Page 1

© 201

A

2 MBV

1


2012 - 5

Mede Modelbouwers, Inmiddels zijn de nieuwe MBVA T-shirts binnen en hebben we al volop reclame gemaakt voor onze sponsor, Modelbouw Shop Flevo land, Frank, nogmaals Bedankt !! Ook in dit nummer is weer niet alle aangeleverde kopy te plaatsen jullie houden dus nog het een en ander te goed. In dit nummer het nodige aan demo-verslagen een mooi bouwverslag en een tweede artikel over het inmiddels bekende Modelbouw virus. Inmiddels zitten de demo’s er voor dit jaar weer op en zijn we dus eigenlijk al in het winterseizoen aangekomen. Het is de bedoeling om in deze winterperiode de kinderboorjes (Springertugs) af te maken zodat deze aankomend voorjaar dienst kunnen gaan doen tijdens de eerste demo van het nieuwe jaar, ook is er het plan om op de grote romp die straks in de tuin komt te staan door de jeugdleden een opbouw te laten maken, op deze manier kunnen ze mooi ervaring opdoen en als we allemaal een oogje in het zeil houden moet dit lukken lijkt mij. Het idee om een sort pakhuizen te maken langs de rand van het basin moet nog verder worden uitgewerkt maar ook hier wordt nog steeds aan gewerkt en de eerste tekeningen zijn al binnen. Tot zover weer, veel lees en kijk plezier, vr.gr. Hans

2


Daar zijn we weer het valt niet altijd mee om wat te schrijven als voorzitter maar zo af en toe komt er wel weer eens wat boven drijven of je maakt wat mee zoals pas geleden nog. We waren met de werkzaamheden bezig op de club toen Cris en zijn zwager de grond kwam brengen voor de tuin even kiepen en scheppen en het lag op de goede plek waar het hoorde,we stonden nog even bij te kletsen dat het er al netjes begon uit te zien,maar afijn Cris vertelde dat hij met zijn vijver bezig was om hem op nieuw te bekleden want hij was lek geraakt om dat hij nog wel eens zijn modellen er in aan uit testen is maar het ging de laatste keer niet zoals het moest hij dacht ik ga mijn duikboot even testen maar dat had hij beter niet kunnen doen dat ding ging een eigen leven leiden en dook niet voor over maar achter over het leed was al geschiet voor dat Cris kon reageren was de schroef van het duikbootje in de folie gedraaid en ja wel hoor de vijver lek dat was wel even balen dus er moest andere folie in zodoende stond hij dat bij ons dat te vertellen maar toen de vijver weer klaar was ging het geloof ik ook niet helemaal goed want hij zette stroom op de pomp en stond stijf oei oei dat was niet zoals het moest maar het heuvel werd wel opgelost,Hans zei tegen Cris je hebt geluk want je hebt nu vissen met boegschroeven we hebben er hartelijk om gelachen ik deed er zelf nog een schepje er boven op ik zij dat is nog niets ik ken iemand die ook lid is van de club die heeft vissen die blaffen Ha Ha, Ha, Ha ,Ha ,Ha, …………………………………………………….. Alle gekheid op een stokje nu even serieuze zaken als ik dit schrijf en in het boekje geplaatst word zijn de demo’s al weer in volle gang en zitten we er al weer midden in, de meesten zijn al weer van ons aan het werk en de vakantie is bijna al weer vergeten tenzij je met pensioen bent dan heb je altijd vakantie en kun je er lekker van genieten, ze hebben gelijk. De jeugd leden zijn bijna klaar met het project de cutterzuiger zodat we hem binnen kort in het ruim kunnen plaatsen zodat hij door iedereen van de club bewonderd kan worden,en het nieuwe project staat al in de steigers voor de jeugd leden, maar daar moet Cris maar uitleg aan geven en schrijven die is tenslotte jeugd begeleider. Verder draait het lekker met de vereniging zodat we niet mogen klagen voor de rest wens ik jullie nog veel vaar en bouw plezier toe. Gr. Maarten.

