Issuu on Google+

2ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΓΡΕΒΕΝΩΝ - 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011 - ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 4 - ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ: € 1

ma8htofreneia@gmail.com

Β ΙΒΛΙΟΘΗΚ Η απόψεων

Η

σελίδα 4

Ιφιγένεια Στεργιούλα >>

Η διπλή φύση της τηλεόρασης

Θανάσης Κωτσιόπουλος >>

Απλές κινήσεις για ένα πιο πράσινο περιβάλλον

Ο βραχνάς του ασύλου

Λευτέρης Πιτένης >>

Οι ευθύνες των μαθητών

Μαρία Μπλαζομύτη >>

Η ψευδαίσθηση της αναγκαιότητας

Αναγνώσματα

√ √ √

Τα χαρτιά, τα γυαλιά, τα μέταλλα, τα πλαστικά δεν είναι σκουπίδια, είναι πρώτη ύλη και ενέργεια, είναι η συλλογή τους προστασία και μια πράξη αγάπης για το περιβάλλον! Ό, τι πετάμε δεν είναι σκουπίδι. Διαβάστε ποια υλικά ανακυκλώνονται και σε ποιους κάδους. Διαβάστε τι μας είπε ο Αντιδήμαρχος καθαριότητας της πόλης μας κ. Γεώργιος Γούλας. • σελίδα 6

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Με αεροπλάνα και βαπόρια ... ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ: ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΠΡΑΓΑ 2009

Στη χρυσή πρωτεύουσα των αυτοκρατόρων! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ••• 3

Γρηγόρης Καρανάσιος Μαθηματικός

>>

Οδοιπορικό στο Γράμμο σελίδα 5

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ >>

Mhpws hrthe h wra na milhsoume ellhnika? σελίδα 2

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ >>

Από αφεντικά γίναμε δούλοι! σελίδα 8

Εικόνες εγκατάλειψης στα πάρκα! Έργα που δεν τελειώνουν ποτέ στο πάρκο Μερά, έλλειψη φροντίδας στο Άλσος Θεοδωρίδη. Τόποι αναψυχής που καταντήσαν δύσχρηστοι και επικίνδυνοι. • σελίδα 7


Μαθητοφρένεια - Δεύτερη Σελίδα

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

2

Mhpws hrthe h wra na milhsoume ellhnika?

Εβελίνα Πιπέργια Αρχισυντάκτρια

K

aneis den amfisvitei thn a3ia ths mhtrikhs mas glossas. Kaneis omws den mporei na paravle4ei oti ayth pernaei mia krish. Gia na leme thn alh8eia oi neoi sthn Ellada mallon den ta pane kala me th mhtrikh tous glossa. Kai auto fainetai apo ton tropo pou epikoinwnoun me tous filous tous grapta. As paradextoume loipon oti ligo polu oloi mas xrhsimopoioume ta ‘agaphmena’ mas greeklish, ki omws den gnorizoume se ti kinduno mporoume na valoume thn paideia, ton politismo mas kai thn paradosh mas. To oti ta nea paidia den 3eroun na milane swsta th mhtrikh tous glossa einai gegonos gi auto kai isws katafeugoun se enan pio asfalh tropo xwris tonous kai xwris ton fovo gia or8ografika la8h.

Epishs oloi prospa8oume na mimh8oume 3ena protupa kai synhthws ginomaste pa8htikoi dektes olwn autwn pou poly apla mas plasaroun ki emeis ta masame xwris thn paramikrh antirish. Giati loipon enas efhvos Ellinas na niw8ei meionektika gia ton politismo tis xoras tou kai na katafeugei se alla protupa fermena apo to e3wteriko? Polu apla an gnwrizame thn a3ia ths glossas mas ara kai thn a3ia tou politismou mas na mhn ais8anomastan pote meionektika. Mhpws h ellhnikh glossa den anedei3e to 8eatro, thn poihsh, thn filosofia kai thn episthmh? Mhpws den egrapsan se auth oi megalyteres proswpikothtes tou arxaiou kosmou? Mhpws den einai grammena se auth ta arxaiotera keimena? H mhpws den epezise meta apo tosous polemous kai

toses epodines periodous? Auth loipon h glossa, h glossa pou toses alles sthrixtikan pano ths, f8eiretai arga alla sta8era e3aitias mas. Ta greeklish exoun pathsei pano ths kai prospa8oun na e3afanisoun mia glossa sthn opoia polla pragmata exoun vasistei. Ta greeklish 3ekinhsan se mia epoxh pou to internet kai ta diafora programmata den yposthrizan ellhnikous xarakthres. Shmera omws kati tetoio den isxyei. Oles oi efarmoges yposthrizoyn kanonikotata ta ellhnika. Poios loipon o logos xrhshs tous? Giati na xrhsimopoioume kati pou apla einai moda kai oxi anagkh, ap th stigmh malista pou strefetai enantion ths idias mas ths glossas? Kai nai, isws twra kaneis den pairnei sta sovara th shmantikothta autou tou kin-

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ

Ε

ΓΡΙΦΟΣ

Ένας εξερευνητής έχει βρεθεί σε μία ζούγκλα που κατοικείται από δύο φυλές ιθαγενών. Η πρώτη φυλή αποτελείται από φιλήσυχους ιθαγενείς οι οποίοι λένε πάντα την αλήθεια. Η δεύτερη φυλή αποτελείται από ανθρωποφάγους που λένε πάντοτε ψέματα. Κατά τα άλλα είναι απολύτως όμοιοι. Τρέχοντας για να ξεφύγει από ένα λιοντάρι που τον κυνηγούσε, βρέθηκε μπροστά σε ένα σταυροδρόμι του οποίου, όπως γνώριζε, ο ένας δρόμος οδηγούσε στο χωριό των φιλήσυχων και ο άλλος στο χωριό των ανθρωποφάγων. Δεν μπορούσε όμως να θυμηθεί ποιος δρόμος οδηγεί πού. Μπροστά στο σταυροδρόμι καθόταν ένας ιθαγενής μιας εκ των δύο φυλών. Ο εξερευνητής είχε χρόνο να του κάνει μόνο μία ερώτηση. Τι θα τον ρωτήσει για να οδηγηθεί στο χωριό των φιλήσυχων ιθαγενών; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα τον ρωτήσει "Ποιος δρόμος οδηγεί στο χωριό σου;" και όπου του δείξει θα πάει.

Ένα πρωί μια μαμά πάει να ξυπνήσει το γιο της. - Ξύπνα, αγόρι μου. Είναι ώρα να πας σχολείο - Γιατί μωρέ μαμά; Δε θέλω να πάω! - Πες μου δυο λόγους γιατί δε θέλεις να πας. - Τα παιδιά δε με χωνεύουν και οι καθηγητές με μισούν. Να γιατί! - Αυτός δεν είναι λόγος να μη θες να πας σχολείο. Έλα, σήκω να ετοιμαστείς - Πες μου εσύ δυο λόγους γιατί πρέπει να πάω στο σχολείο. - Λοιπόν... ένας λόγος: Είσαι 52 ετών. Κι ένας δεύτερος; Είσαι ο Διευθυντής!

dynou alla se liga xronia 8a fanei oti to la8os htan diko mas kai isws einai arga gia na to dior8wsoume. ίμαι σίγουρη ότι η πλειονότητα των συνομηλίκων μου -λίγο πολύ- διάβασε άνετα όσα εδώ γράφω. Οι κάπως μεγαλύτεροι μάλλον αντιμετώπισαν πρόβλημα, και μερικοί ίσως δεν μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν αυτή την ακαταλαβίστικη γραφή. Αυτό αποδεικνύει δύο πράγματα, πρώτον ότι όντως υπάρχει το περιβόητο χάσμα των γενεών και δεύτερον (και σπουδαιότερον) ότι πρέπει να προστατέψουμε την υπέροχη γλώσσα και γραφή μας, για να μην καταντήσουμε να συνεννοούμαστε με αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα.

Η λύση στο γρίφο του προηγούμενου φύλλου: Ο Γερμανός έχει το ψάρι! (Ε, αφού και ο Einstein Γερμανός ήταν, σε ποιον θα το δινε;) ΧΡΩΜΑ Κίτρινο Μπλε Κόκκινο Πράσινο Άσπρο

ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ Νορβηγός Δανός Άγγλος Γερμανός Σουηδός

ΠΟΤΟ Νερό Τσάι Γάλα Καφές Μπίρα

ΤΣΙΓΑΡΑ Μάρκα Β Μάρκα Γ Μάρκα Α Μάρκα Ε Μάρκα Δ

ΖΩΟ Γάτες Άλογο Πουλιά Ψάρι Σκύλος

Τι ... παγκόσμια ημέρα έχουμε σήμερα;

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 20 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης 21 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας 21 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα του Ξεναγού 22 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα Σκέψης

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ Δημήτρης Γουσόπουλος - Φιλόλογος

ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑ Εβελίνα Πιπέργια

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΥΛΗΣ Χρήστος Σέτζας Αθηνά Πηλιτζίδου Ελένη Χατζηλίου Ρένια Τσίπη

ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δήμητρα Παπαθεοδώρου Εύη Νερκίζογλου Βάγια Γούλα Αλεξάνδρα Καλιαμπάκα Έλενα Χριστούλη Μαρία Παπατζήκα Ιωάννα Παλπάνη

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Κωνσταντίνος - Δημήτρης Τσιουμέλας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ e-mail: ma8htofreneia@gmail.com Blogger: http://mathitofreneia.blogspot.com 2ο Γενικό Λύκειο Γρεβενών http://2lyk-greven.gre.sch.gr/

20 Η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το 2007 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Φεβρουαρίου. Στόχος της είναι η προσπάθεια να αντιμετωπισθούν με διεθνείς δράσεις η φτώχεια, η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός, μέσα σε μια ανοιχτή και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί προϋπόθεση για την κοινωνική αρμονία και την ισότητα των πολιτών ενός κράτους.

21 Παγκόσμια Ημέρα του Ξεναγού. Η Ημέρα που οι ξεναγοί κάνουν γνωστό το επάγγελμά τους και τα προβλήματά τους. Στις εορταστικές εκδηλώσεις, που διοργανώνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξεναγών, περιλαμβάνονται δωρεάν ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς χώρους.

