu Ģəhər dedyim kimi, yorucudu. Sanki sən yaĢayarkən olan Xırdalan, öz balasını doğdu və özü öldü. Balası isə, vəfasızdı, heçnəyin qədrini bilmir. Arada məhlədə, o köhnəlmiĢ, artıq rəngi getmiĢ binaların, xırda məhlələrin, soyuq Ģəhərin, boz küçələrində gəzirəm rahatdaĢmaq üçün. Amma nəsə yoruluram, ata, çox yoruluram. Birgün, inĢALLAH, məndə gələcəm yanıva. Onda daha çox dərdləĢərik, sənə hər Ģeyi danıĢaram. Bütün həyatımı, bütün həyat ssenarisini danıĢaram. Hələliksə çox sağolki, məni dinləyib, dərdimə Ģərik oldun ...

39


DÜġÜNKĠ "Kasıb bir ailənin baĢçısısan. Bütün günü heçnə yeməmisən. Çünki, evdə uĢaqların və yoldaĢın acdı. AxĢam onlara çörək gətiməyivi gözləyir. Artıq acından ağzında qoxur amma sən heç bir Ģey yemirsən, çünki, evdə uĢaqların və yoldaĢın acdı, səndən çörək gözləyir. Heç bir yerdə iĢ yoxdu, iĢdəmək üçün iĢ axdarırsan amma heç bir yerdə tapa bilmirsən. Cibində sadəcə yol pulu və birdə əlavə 20 qəpiyin var səndə özüvə bir Ģey alıb yemirsən. Çünki, evdə uĢaqların və yoldaĢın acdı. Axırki, çox əlləĢdikdən sonra bir iĢ tapdın amma 1 gününə sadəcə 2 manat pul verirlər. Mazut və dəmirlərin arasında, oksigen azdığı olan və canıva zərər verən bir yerdi, amma sən iĢdəməlisən çünki, uĢaqların və yoldaĢın evdə acdı, axĢama çörək gözləyirlər. ĠĢə girdin, bütün günü ac-ac dəmirlərin və mazutun içində iĢlədin. Əlində 2 manat var və özüvə bir Ģey alıb yemirsən. Çünki, uĢaqların və yoldaĢın evdə acdı, axĢama çörək gözləyirlər. Evinlə aravızda 3 km yol var, gecə saat 12-di. Evə marĢurutla getməlsən 40


amma getmirsən. Çünki, 20 qəpikdə 2 yumurtanın puludu, uĢaqların və yoldaĢınsa evdə acdılar, axĢama çörək gözləyirlər. O ağır iĢin yorğunluğu, gəzdiyin yol və üzərinədə aclıq səni tutub amma heç bir qramda heyifslənmirsən, yorğunluq hiss etmirsən. Çünki, cibində 2 manat 60 qəpik pul var və axĢam uĢaqların qarnı doyacaq. Artıq məhəlləyə çatdın və marketə daxil olub, 1 kq kartof, 1 çörək və 10 yumurta aldın, gəlib evə çıxdın. UĢaqlar, ataları gəldi deyə sevindilər və qucağına qaçdılar. Bir tərəfdədə əlində salafan gördüyü üçün sevinən yoldaĢın. Süfrə quruldu və sənsə sadəcə biraz yavan çörək, birdə suyla qarnıvı doyurdun. Kənarda uĢaqların iĢtahla yediyi yeməyə və gözlərindəki sevinci gördün. Sanki, bütün günün yorğunluğu, üzərindən bir gülümsəyən uĢağın sevinci ilə getdi. Sənsə acsan amma yemirsənki, mənim payımı olar sabah yeyərlər. AxĢam yatdın və halıva Ģükür elədin. Bütün günün yorğunluğundan baĢıvı yastığa qoyan kimi yuxuya getdin. Həmdə rahatlıqla..." Bəlkə onda atavın qədrini bilərsən. 41


DüĢünki "YoldaĢını çox sevən, lakin kasıb bir ailədə anasan. Ərivin səhər gedərkən, cibində sadəcə 60 qəpik olduğunu bilirsən, amma yenədə axĢam evə çörək kədirəcəyinə ümid edirsən. Çünki onu sevirsən. UĢaqlarıvı bütün günü idarə eləməlisən. Səhər səhər sadəcə çay və yavan çörəklə qarınlarını doyuzdurursan. Verdikləri suallara isə acizliklə, nə cavab verəcəyivi bilmirsən. Sadəcə, yeyin Ģükr edin bunuda tapa bilməyənlər var, deyərək olara cavab verirsən. Çünki yoldaĢıvı çox sevirsən və axĢama hardan olsa, çörək tapıb gətirəcəyinə inanırsan. UĢaqlar acdı və artıq axĢam olub amma ərindən xəbər yoxdu. UĢaqlar evdə acından ağlaĢırlar, sənsə olara , indi gələcək, deyə təsəlli verirsən. Çünki inanırsan. AxĢam yoldaĢın gəldi və uĢaqlarında qarnını doyuzdurdun. Sən özündə heçnə yemədinki, mənim payıma sabah uĢaqlar doyar. AxĢam olub və yatdığın yerdə, xəstə uĢağın ağlamağa baĢladı. Sən məcbur olmadığın halda, Ģirin yuxuva haram qatıb, əsə-əsə onun yanına gedib qulluq etdin, sabaha qədər baĢında durdun. Özüvün yuxun tökülürdü və sabahın iĢləridə səni 42


