Page 1

ΔΕΚ Α ΠΕ ΝΘ ΗΜΕΡΗ ΕΦΗ ΜΕΡΙ Δ Α ΤΟΥ 2 ο υ Γ ΕΝΙ ΚΟΥ ΛΥ ΚΕ ΙΟΥ ΓΡΕ Β ΕΝΩ Ν - Ε ΤΟΣ Δ΄ - 1 ΜΑΪΟ Υ 201 4 - ΑΡ ΙΘΜΟ Σ ΦΥΛ ΛΟ Υ: 54 - ΤΙ Μ Η ΦΥΛ ΛΟ Υ: 1 €

mathitofreneia.blogspot.gr

ma8htofreneia@gmail.com

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

ΚΑΤΕΒΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΣ

Σκύβουμε το κεφάλι μας και ντρεπόμαστε για την Ελλάδα ενώ η πραγματική ντροπή είμαστε εμείς. της Δήμητρας Λαζαρίδη

Μια γρήγορη και πεζή καθημερινότητα μέσα απ’ τα gagdets που έχουν γίνει προέκταση των χεριών. Το ίντερνετ που μας ενώνει ή που μας χωρίζει;

2

της Ιφιγένειας Τζιόλα Αυτό είναι καλοσύνη; Όταν όλα έρχονται βολικά, είμαστε αγαπητοί και πρόθυμοι για βοήθεια, μα οποιοδήποτε πρόβλημα πυροδοτεί εκρήξεις κακίας; της Εβελίνας Βάιου

8

3

Αντιπροσωπεία των παιδιών που συμμετείχαν στην παραγωγή της ταινίας που απέσπασε το τρίτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους, παραβρέθηκε στην τελετή απονομής στην Αθήνα.

Ο 18χρονος δεν ξέρει ποια πόρτα να επιλέξει. Και αν η πόρτα κρύβει από πίσω βροχή; Ναι, αλλά αν η βροχή μ’αρέσει; της Θέλιας Παναγιωτίδου 3

5

Δεν πρέπει να κρίνουμε στενόμυαλα και επικριτικά, ούτε να αμφισβητούμε τη δική μας νοοτροπία και να οδηγούμαστε στην ξενομανία. της Χρυσάνθης Παπανίκου 3

Εξαιρετική για άλλη μια φορά η παρουσία των συντακτών της Μαθητοφρένειας, οι οποίοι και διοργάνωσαν μια όμορφη παρουσίαση στο βιβλίο του Μηνά Βιντιάδη “Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη;”

Βullying ή αλλιώς σχολικός εκφοβισμός ένας αμερικάνικος όρος, ένα σίγουρα συνηθισμένο φαινόμενο σε σχολικά περιβάλλοντα. της Χρύσας Μπιρμπίλη

Πάντα υπάρχει χώρος για ανθρωπιά, αρκεί να υπάρχει η διάθεση. της Ιουλίας Τσουκαλά 3

7

5

της Ευαγγελίας Παπαδημητρίου 3

Σπάσε την “οθόνη” του μικρόκοσμου που ίσως και να σε κλείνουν. της Ελπινίκης Νάσιου 7

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκπαιδευτική εκδρομή της Α και Β Λυκείου στην Ιταλία. 6

Με μεγάλη χαρά υποδεχόμαστε τη νέα εκδοτική προσπάθεια από σχολείο της πόλης μας. 5


Μαθητοφρένεια

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

2

Σκύβουμε το κεφάλι μας και ντρεπόμαστε για την Ελλάδα ενώ η πραγματική ντροπή είμαστε εμείς

Δήμητρα Λαζαρίδη Αρχισυντάκτρια

Κ

άθε χώρα έχει κάτι να δώσει, κάτι να δείξει. Αυτό ίσως είναι ο πολιτισμός της, οι παραδόσεις της, η γλώσσα της ακόμα και οι κάτοικοί της. Γενικά καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι κάθε χώρα έχει την δική της ιστορία, που πρέπει να σέβεται και να την εκτιμά με κάθε τρόπο. Η Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι παγκοσμίως γνωστή όχι μόνο για την ιστορία της, τον ήλιο της, τα τοπία της, την θάλασσά της αλλά και για τους φιλόσοφους, τους επιστήμονες και τους αθλητές της. Διαχρονικά όσοι κατάγονταν από την Ελλάδα αισθάνονταν και δηλώνανε πολύ υπερήφανοι. Αυτό δεν ξέρω αν μπορούμε να το πούμε ακόμα και σήμερα. Σίγουρα είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα και νομίζω ότι ο καθένας μας είναι ή τουλάχιστον πρέπει να είναι , αλλά δυστυχώς δεν της δίνουμε τον κατάλληλο σεβασμό που της αξίζει. Πώς μπορώ να λέω ότι είμαι Ελληνίδα/ νας όταν δεν γνωρίζω την ίδια της την ιστορία; Όταν την κλέβω και την εξαπατώ; Όταν την γελοι-

οποιώ και την σατιρίζω, ενώ άλλοι άνθρωποι που ίσως να μην είναι Έλληνες ή Έλληνες που απλά να ζουν στο εξωτερικό να γνωρίζουν και να μιλάνε για την Ελλάδα σαν να είναι ο παράδεισος; Στην πρόσφατη εκδρομή μας στην Ιταλία, επισκεφτήκαμε κάποια από τα ελληνόφωνα χωριά, όπου εκεί αδελφοποιηθήκαμε με ένα σχολείο και γνωρίσαμε τους εκπρόσωπους της ελληνικής κοινότητας (δεν θα μπω σε πολλές λεπτομέρειες, για παραπάνω πληροφορίες περί του ταξιδιού μπορείτε να διαβάσετε το ρεπορτάζ των παιδιών). Και τα παιδιά λοιπόν και οι εκπρόσωποι μάς υποδέχθηκαν θερμά, με εκδηλώσεις που είχαν φυσικά σχέση με την Ελλάδα, αλλά με μία βασική διαφορά. Πρώτη φόρα άκουσα τόσο όμορφα και ειλικρινή λόγια για τον τόπο μου. Πρώτη φορά μπορώ να πω είδα και ένιωσα τόσο περήφανη. Μιλούσαν όλοι με λόγια αγάπης και θλίψης συγχρόνως που χάνεται σιγά-σιγά η ελληνική γλώσσα από εκεί. Άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν αφιλοκερδώς και

