Page 1

© 201

A

1 MBV

1


2011 - 6

Mede (Scheeps) Modelbouwers, Alweer het laatste nummer van dit jaar, een jaar waarin de vereniging een groot aantal zaken heeft kunnen realiseren, denk aan het nieuwe grote basin, de bouw van een werkend, drijvend dok, de aanschaf, samen met de Leden van de MBVA jassen en zo zijn er nog tal van kleinere zaken, dit zijn zonder uitzondering allemaal zaken die zonder de hulp van onze adverteerders/sponsors een stuk moeilijker zouden zijn om te kunnen realiseren. Ik wil langs deze weg dan ook al deze personen en bedrijven,

HARTELIJK DANKEN voor hun steun aan onze vereniging !! Mochten jullie nu denken dat na deze grote en kleine zaken er nu druk achterovergehangen wordt in de stoelen in ‘t Ruim dan hebben jullie het helemaal mis, zeer recent is namelijk het halletje achter de voordeur van onder tot boven opnieuw geschilderd en het magazijn en de werkplaats zijn door een aantal enthousiatelingen onder handen genomen en ontdaan van allerhande goedbedoelde rotzooi. Tot slot; de Nieuwjaarsreceptie wordt gehouden op 3 Januari 2012, kent U iemand die geinterresseerd is in onze vereniging ? Aarzel niet en neem hem of haar mee, immers des te meer zielen, des te meer vreugd !! Namens de Redactie, Fijne feestdagen, wees voorzichtig en graag Tot Ziens in 2012

vr.gr. Hans

2


3


Zo beste leden, het eind van het jaar 2011 is al weer in het zicht, wat gaat dat toch vlug. Voor dat je er erg in hebt is het jaar alweer voorbij, dit is de laatste editie van mijn stukje voor de brulboei voor dit jaar 2011. Het was een bewogen jaar met veel demo‟s en andere faciliteiten, zoals een nieuw, groter, vaarbassin, waar we in de toekomst veel plezier aan gaan beleven met zijn allen. Onze nieuwe jassen zijn inmiddels ook binnen gekomen, waarop logo‟s staan van natuurlijk onze club en de sponsor MTS Starlight. Voor de toekomst hoop ik van harte dat we daar een hoop plezier van gaan beleven, met name als het koud en nat is in het volgend vaarvoorjaar. Er is in de tussentijd weer een nieuw jeugdlid bij gekomen. Van harte welkom op onze mooie club. Ik verwacht dat er nog een lid aan zit te komen dit jaar; hij is nu een paar keer bij ons op de club geweest om het sfeertje te proeven. We wachten wel af als hij zover is. Nu even wat anders en dit geldt niet alleen voor de jeugdleden! Als men nieuwe spullen aanschaft voor een boot , zoals een zender, motoren en/of vaarregelaars, informeer dan eerst even op de club bij de mensen die er ervaring bij hebben en ga dan pas naar een modelbouwwinkel. Dat kan een hoop narigheid en tijdverlies voorkomen. We zijn inmiddels ook met wat anders bezig. Op enkele schotten van het bassin staat de naam van onze vereniging. Mochten er bedrijven zijn die interesse hebben om ons te sponseren, dan kan dat door in de vorm van bijvoorbeeld de namen of de logo‟s van de bedrijven op één of meer van de circa 20 andere schotten van het vaarbassin te plaatsen. Wij vragen daarvoor slechts een kleine vergoeding. Mochten er leden zijn die nog andere ideeën hebben voor de toekomst, dan hoor ik dat graag. Tenslotte een paar belangrijke mededelingen:

De Nieuwjaars receptie vind plaats op 3 Januari 2012 – 19.00 uur; de Algemene ledenvergadering op 14 Februari 2012 – 19.30 uur. Zo beste leden dit was het voor dit jaar. Ik wens iedereen een goed uiteinde voor 2011, een goed begin van 2012 en een gelukkig en gezond nieuwjaar.

Jullie voorzitter, Maarten Kikkert.

