Page 1

© 201

A

2 MBV

1


2012 - 3

Mede Modelbouwers, Op het moment dat jullie deze Brulboei lezen is 2012 al weer bijna voor de helft voorbij en zitten we midden in het vaarseizoen, inmiddels hebben we dan ook al zo’n 6 vaar demo’s verzorgd. In dit nummer kunnen jullie lezen hoe het de vaarploeg tijdens een aantal van die demo’s is vergaan en of wat er is vergaan !! ook een restauratie verslag van de SCH 72 wilden we jullie niet onthouden. Onderhoud ‘t Ruim, Onlangs zijn de onderste trede van de trap en de metalen leuningen op een dusdanige wijze opnieuw vastgezet dat we er waarschijnlijk de eerste 10 jaar geen omkijken meer naar hebben. Een grotere klus die nog moet gebeuren is het vervangen van het hout aan beide zijden van de entrée, zijn er dus nog leden die zich willen opgeven om hier aan mee te helpen dan kunnen die zich bij èèn van de bestuursleden aanmelden. svp niet allemaal tegelijk anders lopen we elkaar in de weg !!

Voor diegene die er binnenkort even lekker tussenuit gaan, allemaal een fijne vacantie toe gewenst !! Veel lees en kijkplezier, vr.gr. Hans

2


Beste clubleden het is al weer bijna half juni wat gaat de tijd toch snel zo zitten we nog in het Makado en voor dat we er erg in hebben zitten we al weer bij het festival in Gorkum. Ja aanstaande Zaterdag zijn we weer uitgenodigd in Gorkum maar deze keer niet aan de binnenkant van de sluis maar buiten de waterpoort waar de Ferry’’s aan meren en ja wel, met onze eigen bazin wel te verstaan dat is ook nieuw weer eens wat anders nu nog maar hopen en wachten op wat mooier weer want dat is de laatste tijd ook bij de konijnen af jonge jonge niets anders dan regen daar word je toch ook niet vrolijk van en sommige modellen ook niet ik zeg altijd maar zo ze kunnen goed tegen water aan de onder kant maar niet aan de boven kant en sommige krijgen ook water aan de binnenkant maar ik denk niet dat dat de bedoeling is van het maken van modellen, dat heb ik afgelopen Zaterdag bij het baggermuseum zelf weer mee gemaakt afijn het is inmiddels weer opgelost. Nu we de ene demo na de andere krijgen en bijna elk wekend kunnen varen zullen andere zaken uitgesteld worden en dat is ook logisch want je kan niet alles tegelijk doen al wil je dat wel maar het is niet anders,maar als we de demo’’s weer achter de rug hebben kunnen we dat andere weer op pakken, en daar bedoel ik mee er moeten een paar klusjes geklaard worden en dan is het vakantie tijd en dat is voor sommigen van ons ook wel lekker als je buiten je hobby ook werkt dan heb je het best druk zo’’n heel jaar door maar dat hoort er bij zal ik maar zeggen. We hebben Cris Leusink sinds kort als jeugd begeleider aan gesteld die de jeugd gaat begeleiden onder meer hoe men een boot bouwt en welke materialen ze kunnen gebruiken en binnen komende projecten schildert en hoe machines werken en waar je ze voor kan gebruiken,als er een nieuw jeugd lid zich bij ons aanmeld en word lid kan hij zich tot Cris Leusink wenden. Onze walkapitein Winus Dekker houd het varen in het bazin met een scherp oog in de gaten dat iedereen zich aan de regels houd zoals het hoort. We hebben bepaalde collega’’s die bouwen en varen het jaar door ik kan dat alleen maar toe juichen want ik ben zelf ook altijd aan de gang en vind het ook nog eens leuk om dit te doen net zoals mijn andere club collega’’s. Zo beste club collega’’s dit was het wel weer zo’’n beetje ik wens iedereen veel vaar en bouw plezier toe en om niet te vergeten een fijne vakantie.

Maarten.

3


Demo Alblasserdam – Makadocenter op 21 april 2012. Het was weer eens tijd om een demo te draaien en deze keer in de thuis haven van de club, in het winkelcentrum Makadocenter. Het was trouwens al weer een tijd geleden dat we in Alblasserdam hadden gevaren. Jullie kennen het onderhand wel: accu’s laden, de boten in orde brengen en alles klaarzetten wat allemaal mee moet op zo’n dag. Wel, het was zaterdagmorgen. Ik ben ongeveer om 05.00 uur opgestaan. Een wekker heb ik meestal niet nodig, dat gaat vanzelf, opeens ben je wakker, even wassen, de hond nog even uitlaten, zodat mijn vrouw kon uitslapen, want die werkt en moet tenslotte ook elke morgen vroeg uit de veren. Tenslotte nog even eten en de auto inladen. Opeens schoot me gelukkig te binnen dat ik nog iemand zou op halen, maar de auto zat helemaal vol! Hoe moest ik dat nou weer op lossen. Nou, dacht ik, ik kan Wienus Dekker wel even bellen, die heeft meestal nog wel plaats over en ja hoor, ik kreeg hem gelijk aan de lijn. Hij had al koffie gezet op de club, maar kwam nog wel even met de auto naar mij, om samen die knul op te halen en zijn we weer naar de club gereden. Even later kwam iedereen op zijn gemakkie binnengewandeld voor een bakje koffie, nog even de aanhanger aangehaakt, de laatste spullen ingeladen om mee te nemen en toen op weg naar het Makadocenter in Alblasserdam.

