Issuu on Google+

BVA © 2013 M

1


" De BRULBOEI " is een uitgave van de Modelbouwvereniging "ALBLASSERDAM" en wordt 6 x p/jr in een oplage van circa 150 stuks verspreid onder leden, donateurs, adverteerders en relaties, tevens ligt het blad ter inzage op de leestafels van de bibliotheken te: Alblasserdam, Dordrecht, Hardinxveld-Giessendam, H.I.Ambacht en Nieuw-Lekkerland. Dit blad is tevens volledig in kleur in te zien op www.mbva.nl

Redactie en vormgeving:

" De Brulboei " Redactie: Hans de Deugd. Tel: 0184-621991 Eindredactie: Ger de Goede. Tel: 078 - 6414452 Email: redactie@mbva.nl Druk & bindwerk: Drukkerij RAD Dordrecht Inzenden van kopij voor de 10e van de oneven maanden. Afhankelijk van de inhoud, kan ingezonden kopij worden geweigerd of ingekort, dit ter beoordeling van het bestuur en/of de eindredactie. De eindverantwoording voor de inhoud berust bij de eindredacteur. Uitgezonderd clubberichten is overname van artikelen - met bronvermelding toegestaan. Leden kunnen hun modelbouw artikelen - gratis - adverteren in de Brulboei en tevens op de internet pagina van de vereniging. Webmaster: Internet:

info@mbva.nl www.mbva.nl

Adverteren in " De BRULBOEI " is voor een relatief klein bedrag mogelijk voor een ieder die zich in de grote regio en middels onze internet pagina, ver daar buiten, duidelijk wil profileren. Hiervoor staan diverse opties open, die in goed overleg naar Uw specifieke wens uitgevoerd kunnen worden. De advertentie tarieven voor 2013 zijn € 25.= voor een halve en € 40.= voor een hele pagina.(A5) Tevens verzorgen wij vaardemonstraties in onze mobiele bassins van 6 x 8 of 11.40 x 7.40 mtr tijdens braderieën, jaarmarkten, Winkeldagen of openingen en voor (buurt) verenigingen en musea. Ook voor het inrichten van etalages, kramen e.d. tijdens b.v. Maritieme themadagen of weken hebben wij een grote collectie, varende en statische modelschepen beschikbaar. Heeft U binnenkort een evenement, en denkt U dat onze aanwezigheid hierbij een aanvulling kan zijn op Uw programma, neemt U dan rustig eens contact op met onze activiteiten commissie of één van de andere bestuursleden.

Tekeningarchief beheer: Hans de Deugd. Tel: 0184-621991 Email: archief@mbva.nl

Zij staan u graag te woord.

Wie een hobby zoekt, kent de MBVA niet. Wie de MBVA kent heeft een prachtige hobby !! 2


2013 - 3

Mede Modelbouwers, Zelfs bij de tropische temperaturen van de laatste weken wordt er in en rondom ons clubhuis gewoon volop doorgewerkt, het Hoe,Wat en Waarom lezen jullie op pagina 4. Het is weer gelukt, wederom een boordevolle Brulboei, nu is dat op zich niet zo heel bijzonder want als we af en toe eens iets doen en met elkaar nog eens ergens komen dan is er ook genoeg “stof� om eens over te schrijven. Kortom veel lees en kijkplezier !! Voor diegenen die het warme weer gaan opzoeken, fijne vacantie, doe rustig aan en kom heelhuids terug !!

vr.gr. De Redactie

3


Het gezicht van de club. Al enige tijd zeiden de mensen die langs ons clubgebouw liepen tegen elkaar: Het is gĂŠĂŠn gezicht! Nou, dat hebben we ons aangetrokken, want normaal gesproken proberen we hoe en waar dan ook tenminste een beetje netjes voor de dag te komen, zeker op ons eigen honk. Nu was onze voortuin inderdaad wat rommelig: er was een grindbak gemaakt met een fietsenrek erin, Maarten heeft de tuin en de goot uit moeten mesten, er lag een groot scheepsmodel waar we een bloembak van wilde maken en we hadden binnen een oude scheepsradar, die we ook een plekje in de tuin willen geven. Kortom, er moest het een en ander gebeuren, want vanzelf gaat zoiets niet. Ook van de entree, die van buitenaf wel niet zo erg in de kijk stond, was de binnenbekleding grotendeels vervangen en wachtte slechts op de afwerking in de vorm van een likje verf. Maar ook daar moest dus wat aan gedaan worden. En vervolgens moesten er nog aan een paar details van de veiligheidsvoorschriften worden voldaan, zoals de noodverlichting en de brandblussers. Gelukkig zijn er dan ook (bijna) altijd wel een paar (hooguit 2!) figuren die de handen uit de spreekwoordelijke mouwen steken en er gewoon tegenaan gaan. Om tegen mijn gewoonte in nu eens een lang verhaal een beetje in te korten: de voortuin is uitgemest, de tuin netjes gemaakt, het schip staat recht en is gevuld met 4