4


Er zijn tussen schip en mens heel wat overeenkomsten. Om te beginnen wordt een schip - net als veel mensen - gedoopt en krijgt het een naam, het heeft ook fysieke eigenschappen. Zo kan het - net als een mens - lang zijn dan wel kort, breed, smal, licht, zwaar, klein, groot, mooi, lelijk, mager, slank, elegant, wangig of buikig. Het kan stampen, bonken, beven (wanneer er schade is aan de schroef), gieren, zwaaien, trillen, steunen, kraken (bij zwaar weer kan een leeg schip kraakgeluiden geven), hijgen, tranen (lekker klinknagels, die druppelsgewijs lekken) en driftig worden. Een schip kan zowel saai zijn (eentonig in bouwstijl) als wild, sloom, of lui (dan reageert het niet snel op het roer). Tal van lichaamsdelen van de mens vindt men terug aan boord: neus, hals, knieën, schoot, (hoek van een zeil), nagels, romp, huid, baard (verdikking rondom een opening in de huid, waardoorheen de anker ketting loopt), hiel, spieren (rondhouten), kiezen, (openingen in de trommel van een ankerspil), wervels en ogen. Ook kan een schip zweten; in afwijking van de mens doet een schip dat niet naar buiten, maar naar binnen, wat overigens ook veel netter is !! (condenswater in de ruimen loopt langs de binnenkant van de huid neer) Het gezelschap dat men aan boord treft is vreemd en gemengd, in de eerste plaats doet het eigenaardig aan dat de bemanning uitsluitend bestaat uit “ koppen” hoewel je over het hele schip “mannetjes “ aantreft (= verbindingsplaatjes), er is ook een koning, maar die regeert niet over enig land want het is de roerkoning (staaf, waaraan het roer is bevestigd) soms ontmoet men een Spaanse ruiter. Het zou vreemd zijn wanner er geen “tuig “ aan boord was, klaplopers en neerhalers ontbreken evenmin, verder treft men er grommers, jagers, kwasten, kluivers, knechten, oude wijven (verkeerde platte knopen), lummels, zwabbers, excentrieken, verklikkers, vliegers (roeiboten van binnenschepen), sjouwerlieden (een soort knopen), en windhappers...

5


Wanneer een groot schip te water wordt gelaten, komen daar apostelen aan te pas, op een scheepswerf ziet men heel wat mallen en in de roeiboten altijd wel een paar dollen, blinden komen echter alleen van pas bij slecht weer. Ook het dierenrijk is goed vertegenwoordigd, men ziet regelmatig een koekoek, spreeuwen, kikkers, kalfjes en wormen, sommige dieren zijn slechts voor een deel vertegenwoordigd: een hennegat, hanepootlopers, zwanehalzen, bokkepoten, een ezelshoofd, klauwen (vorkvormige metalen om bijvoorbeeld een ankerketting te borgen). Scheepsbewoners schijnen een voorliefde te hebben voor katten, soms vind men kattesporen, katankers of een katteval, een schip kan een katterug hebben; het kan in katzwijm vallen en soms moet het zeil worden gekat ( worden voorzien van dubbele ankers). Sommige onderdelen van een schip schijnen speciaal voor dieren te zijn gemaakt: het kraaienest, mussenstag, hondekooi, papegaaistok, koebrug en het slakkehuis. Terug naar de mens, zij het niet levend, op een schip zijn altijd lijken; diverse soorten, te onderscheiden in; onderlijken, bovenlijken, voorlijken en achterlijken, er zijn aan boord steeds kooien, maar die zijn niet bestemd voor de eerder genoemde dieren, daarin brengen mensen de nacht door, tenzij ze opgescheept zitten met de hondewacht (0 - 4 uur) Het voornaamste navigatie instrument aan boord bestaat uit onder meer alcohol en een roos, het heeft streken en nu de alcohol toch ter sprake is gekomen; aan boord van zeilschepen wordt ontzettend veel gehesen en wist u dat binnenschippers hun tjalken dikwijls met losse broek varen ? Maar nu loopt het de spuigaten uit en daarom naar een wat verhevener niveau, van alle dingen die de mens heeft gemaakt, heeft alleen het schip een zelfstandige persoonlijkheid, een eigen karakter, men zou haast geneigd zijn te zeggen; een ziel. Zo schreef ooit Basil Lubbock, een man die waarachtig wel iets van schepen wist, en; hij had gelijk.