4


Daar waren we om een uur of negen en begonnen gelijk met opbouwen en het vullen van het bassin. Omstreeks tien uur waren we “vaarklaar�, zoals ook was afgesproken met de organisatie. Het weer was niet zo mooi, maar daar hadden wij deze keer gelukkig geen last van, omdat we binnen in het winkelcentrum stonden. Het was weer ouderwets gezellig. Ik had deze week nog een taklift op de kop kunnen tikken en dat gaf op een gegeven moment toch een hoop bekijks. Het is best een bijzonder vaartuig en brengt weer eens wat anders in het bassin dan alleen maar sleepboten. Wel, het liep toch op een gegeven moment naar de middag en bij sommigen van ons begon de maag in opstand te komen. Daarom zijn we om de beurt gaan eten, zodat er altijd leden aan het varen waren. Voor het publiek, dat zoals gewoonlijk weer in grote getale aanwezig was, leek het op die manier dat we de hele dag een voltallige bezetting hadden en valt het niet op dat er af en toe een paar mensen weg zijn om ergens een hapje eten te halen.

Doordat het erg gezellig was en er af en toe wel heel veel publiek stond te kijken, vloog de middag om en zijn we pas omstreeks 5 uur begonnen met het leegpompen van het bassin.

5


In de loop van de middag kwam ons enige vrouwelijke lid, Corrie, ook nog even bij ons kijken en ze vond het schijnbaar zo gezellig, dat ze maar gelijk tot het einde van de demo is gebleven.

Ik zou het bijna vergeten, maar we waren op deze zaterdag ook nog vertegenwoordigd in Dortmund, waar een grote modelbouwbeurs plaatsvond. Een paar clubleden waren daar heen gegaan en hebben het, zoals we later te horen kregen, uitstekend naar hun zin gehad. Afijn we waren deze keer wel laat klaar met het afbreken en opruimen, maar dat namen we op de koop toe. Het was een lekkere vaardemo en iedereen heeft het naar zijn zin gehad en daar gaat het tenslotte om. Via de club zijn we vroeg in de avond allemaal weer op huis aan gegaan. Namens de club waren aanwezig (met vaartuig): Jan Lingen Wienus Dekker Ger de Goede Chris en Mike Maarten Kikkert Paul de Lange

W S P bootje Condor (sleepboot), Duwboot Valk, Buizerd (sleepboot) Gerrit (kustvaarder) Zwarte Zee (speedboot) Havendienst 8, Taklift 4, Spike (sleper) Rode Zee, Smit Duitsland

6


Arie Vink Bart Schouten Rinus Stevense Pieter de Vreugd. Pieter v Dalen. Corrie Zijlstra

Smit Singapore Politieboot, Jacht Mustang

Ook de jeugdleden hebben zich kostelijk vermaakt tijdens deze demo. Maarten

7


Beste Leden, Het is te doen gebruikelijk om nieuwe Leden te vermelden in dit blad jammer genoeg ben ik in het vorige nummer vergeten dit te doen, dus bij deze; Chris en Mike Luesink en Corrie Zijlstra allereerst mijn excuses en alsnog van Harte Welkom en veel (bouw) plezier binnen de ModelBouwVereniging Alblasserdam !! Met betrekking tot de T-shirts die er besteld gaan worden, het volgende: Er zijn op dit moment zo’n 30 stuks door de Leden besteld, de bedoeling is om er 50 te gaan bestellen dus als er iemand nog een mooi MBVA shirt wil hebben, de intekenlijst hangt aan het mededelingenbord in ‘t Ruim. Ook ligt het in de bedoeling om weer een aantal blauwe poloshirts te gaan bestellen hiervoor hangt ook een intekenlijst op het bord. Verder heb ik van de Penningmeester te horen gekregen dat helaas nog niet alle Leden hun contributie betreffende het Lidmaatschap van de modelbouwvereniging Alblasserdam voor 2012 hebben voldaan, mocht je dit om wat voor reden dan ook vergeten zijn, zorg er dan voor dit alsnog te doen voor 1 Juli a.s. op de 1e pagina van dit blad staat het rekeningnummer vermeld, een eventuele contante betaling kan ook op een clubavond of middag aan één van de bestuursleden. Tot zover de mededelingen van huishoudelijke aard, vr.gr. de Secretaris