gözləyirdi. Amma yenədə baĢında durdun. Çünki anasan və uĢaqlarıva bağlısan..." Bəlkə onda anavın qədrini bildin. DüĢünki "QardaĢsan və bir gün qardaĢıvı təkliyərək möhkəm döydülər. Səndə xəbər tutdun və qardaĢıvın dalınca getdin. Bilə biləki girsən səndə döyüləcəksən, amma getdin və ikiviz birgə döyüldüz. Yenədə qardaĢıvın yanında olduğun üçün sevindin. Evə ağzıvız qan içində gəldiz və qardaĢıvın bütün səhflərini öz boynuva aldın. Atan anan səni danladı və cəzanı sənə verdilər. Amma heç peĢman deyilsən. Çünki, qardaĢın yaxĢıdı. Bacıva sataĢan oğlanı gedib döymüsən, üstəlikdə polisə düĢmüsən amma bacın üçün olub deyə, heçdə peĢman deyilsən. Yenədə ailən səni danlıyır və heçnəyi baĢa düĢmürlər..." Bəlkə onda bacıvın və qardaĢıvın qədrini bilərsən. DüĢünki "anan, ya bacın, ya sevgilin, yadaki sevdiyin bir kəs müəllimədi" bəlkə onda müəllimənin qədrini bilərsən. DüĢünki "özün 43


qocasan" bəlkə onda qocalara hörmət göstərərsən. DüĢünki "sənin anavı və atavı böyüdən adamlara "nənə" "baba" adı verilib" bəlkə onda bu adlara hörmət göstərərsən. DüĢünki "xəstəsən və səni lağa qoyublar" bəlkə onda xəstələrə hörmət göstərərsən. Sən hələlik buları düĢün, BƏLKƏ AZDA OLSA, BĠRAZ HƏYATI BAġA DÜġƏRSƏN !!!

44


O, EġQĠ SADƏCƏ ALLAHA OLAN ......sevgisi isə bağlandığı rap musqisinə, ailəsinə və birdə dəlicəsinə sevdiyi qıza olan bir oğlandır. Ġndi isə 10-cu sinfdən tərk etdiyi 10d sinifini və köhnə dostlarını görmək üçün getdiyi məktəbdən "dar və uzun" yollarla evinə qayıdır. Birazda fikirlidi. Yenə sanki geyminə "görməmiĢ" kimi baxan, qulaqcıqlarına "2 gözü sonuna qədər açlaraq baxan və yersiz yersiz söz atan gəncləri" görərək öz ölkəsinə qarĢı birazda nifrəti olan, lakin, heç birinə fikir verməyərək evə gəlib kompyuteri açıb, musiqini qoyub və birazda xod verib sevdiyi qıza qarĢı olan sözlərini yazmağı düĢünən biridi. Çünki yenədə qəlbi doludu. Hərkəsin baxdığı kimi qərbə olmayan, sevdiyi qızın onu sevmədiyi üçün içdə biraz durğun olan gəncdi. Fikirinin səbəbi isə "sevdiyi qızın baĢqa bir ölkəyə gedəcəyi" xəbərini almağıdı. Xəbərin tez çatmağına səbəbdə, sinifdə uĢaqlar az olduğundan, sinifləri ilə "Arzu" gilin sinifi 45


birləĢmiĢdir. Bu xəbəri eĢitdikdən sonra biraz pisləĢən və dəqiqliyini araĢdırmağa çalıĢan o gənc, indi isə evə gəlib çatıb və yenə kompyuterin qarĢısında oturub, dəlicəsinə sevdiyi o qızı düĢünərək nəsə yazmaq istəyir. Lakin, telefonuna gələn çağrı ilə hazırlıqdan gələn bacısının qarĢısına çıxmağa gedir. Yol boyunca düĢündüyü isə sadəcə yazacağı o Ģeirdi. Evə gəldilər və artıq evdədi. Gələn kimi tələm-tələsik kompyuterin baĢına qaçaraq, qulaqcıqları taxaraq, Ģeirini yazmağa hazırlaĢır. Hər bir Ģeirdə, hər bir Ģairin olduğu kimi ilk baĢda cızma qara edərək, düĢünür və artıq sətirlərini tamamlamaq üçün ürəyindən gələn və düĢündükcə gözlərini dolduran o dolu sözləri sətirlərə töküb rahatlamaq istəyir. Hər Ģey hazırdı və artıq yazmağa baĢladı : " Bu gözəl həyatda mənə, öz dünyamı "zindan" etdi, "Sevgilim" dedyim gözəl, bir gün gəldi çıxdı getdi. "Əncir ağacı"yam indi bəli, sənsə beĢlik yarpağım, 46