3


Clubgebouw ‘t Ruim. De tand des tijds knaagt rustig door, zo ook aan ons clubgebouw. In dit geval waren de zijwanden van de entree na slechts 24 jaar !! verworden van stevige houten rabatdelen tot een uiterst brosse substantie waarbij de in de loop der jaren aangebrachte verflagen het geheel nog enigszins bijeen hielden. De hoogste tijd dus voor vernieuwing, en na enig overleg is er besloten om op een nieuw te plaatsen balkenframe trespa platen te schroeven, te isoleren en aan de binnenzijde vanzelf sprekend ook weer netjes af te timmeren, ook de navigatie verlichting wordt vervangen door wat grotere exemplaren. Natuurlijk zijn we begonnen met het allerleukste, SLOPEN !! Hierna was al snel het balkenframe geplaatst en de eerste op maat gezaagde strook kon na het aanbrengen van de nodige isolatie kit worden vastgeschroefd.

Al doende was er al snel een gehele zijwand vernieuwd op een ochtend.

4


Al snel volgde ook de andere kant, ietwat lastiger vanwege de buitenunit van de airco maar ook dit was op een avondje zo weer voor elkaar. Nu we toch lekker bezig waren zijn we min of meer spontaan maar verder gegaan met de tuin, na het verwijderen van het nodige overbodige groen (onkruid !!) heben we een rij tegels geplaatst om het grind en de grond gescheiden te houden. Daarna is er een anderhalve kuup grind op gestort en in de tuin zo’n drie kuup grond, de bedoeling is dat er in het lege midden gedeelte van de tuin nog een grote scheepsromp komt te staan met daarin het nodige aan zomergoed. Al met al ben je met een ploegje een dag zoet maar dan heb je ook wat !!

In tussentijd is ook de stormschade aan de carpoort weer gerepareerd zodat de aanhanger gedurende de winter ook weer droog staat 5


6


Rest ons nu nog het betimmeren van de binnenkant van de entree, en het plaatsen van een heuse patrijspoort in de tussendeur, dan kan de voorzijde van ‘t Ruim er weer jaren tegenaan. Ook de nieuwe steunen voor de navigatie verlichting zijn op wat schilderwerk zo goed als klaar. De bedoeling is om de aanhanger als het even kan, nog dit jaar opnieuw in te delen en alles zoveel als mogelijk is een vaste plek te geven hier is toch in de loop van het jaar weer het nodige bij gekomen en nu blijkt dat de kogeldruk hier toch onder te lijden heeft dus hier moet iets aan gedaan worden. De afgelopen maand was dan ook best wel druk te noemen met een volle demo agenda , het klussen en dan ook nog eens een bbq voor de vaarploeg, maar nog even en Dan kunnen we met de winter voor de deur lekker bij de kachel weer gaan hobbyen aan onze modellen !! vr.gr. Hans

7


Demo in Rotterdam - Ommoord op 21 augustus 2012.

Het was dan weer zo ver, de eerste demo na de zomerstop. Iedereen die met vakantie was geweest was weer uitgerust en die nog met vakantie waren genoten er nog even van, waaronder mijn persoontje. Het werd die dag mooi weer beloofden de weerprofeten, dus als het goed was zou er geen vuiltje aan de lucht mogen zijn, als we ze mochten geloven, gelukkig voor ons hadden ze het deze keer helemaal goed gezien: schitterend weer! Wel, jullie kennen het al een beetje. Deze keer hoefden we niet zo vroeg uit de veren, dus dat viel ook weer mee, maar je probeert toch altijd op tijd te zijn, eerst de boot inladen, vooral de accu’s en de zender niet vergeten, want ja, anders word het toch moeilijk om te varen. Het valt niet mee om zonder zender te varen, daar kunnen een aantal van ons over meepraten (waaronder ikzelf!). Afijn, we hadden om acht uur ‘s morgens op de club afgesproken om aanwezig te zijn en om half negen te vertrekken. Eerst nog even een bakje koffie, de nodige voorzieningen en spullen verzamelen en inladen, de aanhanger achter een van de auto’s koppelen en daar ging het spul op weg naar Ommoord. Na een klein half uurtje rijden waren we op het plein van winkelcentrum de Binnenhof, waar Greet de Keizer van bureau Actief ons al met smart stond op te wachten. Het bassin was binnen 20 minuten opgebouwd, alleen het water was weer even zoeken en moest van ver komen, maar na een minuut of tien liep het kristalhelder in de bak. Het kwam deze keer niet uit de sloot zoals vorig jaar, waarbij het stonk en heel erg vies was. Na afloop van de demo toen zagen de boten er dan ook niet fraai uit, maar ja het was toen niet anders en je moet nou eenmaal water hebben, anders word het moeilijk varen.