8


De “Scheveningen 72” In een voorgaande Brulboei is een stukje geschreven over de opknapbeurt van de stoombok AJAX van D&C ENGINEERING in Alblasserdam. Al tijdens de werkzaamheden daaraan werd er melding gemaakt van het bestaan van een model van deze logger, de “Scheveningen 72”, een erfstuk van de familie. Het model is al heel oud en heeft grote emotionele waarde. Desondanks durfde de heer en mevrouw de Jong het aan om Hans en mij te vragen om na de bok ook dit model op te knappen. Ons antwoord was direct: in principe, ja!, maar laten we eerst het resultaat van de bok afwachten. Welnu, kennelijk viel dat niet tegen, zodat op een goede dag het bericht kwam dat de “Scheveningen 72” op de zaak stond, of we hem wilde komen bekijken en dat we, als wij er brood in zagen, hem gelijk mee konden nemen. Het was inderdaad een prachtig waterlijn model, niet erg groot, zo’n 50 centimeter, maar kennelijk héél oud en dat was goed te zien.

Best weer een hele klus, maar één waar je alleen maar succes mee kan hebben, omdat je altijd kans ziet er vanuit de huidige staat weer een schitterend model van te maken. 9


Daarom het model, compleet mét stofkap, voorzichtig bij Hans op schoot in de auto gezet en op naar de club. Daar eerst nog eens goed naar alles gekeken en de nodige foto’s gemaakt voor later. Tijdens de inspectie bleek dat er op het voorschip een onderdeeltje ontbrak, kennelijk vrij recent “zoek geraakt”, want er was duidelijk een “stofvrij” plekje te zien. Navraag bij heer de Jong leverde inderdaad op dat ook hij dat gezien had, maar geen idee had wat het was en ook het bewuste “ding” niet gezien had. Geen nood, we zouden wel zien wat het kon zijn. Later bleek dat het een soort kaapstandertje of bolder moest zijn, dus maar iets in die richting gemaakt en geplaatst. Als voorlopige taakverdeling zou Hans het model kuisen en ik zou de kap opknappen.

Later hoorde ik van Hans dat het schoonmaakwerk een makkie bleek. Gewoon kwastje met bakje zeepsop, flink boenen, schip onder de kraan afspoelen en klaar is Kees! Nu ben ik soms wat achterdochtig, dus geloofde ik even niet dat het zo gegaan was, maar ja, ik was er niet bij, dus . . . ! Wel moet gezegd worden dat het model na afloop van welke waspartij dan ook, er al heel wat beter uitzag dan daarvoor.

10


De kap was eveneens hard aan wat verzorging toe, want zo hier en daar begonnen er stukjes van de hoekbeschermers/ verstevigingsstukken af te vallen, was het hout bijna zwart en leken de ruiten wel matglas. Ook hier viel alleen maar te scoren, dus mallen gemaakt om het glas te beschermen, de kapotte hoekbeschermers/ verstevigingsstukken van zinkplaat eerst van hun oude tin laagje ontdaan, opnieuw gesoldeerd en daarna weer aan de latjes bevestigd. Daarna is het houtwerk voorzichtig weer blank geschuurd en vervolgens een paar keer in de Pantser Jachtlak gezet. Ondertussen bleek dat Hans bij het herstellen van de “zee” wat probleempjes had. Het scheepje is, zoals eerder gezegd, een waterlijn model en “drijft” dus in zee. Deze “zee” is licht golvend en gemaakt (in 1936!) van ongetwijfeld voor dié tijd eersteklas gips of kalk, maar ook daar kon de tand des tijds niet afblijven en de toch al niet te dikke laag brokkelde hier en daar heel makkelijk af.

Dat kostte dus een flink aantal dagen om deze plekjes te herstellen. Naast de foto’s van de restauratie, die we in dit stukje op wilde nemen, hoorde er ook wat achtergrond informatie over de “SCH 72” in het verhaal. We herinnerden ons dat de heer en mevrouw de Jong, toen we het model gingen halen, heel enthousiast al veel over de geschiedenis en achtergrond van dit schip (het origineel 11


