Issuu on Google+

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΡΕΒΕΝΩΝ - ΕΤΟΣ Β΄ - 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 - ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 23 - ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ: 1 €

βιβλιο θήκη

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Απόψεων

Κων/νος - Δημ. Τσιουμέλας

Μαθητοφρένεια: Τα έξοδα, τα έσοδα, τα χρέη και οι σωτήρες.

Οι ανεξάρτητοι, οι ανένταχτοι και οι προφήτες

σελίδα 2

Αναστασία Παπανικολάου Ο καθηγητής είναι εκπαιδευτικός και όχι στυλίστας Κώστας Αμανατιάδης

Δεν είπε κανείς ότι όλα είναι στραβά. Η αυστηρή κριτική φανερώνει την αγωνία μας για ένα καλύτερο σχολείο.

Το άλογο είναι συνοδοιπόρος του ανθρώπου σελίδα 4

σελίδα 3

Στην έδρα της Ευρωβουλής!

σελίδα 3

Η Χριστίνα Μπαλογιάννη περιγράφει την εμπειρία της από την επίσκεψη στην Ευρωβουλή, στο πλαίσιο του προγράμματος Euroscola. σελίδα 7

Γνωριμία με τη φέτα!

Ψηλά κράτησαμε τη σημαία και για άλλη μια φορά παρελάσαμε με υπερηφάνεια τιμώντας τους ανθρώπους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι. Γιατί οι παρελάσεις δε γίνονται για τους πολιτικούς αλλά για την ιστορία του τόπου μας!

σελίδα 8

σελίδα 5

ΕΙΔΗΣΗ ΣΟΚ! ΤΕΛΗ ΙΟΥΝΙΟΥ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΛΟΓΩ ΕΚΛΟΓΩΝ! Όπως δημοσίευσαν πρόσφατα ΤΑ ΝΕΑ και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ αλλά και επιβεβαιώθηκε προχθές από το Υπουργείο Παιδείας, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις θα διεξαχθούν περίπου στο τέλος Ιουνίου λόγω προκήρυξης εκλογών στις αρχές του μήνα.

σελίδα 3

Μπροστά στα μάτια μας ξεψύχησε αβοήθητο ένα σκυλάκι στο Καστράκι. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό αλλά ένα ακόμα κρούσμα. Ασυνείδητοι υπάνθρωποι ... διασκεδάζουν πετώντας φόλες σε σκυλιά. Να θυμίσουμε ότι το θέμα αυτό είχε απασχολήσει και παλιότερα τον Δήμο Γρεβενών, (δηλητηριασμοί σκύλων αλλά και αρκούδων) κάτι που προκάλεσε τότε την παρέμβαση της περιβαλλοντικής οργάνωσης “Καλλιστώ”. σελίδα 7

Επίσκεψη στο τυροκομείο της ΕΑΣ πραγματοποίησε το πρότζεκτ με θέμα τα Γαλακτοκομικά, όπου και γνώρισε τη διαδικασία παραγωγής του διασημότερου ελληνικού τυριού. Στη συνέχεια μαγείρεψε στα εργαστήρια του ΕΠΑΛ. σελίδα 6

Και επίσημα πλέον η Μαθητοφρένεια και το σχολείο μας είναι κηδεμόνας μιας καφέ αρκούδας από το καταφύγιο του Αρκτούρου. Το όνομα αυτής: Γιωργάκης. Ζυγίζει 240 κιλά και μας περιμένει να τον επισκεφτούμε. σελίδα 8

σελίδα 5


Μαθητοφρένεια ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

2

Τα έξοδα, τα έσοδα, τα χρέη και οι σωτήρες

Αλεξάνδρα Παπανίκου Αρχισυντάκτρια

Π

άρτε μολύβι και χαρτί να κάνετε τις πράξεις ή μάλλον, δε χρειάζεται, τα πράγματα είναι απλά. Η Μαθητοφρένεια τυπώνεται κάθε δεκαπέντε μέρες. Το κόστος 319 ευρώ + ΦΠΑ. Στο μήνα δηλαδή το κόστος είναι 638 ευρώ. Αυτά είναι τα έξοδα. Πάμε τώρα στα έσοδα. Γιατί η εφημερίδα μας δεν είναι ενταγμένη σε κάποιο πρόγραμμα, ούτε χρηματοδοτείται από κάπου, ώστε να καλύπτονται τα έξοδα εκτύπωσης. Έσοδα έχουμε από τους τρεις σταθερούς χορηγούς, τρία φροντιστήρια της πόλης μας. Είναι μαζί μας από την αρχή αυτής της πορείας και τους ευχαριστούμε. Πρόσφατα προστέθηκε στους σταθερούς χορηγούς μας ένα γνωστό bar, το Bull’s eye. Ο ιδιοκτήτης του μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν μαθητής του σχολείου μας. Όλοι μαζί μας ενισχύουν με 160 ευρώ κάθε μήνα. Πρώτη πράξη: 638 - 160 = 478. Η Μαθητοφρένεια τυπώνεται κάθε φορά σε 500 φύλλα. Απ’ αυτά τα 300 περίπου διανέμονται δωρεάν στους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου μας. Τα υπόλοιπα πωλούνται έναντι ενός ευρώ σε διάφορα μέρη της πόλης. Τα έσοδα από τις πωλήσεις κυμαίνονται στα 160-180 ευρώ (υπάρχουν ωστόσο και φορές που λόγω διάφορων παραγόντων οι πωλήσεις είναι πολύ χαμηλότερες). Ας πάρουμε όμως ως δεδομένο το 180. Δεύτερη πράξη: 478 - 180 = 298. Περιστασιακά μας ενισχύουν με διαφημίσεις και χορηγίες διάφορες επιχειρήσεις και μαγαζιά. Δεν είναι κάτι μόνιμο (μια ή δυο καταχωρίσεις), αποτελούν όμως μια προσωρινή ανακούφιση. Στην καλύτερη περίπτωση φτάνουν στα 70 ευρώ. Τρίτη πράξη: 298 - 70 = 228. Και κάπου εδώ σταματάμε. Δεν υπάρχουν άλλα έσοδα. Ο κάθε μήνας

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΡΕΒΕΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΕΚΔΟΣΗΣ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΥΛΗΣ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Δημήτρης Γουσόπουλος Φιλόλογος Δήμητρα Κωσταρέλλου Φιλόλογος Γιώργος Δημητριάδης Πληροφορικός Ματίνα Κυραλέου Πληροφορικός Εβελίνα Πιπέργια Ελένη Χατζηλίου Αλεξάνδρα Παπανίκου Αθηνά Πηλιτζίδου Ανδρέας Λιάμπας Χριστίνα Παπανικολάου Αναστασία Κώττα Μαρία Μπέλλου Μαρία Μπέλτσιου Κέλλυ Κωνσταντινίδου Αθανασία Κριθαριώτη Κων/νος - Δημ. Τσιουμέλας Εύη Νερκίζογλου Ρένια Τσίπη Μάχη Χατζή Κωνσταντίνα Ντόντη Χριστίνα Μπαλογιάννη Θωμαή Φιλιοπούλου

που περνάει αφήνει στην εφημερίδα ένα έλλειμμα της τάξης περίπου των 200 ευρώ. Και τώρα τι κάνουμε; Αρχικά “εκμεταλλευόμαστε” την καλοσύνη του τυπογράφου μας, του κ. Κώστα Τσακνάκη, που δε μας βάζει το μαχαίρι στο λαιμό μόλις αργούμε να τον πληρώσουμε. Όμως το έλλειμμα είναι έλλειμμα. Τι γίνεται λοιπόν; Γίνεται αυτό που πάντα συμβαίνει, όταν μια προσπάθεια αξίζει. Βρίσκονται κάποιοι που ανιδιοτελώς σπεύδουν να βοηθήσουν. Σε τέτοια κατάσταση χρέους (είναι και της μόδας η λέξη) μας βρήκε η γενναιόδωρη προσφορά του Αντιπεριφερειάρχη Γρεβενών κ. Γιώργου Δασταμάνη που ήρθε ως απο μηχανής θεός. Χωρίς πολλά πολλά και με μεγάλη χαρά εκταμίευσε το ποσό των 500 ευρώ για να καλύψουμε (προσωρινά έστω) τα έξοδά μας. Στην κίνηση αυτή προστέθηκε και η απρόσμενη προσφορά του Συλλόγου Αποφοίτων Τάξεως 1988 του 1ου και 2ου Λυκείου, που πρόσφατα σε φιλανθρωπική εκδήλωση που οργάνωσαν είχαν την καλοσύνη να θυμηθούν και εμάς, συνδράμοντας στην προσπάθειά μας με το ποσό των 80 ευρώ. Τους ευχαριστούμε όλους θερμά. Στην πορεία μας ως εφημερίδα εδώ και ενάμιση χρόνο, υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι που μας βοήθησαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Τους έχουμε αναφέρει και παλιότερα και τους έχουμε πάντα στην καρδιά μας. Κλείνοντας να αναφερθώ και σε μια άλλη χορηγία, όχι χρηματική αλλά εξίσου σημαντική. Η εταιρεία σταθερής τηλεφωνίας και ίντερνετ Forthnet από την αρχή της χρονιάς προμηθεύει στο γραφείο της εφημερίδας μας δωρεάν ασύρματη σύνδεση στο ίντερνετ με την υψηλή ταχύτητα των 24 mbs. Η Μαθητοφρένεια είναι σχολική εφημερίδα των μαθητών και των μαθητριών του 2ου Γενικού Λυκείου Γρεβενών. Ο χαρακτήρας της είναι μη κερδοσκοπικός. Τα έξοδα της εφημερίδας καλύπτονται από χορηγίες και διαφημίσεις προϊόντων, επιχειρήσεων ή προσώπων, για τα οποία δεν υπάρχει κάποιο κώλυμα προβολής σύμφωνα με την κείμενη ελληνική νομοθεσία. Κάθε παιδί έχει το απόλυτο δικαίωμα να δημοσιεύσει οτιδήποτε επιθυμεί χωρίς διάκριση και χωρίς λογοκρισία. Δικαίωμα δημοσίευσης έχουν και όλοι οι καθηγητές του σχολείου μας αλλά και μέλη της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας. Οι τυχόν επεμβάσεις στα υπό δημοσίευση κείμενα θα αφορούν την έκτασή τους και μόνο, ανάλογα με το διαθέσιμο χώρο, χωρίς ωστόσο να αλλοιώνεται κατ’ ελάχιστο το ύφος και το περιεχόμενο του κειμένου. Αποκλείονται κείμενα προπαγανδιστικού, υβριστικού ή συκοφαντικού περιεχομένου ή κείμενα που κατά την κρίση της συντακτικής ομάδας δεν τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες ευπρέπειας. Τα άρθρα και τα ρεπορτάζ που δημοσιεύονται στη Μαθητοφρένεια απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους και μόνο, και σε καμιά περίπτωση δε συνεπάγεται ότι αυτή είναι και η θέση της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας ή του επιβλέποντος καθηγητή ή της Διεύθυνσης του σχολείου.