Gözəlliyimə "Ģeytan" qatan dünya cəhənnəm bağım. Artıq dözə bilmirəm çünki, "durmur içimdə ağrı" Vur, öldür, aç, basdır, bağla, torpağı !!! Ölmək çətin olmasada, ayrılıq çox çətindi, Bədənim bir gün çürüsədə, qəlbim həmiĢə səninlədi. EĢqim ancaq "ALLAH"adı, sevgimdə səndə varsan, Sevgi gözəl Ģeydi çünki "içində səndə varsan" . Bu qəlb mənim deyil olsa, düĢünmədən verərdim. Bu can mənim deyil olsa, gözümü yumub ölərdim, Ömrüm əbədi deyil amma olsa əbədi sevərdim, Sevməməyi bacarsaydım, burdan çıxıb gedərdim. Budaqsız ağac olmaz, özümü sənsiz düĢünə bilmirəm, GünəĢsiz sabah olmaz, "ay"am günəĢi görə bilmirəm. 47


Sənsiz burdan heç bir yerə biran qaçıb gedə bilmərəm, Sən gedirsən qanadım yoxdu, dalınca uça bilmirəm. Ürək sürətlə rəks edir, xəbərsiz cümlələrlə, Vərəq mənimlə ağlayır, göz yaĢım sətirlərlə. Bədən dayanmadan əsir, baĢa salım mən nələrlə ? Özümə bəs etmirsə mənim, bu qədər kəlmələrlə. Yazdığım bu sözlərimi bəlkə bir gün anlayarsan, Yandığım bu hislərimə bəlkə səndə ağlayarsan. "

ġeirini yazıb bitirdikdən sonra biraz fikirə dalaraq gözləri dolan, özünün kök və çirkin olduğu üçün heç bir qızın onu sevmədiyini düĢünən, lakin, Ģən və səmimi görsənməyi sevən, "bir gün görəsən bu söylədiklərinə peĢman olub, əks düĢünəcəy ?" deyə düĢünən, küçə ədəbiyyatının üzvü olan, bu dəli Ģeiri dəlicəsinə 48


sevdiyi dəli qıza yazan o dəli Ģairin özünə verdiyi ad isə Mc B.u.S - dır . "Bir gün ilk dəfə özümdə cəsarət toplayıb qarĢısına çıxacaqdım amma yanında dostları olduğundan çəkinirdim. Birdən dostlarından ayrıldığını görəndə qaçmaq istədim və ayağım burxuldu. Ġsmətə dedimki "qaç saxla" ama xeyri yoxuydu. Əslində həmin gün birazda gülmüĢdüm çünki Arzuya ALLAH sanki istedad verib, yaman möhkəm gedirdi :) Ġsi, belə qaçanda gücnən çatmıĢdı. Və o qədər Ģey etsəkdə Arzu dayanmaq istəmədi". Ağılsızda olsa bu belədir bəli. Bir qızı sevdim və dəlicəsinə sevdim. Siz məni xəyal pərəst sansazda mənim gözlərimin dolaraq hər yenisində dahada dərin yazdığım və sizində sevərək dinləriyiviz sevgi "Ģeir"lərimin hamısını onu düĢünərək yazmıĢam, "Arzuma Məktub" albomunuda elə bu Arzuya yazmıĢdım. Hər nə qədər indi 49


dinləyərkən, sözlərini eĢidərkən əslində necədə uĢaq ağlı ilə sevmiĢəm deyə gülməyim gəlsədə. Amma yenədə hər biri çox gözəl xatirədi çünki, o Albomun 1 tək CD-si var və oda sadəcə onda var. inĢALLAH hələdə qoruyaraq saxlayır. Ġndi isə gözəl gözlü və mənim tək Arzum olan o gözəl, bir quĢ kimi əlimdən uçub gedəcək. Mənsə hələdə ona yaxınlaĢaraq heç bir Ģeyi deyə bilməmiĢəm. Ġlk vaxtlar onu izləyərək qarĢısına çıxdığım və Salam verərək yanından keçdiyim, onu yol getddikdə uzaqdan mənə tərəf gəldiyini görərkən dayanıb biraz yaxınnaĢana qədər seyr edib və mənə tərəf yaxınlaĢarkən, həyəcanlanaraq özümü toplayıb tələm-tələsik mənimdə qabağından keçib, Salam verib keçdiyim, son döngəni dönənə qədər arxasınca baxdığım, məktəbdə siniflərinin qapılarının ağzında gözlədiyim və hər nə qədər o görsədə, çıxarkən özümü gizlətməyə çalıĢmağım, mənə baxarkən gözlərində yeni bir həyat tapdığım, o hiss etsədə, mənim hiss etdirməmək üçün "Ġsməti çağırmaq" vəya digər bəhanələrlə siniflərinin ağzına onu görmək üçün getdiyim, görünməsədə qanadlarının olduğunu 50