dus) vertelden, compleet met toelichting via de PC en een schilderij op kantoor. Er was echter zo veel te vertellen, dat Hans en ik het later niet meer precies konden weergeven en we wilde natuurlijk wel dat het verhaal achter het model ook klopte. Daarom mijnheer de Jong een mailtje gestuurd met de vraag of hij deze informatie nog een keer in de juiste volgorde kon geven, om in dit bouw/herstel verslag op te nemen. Al snel volgde een flinke mail met heel veel informatie, die zo veel over het schip én de naam vertelde en daarbij zo interessant was, dat we besloten deze mail in zijn originele vorm in het verslag op te nemen. Dag Hans en Ger, Onderstaand wat gegevens omtrent de SCH 72. Deze logger werd als (ongemotoriseerde) zeillogger in 1927 gekocht door de rederij v/h Frank Vrolijk te Scheveningen van de Katwijkse rederij M. den Dulk. Zij werd gebouwd in 1914 bij de scheepswerf Gebr. Boot te Leiderdorp. Zij had origineel een lengte van 30,22 m, een breedte van 6,66 m en een holte van 2,8 m. De bruto registerton maat was 140,36 ton, terwijl de netto registerton 75,25 ton bedroeg. De meetbrief had als nummer 5137. Van de geschiedenis van het schip bij rederij Den Dulk is weinig tot niets bekend. Bij aankoop van het schip in 1927 door rederij v/h Frank Vrolijk werd de naam omgezet van “Neerlandia” naar “Willy”. In 1936 werd de logger omgebouwd tot motorlogger. De nieuwe motor was een 3 cilinder Kromhout van 150 pk. Dat was ook het jaar waarin Prinses Juliana zich verloofde met Bernhard von Lippe Biesterfeld. Dit was de reden dat de logger, na modernisering, de naam “Prins Bernhard” kreeg. Mijn opa van moederszijde, waarnaar ik vernoemd ben, heette Jan Westerduijn en hij was schipper voor de rederij Frank Vrolijk. Dit was het eerste schip dat voor deze rederij gemotoriseerd werd en de eer viel te beurt aan mijn opa om de teelt (de haringvisserij) dat jaar met deze motorlogger uit te voeren. Voordat het begon met de visserij, na de verbouwing, werd een proefvaart gehouden. Prins Bernhard was daarbij van de partij. Met zijn vlag aan boord, met de hele familie Vrolijk (Frank Vrolijk was inmiddels overleden en zijn 5 zoons zetten de rederij voort) en de families van de schipper (dus ook mijn moeder die toe 14 jaar was) en van de andere bemanningsleden, werd een proefvaart gehouden. Ter ere van die proefvaart is het model gemaakt, dat ik nu als erfstuk uit de familie in mijn bezit heb. Vandaar dat ook de vlag van Prins Bernhard op het model hangt. Het schip is tot 1940 bij de rederij gebleven, maar werd in dat jaar gevorderd 12


door de Wehrmacht en als mijnenlegger in gebruik genomen. Mijn opa ging toen over als schipper op de SCH 135, ook van de rederij v/h Frank Vrolijk. Dat schip liep in 1941 op een mijn en verging met man en muis. Vier weken na dit ongeval spoelde bij Terschelling de (onbeschadigde) sloep aan, die normaal achterop de logger achter het stuurhuis vastligt. Tot heel lang heeft men gedacht dat de bemanning op de sloep heeft gezeten na de explosie en dat zij uitgeweken waren naar Engeland door vanaf die sloep over te stappen op een, wellicht, Engelse reddingsboot. Na de oorlog is vast komen te staan dat dit niet het geval was en dat de hele bemanning is omgekomen bij de explosie. De SCH 72 onderging hetzelfde lot: het schip liep in 1944, ter hoogte van Vlissingen, op een mijn en verging daar. De tenaamstelling en het ASCH nummer (Prins Bernhard en SCH 72) zijn sindsdien onlosmakelijk bij de rederij gebleven. Inmiddels is de rederij v/h Frank Vrolijk in Scheveningen failliet gegaan, maar twee zonen van Frank Vrolijk, (Cor en Boni) zetten het bedrijf in IJmuiden voort en varen daar nog steeds met schepen die geclassificeerd zijn in Scheveningen. Opvallend is dat alle schepen van de rederij, bij optelling van de verschillende cijfers van het naamsein, altijd op “9” uitkomen. SCH 72 = 9, SCH 135 = 9. Zo zijn er in de afgelopen eeuw de volgende naamseinen in gebruik geweest of zijn nog in gebruik: SCH 153, SCH 171, SCH 117 enz. Ik hoop dat deze informatie voor jullie voldoende aanleiding geeft om een leuk stukje in “De Brulboei” te schrijven. Succes! Met vriendelijke groet, Jan de Jong, directeur D&C engineering Het is dus duidelijk en begrijpelijk dat dit model voor de familie de Jong heel waardevol is. Als je dan weer naar het scheepje kijkt zie je inderdaad dingen die voordien niet opgevallen waren of je eigenlijk niets zeiden. Neem bijvoorbeeld de twee letters “FV” op de schoorsteenpijp. Nu weet je uit het verhaal dat het de initialen zijn van Frank Vrolijk, de reder. Zo zijn de ASCHnummers aan beide zijden voor op het schip, “SCH 72”, groot genoeg (8 mm hoog), met de hand geschilderd!, maar duidelijk leesbaar. Verder naar voren, net voor de steven, staat juist onder de reling aan zowel stuur- als bakboord de naam “Prins Bernhard”, ook met de hand geschilderd en duidelijk leesbaar, alleen nu 1,5 mm hoog! Geweldig!