Νταξ ... ψιλο-ετεροχρονισμένη η πρωταπριλιάτικη φάρσα, καθώς η εφημερίδα κυκλοφόρησε στις 2 Απριλίου. Αναφέρομαι βέβαια στην είδηση για αναβολή των Πανελλαδικών Εξετάσεων που υπάρχει στο πρωτοσέλιδο. Προφανώς και δεν ισχύει. Όλα θα γίνουν κανονικά. Μην έχουμε λιποθυμίες!

τι θέλει να πει ... ο ποιητής; Δάσκαλος: Για πες μου Γιώργο, πόσο κάνει 8-8; - Γιώργος: Δεν ξέρω, κύριε. - Δάσκαλος: Για σκέψου λίγο. Αν έχω 8 κεράσια και φάω και τα 8 τι θα μου μείνουν; - Γιώργος: Τα κουκούτσια, κύριε! Στον κινηματογράφο, την ώρα της προβολής, δυο ξανθιές μουρμουρίζουν πολύ έντονα, πράγμα που κάνει τον κύριο από πίσω να διαμαρτυρηθεί: Δεν ακούω τίποτα! τους λέει. Και η ξανθιά: - Κοίτα θράσος! Θέλει να ακούσει και τι λέμε! Η σύζυγος μπαίνει στην κουζίνα και βρίσκει τον άνδρα της να κυνηγάει μύγες. - «Τι κάνεις εκεί;» ρωτάει αυτή. - «Κυνηγάω μύγες» απαντάει αυτός. - «Σκότωσες καμία;» ρωτάει αυτή. - «Αμέ, 3 αρσενικές και 2 θηλυκές» απαντάει αυτός. - Έκπληκτη αυτή ρωτάει. «Πως ξεχωρίζεις τις αρσενικές από τις θηλυκές;!» - Και αυτός απαντάει, «Οι 3 ήταν στη μπύρα και οι 2 ήταν στο τηλέφωνο»

Πήρε το κρίμα στο λαιμό του Στην εποχή του Βυζαντίου, όταν κάποιος πλούσιος καταδικαζόταν να μείνει στη φυλακή είχε το δικαίωμα να βάλει κάποιον άλλον στη θέση του, τον οποίο βέβαια πλήρωνε πλουσιοπάροχα. Φυσικά το δικαίωμα αυτό δεν το είχαν οι βαρυποινίτες, αλλά μόνον όσοι καταδικάζονταν με φυλάκιση το πολύ μέχρι έναν χρόνο. Οι άνθρωποι εκείνοι που δέχονταν να μπουν στη φυλακή στη θέση των πλουσίων καταδικασθέντων ονομάζονταν «κριματάρηδες», επειδή έπαιρναν τα αμαρτήματα των άλλων επάνω τους (κρίμα=αμάρτημα, λάθος) και εξέτιαν αντ’ αυτών την επιβληθείσα από το δικαστήριο ποινή. Από τότε έμεινε στις νεώτερες γενιές η φράση «πήρε το κρίμα στον λαιμό του», για όσους δέχονται να αναλάβουν τις συνέπειες για τα λάθη άλλων.

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΜΠΟΜΠΙΡΑΣ

Τόσο κακό και χαλασμός πήγαν στράφι. Ειρήνη ή Μήτσος ήταν το δίλημμα, και τελικά μας έστειλαν τον Γιωργάκη! Πόσο άκυρο;;;


Μαθητοφρένεια ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

3

ΤΗΣ Ελένης Χατζηλίου Αναστασία Κώττα

Εσύ ως Έλληνας πολίτης τι αισθάνεσαι; Όταν ακούς σχολική παρέλαση τι νιώθεις; Οι παρελάσεις αποτελούν κατάλοιπο φασιστικών καθεστώτων ή μία εκδήλωση τιμής και ευγνωμοσύνης;

Είναι αλήθεια. Κατά καιρούς υπήρξαμε υπέρ το δέον επικριτικοί σ’ ό,τι αφορά την Παιδεία γενικότερα και το σχολείο ειδικότερα. Ωστόσο, εμείς ποτέ δεν πα-

ραλείπουμε τις σημαντικές προσπάθειες και καινοτομίες του σχολείου μας κι όσο συνεχίζουν να υπάρχουν και να εμφανίζονται νέες, δε θα σταματήσουμε να τις επαινούμε. Γιατί κανείς δεν υποστηρίζει ότι όλα στο σχολείο είναι στραβά.

Εσύ ως Έλληνας πολίτης πώς νιώθεις όταν βλέπεις τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να προπηλακίζεται κατά τη διάρκεια της παρέλασης; Αν κάποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί, γιατί πρέπει αποκλειστικά να το κάνει εκείνη τη μέρα και ώρα;

Το σχολείο μας την τελευταία χρονιά έχει δραστηριοποιηθεί και σημειώσει αξιόλογες βελτιώσεις σε όλους τους τομείς. Από πέρυσι κιόλας, λειτουργεί το

γυμναστήριο, εξοπλισμένο με νέα και ακριβά όργανα γυμναστικής. Πρωτότυπη και πρότυπη προσπάθεια για ένα δημόσιο σχολείο. Αναφερθήκαμε εκτενώς σε ολοσέλιδα αφιερώματα. Από τις αρχές της χρονιάς πραγματοποιείται επίσης ενισχυτική διδασκαλία στο χώρο του σχολείου μας. Αρκετοί καθηγητές έχουν προθυμοποιηθεί να διδάσκουν δωρεάν τα απογεύματα σε όποια παιδιά επιθυμούν. Ικανοποιητική ήταν η συμμετοχή τόσο των καθηγητών, όσο και των μαθητών, καθώς η προσπάθεια συνεχίζεται ακόμη. Το προβάλλαμε και το επαινέσαμε. Ο περιβάλλων χώρος του σχολείου περιλαμβάνει πλήρεις αθλητικές εγκαταστάσεις. Πρόσφατα κατέστη λειτουργικό και το σκάμμα, το οποίο μπορεί να καθυστέρησε λιγάκι, αλλά τελικά γέμισε με άμμο. Στα άμεσα σχέδια συμπεριλαμβάνεται και η δημιουργία γηπέδου τένις, για όλους τους λάτρεις του αθλήματος. Ο σχετικός εξοπλισμός (ρακέτες, μπαλάκια, δίχτυ κτλ) έχει ήδη παραγγελθεί. Οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα να εξασκούν τα αγαπημένα τους αθλήματα στο ίδιο το σχολείο! Κλείνω με την εφημερίδα. Μία ακόμη

αξιόλογη προσπάθεια που ανταμείφθηκε. Μαθητές σε συνεργασία με καθηγητές δημιούργησαν αυτό το αποτέλεσμα. Η προσπάθεια σίγουρα δεν πήγε χαμένη, γι' αυτό και συνεχίζουν μέχρι και αυτή τη στιγμή να εκδίδονται φύλλα της ΜΦ, χάρη σε όλους εσάς που με την ανάγνωσή της μας στηρίζετε και συμμετέχετε σε ό,τι κι αν κάνουμε. Αναμφισβήτητα, η ΜΦ υπήρξε λίγο επικριτική μερικές φορές. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν παρατηρούμε και δεν εκτιμούμε τις νέες προσπάθειες και αλλαγές που γίνονται στο σχολείο μας, αντιθέτως συμμετέχουμε σ' αυτές. Η κριτική δεν συνεπάγεται πάντα μίσος. Στη δική μας τουλάχιστον περίπτωση, η

κριτική πηγάζει από την αγάπη και το ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον για την συνεχή βελτίωση και εξέλιξη της λειτουργίας του σχολείου μας. Γιατί το αξίζουμε!