tuinaarde en natuurlijk ook met kleurige plantjes en de sokkel voor de radar is ingegraven.

Bijgaande foto’s zullen dit duidelijk maken en als iemand het dan nog niet gelooft, kom dan maar eens een kijkje nemen. (Bijna) Iedereen is welkom. De radar staat in de werkplaats te wachten op ook een likje verf en vooral, want tijdens de clubavonden en middagen moet de radar ook draaien!!!, op een voeding van 24 volt. Als iemand nog een beetje zware transformator heeft staan of liggen: graag! Hij wordt gratis opgehaald!!!

5


Dan de entree van de club. Toen de betimmering eenmaal was aangebracht, kon het bovengenoemde likje verf (waar uiteindelijk vier likjes voor nodig waren!) worden aangebracht in de kleur lichtgrijs. Daarna werden de felrood geverfde kastjes en plankjes weer aangebracht en het halletje was weer keurig, zeker als je de schitterende patrijspoort in de haldeur eens goed bekijkt. Superdeftig. Tenslotte de noodverlichting en de brand- blusapparaten. De noodverlichting was niet zoveel werk, omdat ze wel al aanwezig waren, maar de montage even moest wachten op de plannen met betrekking tot onze tweede 6


Beide clubs moeten namelijk over twee nooduitgangen beschikken, vandaar. Nu is voor elke deur het verlichte groene bordje met pijl aangebracht. Tenslotte de brandblusapparaten. We zijn in het gelukkige bezit van twee blusapparaten: een grote voor in de clubruimte en een wat kleinere voor in de werkplaats. Om ook daarvoor helemaal aan de veiligheidsvoorschriften te voldoen, moesten de handvatten van de blussers, die nu gewoon op de grond stonden, zich op ongeveer 80 cm van de vloer bevinden. Dit om bij rookontwikkeling de blussers toch snel te kunnen vinden. Daartoe heeft een bevriend buurbedrijf ons welwillend twee speciale daarvoor bestemde beugels doen toekomen, waarvoor wij ze zeer dankbaar zijn. Deze dank gaat zelfs nog veel verder, omdat ook de jaarlijkse verplichte keuring van de blussers door de buurman wordt verzorgd. Geweldig toch! Jullie merken wel dat we geheel veilig en in een schitterende omgeving, zowel buiten als binnen, volop van ons clubleven kunnen genieten. Dat geldt voor alle leden!!, dus kom gewoon eens kijken. Tot ziens, Ger

7


JUBILEUM - VAARDEMO NATIONAAL BAGGERMUSEUM – SLIEDRECHT 22 juni 2013 Omdat het Nationaal Baggermuseum in Sliedrecht haar 40-jarig bestaan vierde, in feite was het 40 jaar geleden dat het museum zelfstandig werd, na afsplitsing van het Sliedrechts Museum, is onze Modelbouwvereniging gevraagd of wij deze zaterdag op wilde luisteren met onze modelboten. Nu had het museum zelf al het een en ander gedaan om aan deze dag een feestelijk tintje te geven door gebouwen en terrein rijkelijk te voorzien van heel veel vlaggen van alles wat ook maar even met de baggerwereld te maken had. Het geheel zag er tenminste bijzonder vrolijk uit. Na het bekende ronselen op de voorgaande clubdinsdagavond bleek dat er voor het Baggermuseum toch een apart plekje is bij de varende leden, want in geen tijd hadden we een vaarploeg van ruim tien man bij elkaar. Nu heeft het varen bij het Baggermuseum voor ons een paar aantrekkelijke extra’s, maar daar kom ik in de loop van dit verhaal wel op. Het feest zou officieel om 11 uur beginnen, maar daar gaat natuurlijk het een en ander aan vooraf. Voor de vaarders zonder vervoer is Maarten de man die voor transport van hun schepen zorgt en ook de vaarders krijgen gelijk een lift aangeboden. Dat wil zeggen dat hij behoorlijk wat eerder dan de rest onderweg is. Maar hij zegt altijd dat hij een vroege vogel is, dus vindt hij dat niet erg. Het is trouwens lang niet zo vroeg als voor een demo in een plaats wat verder weg, want dat is een heel andere koek.