düĢündüyüm, xəyalımda qanadsız bir mələk olduğunu düĢündüyüm, son 3 gündü yuxularımdan çıxmayan və "bunları görəsən bir gün oxuyacaq ?, oxuyanda nə fikirləĢəcək ?" deyə düĢündüyüm o qız, atam kimi ölməsədə, həyatımdan çıxıb gedir. Mənə qalan isə nə Ģəkli, nədəki səsidir. Sadəcə xəyalımdakı o xatirələr... ġəklinidə heçvaxt icazəsiz saxlaya bilmərəm deyə sadəcə beynimdə saxlayacam. Bu isə uĢaqlıqda Aztv-dən baxdığım bir filmə bənzəyir. Oğlan və qızı bir birlərindən məcbur ayırsalarda hər gecə yatarkən yuxularında bir bulağın baĢında görüĢürlər. Lakin illər sonra bir gün üzbə-üz olulrlar və bir birlərini tanımırlar. Çünki hər gecə yuxularında bir birlərini ayrıldıqdaki vaxtda olan yaĢda görürlər. Bu filmin sonu xoĢbəxt bitsədə sabahımızın necə olacağı bəlli deyil. Mən böyüdükcə onunda mənimlə bir necə böyüdüyünü görməmək isə məni ən çox kədərləndirən Ģeydir ...

51


SADƏCƏ DARIXDIĞI ÜÇÜN, HEÇKƏSLƏ DANIġMIRDI Özünü çirkin hesab edirdi. Lakin, hər kəsdən fərqli olduğunu bilmirdi. Onun kimi heç kəs düĢünə bilmirdi, buna görədə heç kəs onu baĢa düĢmürdü. Darıxırdı, çox sıxılırdı, hətda, intihara belə bir dəfə üz tutmuĢdu. Amma öz ailəsini və ElĢəni düĢünüb vaz keçmiĢdi. Ailəsi ilə arası yaxĢı deyildi. Həyatında yalnız, dostu Gülnar və onu baĢa düĢə biləcəyini sandığı ElĢən. Lakin, Könül, heç vaxt ElĢənə yaxınlaĢa bilmirdi. Onu çox sevirdi. ElĢənə bir Ģey olsaydı yaĢaya bilməz idi və son vaxtlar çox durğun idi. Gülnarilədə nəsə soyuq davranırdı. Gülnar, hər gün gəlib ona baĢ çəksədə, o dinmirdi. Bir gün, Gülnar içəri girəkən, Könül, hönkür-hönkür ağlıyırdı. Lakin, səssizcə ağlıyırdıki, anası eĢitməsin. Anası, Elnurə xala isə artıq səsini eĢitmiĢdi və qızı üçün çox nigaran idi. Bilirdiki, Könül, ona heçnə deyən deyil. Gülnar evə girərkən, təmkinli-təmkinli və 52


qızı üçün çox qorxaraq "Güllü, qızım maraqlan gör nəyi var? niyə belə eliyir? bəs heç bizi düĢünmür? onun üçün çox nigaran qızım XahiĢ edirəm örgən gör nə olub?" dedi. Güllü isə "YaxĢı, Elnurə, xala narahat olma mən hər Ģeyi indi öyrənərəm" dedi və otağa girdi. Otaq, çox dağınıq idi. Könül, bir ayağını digər ayağının üsdünə uzadaraq yataqda uzanmıĢdı və baĢı aĢağı ağlıyırdı. Səssiz idi amma köynəyinin üsdündəki göz yaĢlarından, Gülnar, baĢa düĢmüdüki, o, bugün çoxlu ağlayıb. Könülün içi dolu idi. Nəsə deməsə partdıyacaqdı, lakin, halı olmadığından danıĢmaq isdəmridi. Bu yorğunluq, gözlərindən çıxan yaĢların yorğunluğu idi, qəlbdəki yorğunluğun üzə verdiyi yorğunluq idi. Gülnar ondan nə olduğunu soruĢanda, ilk öncə danıĢmaq istəməsədə, Gülnar çox israr etdikdən sonra danıĢmağa baĢladı. - Güllü, mən onu çox sevirəm - Gülnar onun kimnən danıĢdığını bildiyi üçün ona diqqətnən qulaq asmağa baĢladı - Hətda canımı verməyə belə hazıram amma heçnəyi deyə bilmirəm, onu 53


necə sevdiyimi deyə bilmirəm, onun üçün, hər Ģeyi edə biləcəyimi deyə bilmirəm, çünki, çirkinəm, ağılsızam, sevgimə sahib çıxa bilmirəm !!! Onun gözlərindəki bəbəylərində, bütün dünyanın gözəlliklərini görürəm amma mən çirkinəm, mən çirkinəm !!! Gülnar Könülün sözünü kəsərək, - Yox canım, sən dünyanın, ən gözəl və ən düĢüncəli qızısan. Mən bilirəmki, ElĢənində səndən xoĢu gəlir amma oda deyə bilmir. Oğlanları bilmirsən? bir qızı isdiyəndə gəlib yaxınlaĢmağa qorxurlar. Sən özüvü sıxma hər Ģey yaxĢı olacaq. - Yox, Güllü, yox !!! o, məni heç vaxt sevmiyib sevmiyəcək. Mən çirkinən, çirkin !!! sadəcə gic gic fikirləĢən qızam. Ancaq kitab oxuyan, axmaq axmaq oğlanları görəndə söyən, müəllimlərlə "mənnən pul isdədikləri" üçün dalaĢan, gicbəsər, çirkinin biriyəm. Ona görədə, ElĢən məni sevmir. Mən o biri gözəl qızdar kimi fərqli qız deyiləm !!! 54