Ροκάς είναι αυτός που σηκώνει ανάστημα! ΓΡΑΦΕΙ Η Μαρία Μπέλτσιου άρα πολλά μουσικά όργανα, χιλιάδες καλλιτέχνες και υπερβολικά πολλά είδη μουσικής ! Και φυσικά ο καθένας υιοθετεί διαφορετικό είδος ανάλογα με τα γούστα του και τα ακούσματά του. Άλλοι είναι της κλασσικής, του ρεμπέτικου, του χιπ χοπ, του ραπ, του λαϊκού, της jazz, της metal άλλοι πάλι είναι του rock! Όμως τι ακριβώς είναι η rock μουσική; Πραγματικά είναι έννοια δύσκολη να την προσδιορίσεις. Εύκολα θα την καταλάβουν αυτοί που ακούν, δύσκολα θα αντιληφθούν πόσο σημαντική είναι οι υπόλοιποι! Λοιπόν, η rock δεν είναι προσωρινή, δεν είναι μια μόδα που θα ξεχαστεί, δεν ξεθωριάζει, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει «νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων». Είναι επανάσταση, αντίδραση στο κατεστημένο, φωνή μέσα στο μαζοποιημένο πλήθος, άρνηση και απόρριψη. Δεν ωραιοποιεί τα πράγματα, τα λέει ακριβώς όπως είναι, ωμά, δεν συμβιβάζεται, τολμά και βγαίνει νικήτρια! Η rock είναι ελευθερία, δεν υπάρχουν καλούπια. Ο κάθε καλλιτέχνης εκφράζεται όπως θέλει. Σου δίνει τους στίχους και βγάζεις το νόημα μόνος σου! Η rock ξεχωρίζει! Οι ηλεκτρικές κιθάρες, τα ντράμς, το μπάσο, τα πλήκτρα δίνουν άλλη αίσθηση στη μουσική. Όμως αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα είναι ο στίχος. Μυστήριος και καυστικός, ρομαντικός και γαλήνιος! Γεμάτος δύναμη και πάθος! Εξωτερικεύει όλα τα συναι-

σθήματα κάθε ανθρώπου σε κάθε χρονική στιγμή και κατάσταση της ζωής του! Γενικά σαν είδος έχει πολλούς θαυμαστές και αντίστοιχα πολλούς κατακριτές! Άλλωστε HATERS GONNA HATE! To θέμα είναι οι “θαυμαστές’’. Όντως είναι αρκετοί αυτοί που ακούνε, παρόλα αυτά ΔΕΝ είναι ροκάδες. Είναι ιεροσυλία ρε, να κάθεσαι στον καναπέ, να κοιμάσαι όρθιος και να απαιτείς να θεωρείσαι ροκάς! Είναι ντροπή να σου τα έχει όλα έτοιμα η μαμάκα και να μου κορδώνεσαι και να το παίζεις κάποιος. Ροκάς δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτός που ξέρει 5-6 rock κομμάτια. Αλλά είναι αυτός που πάει κόντρα και υψώνει ανάστημα! Που δεν δέχεται να τον πατάνε, που όταν τον εκμεταλλεύονται δεν θα κλείσει το στόμα. Αυτός που όταν κάνει λάθος θα το παραδεχτεί. Χρειάζεται θάρρος! Και εννοείται, με την λογική αυτή, και οι αγωνιστές του ‘40 ήταν ροκάδες και ας μην ήξεραν καν τι είναι ηλεκτρική. Ροκάδες είναι οι φοιτητές και οι συνταξιούχοι που κατεβαίνουν σε πορείες μέσα στο χαμό προσπαθώντας να ακουστούν με οποιοδήποτε τρόπο σε μια χώρα που έχει αυτιά και μάτια κλειστά. Για να μην μακρολογούμε, η rock είναι (κατ’ εμέ πάντα) από τα βασικότερα είδη μουσικής. Σου δίνει τόσα πολλά μέσα σε 2-3 λεπτά που διαρκεί ένα κομμάτι. Σε γεμίζει και σε ολοκληρώνει! Μπορεί να μην είναι για όλους και είναι λογικό. Αλλά πραγματικά αξίζει …

Μπορεί να είναι γνωστό ότι οι επίσημοι, οι καθρέφτες του λαού, είναι ανάξιοι, ανίκανοι και προδότες, αλλά κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αμαυρώνει εκείνη την ημέρα. Η παρέλαση δε γίνεται για να τιμήσει τους επίσημους αλλά το γεγονός, την Πατρίδα, την Ιστορία μας. Η παρέλαση είναι μια ένδειξη τιμής και μνήμης σε όσους αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Είναι επίσης ένδειξη ευγνωμοσύνης της νέας γενιάς και υπόσχεσης ότι οι αγώνες των προγόνων μας δεν πήγαν χαμένοι και πως εμείς, η νέα γενιά, είμαστε έτοιμοι να τους μιμηθούμε και να πράξουμε το ίδιο αν κινδυνέψει η πατρίδα μας. Έτσι η νεολαία και ο στρατός με σεβασμό και άψογο παρουσιαστικό παρελαύνει μπροστά από τους επίσημους εκπροσώπους της πολιτείας και τους πολίτες και καταθέτει στεφάνια μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για την τιμή και την αιώνια μνήμη στους πεσόντες προγόνους μας για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Μα, θα μου πείτε, ο θεσμός των παρελάσεων είναι φασιστικό κατάλοιπο. Αλήθεια είναι αυτό. Ωστόσο μικρή σημασία έχει. Η παρέλαση ανήκει πλέον στην παράδοσή μας. Άλλο είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει. Τι εννοώ; Πλέον οι παρελάσεις έχουν γίνει μέρος της παράδοσής μας. Θυμόμαστε τα ένδοξα εκείνα γεγονότα. Για άλλους ωστόσο είναι απλά άλλη μία αργία. Άλλη μια μέρα χωρίς δουλειά. Γνωρίζουμε όμως όλοι γιατί τις ημέρες των παρελάσεων έχουμε αργία; Γνωρίζουμε τι είναι αυτό που τιμάμε με την παρέλαση; Συνήθως αυτές τις μέρες δεν σκέφτεσαι εκείνα τα αξιομνημόνευτα γεγονότα, αλλά σε ποιο καφέ θα αράξεις. Αυτή η νοοτροπία πρέπει να αλλάξει.


Μαθητοφρένεια ΑΠΟΨΕΙΣ

4

● ● ● ● ● ● ● Βιβλιοθήκη

Απόψεων ● ● ● ● ● ● ●

Οι ανεξάρτητοι, οι ανένταχτοι και οι προφήτες

Ο καθηγητής είναι εκπαιδευτικός και όχι στυλίστας

του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ - ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΟΥΜΕΛΑ

της ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ό

λο και περισσότεροι ανεξάρτητοι σκηνοθέτες έλκονται από τη λάμψη του Hollywood και ελάχιστοι απωθούνται. Τέτοιοι «αμαγνήτηστοι» είναι ο Πολάνσκι γιατί τον παγίδευσαν, ο Άλεν γιατί είναι «εμπειρία», ο δικός μας Κακογιάννης γιατί θέλησε να τονίσει τον Έλληνα και πολλοί άλλοι. Άξιος όμως αναφοράς είναι ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Αν και Αμερικάνος θέλησε να φύγει από το Hollywood και να έχει ως έδρα την Αγγλία. Πράγμα παράξενο και ατόλμητο ειδικά στις μέρες μας. Ποιος θα αφήσει τα «ζεστά και άφθονα» δολάρια για άγνωστα μέρη; Έγινε γνωστός μέσω Hollywood με (γνωστότερη) την ταινία ο «Σπάρτακος». Έπειτα όμως έφυγε ανατολικά και γύρισε τα αριστουργήματα «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» και το «Κουρδιστό Πορτοκάλι». Δύο από τις καλύτερες ταινίες all time. Έκανα λοιπόν το εξής. Διάβασα πρώτα το Κουρδιστό Πορτοκάλι σε βιβλίο, του Άντονι Μπούργκες, και έπειτα το είδα σε ταινία. Ήταν ωραία ταινία μπορώ να πω. Αναρωτιέμαι για ποιόν λόγο τη θεωρούν όλοι τρομακτική. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) η ταινία δεν ακολούθησε κατά γράμμα το βιβλίο. Και ενώ περίμενες, για παράδειγμα, τον Άλεξ να διαβάζει βιβλίο στη βιβλιοθήκη (!) τον βλέπεις να ξυλοφορτώνεται κάτω από τη γέφυρα. Ίσως γι’ αυτό το λόγο ο Άρθουρ Κινγκ, αν και ναι μεν έδωσε τα δικαιώματα της δικιάς του «Λάμψης», απογοητεύτηκε (;) από το αποτέλεσμα του Κιούμπρικ και την ξαναγύρισε το 1997, αν δε με απατάει η μνήμη μου, όπως ήταν στο βιβλίο. Το αποτέλεσμα; Μία τετράωρη ταινία και χωρίς τον Νίκολσον να φωνάζει: Heeeeere's Johnny. Αντίθετα, με την Οδύσσεια πρώτα είδα την ταινία και μετά διάβασα το βιβλίο του Άρθουρ Κ. Κλαρκ. Η Οδύσσεια παραμένει μέχρι και σήμερα το ίδιο αινιγματική λόγω της ύπαρξης του μονόλιθου. Αν και πάλι αφήνει κάποια κεφάλαια εκτός, η ταινία συμπληρώνει

το βιβλίο και το βιβλίο την ταινία. Πρώτη φορά το βλέπω αυτό! Οι εικόνες της ταινίας δί��ουν αυτό που λείπει απ’ το βιβλίο ενώ η διευκρίνιση των λεπτομερειών από το βιβλίο ολοκληρώνει την ταινία. Φυσικά από την άλλη στο βιβλίο οι λεπτομέρειες χαλάνε όλο το μυστήριο της ταινίας-από τη μια θες να τις μάθεις όμως μετά νιώθεις … μισός! Ίσως γι’ αυτόν το λόγο ο Κιούμπρικ να αφήνει να αιωρείται ένα μυστήριο και γιατί θέλει να κρατήσει τον θεατή σε εγρήγορση, για τις λεπτομέρειες κυρίως. Το ίδιο συμβαίνει με όλες τις ταινίες του νομίζω. Από την Οδύσσεια πάντως λείπει και το «κιουμπρίστικο» χρώμα της κάμερας. Το ζεστό χρώμα της, σε όλες τις άλλες ταινίες, στην ταινία αυτή μετατρέπεται σε ένα μουντό και κρύο προφίλ. Εξίσου εντυπωσιακή πιστεύω πάραυτα. Τέτοιους σκηνοθέτες χρειαζόμαστε σήμερα και όχι απλά ανθρώπους (ή υποχείρια άλλων ισχυρών) πίσω από μια κάμερα. Και μπορεί το Hollywood να βγάζει ωραίες ταινίες, εκατομμυρίων, με πολλά εφέ κτλ, όμως και οι ανεξάρτητες παραγωγές αντιστέκονται, εφόσον τις προσέξει κάποιος. Άλλωστε πείτε μου πως γίνεται αυτός ο μεγάλος σκηνοθέτης να μην έχει πάρει ένα Όσκαρ; Πήρε για τα εφέ της Οδύσσειας αλλά δεν ήταν η περισσότερη δουλειά δικιά του σ’ αυτό το θέμα. Το ερώτημα είναι: γιατί άραγε; Α, και κάτι τελευταίο. Μια λεπτομέρεια για το τέλος, ίσως άσχετη, ίσως και σχετική. Η ταινία «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» του Κιούμπρικ, η οποία ήταν και το κύκνειο άσμα του (το 1999), έδειχνε κάποιους ανθρώπους σε μια παράξενη «τελετουργία». Σύμπτωση; Και ο Ρομάν Πολάνσκι έκανε το ίδιο με την ταινία του «Ένατη Πύλη» (και αυτή το 1999) με μια πιο «απαράξενη» τελετουργία (ήταν για τον Εωσφόρο). Μήπως οι δύο σκηνοθέτες πίστευαν ότι το 2000 που ερχόταν, μαζί με τη χιλιετία φυσικά, θα γινόταν κάτι σημαντικό; Ή απλώς έτσι το έκαναν;