13


Op dezelfde wijze is op de spiegel de naam (Prins Bernhard), het bouwjaar van het model (1936) en de thuishaven (Scheveningen) aangebracht. Als je dit bouwjaar ziet begrijp je ook hoe het komt dat het model helemaal verweerd is. Alle draden zijn “op”, veel zijn er al gebroken en de rest is zo teer dat ze bij de geringste aanraking breken. De blokken zijn eveneens helemaal verteerd. Toen ik Cock L. een van deze blokjes liet zien wist hij te vertellen dat deze inderdaad origineel, maar heel oud waren. Indertijd werden ze geleverd door een Engelse firma, Deans Marine, en waren gemaakt van het zachte witmetaal, ook wel Babbitt genaamd naar de uitvinder. Het is een lood/tin met antimoon verbinding en heeft een heel laag smeltpunt. Het nadeel is echter dat het metaal, net als zink, op den duur gewoon als poeder uiteen valt. Ook de blokjes waren dus gewoon “op”! Al met al betekende het dat, voordat er nieuwe draden gestoken konden worden, eerst een flink aantal blokken (nou ja, blokjes) verkregen diende te worden. Hans thuis alles afgezocht en medeondergetekende toch wel en de kleinste blokjes die we hadden meegebracht. Alleen, helaas, ze bleken allemaal véél te groot. Toen Dirk het probleem op de club te horen kreeg, bracht hij spontaan ook een zakje nog kleinere blokjes mee, maar ook deze waren nog steeds te groot. Wat doe je dan als modelbouwer? Je gaat er zitten en maakt 28 enkele blokken en Afmetingen??? 1,5 bij 2 mm en 3 mm lang, geboord is van 1 mm en waarop een 1,5 gesoldeerd is van draad van 0,4 mm.

14

gewoon FF voor twee dubbele. waarin een gat mm rond oogje


Na enig zoeken als draad gekozen voor supersterk bruin garen van ARTEX en daarmee kon de logger weer in de oude staat worden opgetuigd. Dat optuigen is hier snel neergeschreven, maar in de praktijk heeft dat uren gepriegel en gefrunnik gekost. Gelukkig is ook dit dankbaar werk gebleken want de draden zitten nu weer strak in de blokken en het schip kan zo de Noordzee weer op. Na afloop de blokjes donkerbruin geverfd en ziedaar, het is een geheel nieuw schip geworden. Omdat de logger midscheeps twee bakken met een heleboel drijvers heeft, zijn deze in het begin al uit de bakken gehaald en door Hans schoongemaakt. Omdat de bakken kennelijk ook van een soort witmetaal of dun zinkplaat gemaakt zijn, zijn ze op veel plaatsen behoorlijk gaan oxideren en moeten daarom schoongemaakt en opnieuw geverfd (grijs) worden. Een secuur werkje, want ook hier is alles heel klein en zit je met je kwast (penseeltje) zo tegen een lijntje aan. Maar ook dat is gelukt. Omdat al het verfwerk vanwege de leeftijd, net als bij mensen, rimpeltjes heeft gekregen en hier en daar zelfs wat afgebladderd, is het moeilijk schoon te krijgen. Daarom besloten we de oude laag maar zo te laten, omdat het opnieuw verven geen optie was, want dat zou het bijzondere van het model wegnemen. Dan maar hier en daar een vlekje; bij dit model hoort dat er gewoon bij. 15


Toch waren er wat ontoelaatbare toestanden, zoals de lier voor het stuurhuis en heel veel “hoekjes” op het donkerbruine dek, welke grijs van het stof waren. Ondanks boenen met een schuin afgesneden saté-stokje en verschillende schoonmaakmiddelen lieten deze plekjes hun vuil niet los. Er zat niet anders op dan camouflage met verf. Om een klein drama kort te houden: het maken van ongeveer 75 jaar oude verf in de kleur donkerbruin lukte na heel veel geklieder met bussen zwarte en bordeauxrode verf, terwijl je aan een half vingerhoedje al meer dan genoeg hebt, uiteindelijk wel, alleen bleek de verf glanzend te zijn en het dek was dof oftewel mat. Navraag bij schilders in de buurt leverde de kennis op dat verf bij de fabricage altijd glanzend is en later met een bepaalde pasta satijn of mat gemaakt wordt, dus de vraag: Doe maar wat van die pasta! Helaas, dat ging zo niet. Afijn, na veel teleurstellingen maar een potje absoluut "matte" blanke lak gekocht en deze 50/50 met de reeds verkregen kleurlak gemengd. Daarmee met een penseeltje de hoekjes van het dek “bijgewerkt”. Het resultaat was echter helaas ver onder de maat, met andere woorden: Het was géén gezicht. Maar je zit wel een uniek model te verp…. Gelukkig bleek dat met een sterk verdunde terpentine/verf/blanke lak oplossing een opmerkelijk goed resultaat verkregen werd. Na drogen kwam een egaal schoon dek in de oorspronkelijke staat tevoorschijn en bleek alle moeite niet voor niets te zijn geweest. Tenslotte de laatste hand aan de onderplaat gelegd, dat wil zeggen dat de rand om de “zee” geschuurd en in de blanke lak gezet is. Daarop komt later de kap te staan. Verder zijn onder de plaat, op de vier hoeken, viltrondjes geplakt. Omdat de maker van het model indertijd wat meer effect aan de golven en het zeeoppervlak wilde geven, heeft hij de golfjes “witte kopjes” gegeven. Na restauratie van de zee moest dat er natuurlijk ook weer op aangebracht worden. Na wat probeersels zijn het uiteindelijk met een plamuurmes aangebrachte plamuur randjes geworden, die daarna met een korte, harde kwast wat zijn uitgestreken en het lijkt erop! Aangezien het model pas echt “af” is als de vlag gehesen is, zou dat het slot zijn. Maar omdat ook hier het beruchte 16