6


Elk schip heeft een eigen karakter, geen twee schepen zijn eender, net zomin als twee mensen, het blijkt uit de nooit geheel uitgestorven traditie om de boeg te sieren met een, het karakter van het schip symboliserend beeld; het blijkt uit de wijze waarop de zeeman sprak en spreekt over zijn schip, als over een persoonlijkheid, een vrouw. Een vrouw ? Inderdaad, „ SHE IS A LADY “ Rudyard Kipling, die ook wel iets wist van schepen en van varen, schreef ter verklaring; The liner, she‟s a lady by the paint upon her face… er zijn andere, zo mogelijk duidelijker verklaringen: Because She is so damned expensive in het rigging… Because She wants a man to master Her… Het vrouwelijk karakter van een schip is ook wel als volgt aangeduid: When you want to attract het attention, a whistle is the appropriate signal. Ook in onze eigen taal is wel een verklaring te vinden; Ze zit altijd vol kuren… Je weet nooit wat je aan haar hebt… Je moet voorzichtig met haar zijn… Met een zoet lijntje krijg je haar altijd waar je haar hebben wilt… Wanneer ze je te pakken heeft kun je bijna niet meer zonder haar… Waarom dit alles verteld ? Om te voorkomen dat er nog ooit eens over het schip met zijn lading gesproken wordt, vergeet niet,

Overgenomen uit het maandblad De blauwe wimpel,10/89 door F. den Houter

7


De NAVRO Lanceerdag NLD-33 12 en 13 Mei 2011 De dag werd opnieuw een geslaagd media-evenement ------------------------------------------------------------------------------Nadat op de woensdagavond de bus was ingericht voor het vertrek van de volgende ochtend naar de ASK, vertrokken we donderdag met de bus en enkele auto's naar de Veluwe. Het weer was goed. Een paar druppels. Maar het waaide ook behoorlijk. Vier tot vijf Beaufort. In de middag hielden we twee brandstoftests. Helaas was de drukmeter na twintig jaar trouwe dienst niet meer optimaal.. De elektrische spanning werd met een omvormer geleverd vanaf de auto van Kees-Jan. Misschien was dat de oorzaak van de eerste meetfailure. Voor de volgende testen is het misschien beter een SD-kaart in het meetinstrument zelf te plaatsen. Dan is het ook niet meer nodig dat de PC er permanent aan gekoppeld is. Landelijke samenwerking op het lanceerterrein. Het is niet voor het eerst dat een mooie lanceer dag van de Navro werd uitgevoerd door een samenwerking met de Nero en de Dare. Die laatste wisten ook dit keer weer een media-evenement te realiseren die de regionale en landelijke pers bereikte. Op donderdagmorgen kon in het Algemeen Dagblad al een stukje worden gelezen over het Stratos-II project van de TU Delft-studenten. Er stonden nauwelijks foutjes in het artikel. De journalisten waren dit keer dus nauwkeurig geweest in het overtypen van het persbericht van de jongelui. De vrijdagochtend was het moment om de persmensen op te vangen. Zeven groepen stonden in het schema vermeld. Een melde zich af wegens een belangrijkere gebeurtenis rond Groningen. De anderen die kwamen waren de Volkskrant, TV-Gelderland, TVWest, Radio-1 en SBS-6. De laatste had op vrijdagavond een mooie reportage bij Hart van Nederland van ruim twee minuten over het Stratos-project en de lancering van enkele andere raketten. De liefhebber van het spektakel kon genieten