Κ

αθηγητές. Άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε καθημερινά. Συμβάλλουν στην διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας. Είναι όμως όλοι τους άξιοι να κατέχουν την θέση αυτή; Συμβαδίζει η εικόνα που έχουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους με την άποψη που έχουν σχηματίσει οι μαθητές γι' αυτούς; Όσο παράδοξο και να "ακούγεται" υπάρχουν ακόμη και σήμερα καθηγητές που θεωρούν ότι αποτελούν την αυθεντία και ότι τους δίνεται το δικαίωμα να κρίνουν ασυνείδητα τις προσωπικότητες των μαθητών. Στην πραγματικότητα όμως η μόνη κριτική που δικαιούνται να ασκήσουν στους μαθητές είναι εκείνη που περικλείεται στο μαθησιακό πλαίσιο του σχολείου. Κρίνουν και κατακρίνουν τις πράξεις και τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και αντιδρούμε. Το θέμα είναι όμως ότι ποτέ δεν αναρωτήθηκαν πως τους βλέπουμε εμείς. Λοιπόν, αγαπητοί μας καθηγητές, δεν είστε τέλειοι. Δεν είστε τα κατάλληλα πρότυπα και δεν είναι επιτυχία όπως νομίζετε να καταφέρετε να επιβληθείτε σε 20 εφήβους και να τα βάλετε μαζί τους! Σεβαστέ μου καθηγητή, μάλλον δεν έχεις καταλάβει πως δουλειά σου είναι να αποδοκιμάζεις και να επιδοκιμάζεις τους μαθητές ανάλογα με την επίδοσή τους στο αντικείμενό σου. Δεν είσαι στυλίστας για να κρίνεις την εμφάνισή τους. Χλευάζεις ένα άτομο για το σκουλαρίκι που φορά στη μύτη, δίνεις αποβολή όμως σε ένα άλλο που κοροϊδεύει το ντύσιμό σου. Δε νομίζεις πως θα έπρεπε να αλλάξεις νοοτροπία; Να αποδέχεσαι τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των μαθητών σου, προκειμένου να σε αποδεχτούν και εκείνοι, γιατί μην ξεχνάς δεν μπορείς να απαιτήσεις τον σεβασμό τους προς εσένα, παρά μόνο να τον κερδίσεις! Και όμως υπάρχουν καθηγητές που απαιτούν το σεβασμό από τους μαθητές! Και δεν αναφέρομαι σε κάποιους συγκεκριμένους. Ειρωνεύονται τα πάντα,

Το άλογο είναι συνοδοιπόρος του ανθρώπου

Σ

την όμορφη και μικρή πόλη μας, καθώς γνωρίζετε, έχουμε ένα φημισμένο Ιππικό Σύλλογο. Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1985. Η μεγαλύτερη εκδήλωσή του είναι η ετήσια Πανελλήνια Πορεία αλόγων που ξεκινάει μέρα Παρασκευή και λήγει Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος σε ένα από τα χωριά των Γρεβενών. Πέρυσι είχε την τιμή το χωριό Φιλλιπαίοι να φιλοξενεί την εκδήλωση. Σ' αυτή την εκδήλωση συμμετέχουν σύλλογοι από Καβάλα μέχρι και την Λευκάδα. Η πορεία γίνεται με σκοπό την βαθύτερη ένωση του ανθρώπου με το άλογο. Κάνοντας μία αναδρομή στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε ότι από τα πανάρχαια χρόνια ο άνθρωπος ζούσε μαζί με το άλογο. Δυστυχώς όμως στα χρόνια

μας λίγοι είναι πλέον αυτοί που ασχολούνται με την εκτροφή αυτού του ζώου, καθώς για κάποιους είναι δαπανηρή ή υπάρχει έλλειψη ελεύθερου χρόνου και επαρκούς χώρου. Άλλη πόλη που φημίζεται πανελληνίως για την εκτροφή και την αγάπη για τα άλογα είναι η Σιάτιστα. Είναι μια πόλη που έχει αδιάκοπη επαφή μαζί του από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1974 και λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Ο Ιππικός Σύλλογος δραστηριοποιείται με πολλές εκδηλώσεις όπως πορείες είτε ημερήσιες είτε τριήμερες προς διάφορα μέρη όπως στο μοναστήρι της Ζάβορδας στα Γρεβενά. Άλλη εκδήλωση που πραγματοποιείται στη Σιάτιστα και υπάρχει πλούσια και ποικιλόμορφη

από τον τρόπο ντυσίματος μέχρι και το χτένισμα, τα νύχια και το βάψιμο. Η θέση σου είναι να μας διδάσκεις και όχι να προσπαθείς να μας πείσεις τι είναι καλό για τα δικά σου μάτια, μιας και είσαι λάτρης του καλού και του ωραίου. Εξάλλου είσαι εκπαιδευτικός και όχι στυλίστας! Προφανώς για εσένα καλός είναι ο μαθητής που δεν ανταποκρίνεται μόνο στις απαιτήσεις του σχολείου αλλά που παράλληλα είναι ομοϊδεάτης σου, που πληροί τις προϋποθέσεις της δικής σου ιδεολογίας. Λυπάμαι αλλά αυτού του είδους η κριτική είναι υποκειμενική και άδικη! Στα μάτια των μαθητών σου μη θέλεις να δεις τον εαυτό σου, αλλά να επιθυμείς να αντικρίσεις μαθητές με δική τους ολοκληρωμένη προσωπικότητα και εμπεριστατωμένη άποψη. Για αυτό και εμείς λέμε όχι! Έχουμε διαφορετική άποψη από εσένα, κύριε καθηγητά! Καλός είναι ο μαθητής που διαβάζει και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σχολείου και όχι στις δικές σου στυλιστικές απαιτήσεις! Καλός είναι ο μαθητής που μπορεί να εκφράσει άφοβα την άποψή του και να αποδεχθεί τη διαφορετική άποψη! Και σωστός είναι ο καθηγητής που διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις σε σχέση με την ειδικότητά του και που έχει την ικανότητα να τις μεταδώσει στους μαθητές του. Σωστός είναι εκείνος ο καθηγητής που δεν προσβάλλει την προσωπικότητα του μαθητή του, που δεν επιβάλλει την άποψή του σε αυτόν, αλλά την εκθέτει και τον αφήνει να επιλέξει αν θα την αποδεχτεί ή αν θα την απορρίψει, ανάλογα με τα δικά του πιστεύω. Όμως οφείλουμε να παραδεχθούμε πως δεν είναι όλοι οι καθηγητές το ίδιο. Η συντριπτική πλειονότητα απέχει από τέτοιου είδους “παιδαγωγικές” παρεμβάσεις και παρατηρήσεις. Πρόκειται για τους καθηγητές που κοιτάν να κάνουν τη δουλειά τους και ανησυχούν για τις επιδόσεις μας στα διαγωνίσματα και όχι για τα ρούχα που φοράμε ή το χτένισμα που έχουμε.

του ΚΩΣΤΑ ΑΜΑΝΑΤΙΑΔΗ

συμμετοχή είναι ο αγώνας ταχύτητας που λαμβάνει χώρα στις αρχές Σεπτεμβρίου λίγο πιο έξω από την πόλη. Εκεί τα άλογα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τα καλπαζιάρικα και τα ραβανίσια, ανάλογα με το βηματισμό τους. Επιπλέον χωρίζονται σε στριμμένα, φοράδες και βαρβάτα. Στριμμένα ονομάζονται εκείνα τα άλογα στα οποία αφαίρεσαν το γενετικό όργανο ώστε να μην υπάρχουν ορμόνες και να έχει ήρεμο χαρακτήρα. Φοράδες ονομάζονται τα θηλυκά άλογα και βαρβάτα είναι τα αρσενικά άλογα που έχουν τα γενετικά τους όργανα. Η πιο σπουδαία όμως και μεγαλοπρεπής εκδήλωση του συλλόγου στην οποία συμμετέχουν περίπου 350 καβαλάρηδες με τα άλογά τους γίνεται το

Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Δεκαπενταύγουστο. Εκεί οι καβαλάρηδες ξεκινούν το πρωί καβαλώντας προς την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μικρόκαστρο. Μόλις τελειώσει η Θεία Λειτουργία παίρνουν την εικόνα της Παναγίας και την μεταφέρουν στον Μητροπολιτικό ναό της Σιάτιστας, παρελαύνοντας μέσα από την πόλη. Όλα τα άλογα είναι λαμπρά στολισμένα κάνοντας την πόλη ακόμα πιο όμορφη. Εννοείται ότι ακολουθεί ατελείωτο γλέντι. Πράγματι αποτελεί ανάγκη των καιρών μας η αναβίωση τέτοιων δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στην επανένωση του ανθρώπου μ' αυτό το θαυμάσιο ζώο, που στάθηκε πάντα συνοδοιπόρος του ανθρώπου τόσο σε ευχάριστα όσο και σε δυσάρεστα γεγονότα.