21 Η Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της UNESCO, για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και τη διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών. Αφορμή για την υιοθέτησή της το 1999 από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 12 Φεβρουαρίου του 1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν για να εμποδίσουν την κατάργηση της γλώσσας τους «Μπενγκάλι» και την υιοθέτηση της επίσημης πακιστανικής «Ουρντού». Η Αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα.

22 Παγκόσμια Ημέρα Σκέψης. Προσκοπική και Οδηγική εκδήλωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1926 στις 22 Φεβρουαρίου, σε ανάμνηση της γέννησης του ιδρυτή του Προσκοπισμού Λόρδου Μπέϊντεν - Πάουελ (22/2/1857). Την ημέρα αυτή οι Πρόσκοποι και οι Οδηγοί συλλογίζονται για τις αξίες των οργανώσεών τους, αποστέλλουν τις ευχές σε όλους όσοι ανήκουν στη μεγάλη αυτή παγκόσμια οικογένεια και πραγματοποιούν εράνους για να βοηθήσουν προσκόπους και οδηγούς σε φτωχές χώρες.


Μαθητοφρένεια - Αφιέρωμα

3

Επταήμερες εκδρομές του σχολείου μας στο εξωτερικό ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Γυρίζοντας το χρόνο πίσω Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΠΡΑΓΑ 2009

Στη χρυσή πρωτεύουσα των αυτοκρατόρων!

Επιμέλεια: Δήμητρα Παπαθεοδώρου

Στις 28-3-2009 έως 3-4-2009 το

σχολείο μας πήγε την επταήμερη ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 28/3/2009 - 3/4/2009 εκδρομή στην Πράγα και στο Βε-

ρολίνο. Ο αριθμός των παιδιών που συμμετείχε στην εκδρομή ήταν 46 σε σύνολο 61. Την πρώτη μέρα, νωρίς το πρωί, τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στο χώρο του ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ σχολείου και από κει στο αεροΠολύζος Ευθύμιος δρόμιο Μακεδονία, απ’ όπου αναΖαρκογιάννη Ευανθία χώρησαν με απευθείας πτήση για τη ‘Χρυσή Πρωτεύουσα’, την ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ Πράγα. Από εκεί αναχώρησαν για ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ: 46 το Βερολίνο. Αφού τακτοποιήθηκαν στο ξενοδοχείο τους δόθηκε ελεύθερος χρόνος για ξεκούραση ρίτος σταθκαι το απόγευμα ξεκίνησε η γνωμός του ριμία με την πόλη. Την επόμενη αφιερώματος μέρα μεταφέρθηκαν στο Πότσναμ, το Βερολίνο και η την παλιά πρωτεύουσα των ΠρώΠράγα. Διαβάστε σων Βασιλιάδων, και επισκέφτηκαν τα ανάκτορα Σαν Σουσί. Τους το πρόγραμμα δόθηκε ελεύθερος χρόνος για ξεαλλά κυρίως τις κούραση, αφού πρώτα έκαναν πεεντυπώσεις των ρίπατο στους αυτοκρατορικούς ίδιων των παιδιών κήπους, που αποδείχθηκε μια που συμμετείχαν! υπέροχη εμπειρία. Την τρίτη μέρα περιηγήθηκαν στο κέντρο του Βε-

ΑΡΧΗΓΟΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ Δημάδης Χρήστος

Τ

ρολίνου, όπου έκαναν τα τελευταία τους ψώνια. Επόμενος προορισμός η γοητευτική Δρέσδη. Ξενάγηση και ελεύθερος χρόνος για φαγητό. Το ίδιο απόγευμα φτάσανε στην Πράγα. Την επόμενη μέρα επισκέφτηκαν το κέντρο της πόλης και ξεναγήθηκαν στα ιστορικά και καλλιτεχνικά μνημεία της. Πρωταπριλιά και πέμπτη μέρα αυτής της αξέχαστης εκδρομής έκαναν ξενάγηση στο Kάστρο Χρατσάνυ. Στην συνέχεια επισκέφτηκαν την αριστουργηματική πέτρινη γέφυρα του Καρόλου. Η επόμενη μέρα κύλισε με χαλαρές βόλτες και ψώνια στο κέντρο της πόλης. Την τε��ευταία μέρα περιηγήθηκαν στα γραφικά σοκάκια της πόλης και ξεναγήθηκαν στο Κάρλοβι Βάρυ. Αργότερα, αναχώρησαν για το αεροδρόμιο της Πράγας και πέταξαν για Θεσσαλονίκη. Φτάνοντας στη χώρα επέστρεψαν στην πόλη μας, έχοντας αποκτήσει κάθε παιδί αξέχαστες εμπειρίες.

παιδιά που συμμετείχαν στην εκδρομή καταγράφουν τις εντυπώσεις τους

Παιδιά και καθηγητές φωτογραφίζονται δίπλα στο διαλυμένο πλέον τείχος του Βερολίνου

ήμουν κι εγώ εκεί ...

► Σοφία Ευαγγελοπούλου

► Γιώργος Ανανιάδης

► Αλεξάνδρα Τσίπη

Φοιτήτρια Πολυτεχνείου (Πολιτ. Μηχαν.) Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Φοιτητής Ελληνικής Φιλολογίας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Φοιτήτρια Ιατρικής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Τρία ήταν τα εμπόδια για τον καθένα ξεχωριστά αλλά και για όλους μας συνολικά, πρώτα το ‘ταμπου’ του πού πρέπει να γίνει η εκδρομή (εσωτερικό ή εξωτερικό;), έπειτα οι συνοδοί της εκδρομής, τέλος οι καθηγητές μας που λίγο πολύ μας έλεγαν να κάτσουμε να διαβάσουμε και από εκδρομές άλλο τίποτα στο μέλλον! Όταν όμως το λεωφορείο μας έφτασε στο Βερολίνο και κατεβήκαμε 40 άτομα με το πανό της εκδρομής, αρχίσαμε να ‘ψιλιαζόμαστε’ ότι άξιζε τον κόπο το εγχείρημα! Ξενάγηση στο Τείχος του Βερολίνου, στο μουσείο της Περγάμου (και Μακριά Γαιδούρα έξω απ’ το μουσείο της Περγάμου, έτσι για την ιστορία!), βόλτα με ποδήλατα και μπύρα σε γνήσια γερμανική pub! Όμως ο τελικός προορισμός ήταν η Πράγα, ηλιόλουστη εκείνον τον καιρό, γεμάτη γραφικά κτίρια και θεόρατες εκκλησίες, τέλεια καφέ στα πέτρινα σοκάκια της και πλήθος κόσμου να κάθεται κάτω από το φημισμένο ρολόι στην πλατεία της Πράγας και μαζί τους και εμείς, απολαμβάνοντας τον ήλιο και κοροϊδεύοντας τους ξένους τουρίστες! Αξέχαστη βραδιά στο κουβανέζικο εστιατόριο με τους περισσότερους από μας στο τέλος της βραδιάς να χορεύουμε καλύτερα και απ’ τον Κουβανό που μας έδειχνε τα βήματα! Αξέχαστη η βραδιά με τις κιθάρες στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου! Τι άλλο να πρωτοθυμηθώ; Όσα highlights και να αναφέρω η ουσία είναι μία: η εμπειρία της 7ήμερης είναι αξέχαστη! Και για να γίνω λίγο γραφική: τι θα έχεις να θυμάσαι από το σχολείο;

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανείς που να μετάνιωσε που έζησε αυτή την εμπειρία. Δε νομίζω! Προσωπικά θα μου μείνει αξέχαστη και θα ήθελα πολύ να την ξαναζήσω. Γιατί; Είναι αυτό που θα ήθελε κάθε άτομο στην ηλικία μας: μια εκδρομή με τη παρέα του, μια εκδρομή που γίνεται αποκλειστικά για αυτόν και την τάξη του, χωρίς γονείς, συμβιβασμούς και βαρετά προγράμματα. Τι να πρωτοθυμηθώ; Το αεροπλάνο, τα ξενύχτια στο ξενοδοχείο, οι μετακομίσεις σε άλλο δωμάτιο κάθε βράδυ, οι πλάκες με τα φιλαράκια, η γκρίνια των συνοδών να ξυπνήσουμε το πρωί και γενικότερα να είμαστε ήσυχοι, τα τεράστια μουσεία, τα παράξενα, τα αναπάντεχα, τα club, οι όμορφες βραδιές. Το καθετί ξεχωριστό, αξέχαστο και με τη δική του ομορφιά. Θα μπορούσα να σας γράψω εκατό σελίδες για να σας περιγράψω τις αναμνήσεις μου και όσα έζησα στην εφταήμερη. Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα τα περάσετε κι εσείς. Κλείνοντας να δώσω κάποιες απαραίτητες συμβουλές: Αν αποφασίσετε να μην πάτε στην εκδρομη, να το κάνετε μόνο αν είστε αποφασισμένοι ότι θα διαβάσετε ουσιαστικά. Να αποβάλετε εντελώς το άγχος των εξετάσεων κατά τη διάρκεια της εκδρομής. Βγάλτε ατέλειωτες φωτογραφίες και πολλά videos (έχουν άλλη γοητεία, όταν θα τα βλέπετε μετά από χρόνια). Μην περιμένετε ότι θα κοιμηθείτε και πολύ. Κορίτσια, μην πάρετε από δέκα βαλίτσες η κάθεμια (έλεος!), το βάρος τους ελέγχεται στο αεροδρόμιο. Περάστε την κάθε μέρα της εκδρομής σαν να είναι η τελευταία.