8


Zoals gezegd stond het bassin weer in “No-Time” opgebouwd en konden we beginnen met het opbouwen van de onlangs aangeschafte party tent (6 X 3 Mtr), zeker geen overbodige luxe !! met dit warme weer.

Daar waren we best blij mee, want het was op zijn minst maar liefst 36 graden in de volle zon en dat is een ietsie pietsie te warm naar mijn smaak, maar ja, een mens kan ook niet alles hebben niet waar. In de tijd dat wij met onze werkzaamheden bezig waren had Greet de Keizer voor een lekker bakje koffie gezorgd. Ja mensen, ze zorgt altijd goed voor ons en dat mag ook wel eens gezegd worden. Als het geen koffie is, zijn er wel andere versnaperingen, zoals later op de dag een heerlijk ijsje dat er bij het warme weer best in ging. Nogmaals bedankt Greet, dat waarderen wij met zijn allen enorm. Wel, de dag vorderde en het was schitterend mooi weer. De weersprofeten hadden dus gelijk gekregen, maar ondanks het mooie weer gaat in de loop van de dag de maag nog wel eens knorren, dus volgens afspraak en regel tijdens demo’s, om de beurt eten, zodat de mensen die stonden te kijken niet in de gaten hadden dat we onze kost naar binnen stonden te werken. 9


Nu was er niet zo veel publiek als het jaar daarvoor, zoals we eigenlijk gewend zijn, want dan staan ze gewoon vier rijen dik. Dat kwam natuurlijk ook door het mooie weer, dan trekken de mensen de stad uit en gaan ze lekker op het strand liggen of zwemmen en of dat ze gelijk hebben. We hadden daags vóór deze demo een nieuwe partytent aangeschaft, die natuurlijk opgezet moest worden, zodat we niet de hele dag in de volle zon stonden. Zo vorderde de dag al snel en het werd al weer tijd om af te breken en via de club naar huis te gaan, maar het was nog niet zo ver, want ik had met de vader van een van de jeugdleden afgesproken dat we dat jeugdlid nog even kopje onder lieten gaan voordat het bassin leeggepompt zou worden. Dat komt namelijk zo: hij daagde mij nog wel eens uit en dan was het lachen met die jongen, dus had ik ooit tegen hem gezegd: “wacht maar, mijn tijd komt nog wel”. En ja, laten we eerlijk zijn, een betere gelegenheid als op deze dag met het schitterende weer was er natuurlijk niet, dus toen was het “PLONS”!!!!

Hij kon er daarna best om lachen en wij niet minder. 10


Vanwege de hitte hadden een aantal kinderen ’s middags al een paar keer gevraagd of ze na het varen ook even “te water” mochten. Daar hadden we niet zoveel problemen mee en toen aan het eind van de demo de boten goed en wel op het droge stonden, mochten ze allemaal een duik nemen om nog even af te koelen.

Dat is altijd leuk voor die kinderen, maar ook voor ons, want het is een schitterend gezicht om die kinderen in een heel groot zwembadje te zien dollen. Ondertussen stonden de pompen hun best te doen en werd de rest van het water, door het zeil omlaag te houden, al snel via de straatkolken geloosd. Goed een half uurtje later hadden we alles weer netjes op zijn plaats in de aanhanger liggen en zijn we huiswaarts gereden. Deze dag komt in de boeken te staan wat het weer betreft. Aanwezigen waren: Cris Luesink, Ger de Goede, Hans de Deugd, Henk van Gils, Maarten Kikkert, Mike de Zeehond, Paul de Lange, Rinus Stevense, Dirk Brouws, Melvin ???? en Bart Schouten.

Maarten.