Μαθητοφρένεια ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

5

Με λεβεντιά και χάρη! της Μαρίας Μπέλλου

Αλβέρτος Αϊνστάιν

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Μάχη Χατζή Γιορτή πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο σχολείο μας με αφορμή την 25η Μαρτίου, ημέρα που γιορτάζεται η απελευθέρωση των Ελλήνων από τους Τούρκους. Την επιμέλεια της γιορτής είχαν οι καθηγητές κα. Ντίνα Καραβά και κ. Δημοσθένης Κατσίμπας. Η γιορτή ξεκίνησε με τον ψαλμό Τη Υπερμάχω, διότι την ημέρα της 25ης Μαρτίου γιορτάζεται και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, δηλαδή η χαρμόσυνη είδηση για τον Χριστιανισμό. Έπειτα ακολούθησε το ποίημα «Ο Αστραπόγιαννος» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη σε απαγγελία της μαθήτριας Ελένης Χατζηλίου. Στη συνέχεια τραγούδι από τη χορωδία «Να ‘τανε το ‘21». Η

μαθήτρια Ελένη Καραπά είπε το ποίημα «Η Μπουμπουλίνα» της Μυρτιώτισσας. Το τραγούδι «Θαλασσάκι μου» ακολούθησε από τη χορωδία και έπειτα ο καθηγητής κ. Δημοσθένης Κατσίμπας διάβασε τον πανηγυρικό λόγο για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Ο καθηγητής κ. Ιωάννης Πετκανάς αναφέρθηκε στο ήθος και την προσωπική αξία των αγωνιστών της Επανάστασης μέσα από μια παραστατική ιστορική αφήγηση. Ακολούθησε το «Δέκα παλικάρια» από τη Χορωδία μας και η μαθήτρια Νάγια Σιούλη μας απήγγειλε «Το Ελληνόπουλο» του Βίκτορος Ουγκό. Στη συνέχεια η μαθήτρια Φαίη Δασκαλοπούλου διάβασε απόσπασμα από τους “Ελεύθερους

Πολιορκημένους” του Διονύσιου Σολωμού και ύστερα η χορωδία τραγούδησε το «Ένα παλικάρι 20 χρονών». Η γιορτή συνεχίστηκε με αποσπάσματα από τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη «Είμαστε στο εμείς» από τη μαθήτρια Αλεξάνδρα Καλιαμπάκα, και «Τα αγάλματα» από τη μαθήτρια Δήμητρα Παπαθεοδώρου, ενώ απόσπασμα από το «Καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη μας διάβασε η μαθήτρια Εβελίνα Πιπέργια. Η γιορτή έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο. Ακολούθως αντιπροσωπεία του σχολείου μας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του αγωνιστή της επανάστασης οπλαρχηγού Θεόδωρου Ζιάκα στην πλατεία της πόλης μας. Ανήμερα της Εθνικής Επε-

τείου το σχολείο μας πέρασε σε άψογο σχηματισμό μπροστά από την εξέδρα των επισήμων, τιμώντας έτσι την ένδοξη αυτή στιγμή του Ελληνισμού. Στην παρέλαση συμμετείχαν όλα τα τμήματα και των τριών τάξεων, ενώ την καθοδήγηση είχαν οι γυμναστές του σχολείου μας κ. Θωμάς Χαντάβας και κ. Αποστόλης Τότσικας. Τη σημαία κράτησε ο μαθητής της γ΄ Ανδρέας Ψευτογκάς με παραστάτες τη μαθήτρια Αλεξάνδρα Πολύζου και τον μαθητή Θανάση Κωτσιόπουλο. Από τη β΄λυκείου παραστάτες ήταν η Θέλμα Μιχαλοπούλου και ο Κων/νος Μπραζιώτης, ενώ από την α΄ η Ξένια Ποντίκα. Το ταμπελάκι με την ονομασία του σχολείου μας κράτησε η μαθήτρια της β΄ Ροδούλα Μπουρέλλα.

Αρχικά κάνει καλό στην οργανισμό μας. Είναι ίσως το μοναδικό φάρμακο που θα παίρναμε χωρίς αντίρρηση για να γιατρευτούμε. Ή πιο επιστημονικά ενεργοποιεί την παραγωγή ενδορφινών στον εγκέφαλο, που αποτελούν τα φυσικά μας αντικαταθλιπτικά παυσίπονα με τα οποία μας έχει προικίσει η φύση για την αντιμετώπιση του πόνου και της στεναχώριας. Με μία λέξη το χαμόγελο μας. Το παράθυρο στην ευτυχία μας. Είναι τόσο απλό μα και τόσο δύσκολο ταυτόχρονα να γελάσουμε πραγματικά και πολύ; Να απελευθερωθούμε ουσιαστικά μέσα μας και να αφεθούμε ελεύθεροι; Μερικές φορές φερόμαστε περίεργα, λες και φοβόμαστε να τολμήσουμε αυτή τη διεκδίκηση ουσιαστικά της χαράς που μας αξίζει. Αλλά το μόνο μέσο πραγματικής χαλάρωσης που διαθέτουμε ο καθένας προσωπικά, που μας ξεκουράζει και μας αναζωογονεί χωρίς να απαιτεί χρηματική ανταμοιβή, ή θυσίες, είναι αυτό, το χαμόγελο μας. Πόσο δύσκολο να το καταλάβουμε όμως ... Το γέλιο είναι απαραίτητο σε κάθε γενιά. Από τους γονείς μας, σε εμάς αλλά και σε πολύ μικρότερες ηλικίες, έστω και μια υποτυπώδης γεύση χαμόγελου στα χείλη μας, είναι υπεραρκετή για να φέρει τη γαλήνη και τη ζωντάνια στα πρόσωπά μας. Πέρα από αυτό όμως το γέλιο έχει βαθύτερη αξία. Αισθάνεσαι ζωντανός, σημαντικός, «γεμάτος», γελώντας. Ξεχνάς έγνοιες, προβλήματα και άγχη της καθημερινότητας. Νιώθεις ευφορία, έρχεσαι κοντά στον συνάνθρωπο και φίλο σου, μαθαίνετε να επικοινωνείτε σε διαφορετικό επίπεδο. Οι χαρούμενοι άνθρωποι είναι και ομορφότεροι άνθρωποι ταυτόχρονα. «Λάμπουν» και γι’ αυτό και προσελκύουν εύκολα τους γύρω τους. Ζουν περισσότερο και καλύτερα. Ποιός εξάλλου δεν θα ήθελε να έχει έναν φίλο ή γνωστό του που να τον μεταμορφώνει, να τον αλλάζει σε έναν πραγματικά απαλλαγμένο από συνεχείς αγχωτικές σκέψεις, άνθρωπο; Ιδιαίτερα στη σημερινή δύσκολη και ανταγωνιστική κοινωνία και ζωή, οι στιγμές χαράς και ψυχικής ξεκούρασης είναι ελάχιστες, ίσως μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Δυστυχώς τα χαμόγελα έχουν μειωθεί δραματικά, αφού αντικαθιστώνται από αγωνία και θλίψη, συστατικά λογικά για το αβέβαιο μέλλον. Όμως αν εκλείψει το γέλιο από τις ζωές μας, τα πρόσωπα μας θα μετατραπούν σε γκρίζες και άχρωμες σκιές χωρίς νόημα στο πέρασμα τους. Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Άρα μήπως μετά από όλα αυτά αλλάξουμε έστω και λίγο την φιλοσοφία μας; Λίγο γέλιο, σίγουρα περισσότερη και πιο ποιοτική ζωή. Δεν υπάρχει ζήτημα επιλογής. Ξέρουμε τι ΑΚΡΙΒΩΣ να κάνουμε.


Μαθητοφρένεια ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Γνωριμία με το διασημότερο ελληνικό τυρί! Δυο ενδιαφέρουσες εμπειρίες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα παιδιά της α΄Λυκείου που συμμετέχουν στην Ερευνητική Εργασία με θέμα τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Αρχικά έμαθαν για την παραγωγή της φέτας, του διασημότερου ελληνικού τυριού και στη συνέχεια παρασκεύασαν ορεκτικά και πιάτα με βάση το τυρί.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Κωνσταντίνα Ντόντη