8


Bovendien scheelt het ook weer aanzienlijk in tijd dat we in Sliedrecht geen bak hoeven op te zetten. Regelaar Wil van het Baggermuseum kent de bak als geen ander en weet ook dat de houten rand langs de binnenkant van de bak voor onze schepen en scheepjes niet vriendelijk is. Door het dobberen van de schepen vanwege de golfslag worden vaak relinkjes en boorden beschadigd. Daar was nog steeds geen afdoende oplossing voor gevonden. Nu vond Wil ergens een dikke rubberslang die daar gewoon niks lag te doen en Wil dacht: Die hang ik in de bak als stootwil! Het ding was knalgeel, dat doet aan de werking niets af, maar hij/zij viel wèl op. Het voldeed ook best aan zijn doel, maar, muggenzifters als wij zijn, vonden we de krammen van de ophanging te fors. Nou ja! Weer ging het voltallige koor in discussie over wat nu de meest ideale oplossing zou zijn en jullie begrijpen het al, het bekende aantal hoofden en de daarbij behorende zinnen. Kortom: we kwamen er weer niet uit. Totdat er een suggestie kwam die weliswaar al eerder gedaan was, maar die steeds strandde op een of meer van de punten materiaalsoort, uitvoering, bevestiging en kostprijs. Omdat het de meest afdoende en elegante oplossing lijkt, toch maar eens een poging wagen. Het gaat om het langs de hele binnenkant van de bak aanbrengen van een circa 30 centimeter hoge strook Trespa plaat. De totale lengte, dat is de binnenomtrek van de bak, bedraagt 58,18 meter. (= de som van: 2,83+17,61+11,48+4,25+8,65+13,36). We kunnen in elk geval eens vragen wat dit kost. Terug naar het varen. Het enige dat we die zaterdag naast de vaarbak opgezet hebben is de party tent, deze keer 9


duidelijk niet om onszelf te beschermen tegen de brandende zon, zoals je om deze tijd van het jaar zou mogen verwachten, maar vanwege de aange-kondigde nattigheid. En we waren er wat blij mee, want er kwamen toch een paar buitjes over!!! Bar en boos! Goed, net na tienen druppelde Maarten met Hans en Jacco binnen, bijna op hetzelfde moment als ondergetekende. Ook Peter en Henk volgden spoedig daarna. Een van de eerste klussen was dus de party tent, maar dat was al gauw gebeurd, het is niet moeilijk, maar vraagt wat handigheid en die was duidelijk aanwezig. De volgende prioriteit bestond uit het vaarklaar maken van de schepen.

10


Intussen waren ook Chris en Mike gearriveerd en omdat de Gerrit al in het water lag, ging Ger eens kijken of er wat koffie te scoren was. Nou, dat was als gewoonlijk geen probleem. Lekkerrrrr! Tegen die tijd kwamen ook Wienus, Paul en Jaco met hun boten aan, die hadden zeker de koffie geroken. Al met al was het weer gezellig druk in de bak en ook over belangstelling van publiek hadden we niet te klagen. Er waren best veel mensen op de jubileumviering afgekomen, waarbij natuurlijk het museum zelf meer dan de moeite waard is (de toegang was die dag vrij!), de stoombaggermolen “de Friesland” lag onder stoom en was natuurlijk te bezichtigen, waarbij al deze mensen langs het vaarbassin kwamen en niet in de laatste plaats was ook onze aanwezigheid door Remco in de plaatselijke pers aangekondigd. Vandaar al die belangstelling. Dat het vaarwater met een totaal oppervlak van ruim “zesentachtigeneenhalvevierkantemeter”, dus groter dan ons grote bassin!, desondanks nog aan de krappe kant leek, geeft goed aan dat de deelname niets te wensen overliet. Zo werden, gewoon voor de vuist weg, gesignaleerd de speedboot Rivièra 80, waarbij het getal 80 waarschijnlijk de snelheid in “kilometers per uur” aangaf, want dat ging me toch waanzinnig hard. De boot kwam gewoon los van het water en voer uitsluitend op de schroef. Dat daarbij het roer niet meer meedoet moest Paul ervaren, want op een gegeven moment ging de Rivièra 80 gewoon midden over zijn Smit Duitsland heen. De schade leek mee te vallen, maar de exacte uitkomst van een nadere expertise horen we dinsdagavond wel op de club. 11


Verder voeren Chris en zoon Mike met de blusboot D91, waarbij met drie spuitende waterkanonnen tegelijk gewedijverd werd met het hemelwater.