11


12


Zwarte Zee Deel 2 ( dus vervolg van deel 1)

Wat er aan vooraf ging! Het was op het Havenfestival in Alblasserdam op 20 september 2008. Onze club was gewoontegetrouw driftig aan het varen in ons bassin binnen op het pleintje van het Makadocenter. Zoals we met een beetje trots kunnen zeggen, hadden we weer niet te klagen over de belangstelling van het geëerde publiek en wij stonden ons allemaal verschrik-kelijk uit te sloven om er maar weer een mooie show van te maken. Op een voor mij goed moment, maar dat wist ik toen nog niet, kwam er een mevrouw naar een van onze leden, vertelde hem een verhaal en stelde hem een vraag. Die vraag kwam er op neer: “wil iemand iets voor me doen”, want het betrokken lid, mijn zeer gewaardeerde collega, trok wit weg en riep: Dat moet U maar aan Ger vragen, die is met pensioen en die heeft dus tijd zat! Deze alleraardigste mevrouw J. de B. vertelde mij dat haar man en hun zoon samen aan een model van de boven genoemde, geroemde en geprezen zeesleper werkte, maar dat haar man helaas de voleinding niet mee heeft mogen maken. Het voor driekwart gerede model stond al geruime tijd ergens in een hoekje te wachten tot iemand zich er over zou ontfermen en het af zou bouwen. Omdat iedereen met zoveel overtuiging toen al zei dat ik toch tijd genoeg over had dat ik het zelf begon te geloven, kon ik niet anders dan mijn hulp aanbieden. Let op! Iedereen die zich gewoonlijk je vriend noemt dacht toen bijna hardop: zo, die is weer een half jaar onder de pannen. Goed, de tijd schrijdt voort (mooi hè) en omdat ie wel zo verschrikkelijk snel gaat, heb ik af en toe die mevrouw maar gebeld en haar verzekerd dat ik haar ( en de Zwarte Zee) niet vergeten was. Om een kort verhaal lang te maken was het dan inmiddels eind juni 2009 geworden en zat ik even wat ruimer in mijn tijd, dus heb ik deze mevrouw gebeld en een afspraak gemaakt voor 25 juni 2009. Na enig zoeken het bewuste adres gevonden (je weet wel: aan een lantarenpaal zit een bordje waar de straatnaam op staat en op het huis naast de voordeur is een plaatje met het huisnummer geschroefd. Makkelijk zat!). Naar mijn idee woonde mevrouw in een redelijk ruim huis, met een flinke

13


schuur (waar de boot in stond) en toch vertelde ze dat de boot in de weg stond. Onbegrijpelijk! Ja, tot ik het schatje (de boot dus!) zag. Het was niet de kleine versie van de Zwarte Zee, maar de grote. Maar liefst één meter en zesenvijftig centimeter lang! (1,56 m). Helemaal compleet met motor, servo’s, vaarregelaar, ontvanger, zender, acculader en accu’s. En het mooiste kwam nog! Mevrouw vertelde dat ze met haar zoon gesproken had en dat de boot toch wel een beetje groot was en als hij/zij dan helemaal opgeknapt en afgebouwd was, waar moest je dat ding dan zetten? Dus hadden ze maar besloten om de denkbeeldige knoop door te hakken en afstand te doen van de boot, met de vraag of

ik

(willen jullie even goed naar dit kleine woordje van slechts twee letters kijken!) de boot zou willen hebben. Zomaar! In een flits gingen toen jullie grijnzende gezichten van 20 september vorig jaar door me heen en heb ik “Ja!” gezegd. (AlstUblieft! – DankUwel!) Mensen, wat een schitterend gebaar en natuurlijk een bijzondere aanwinst voor de MBVA. Deze mevrouw – ik weet eigenlijk nog steeds niet of ze haar naam wel of niet in ons blad wil hebben – heeft wel een wens uitgesproken en ik zal er alles aan doen om die in vervulling te laten gaan. Ze luidt heel eenvoudig: als de boot klaar is, mogen wij, zij en haar zoon, de boot dan nog eens zien varen, met daarbij de nodige foto’s. Ik weet zeker dat we daar aan kunnen voldoen, alleen het tijdstip staat nog open; misschien is het aanstaande Havenfestival – september 2009 - een beetje te dichtbij!(Dit schreef ik heel optimistisch halverwege 2009). Zoals gezegd hou ik jullie op de hoogte van de vorderingen en vooral van het moment dat ze in ons bassin mag gaan “zwemmen”. Let goed op! Wordt vervolgd! (Dit verhaal stond in Brulboei Nr.4 van 2009) En dit is dan eindelijk het vervolg. Dat mag dan ook wel een keer, want het is nu april 2011. Het is niet zo dat ik helemaal niets aan de boot heb gedaan in die tussentijd. Door het kennelijk heel lang (jaren dus!!!)in een berging vertoeven had de beruchte tand des tijds er heerlijk van zitten smikkelen en dat was haar (de Zwarte Zee) goed aan te zien. Er zat niet anders op dan alles wat los én vast op dek of bovenbouw zat er af te halen en te kuisen. 14