Eπταήμερη ... πραγματικά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω, τι να πρωτοπώ. Μια υπέροχη εμπειρία που θα μας μείνει σίγουρα αξέχαστη. Η εκδρομή που περιμέναμε από όταν ξεκινήσαμε το λύκειο, για να μην πω από το γυμνάσιο, αλλά και το μόνο που θα επαναλάμβαναν ευχαρίστως οι περισσότεροι μαθητές από τη χρονιά της Γ λυκείου. Το μόνιμο θέμα συζήτησης από την αρχή της σχολικής χρονιάς, η εκδρομή μας. Για αρχή έπρεπε να αποφασιστεί ο προορισμός. Διάφορες προτάσεις ‘έπεσαν στο τραπέζι’ και μετά από ψηφοφορία μεταξύ των μαθητών επιλέχθηκε η Πράγα και το Βερολίνο. Στη συνέχεια έπρεπε να βρεθούν οι συνοδοί, που ήταν απαραίτητο να είναι συνεννοήσιμοι, με όρεξη να βοηθήσουν στην οργάνωση της εκδρομής, ε και άτομα με τα οποία να μπορούμε να κάνουμε και λίγο χαβαλέ, γιατί εφτά μέρες με αυστηρή επιτήρηση και χωρίς γέλια και πλάκες δε γίνεται! Συνοδοί μας η κυρία Ζαρκογιάννη και οι κύριοι Δημάδης και Πολύζος, που σίγουρα τους χρωστάμε ένα ευχαριστώ που μας ανέχθηκαν αυτές τις μέρες. Κι αφού κατά τη διάρκεια της χρονιάς κάναμε κάποια πράγματα για να μειώσουμε το κόστος της εκδρομής, όπως η διοργάνωση του καθιερωμένου ετήσιου χορού του λυκείου μας και η πώληση ημερολογίων, έφτασε η μέρα της αναχώρησης. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Πράγας επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο με προορισμό το Βερολίνο, όπου θα μέναμε τις δύο πρώτες μέρες. Στη διαδρομή κάναμε μια στάση για να επισκεφτούμε τη Δρέσδη. Στο Βερολίνο περάσαμε πολύ όμορφα. Επισκεφτήκαμε διάφορα μέρη, όπως το γνωστό τείχος του Βερολίνου, που χώριζε την πόλη σε δυτική και ανατολική και έπεσε το 1989, και το μουσείο της Περγάμου, έξω από το οποίο τα αγόρια έπαιξαν μακριά γαϊδούρα, με τις κοπέλες να τους παρακολουθούμε και να τους φωτογραφίζουμε. Εξαίρεση η Χρύσα, που αποφάσισε να παίξει κι αυτή μαζί τους! Δύο μέρες μετά γυρίσαμε στην Πράγα. Η πόλη ήταν υπέροχη. Κάτι που πρέπει να ξέρετε γι’ αυτές τις εκδρομές είναι πως, όταν οι καθηγητές σας αφήνουν ελεύθερους και σας λένε να είστε μια συγκεκριμένη ώρα στο λεωφορείο αλλιώς θα σας αφήσουν εκεί να γυρίσετε με ταξί, το εννοούν! Μερικοί από μας δεν το πιστέψαμε, με αποτέλεσμα να ξεμείνουμε για μερικές ώρες στο κέντρο της πόλης. Αν και δεν μπορώ να πω πως ήμουν από τους ένθερμους υποστηρικτές των εφταήμερων στο εξω-

Παιδιά και καθηγητές στη Γέφυρα του Καρόλου, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της πανέμορφης Πράγας!

τερικό, τελικά αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι αυτή η εκδρομή ήταν μια ωραία εμπειρία, γιατί είδαμε και κάτι παραπάνω, διευρύναμε τους ορίζοντες μας και επισκεφτήκαμε μέρη που ίσως να μην έχουμε την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτούμε. Και φυσικά διασκεδάσαμε πολύ, τίποτα δεν ήταν ξενέρωτο, όπως ίσως πολλοί φοβόνταν. Βγαίναμε κάθε βράδυ (τη στιγμή που κάποια παιδιά από ιταλικό σχολείο που γνωρίσαμε από τα εφτά βράδια στην Πράγα είχαν βγει μόνο ένα) και ξεσηκώναμε ακόμη και τους ξένους στα μαγαζιά που πηγαίναμε με την τρέλα μας! Αυτό βέβαια που πιστεύω πως μένει από αυτές τις εκδρομές δεν είναι τόσο τα club κλπ, γιατί αυτά τα βρίσκεις παντού, αλλά οι βλακείες που κάναμε τα βράδια, αφού επιστρέφαμε στο ξενοδοχείο και μαζευόμασταν πάρα πολλά άτομα σ’ ένα δωμάτιο και γινόταν τρελός χαβαλές. Αξέχαστη θα μας μείνει η βραδιά στο ξενοδοχείο στο Βερολίνο, που είχαμε μαζευτεί μαθητές και καθηγητές στο lobby του ξενοδοχείου, παίζαμε πιάνο και κιθάρα και τραγουδούσαμε. Ανεξήγητο παραμένει ακόμη το γεγονός ότι ενώ εμείς περνούσαμε ‘ήσυχα’ το βράδυ μας μαζεμένοι σ’ ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο στην Πράγα, ήρθε ένας υπάλληλος του ξενοδοχείου (ίδιος ο Τζόρτζεβιτς ο ποδοσφαιριστής) να μας κάνει παρατήρηση. Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε ιδέα για ποιο λόγο μας επέπληττε, γιατί δε μιλούσε γρι αγγλικά και μας τα έλεγε στα τσέχικα! Δυστυχώς όταν περνάς καλά ο χρόνος κυλάει γρήγορα και έτσι έφτασε η μέρα της επιστροφής! Φροντίσαμε βέβαια να αφήσουμε το στίγμα μας και στο αεροδρόμιο της Πράγας, καθώς τα αγόρια αποφάσισαν να παίξουν μπάλα κ έτσι κατάφεραν να κάνουν κάτι μικροζημιές στο ταβάνι. Η εκδρομή αυτή είναι κάτι που θα μας μείνει ανεξίτηλα χαραγμένο στη μνήμη μας. Ήταν εφτά υπέροχες μέρες, γι’ αυτό προτείνω ανεπιφύλακτα στον καθένα να πάει, γιατί είναι μια αξέχαστη εμπειρία. Κι αυτά που λένε μερικοί για το διάβασμα είναι υπερβολές, για να μην πω μπούρδες. Με σωστό προγραμματισμό δε θα υπάρξει κανένα πρόβλημα. Άλλωστε ποιος δε χρειάζεται μια βδομάδα να ξεσκάσει; Είναι η τελευταία φορά που βρισκόμαστε όλοι μαζί με τους συμμαθητές μας, προτού ξεκινήσει ο καθένας τη ζωή του. Η Γ λυκείου είναι για τους περισσότερους μια χρονιά δύσκολη και πολύ στάσιμη. Δε συμβαίνει σχεδόν τίποτα, υπάρχει μόνο διάβασμα. Δεν αξίζουμε λοιπόν έστω μια πολύ ωραία ανάμνηση από αυτή τη χρονιά;


Μαθητοφρένεια - Απόψεις

4

● ● ● ● ● ● ● Βιβλιοθήκη

Ο βραχνάς του ασύλου

Η διπλή φύση της τηλεόρασης

Π

Απόψεων ● ● ● ● ● ● ●

της ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥΛΑ

ριν 40 χρόνια περίπου παρουσιάζεται μια καινούρια εφεύρεση στην Ευρώπη, η τηλεόραση, η οποία αποτελεί σπουδαίο επίτευγμα για τη τεχνολογία και άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τη ζωή των ανθρώπων. Η κατασκευή της ξεκίνησε δύο αιώνες πριν περίπου και τελειοποιήθηκε το 1873. Τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας της η τηλεόραση περιοριζόταν στην ασπρόμαυρη προβολη. Όμως από το 1928 άρχισε να δείχνει τις εικόνες με ποικιλία χρωμάτων. Αυτό την βοήθησε να γίνει αγαπητή από τους άνθρωπους, όμως ταυτόχρονα τον έκανε και ‘δούλο’ της. Η τηλεόραση αποτελεί ένα από τα πιο βασικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και για αυτό το λόγο βρίσκεται σήμερα στα σπίτια των περισσότερων Ελλήνων. Εξάλλου το γεγονός ότι πολλά ελληνικά σπίτια έχουν περισσότερες από μία συσκευές τηλεόρασης δείχνει πόσο αγαπητή είναι και πόση επίδραση μπορεί να ασκήσει. Ωστόσο, όπως κάθε τεχνολογικό μέσο, προσφέρει θετικά και αρνητικά στοιχεία. Αρχικά, τα θετικά στοιχεία της είναι ότι ενημερώνει τον άνθρωπο για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο. Την ενημέρωση αυτή την επιτυγχάνει μέσω των δελτίων ειδήσεων και διαφόρων ειδών ενημερωτικών εκπομπών. Ταυτόχρονα, μέσα από μεταδόσεις αθλητικών γεγονότων, ψυχαγωγικών εκπομπών και σειρών, εξασφαλίζει την ψυχαγωγία των τηλεθεατών της. Παραλληλα, η τηλεόραση μπορεί να βοηθήσει τον ενήλικα και το παιδί να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιο τους και τις γνώσεις τους, ενώ συμβάλλει αποτελεσματικά στην αύξηση του πολιτιστικού και μορφωτικού επιπέδου του λαού. Επιπρόσθετα ευαισθητοποιεί και κινητοποιεί χιλιάδες ανθρώπους για καλό σκοπό μέσω των τηλεμαραθωνίων αγάπης. Παρολαυτά όμως το τηλεοπτικό μέσο επιφέρει και αρνητικά στοιχεία στον άνθρωπο. Τα αρνητικά της είναι πως εκπέμπει μια μεγάλη δόση ακτινοβολίας που είναι επικίνδυνη για την υγεία του ανθρώπου. Επιπλέον δείχνει μερικές σειρές που διαταράσσουν τον ψυχικό κόσμο του λόγω σκηνών βίας που χρησιμοποιούν για να κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Επίσης πολλές από τις εκπομπές που προβάλλονται από αυτήν αποτελούν αρνητικά πρότυπα για τα παιδιά και τους νέους που τις παρακολουθούν. Ακόμα μέσω των χιλιάδων διαφημίσεων που προβάλλονται γίνεται πραγματική “πλύση εγκεφάλου” στους ανθρώπους, αρκεί να πετύχουν στον σκοπό τους, που συνήθως είναι η πώληση κάποιου προϊόντος. Τέλος, αποξενώνει τους ανθρώπους μεταξύ τους και ταυτόχρονα και την οικογένεια, καθώς υπάρχουν αρκετές τηλεοράσεις σε κάθε σπίτι και ο καθένας αφοσιώνεται μπροστά σε μία συσκευή. Αναμφίβολα λοιπόν η τηλεόραση αποτελεί ένα αγαπητό μέσο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας για των άνθρωπο, κρύβει ωστόσο και πολλά αρνητικά στοιχεία. Γι’ αυτό το λόγο η χρήση της πρέπει να είναι περιορισμένη και λογική. Δεν πρέπει το άτομο να τη θεωρεί ως εύκολη λύση και να καταφεύγει εκεί. Μπορεί δηλαδή να αναζητήσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που θα του προσφέρουν περισσότερα στοιχεία, τόσο σε μορφωτικό όσο και σε ποιοτικής ψυχαγωγίας επίπεδο.