8


van de camerabeelden die door een van de raketten werd opgenomen tijdens de lancering. Het lanceerplatform en de rookwolk waren bij de start goed zichtbaar, waarna de raket enigszins draaide en de wegen in het terrein steeds duidelijker werden naarmate de raket in hoogte klom. Ook waren de hogesnelheidsopnamen van een camera geweldig. De start van de raket uit de toren kon nu heel soepel gevolgd worden. Vrijdagmorgen kwamen de gasten al vroeg naar het terrein. Het weer was uitstekend. Ook de Cadi-wagen was er vroeg bij. Dat betekende een mooie koffiebreak om tien uur. De lijst van gasten was bekend en enkele studenten vingen de journalisten op bij de poort die ze hadden uitgenodigd. Gedurende de dag gaven ze uitleg en werden ze geĂŻnterviewd voor de microfoon. Zo werd hun u al verteld dat vier weken later de CANSATdagen werden gehouden. Ook in Oldenbroek. En ook mede gefaciliteerd door de amateurvereniging uit Alblasserdam, Navro. Daar heb ik later niets van terug gehoord op de TV of gelezen in de krant. Deze dag beloofde veel zon en de wind was wat gaan liggen, met windkracht 2-3. Prima raketweer. Het luchtruim was op vrijdag weer zoals gebruikelijk dicht tot een hoogte van 1000 meter. Enkele helikopterpiloten kwamen langs. Ze wilden wel eens weten wat er aan de hand was. Waarom mochten ze vandaag niet laag over de heide van de ASK vliegen? Ook al was er code oranje afgegeven, er is geen brandje ontstaan door de raketlanceringen. Nu is een gebied deel van de heide al weg en neemt de tijd om terug te groeien. De ervaring leerde dat bepaalde stukken brandbaarder zijn dan andere en wij gebruikten het minst gevaarlijke deel van de heide. Daar werd goed op gelet! Heidebranden waren ze in gespecialiseerd. Aan de kust waren ze enkele weken daarvoor ook niet handig bezig geweest, vertrouwden ze ons toe. De elektronica van de Franse groep deed het opeens vlak voor de lancering niet. Dat komt vaker voor. Daarop hebben ze het back-up programma geladen en die werkte. De elektronica hadden ze overigens heel netjes om het midden van de raket hen gebouwd. Het heeft heel veel tijd en aandacht gekost. Voor de afstudeeropdracht van een van de TU-studenten (Elektronica of Lucht- en Ruimtevaart) werd een black box trommeltje bovenop de lanceertoren geplakt. Dat gebeurde heel efficiĂŤnt met ALU-Duck tape. Met een lange draad langs de gele toren omlaag naar een registratiemodule. De trillingen tijdens de lancering zouden worden geregistreerd om daar vervolgens later conclusies uit te distelleren. Tegen het einde van de lanceerdag kwam de marechaussee ook even langs. Ze wilden wel eens weten waar die drukte van bijna honderd mensen en al die cameraploegen nu eigenlijk voor was. De overnachting in het hotel was goed. We maakten het gezellig. De kamers waren snel gevonden. Het aan/uit knopje van de TV niet. Het bleek een bekend hotel te zijn, waar veel mensen die de Veluwe bezoeken verblijven als ze een weekend of een midweek van de natuur willen genieten. Radio Gelderland was aanwezig tot er een andere melding binnen kwam die meer urgentie kreeg. Om die reden was waarschijnlijk de zevende mediaploeg die uitgenodigd was niet gekomen.