6 Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Τη Δευτέρα 5/3/2012 επισκεφθήκαμε το τυροκομείο της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (Ε.Α.Σ.) που είναι λίγα μόλις μέτρα από τα Τ.Ε.Ι του νομού μας. Φτάνοντας στην Ένωση μας περίμενε ο κ. Βήτας Χαράλαμπος, ο οποίος μας ξενάγησε στο τυροκομείο, μας έδειξε τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή των διαφόρων γαλακτοκομικών προϊόντων και μας μίλησε εκτενώς για την παρασκευή του ελληνικού παραδοσιακού τυριού μας, τη ΦΕΤΑ. Η φέτα είναι ελληνικό προϊόν με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, παρασκευάζεται από τουλάχιστον 70% πρόβειο και το πολύ 30% κατσικίσιο γάλα και όταν την αγοράζουμε πρέπει να προσέχουμε ώστε η συσκευασία να αναγράφει τη λέξη φέτα. Εκτός από το τυρί φέτα, το τυροκομείο παράγει κρέμα γάλακτος, ανεβατό, μπάτζο και μυζήθρα. Δεν λειτουργεί όλο το χρόνο, ξεκίνησε τη διαδικασία της τυροκόμησης στις 20 Δεκεμβρίου και οι εργασίες θα σταματήσουν περίπου στα μέσα Αυγούστου. Ανάμεσα στα άλλα, ο κ. Βήτας μας πληροφόρησε ότι η Ε.Α.Σ προμηθεύεται γάλα μόνο από τα χωριά του νομού μας. Το γάλα αυτό μεταφέρεται από τα χωριά με ειδικά φορτηγά- βυτία και σ’ αυτά γίνονται συνεχείς έλεγχοι με ειδικά μηχανήματα, για την ανίχνευση άλλων προσμίξεων ή αντιβιοτικών. Κατά την επίσκεψη, αντλήσαμε αρκετές πληροφορίες, λύσαμε κάποιες απορίες μας και στο τέλος είδαμε τον χώροψυγείο στον οποίο αποθηκεύουν τα δοχεία με τη φέτα και τα άλλα προϊόντα. Σε κάθε δοχείο αναγράφεται ακριβής ημερομηνία παρασκευής και αριθμός παρτίδας. Επιπλέον, τα δοχεία με τη φέτα, το ανεβατό και τον μπάτζο αναγράφουν τη λέξη AGROCERT, που σημαίνει ότι ο Οργανισμός Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων πιστοποιεί ότι τα προϊόντα αυτά, που είναι προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, παράγονται σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Ακόμη, ο κ. Βήτας μας είπε ότι για τη διατήρηση της καθαριότητας των μηχανημάτων και του

χώρου φροντίζει σχεδόν καθημερινά ο ίδιος. Εκείνος και οι συνεργάτες του προσπαθούν για το καλύτερο για να μην υπάρχουν όσο μπορούν ποιοτικά «ατυχήματα» κατά την παραγωγή, ενώ ταυτόχρονα μεριμνούν για τη σωστή μεταφορά τον προϊόντων τους. Τελειώνοντας την ξενάγησή μας, ευχαριστήσαμε τον κ. Βήτα και τους συναδέλφους του και γυρίσαμε πίσω. Το φαγοπότι Δύο εβδομάδες αργότερα, μετά από αρκετές θα έλεγα προσπάθειες και δυσκολίες που συναντήσαμε, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε μια επίσκεψη στο ΕΠΑΛ του νομού μας για να μαγειρέψουμε πολλές και ξεχωριστές συνταγές που ως βάση έχουν το τυρί. Φτάνοντας μας καλωσόρισε ο κ. Τριμίντζιος Χρήστος, Διευθυντής του Σ.Ε.Κ, ο οποίος μας οδήγησε στο χώρο του εργαστηρίου, μας ξενάγησε, έκανε μια σύντομη αναφορά στη μαγεία της μαγειρικής και μας ευχήθηκε καλή επιτυχία στις συνταγές μας. Χωριστήκαμε σε ομάδες και στη συνέχεια η κάθε ομάδα προσπάθησε να εκτελέσει τη συνταγή που είχε επιλέξει. Στην προσπάθειά μας αυτή βοηθούσαν και οι καθηγητές μας, η κ. Κυραλέου και ο κ. Δημητριάδης. Ο κύριος Δημητριάδης μάλιστα είχε έρθει και με δική του συνταγή έτοιμος να την εκτελέσει. Βέβαια η συνταγή του έμοιαζε αρκετά με τη δική μου και έτσι από πολύ νωρίς ξεκίνησε ένας άτυπος διαγωνισμός μεταξύ μας, είχε αρκετή πλάκα. Η συνταγή ήταν ένα σαγανάκι με φέτα, σουσάμι και μέλι. Η αλήθεια είναι πως ο κ. Δημητριάδης θεωρούσε καλύτερη τη δική του συνταγή, όταν όμως δοκίμασε, άλλαξε γνώμη και αμέσως με ανακήρυξε νικήτρια του άτυπου διαγωνισμού. Αυτό θα πει ανωτερότητα! Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια ο κ. Δημητριάδης μπορεί να μην τα πήγε τόσο καλά σ’ αυτή τη συνταγή, έφτιαξε όμως και ένα ψητό χαλούμι που το συνόδευσε με μαρμελάδα. Πραγματικά ήταν τέλειο, εξαιρετικό, υπέροχο και λίγα λέω. Αν και άνδρας οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι τα πάει καλά με τις συνταγές. Η ομάδα των κοριτσιών έφτιαξε επίσης τυροπι-

τάκια, τα οποία ήταν πολύ πετυχημένα και εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ! Επίσης τα κορίτσια και κυρίως η Άννα Ελευθερίου που το είχε αναλάβει έφτιαξε κάτι υπέροχες φλογέρες με τυρί (ίσως ήταν και το πιάτο που απαιτούσε τον περισσότερο κόπο). Το σίγουρο πάντως είναι ότι έγιναν πεντανόστιμες! Τα αγόρια της ομάδας κουράστηκαν υπερβολικά θα μπορούσα να πω! Αρχικά είχαν να κόψουν τρεις ολόκληρες ντομάτες και να προσθέσουν από πάνω λίγο τυράκι για να κάνουν μπουγιουρντί! Ο κ. Δημητριάδης τους βοηθούσε στην εκτέλεση της συνταγής και τελικά, ΝΑΙ, έγινε τέλειο. Η αλήθεια είναι ότι καταναλώθηκε όπως και τα υπόλοιπα γρήγορα. Επίσης, για να είμαστε δίκαιοι, τα αγόρια της ομάδας ανέλαβαν να εκτελέσουν και μια άλλη συνταγή. Δοκίμασαν να φτιάξουν σαγανάκι! Και όσο και αν σας φανεί παράξενο δεν το «εκτέλεσαν» στα τρία μέτρα, η συνταγή τους ήταν πολύ πετυχημένη, βέβαια έβαλε λίγο το χεράκι της και η κ. Κυραλέου στην επιτυχία. Γενικά όλοι μας διασκεδάσαμε πολύ τη διαδικασία, χαρήκαμε με τις μαγειρικές μας ικανότητες, δεν ξεχάσαμε όμως στο τέλος να πλύνουμε τα σκεύη που είχαμε χρησιμοποιήσει, να καθαρίσουμε τους πάγκους και να αφήσουμε το εργαστήριο όπως ακριβώς μας το παρέδωσαν. Ήταν και αυτός ένας τρόπος για να εκφράσουμε με πράξεις τις ευχαριστίες μας στους υπεύθυνους του Σ.Ε.Κ που μας παραχώρησαν το χώρο τους. Κλείνοντας να ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά το Διευθυντή του Σ.Ε.Κ κ. Τριμίντζιο και όλους τους υπεύθυνους του εργαστηρίου και να ευχηθούμε τέτοια ευκαιρία να μας δοθεί και πάλι και γιατί μας άρεσε και για να αποδείξουμε ότι το project γαλακτοκομικά είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από ό,τι πιστεύουν οι συμμαθητές μας που δε συμμετέχουν σ’ αυτό! Γιατί μπορεί να μας λέτε «τυράκια», αλλά ποιος από εσάς θα έλεγε όχι σ’ ένα σαγανάκι, σε μια τυροφλογέρα, στα ροδοκόκκινα τυροπιτάκια, στο μπουγιουρντί και στο ψητό χαλούμι; Δε χρειάζεται να απαντήσετε, η ερώτηση φυσικά είναι ρητορική!


Μαθητοφρένεια ΡΕΠΟΡΤΑΖ

7

Ένα υπέροχο ταξίδι με 24 μαθητές της Δ. Μακεδονίας ξεκίνησε στις 15 Μαρτίου με προορισμό το Στρασβούργο, την έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ανάμεσά τους και η δική μας Χριστίνα Μπαλογιάννη.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ | Χριστίνα Μπαλογιάννη

Στο άκουσμα του ονόματός μου ως ένα από τα επιλεγέντατυχερά παιδιά του προγράμματος ‘‘Euroscola’’ ένιωσα απίστευτη χαρά αλλά και άγχος, καθώς κανένα δυστυχώς από τα παιδιά του Νομού μου δεν κατάφεραν να περάσουν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να βρίσκομαι αρχικά μόνη ανάμεσα σε 23 άγνωστα παιδιά με τα οποία ωστόσο αργότερα δεθήκαμε ως ομάδα και εξελιχθήκαμε πολύ καλοί φίλοι. Η γνωριμία μας, καταρχήν, έγινε στη συνάντηση που είχαμε στην Κοζάνη με σκοπό την κατανομή μας σε έξι ομάδες διαφορετικών θεμάτων, αποτελούμενες από τέσσερα μέλη, προκειμένου να αναλάβουμε ενεργό δράση σε συνεργασία με τους μαθητές των άλλων χωρών στην ολομέλεια. Μέτα από αυτές τις μέρες προετοιμασίας αναχωρήσαμε στις 15/03 από το αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης με προορισμό αυτό της Φρανκφούρτης. Η επόμενη μέρα ήταν και η σημαντική, καθώς θα συμμετείχαμε στην ημερίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα <<Louise Weiss>. Συγκεντρωθήκαμε αρχικά στη τραπεζαρία του Κοινοβουλίου, όπου και παρουσιάστηκαν οι αποστολές και των 20 χωρών