venijn in de staart zat, bleek na genoemde bescheiden ceremonie dat er nog al wat aan het vlaggebeuren mankeerde. Gelukkig kon Hans ook hier weer een helpende hand bieden in de vorm van een (zwart/wit) foto van de SCH 72, waarop het schip, afgeladen met passagiers, voor de proefvaart de haven uit vaart. Ook zonder kleur is te zien dat ik inderdaad één vlag ondersteboven had gehangen en dat de Nederlandse driekleur ontbrak, domweg omdat deze ook niet op het model had gewapperd. Natuurlijk hang je dan snel de omgekeerde vlag weer goed en neem je de vrijheid om het model toch van een mini “rood-wit-blauw” te voorzien.

Na nog wat poets- en blaaswerk kan dan de schone stofkap er op en staat de “SCH 72” daaronder voor minstens de volgende vijftig jaar weer te pronken. Op 27 april 2012 is het vernieuwde model bij D&C zonder veel poespas aan eigenaar Jan de Jong overhandigd, die er zichtbaar tevreden mee was. Hans en Ger

17


Het staartje van de muis: De volgende dag belde de trotse eigenaar met de trieste mededeling dat “er een draad was gebroken” en dat de vlaggen nu op het dek lagen. Kijk, zoiets kan natuurlijk niet, dus onmiddellijk naar D&C, het scheepje ingeladen en huiswaarts gekeerd. Wat bleek? Foutje van mij. De eigengemaakte blokken zaten overal prima, behalve één, aan de antennedraad tussen de masten (op de foto net boven de driekleur), en die had het begeven. Daar hoort ook geen blok te zitten, dus logisch dat het gesoldeerde oogje los liet. Daarom snel een gat van o,8 mm in het blokje geboord, daardoor een bevestigingsdraad naar de mast getrokken en de antenne weer strak gezet. Binnen een uur was het schip weer terug bij D&C en zeker weten dat het nu goed is. # # #

18


7 Wereldwonderen der Natuur De 7 wereldwonderen zijn een bekend gegeven. We weten echter niet precies welke hiermee bedoeld worden. Zo hebben we de 7 klassieke wereldwonderen, maar ook de 7 moderne wereldwonderen en zelfs meer zoals in het onderstaande lijstje is aangegeven. Zo zijn er meerdere soorten van wereldwonderen bekend, tot vergeten wereldwonderen toe. Over de 7 klassieke wereldwonderen heb ik in de vorige Brulboei, nummer 2 van dit jaar, al een heel verslag geschreven naar aanleiding van de selectie en de verkiezing van de 7 moderne wereldwonderen, omdat er van de 7 klassieke wereldwonderen nog maar één bestond: de Piramide van Cheops in Egypte. Nu kennen we:  Zeven moderne wereldwonderen  Zeven Middeleeuwse wereldwonderen  Vergeten moderne wereldwonderen  Vergeten Middeleeuwse wereldwonderen In bovengenoemd verslag is melding gemaakt van een op handen zijnde verkiezing van een nieuw fenomeen: de 7 wereldwonderen der natuur, met mijn belofte daar ook een stukje aan te wijden. Bij deze! Waarom zijn het zeven wereldwonderen? Dit is ontstaan in de Griekse oudheid. Het getal zeven is een magisch getal in de Griekse oudheid. Ze kenden 7 planeten, 7 wetenschappers, 7 kleuren, 7 dagen in de week, enz. Ook opvallend is dat de 7 klassieke wereldwonderen allemaal binnen de grenzen van het rijk van Alexander de Grote vallen.