9


Radio Gelderland was aanwezig tot er een andere melding binnen kwam die meer urgentie kreeg. Om die reden was waarschijnlijk de zevende mediaploeg die uitgenodigd was niet gekomen. De Franse gasten, die ook in ons hotel overnacht hadden, waren goed te spreken over onze organisatie en prettige werkwijze. In Frankrijk werden de vinnen van hun raket precies gewogen en afgekeurd tot het moment dat ze precies op de gram af, allemaal hetzelfde gewicht hadden. Mede omdat ze niet met een eigen motor mochten lanceren, waren ze naar Nederland gekomen. Die hadden ze voor drie nullen van de DARE gekocht, zo ging het verhaal. Mooie handel. Daar kan de Navro wat van leren. De omgang met elkaar en ook met de militaire toezichthouders en -coördinatoren ging prettig vonden ze. Het was goed georganiseerd en geregeld. Achteraf bleek de raket van Benjamin brandstof gelekt te hebben. Hierdoor ging de parachute al na 1 seconden af, maar de motor vloog vrolijk verder, alsof er geen probleem had voorgedaan. Waar heb je een neuskegel voor nodig? Zonder kegel kun je ook vliegen. Mooie foto's. Aan het einde van de dag werd nog een teruggevonden raketfragment aangeleverd door bureau Veiligheid van de ASK. Deze was van een vorig lanceerevenement. Met gaatjes in het plastic van en granaatinslag. Er zat nog een ingedeukt CANSAT-blikje bij. Aan het einde van de dag ging het opruimen van de twee tenten en de torens snel. Bijna iedereen hielp mee. De draden werden weer opgerold en alles werd in de bus opgeslagen. Anderhalf uur later stond Pleun in Alblasserdam met de hogedruk spuit de ijzeren onderdelen van de lanceertoren af te spuiten. Iedereen hielp mee om de onderdelen eerst uit de bus te pakken, en na het afdrogen, weer in de bus te leggen. De volgende halte was de bus leeg te ruimen bij het clubhuis. Dat ging snel. Daarop togen we naar „Margrets Corner‟ voor een stevige hap ter afsluiting van de lanceercampagne. 10


Een klein Live-verslag uit de journalistiek die op de TU-boys gericht was: "Gespannen staan ze bij mission control, de tafel met de rode knop, omhoog te turen. Benieuwt of hun raket, de Stratos II, doet wat 'ie deze testvlucht zou moeten doen: loskoppelen van de neuskegel en uitwerpen van de parachute. Na een rokende en suizende lancering -wwwoeeessjjjjjjjj- kruipen de seconden voorbij. Totdat de „Stratos Concept Launcherâ€&#x; weer tevoorschijn komt uit de wolken, keurig bungelend aan een parachute. Gejuich, high fives, omhelzingen en applaus bij het team van de studentenvereniging DARE van de Technische Universiteit Delft. Missie geslaagd, althans deel 1 ervan. De westerlingen zijn deze dag te gast op het artillerie schietkamp (ASK) van Defensie in 't Harde. Een uitstekende plek voor de raketgeleerden in de dop: hoogteverschil zodat de gelanceerde raketten goed gevolgd kunnen worden, maar vooral veel ruimte. Volgens voorzitter Wouter Blom van Delft Aerospace Rocket Engineerind is het de enige plek in Nederland waar voldoende ruimte is voor veilige landingen. Defensie stelt het terrein zo nu en dan beschikbaar voor raketlanceringen. Deze vrijdag worden de Delftse studenten vergezeld door andere raketverenigingen, waaronder Fransen en Belgen. Het schema voorziet in lancering van in totaal tien raketten, waaronder exemplaren van Frans en Belgische makelij. Toch: hoogtepunt van de dag is de Stratos II. Want die moet er uiteindelijk toe leiden dat de raketvereniging haar ambities waarmaakt: uiteindelijk een raket bouwen die tot 100 kilometer hoogte -de ruimte- reikt."

11


Het waren fantastische lanceerdagen. Onze secretaris Kees Jan Groenendijk memoreerde een dag later dat het een fantastische prestatie en fantastische lanceerdagen waren en dat we alweer een goede samenwerking hadden. "Nogmaals de felicitatie van de NAVRO aan het team van de STRATOS II Concept launcher en aan Hein met de Fulgor." Ook werden we door de raket-club van de TU Delft, Dare, van harte bedankt voor de fantastiche samenwerking op de lanceerdagen. "Er zijn vele mooie raketten gelanceerd en ook is er veel mooi video materiaal verkregen." Dat is overigens op YouTube terug te vinden. Groeten van Rob Hendriks aan de Modelbouwclub. www.NAVRO.nl