- dedi və yenidən hönkür-hönkür ağlamağa baĢladı. Gülnar, nəqədər onu bu fikirlərdən döndərmək üçün çalıĢsada, alınmırdı. Tək çarə "bunları, və Könülün halını ElĢənə demək" idi. Artıq qərara gəlmiĢdiki sabah Gülnarın özü gedib ElĢənlə danıĢsın. Bəlkə onda, hər Ģey yerinə qayıdardı, dostu köhnədən olduğu kimi, xoĢ günlərinə qayıdardı. 1 gün keçdi və Könüldə artıq qərara gəlmiĢdi. Ġçindəkiləri, ElĢənə deyə bilməsədə, məktub yazacaqdı. Amma necə yazacağını bilmirdi. Yazmaqdan öncə düĢünmüĢdüki, Gülnar gedib məktubu ElĢənə verər. Gülnar artıq "bütün dialoqları, və Könülün onu necə sevdiyini" ElĢənə danıĢmıĢdı. ElĢəndən xoĢ xəbərlər aldığı üçün sevinmiĢdi. Əslində Gülnarın fikirləĢdiyi kimi oda Könülü sevir, lakin, heçvaxt deyə bilmirdi. Hətda onu nəqədər sevdiyini Gülnara danıĢanda, az qala Gülnarın gözləri 55


dolurdu. ElĢən bir yazı yazıb, Gülnardan bunu Könülə verməyini isdəmiĢdi. Könülün bunlardan xəbəri yox idi. Və məktubu hazır eləmiĢdi. Gülnar, sevinirdi. Çünki, Könülə "ElĢənində onu çox sevdiyi" xəbərini verəcəkdi. Könül isə çox sevinib, dünyanın ən xoĢbəxt qızı olacaqdı. Qapını açdı və içəri daxil oldu. Könül, onu görən kimi tez Gülnarın üsdünə tərəf tullandı və həyəcanlı Ģəkildə "bunu ElĢənə verərsən" dedi. Çox həyəcanlı idi. Sanki, qəlbi indi yerindən çıxacaqdı. Gülnar onun nə olduğunu soruĢdu və aldığı cavabı eĢidənda "artıq ehtiyac yoxdu" deyərək yatağın üstündə oturdular. Gülnar, ElĢənin yanına getdiyini Könülə deyəndə, Könül çox hirsdəndi və ondan danıĢmadıda. Lakin sonra "Teymurunda onu sevdiyini" eĢidəndə, dünyanın ən xoĢbəxt qızı olmuĢdu. Bunların bir yuxu olduğunu sanırdı. Heç bir Ģeyə inanmırdı və tez-tez özünü çimdikliyrdiki, bəlkə yuxudan oyana. Amma axırda bunların doğruluğunu qəbul elədi və bütün günü, Gülnarnan hadisənin "necə?" olduğunu soruĢurdu. 56


AxĢama kimi eyni Ģeyləri təkrar-təkrar soruĢurdu. Sonda Gülnarın yadına, ElĢənin ona yazdığı məktub yadına düĢdü və ona tərəf verdi. ElĢən, Gülnarın "onunda Könülü sevdiyini" deyəcəyini və artıq sevgili olacaqlarını bildiyi üçün, sadəcə 1 cümləlik yazı yazmıĢdı. "GÖZAƏLLĠK FƏRQLĠLĠK FƏRQLĠLĠK GÖZƏLLĠKDĠ !!!"

57

DEYĠL,


GĠCBƏSƏR KĠMĠ, YENƏDƏ GĠC-GĠC ġEYLƏRDƏN YAZIRAM Bu dəfə tamam fərqli Ģəkildə yazıram. Kompyuternən. Əlimdədə qələm yoxdu. Sadəcə klavyanın düymələri və birdə beynimdən keçən axmaq düĢüncələr. Səndə oxumağa məcbur deyilsən. Çünki bu mənim Ģəxsi düĢüncələrimdi, birdən bəyənməyib söyədə bilərsən. Həmdə maraqsız Ģeylərdən yazıram. Misal üçün: Qara rəngi heçvaxt sevməmiĢəm. Bilmirəm nəyə görə ? amma sevməmiĢəm. Bəlkədə kimsə ölərkən, hər kəsin qara geyindiyi üçün. Əsində bunuda baĢa düĢmürəm. Bir insan öləndə niyə sevdikləri və yaxınları ağlıyır? Halbuki ölməzdən əvvəl xoĢ günlər keçirdiblər. Məncə bunları yada salıb sevinmək lazımdı. Çünki, ölüm son deyil və bəlkədə gözümüzü yumduğumuz anda yuxudan oyanırıq. Ġzlədiyimiz filmlər kimi. Film yatarkən baĢlayır və sonda yatdığı yerə gəlib yenidən yatanda oyanır. Qəribədir elə deyilmi? DüĢün . 58