Οι ευθύνες των μαθητών

του ΘΑΝΑΣΗ ΚΩΤΣΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ό

λοι μας, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, παρακολουθήσαμε την ιστορία της κατάληψης του Πανεπιστημίου της Νομικής Αθηνών από μία ομάδα λαθρομεταναστών, τους λόγους για τους οποίους έγινε καθώς και το πώς αποκλιμακώθηκε η κατάσταση. Όμως, το κυριότερο θέμα που απασχολούσε τα ΜΜΕ ήταν ποιους βαραίνουν οι ευθύνες και τι θα γίνει την επόμενη ημέρα. Μία ολόκληρη εβδομάδα λοιπόν τα ΜΜΕ, έριχναν τις ευθύνες από την αστυνομία στους πρυτάνεις και από εκεί στις κομματικές παρατάξεις των πανεπιστημίων. Επίσης μας πληροφορούσαν για τις διελκυστίνδες που έχουν στηθεί μεταξύ των πολιτικών κομμάτων αλλά και το τι προτίθενται να πράξουν τα κόμματα. Ωστόσο, ελάχιστα τηλεοπτικά κανάλια ασχολήθηκαν με το μείζον πρόβλημα που είναι η ισχύς του ασύλου. Άραγε το άσυλο πρέπει να συνεχίσει να ισχύει; Προσωπική μου άποψη είναι πως το άσυλο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σήμερα, καθώς έχει εκπέσει στην έννοια να καταλαμβάνουμε ένα χώρο και να καταστρέφουμε ό,τι βρούμε μέσα σε αυτόν. Όποιος ζητεί το άσυλο θα πρέπει να σέβεται τα δικαιώματα του άλλου, αλλά και να αναλαμβάνει την ευθύνη για όποια φθορά υπάρξει σε κάποιο κτήριο. Ακόμα η αστυνομία να έχει το δικαίωμα να παρέμβει στο χώρο όταν το ζητήσουν οι πρυτάνεις, που σημαίνει ότι η εξουσία των πανεπιστημίων γι’ αυτού του είδους τα θέματα πρέπει να παραχωρηθεί αποκλειστικά σε αυτούς. Έτσι θα υπάρχει καλύτερη φύλαξη των πανεπιστημίων. Βροντερό παράδειγμα στα όσα λέγω είναι η λειτουργία των πανεπιστημίων της Ευρώπης και ειδικότερα της Γαλλίας. Στη Γαλλία λοιπόν, άσυλο δίδεται αλλά η αστυνομία έχει το δικαίωμα να εισέλθει στη σχολή, κατόπιν προσκλήσεως βέβαια από τις πρυτανικές αρχές, κάτι που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη νομική αρχή της Γαλλίας βασίζεται πάνω στο λεγόμενο <franchise universitaire> και χρονολογείται από την ίδρυση των πανεπιστημίων, τον Μεσαίωνα. Ακόμα στις ΗΠΑ υπάρχει ειδική αστυνομία των πανεπιστημίων που ασχολείται με αυτά τα ζητήματα και είναι ικανή να πραγματοποιήσει εγκληματολογικές έρευνες, προανακριτικό έργο, ακόμη και να αντιμετωπίσει διαδηλώσεις χωρίς τη βοήθεια της αστυνομίας. Βέβαια δεν περιμένω να δημιουργηθεί στη Ελλάδα μία τέτοια ειδική ομάδα αλλά καλό θα ήταν τουλάχιστον να παραχωρήσουν τη δικαιοδοσία της φύλαξης στους πρυτάνεις. Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν πίσω από το δάχτυλό μας. Όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ότι κάτι πρέπει να γίνει αλλά εθελοτυφλούμε. Η εμφάνιση και διατήρηση του θέματος του ασύλου στην επικαιρότητα είναι μια καλή ευκαιρία, για να παρθούν επιτέλους δραστικές αποφάσεις για την αναγκαιότητα ύπαρξής του αλλά και την προστασία των Ελληνικών πανεπιστημίων από τις βαρβαρότητες. Είναι αναγκαίο να εκσυγχρονιστούμε και σε αυτό το ζήτημα.

Η ψευδαίσθηση της αναγκαιότητας

Ω

του ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΙΤΕΝΗ

ς μαθητές όλοι πηγαίνουμε στο σχολείο για να πάρουμε τις απαραίτητες γνώσεις που θα εξασφαλίσουν την είσοδό μας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια όμως οι μαθητές ολοένα και περισσότερο διαμαρτυρόμαστε για την παιδεία που μας δίνεται από το σχολείο. Συγκεκριμένα υποστηρίζουμε ότι δεν μας παρέχει επαρκείς γνώσεις και ότι λίγο-πολύ οι ώρες που περνάμε σε αυτό είναι άχρηστες. Συνήθως το φταίξιμο το ρίχνουμε σε κάποιον άλλο, για παράδειγμα στην πολιτεία και στα βιβλία που αυτή μας δίνει για να διδαχθούμε, στους αδιάφορους καθηγητές και στην έλλειψη σωστού προγραμματισμού και πιθανόν να έχουμε και δίκιο. Προτού όμως βιαστούμε να κατηγορήσουμε κάποιον άλλο για την κατάσταση που έχουμε κληρονομήσει, θα έπρεπε ίσως να αναλογιστούμε τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι για να βελτιωθεί αυτή η άσχημη πραγματικά κατάσταση. Δεν πρέπει να περιμένουμε από κάποιον άλλο να δράσει για μας, γιατί τότε σίγουρα τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Η παιδεία είναι ένα θέμα που αφορά πρωτίστως τη μαθητική κοινότητα, η οποία φαντάζει ικανή μόνο να κατηγορεί και να επιρρίπτει ευθύνες ή να μοιρολατρεί. Τέτοιες συμπεριφορές όμως αντί να βοηθούν στην επίλυση των διαφόρων προβλημάτων μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνουν, καθώς οι μαθητές φαινόμαστε ανίκανοι να κάνουμε διάλογο και η πολιτεία δεν μας παίρνει στα σοβαρά. Τα δίκαια αιτήματά μας αντιμετωπίζονται ως προφάσεις για να χάσουμε απλά μάθημα, για να αποφύγουμε να γράψουμε ένα διαγώνισμα ή για βγούμε στις καφετέριες της πόλης μας. Και σε αυτό φταίμε και εμείς που υπηρετούμε αυτή την κατάσταση, που κάνουμε καταλήψεις χωρίς να ξέρουμε καν για ποιο λόγο λαμβάνουν χώρα, υποκρύπτοντας πίσω από ψευτοαιτήματα την επιθυμία μας για αποφυγή του μαθήματος. Φταίμε επίσης που έχουμε την ικανότητα να καταστρέφουμε με απίστευτη ευκολία το σχολικό κτήριο, γράφοντάς το εξωτερικά με ό,τι μας κατέβει στον κεφάλι, ζωγραφίζοντας το θρανίο μας λες και υπάρχει εκεί για να γίνει ο προσωπικός μας πίνακας ζωγραφικής, ο καμβάς που θα αποτυπώσουμε τα συναισθήματα της σχολικής μας ζωής. Φταίμε γιατί δεν προσέχουμε να κρατάμε το κτήριο καθαρό από τα σκουπίδια, καθώς φροντίζουμε να τα πετάμε στους διαδρόμους, να αναποδογυρίζουμε τους κάδους σκουπιδιών και να κλωτσάμε τους τοίχους αφήνοντας κληρονομιά στους επόμενους μαθητές ένα αποτύπωμα της πατούσας του παπουτσιού μας δίπλα στο χάρτη της γεωγραφίας. Όλα αυτά αποδεικνύουν καθαρά ότι πάνω από όλα δε σεβόμαστε εμείς τους εαυτούς μας, και είναι πραγματικά απορίας άξιο πως περιμένουμε από τους άλλους να μας σεβαστούν. Πιστεύω ότι για να αλλάξουμε την παιδεία είναι αναγκαίο να αλλάξουμε πρώτα εμείς, να αποβάλουμε τα παθητικά σύνδρομα, να αλλάξουμε νοοτροπία, να πάψουμε να είμαστε απαθείς. Αλλιώτικα θα συνεχίσουμε να ματαιοπονούμε και να παραμένουμε θλιβερά ανενεργοί μπροστά στα προβλήματά μας. Και επειδή αναγνωρίζω το γεγονός ότι όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά, μακάρι να κάναμε τουλάχιστον τα μισά.

της ΜΑΡΙΑΣ ΜΠΛΑΖΟΜΥΤΗ

Σ

ίγουρα θα θυμόμαστε, όταν πριν από όχι και τόσο πολύ καιρό, ξαφνικά έγιναν της μόδας τα κινητά τηλέφωνα. Και εκεί που οι περισσότεροι από εμάς δεν ξέραμε καν ότι υπήρχαν, ξαφνικά είχαμε όλοι την μεγάλη ανάγκη να αποκτήσουμε από ένα. Το ζητήσαμε από τους γονείς μας, και αυτοί μας το πήραν πιστεύοντας ότι θα μας ήταν χρήσιμο. Έκτοτε το κινητό έχει γίνει προέκταση του χεριού μας και κατ’ επέκταση του εαυτού μας. Βρίσκεται πάντα διπλά μας για κάθε είδους εντελώς αχρείαστο τηλεφώνημα (π.χ. στον καλύτερο μας Μπαμπάκο, είναι απολύτως απαραίτητο να μου πάρεις κινητό τηλέφωνο!