Daarnaast waren er de Bugsier en de Rijnstroom. Neefje Rik “voer� met een heel aparte waterauto, waarbij de grote bolle wielen zowel voor het drijfvermogen als de aandrijving zorgden.

12


Maarten bestuurde soms zelf, maar ook vele anderen, vandaag zijn duwboot EWT 024, bij sommigen beter bekend als de Veerhaven V of de eigen naam Dolfijn (jullie mogen zelf kiezen), een gevaarte met een duwbak ervoor. Om het een beetje “echt� te maken heeft Maarten het hele museumterrein afgestruind om stukken steen te zoeken om de duwbak aan de waterlijn te krijgen. Het was zo realistisch dat het bakkie zowiezo al bijna zonk en het bij het varen maar een haar scheelde of de boot liep zo vol water. Maar de pret was er niet minder om.

Henk had zijn Arion in de vaart gebracht en Jaco voer met zijn cruiseschip van Irish Ferries. Ger voer zoals gewoonlijk met de Gerrit, compleet met Bellemien, waarbij de kleine wat problemen had met de harde wind. Dan heb ik het lekkerste voor het laats bewaard, want de naam Jacco is nog niet bij de varenden genoemd; die heeft zich, behalve met het varen met de duwbak van Maarten, ook behoorlijk met onze nieuwe aanwinsten beziggehouden. 13


Het mag bekend geacht worden bij de trouwe lezers van de Brulboei (dat zijn dus o.a. de leden zelf) dat de club sinds enige tijd beschikt over een viertal kleine scheepjes, waarmee tijdens een demo ook jonge gastvaarders zelf “hun� bootje kunnen besturen. We dachten al dat het best een succes zou worden, maar de werkelijkheid overtreft onze verwachtingen. Kortweg: ze zijn er bezeten op!!! Een overweldigend succes! En een aantal zeer voldane mogelijk toekomstige modelbouwers in den dop ???

Zoals jullie merken is er best wat te vertellen over een demo en naarmate de tijd verstrijkt komen er andere prioriteiten: er moet gegeten worden! 14


Nu vergeten we dat niet zo maar, zeker niet met Maarten in ons midden, als hij met mond en maag begint te mopperen en te rommelen. Gelukkig was ook dat in het museum voorzien en zijn we in twee ploegen gaan eten in de messroom zoals dat ook in het museum heet. Het eten was, dank zij de onvolprezen Jannie’s, weer heerlijk, vooral de soep-vooraf en de broodjes ham en kaas verdwenen als sneeuw voor de zon, terwijl de koffie en melk ook niet vergeten waren. Jacco had zoveel gegeten dat hij er moe van was! Als toetje waren er verschillende soorten fruit. Dames, hartelijk dank voor de goede, en vooral lekkere, verzorging. Ondertussen was Annemieke met hond Spike even een kijkje komen nemen. Aan het begin van de middag kwam museumbestuurvoorzitter A.Struijk weer even kijken, waarbij zijn aandacht sterk gericht was op onze “jeugd-bootjes”. Dat is al een oude wens van het museumbestuur: bootjes in het bassin in de tuin, dat, hoewel onze modelbouwclub ervan profiteert, eigenlijk voor dat bepaalde doel is aangelegd. Het bestuur wilde, onder andere, kinderen van bezoekers in de gelegenheid stellen om met bootjes in het bassin te varen, maar voorzag ook veel verdergaande mogelijkheden. Hij stelde zich al een competitie voor met radiografisch bestuurde sleepbootjes die een model van bijvoorbeeld een snijkopzuiger van één kant van de bak binnen een bepaalde tijd naar de andere kant moesten manoeuvreren, eventueel met hindernissen of iets dergelijks. Best spannend. Deze plannen zijn nooit goed van de grond gekomen omdat er bepaalde problemen aan kleven. Natuurlijk de kosten en vervolgens het beheer en het onderhoud. 15


Voorzitter Struijk heeft het idee kennelijk nog lang niet uit zijn hoofd gezet en het lijkt erop dat er wellicht een vervolg gaat komen. We wachten het af! Als je als vaarder met je bootje aan een bak staat, met clubgenoten om je heen en een enthousiast publiek, dan vergeet je de tijd, die soms zomaar verschrikkelijk hard kan gaan. Op een gegeven moment, in de loop van de middag, stond het op het dijkje tussen het bassin en de Friesland ineens zwart van de mensen. Wat was er aan de hand of beter, wat was er voor moois te zien? Nou er was best wat te zien.