Met name de messing werktuigen en onderdelen waren gitzwart (bijna net zo zwart als de Zwarte Zee zelf) uitgeslagen en kregen daarom een beurt met kleine roterende staal- en messingborsteltjes. Verder alle loszittende verf verwijderd en dan het bekende repeterende verhaal: schuren, plamuren, drogen - schuren, plamuren, drogen - schuren, plamuren, drogen – en ga zo maar een tijdje door. Daarna volgt dan pas het aflakken in de diverse kleuren. Vervolgens is de hele elektronica trimbim, die al verschrikkelijk oud was en die ik niet aan de praat kreeg, bij Rinus in Ridderkerk geweest. Helaas kon hij niet anders dan constateren dat daarmee nooit meer een boot bestuurd zou kunnen worden. Jammer! Maar nu, bijna twee jaar later, ben ik uiteindelijk toch begonnen aan de afbouw, met de bedoeling om hem nog dit vaarseizoen varend aan de familie de B. te tonen. Ondertussen is er nieuwe elektronica in de boot gebouwd, zoals motor, vaarregelaar en stuurservo, natuurlijk met de nodige schakelaars en zekeringen en is ook de zender vervangen. Op dit moment ben ik bezig met het begin van het schildergeweld en daar gaan nog heel wat uurtjes in zitten, maar eerst: Vakantie! Wordt nogmaals vervolgd. Vanwege het feit dat ook nu het beoogde vervolg heel veel langer op zich heeft laten wachten dan mijn oprechte bedoeling was, omdat de bouwwerkzaamheden aan het model steeds maar weer werden opgeschoven, allemaal met volstrekt duidelijke, begrijpelijke, verklaarbare en zelfs noodzakelijke oorzaken, heeft dit vervolg evenzeer wat ongewilde vertraging opgelopen, waarvoor mijn welgemeende excuses. Omdat jullie al deze uitvluchten toch niet serieus nemen, maar snel terug naar de werkplaats. Zoals in het slot van deel 2 is aangegeven is er nieuwe elektronica in de boot gebouwd, zoals motor, vaarregelaar en stuurservo, natuurlijk met de nodige schakelaars en zekeringen. Net voor de meivakantie van 2011 ben ik, na het “strippen�, schuren, plamuren en weer schuren, enz. enz. begonnen met het schildergeweld. De meivakantie is genoten zoals dat heet en hoewel de zomer officieel het vaarseizoen is, zal er toch verder geverfd gaan worden. Ook dat is met de nodige vertragingen doorgesukkeld en die hebben eerlijkheidshalve niets met de droogtijd van de bewuste verf te maken.

15


Toch is er best wat aan het schip gedaan en jullie weten als geen ander dat het nu eenmaal een zeer tijdrovende hobby is. Een van de klussen die behoorlijk wat tijd gevraagd hebben is het vernieuwen van de bedrading van de verlichting in de masten. De vervanging daarvan heeft heel wat tijd gekost, omdat de draden die in de holle masten waren weggewerkt door verf muurvast zaten en de nieuwe draden er niet door konden.

Ook de gehele bedrading in de bovenbouw is vervangen, inclusief de boordverlichting. Vervolgens moesten de vele decimeters reling weer worden aangebracht en vastgezet en de beide laadbomen worden gemonteerd, allemaal zaken die vele malen sneller hier zijn neergeschreven dan dat ze “aan boord” zijn gerealiseerd. De beide reddingsboten waren ook niet eenvoudig opnieuw aan te brengen en de werkboot ontbrak. Het probleem daarbij was het feit dat de schaal van deze Zwarte Zee niet zoveel voorkomt, waardoor veel onderdelen, waaronder zo’n werkboot, niet eenvoudig te verkrijgen zijn. Na veel zoeken en vragen reageerden een paar clubvriendjes, maar de boten waren het (helaas) “net” niet, tot Maarten met een oud bouwdoosje voor houten roeibootjes in verschillende afmetingen kwam, die gewoon uit spantjes en latjes