12


Zo omstreeks half Juli kreeg ik de aanvraag of ik een model wilde bouwen van een bestaand - antiek- motorjacht genaamd Passim. Deze stalen Vooco was 10.20 meter lang en daarmee de grootste van de 8 gebouwde Vooco-kruisers. De opbouw en de binnenbetimmering waren van mahoniehout gemaakt. Ze beschikte over vier tot zes slaapplaatsen, er was een toilet, een salon en een cockpit. De motor was een 4 cilinder Albin van 35 pk met een elektrische starter. In april 1934 werd de “Stern” door De Vries, samen met de IJselmeerkruiser “Elsje” en de baby-motorkruiser “Kikker” op de Hiswa tentoongesteld. Kort daarna werd de “Stern” verkocht. Jaren later, met een nieuwe eigenaar, werd de naam “Zaanolientje”. In 1981 kocht H. Teeken het schip en herdoopte haar in “Passim” wat vrij vertaald betekend; op verscheidene plaatsen voorkomend. Deze bracht het inmiddels als varen erfgoed betitelde scheepje weer geheel terug in de originele staat, een niet geringe klus welke dan ook de nodige tijd vergde. Tot zover een stukje geschiedenis van dit mooie scheepje.

13


Na het nodige overleg tussen opdrachtgever en bouwer (ik dus) werd al snel duidelijk wat de opdracht exact inhield, namelijk: Het bouwen van een statisch model, ongeveer 50 x 15 cm (schaal 1:20) inclusief volledig interieur en een afneembaar roefdak in een tijdsbestek van twee maanden met als opleverdatum 16 Oktober en nu komt het ergste, zonder beschikbare tekeningen o.i.d. dus alles vanaf fotoâ€&#x;s e.d. Na het grondig afstruinen van het WWW kon ik gelukkig een boven aanzicht van de Passim en een spantenplan van een korter zusterschip bemachtigen, en na het verschalen en aanpassen zijn alle spanten uitgetekend op 3,2 cm triplex en uitgezaagd. Ook het dek is op deze manier uit hetzelfde materiaal gemaakt. En na het verlijmen ziet het er dan zo uit, een spantenraam met dek.

14


Vervolgens ben ik begonnen met het bepalen van de hoogte van de twee vloeren en het tekenen en het opmeten en nog eens opmeten van de diverse compartimenten, na controle van dit alles aan de hand van de gelukkig, vele fotoâ€&#x;s en wat kleine aanpassingen ziet het geheel er nu zo uit, alles is nog uitneembaar om verder af te kunnen werken en wordt als laatste pas verlijmd.

Alleen door deze manier van werken kon ik alle zijwanden, banken, stuurstand, keuken en toilet e.d. (zonder tekening !!) volledig op maat maken. De twee vloeren, alle tussen wanden en zijwanden zijn gemaakt van 2 mm vliegtuigtriplex en waar nodig gefineerd, op de vloeren zijn de al dan niet uitneembare luiken op een zelfde manier nagebootst, in een later stadium komen hier de handgrepen nog in.

15


Een foto collage van de diverse stadia van de verdere bouw.

16


Nu het grovere werk van het interieur zo goed als klaar is ben ik ondertussen al begonnen met het beplanken van de romp om te zien of ik overal goed uitkom en alles nog steeds past, ook is er een begin gemaakt aan de standaard.

Tussen het schuren, plamuren, weer schuren, schilderen en wachten tot het droog is door zijn er ettelijke sadomasominifriemelfreubelmodelbouw klusjes gedaan zoals het maken van schilderijtjes, verlichting, inrichting van de stuurstand, bekleden van de diverse zittingen en leuningen van de drie banken, het maken van een wasbakje en toilet enz, enz, enz,

17


Na het aanbrengen van het berghout en de diverse uitlaten op de romp en de kikkers op het dek is deze boven de waterlijn in hoogglans wit gespoten en onder de waterlijn, na het plaatsen van het roer en de slingerkimmen in de originele anti-fauling gezet hier komt later nog een zwarte bies van zoâ€&#x;n 2 mm tussen.