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

Δημήτρης Γουσόπουλος Φιλόλογος

ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ

Χριστίνα Παπανικολάου Δήμητρα Λαζαρίδη Θέλια Παναγιωτίδου Βαγγέλης Σπυρίδης

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΥΛΗΣ

Αλεξάνδρα Παπανίκου Χρυσάνθη Παπανίκου Ιφιγένεια Τζιόλα Γλυκερία Μπαλογιάννη Κωνσταντίνα Παλιούρα Εβελίνα Βάιου Ευαγγελία Παπαδημητρίου Ιουλία Τσουκαλά Χριστίνα Μάρκου Μαρίνα Αμανατίδου Ελπινίκη Νάσιου Χρύσα Μπιρμπίλη

ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Θωμαή Γκαντήραγα Νίκος Πετκανάς Αλέξης Στεργιούλας Ιάσωνας Ευαγγελόπουλος Σοφία Καλιαμπάκα

με κάθε τρόπο να κρατήσουν ζωντανό τον ελληνικό πολιτισμό. Μέσα από την άψογη φιλοξενία τους και την ευγνωμοσύνη απέναντι στην ταυτότητα τους, θέλω να πιστεύω πώς όπως εγώ, έτσι και οι υπόλοιποι μαθητές νιώσαμε σεβασμό αλλά και περηφάνια προς την ίδια την πατρίδα μας. Εμείς λοιπόν ως κάτοικοι της ίδιας της Ελλάδας το μόνο που κάνουμε είναι να σκύβουμε το κεφάλι μας στις δυσκολίες και να ντρεπόμαστε για αυτήν ενώ η πραγματική ντροπή είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι θλιβερό το γεγονός να αδιαφορούν όχι μόνο άνθρωποι που έχουν ζήσει όλη τους την ζωή εδώ αδιαφορώντας αλλά περισσότερο εμείς οι νέοι. Σε μας πέφτει ο κλήρος. Πρέπει να σταματήσει επιτέλους αυτήν η ‘ψευτοπερηφάνεια’ , του ό,τι με βολεύει, του ΦΡΑΠΕ και του βαριέμαι. Ας πούμε επιτέλους ένα καληνύχτα στην Ελλάδα του “δεν γίνεται και του δεν μπορώ” και ας πούμε καλημέρα σε αυτήν του “θέλω να προσπαθήσω”.

Η Μαθητοφρένεια είναι σχολική εφημερίδα των μαθητών και των μαθητριών του 2ου Γενικού Λυκείου Γρεβενών. Ο χαρακτήρας της είναι μη κερδοσκοπικός. Τα έξοδα της εφημερίδας καλύπτονται από χορηγίες και διαφημίσεις προϊόντων, επιχειρήσεων ή προσώπων, για τα οποία δεν υπάρχει κάποιο κώλυμα προβολής σύμφωνα με την κείμενη Ελληνική νομοθεσία. Κάθε παιδί έχει το απόλυτο δικαίωμα να δημοσιεύσει οτιδήποτε επιθυμεί χωρίς διάκριση και χωρίς λογοκρισία. Δικαίωμα δημοσίευσης έχουν και όλοι οι καθηγητές του σχολείου μας αλλά και μέλη της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας. Οι τυχόν επεμβάσεις στα υπό δημοσίευση κείμενα θα αφορούν την έκτασή τους και μόνο, ανάλογα με το διαθέσιμο χώρο, χωρίς ωστόσο να αλλοιώνεται κατ’ ελάχιστο το ύφος και το περιεχόμενο του κειμένου. Αποκλείονται κείμενα προπαγανδιστικού, υβριστικού ή συκοφαντικού περιεχομένου ή κείμενα που κατά την κρίση της Συντακτικής Ομάδας δεν τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες ευπρέπειας. Τα άρθρα και τα ρεπορτάζ που δημοσιεύονται στη Μαθητοφρένεια απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους και μόνο, και σε καμιά περίπτωση δε συνεπάγεται ότι αυτή είναι και η θέση της Συντακτικής Ομάδας της εφημερίδας ή του επιβλέποντος καθηγητή ή της Διεύθυνσης του σχολείου.

Αντί για σκίτσο σήμερα μια ωραία και ενδιαφέρουσα επιγραφή που είδαμε στην πρόσφατη επίσκεψή μας στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. Βρίσκεται στο πολιτιστικό κέντρο των Εληνόφωνων της Sternatia. Συγκινητικό ε;

γελάστε ελεύθερα! Έρχεται το ντελίβερι και μου λέει 9. Δίνω δεκαευρω. Μετά ψάχνει 3 ώρες να βρεί ρέστα ενώ έχει την μισή εκκλησία μέσα στο τσαντάκι του. Όοοοοχι καγκουράκο, θα μου δώσεις το ευρω μου, εγώ το 'χω χτίσει το γυράδικο σου!! (Μεγάλη Τετάρτη 16 / 04 / 2014, γήπεδο Τούμπας. Συζήτηση αστυνομικού με οπαδό του ΠΑΟΚ) - Και δε μου λες, πώς βλέπεις σήμερα το ματς; - Τι να σε πω κυρ-αστυνόμε μου, αν έρθει διπλό, σε βλέπω να σχολάς μετά το Πάσχα ...

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΜΠΟΜΠΙΡΑΣ ΣΥΝΘΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

Γιάννης Αντωνιάδης Χρήστος Ζούρτος Βασίλης Βασιλόπουλος

1 ΜΑΪΟΥ

- Ρε συ Γιώργο, έστειλα το παιδί πριν 3 ώρες να πάρει μακαρόνια και δεν έχει γυρίσει ακόμα. Τι να κάνω; - Ξέρω 'γω ... Kάνε φασολάκια ...

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ:

Αγγελία: Ανταλλάσσω κόλλα Α4 με Audi ιδίου τύπου.

48

Πάει ο πακιστανός με την φίλη του την Γιώτα βόλτα. Πάει ένα αμάξι να πατήσει την Γιώτα και του φωνάζει ο πακιστανός: "ΕΕΕ ΠΡΟΣΕΧΕ TOYOTAA!" - Ποιο νησί έχει την καλύτερη ακουστική; - Ηχείος. Ειλικρινά, θα θελα να βρεθώ σε ένα απ’ αυτά τα σχολεία που αναπλήρωσαν τα μαθήματα μέσα στις διακοπές του Πάσχα. Άλλος θα φερε αρνάκι, άλλος σαλάτες, άλλος κρασί. Τέλεια θα ήταν!