Ġndi mənim bunları yazmağım, sənin bunları oxumağın, oxuyarkən "ya gicbəsərin biri olduğumu, ya ağıllı olduğumu, yada sadəcə bəsit bir düĢüncələr və xəyallarla yaĢadığımı" düĢünməyin, hamısı bir yuxudu. Gerçəkdə yoxdu. Bəlkədə var? Bəlkədə elə biz hamımız öz dünyamızı yaratdıq? Hamımız bir tanrıyıq və bu kiçik dünyamızı yaratdıqki, içində xoĢbəxt olaq? amma yox!!! bu Yaradanımıza qarĢı hörmətsizlik olar. Əgər, özümüz Tanrı olsaydıq, öz sevdiklərimizi özümüzdən almazdıq, həmdəki bizə bəxĢ edilən bu düynanı, içindəki insanları, heyvanlar, səsləri, ağacları, qələmləri və indi ağlıma gəlməyən bir çox Ģeyləri biz necə yarada bilərik? Mütləq hər Ģeyin Birtək yaradanı vardır. Nəysə, mövzunu dəyiĢək. Görürsənmi? yazdıqlarım sadəcə boĢ Ģeylərdi. Öz xəyallarımdandı. Misal üçün: UĢaq ikən baxdığım göy üzünü "dəniz" sanardım. Elə bilirdimki, bizim üstümüzdədə bir dünya var və bizdə oların üzdükləri, əyləndikləri bir dənizin altında bir dünyada yaĢayırıq. Bəlkə, doğurdanda hansısa dünyanın altında bir dünyada yaĢayırıq və bəlkədə 59


öldüyünü sandığımız sevdiklərimiz, indi elə o dünyada oyanıb öz sevdikləri ilədi. Bizimdə sevdiyimizi sandığımız insanlar, əslində heç tanımadığımız biriləridi. Nə bilim, anamız, atamız, bacımız, qardaĢlarımız, müəllimələr, tələbələr, hamısı heç tanımadığımız biriləridi və bizdə oyanarkən (yəni ölərkən) oları heç xatırlamayacayıq, lakin, hardasa görəndə tanıĢ gələcək. Bəlkədə, heç Azərbaycanda yox, baĢqa bir ölkədə yaĢayırıq? Adını bilmədiyimiz bir dünyanın, adını bilmədiyimiz bir ölkəsində. Elə bir dünyaki, adlarımızda tamam baĢqadı. Nə bilim vALLAH qəribədi amma mən uĢaq ikən göyə baxanda buları təsəvvür eliyirdim, çoxda sevinirdim. Üzdə gülüĢ yaranırdı birdə anama düĢündüklərimi söyləmək həyəcanı. Təbiiki o bunun sadəcə xəyal olduğunu düĢünüb, fikir vermirdi (bizim dilimizlə desək yola verirdi). Dərdi isə sadəcə, axĢam iĢdən evə gələcək atamın yeməyini hazırlamaq, paltarları yumaq və bizdərə baxmaq idi. Təbiiki mən uĢaq ikən. Düzdü indi atam rəhmətə gedib (bəlkədə yuxudan oyanıb, heç bizi tanımırda) anamında ona yemək biĢirmək 60


dərdi yoxdu amma fikir verirəmki, bəzən onun üçün çox darıxır. Paltar yumaqdaki MaĢALLAH indiki dövürdə, hər Ģey hazır olur. Elə texnalogiyalar çıxıbki, heçnəyə əl vumaq lazım deyil. Biraz nənəm kimi danıĢdım amma eybi yoxdu. Bizdəki böyümüĢük özümüz özümüzə baxa bilirik. Lakin, yenədə ona ehtiyacımız çox böyükdü. Qorxuramki, bir gün hansısa sevdiyim ölər və hansısa bir yuxudan oyanar. Mən göyə baxarkən, mənidə xatırlamaz sadəcə boĢ bir yuxu olduğunu düĢünüb yola verər. Bax ona görədə indidə göy üzünə həmiĢə məhəttəl qalmıĢam. Bəlkədə elə futbolda ilk dəfə tutduğum komandada rənginə görə olub. Düzdü o biraz tünd göyüydü amma göyüydü :). Görürəm baĢıvı ağrıtdım, nəysə sağol və özüvə yaxĢı bax. Birdə bir Ģeyi yazmadan qurtarmıyım. "Sevgilim, əgər özüvü mənim gözlərimdən görsəydin, necə bir dünya olduğuvu bilərdin". Bunu niyə yazdımee...? Elə deyirəm qurtarım amma qutarammıram. Nəysə sağolun... Deyirəm bəlkə bir Ģeydə deyim ? amma yox !!! bu dəfə zarafat üçün dedim... Sağolun !!! 61