φίλο, για να του πούμε ότι μόλις είδαμε στον απέναντι δρόμο τον άλλο καλύτερο μας φίλο, ο οποίος φορούσε ένα απαίσιο και εντελώς “ντεμοντέ” πράσινο παντελόνι και μιλούσε στο τηλέφωνο με τη θεία του!) Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στο σχολείο. Όλοι κυκλοφορούμε στους διαδρόμους με το κινητό κολλημένο στο αυτί ή στέλνοντας μηνύματα αγνοώντας παντελώς πλέον τους καθηγητές που μπορεί να κάθονται πιο δίπλα. Σιγά σιγά γινόμαστε θύματά τους και η απλή χρήση εξελίσσεται σε κατάχρηση.

Μα Ελενίτσα, είσαι μόλις 8 χρόνων!

Κι όμως! Το χρειάζομαι κατεπειγόντως! Είναι ζωτικής σημασίας!

Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει κανένας λόγος ��α έχουμε τα κινητά στο σχολείο (ακόμη και κλειστά να είναι). Πέραν του ότι είναι βλαβερά, δεν χρειάζεται να τα χρησιμοποιούμε και στο χώρο του σχολείου, αφού το μονό που καταφέρνουμε είναι να εθιζόμαστε περισσότερο μαζί τους. Γιατί να έχουμε τα κινητά μαζί μας απ’ τη στιγμή που όλοι ξέρουν που βρισκόμαστε και αφού μπορούμε να επικοινωνήσουμε ανά πάσα στιγμή με κάποιο δικό μας απ’ το γραφείο του διευθυντή;

Μα τι είναι αυτό το τόσο σημαντικό; Τι μπορεί να το θες;

Έχω ένα σωρό ασκήσεις στα μαθηματικά κάθε μέρα. Πώς αλλιώς θα κάνω τους υπολογισμούς;


Μαθητοφρένεια - Αναγνώσματα

5

Οδοιπορικό στο Γράμμο

ΓΡΑΦΕΙ

Γρηγόρης Καρανάσιος Καθηγητής Μαθηματικός Υποδ/ντής 2ου ΓΕΛ Γρεβενών

Η λίμνη Γκιστόβα απλώνεται μεγαλοπρεπής σε υψόμετρο 2400 μέτρων. Ένα θέαμα πραγματικά που κόβει την ανάσα!

Κ

υριακή -25 Ιουλίου 2010- ώρα 6 το πρωί ξεκινάμε τικά πάνω στην οριογραμμή. Μπροστά μας τώρα προβάλλει με το Χρήστο. Έτοιμα από το βράδυ τα απαραίτητα το 2520, η ψηλότερη κορυφή τα Γράμμου, ο τελικός προ- σακίδια, κιάλια, εξοπλισμός, φωτογραφική μη- ορισμός μας. Αριστερά όλη η κοιλάδα της Γράμμουστας με χανή - μα πάνω απ’ όλα εφοδιασμένοι με θέληση και λα- τις αμέτρητες πηγές και τα ρυάκια να συρρέουν κάτω χαχτάρα για να βρεθούμε στις κορυφές του Γράμμου. Συνεπείς μηλά, για να σχηματίζουν τον ποταμό Αλιάκμονα. στο ραντεβού με τον Κώστα και τα τρία άλλα παιδιά του Είναι τόση η ομορφιά τούτου του τόπου, είναι τέτοια η ορειβατικού συλλόγου Καστοριάς, στις 7 π.μ. στην Κολο- αγαλλίαση και η ανάταση, που αναρωτιέται κανείς: «Αν οι κυνθού. Με δυο αυτοκίνητα τώρα, περνάμε γρήγορα την δώδεκα θεοί της αρχαιότητας είχαν επισκεφθεί το Γράμμο, Μεσοποταμία, το Νεστόριο, τον Πεύκο και μέσα από πυκνά θα προτιμούσαν για κατοικία τους τον Όλυμπο ή θα είχαν δάση, δρόμους δύσβατους και ανηφορικούς, αφήνοντας εγκατασταθεί σε τούτες τις κορφές;» δεξιά μας το Τσάρνο, βρισκόμαστε στο Λιανοτόπι – χωριό Συνεχίζουμε σε απότομες και απόκρημνες πλαγιές ως εγκαταλελειμμένο μέσα στο πουθενά, πνιγμένο από τα τους πρόποδες του 2520. Εδώ η ομάδα συντονίζεται, γίνονπεύκα και την άγρια βλάστηση. Ακολουθούμε βόρεια την ται οι απαραίτητες προετοιμασίες και σαν αγριοκάτσικα ξελεκάνη του Αλιάκμονα, στρίβουμε αριστερά ανηφορίζοντας κινούμε το ανέβασμα προς την κορυφή από το απόκρημνο και φτάνουμε στο διάσελο απ’ όπου η θέα απέραντη. Όλη η μέρος, παρακάμπτοντας μία πιο εύκολη αλλά χρονοβόρα λεκάνη της Γράμμουστας απλώνεται μπροστά μας. Πάνω διαδρομή. Δύσκολη η ανάβαση, μα η θέληση να φτάσουμε ψηλά στον ορίζοντα η κορυφή της Σκίρτσης (Περίφανο), στην κορυφή ισχυρότερη. αριστερά της η Κιάφα και δεξιά μας η οροσειρά Γκούμπελ-Μουτσέλι-Σακούλι. Μια ολιγόλεπτη στάση στο μικρό χωριό του ΓράμΑνεβαίνοντας προς μου – το μοναδικό στη λεκάνη της Γράμμουτην κορυφή του υψώματος 2520 στας - λίγες κουβέντες με ένα γέροντα βοσκό και λίγο πιο πάνω αφήνουμε τα αυτοκίνητα. Εδώ αρχίζει το οδοιπορικό μας. Είναι 9 το πρωί. Με όλο τον εξοπλισμό και τις γκλίτσες στο χέρι, ξεκινάμε την ανηφορική πορεία. Κινούμαστε βόρεια. Ο Κώστας δίνει το ρυθμό και ο Χρήστος με τη ψηφιακή του φωτογραφίζει τα πάντα. Λουλούδια πανέμορφα και σπάνια, ρυάκια με κρυστάλλινα νερά παντού, κοπάδια με γελάδια που βόσκουν στις ατέλειωτες καταπράσινες πλαγιές και όσο σιγά- σιγά ανεβαίνουμε προς τις κορυφογραμμές των Ελληνοαλβανικών συνόρων, τόσο πιο εντυπωσιακή η θέα, όπου κι αν ρίξει κανείς το βλέμμα του. Σε κάποια σημεία τεράστιοι όγκοι παγωμένου χιονιού στοιβαγμένο σε κοιλότητες της πλαγιάς από το χειμώνα, μας ξαφνιάζει. Φωτογραφίζει ο Χρήστος και δεν τελειώνει. Μετά από δύο περίπου ώρες ανηφορικής πορείας φτάνουμε στις κορυφογραμμές. Τώρα κινούμαστε δυτικά. Αριστερά μας η Ελλάδα – η Γράμμουστα και όλες οι κορυφές του Γράμμου. Δεξιά οι πλαγιές του Αλβανικού εδάφους και Σε ένα περίπου τέταρτο της ώρας και στα όρια των αντοκάτω χαμηλά στο βάθος πεδινές εκτάσεις. Μία μικρή κατη- χών μας, ξεπερνάμε το κρίσιμο σημείο του βουνού και ανηφοριά και ξαφνικά μπροστά μας σε υψόμετρο 2.400 περίπου φορίζοντας πια σε πιο ομαλό έδαφος, αντικρίζουμε πάνω μέτρων, ένα θέαμα που συγκλονίζει. Σε μία κοιλότητα των ψηλά στον ορίζοντα, την λευκή σημαδούρα της κορυφής στα κορυφογραμμών, μια πραγματική λίμνη άφταστης ομορ- 2.520 μ. Είναι οι στιγμές που πατούμε στην πιο ψηλή κοφιάς. Ένα υπερθέαμα, πέρα από κάθε φαντασία του οποι- ρυφή του Γράμμου. Και είναι οι στιγμές που αυτή η ατέλειουδήποτε ζωγράφου, απλώνεται μπροστά μας. Στις δύο ωτη - η άφταστη ομορφιά τούτου του βουνού μπλέκεται πλευρές μέτρα στοιβαγμένο το χιόνι, στις άλλες δυο κατα- βλέποντας κανείς μπροστά του αμέτρητα κατεστραμμένα πράσινο χορτάρι με αλπικά λουλούδια σπαρμένα παντού και αμπριά - πολυβολεία, χαρακώματα του άγριου αδελφοκτόκαταγάλανα νερά. Είναι η λίμνη Γκιστόβα. νου εμφυλίου πολέμου όπου πριν από περίπου 60 χρόνια Οι φωτογραφίες αμέτρητες. Λίγα λεπτά ξεκούρασης και Έλληνες εναντίον Ελλήνων έδωσαν φοβερές μάχες σ’ όλες ο πειρασμός να μπει κανείς στα παγωμένα νερά οδηγεί τον ετούτες τις κορυφές. Κώστα και τον Χρήστο να δοκιμάσουν. Για λίγο δοκιμάζουμε να ξεκουραστούμε, λίγο να τσιμπήΑφήνουμε πίσω μας την Γκιστόβα και συνεχίζουμε δυ- σουμε και φυσικά οι απαραίτητες φωτογραφίες εδώ ψηλά