ΗΜΕΡΕΣ ΡΗΣΕΙΣ ΣΟΦΩΝ Όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Οι μεγαλύτεροι των θνητών, μα κι οι πιο μικροί. Άνισοι κοινωνικά, άλλοι είναι πλούσιοι κι άλλοι φτωχοί. Αλλά ολόκληρο το ανθρώπινο γένος αγαπάει τα παιδιά του. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ


Μαθητοφρένεια

3

της Ιουλίας Τσουκαλά της Εβελίνας Βάιου

«Δε θυμόμουν τη σελίδα, κύριε». «Δε χτύπησε το ξυπνητήρι». «Με πήραν τηλέφωνο απ’ τη δουλειά, γι’ αυτό δεν ήρθα». Φράσεις απλές, άλλες φορές αυθόρμητες κι άλλες φορές καλοδουλεμένες, ειπωμένες μετά από μπόλικη σκέψη κι επιλογή των κατάλληλων λέξεων.

της Θέλιας Παναγιωτίδου

Πρέπει ν’ αποφευχθεί το ανεπιθύμητο ραντεβού. Πρέπει ν’ αποτρέψουμε την κατσάδα του δασκάλου και τη μουρμούρα των γονιών. Πρέπει να καλύψουμε την οκνηρία και την έλλειψη ισχυρής θέλησης (!) που απαιτεί το να σηκωθούμε απ’ τον καναπέ. Ας μη συζητήσουμε τις θερμίδες που καίμε για ν’ ανοίξουμε το τετράδιο… Με τούτα και με ‘κείνα, καταλήγουμε να περνάμε τη ζωή μας ολόκληρη κρυμμένοι πίσω από δικαιολογίες, προκειμένου να μη φανερωθεί ο φόβος και η ανεπάρκεια που μας χαρακτηρίζει. Και το πρόβλημα δεν προκύπτει από κάτι το ασήμαντο όπως μια μεμονωμένη συνάντηση, αλλά από το γεγονός πως η ανάληψη ευθυνών είναι πια για μας κάτι ξένο και η παραίτηση μας έχει γίνει συντροφιά. Άνθρωποι αρνούνται να κάνουν τη δουλειά τους σωστά, είτε γιατί δεν πληρώνονται πλέον το ίδιο καλά, είτε γιατί βλέπουν πως ο διπλανός τους τη γλιτώνει με λιγότερο κόπο (Τι λέγαμε πριν για τον καναπέ;). Και το χειρότερο έρχεται τη στιγμή που άνθρωπος αρνείται να συμπεριφερθεί σωστά σε άλλον άνθρωπο, επειδή πληγώθηκε κάποτε από έναν τρίτο. Φυσικά και ο κόσμος που ζούμε δεν είναι τέλειος. Η αρετή πολλές φορές δεν ανταμείβεται και η κακεντρέχεια όχι μόνο επικρατεί, αλλά και συχνά επιβραβεύεται. Έτσι λειτουργεί όμως η καλοσύνη; Όταν όλα έρχονται βολικά, είμαστε αγαπητοί και πρόθυμοι για βοήθεια, μα οποιοδήποτε πρόβλημα πυροδοτεί εκρήξεις κακίας; Το ότι έχουμε τη δυνατότητα να μην το κάνουμε είναι αρκετό για να μην προσφέρουμε το παραμικρό; Φυσικά και ο κόσμος που ζούμε δεν είναι τέλειος. Είναι σαδιστής και άκαρδος, κι όποιος δεν το ‘χει καταλάβει θα πονέσει. Ο καθένας όμως από μας έχει υποχρέωση να προσπαθήσει όσο μπορεί, έτσι ώστε να τον αφήσει λίγο καλύτερο απ’ όσο τον βρήκε.

Όλοι οι άνθρωποι το έχουν δοκιμάσει, πρόκειται για ένα αναψυκτικό που έχει σπάσει τα ρεκόρ πωλήσεων, ποιο είναι; Η coca cola φυσικά. Η συνταγή της είναι ένα καλά κρυμμένο μυστικό της ομώνυμης εταιρείας το οποίο γνωρίζουν μόνο πολύ λίγοι υπάλληλοι. Η coca cola βρίσκεται στις ζωές πάρα πολλών ανθρώπων κάθε μέρα, πολλοί από τους οποίους δηλώνουν εθισμένοι με το αναψυκτικό αυτό. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλη γκάμα προσωπικών ιστοριών σχετικά με το πώς επηρεάζει η coca cola τις ζωές των ανθρώπων. Παλαιότερα υπήρχε η φήμη ότι η coca cola περιέχει ναρκωτικά ή ότι μπορεί να λειτουργήσει και ως φάρμακο καθώς θεωρούνταν ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τον πονοκέφαλο. Ωστόσο, όλες αυτές οι φήμες απορρίφτηκαν και το μόνο

που ισχύει είναι ότι η coca cola είναι ένα εύγευστο μη αλκοολούχο ποτό. Παρ’ όλα αυτά, έχει και τα αρνητικά του στοιχεία όπως οι πολλές θερμίδες και η πολλή ζάχαρη ή υποκατάστατο ζάχαρης που περιέχει, το κιτρίνισμα των δοντιών καθώς επίσης μειώνει τη λήψη καλίου, μαγνησίου και βιταμίνης Α του οργανισμού. Η coca cola ήταν είναι και θα είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες με οικονομική ισχύ στον κόσμο και για το λόγο αυτό έχει χαρίσει ένα μεγάλο ποσό που ανέρχεται στα 30 εκατομμύρια δολάρια σε έναν οργανισμό που στοχεύει να βελτιώσει την πρόσβαση σε καθαρό νερό για 2 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αφρική. Με αυτό τον τρόπο η εταιρία αυτή κατάφερε να χαρίσει υγεία, χαρά και ευτυχία σε ανθρώπους που δεν είναι τόσο τυχεροί όσο εμείς.