Zoals hierboven is te zien is ook de standaard inmiddels met de boven frees bewerkt en een aantal keren met mahoniebeits gelakt, ook het begin van de overkapping van de stuurstand is goed te zien. Nu de romp en interieur zo goed als klaar waren kon ik verder gaan met wanden van de opbouw, deze waren eerder al gezaagd, op maat gemaakt en diverse keren afgelakt, het was dus alleen nog een kwestie van glaszetten en afwerken met 1 mm voorgelakte glaslatten. Deze laatste zijn met behulp van een pincet verlijmd, ik zal jullie de details verder besparen maar geloof me dat was een K...K...K...

18


Ook de ramen aan de voorzijde van de stuurstand zijn inclusief klapraam op dezelfde manier gemaakt, later is hier de ruitenwisser voor gelijmd, ook de handgrepen aan bak en stuurboord gemaakt van geschilderde nietjes zijn later in de voorgeboorde gaatjes verlijmd. De drie benodigde patrijspoorten zijn door Ger perfect gedraaid uit messing en konden met glas en al zo in de voorgeboorde gaten worden gedrukt. Ook de ankerlier was inmiddels geschilderd en kon dus gemonteerd worden op het voordek, ook de bolders en vlaggen masthouders (voor en achter) zijn inmiddels geplaatst.

19


Het dak boven de stuurstand bestaande uit licht gebogen balken en betimmert met rabatdelen is zo goed als mogelijk nagemaakt en verlijmd met het volgende plaatje als resultaat.

Het dak boven de kajuit was weer een uitdaging op zich, dit loopt namelijk zowel in de lengte als in de breedte enigszins rond en was niet zo eenvoudig in hout te realiseren, dit is dan ook gemaakt van fosforbrons Op maat gemaakt, uitgeklopt, gat erin voor de koekoek, mast voet er op gesoldeerd en aan drie zijden een messing hoekprofiel erop gesoldeerd, gaten geboord voor de handrail en daarna alles in hoogglans wit gespoten. Dit geheel schuift een heel klein stukje onder de ramen van de stuurstand en is op deze manier uitneembaar gemaakt om het interieur beter te kunnen bekijken. Met name het demontabel en dus op de mm nauwkeurig pas maken van dit geheel was toch een niet te onderschatten klus maar ook al zeg ik het zelf, het resultaat mag gezien worden. 20


Mast, koekoek en luik boven de kooi konden nu geplaatst worden evenals tal van andere zaken, zoals gordijnen, brandblussers e.d.

21


Ook de houten naamplaten en vlaggen in de mast en niet te vergeten de navigatieverlichting konden nu gemaakt worden om als laatste te lijmen. Nu het project zijn einde nadert als laatste nog wat sfeerplaatjes zoals het model op 16 Okt 2011 is overgedragen aan een tevreden opdrachtgever.

22


23


Zaterdag 12 November Normaal gesproken mag ik mee helpen aan een klein deel van de voor bereidingen voor zoâ€&#x;n avond, de taak die mij dan werd toebedeeld bestond uit het samen met Maarten, controleren van de mosselen op deuken, scheuren, ernstige lekkage, pokken en baarden. Deze laatste twee moesten dan verwijderd worden, de rest was bij voorbaat al een hopeloze zaak, dit zijn de zogenaamde nogo mosselen. Ditmaal echter stonden Corry en Annemiek waarschijnlijk, al trappelend achter de voordeur te wachten op Peter, na zijn dagje uit naar het Zeeuwse want al op Vrijdagmiddag was 2/3 van de mosselen door de twee 5 ***** koks (of is het kokkinnen ? ) gecontroleerd en Maarten heeft zich dezelfde avond over de rest ontfermd. Er restte mij dus niet veel anders dan op de bewuste zaterdag met nog een aantal leden de tafels op zijn plaats te zetten, de tafellakens uit te vouwen en de tot keuken gepromoveerde werkplaats in orde te maken. Alle benodigde apparatuur en borden en bestek stonden al in het clubgebouw dus we hadden alles met een uurtje wel op zijn plaats staan.