στην κορυφή του κόσμου. Δεν υπάρχει όμως χρόνος και περιθώρια για πολλά. Πυκνά σύννεφα χτυπούν αλύπητα τη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού και σηκώνονται απειλητικά ψηλά τον ουρανό. Χωρίζεται ο τόπος στα δύο, σκοτεινιάζει και αγριεύει η φύση. Ετοιμαζόμαστε γρήγορα για την κάθοδο από την πλευρά προς το λαιμό της Σκίρτσης. Η καταιγίδα δε θ’ αργήσει. Πριν ξεκινήσουμε για το κατέβασμα, στη νότια πλευρά της κορυφής πατώ πάνω σε κάποια χαλάσματα. - “Εδώ παιδιά”, τους λέω, “δεν είναι αμπριά, είναι χαλάσματα από το εκκλησάκι που το 1948 έκτισε ο Εθνικός Στρατός, όταν την πρώτη φορά κατέλαβε το Γράμμο”. - “Αποκλείεται”, λέει ένα από τα παιδιά της Καστοριάς, “εδώ πάνω εκκλησάκι;”. Δύο βήματα μπροστά και μέσα από τα χαλάσματα και τις πέτρες που κάποιοι είχαν ανασηκώσει πριν από εμάς ψάχνοντας κάτι, ένας σιδερένιος σταυρός καρφωμένος στο έδαφος προβάλλει. Θυμόμουν αυτά τα χαλάσματα, από την υπόδειξη του αξιωματικού της ομάδος μου, όταν πριν από τριάντα δύο χρόνια ως έφεδρος, είχα ανεβεί από διαφορετική διαδρομή στο 2520 . Σήμερα ήταν η δεύτερη φορά. Θυμήθηκα εκείνες τις στιγμές της πρώτης φοράς, νέος τότε 25 περίπου χρονών, με το FN Para στον ώμο, το αίμα να βράζει και την ορμή να πατήσουμε όλες τις κορφές. Ασυναίσθητα κατηφορίζοντας έρχονται τώρα στο νου μου τα λόγια του Πλάτωνα: «Μητρός τε και Πατρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον και αγιώτερόν εστι η πατρίς». Πατρίδα μου όμορφη – απαξιωμένη πατρίδα. Δεν προλάβαμε να κατεβούμε στην κοιλάδα και η καταιγίδα ξέσπασε άγρια. Η δυνατή βροχή με το ψιλό χαλάζι, μας μαστιγώνει ασταμάτητα, όμως δεν μας πτοεί. Η δύναμη της ψυχής και η θέληση είναι ισχυρότερες. Στο βουνό δεν ανεβαίνει κανείς μόνον με καλή φυσική κατάσταση αλλά ανεβαίνει και με την ψυχή. Γυρίζω το βλέμμα και μέσα από την ομίχλη και τη σκοτεινιά της μπόρας ρίχνω μια τελευταία ματιά στην κορυφή του 2520, πριν χαθεί την στροφή του δρόμου. Μία υπόσχεση στον εαυτό μου: «θα ξαναγυρίσω» Στις 4 μ.μ. φτάνουμε στα αυτοκίνητα. Αλλάζουμε τα μουσκεμένα ρούχα μας και ξεκινάμε για το γυρισμό. Κουρασμένοι; Σίγουρα ικανοποιημένοι αφάνταστα. Ήταν μία από τις ομορφότερες μέρες. Ο Γράμμος μας περιμένει ξανά. Ο Χρήστος γεμίζει τους Η/Υ φωτογραφίες, τις περνάει στο Google Earth, μιλάει παντού για το Γράμμο και μετά από δύο βδομάδες επιστρέφει. Χρήστος Δημάδης Συνάδελφος Μαθηματικός στο 2ο Λύκειο Γρεβενών Κώστας Παρλαπάνης Συνάδελφος Μαθηματικός στην Καστοριά


Μαθητοφρένεια - Περιβάλλον

Η ανακύκλωση δεν είναι μόδα αλλά τρόπος ζωής! Ό, τι πετάμε δεν είναι σκουπίδι! ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΥΜΕ

Επιμέλεια - Ρεπορτάζ: Βάγια Γούλα - Αλεξάνδρα Καλιαμπάκα

Ανακύκλωση είναι η διαδικασία της συστηματικής συλλογής, διαλογής και επαναφοράς των χρήσιμων υλικών από τα απορρίμματα στον κοινωνικό και οικονομικό κύκλο ζωής. Με την ανακύκλωση συσκευασιών συνεισφέρουμε στην εξοικονόμηση ενέργειας και επενδύουμε σ' ένα καλύτερο μέλλον.

Η ανακύκλωση στο Δήμο Γρεβενών Πλεονεκτήματα και οφέλη ● Η μείωση του όγκου και του βάρους των απορριμμάτων ● Η εξοικονόμηση χώρου ● Η μείωση του κόστους συλλογής, μεταφοράς και διάθεσης των απορριμμάτων ● Η εξοικονόμηση πρώτων υλών, ενέργειας και νερού ● Η δημιουργία θέσεων εργασίας σε βιομηχανίες και προγράμματα ανακύκλωσης ● Η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και των κινδύνων για τη δημόσια υγεία ● Η ευκαιρία που δίνεται σε όλους τους πολίτες να δράσουν για περιβάλλον

Προτελευταία η Ελλάδα Σύμφωνα με έρευνα του βρετανικού Ινστιτούτου Ερευνών για τη Δημόσια Πολιτική και της Πράσινης Συμμαχίας, η Ελλάδα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση μεταξύ των χωρών μελών της Ε.Ε. στην ανακύκλωση των απορριμμάτων. Την τελευταία θέση καταλαμβάνει η Πορτογαλία. Κορυφαία στην Ε.Ε., σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, αναδεικνύεται η Oλλανδία , όπου ανακυκλώνεται το 65% του συνόλου των δημοτικών στερεών απορριμμάτων. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Αυστρία, όπου ανακυκλώνεται το 59% των απορριμμάτων, και την τρίτη θέση καταλαμβάνει η Γερμανία, όπου ανακυκλώνεται το 58% των απορριμμάτων. Στην Ελλάδα ανακυκλώνεται μόλις το 8% των 433 κιλών απορριμμάτων που παράγει ο καθένας από εμάς ετησίως, ενώ στην 15η και τελευταία θέση βρίσκονται οι Πορτογάλοι, που ανακυκλώνουν το 3% του συνόλου των στερεών απορριμμάτων.

Επικοινωνήσαμε με τον Αντιδήμαρχο καθαριότητας της πόλης μας, κ. Γεώργιο Γούλα, ο οποίος μας είπε πως η ανακύκλωση αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες του Δήμου. Σε πρώτη φάση στόχος είναι η αγορά 100 κάδων ανακύκλωσης οι οποίοι θα τοποθετηθούν σε κεντρικά σημεία της πόλης, καθώς και σε ορισμένα χωριά. Όπως μας τόνισε, ο Δήμος δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανακύκλωση του αλουμινίου και των cd, ως υλικά που δεν αλλοιώνονται εύκολα και επιβαρύνουν πολύ το περιβάλλον. Ήδη στην πόλη μας συγκεντρώνονται ετησίως 350 τόνοι χαρτιού και με τη βοήθεια της ΔΙ.Α.ΔΥ.ΜΑ. μεταφέρονται στις εγκαταστάσεις της στην Κοζάνη. Ο ίδιος μας ανέφερε πως στον πρoυπολογισμό του Μαρτίου θα φανούν οι οικονομικές δυνατότητες του Δήμου έτσι ώστε να προχωρήσουν στην αγορά νέων πιο σύγχρονων κάδων ανακύκλωσης (τους λεγόμενους «κώνους») οι οποίοι θα συμπιέζουν τα ανακυκλώσιμα υλικά, εξοικονομώντας χώρο. Φυσικά σημαντική προυπόθεση θε-

>> Ανακυκλώνοντας 1

τόνο χαρτιού εξοικονομούνται 17 δέντρα και 30.000 - 60.000 λίτρα νερού και μειώνεται κατά 95% η ατμοσφαιρική ρύπανση

>> Ένας τόνος αλουμι-

νίου απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα πενήντα τόνους CO2 (διοξειδίου του άνθρακα), ενώ ένα «κουτάκι» αναψυκτικού ισοδυναμεί σε ενέργεια με την ενέργεια που καταναλώνει μια τηλεόραση σε τρεις ώρες χρήσης.

>> Για τις μπαταρίες

υπάρχουν ειδικοί κάδοι ανακύκλωσης με το σήμα ΑΦΗΣ.

>> Στο σχολείο μας

υπάρχουν κάδοι τόσο για μπαταρίες (δίπλα στα γραφεία των καθηγητών) αλλά και για χαρτί και αλουμίνιο (πριν το κυλικείο).

ωρείται η στήριξη του προγράμματος αυτού από τους πολίτες για να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Επιπλέον, εφόσον θα υπάρχει η οικονομική δυνατότητα, σκοπεύουν να προωθήσουν και την ευρύτερη ανακύκλωση ηλεκτρικών συσκευών. Παράλληλα θα συλλεχθούν τα εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα με σύμβαση του Δήμου με την Express Service. Όπως δήλωσε ο κ. Γούλας πρόταση προς υλοποίηση είναι η καθιέρωση της 13ης Μαΐου ως ημέρα καθαριότητας της πόλης, με την εθελοντική συμμετοχή μικρών και μεγάλων. Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να ευαισθητοποιήσουν όλους τους πολίτες και να μετατρέψουν τα Γρεβενά σε μια πόλη πιο καθαρή, πιο όμορφη, πιο «φιλική» προς τους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι στις 13 Μαίου του 1995 η πόλη μας συγκλονίστηκε από σεισμό 6,6 της κλίμακας ρίχτερ. Τέλος ευχήθηκε και πρότεινε να γίνει το σχολείο μας η αρχή της κινητοποίησης των πολιτών στα πλαίσια της ανακύκλωσης.

► Πλαστικές συσκευασίες από νερό, αναψυκτικά, λάδι, βούτυρο, γιαούρτι, οδοντόκρεμες, απορρυπαντικά, σαμπουάν, σακούλες κ.α. ► Γυάλινες συσκευασίες από νερό, γάλα, χυμούς, αναψυκτικά, αλκοολούχα ποτά, κρασί, βαζάκια τροφίμων κ.α. ► Χάρτινες συσκευασίες από γάλα, χυμούς, μπισκότα, δημητριακά, απορρυπαντικά, αλλά και περιοδικά, εφημερίδες και μεγάλες κούτες συσκευασίας. ► Αλουμινένιες συσκευασίες (και από λευκοσίδηρο) από μπύρες, αναψυκτικά, καφέ, γάλα, ζωοτροφές, τοματοπολτό κ.α.

ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ! • Οι συσκευασίες να είναι άδειες από τροφές και υγρά, αλλά πλυμένες. • Τα πλαστικά να είναι συμπιεσμένα για να εξοικονομούμε χώρο. • Οι χάρτινες συσκευασίες να είναι κατά το δυνατό τσακισμένες για εξοικονόμηση χώρου. • Τα χαρτιά να μην είναι σκισμένα σε μικρά κομμάτια. • Οι σακούλες να μην είναι δεμένες σφιχτά.

Στους ΜΠΛΕ κάδους ανακύκλωσης ΔΕΝ πετάμε:

• Μπαταρίες - Υπάρχουν ειδικοί κάδοι για αυτές! • Ηλεκτρικές συσκευές • Οικοδομικά υλικά και τζάμια • Ρούχα, παπούτσια, στρώματα και υφάσματα γενικά • Έπιπλα, κλαδιά δέντρων και γενικά ογκώδη αντικείμενα • Αποτσίγαρα, χαρτοπετσέτες και χαρτομάντηλα • Δοχεία από λάδια αυτοκινήτων ή φυτοφαρμάκων • Βιοδιασπώμενες σακούλες

Και φυσικά στους ΜΠΛΕ κάδους ΔΕΝ πετάμε τα σκουπίδια μας!

6


Μαθητοφρένεια - Περιβάλλον

7

Εικόνες εγκατάλειψης στα πάρκα της πόλης • Σαφής η έλλειψη συντήρησης στο Δημοτικό πάρκο και στο Άλσος Θεοδωρίδη

• Σκουπίδια, μπάζα και ημιτελή έργα καθιστούν την πρόσβαση και τη χρήση προβληματική

Ρεπορτάζ: Κων/νος Δημήτρης Τσιουμέλας - Έλενα Χριστούλη

Τα Γρεβενά είναι μία ορεινή πόλη που δυστυχώς έχει χάσει τον περισσότερο πράσινο πλούτο της, λόγω της εκτεταμένης δόμησης. Το αποτέλεσμα είναι κοντά στο κέντρο να βρίσκονται μόνο δύο πράσινα σημεία: το δημοτικό πάρκο και το Άλσος Θεοδωρίδη, γνωστό σε όλους μας ως Καστράκι. Κι αυτά όμως δε βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση. Χώροι που προορίζονται για βόλτες αναψυχής και χαλάρωσης, κυρίως για τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες, παρουσιάζουν μια εικόνα εγκατάλειψης. Αλλού βρίσκουμε ημιτελή έργα, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωσή τους, και αλλού τα σημάδια παραμέλησης είναι εμφανέστατα. Κάναμε μια βόλτα στα πάρκα αυτά, καταγράψαμε το προβλήματα και τα παραθέτουμε με εικόνες.

ριστικά είτε σαν παγκάκια με τον καιρό καταστράφηκαν. Η συντήρηση λοιπόν του πάρκου ήταν απαραίτητη. Η όποια ανάπλαση έπρεπε να είχε γίνει από καιρό. Η περίφραξή του πριν έναν περίπου χρόνο έδειχνε ότι κάτι πρόκειται να γίνει στο πάρκο. Ωστόσο, παρά τα σύρματα και τους μουσαμάδες που περιτριγύρισαν το πάρκο, καμιά ουσιαστική μεταβολή ή συντήρηση δεν έχει γίνει ακόμα. Το πάρκο αυτό, δίπλα στα σχολεία, αποτελούσε ένα όμορφο μέρος όπου σύχναζαν τα παιδιά. Όχι μόνο για το πράσινο αλλά και γι’ αυτά που πρόσφερε, από βόλτες μέχρι βουτιές (!) στις λιμνούλες του τις θερινές εποχές. Δυστυχώς όμως τα έργα δεν έχουν τελειώσει ακόμη και επιπλέον φαίνονται τα πάντα να είναι παρατημένα, αφότου τα κατέστρεψαν χωρίς να ξέρουμε πότε θα είναι έτοιμο. Το μόνο που βλέπουμε είναι ταμπέλες που απαγορεύουν την είσοδο.

Το πάρκο Μερά

Το Άλσος Θεοδωρίδη (Καστράκι)

Το πάρκο έχει γίνει πλέον ένα απέραντο εργοτάξιο, με την κακή όμως έννοια. Είναι περιφραγμένο από το καλοκαίρι, προφανώς για επιδιόρθωση και συντήρηση, ωστόσο τίποτε απ’ αυτά δεν έχει γίνει. Η περίφραξη έχει κάποια ανοίγματα και γενικότερα δεν είναι ό,τι το ασφαλέστερο, μάλιστα έχει σκουριάσει. Είναι γεγονός ότι το πάρκο είχε αφεθεί στην τύχη του με αποτέλεσμα να καταστραφούν διάφορα μωσαϊκά που κοσμούσαν τα δρομάκια του και τα φυτά να μεγαλώνουν ανεξέλεγκτα και να βρίσκονται παντού. Διάφορα τοιχίδια που υπήρχαν είτε διαχω-

Το Καστράκι από την άλλη έχει σαφώς πιο πολλές φυσικές ομορφιές επειδή είναι ένα «καθαρόαιμο» δάσος της Πίνδου. Όμως τα τελευταία χρόνια έχει παραμεληθεί και αυτό, με συνέπεια να καταστρέφονται οι υποδομές που ήδη υπάρχουν. Διάφορα σχέδια για αναπλάσεις έχουν μείνει στα χαρτιά ενώ οι δημοτικές αρχές δε φαίνεται να συγκινούνται. Αντί να προσπαθήσουν να το βελτιώσουν, καθυστερούν αδικαιολόγητα. Κάνοντας μια βόλτα στο άλσος, μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε πολλά προβλήματα. Διάφορα δρομάκια που σε οδηγούν στη ανακάλυψη του άλσους έχουν παραμε-

Σπασμένες καρέκλες, πέτρες και ακαταστασία κοντά στο χώρου του θεάτρου πάνω στο Καστράκι. Ένα μέρος όπου συχνάζουν μαθητές, καθώς εκεί πάνε τις σχολικές τους εκδρομές.

ληθεί, έχουν γεμίσει ανεξέλεγκτα με βλάστηση χωρίς κάποιος να φροντίσει να τα καθαρίσει, για την καλύτερη διάβαση. Πολλά παγκάκια είναι φθαρμένα, άλλα είναι σπασμένα και διαλυμένα. Φοβάσαι λοιπόν έτσι για το που να πατήσεις και που να κάτσεις. Επιπροσθέτως παντού τριγύρω υπάρχουν σκουπίδια και μπάζα αλλά και αυτοσχέδιες ψησταριές. Αυτό δείχνει και τη δική μας αδιαφορία (να μην τα φορτώνουμε όλα στις δημοτικές αρχές). Παράλληλα, η άσχημη αυτή εικόνα του άλσους συμπληρώνεται από τα ημιτελή έργα, όπως το κιόσκι στην καρδιά του δάσους το οποίο, το γκρέμισαν για να φτιάξουν ένα καινούριο, αλλά έχει παραμείνει ατελείωτο. Στο βασικό χώρο του θεάτρου η κατάσταση είναι εξίσου απογοητευτική, διότι φανερά υπάρχει έλλειψη συντήρησης. Παντού υπάρχουν μεγάλα μπάζα και άλλα τέτοια αντικείμενα που μπορούν να τραυματίσουν έναν ανυποψίαστο Η κεντρική πολίτη. Επιπλέον, λίμνη στο πάρκο όλα τα κτίσματα Μερά, κάποτε γύρω από το θέαγεμάτη νερό, τρο είναι κατετώρα γεμάτη σκουπίδια, στραμμένα και μπάζα και σπαγεμάτα γκράφιτι. σμένα τσιμέντα. Όλα τα παραπάνω μαρτυρούν ότι ο ευρύτερος χώρος του άλσους χρειάζεται επειγόντως συντήρηση. Ο χώρος αυτός είναι για βόλτες αλλά όσα αναφέραμε κάνουν χειρότερα τα πράγματα όχι μόνο για τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα και να πάρουν μία τζούρα καθαρού αέρα αλλά και για τα ζώα. Γενικά όλο το Άλσος Θεοδωρίδη έχει χάσει την παλιά του αίγλη. Ο κόσμος μαζεύεται μόνο για να δει κανένα

θέατρο ή τους αγώνες μηχανών και ποδηλάτων που γίνονται κατά καιρούς. Και θέτουμε τα ερωτήματα, κυρίως στην καινούρια δημοτική αρχή, γιατί όλη αυτή η έλλειψη συντήρησης; Γιατί καμιά επισκευή; Ποιος τελικά θα προστατέψει τον τελευταίο φυσικό πνεύμονα οξυγόνου της πόλης μας και το οικοσύστημα του;

Πάρκο Μερά: κατεστραμμένα κτήρια, σωροί από πέτρες, αγριόχορτα παντού. Κι όλα αυτά πίσω από συρματοπλέγματα.

Αυτοσχέδιες ψησταριές στο Καστράκι. Πιο δίπλα θα βρούμε σκουπίδια. Ένδειξη ότι κι εμείς δε σεβόμαστε όσο πρέπει τον χώρο.

Πάρκο Μερά: χώρος εργοταξίου γράφει η πινακίδα αλλά τα έργα στο πάρκο έχουν σταματήσει.


Μαθητοφρένεια - Τελευταία Σελίδα

8

“Ηλέκτρα” από το Κ.Θ.Β.Ε. παρακολούθησε η α΄ λυκείου στη Θεσσαλονίκη

Πανελλαδικές Εξετάσεις

Υποβολή αίτησης από 10 έως 25 Φεβρουαρίου Όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, το χρονικό διάστημα από 10 έως 25 Φεβρουαρίου έχει καθοριστεί ως προθεσμία για την υποβολή της Αίτησης – Δήλωσης των μα-

παρακολούθησαν στο θέατρο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών τη θεατρική παράσταση από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με τίτλο «Ηλέκτρα», μια σκηνική σύνθεση από το μύθο των Ατρειδών. Στις 12 η ώρα, μετά την παράσταση οι καθηγητές μας άφησαν ελεύθερους για βόλτα και ψώνια στην αγορά. Στις 4 και μισή μαθητές και καθηγητές πήραμε και πάλι το δρόμο της επιστροφής. Οι εντυπώσεις ήταν θετικές από όλους παρά την κούραση του μικρού ταξιδιού. Τώρα περιμένουμε με ανυπομονησία την επόμενη μας εκδρομή, με νέες εμπειρίες!