Ακόμη η εταιρία αυτή έχει δημιουργήσει μια καμπάνια με σκοπό να προσφέρει οικονομική ενδυνάμωση σε πάνω από 5 εκατομμύρια γυναίκες επιχειρηματίες ανά τον κόσμο. Τις βοηθάνε να ξεπεράσουν όλα τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν συχνά οι γυναίκες σε μια επιχείρηση και να επιτύχουν. Λόγω αυτής της καινοτομίας πολλές γυναίκες έχουν πρόσβαση σε επιχειρηματικές δραστηριότητες και σε επαφές με σπουδαίους επιχειρηματίες. Είναι συγκινητικό το ότι μια τόσο μεγάλη επιχείρηση τη σημερινή εποχή που κυριαρχεί ο εγωισμός, το μίσος, η ζήλια και το συμφέρον έχει ασχοληθεί και έχει προσφέρει ένα τόσο μεγάλο έργο στην κοινωνία μας. Εάν όλοι σκέφτονταν με αυτόν τον τρόπο τότε σίγουρα θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο.

ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ότι βρίσκεστε ακριβώς στη μέση ενός κάτασπρου δωματίου με δέκα μαύρες πόρτες. Όλες είναι κλειστές και εσείς δεν ξέρετε τι υπάρχει από πίσω. Προς ποια κατεύθυνση θα πάτε; Και αν η πόρτα που επιλέξετε κρύβει από πίσω της βροχή; Κάπως έτσι νιώθει ο 18χρονος Έλληνας που καλείται να διαλέξει επάγγελμα μετά τις Πανελλήνιες. Και αν αυτό που διαλέξω δεν μου αρέσει; ΥΠΑΡΧΟΥΝ αυτοί που έχουν ένστικτο, ξέρουν σε ποια πόρτα θα πάνε από την πρώτη κιόλας στιγμή που βρέθηκαν στο δωμάτιο. Υπάρχουν αυτοί που ναι μεν θα επιλέξουν την πόρτα που είναι ακριβώς μπροστά τους, αλλά γλυκοκοιτάζουν και την πόρτα λίγο πιο ‘κει. ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ που δεν τους νοιάζει όπου και αν καταλήξουν, γιατί πιθανώς να κουβαλάνε μαζί τους ομπρέλα. Και τέλος, είναι και εκείνοι που όλες οι πόρτες τους φαίνονται ίδιες. Μαύρες κλειστές πόρτες. Δεν έχουν ομπρέλα, δεν έχουν άλλη επιλογή και απλά στέκονται και τις κοιτάνε. Τώρα; Τι πρέπει να κάνει; Αν η πόρτα κρύβει από πίσω τη βροχή; ΖΗΤΑΜΕ από το 18χρονο να αποφασίσει μέσα στα τελευταία 3 χρόνια του Λυκείου με τι θέλει να ασχοληθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή του, χωρίς να του έχουμε δείξει τις επιλογές που έχει. ΔΕΧΕΤΑΙ τις γνώσεις από τα βιβλία χωρίς να καταλαβαίνει πού θα του χρησιμεύσουν, αποστηθίζει την ιστορία, βλέπει τα πειράματα στις εικόνες των βιβλίων και αυτό ήταν. Δίνει Πανελλήνιες και σκίζει τα βιβλία.. ΜΕΤΑ ΤΙ; Είναι ικανός και ώριμος να αποφασίσει τι επάγγελμα θα ακολουθήσει; Πριν ένα μήνα ζητούσε άδεια για να φύγει από το σπίτι. Ξαφνικά πέρασε μια νοητή γραμμή που ονομάζεται Πανελλήνιες και ωρίμασε; Ο 18ΧΡΟΝΟΣ δεν ξέρει ποια πόρτα να επιλέξει γιατί δεν του έχουν πει τι κρύβεται από πίσω. Στο μυαλό του πίσω από την πόρτα ή είναι όλα ίδια, ή αδιάφορα. ΚΙ ΑΝ η πόρτα κρύβει από πίσω βροχή; Ναι, αλλά αν η βροχή μ’αρέσει;


Μαθητοφρένεια

4

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥΣ, ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΣΕ ...

Με μεγάλη χαρά υποδεχόμαστε τη νέα εκδοτική προσπάθεια από σχολείο της πόλης μας. Πρόκειται για το 4ο 12/Θ Δημοτικό Σχολείο Γρεβενών και την υπέροχη εφημερίδα του ΤΕΤΑΡΤΟΜΑΝΙΑ. Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους δασκάλους τους. Ευχόμαστε καλή δύναμη και συνέχεια στην προσπάθειά τους. Αντί άλλου δικού μας σχολίου, αντιγράφουμε από το blog της εφημερίδας (υπεύθυνη η καθηγήτρια πληροφορικής κα. Σπυριδούλα Καρανάτσιου): Μη νομίζετε πως είναι εύκολη δουλειά όλο αυτό! Περάσαμε από πολλά κύματα...τρόπος του λέγειν! Εν ολίγοις, αφού γεννήθηκε η ιδέα, έπρεπε να οργανωθεί ομάδα παιδιών που θα

αναλάμβανε ο κάθε ένας από ένα συγκεκριμένο θέμα για να ασχοληθεί. Αυτό έγινε με την βοήθεια την κ. Κατερίνας Νικολάου, δασκάλας στο σχολείο μας. Τα παιδιά το διασκέδασαν πολύ, ενθουσιάστηκαν, αναζήτησαν στο διαδίκτυο αλλά και στην βιβλιοθήκη του σπιτιού τους, έψαξαν και έμαθαν πως να χειρίζονται καταρχήν την γλώσσα, το λόγο και να δομούν την σκέψη τους ώστε να την αποτυπώσουν σε ένα άρθρο. Νομίζω πως οι μικροί μας δημοσιογράφοι τα κατάφεραν με το παραπάνω!! Ευχαριστώ από καρδιάς όλα τα παιδιά της ΣΤ τάξης για τον ενδιαφέρον που έδειξαν και κυρίως γιατί μας δίνουν συνεχώς το κίνητρο να προσπαθούμε ακόμη περισσότερο για το καλύτερο!


Μαθητοφρένεια

5

ΜΕ ΤΑΞΙΔΙ ΑΣΤΡΑΠΗ, ΚΑΤΕΒΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΙ ΒΓΛΑΛΑΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!