24


Zo rond een uur of vijf kwamen de twee masterchief ‟s binnen en al snel streelden de heerlijkste geuren onze neusvleugels. Zo rond een uur of zes druppelden de eerste deelnemers aan dit betere eet werk zachtjesaan binnen en al snel was het een gezellige drukte. Een klein uurtje later zat het ruim vol met Leden, vergezeld door hun vrouw en kinderen, vriendin, introduce, jeugdleden kortom een gemêleerd gezelschap zoals dat zo mooi heet, met een totaal aantal van zo‟n krappe dertig koppen (zie bladzijde zes). Een mooie ploeg, ga er maar staan: mosselen koken, bakken, biefstuk, schnitzels enz, enz, enz, Annemiek en Corry hakken natuurlijk niet voor het eerst met het bekende bijltje, dus binnen de kortst mogelijke keren stonden er schalen met stokbrood, eigen gemaakte kruidenboter, aardappelsalade en meer van dat soort heerlijkheden op tafel.

25


26


Er is altijd een tijd van komen en een tijd van gaan, en ja‌ jullie zitten helemaal goed, de tijd van gaan was nu gekomen !! Nadat een ieder zich de buik rond had gegeten en het laatste gaatje nog net gevuld kreeg met een heerlijk toetje was de tijd aangebroken om de hele dekselse potten en pannen bende, laat staan de borden, schalen en bestek weer schoon op te leveren. Meestal zijn het dezelfde twee die deze taak op zich nemen, (Nee, ik zou geen namen noemen, Henk en Gerard) Ditmaal echter deed Arie spontaan een stap naar voren op het moment dat er om een vrijwilliger werd gevraagd, er gaat in de wandelgangen echter een verhaal rond dat de rest tegelijkertijd een stap naar achteren deed en Arie dus eigenlijk vrijwilliger is gemaakt, een ieder die ik ernaar vraag zegt dat Arie zelf naar voren stapte, heel vreemd en waar dat verhaal dan weer vandaan mag komen ? Ik heb Joost al gebeld maar die weet het ookniet ? Hoe dan ook met een uurtje zat alles weer in de daarvoor bestemde kratten of dozen en een ieder ging moe ? maar zeker voldaan huiswaarts. 27


Rest mij nog de beide dames te bedanken voor de heerlijke avond en dan spreek ik namens allen: Corrie en Annemiek, BEDANKT !! vr.gr. Hans 28


29

(*) svp. doorhalen wat niet van toepassing is. Dit formulier kunt u inleveren bij een van onze leden of opsturen aan: MBVA, Ruigenhil 58c, 2952 AR Alblasserdam. Mailen kan ook: info@mbva.nl

U kunt ook donateur worden. De kosten van donateurschap (*) € 20,- of € 30,- of een vrije donatie vanaf €20,á € …… per jaar. Na inlevering van het ingevulde formulier ontvangt u van ons een factuur.

Voor slechts € 40,- per jaar bent u al lid van de MBVA en ontvangt u automatisch (6x) ons clubblad ‘De Brulboei’ Op www.mbva.nl kunt u lezen o.a. waar het lidmaatschap voor staat en waar de vaardemo’s gehouden worden.

Handtekening……………………………..

Geboortedatum……………………………………………………

Emailadres…………………………………………………………

Telefoonnummer………………………………………………….

Pc / plaats………………………………………………………….

Adres……………………………………………………………….

Naam……………………………………………………………….

Door het invullen van dit formulier verklaart ondergetekende (*) lid / donateur te willen worden van de MBVA

JA, ik word graag lid / donateur van de Modelbouw Vereniging Alblasserdam

De Brulboei 2011-6  
De Brulboei 2011-6  

De Brulboei is het tweemaandelijks contactorgaan van de modelbouwvereniging Alblasserdam

Advertisement