16


nog in elkaar gelijmd moesten worden. Het grootste model (12 cm) was het helemaal! Ook het inmiddels bij Het Oude Station bestelde bootje bleek achteraf bij de levering toch ook niet aan mijn verwachtingen te voldoen. Het was ondertussen half 2012 geworden en omdat ik de bouw nu voor het goede fatsoen echt niet langer kon uitstellen, zijn de andere niet direct noodzakelijke werkzaamheden en klussen even opgeschoven en is alle aandacht naar de Zwarte Zee gegaan. Toen tenslotte de tuidraden en de antennedraden waren aangebracht begon het er echt op te lijken dat het schip “af” was. Om het helemaal echt te maken zijn aan bakboord- en aan stuurboordzijde de beide Plimsolmerken aangebracht, zijn er hier en daar reddingsboeien opgehangen, is natuurlijk de naam “ZWARTE ZEE” aan beide kanten van de boeg aangebracht en is als finale handeling de Nederlandse driekleur gehesen. Hoewel ik even een zucht van verlichting heb geslaakt (zo heet dat nu eenmaal) restte toch een gevoel van bewondering voor de schoonheid van deze zeesleper, neergelegd in de vorm van het model. Hoewel ik haar weer in alle glorie op heb mogen knappen, gaat de eer uiteindelijk naar de heer de Bruin, die tenslotte toch de basis voor al dat moois heeft gelegd. Na de voorgaande opsomming van alle werkzaamheden en de vermelding dat de boot nu klaar is, zou men kunnen denken dat het verhaal eveneens “uit” is, maar niets is minder waar. De kenners onder de lezers hebben uit de vermelding in het verhaal van “motoren en vaarregelaars”, alsmede “zender en ontvanger” al lang de conclusie getrokken dat het om een, zoals dat heet, “varend model” gaat. Dat wil dus zeggen dat het model ook echt kan varen, waarbij het radiografisch bestuurd wordt. Maar dan zal de boot ook eerst in zijn element, het water dus, moeten liggen, alleen al om te zien (behalve dat ze domweg blijft drijven) of ze netjes recht in het water ligt en goed op de waterlijn. Daarna zal er ook gevaren moeten worden, zien of ze goed naar het roer luistert en hoe ze vaart. Kortom “de proefvaart”! Daarvoor heeft de Modelbouwvereniging, voor die boten die thuis niet in de badkuip passen, de mogelijkheid en de beschikking over een groot waterbassin in de tuin van het Nationaal Baggermuseum in Sliedrecht. 17


Op 29 augustus j.l. was het dan zover dat de Zwarte Zee in alle stilte voor de eerste keer “te water” ging.

Gelukkig deed het schip precies wat het hoort te doen bij zo’n eerste proefvaart: niets !!! Nou ja niets, dat wil zeggen dat het roer bewoog en dat was alles. Nu kennen alle modelbouwers dat wel: je controleert voor het varen of alles goed werkt, als de boot op de kant staat, klaar om in het water te worden gezet nóg een keer, je zet haar in het water , en dan niks, noppes, nada!!! Zo ook de Zwarte Zee. Ja, ik heb heel zachtjes even wat gezegd. Heel kort maar, want het kón niet veel zijn en ja hoor; zekering doorgebrand. Zo gepiept, maar waarom nu net op dat moment?, dat zal wel een raadsel blijven. Veel belangrijker was dat het varen op zich een genot was en tevens om daar naar te kijken. Prachtig. Door een vrij straffe wind dreef ze iets af, maar dat is in het echt ook wel eens het geval, niet waar? Kortom. Uiteindelijk toch gelukkig en tevreden en kon ik met een gerust hart Janny de Bruijn bellen om een afspraak te maken om mijn deel van de in 2009 gemaakte afspraak na te komen: een proefvaart in haar aanwezigheid, met een paar door haar uit te nodigden familieleden of vrienden. De datum daarvoor is vastgesteld op woensdag 5 september des namiddags om 14.00 uur. 18