MƏNĠ NĠYƏ OXUDUNKĠ? Mən sadəcə axmaq bir yazarın, içindəki axmaq bir insanın, axmaq qəlbinin, axmaq əllərinə ötürərək, axmaq bir vərəqə köçürülmüĢ, axmaq bir yazısıyam. Heç bir insan iĢıqlığa çıxa bilməz. Hər bir hədəf, hər bir ümid, hər bir arzu, hər bir istək bir qaranlıqdı. Biri arzu və yaxutda ümid, istək, hədəf, reallaĢdıqda, sanırsanki artıq iĢıqlığa çıxdın, amma, yeni bir qaranlığa baĢ qoyursan. Bud dəfəki daha çətindi. Onuda reallaĢdırdıqdan sonra yenisi çıxır və sonda mümkünsüz bir Ģey istəyirsən. Nəyə görə? Axı nəyə görə? insan, gözü doymaz və acımasız bir məxluqdu? Heçkəs özündən baĢqa heçkəsi düĢünmür. QarĢısındakının kim olduğu, heç kəs üçün önəmli deyil. Heyvan kimi yaĢayıb, heyvan kimidə öləcəyik. Nə azadlığımız üçün vuruĢduq, nədəki istəyimiz üçün. Hər Ģeyin, hazır gəlib qabağımıza qoylmağını istədik. Bu ifadəmə görə üzr istəyirəm amma böyüklərimizin sözü 62


olmasın "ye, iç, sıç, yat". Birdə üzr istəyirəm bunu yazdığım üçün, amma, bu sözün məriftsəzliyini və mənim mərifətsizliyimi düĢünməkdənsə, gerçəkliyini düĢünmək dahada doğrudu. Onsuzda yalan olsaydı, babalarımızdan bura gəlməzdi bu söz. Guyaki, sən bu sözü iĢlətməmisən? yalan danıĢma!!! iĢdətmisəm. Özdə, çox iĢlətmisən. QarĢındakının, hərəkət eləmədiyini görəndə iĢlətmisən. Çox vaxt üzünədə demək istəmisən amma deyə bilməmisən. Mən dedim. Heç çəkinmirəmdə. Hələdə boynuva almırsan dediyivi? yaxĢı deməmisən və ağıllısan. Mənsə doğru danıĢdığım üçün mərifətsizəm. Sənə yalvarmırdımki, gəl kitabı oxu. Nəqədər yerdə sənə xəbərdarlıq etmiĢəm? Mən sənə deyim niyə bu kitabı oxudun? Çünki, bizim millət, kiminsə axmaqlığını bilməyi sevir. Ola bilərki, sən məni doğru gördün, mən haqlıyam və məni biraz sevməyə baĢladın. Çünki doğru Ģeylərdən bəhs etmiĢəm. Amma sən murdarsanki, bir dəfə özün bu Ģeyləri 63


düĢünməmisən. Vaxt ayırmağa ərinmisən. Yalandı? eləmisən? onda ağıllı deyilsən sadəcə dəlsiən. Məndə dəliyəm. Çünki, bu dünyada sadəcə dəlilər öz istədiklərini eliyə bilirlər, öz istədiklərini düĢünə bilirlər. Heç kimi vecinə almadan "çaydanlq"a "fil", "fil"ə "çaydanlıq" deyə bilirlər. Əgər o onu elə görürsə niyə dəlidi? Bizim dünyada azadlıqdan məhrum olunmuĢ hər bir insan, əslində azadlığa çıxır. Əli qolu açıq gəzən insanlar isə, məqsədsiz və boĢ Ģeylərlə məĢğuldular. Əmin ola bilərsənki, bu gün böyük bir vəzifədə oturan insanların hamısı "mama uĢağı" olublar. Öz sözlərinin heç bir dəyəri olmayıb. Ġndi isə, pulları olduğu üçün özlərini böyük bir insan sayırlar. Amma bilmirlərki, heç onları insan yerinə qoyan yoxdu. Dostları, ailəsi və yaxınları onunla pula görə yaxınlıq edir. Lakin, azad söz yazmaq isdəyənə polis əmilər icazə vermir. Çünki, çiyinlərində "ulduz" var. Necədə fəxr edici bir Ģeydi elə deyilmi? öz ölkəvin, günahsız insanını, ulduzun var diyənə döymək, pulu olmayan bir sürücüdən, çiynində ulduz var deyənə axĢamki çörək pulunu qopartmaq, sənində 64


baban olan o uca "Məmməd Əmin Rəsulzadə" adını çəkəni, çiynindəki ulduz var diyənə tutub, döyüb, alçaldmaq.

65


SON SÖZÜM Heç vaxt... Sıxma özümü. Qapanma özüvə bu murdar cəmiyyətdən sıxıldıqda. Söymə özüvü hər hansı bir dəyərsizin hər hansı bir dəyərsiz sözünə görə. Qınama özüvü buraxdığın hər hansı bir səhfə görə. Hər sonun yeni bir baĢlanqıc olduğu kimi, səndə hər bir səhfdən sonra yeni bir doğru üçün çalıĢ. O ki, heçvaxt səhf buraxmayana qədər. Qaranlıqda özüvü xoĢbəxt hiss edirsənsə, orda qal!!! çıxma ordan!!! Özüvü xoĢbəxt hiss etdiyin yer, sənin iĢıqıvın düĢdüyü yerdi. Ağla, ağlamağın gələndə bu namussuz dünyaya. Ağlaki göz yaĢlarıvında dəyəri olsun. Onlar sənin üçün öz canlarını versinlərki, heç olmasa sənə dəyər verən bir Ģey olsun. Bilirəm səndə mənim kimi, "kaĢki"lərlə dolmuĢ keçmiĢindən qaçmaq istəyirsən. Qaçma namussuz keçmiĢdən. ÜzləĢ onunla, söy onu. Qoy hamı səni dəli saysın. Qoy hamı səni axmaq saysın. Yalnız axmaqlara qiymət var bu dünyada. 66