Een in Gorinchem gebouwd negen verdieping tellende heliplatform werd die zaterdag van de bouwplaats naar Schiedam versleept. Behalve het feit dat het gevaarte respectievelijk de Gorkumse verkeersbrug, de Baanhoek spoorbrug 16


en vervolgens de verkeersbruggen van Papendrecht en Zwijndrecht moest passeren met maar heel weinig speling, speelde de harde wind het transpost ook parten. Omdat het gevaarte voor de Baanhoekbrug moest wachten, trok het bij ons nogal wat bekijks. Jullie begrijpen wel dat, zoals ik al zei, mede door alle gedoe om ons heen, de tijd voorbij vloog en was het veel te gauw tegen vijven. Net na vieren was de party tent al gedemonteerd en opgeborgen, zodat we slechts de boten hoefden te lichten, sommigen moesten wat water uit het ruim pompen, het fraais inpakken waar nodig en in het voertuig plaatsen. Vooral Chris had best moeite om afscheid te nemen van de bak en bleef tot de laatste seconde in het water.

17


Maar aan alles komt, voor ons gelukkig vaak “helaas”, een einde en na onze gastvrouw bedankt te hebben voor de prettige ontvangst en de goede verzorging, gingen we huiswaarts, een trip die voor de meesten van ons in een kwartiertje afgelegd was. Omdat ik op de terugweg naar huis langs de Merwede en onder de Papendrechtse verkeersbrug door rij, zag ik voor de brug het heliplatform weer, maar nu wel héél dichtbij. Het lag voor de brug geduldig te wachten tot deze open zou gaan. Daar moesten dus een paar foto’s van gemaakt worden. Het is een geweldig bakbeest, zeker als je het zo voor de brug ziet liggen en voor mij een waardige afsluiting van deze vaardag.

Ger PS Het was opmerkelijk dat Bart op déze demo aan niet één van zijn schepen schade heeft opgelopen, tot er iemand heel slim opmerkte dat het waarschijnlijk kwam omdat hij er niet bij was!

18


15 Juni 2013 Zaterdagmorgen 5.30 uur, normaalgesproken een prachtig tijdstip voor een kleine sanitaire pi(t)sstop, om daarna weer snel terug in bed te kruipen en proberen nog een beetje te kunnen slapen. Echter stond er in de agenda dat er met een mannetje of tien gevaren moest worden in Maassluis, dus een klap op de wekker gegeven, vrouwlief even denkbeeldig geknuffeld, naar beneden, bak koffie, een rondje met de hond, terug naar boven, gebeden gekuist, min of meer onder het warme water doorgelopen, haar in de krul, ik was er helemaal klaar voor !! Weer naar beneden, nog snel even een bak koffie genuttigd, foto en filmcamera in de tas en naar buiten waar exact om 6.30 uur Taxi Maarten aan komt gereden, ik was dus mooi op tijd. Aangekomen in ’t Ruim snel een pot koffie gezet want het was de bedoeling dat we om 8 uur zouden vertrekken en al snel kwamen de eerste mede bootofielen dan ook al op dat inmiddels bekende “bakkie” af, dat de weers voorspellingen voor deze dag wissel vallend waren was aan de kleding van de deelnemers goed te zien, variërend van korte broek/T-shirt tot winterjas (al dan niet met bontvulling !!) Later zou blijken dat beide varianten gepast waren gedurende de dag, na het inladen en het aanhaken van de aanhanger zijn we in colonne naar Maassluis gereden, waar wij bij aankomst door Greet de Keizer al werden opgewacht. 19


Al snel na aankomst stond het grote bassin, weliswaar klem tussen (hoe toepasselijk) kleding winkel ZEEMAN en een meterslange “Leestafel� Tijdens het vullen van het bassin werden wij er door Greet even op gewezen dat we tot 10 uur voor slechts 1 hele Euro konden ontbijten bij de HEMA, zij zou dan verder wel even opletten, dat dit niet tegen dovemans oren was gezegd begrijpen jullie wel, dus op naar de HEMA !! Even voor de dames:

Een man met een boot is de een perfectespuitende echtgenoot !! Met name leidingwater blusboten 20


Na dit heerlijke ontbijt hebben we nog even een marktkraam opgezet en kon het grote varen beginnen !! en met de twee praktisch identieke

blusboten, de RIVA speedboot, Havensleper Smit Duitsland, Havensleper Spi-Ka, een havenbootje, Multicat BKM 100, Havensleper Bugsier 3, het jacht Jules Verne en de drie clubbootjes was er meer dan voldoende om mee te varen !!