Omdat het schip naar de MBVA gaat, mede vanwege hetzelfde probleem als waarmee de familie de Bruijn zat: de afmeting!, is ook Maarten, als voorzitter van de club, gevraagd er bij te zijn. Het weer hielp die woensdag mee. Het was aangenaam warm en er scheen een lekker zonnetje. Mevrouw Janny de Bruijn kwam met zoon Wilco en schoondochter Pauline (zoon Evert kon er helaas niet bij zijn) en werd door ons ontvangen in het restaurant van het Baggermuseum met een kopje koffie met baggerkoek (een speciaal voor het museum gemaakt koekje in de vorm van een baggermolen). Tijdens de koffie werd door Janny een tipje van de mysterieuze sluier, die rond de Zwarte Zee hing, opgelicht. Ik heb namelijk al die tijd gedacht dat het schip door meneer (Jaap) de Bruijn zelf was gebouwd. Fout dus. De bouwer was “oom Bram” uit Friesland, die kennelijk een verwoed modelbouwer was. Het bouwjaar is niet bekend, maar kon best eens in de jaren ’80 geweest zijn. Het schip is in 1997 naar Jaap de Brijn gegaan die er, met de beide zoons, een poosje mee gevaren heeft. Daarna is het schip in de berging terecht gekomen en vergeten, tot Janny het “toevallig” daar tegen kwam en dacht: “Wat moet ik ermee?” Zoals jullie nu wel weten kreeg ze toen het lumineuze idee: de Modelbouwvereniging! Wie anders? Dat deel van het verhaal is nu dus duidelijk geworden. Na de koffie heb ik de Zwarte Zee uit de auto gehaald en klaargezet op de rand van het vaarbassin, waar Maarten rustig met het gezelschap(je) naar toe kwam wandelen.

19


Nu had de familie daags ervoor al een foto van de proefvaart gekregen, dus wisten ze een beetje wat hun te wachten stond. Toch was de reactie geweldig. Om nu een lang verhaal maar eens kort te maken: ze waren (en met name Janny) méér dan tevreden! Ook zelf het schip met de afstand bediening sturen ging haar goed af en ze genoot er van. Dat was bij haar zoon Wilco ook duidelijk, want hij kon er maar niet genoeg van krijgen; het liefs was hij blijven varen.

Het was ook een prachtig gezicht: lekker in het water, mooie boeggolf, zonnetje erop! Fantastisch! Terug lopend naar het museum voor een kopje koffie (met koek!) of een frisdrank vertelde Janny eerlijk, dat ze eigenlijk de moed al had opgegeven om “haar” schip ooit nog te zien varen. Ze was er erg gelukkig mee. Maarten moest weer gaan werken en de familie wilde graag het museum zien, dus hebben we er een rondleiding aangeplakt. Zoals meestal was ook bij hun de reactie: ontzettend leuk en interessant! Waarom zijn we nooit eerder hier geweest? Ja, dat is helaas een vaak gehoorde opmerking waar het museum zelf geen antwoord op kan geen.

20


Rond vier uur namen we afscheid van een blijde en voldane familie na een heel prettige middag met de toezegging dat “het verhaal� in de Brulboei zou verschijnen en dat zij daarvan een vijftal exemplaren zouden krijgen. Ger

21


Het verslag van de Demo in Achtmaal. Achtmaal wat is dat dan waar ligt dat nu nooit van gehoord zou je zeggen,nou wij weten het wel hoor we waren er vier jaar geleden ook geweest het is een gezellig dorp in het zuiden van Brabant tegen België aan. Iedereen weet inmiddels wel als men een demo heeft wat er s’’morgens vroeg plaats vind je moet met een demo altijd vroeg uit de veren dat valt altijd niet mee ook voor mij niet de wekker avonds gezet en als dat ding dan morgens af gaat denk je is het al weer zo ver,mijn vrouw zij dan ook toen hij afliep het is zo ver je moet er uit ik dacht bij mij zelf nog even kan nog wel maar na twee minuten zij ze je moet er uit nadat ze het voor de derde keer had gezegd ben ik er toch maar uit gegaan al viel het niet mee. De avond en de dag er voor ook al een demo in Schoonhoven gedraaid en avonds nog een feestje dan valt het toch niet mee als je er om vijf uur uit moet. Afijn de auto weer in geladen niet alle schepen mee genomen want ik was het gesjouw wel zat was van over maat van ramp een paar weken daar voor door mijn rug een gegaan en dat breekt je op een geven moment toch op. Ik had de Zwarte Zee maar thuis gelaten het kind is 1.53 lang en is 30 kilo dus dan weet je wel wat je in je handen hebt,ik vond het wel jammer maar daar was niets aan te doen. Ongeveer om half zeven weg gereden moest Hans ook nog even ophalen want laten we eerlijk zijn onze PR en foto graaf man kan je toch niet thuis laten en om Acht uur hadden we afgesproken op de club was het verzamelen toen we daar aan kwamen zaten ze al met smart op ons te wachten en onder een genot van een bakkie koffie nog even te leuteren over de dag er voor toen we in Schoonhoven waren hoe het bevallen was ik moet een ding zeggen het was weer schitterend weer net als de dag er voor de weer profeten hadden woord gehouden.