της Χρύσας Μπιρμπίλη

Πραγμαποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία ο 4ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ταινίων Μικρού Μήκους «Ένας πλανήτης… μια ευκαιρία». Τον διαγωνισμό συνδιοργάνωσαν η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής

Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Η Επιτροπή Αξιολόγησης του 4ου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ταινιών Μικρού Μήκους «Ένας πλανήτης… μια ευκαιρία» απένειμε βραβεία και διακρίσεις σε 17 ταινίες μαθητών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι ταινίες που προκρίθηκαν βραβεύτηκαν σε ειδική εκδήλωση στις 9 Απριλίου, στο Συνεδριακό κέντρο της Γενικής Γραμματείας Μέσων Ενημέρωσης. Στην τελετή απονομής βρέθηκε και το σχολείο μας, για να παραλάβει το βραβείο. Οι Ιφιγένεια Τζιόλα, Θωμαή Γκαντήραγα και Γιάννης Σέτζας, ως εκπρόσωποι της ομάδας των παιδιών που δη-

μιούργησε τη βραβευμένη ταινία, με τη συνοδεία του καθηγητή κ. Δημήτρη Τσακστάρα, κατέβηκαν αυθημερόν στην Αθήνα, παρέλαβαν το βραβείο και έβγαλαν μαζί του φωτογραφίες παντού! Μεγάλο μέρος των εξόδων μετακίνησης (με αεροπλάνο φυσικά) κάλυψε η Αντιπεριφέρεια Γρεβενών, δείχνοντας την έμπρακτη στήριξή της στους μαθητές.

Βullying ή αλλιώς σχολικός εκφοβισμός ένας νεοφερμένος αμερικάνικος όρος,ένα σιγουρα συνηθισμένο φαινόμενο σε σχολικά περιβάλλοντα. Σίγουρα σε κάθε σχολείο υπάρχει ένα θύμα εκφοβισμου με θύτες τους ίδιους του τους συμμαθητές. Έχουμε αναρωτηθεί γιατι όμως ο μαθητής-θύτης εξελίσσεται σε θύτη και το θύμα παραμένει θύμα χωρίς να αντιδρά; *** Σε ένα σχολείο, το οποίο αποτελεί μικρογραφία της αυριανής κοινωνίας, πλέον χτίζονται πρότυπα που δεν εξισώνουν αλλα κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους σε αυτούς που χλευάζουν και σε αυτούς που χλευάζονται. *** Σιγουρα σε κάθε σχολείο υπάρχει μια κλίκα απο δημοφιλείς μαθητές που παρενοχλούν είτε με λεκτική είτε με σωματική βία τους συμμαθητές τους, δεν μπορούν να κατανοήσουν το διαφορετικό,το ξένο,το αλλόθρησκο, θεωρούν πως όλοι πρέπει να είναι όμοιοί τους και να αποδέχονται τα πιστεύω τους. *** Ζουμε σε μια χώρα που κατά βάση ειναι ακόμα ξενοφοβική, κάθε τι το διαφορετικό μάς τρομάζει και αντί να το γνωρίσουμε, μάς είναι προτιμότερο να το χλεύασουμε και να το περιθωριοποιήσουμε. Έτσι λοιπόν περιθωριοποιούνται και οι μαθητές-θύματα στα σχολικά προάυλια. *** Ας προσπαθήσουμε όλοι εμεις οι μαθητές να αποβάλουμε κάθε είδους στερεότυπο και προκατάληψη, που τοσα χρόνια κάποιοι άλλοι έχουν εδραιώσει για μας. Ας "χτίσουμε" το σχολείο πάλι από την αρχή, ένα σχολείο ίσων ευκαιριών, ένα σχολείο όπου δεν χωράει η βία,οι υβρείς,ο αποκλεισμός. *** Σίγουρα μπορεί να μην φοράμε όλοι ακριβά ρούχα, να μην είμαστε από την ίδια χώρα ή να μην πιστεύουμε στον ίδιο θεό αλλά σίγουρα υπάρχει κάποιος κοινός παρονομαστής ανάμεσά μας: είμαστε άνθρωποι, είμαστε παιδιά, πηγαίνουμε στο ίδιο σχολείο και είμαστε συμμαθητές. Ας σεβαστούμε λοιπόν το διαφορετικό κι ας μάθουμε μέσα απο αύτο. *** Σε αυτό το άρθρο δεν προσπάθησα μέσα απο στοιχεία και έρευνες να αποδώσω τον όρο Bullying. Προσπάθησα να τον κατανοήσω και εγώ καλυτερα, προσπάθησα να μάθω στο εαυτό μου να δέχεται ό,τι είναι διαφορετικό.


Μαθητοφρένεια

6

ΡΕΠΟΡΤΑΖ | Νίκος Πετκανάς

ΡΕΠΟΡΤΑΖ | Αλέξης Στεργιούλας - Ιάσωνας Ευαγγελόπουλος Από την Κυρική 30 Μαρτίου έως το Σάββατο 5 Απριλίου πραγματοποιήθηκε πολυήμερη εκπαιδευτική εκδρομή της Α' και Β' Λυκείου του σχολείου μας στην Νότια και Κεντρική Ιταλία. Σκοπός αυτής της εκδρομής ήταν η αδελφοποίηση με αντίστοιχο ιταλικό σχολείο. Εκτός αυτού, βέβαια το πρόγραμμα περιλάμβανε περιήγηση σε σπουδαία αρχαιολογικά και σύχρονα μνημεία της πανέμορφης αυτής χώρας. Η άφιξη μας στην Ιταλία έγινε στην επαρχία του Μπάρι με τη θαλάσσια συγκοινωνία τη Δευτέρα κατά τις 12 το μεσημέρι. Αφού ακολούθησε ολιγόλεπτη βόλτα σε κοντινά χωριά το λεωφορείο μάς μετέφερε στο

Λέτσε, όπου και τακτοποιηθήκαμε στο υπερσύγχρονο και πολυτελές ξενοδοχείο TIZIANO. Το βράδυ ακολούθησε επίσκεψη σε ελληνόφωνα χωριά, όπου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε συμπατριώτες που κατοικούν στις συγκεκριμένες περιοχές και να διασκεδάσουμε μαζί τους σε νυχτερινό κέντρο. Ιδαίτερα επίπονη ήταν η μετάβαση μας την επόμενη μέρα στην πρωτεύουσα και "αιώνια" πόλη,τη Ρώμη. Μετά την επίσκεψή μας στο ελληνικό σχολείο και την πραγματοποίηση μουσικών προγραμμάτων από ορισμένους μαθητές των δύο σχολείων, αναχωρήσαμε οδικώς για τον τελικό προορισμό που όλοι περιμέναμε. Η καθυστερημένη άφιξή μας