21


Met name de leidingwater sluitende blusboten doen het altijd goed bij zowel jong als oud. Ook de clubbootjes zijn tot nu toe een enorm succes gebleken ook hier geniet zowel jong als oud zichtbaar van, ze stonden keurig in een rijtje op hun beurt te wachten.

Wel zijn er tijdens deze demo nog wat kinderziektes ontdekt aan deze bootjes, maar daarover later meer. Tijdens het nuttigen van een heerlijk softijsje, dankjewel Greet raakte ik in gesprek met de heer Edward McDunn een hobbyfotograaf die prachtig kan schieten, kijk maar eens op http:// fotografie54.wordpress.com voor zijn foto’s van 22


23


van deze demo, schitterend !!

Zoals aan alle leuke dingen zachtjes aan een eind en om pomp erin gegaan en al snel meer over van het bassin en weer in de aanhanger.

24

kwam ook aan deze dag een uur of 4 is de bleef er niet veel kon de hele handel


Hieronder is heel erg goed en duidelijk te zien, dat wij altijd met zijn allen opruimen, er is niemand die er dan bij gaat zitten of liggen, dit alles volgens de personen zelf !!

Eerlijk is eerlijk, het lijkt erger dan het is, binnen werd er namelijk nog even een dweil over de vloer gehaald en dan konden de laatste dingen nog even in de aanhanger en dan konden we, “moe, maar voldaan� op huis aan. Peter en ondergetekende zijn gelukkig de door ons beide in gang gezette traditie niet vergeten en dus ook dit jaar weer vrolijk verkeerd gereden, dit keer toch nog maar even de brienenoordbrug van dichtbij bekeken!!

25


De MBVA zou natuurlijk de MBVA niet zijn als wij ook niet allang op dit soort “Ligjeugd” hebben gerekend en dus kunnen we er snel voor zorgen dat alles veilig door kan gaan!! Tot slot nog even, het daarover later meer: Tijdens het vervoer van de clubbootjes is gebleken dat de draaibare schroeftunnel zonder “hak” niet sterk genoeg is en dus al bij 2 stuks is afgebroken, inmiddels zijn deze weer gerepareerd en zijn ze alle 4 voorzien van een skeg en een metalen “hak” ook is de bedoeling dat er voor deze scheepjes een deugdelijke transportkist wordt gemaakt zodat tijdens vervoer alles heel blijft.

26


Ook is het de bedoeling om een soort steun te maken waar dan de zenders in kunnen, zie onderstaande foto.

Hans 27


De Aalscholver zal voor velen van jullie geen onbekende zijn, niet in de laatste plaats vanwege een aantal bijzondere eigenschappen. Hij duikt naar vis en neemt daarbij een typisch “aanloopje”. Na de maaltijd klappert hij zijn veren droog en gaat vervolgens richting zon op een paaltje zitten met de vleugels wijd open, om ze te laten drogen. Een bijzondere vogel dus en dat vond de Nederlandse dichter Kees Stip (1913 - 2001) vooral bekend door zijn dierenversjes, ook, vandaar dat hij er een gedicht op maakte. het gedicht kreeg ik van mijn zus als opkikker bij een moeilijk moment en mede daarom wil ik het jullie niet onthouden, daar gaan we, een stukje poëzie voor de modelbouwer:

DE AALSCHOLVER AALSCHOLVERS DENKEN ALLEMAAL ‘KUN JE NOG SCHOLVEN, SCHOLF DAN AAL’ DOCH DOOR DE GOLVEN DIEP BEDOLVEN WIL WEINIG AAL ZICH LATEN SCHOLVEN ZO SCHOLFT ZO’N BEEST ZICH UIT DE NAAD TERWIJL HET WOORD NIET EENS BESTAAT.

GER

28


De Brulboei 2013-4