22


we zijn ongeveer om half negen weg gereden na dat ik Bas gebeld had die zich verslapen had maar dat mag op Zondag vind ik. Wel daar in Achtmaal aan gekomen werd ons de plek toe gewezen door een jonge Dame van de organisatie die het keurig netjes regelde we werden achter de muziek tent op het pleintje geplaatst

ik moet zeggen het was een keurig plekje we stonden daar perfect ,nu jullie kennen het onderhand wel bazin op bouwen en water er in alleen de put om het water te tappen was weer een aardig eindje uit de beurt maar dat zijn we wel gewend. Om elf uur zou het spektafel beginnen wij stonden dus op tijd klaar mooi weer wat wil je nog meer sommige bootjes lagen al in het water maar die van mij en Arie niet we hadden weer eens pech die van mij lag de motor los en Arie had storing ik zal jullie de details besparen maar na een anderhalf uur geklootzak te hebben deed het spul het weer en konden wij bij onze collega’s aansluiten 23


Ja mensen dat gebeurd ook wel eens het is natuurlijk niet altijd rozengeur en maneschijn dit kan ook wel een gebeuren dat je pech hebt,mijn collega’s zijden heb je de Zwarte Zee niet bij je ik even uitgelegd wat er aan de hand was ze konden het wel begrijpen maar vonden het wel jammer. Maar nadat de dag vorderde werd ik gebeld door Gerard Kok mijn Buurman en club genoot wij komen ik zei kan je dan de Zwarte Zee voor mij mee menen dat was geen probleem zei hij en na een goed uurtje was hij met mijn vrouw en zijn vrouw en de honden en de Zwarte Zee aanwezig en zijn gelijk met de boot gaan varen ik zei tegen Gerard hier dan kan je gelijk even wennen aan hem het valt namelijk niet mee met zo’n grote te varen als er geen kopschroef in staat.

Na dat de dag vorderde ging de maag bij sommige en van mij zelf knorren dus we gingen om de beurten even wat nuttigen zo dat het niet op viel er was ook nog een aardige braderie aanwezig en nog een modebouw club die in vrachtwagens deed. 24


Er stonden allemaal pracht exemplaren tussen bij sommige ging ik toch wel even kwijlen echt mooi een complimentje jongens. Na dat de dag vorderde was het ook zo weer Vijf uur en moet er weer opgeruimd worden maar eerst gingen de kinderen en de honden nog even pootje baden terwijl we de bak leeg lieten lopen.

Ho ja voor dat ik het zou vergeten we hadden natuurlijk ook het dok en de dokbaas bij ons waar het ene schip na het andere schip in voer en op het droge werd getild het was weer fantastisch om het te zien hoe de boten uit het water werden getild. Rinus was intussen tijd naar huis gereden want die zijn vrouw was jarig en moest zijn dochter nog even verhuizen nog gefeliciteerd van ons allemaal en bedankt dat je de aanhanger wou trekken,Gerard nam de aanhanger mee terug dat noem ik nou team - werk zo dat iedereen nog even zijn ding nog even kan doen.

25


Wel we zijn ongeveer om 18.00 uur weer na huis gereden nog even langs de club en dan lekker naar huis om nog even van het lekker weer te genieten met een hapje en een drankje en dan maar weer onder wol te kruipen om de andere dag weer fris te zijn als men weer moet gaan werken. De Mensen die aanwezig waren zijn, Hans de Deugd, Henk v Gils, Rinus Stevense, Arie Vink, Paul de Lange, Bart Schouten, Gerard Kok, Maarten Kikkert, bas gennesse en de Vrouwen plus Honden. Dit was weer een geslaagde demo en een gezelligedag ik moet zeggen het hele wekend was geslaagd. Maarten.

26


27


28


29

De Brulboei 2012-5  
De Brulboei 2012-5  

De Brulboei is het tweemaandelijks contactorgaan van de Modelbouwvereniging "Alblasserdam "

Advertisement