Issuu on Google+

Cultuur choc. Van werk op het veld naar werk onder de grond. Het is overduidelijk dat de grote meerderheid van de mannen kwamen om te werken in de mijn. De reden waarom Italianen aangenomen werden is niet omdat er geen Belgen waren voor dat werk. Het is omdat de Belgen dat werk niet wouden verrichten. Dat is perfect begrijpbaar. Antonio Marreda schrijft in een brief naar zijn vrouw: « Si l'enfer existe, je l'ai rencontré au fond de la mine »1 De eerste daling in de mijn was de ergste. Geen enkele werker weet wat hem te wachten staat. In de trein naar belgië moest steeds een spreker aanwezig zijn die de Italianen moesten voorbereiden aan het leven en het werk in Italië. Deze versie was veel te mooi om waar te zijn voor de werkers. Oftwel werden ze dus verwitigd door een familielid die al ter plekke is oftwel weten ze niet wat hun te wachten staat. De 'kooi' daalt razend snel naar beneden, er mag geen tijd verloren worden. Beneden is het donker en veel te warm. 'Sommigen zouden vanaf het moment dat ze uit de kooi kwamen een angstanval gekregen hebben. Dezen werden dan waarschijnelijk geexpulseerd.'2 De warmte de overvloed aan geluid van de boormachines, de stof die de longen aanvalt en de constante angst om om te komen door een 'grisou ontploffing' of een instorting. De mijn bazen hebben geen enkele voorbereiding gepland voor de werkers. De enige richtlijnen die ze krijgen komen als ze geluk hebben van een mijner die al langer erkt en die hun taal spreekt. In het begin van de jaren 50', wordt eindelijk een initiatief genomen om de werkers beter voor te bereiden. Zo wordt in 1951 aan elke nieuwe werker twee dagen psychologische en technische opleiding gegeven. De mijn bazen begrijpen dat dit gunstig is voor hun zaak en dus besluiten ze om aan elke werker een tekst te geven als geheugen hulp voor in de mijn. De vertaling in het Italiaans van het reglement staat in het nieuw protocol van het Italo-Belgisch akkoord (5 maart 1954). De immigranten troosten zich door het feit dat ze binnenkort zullen terugkeren in Italië. De bedoeling is: 2-5 jaar geld verdienen, rijk worden, terugkeren naar Italië en dan als een rijke man verder leven met mijn familie. De bedoeling was dus om zo snel mogelijk zo veel mogelijk geld te winnen. Daarvoor gaan sommige tot het extreemste toe. Sommigen gaan zoveel mogelijk werken en twee diensten doen per dag, wat fysiek zeer vermoeiend is. Anderen gaan zo weinig mogelijk eten en zo lang mogelijk in de barakken wonen die zeer goedkoop zijn. 'Sommigen aten 2 eieren per dag om geld te besparen.'3 De Italianen werkten dus zo hard mogelijk en dat ten koste van hun gezondheid. Een helm en botten moesten zelf betaald worden. Om geld te kunnen besparen deden velen dit niet. Het moeilijkste was voor sommigen om zich aan dat levens ritme aan te passen. Vooral voor degenen uit de warme streken van Italië en zij die werkten op het platteland. Je bent het gewoon om de hele dag grond te bewerken in velden onder de zon. En plots moet je de hele dag in het donker zijn en als je naar buiten komt, is het al donker. « Pietro, tu sais ce qui va pas dans ce métier ? C'est un métier de merde parce que quand on arrive à la mine le matin, il fait noir... Et quand on finit et qu'on sort du trou, il fait déjà nuit. C'est ça la vraie misère. Pas voir la lumière. »4 Dit is dus een gigantische verandering en zich zich daar aan aanpassen was zeer moeilijk.

1 2 3 4

P. Tilly, 'Les Italiens de Mons Borinage, une longue histoire', Evo histoire/ JOC Mons, 1996, 183 p. A. Morelli, Siamo tutti neri, des hommes contre du charbon. P. Tilly, 'Les Italiens de Mons Borinage, une longue histoire', Evo histoire/ JOC Mons, 1996, 183 p. S. Salma, 'Marcinelle 1956', casterman, 2012, 242 p.


De herkenning van de Silicose als professionele ziekte. Het werk in de mijn was fysiek zeer moeilijk en gevaarlijk. De meesten zullen dan denken aan accidenten zoals ontplofingen of instortingen. Natuurlijk hebben zulke drama's veel levens gekost maar dat is niet zoveel vergeleken met de ziektes die de mijn meegaf. 800 Italliaanse mijnwerkers zijn in totaal omgekomen door accidenten in de mijn tegen tienduizenden die omkwamen aan ziektes als Silicose beter bekend als stoflong. Het grote probleem was dat deze ziekte


Eindwerk cultuur shock