στο ΗΟΤΕL CRISTOFORO COLOMBO δεν επέτρεψε μία νυχτερινή έξοδο, με τους μαθητές ωστόσο να μένουν απτόητοι και να διασκεδάζουν εντός με ποικίλους τρόπους. Κούραση και πολύ περπάτημα περιείχαν οι δύο επόμενες ημέρες,Τετάρτη και Πέμπτη, με το θετικό πάντως αυτής της υπόθεσης να είναι οι πολλές χρήσιμες γνώσεις που αποκόμισαν τα παιδιά με την επίσκεψη μας στο σήμα κατατεθέν της πόλης Κολοσσαίο και την ξενάγηση σε ένα από τα δημοφιλέστερα μουσεία του πλανήτη, αυτό του Βατικανού. Την τελευταία μέρα κατά τη διάρκεια της αναχώρησης για το λιμάνι του Μπάρι, επισκεφτήκαμε την εντυπωσιακή και

φαντασμαγορική παλιά πόλη της Πομπηίας λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Νάπολη. Τέλος, ανυπόφορο θα χαρακτηρίζαμε το ταξίδι της επιστροφής με πολλούς μαθητές και καθηγητές να παρουσιάζουν στομαχικές διαταραχές, άλλους να προσεύχονται ώστε μη συμβεί κάτι το μοιραίο και άλλους να μαθαίνουν για πρώτη φορά πως φοριέται το σωσίβιο (!!!). Παρά την ταλαιπωρία μας, ουδείς διαφώνησε ότι αυτές οι μέρες ήταν ανεπανάληπτες αφού καθ΄όλη τη διάρκεια της εκδρομής μας διακατείχε ομαδικό πνεύμα το οποίο μας επέτρεψε να πορευτούμε όλοι μαζί χωρίς τη παραμικρή σύγκρουση και το παραμικρό παρατράγουδο. Πάμε ξανά;

Οι Grikani είναι κάτοικοι της Νότιας Απουλίας, στη σημερινή Κάτω Ιταλία, που ομιλούν μία μορφή της ελληνικής γλώσσας, την Γκρίκο. Αυτή διατηρήθηκε σ’ αυτήν την περιοχή εξαιτίας του ισχυρού ελληνικού στοιχείου που προϋπήρχε από τον 8ο και 6ο αιώνα π.Χ. Στην Απουλία λοιπόν η Γκρίκο ομιλείται στα ελληνόφωνα χωριά Calimera, Castriniano dei Greci, Corigliano d’ Otranto, Martano, Martagnano, Sternatia, Zollino. Η ‘’Γκρίκο’’ με ελληνικότατες λέξεις, όπως ampeglia, ancinarea, caridea, tichi, ενώνει τα ελληνόφωνα αυτά χωριά. Στη Sternatia και στο Castriniano dei Greci βρέθηκε και το σχολείο μας με τη διοργάνωση πολυήμερης εκδρομής στα χωριά αυτά, στοχεύοντας στην επικοινωνία με τους εναπομείναντες αδελφούς μας στην κάτω Ιταλία. Ήρθαμε σε άμεση επαφή με τους κατοίκους των χωριών με αυτό το ιδιόμορφο ελληνικό ιδίωμα. Η περιήγησή μας στην κάτω Ιταλία λοιπόν ξεκίνησε με το εγκάρδιο καλωσόρισμα από τα γεροντάκια της Sternatia. Grikani που ομιλούν άπταιστα την Γκρίκο, την πιστεύουν και την αγαπούν. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε την καθολική εκκλησία αλλά και το ελαιοτριβείο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1450 και μοιάζει με τα ελληνικά ελαιοτριβεία της αντίστοιχης εποχής. Κατά τη διαδρομή μας αυτή εντύπωση μας προκάλεσαν οι ελληνικές ονομασίες των δρόμων μέσω των οποίων περιηγηθήκαμε στο χωριό. Αυτό που λατρέψαμε όμως ήταν η εκδήλωση του πολιτιστικού συλλόγου «Η χώρα μας» των ελληνόφωνων της περιοχής. Grikani αλλά και Ιταλοί κάτοικοι του χωριού μάς μίλησαν για την Γκρίκο με θέρμη και σαν ένα κομμάτι της ζωής τους. Τα ποιήματα και τα τραγούδια ήταν εξαιρετικά. Στα ποιήματα, άμεσα συνδεδεμένα με την αρχαία ελληνική παράδοση, κυριαρχούσαν οι ελληνικές λέξεις και είχαν ως θέμα την αγάπη. Στη συνέχεια μεταβήκαμε σε μαγαζί του χωριού, όπου φάγαμε και διασκεδάσαμε. Το φαγητό ήταν μέτριο, κάτι το οποίο ήταν λογικό λόγω της ιδιαιτερότητας της κουζίνας της Κάτω Ιταλίας. Ωστόσο, αν και απογοητευτήκαμε από το φαγητό, ο χορός κάτω-ιταλικών και παραδοσιακών ελληνικών τραγουδιών μας αποζημίωσε και μας διασκέδασε. Με λίγα λόγια, η Sternatia ήταν άμεσα επηρεασμένη από την αρχαία Ελλάδα. Η δεύτερη μέρα μας στην Απουλία συμπεριελάμβανε την επίσκεψη μας στο ελληνόφωνο χωριό, Castriniano dei Greci και συνδυάστηκε με την αδελφοποίηση του σχολείου μας με το αντίστοιχο δικό τους με μια σειρά εκδηλώσεων. Αρχικά ο διευθυντής του ιταλικού σχολείου μίλησε για την Γκρίκο και την πρωτοβουλία του να την εντάξει στα μαθήματα του σχολείου, έτσι ώστε τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τις ρίζες τους. Απαγγέλλοντας στη συνέχεια ελληνικά ποιήματα και τραγουδώντας ελληνικά τραγούδια, τα παιδιά του Castriniano μας έκαναν να καταλάβουμε ότι αγαπούν και θέλουν να διατηρήσουν ακέραιη την Γκρίκο. Τέλος τα τραγούδια και οι χοροί που παρουσίασε το σχολείο μας ανέδειξαν ακόμα περισσότερο τα κοινά στοιχεία Γκρίκο-Ελληνικής γλώσσας. Η αδελφοποίηση ολοκληρώθηκε σε γιορτινό κλίμα δίνοντας όρκους συνάντησης στο μέλλον και καλώντας τα παιδιά του σχολείου του Castriniano στα Γρεβενά, για να ξανασυναντηθούμε.