DüĢünməki, səni baĢa düĢən yoxdu. DüĢünməki, hardasa bir yerdə, sənin kimi düĢünən yoxdu. Özüvü tənha hiss eləmə. Məndə sənin dostunam. Oxuduğun sətirlərdə özüvü tapsan, məhəttəl qalma, sevin. Çünki mən qəribə biri deyiləm. Məndə dərsə gedib, məndə yemək yeyib, su içib, məndə yatıram. Amma, mən sənin dostunam. Biz sadəcə "bir"ik. Dostlarımızda çoxdu. Yalnız olduğuvu düĢünmə. Bir gün, birləĢərik, söhbət edib dərdləĢərik səninlə. Oturarsan həyatından danıĢarsan mənə. Məndə sənə danıĢaram həyatımı. Lazım olsa, gecə Bakının boz küçələrində gəzib, bütün günü söhbət edərik. Dəlilər kimi qıĢqırarıq Ģəhərdə. Ağlamağımız gələndə ağlayarıq. Sarılarıq bir birimizə. Elə sarılarıqki "istilik" bizi hiss edsin. Sonra Xəzərin düz gözlərinin ortasına baxarıq. Atarıq özümüzü Xəzərə və üzərik qıĢın soyuq bir günündə Xəzərdə. Qorxma!!! boğulmarıq. Mən sənə kömək olaram səndə mənə. Axı biz bir ailəyik. Sonra, Bakının üzünə tüpürərik acığımız tutanda. Divarlara yazarıq adımızın baĢ həriflərini. Hər 67


cizgisində, yeni bir sima yaratmaq arzusuyla çəkərik hərifləri. Ac qalanda gedib oğurluq edərik, oğrudan. Qorxma!!! oğrudan oğurlamaq halaldə. Sonra "Zorro" kimi bizdə varlılardan oğruyub, kasıblara, yolda dilənən dilənçilərə verərik. Oturub olarnan söhbətdə edərik. Nə yaĢadıqlarını, həyatlarını öyrənərik. Bəlkə olarda bizim ailədəndi?. Hirsdənəndə filmdəki kimi bizdə özümüzə "Fith Club" açarıq. Vurarıq bir birimizə, hirsimizi özümüzdən çıxarıq. Axı bizim özümüzdən baĢqa heçkəsimiz yoxdu. Gülüb, əylənmək istəyəndə, gedib bir varlının pəncərəsini qırarıq. Onsuzda onların pulları çoxdu 100 dənə yeni pəncərə ala bilrərlər. Nəsə yazmaq istədikdə, yazarıq özümüz üçün. Bir birimizə oxutdurub yaĢayarıq yazdıqlarımızı. Özümüz özümüzün oxucusu olarıq... Qorxma!!! məndən çəkinmə. ĠnĢALLAH vaxt olsa, bunların hamısını edərik. Lazım olsa, mənə zəng edərsən, Yadaki, facebookdan adımı axdarıb taparsa, dost olarıq. Sadəcə "axmaqlar" bunları edər deyib çəkinmə, əgər dediklərim sənədə istilik 68


gətirirsə. Bizim əksimizdə düĢünənlər insandısa, heç insan olmağada dəyməz bu həyatda. Heyvan olmaq, insanlığa bərabərdi bu dövürdə. Öz kimyagərimizi tapıb, dünyanı gəzərik. Ġstədiyimizi edərik. Küləyə çevrilərik. Dünyanın hər yerini gəzərik yan, yana. Bəs etməsə, ölərik bir yerdə. Ġstəyirsən bacım ol, istəyirsən qardaĢım. Amma edərik bunların hamısını. Qoy hamı mənə, bizə axmaq desin. Çünki biz, özlərini ağıllı sayan axmaqların, bizi axmaq saydığı ağıllılarıq. Çünki, biz, axmaqlarıq. Çünki, mən Axmaqların yazarıyam. Çünki, mən, "AXMAQ YAZAR"am.

69


SON

70


Haqqımda.......................................................................5 Həyat bir də ölüm..........................................................9 Başladıq.........................................................................12 Həə...görürəm gəldin....................................................18 Bilirsən necədi?............................................................21 Nəbilim dostum............................................................23 Uşaq ikən alma oğurluğuna getdiyimiz kimidi.............26 Sevgilim........................................................................27 Həə...baba.....................................................................29 Adi bir insan idi hər kəsin gözündə.............................31 Bilirəm, bu həyat sənidə sıxır, ana...............................34 Xırdalan.......................................................................37 Düşün ki.......................................................................40 O, Eşqi sadəcə Allaha olan.........................................45 Sadəcə darıxdığı üçün heçkəsnən danışmırdı.............52 Gicbəsər kimi yenə gic-gic şeylər yazıram.................58 Məni niyə oxudun ki....................................................62 Son sözüm...................................................................66

71


72


Baba Süleymanlı (Mc B.u.S) - Axmaq Yazar