(500 συνολικά μαθητές και μαθήτριες) και ακολούθως μας έδωσαν το πρόγραμμα της ημέρας. Έπειτα λάβαμε τις θέσεις των Ευρωπαίων βουλευτών, βρισκόμενοι ανάμεσα σε παιδιά άλλων χώρων. Στην αρχή ενημερωθήκαμε από ορισμένους υπεύθυνους για τις λειτουργίες της Ε.Ε καθώς και των θεσμικών της οργάνων. Μετά μπορούσαμε να θέσουμε οι ίδιοι ερωτήσεις που μας απασχολούσαν σχετικά με τη λειτουργία της και τα θέματα των ημερών. Στις 12:45 ακολούθησε γεύμα στην τραπεζαρία του Ε. Κοινοβουλίου στην οποία και δόθηκε το σήμα της έναρξης του <<Eurogame>>. Στο παιχνίδι αυτό έπρεπε να χωριστούμε σε ομάδες των τεσσάρων ατόμων, αποτελούμενες όμως από άτομα διαφορετικής εθνικότητας, και να απαντήσουμε σε 18 ερωτήσεις παντός θέματος διατυπωμένες ωστόσο και σε 18 διαφορετικές γλώσσες! Το θέαμα, αν και είναι περιττό να το πω, ήταν χαοτικό αλλά και διασκεδαστικό, καθώς κάθε ομάδα προσπαθούσε να εντοπίσει κάποιο παιδί που γνώριζε έστω και μία από τις γλώσσες αυτές. Παρόλη εντούτοις τη χαώδη κατάσταση είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε μία πιο ουσιαστική επαφή με τα υπόλοιπα παιδιά μέσω της

χρήσης των ξένων γλωσσών που γνωρίζουμε. Το τέλος του παιχνιδιού πυροδότησε και τον ουσιαστικό λόγο της επίσκεψη μας. Κάθε ομάδα δηλαδή ανάλογα με το γεωμετρικό σχήμα, που αντιπροσώπευε το θέμα που είχε επιλέξει πριν τη μετάβαση της στο Στρασβούργο, συγκεντρώθηκε σε διαφορετική αίθουσα από τις υπόλοιπες, προκειμένου να συζητήσει το θέμα προετοιμασίας της και να καταλήξει σε προτάσεις. Βρεθήκαμε έτσι για ακόμη μία φορά με τους ξένους ομολόγους μας και χωριστήκαμε σε ομάδες των δέκα ατόμων. Στη συνέχεια ορίσαμε υποστηρικτή των προτάσεων μας και επιστρέψαμε όλοι στην κύρια αίθουσα. Εκεί, αφού έγινε η παρουσίαση των θέσεων της κάθε ομάδας και οι ακόλουθες σχετικές ερωτήσεις των παιδιών, έλαβε χώρο η ψηφοφορία τους. Μία άκρως δημοκρατική διαδικασία, καθώς χρησιμοποιήσαμε το ηλεκτρονικό σύστημα ψηφοφορίας. Η ολομέλεια έκλεισε με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του <<Εurogame>> , την απονομή των τιμητικών πλακετών στην νικητήρια ομάδα, η οποία αποτελούνταν και από ένα κορίτσι της αποστολής μας, και με τον ευρωπαϊκό ύμνο

κατά τη διάρκεια του οποίου ο παρουσιαστής κάθε ομάδας κρατούσε μία σημαία διαφορετικής εθνικότητας από τη δικιά του και όλοι μαζί σχημάτιζαν έναν κύκλο. Η παραπάνω διαδικασία μας πρόσφερε αδιαμφισβήτητα ένα σύνολο εμπειριών, που θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μας. Η ολόπλευρη καταρχάς ενημέρωσή μας σχετικά με την Ε.Ε σίγουρα μας έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε καλύτερα το ρόλο της καθώς και το δικό μας ρόλο ως μελλοντικοί Ευρωπαίοι πολίτες. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η γνωριμία μας με νέους άλλων χωρών, και κατ’ επέκταση άλλων πολιτισμών, κατά την οποία μπορέσαμε να ανταλλάξουμε απόψεις πάνω σε θέματα που μας προβληματίζουν και να γίνουμε καλοί φίλοι. Συνειδητοποιήσαμε επιπλέον τη τεράστια σημασία της εκμάθησης ξένων γλωσσών για τη διευκόλυνση της μεταξύ μας επικοινωνίας . Εξαλείφθηκαν επίσης πιθανά μας στερεότυπα και προκαταλήψεις μέσω της αλληλοκατανόησης και της συνεργασίας. Το σημαντικότερο όμως απ’ όλα είναι το συναίσθημα της ενότητας που νιώσαμε. Ειδικά σήμερα που κυριαρχεί το μοντέλο του <<παγκόσμιου χω-

ριού>> και οι επιρροές από τους άλλους λαούς είναι τεράστιες, λόγω των ραγδαίων εξελίξεων της τεχνολογίας, μία ενωμένη Ευρώπη μπορεί να αντισταθεί σε κάθε παράγοντα που προσπαθεί να αλλοιώσει τον πολιτισμό των λαών της. Το πρόγραμμα της εκδρομής μας περιλάμβανε στη συνέχεια το Σάββατο ξενάγηση στην πόλη του Στρασβούργου στην οποία είχαμε ελεύθερο χρόνο και για αγορές. Την επόμενη μέρα περιηγηθήκαμε στις γερμανικές πόλεις, ΜπάντενΜπάντεν και Χαϊδελβέργη. Κατευθυνόμενοι προς το τέλος του μοναδικού αυτού ταξιδιού πήραμε το αεροπλάνο της επιστροφής από το αεροδρόμιο της Στουτγάρδης., παίρνοντας μαζί μας όμως εμπειρίες ζωής, μαγευτικές εικόνες και αξέχαστες στιγμές μίας νέας παρέας πολύ καλών φίλων. Θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που πέρασαν μαζί μας τις τέσσερεις αυτές μέρες και ιδιαίτερα τους συνοδούς καθηγητές μας, κυρίες Βλαχάβα, Χαραβιτσίδου και Ζυγούρη καθούς και τους κυρίους Παλαμά και Σιούλη , που κατάφεραν να <<δαμάσουν>> την εφηβική μας ενέργεια-περιέργεια με χαρά και χιούμορ.

Ασυνείδητοι υπάνθρωποι πετούν φόλες σε σκυλιά

ΡΕΠΟΡΤΑΖ | Θωμαή Φιλιοπούλου

Ένα πλέον σύνηθες φαινόμενο στην πόλη των Γρεβενών είναι οι τετράποδοι φίλοι μας. Πόσοι τους θεωρούν φίλους και πόσοι όχι δεν μπορώ να σας πω με ακριβή νούμερα μπορώ να σας το πω όμως με φθηνές πράξεις. Πριν λίγες μέρες το σχολείο μας (όπως και τα υπόλοιπα) πήγε τον καθιερωμένο του περίπατο στο Καστράκι. Όλα τα παιδιά ανέβαιναν ανέμελα και ορεξάτα για παιχνίδι. Ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά του δημοτικού και γυμνασίου, όπου παίζουν ποδόσφαιρο, κυνη-

γητό, κρυφτό, πιάνουν το έδαφος, πέφτουν χτυπούν, και αντί να ανακαλύπτουν την καλή πλευρά τις φύσης ανακαλύπτουν μπροστά στα πόδια τους ένα νεκρό σκύλο. Όλοι είχαν μαζευτεί πάνω από το πτώμα (κάποια παιδιά μάλιστα πρόλαβαν το άτυχο σκυλί την ώρα που ψυχομαχούσε), άλλοι κορόιδευαν άλλοι στεναχωρήθηκαν, άλλοι ήταν σκεπτικοί (αυτό μπορώ να πω ότι ήταν θετικό). Οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι, δεν είχαμε κάνει κάτι ποτέ για αυτό, για το (οποιοδήποτε) σκυλί που είναι

έξω από την πόρτα μας. Αυτά τα σκυλάκια που με τόση λαχτάρα και όρεξη αγοράζουμε για τα σπίτι μας ή για την αυλή μας και μόλις το βαρεθούμε ή μας κουράσει το κλείνουμε και αυτό από έξω ή το παρατάμε σε κάποιο απόμερο μέρος. Η αιτία θανάτου του σκύλου δεν ήταν ούτε από πείνα, ούτε από διίψα, ούτε από το κρύο, ήταν από φόλα (δόλωμα τροφής που περιέχει ισχυρό δηλητήριο). Η άμεση καταπολέμηση του δηλητηρίου γίνεται με το να προκαλέσετε στο σκύλο εμετό

με εμετικά χάπια, γαλαζόπετρα διαλυμένη σε νερό κ.τ.λ., όχι όμως ξύδι και λάδι, γιατί μπορεί να πεθάνει από αναρρόφηση στους πνεύμονες. Το αναπάντητο ερώτημα - μα ποιος μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο; Μα γιατί το έκανε αφού δεν ενοχλεί κανέναν στο Καστράκι; - ακούστηκε από όλους και την ιδία ερώτηση θα έκανε και ο ‘’δολοφόνος’’, αν ήταν εκεί πάνω. Αυτός ο άνθρωπος όμως μπορεί να βγάλει τον δικό του τον σκύλο βόλτα στο Καστράκι και να έχει την ίδια κατάληξη. Πι-

θανόν το παιδί του να παίζει αύριο πάνω σε αυτά τα χώματα που βρισκόταν ο σκύλος. Γιατί, αν δεν σκέπτεται τα παιδιά των άλλων, τουλάχιστον ας σκεφτεί το δικό του. Πάντως δεν είναι ποτέ αργά για να φροντίσουμε ένα αδέσποτο ζωάκι, δίνοντας το φαγητό που μας περισσεύει ή τουλάχιστον να σκεπτόμαστε πριν να πάρουμε την απόφαση να αποκτήσουμε ένα κατοικίδιο. Είναι μεγάλη ευθύνη, δεν είναι παιχνίδι για να το πετάς μόλις βαρεθείς.


Μαθητοφρένεια ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΕΛΙΔΑ

8

Ω, τι κόσμος, μπαμπά!