Μαθητοφρένεια

7

ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΜΦ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΗΝΑ ΒΙΝΤΙΑΔΗ

της Ελπινίκης Νάσιου

ΡΕΠΟΡΤΑΖ | Θωμαή Γκαντήραγα Η Μαθητοφρένεια, οι Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ και το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΚΙΝΗΣΗ - ΠΑΙΧΝΙΔΟΥΠΟΛΗ (Δημ. Πιπέργιας - Σουζάνα Λίτσα) παρουσίασαν σε μια όμορφη εκδήλωση το Σάββατο 5 Απριλίου το νέο μυθιστόρημα του συγγραφέα - δημοσιογράφου Μηνά Βιντιάδη "Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη;".

Η παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε στον ζεστό και φιλόξενο χώρο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης και για αυτό θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Δ/ντη της, κ. Σίμο Ζαγκανίκα, για την παραχώρηση του χώρου. Η βιβλιοπαρουσίαση, ως γνωστόν, οργανώθηκε και παρουσιάστηκε

εξ ολοκλήρου από συντάκτες της Μαθητοφρένειας. Πλήρες ρεπορτάζ αλλά και ολόκληρο το βίντεο της παρουσίασης μπορείτε να βρείτε στο blog της ΜΦ: mathitofreneia.blogspot.com. Εκεί μπορείτε να διαβάσετε και την βιβλιοκριτική από τον καθηγητή φιλόλογο και σύμβουλο έκδοσης της ΜΦ κ. Δημήτρη Γουσόπουλο.

Εκτός από την βιβλιοπαρουσίαση, δυο συντάκτες της ΜΦ, η Χριστίνα Παπανικολάου και η Έλενα Δασκαλοπούλου μαζί με τον συγγραφέα Μηνά Βιντιάδη, μίλησαν στον ραδιοφωνικό σταθμό STAR FM 93.3. Ήταν, κατά γενική ομολογία, μια επιτυχημένη και όμορφη εκδήλωση.

Μάγεψαν το κοινό με τη μουσική και την ερμηνεία τους οι: Εβελίνα Βάιου (φωνή), Ζωή Ευαγγελοπούλου (αρμόνιο - βιολί - φωνή), Βαγγέλης Σπυρίδης (φωνή), Θωμαή Γκαντήραγα (κιθάρα - φωνή) και Ιάσωνας Ευαγγελόπουλος (μπουζούκι). Ομολογουμένως, έκλεψαν την παράσταση!

Ο συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης ρώτησε τις Χριστίνα Παπανικολάου και Έλενα Δασκαλοπούλου για την Μαθητοφρένεια κι αυτές τον ρώτησαν αν τελικά τηγανίζουν πατάτες στον Άρη.

Φόβος η φυλακή των ονείρων σου, ο δολοφόνος των συναισθημάτων σου. Ένα συναίσθημα που, αν δεν καταφέρεις να αποδράσεις, θα είσαι καταδικασμένος στον ίδιο σου τον εαυτό … καταδικασμένος να ζεις σε μια ψεύτικη πραγματικότητα χωρίς να μπορείς να εκφράσεις όλα αυτά που αισθάνεσαι. Όλα αυτά που ποθείς. ### Στην ουσία έχεις νικηθεί και κατατροπωθεί από την ίδια σου τη ζωή…. αν αυτός είναι ο στόχος σου τότε <<ΜΠΡΑΒΟ>>. ### Αν πάλι θέλεις να λέγεσαι ήρωας και να τοποθετείς τα θεμέλια στη ζωή σου, να ονειρεύεσαι και να διαλέγεις αντί να διαλέγεσαι, τότε το μυστικό είναι να μην αφήνεις τους “άλλους” και τον φόβο σου προς αυτούς, να καθορίζουν την ζωή σου. ### Δεν συγχωρείς τον φόβο όταν σου “σκοτώνει” αυτό που αγαπάς μα πιο πολύ δεν συγχωρείς τον εαυτό σου που δεν έκανε τίποτα για να το σώσει. ### Ζήσε, Αγάπα αυτό που κάνεις, αγάπα αυτούς που θες, πες τους το μην το κρατάς για σένα. Χαμογέλα και ονειρέψου, όσο τρελό και αν είναι αυτό που θες. Ονειρέψου πως πραγματοποιείται, πάρε δύναμη απ’ αυτό που νιώθεις στο όνειρο σου και κάνε το αληθινό. ### Σπάσε την “οθόνη” του μικρόκοσμου που ίσως και να σε κλείνουν και άνοιξε τα χέρια σου για να κατακτήσεις τις στιγμές σου, τις ευκαιρίες σου, την ζωή σου. ### Αυτός ο κόσμος είναι πολύ ωραίος. Ειδικά όταν έχεις την πρόθεση να τον δεις πραγματικά και να τον ζήσεις με τρέλα!!!


Μαθητοφρένεια τελ ευ ταί α σ ελίδα

8

ΤΗΣ Ιφιγένειας Τζιόλα

Περπατάς στον δρόμο, μπαίνεις σε καμία καφετέρια, περιμένεις στο ραντεβού την παρέα σου. Κοιτάς γύρω, άνθρωποι σκυμμένοι στα smartphones και στα tablets τους. Μια γρήγορη και πεζή καθημερινότητα μέσα απ’ τα gagdets που έχουν γίνει προέκταση των χεριών. Το ίντερνετ που μας ενώνει ή που μας χωρίζει; Μιλάμε και πληκτρολογούμε ασταμάτητα στο Viber, στο Αsk και στο Facebook. Χαμογελάμε με ένα like και απαντάμε με μανία

της Χρυσάνθης Παπανίκου

ΓΡΑΦΕΙ Η Ευαγγελία Παπαδημητρίου

σε έξυπνα posts και αστεία status. Τα chat παίρνουν φωτιά! Και τα μάτια δεν σηκώνονται από τη μικρή οθόνη. Άνθρωποι μεταξύ ανθρώπων, σιωπηλοί και απορροφημένοι. Full time job διαδικτυακής επικοινωνίας. Και εκεί που αποχωριζόμαστε τον υπολογιστή, κλείνει η πόρτα του σπιτιού και ανοίγει το κινητό με μιας. Το φλερτ έχει πάρει τη μορφή ενός cool stiker στο προσωπικό σου profile. Πιο κοινότυπο πεθαίνει! Βγάζουμε φωτογραφίες για