Zeven klassieke wereldwonderen Zoals hierboven al beschreven hebben de oude Grieken de 7 klassieke wereldwonderen bepaalt: Piramide van Cheops, Hangende tuinen van Babylon, Tempel van Artimis, Beeld van Zeus, Mausoleum van Halicarnassus, Kolossus van Rodos en Pharos van Alexandrië. Alleen de Piramide van Cheops is nu nog te bewonderen.

Zeven moderne wereldwonderen In 2006 werd het initiatief genomen om 7 nieuwe wereldwonderen te kiezen. Men kon op de website “new7wonders.com” stemmen . In 2007 werd bekend gemaakt dat de volgende bouwwerken de moderne 7 wereldwonderen zouden worden: Als nummer 1 bleef het enig overgebleven Klassieke wereldwonder, de Piramide van Cheops, de lijst aanvoeren en waren er de volgende 7 “nieuwe” bestaande wereldwonderen: 2. Chichén Itzá 3. Cristo Redentor 4. Colosseum 5. Chinese Muur 6. Machu Picchu 19


7. Rotswoningen in Petra 8. Taj Mahal Er zijn nu dus in feite 8 wereld wonderen, waarvan er één niet modern is.

Zeven wereldwonderen der natuur

Nee, ditmaal niet weer een lijstje met daarop bekende klassieke wereldwonderen maar een competitie om de mooiste Wereldwonderen van de Natuur. De Dode Zee, de Grand Canyon, het Great Barrier Reef, de Malediven en de Vesuvius vulkaan in Italië zijn slechts een aantal van de beeldschone genomineerden voor de nieuwe 7 wereldwonderen der natuur. De officiële commissie, die in navolging van de verkiezing van de nieuwe “moderne” wereldwonderen, ook deze verkiezingen hebben voorbereid, hetgeen een klus van enkele jaren is gebleken, maakte onlangs de finalisten bekend. De genomineerden zijn gekozen uit meer dan 440 andere deelnemers uit totaal 220 landen. Er werd een “shortlist” van 77 locaties opgesteld. Daaruit werden er uiteindelijk 28 gekozen. In 2011 moesten er daaruit weer 7 worden gekozen. Op dit moment is de uitslag van de verkiezing van de zeven natuurwonderen nog niet bekend. Stemmen op website “new7wonders.com” kon tot 11-11-2011 om tot de 7 natuurwonderen te komen. In het recente verleden zijn op dezelfde wijze op 07-07-2007 de 7 moderne wereldwonderen gekozen. Ruim 100 miljoen mensen hebben toen hun stem uitgebracht! Na een voorronde, waarbij er gekozen konden worden uit 440 natuurwonderen uit ruim 220 landen, is er een selectie gemaakt van 28 hieronder aangegeven natuurwonderen:  Amazone  Angel Falls  Fundybaai / Bay of Fundy  Zwarte woud / Black Forest  Bu Tinah / Bu Tinah Island  Klippen van Moher /Cliffs of Moher  Dode Zee / Dead Sea  El Yunque 20


                   

Galapagoseilanden / Galapagos Grand Canyon Great Barrier Reef Halong Baai / Halong Bay Watervallen van Iguazu / Iguazu Falls Jeita Grotto Jeju eiland / Jeju Island Kilimanjaro Komodo Malediven / Maldives Mazurië / Mazurisch Merenplateau / Masurian Lake District Matterhorn / Cervino Milford Sound Moddervulkanen / Mud Volcanoes Puerto Princesa ondergrondse rivier / Puerto Princesa Underground River Sundarbans Tafelberg / Table Mountain Uluru / Ayers Rock Vesuvius Yushan

Als de officiële uitslag bekend is zullen jullie deze ongetwijfeld zeer uitgebreid te horen en te zien krijgen op alle mogelijke nieuwsmedia. Bovendien zal deze, even later, ook in de Brulboei komen. Tenslotte een reactie van de redactie. Het is geen kleinigheid om wereldwijd een keuze te moeten maken over wat nu het mooiste stukje natuur van de wereld is, ook al mogen dat er zeven zijn. Alleen al vanwege het eenvoudige feit dat “het mooiste” een persoonlijk begrip is en er niet zomaar een paar mooie stukjes natuur op aarde zijn, maar dat heel de schepping één grote aaneenschakeling daarvan is. Het gevolg zal dan ook wel zijn dat er maar betrekkelijk weinig mensen het straks met de uitslag van de verkiezing eens zullen zijn, omdat iedereen nog wel een even mooi of nog mooier plekje weet. Slotconclusie mag dan zijn dat we met ons allen vinden dat onze aarde verschrikkelijk mooi is. Ger

21


Zomaar een paar voorbeelden.