Γράφει η Αθανασία Κριθαριώτη

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Ανδρέας Λιάμπας Ούτε μία ούτε δύο ούτε τρεις αλλά 200 ολόκληρες πάπιες έκαναν ξαφνικά την εμφάνισή τους σε κεντρικό αυτοκινητόδρομο της Κίνας, προκαλώντας απίστευτο μποτιλιάρισμα! Οι οδηγοί έμειναν «κάγκελο» από το θέαμα όταν είδαν έναν αγρότη να «παρελαύνει» ατάραχος στη μέση του δρόμου μαζί με τα «ζωντανά» του! Με εντυπωσιακή (η αλήθεια είναι) ικανότητα να πειθαρχεί τον περίεργο αυτό «όχλο», ο αγρότης έδειχνε να απολαμβάνει τον περίπατό του. Τι κορναρίσματα, τι λόγια, τι χειρονομίες, τίποτα δεν έδειχνε να τον επηρεάζει! Έκανε αυτό που ήξερε καλά να κάνει: Μετέφερε το «κοπάδι» του από μια κοντινή λίμνη όπου είχαν πάει για να βοσκήσουν στο αγρόκτημά του. Τόσο απλό! Ένας αγρότης νόμιζε ότι βρίσκεται στην θάλασσα όταν ξύπνησε ένα πρωί και ανακάλυψε χιλιάδες ψάρια στο χωράφι του σε περιοχή της Βρετανίας. Ένα φορτηγό που μετέφερε ψάρια τράκαρε, αναποδογύρισε και 20 τόνοι ψαριών βρέθηκαν στο χωράφι του. Για να καθαριστεί όλο το χωράφι χρειάστηκαν 12 άντρες και 7 ώρες σκληρής δουλειάς. Να μπουν στο βιβλίο Guinness μέσω του Facebook αποφάσισαν δύο αμερικανίδες φίλες και όπως όλα δείχνουν δεν είναι πολύ μακριά από το να τα καταφέρουν! Η Cathy Matthews και η Tracey Hodgson θέλησαν να δημιουργήσουν το post με τα περισσότερα σχόλια στο κοινωνικό δίκτυο! Υποστηρικτές της 107 χρήστες του διάσημου παιχνιδιού της Zynga Frontierville στους οποίους γνωστοποίησαν την προσπάθειά τους! Αμέσως μόλις έγραψε το post οι χρήστες άρχισαν να ποστάρουν σχόλια φτάνοντας τελικά το απίστευτο νούμερο των 1.001.291 comments! Μάλιστα καθένας από τους 107 φίλους της σχολίασε το post περισσότερες από 9.000 φορές! Οι δύο φίλες έχουν ήδη κάνει αίτηση στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Η Μαθητοφρένεια το 'πε και το 'κανε: υιοθέτησε μια αρκούδα από τον Αρκτούρο, συμβάλλοντας έτσι στα έξοδα συντήρησης και διατροφής της για ένα χρόνο. Μπροστάρης στην προσπάθεια αυτή το Β1 (γνωστό πλέον και ως αρκουδότμημα). Οι μαθήτριες Βάγια Γούλα και Φαίη Δασκαλοπούλου συγκέντρωσαν, με έρανο που διενεργήθηκε σε όλα τα παιδιά του σχολείου μας, το απαιτούμενο ποσό των 150 ευρώ. Τα χρήματα στάλθηκαν στον Αρκτούρο και αυτός με τη σειρά του μας έστειλε το Πιστοποιητικό Υιοθεσίας και σχετικό ενημερωτικό υλικό. Η αφίσα του "Γιωργάκη" βρίσκεται από σήμερα στον τοίχο του ... αρκουδοτμήματος, ενώ το λοιπό υλικό στο γραφείο της εφημερίδας μας. Μετά το Πάσχα θα πάμε να τον επισκεφτούμε. Ο Γιωργάκης είναι μια αρσενική αρκούδα, ηλικίας 18 ετών και διαστάσεις: μήκος 1,75, ύψος 1,30, βάρος 240 κιλά. Κατασχέθηκε το 1995 ενώ βρισκόταν στην κατοχή αρκουδιάρη στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Έφερε έντονα σημάδια κακοποίησης: τρυπημένο χείλος, σπασμένα δόντια, παραμορφωμένη μουσούδα και ήταν φανερά υποσιτισμένος. Ύστερα από 2 χρόνια εντατικής περίθαλψης στον Κτη-

νιατρικό Σταθμό, μεταφέρθηκε στο Καταφύγιο του Αρκτούρου. Σύμφωνα με την ταυτότητά του, είναι ένας καλός και φιλικός αρκούδος. Δε δημιουργεί ούτε εμπλέκεται σε καυγάδες με τις υπόλοιπες αρκούδες. Δε διακρίνεται για το θάρρος και τη δύναμή του. Διατηρεί καλές σχέσεις με τις αρκούδες του τμήματός του και ιδιαίτερα με την Ειρήνη και το Μήτσο και τα τελευταία χρόνια με τον νεαρό Κυριάκο. Ο Γιωργάκης είναι ιδιαίτερα κοινωνικός και του αρέσει να κινείται όπου υπάρχει κόσμος. Συχνά κάνει το μπάνιο του στην πισίνα απολαμβάνοντας το παιχνίδι του, ενώ οι εκάστοτε επισκέπτες τον παρατηρούν. Με το προωπικό είναι πιο “ντροπαλός”, χωρίς όμως να δημιουργεί προβλήματα. Ο Γιωργάκης αγαπάει ιδιαίτερα το φαγητό και πάντα έχει όρεξη. Αγαπημένη του τροφή είναι τα φρούτα. Το καλοκαίρι έφαγε αρκετά και αποθήκευσε γρήγορα τις ποσότητες λίπους που χρειάζεται για τον χειμέριο ύπνο. Προτίμησε να κοιμηθεί σε μια από τις τεχνητές φωλιές του Καταφυγίου, αν και στο τέλος του Φθινοπώρου βοήθησε την Ειρήνη στην κατασκευή της κοινής τους φωλιάς.

Μια κοινωνία που παραπαίει και προσπαθεί να βρει ισορροπίες, ισορροπίες που από πολλά χρόνια έχει χάσει και όμως κανείς δεν ανησυχούσε. Σε ποιον τομέα να αναφερθεί κανείς; Στην υγεία, στη δημόσια ασφάλεια, στην οργάνωση των οικονομικών του κράτους ή μήπως στην οργάνωση της εκπαίδευσης; Και αν για όλα τα προηγούμενα θα μπορούσε κανείς να πει πως ένα παιδί 17 ετών δε μπορεί να έχει πλήρη άποψη (σίγουρα όμως έχει καλύτερη από εσάς που μας φτάσατε σ’ αυτά τα χάλια) δεν πρέπει να τολμά να το αμφισβητεί για το εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό τουλάχιστον το έχουμε ζήσει για 11 χρόνια μέχρι στιγμής και πάμε για το 12ο. Γκρίνιες διαρκώς, αλλαγή εκπαιδευτικών συστημάτων και κυρίως των εξεταστικών, αλλαγή ονομασιών των ίδιων πραγμάτων και στο τέλος τίποτα. Αυτή η έρμη η παπαγαλία, η αποστήθιση και το εξεταστικοκεντρικό σύστημα της ελληνικής παιδείας έχει γίνει «σούπα» και καραμέλα στο στόμα του καθενός που θέλει να εντυπωσιάσει. Κανείς ωστόσο δεν το αλλάζει. Γιατί; Η απάντηση για μας είναι πολύ απλή: γιατί οι πολιτικοί που έχουν καταστρέψει τη χώρα δε θα μπορούσαν να «σταθούν» πουθενά, αν οι πολίτες που παρασκεύαζε το σχολείο ήταν άτομα με κριτική ικανότητα και έτοιμα να τους επιβάλουν κυρώσεις με την πρώτη στραβοτιμονιά. Έτσι μας θέλουν, μπούφους και «υπνωτισμένους», ανθρώπους που, αφού για μια ζωή έχουν συνηθίσει στην παπαγαλία, εύκολα στη συνέχεια θα παπαγαλίσουν κατά την προ-

σφιλή τους συνήθεια και θα μεταφέρουν τα λόγια και τα συνθήματά τους σε πολλούς και έτσι οι ομάδες θα γίνουν μάζες και θα δωρίζουν σε τέτοιους πολιτικούς την εξουσία και θα οδηγούν το λαό σαν πρόβατο. Θα τον κάνουν έρμαιο των επιθυμιών και των ορέξεών τους. Και αναρωτιέμαι, σ’ αυτή τη χώρα αντιδρά κανείς ή είμαστε όλοι σε κατάσταση εντατικής και η διατήρησή μας στη ζωή υποστηρίζεται μηχανικά; Μήπως τελικά ως λαός έχουμε πάθει μετάλλαξη των εγκεφαλικών μας κυττάρων ή μήπως τα τελευταία δεν υπάρχουν πια; Είναι αδιανόητο να μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ένα σωρό καινούρια δεινά και εμείς να εξακολουθούμε να παρακολουθούμε από τον καναπέ σαν να πρόκειται για τη ζωή κάποιων άλλων, σα να βλέπουμε ένα κακό θρίλερ και μόλις πατήσουμε το κόκκινο κουμπί της τηλεόρασης η ζωή θα επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Και εδώ φτάνει η δική σας ώρα, κύριοι καθηγητές. Όχι. μη βιάζεστε. δεν έχουμε κάτι μαζί σας, να σας ζητήσουμε μόνο θέλουμε. Τι; Απλά πράγματα: μάθετέ μας να σκεφτόμαστε κριτικά (ακόμα και αν το εκπαιδευτικό σύστημα είναι χάλια σίγουρα μπορείτε να το χειριστείτε αλλιώς), βοηθήστε μας να γίνουμε ενεργοί πολίτες. Προσπαθήστε να μας κάνετε τη νέα γενιά που δε θα δέχεται την αδικία και το ρουσφέτι, την απατεωνιά και τη βία, τον εξευτελισμό της προσωπικότητας αυτών που δεν έχουν μέσο. Είμαστε σίγουροι ότι μπορείτε. Αρκεί να θελήσετε. Η απάθεια και η αποχή είναι μια λύση, η ενεργοποίηση όμως και η δράση ωφελούν και «αγγίζουν» περισσότερο.


Μαθητοφρένεια #23