το Facebook κι φιλοσοφούμε για το Twitter... Στα social media είμαστε φίλοι, κολλητοί, μια μεγάλη, αγαπημένη παρέα και στον δρόμο δεν λέμε ούτε γεια.. Στην κατά πρόσωπο επικοινωνία καταπίνουμε τη γλώσσα μας λες και ξεχάσαμε πάνω στο πληκτρολόγιο το μυαλό μας. Λες και η εικονική γάτα μας έφαγε τη γλώσσα. Στις παρέες και τα καφέ κανείς δεν μιλά με κανέναν. Όλοι κοινοποιούν, κοινοποιούν που είναι, τι κάνουν, τι τρώνε ή τι πίνουν, πόσο

καλά περνούν και σχολιάζουν, ενώ τους χωρίζουν μόλις μερικά εκατοστά. Γιατί είναι σημαντικότερο να πείσεις τη διαδικτυακή κοινότητα για το ότι είσαι cool και μέσα σε όλα, για το πόσο αλάνι είσαι και πόσο καλά περνάς κάθε φορά που βγαίνεις έξω. Είναι μάλιστα τόσο σημαντικό που δεν σε νοιάζει καν να περάσεις πραγματικά καλά. Με τόσα μέσα κοινωνικοποίησης, γίναμε πιο αντικοινωνικοί από ποτέ, πιο ανασφαλείς από ποτέ. Κρυφτήκαμε πίσω από την

ασφάλεια της φωτισμένης οθόνης. Πίσω από φωτογραφίες πειραγμένες με photoshop. Ξεμάθαμε να μιλάμε πραγματικά, με το στόμα, με τα χείλη. Να γελάμε δυνατά, όχι με αυτές τις κίτρινες, στρογγυλές φάτσες που εκφράζουν το γέλιο ή μάλλον το υποβιβάζουν. Και αν καμία φορά επιτρέψουμε στον εαυτό μας να γίνει για λίγο άνθρωπος ξανά, να αποχωριστεί το μηχάνημα, ο ήχος της ειδοποίησης μας επαναφέρει στην πραγματικότητα.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως τα ταξίδια και ο τουρισμός αποτελούν έναν από τους ωραιότερους και ταυτόχρονα ωφέλιμους τρόπους αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου. Ωστόσο,ο τουρίστας δεν στέκεται ποτέ μόνο στην ατελείωτη διασκέδαση με την οποία συνδυάζονται πάντοτε τα ταξίδια και την γνωριμία νέων πολιτισμών και νοοτροπιών. Άμεσο αποτέλεσμα ενός ταξιδιού στο εξωτερικό είναι η αναπόφευκτη σύγκριση της χώρας που επισκεπτόμαστε με την πατρίδα μας.

Τρανταχτές διαφορές που αφορούν τον πολιτισμό και την ιστορία αλλά και διαφορές που φαίνονται μικρές αλλά είναι εκείνες που μας διαχωρίζουν πραγματικά. Όλοι μπαίνουμε στην διαδικασία να συγκρίνουμε πράγματα καθημερινά, απ’ τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Άλλοι λαοί είναι εγκάρδιοι και αυθόρμητοι και σε υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες και κέφι, όπως εμείς οι Έλληνες. Άλλοι πάλι προτιμούν να περιορίζονται σε τυπικότητες και να κράτουν αποστάσεις από τους γύρω

τους. Αυτόείναι καθαρά θέμα νοοτροπίας. Θέμα νοοτροπίας είναι και το πως αντιμετωπίζεται από τους τουρίστες καθώς κι εκείνοι ζούν σε συνθήκες διαφορετικές. Η επίσκεψη λοιπόν σε μια άλλη χώρα μπορεί να μας συναρπάσει και να μας γοητεύσει σε όλους τους τομείς, κάνοντάς μας να νιώσουμε κατώτεροι ως λαός ζηλεύοντας τον τρόπο ζωής τους και θαυμάζοντας την υπεροχή τους στους τομείς που η χώρα μας υστερεί. Δεν αποκλείεται όμως και να απογοητευτούμε από τον

τρόπο που αντιμετωπιστήκαμε και να δημιουργήσουμε έτσι κακή εντύπωση άσχετα με το εάν η χώρα είναι όμορφη και ο πολιτισμός της πλούσιος. Ένα όμως είναι σίγουρο. Δεν πρέπει να κρίνουμε στενόμυαλα και επικριτικά ούτε όμως να αμφισβητούμε την δική μας νοοτροπία και να οδηγούμαστε στην ξενομανία. Ακόμη κι αν νιώθουμε πως είμαστε κατώτεροι των άλλων μπορούμε να επιδιώξουμε το καλύτερο δίχως να αλλιώσουμε την πραγματική μας ταυτότητα.

Aπό το 2003 και μετά ευρεία φήμη απέκτησαν στο χώρο της ποπ ροκ σκηνής οι OneRepublic. Τη συγκεκριμένη χρονιά βασικά οριστικοποιήθηκε το σχήμα με τους Ράιαν Τέντερ - τραγούδι, κιθάρα, πιάνο, Ζακ Φέλκινς - κιθάρα, φωνητικά, Ντριου Μπράουν – κιθάρα, Έντι Φίσερ τύμπανα, κρουστά και Τιμ Μάιερς - μπάσο κιθάρα στο Λος Άντζελες. Το συγκρότημα υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia Records και το 2005 έχοντας ως παραγωγό τον Γκρεγκ Γουέλς ηχογράφησαν τα 2 πρώτα τους τραγούδια. Εν συνεχεία πήγε στην Interscope Records/Mosley Music Group, ενώ το 2007 ο Τιμ Μάιερς φεύγει από το συγκρότημα και αντικαθίσταται από τον Μπρεντ Κατσλ. Μετά τον ερχομό του Μπρεντ Κατσλ το συγρότημα παίζει ζωντανά τραγούδια και κυκλοφορεί το Αpologize. Με πρώτο τίτλο άλμπουμ Dreaming Out Loud και με πρώτα τραγούδια τα ‘’stop and stare’’ και apologize (remix με τη συμμετοχή του Timbaland) γίνονται γνωστοί σε σε Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και γενικότερα στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Αφού ακολούθησαν τα Waking Up (2009) και Native (2013), ερχόμαστε στο σήμερα και στο "If I Lose Myself" το οποίο σημείωσε επιτυχία όχι όμως τόσο μεγάλη όσο αυτή που ονομάζεται "Counting Stars" και έχει ενταχθεί στο νούμερο 2 του US Billboard Hot 100.

Μαθητοφρένεια #54  

Πανελλήνιο βραβείο