22


Zaterdag 12 Mei hebben wij alweer voor de 7e keer een vaar demo mogen verzorgen tijdens de Open Haven Dag te Gorinchem. Ditmaal op een voor ons nieuwe locatie, waar wij voorheen onze kunsten mochten vertonen in de Lingehaven is er dit jaar (op ons verzoek) voor gekozen om ons grote bassin op te zetten Buiten de Waterpoort, dit vanwege het drukke gebruik van de haven tijdens dit evenement en wij daardoor (soms letterlijk) in het gedrang kwamen. Zoals op de onderstaande foto goed zichtbaar is kon er nu alleen nog sprake zijn van enig gedrang in de ongeveer 20.000 ltr inhoud van het bassin er rond omheen hadden we een zee van ruimte.

Zo rond een uur of negen waren wij ter plaatse en al snel was er in samenspraak met de Havenmeester een plaats bepaald waar wij mochten staan en kon het opbouwen beginnen, 23


dat opbouwen stelt vanzelfsprekend na al die jaren niets meer voor en zeker niet met een goed op elkaar ingespeeld team van in dit geval tien man, dit team is overigens per demo weer anders van samenstelling en aantal, maar ondanks de iets langere tijd die we nodig hebben om het grote bassin te vullen waren we er (volgens afspraak) en zoals we gewend zijn exact om tien uur helemaal klaar voor om alles wat we hadden meegenomen in te zetten tijdens deze demo. (slechts een klein deel staat op onderstaande foto)

Tijdens de opbouw viel er een klein beetje regen maar gelukkig is het daar bij gebleven, wel stond er de hele dag door een gure wind vanaf de rivier, hierdoor werd wel het nut van onze mooie, maar vooral lekker warme clubjassen door een ieder weer eens beaamd. Rinus verplaatste even later heel tactisch zijn bus + aanhanger zodat we nog enigszins een beschut plekje hadden. 24


Al snel was het in en rondom het bassin een drukte van belang !!

25


Tijdens deze demo vond ook de tewaterlating cq proefvaart plaats van de: BKM 100 van Arie Vink (schaal 1:50)

Een schitterend model van een Damen Multi Cat in de kleuren van Baggermaatschappij Boskalis, voorzien van brushless motoren en mede daardoor beschikkend over een enorme kracht oftewel zwaar overpowered en zeker zo wendbaar als het echte schip. Conclusie: Proefvaart geslaagd !! Om vervolgens verder te gaan met een ernstige, zeer grote schade aan nog zo’n mooi model namelijk de Rode Zee van Paul de Lange. Wat wil het geval: Pal naast ons stond een sport cq fitness vereniging de gehele dag diverse demonstraties van aerobics, boksen en andere (vecht) sporten te vertonen en halverwege de middag stond er een balspel op het programma, helaas had tijdens dit spel één van de deelnemers een dusdanige afwijking naar rechts dat de door hem gegooide bal zo’n 10 meter !! verder boven op de 26


Rode Zee van Paul belande met als gevolg een afgebroken mast, een davit van een reddingssloep afgebroken, allerlei kleine onderdelen door de klap weggeschoten, bedrading afgebroken enz., enz., enz.

Goed, een ongeluk (je) kan gebeuren maar als je dan van plan bent om vijf dagen later naar de Modelbouwforum Werkschepen dag te gaan is het wel dubbel triest dat zoiets gebeurt, onze Walkapitein had al snel de nietsvermoedende dader aangesproken en naar ik heb begrepen is e.e.a. verder in goed overleg opgelost voor wat de herstel kosten betreft. Tussen al deze gebeurtenissen door deed Henk van Gils diverse pogingen om de door hem ter plekke verzonnen 1e prijs te verdienen voor het netste varen in het bassin, helaas is hem dat niet gelukt, als het ponton de sleper voor bij komt zegt hij nog dat wij te krap kijken. Sorry Henk, maar een volgende keer beter en mocht je winnen dan weten we al wat die 1e prijs inhoud: Als je wint dan mag je alleen afbreken, lijkt me een ereprijs (je)

27


Aan alles komt een eind en dus ook op deze dag, zo rond vier uur hebben we eerst het grootste deel water uit het bassin gepompt en er later een schot uitgetrokken jammer genoeg stonden we net in een kuil zodat we toch nog wat moeite moesten doen om het laatste water krijt te raken, een grote plas achterlatend, waar weer dankbaar gebruik van werd gemaakt !! zodat we redelijk snel weer op weg naar huis konden. Als we alle negatieve ervaringen even achterwege laten (sorry Paul) is deze demo wat mij betreft voor herhaling vatbaar, een veel betere locatie, beter bereikbaar, eenvoudiger parkeren, gemakkelijk opbouwen, volop de ruimte en veel meer ge誰nteresseerd publiek, wat willen we nog meer ?? vr.gr. Hans

28

De Brulboei 2012-3  
De Brulboei 2012-3  

De Brulboei is het tweemaandelijks contactorgaan van de Modelbouwvereniging "ALBLASSERDAM '

Advertisement