θητών της τελευταίας τάξης Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ) και Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ) (ομάδας Β΄) και των αποφοίτων που επιθυμούν είτε να λάβουν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις των ΓΕΛ ή των ΕΠΑΛ (Ομάδα Β΄) είτε να είναι υποψήφιοι για το 10% των θέσεων εισακτέων χωρίς νέα εξέταση. Η Αίτηση – Δήλωση υποβάλλεται ηλεκτρονικά στα Λύκεια. Η προθεσμία υποβολής της Αίτη-

Ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Καραντινάκης γράφει για την παράσταση: '’Η Ηλέκτρα, που πάνω της βασίζεται αυτή η σκηνική σύνθεση με άξονα την ιστορία του μύθου των Ατρειδών, μας διδάσκει πως η λήθη είναι ανόσια και η μνήμη είναι προσευχή για την έλευση της δικαιοσύνης. Ακόμα και αν όλα συνηγορούν για το αντίθετο. Η Ηλέκτρα μας 'δείχνει' πως πρέπει να επιμένει κανείς στην 'παράλογη' κραυγή του, ώστε να στραφεί αυτή η κραυγή ενάντια στη συνείδηση εκείνων που από αδιαφορία ή αδυναμία ή ακόμα και συμφέρον υποτάσσονται στην όποια άδικη εξουσία. Κι όπως λέει κι ο ποιητής: 'ίσως εκεί, που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία και η ομορφιά του ανθρώπου', που οι νέοι είναι οι κυρίαρχοι φορείς της.''

Σ

Στις 15 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε επιτέλους η μονοήμερη εκδρομή της Α’ λυκείου στη Θεσσαλονίκη. Είχαν γίνει προηγουμένως προσπάθειες για την πραγματοποίηση της εκδρομής με τη συμμετοχή όλων των τάξεων του λυκείου αλλά μάταια, καθώς δεν είχαν συμπληρωθεί οι απαιτούμενες δηλώσεις. Έτσι πήγε μόνο η α΄ λυκείου στη Θεσσαλονίκη στα πλαίσια εκπαιδευτικής εκδρομής για την παρακολούθηση θεατρικής παράστασης. Οι συνοδοί μας ήταν η κυρία Παπανικολάου, η κυρία Βάιου, η κυρία Σακοράφα και η κυρία Παπαβασιλείου. Αρχικά, οι μαθητές

σης – Δήλωσης αρχίζει την Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου, και λήγει την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου του 2011. Τονίζεται ότι για κανένα λόγο δεν γίνεται δεκτή Αίτηση - Δήλωση εκπρόθεσμη ούτε διόρθωση αυτής που υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας. Προσέξτε μη ξεχαστείτε εσείς της γ΄ λυκείου! Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τη σελίδα του σχολείου μας.

σφηνάκια

τις 21 Φεβρουαρίου οι ενδιαφερόμενοι μαθητές και μαθήτριες θα διαγωνιστούν στην έκθεση για την επιλογή τους στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Euroscola. Θέμα της έκθεσης: «Η Συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη μείωση του Δημοκρατικού Ελλείμματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Από την περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας θα επιλεγούν 24 παιδιά για να συμμετάσχουν στην ημερίδα που θα λάβει χώρα στο Στρασβούργο στις 17 Μαρτίου.

Φ

αίνεται ότι τελικά τα παράπονά μας εισακούσθηκαν. Ο Διευθυντής του Σχολείου μας υποσχέθηκε ότι τις επόμενες μέρες θα (ξανα)βαφτούν οι τοίχοι της νέας πτέρυγας που είναι μουτζουρωμένοι με συνθήματα και βλακείες. Το ερώτημα είναι όμως για πόσο θα μείνουν καθαροί. Γιατί οι ανεγκέφαλοι καραδοκούν και με την πρώτη ευκαιρία θα κάνουν και πάλι τη ζημιά τους. Εκτός αν βρεθούν και κάποιοι άλλοι να αναλάβουν δράση.

Ε

ίναι εξαιρετικά τιμητικό και ενθαρρυντικό να δεχόμαστε θετικά σχόλια και επαίνους από άτομα καταξιωμένα στο χώρο τους. Έτσι με ιδιαίτερη χαρά διαβάσαμε στην εφημερίδα ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (φ. 427, Οταν η εταιρεία απάντησε ότι κάτι τέτοιο σελ. 2) το σχόλιο του κου. Ανδεν μπορούσε να γίνει, σύμφωνα με τους τώνη Παπαβασιλείου για την κανόνες του παιχνιδιού, ο νεαρός απεί- εφημερίδα μας. Ευχαριστούμε θερμά για τα καλά του λόγια! λησε ότι θα αυτοκτονούσε. Η εταιρεία διαχείρισης του παιχνιδιού, η αι οι μέρες περνάνε και οποία εδρεύει στο εξωτερικό, μόλις εντόο καιρός κυλάει αλλά το πισε το μήνυμα ενημέρωσε τη ∆ίωξη τηλέφωνο δεν χτυπάει! Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Αθήνα. Τελικά πότε θα μάθουμε αν θα Ο νεαρός εντοπίστηκε και κλήθηκαν ψυσυνεχιστούν οι σχολικοί αγώνες; χολόγοι Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Θα μπορέσουμε να αγωνιστούμε για στήριξη. και με άλλους νομούς ή θα κάνουμε υπομονή μέχρι του χρόΑναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ νου;

Του ξεράθηκαν τα φυτά στο Farmville και απειλούσε να αυτοκτονήσει!

Αποκλειστική φωτογραφία με καθηγητές να παίζουν βόλεϊ. Είναι από τις προπονήσεις που γίνονται κάθε Τρίτη και Πέμπτη στο γυμναστήριο του σχολείου μας. Να ξαναπούμε ότι οι προπονήσεις αυτές είναι ανοιχτές και για τα παιδιά. Και τώρα το κουίζ: δύο από τους τρεις εικονιζόμενους είναι καθηγητές του σχολείου μας. Τους αναγνωρίζετε;

Μία απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε στο διαδίκτυο με έναν 22χρονο φοιτητή από πόλη της Στερεάς Ελλάδας, ο οποίος εκδήλωσε πρόθεση να αυτοκτονήσει όταν του αφαιρέθηκαν πόντοι από το δημοφιλές διαδικτυακό παιχνίδι ηλεκτρονικών αγροτών Farmville επειδή... ξέχασε να θερίσει τα ηλεκτρονικά φυτά του και ξεράθηκαν. Ο 22χρονος έστειλε μήνυμα στην εταιρεία που παρέχει την πλατφόρμα του παιχνιδιού ζητώντας να του επιστραφούν οι πόντοι, επειδή είχε ... σοβαρούς λόγους για τους οποίους δεν πρόλαβε να θερίσει.

Κ

Ε Π Ι ΦΥ Λ Λ Ι Δ Α

Από αφεντικά γίναμε δούλοι!

Τ

α κινητά τηλέφωνα έκαναν την εμφάνισή τους στις ζωές των ανθρώπων τις τελευταίες δεκαετίες και σταδιακά έγιναν απαραίτητο αντικείμενο στις τσέπες των ανθρώπων κάθε ηλικίας. Από αυτήν την τάση, λοιπόν, δε θα μπορούσαν να ξεφύγουν οι νέοι. Πλέον από τις μικρές παιδικές ηλικίες έως και την εφηβεία όχι μόνο κατέχουν ένα αλλά το χειρίζονται και άψογα, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς των νέων. Τα κινητά τηλέφωνα εννοείται ότι κάνουν την εμφάνισή τους στο σχολικό περιβάλλον, κάτι βέβαια που επίσημα απαγορεύεται. Όπως όλοι ξέρουμε κάθε τι απαγορευμένο προσελκύει τους νέους, διότι πιστεύουν πως μέσα από τις παραβάσεις φτάνουν στην αμφισβήτηση του κατε-

σχετικά με τις επιπτώσεις από την αλόγιστη χρήση κινητών τηλεφώνων; Τα αποτελέσματα δεν είναι εμφανή τώρα αλλά σε βάθος χρόνου ίσως βρεθούμε αντιμέτωποι με δυσάρεστες εκπλήξεις για την υγεία μας. Αϋπνίες , ανάπτυξη όγκων στον εγκέφαλο, πρόκληση λευχαιμίας, απώλεια μνήμης είναι μονάχα μερικά από τα οποία πιστεύουν οι επιστήμονες ότι προκαλεί η ακατάπαυστη χρήση των κινητών τηλεφώνων. Πέρα όμως από την υγεία μας, θέλω κυρίως να σταθώ στο εξής: είναι όντως χρήσιμο το κινητό τηλέφωνο σε παιδιά 15-17 χρόνων ή ακόμα και σε παιδιά 11-13 (!) χρόνων; Ίσως οι γρήγοροι και απαιτητικοί ρυθμοί της ζωής, το πιεστικό πρόγραμμα και η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας το επιβάλλουν. Όταν όμως πρόκειται για την ηλεκτρονική συσκευή που πολλοί έφηβοι δεν αποχωρίζονται ούτε κατά την διάρκεια του ύπνου τότε οδηγούμαστε σε εξάρτηση. Τότε από αφεντικά γινόμαστε δούλοι. Και το θέμα είναι ότι δύσκολα μπορούμε να παραδεχτούμε αυτή την εξάρτηση, γιατί αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σχεδόν σε όλους τους νέους. Ίσως δεν είμαστε διατιθέμενοι κιόλας να το παραδεχτούμε γιατί το να ξεχωρίζεις από την μάζα σε αυτήν την φάση της ηλικίας μας πιθανότατα σε καθιστά αυτομάτως μη αποδεκτό κοινωνικά. Προσκολλημένοι πάνω από μια μικρή οθόνη

Απλή ΣΚΕΨΗ του ΛΕ(γ)ΟΝΤΟΣ Αθηνά Πηλιτζίδου

στημένου. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί η εφηβεία αποτελεί την πιο αντιδραστική περίοδο ζωής ενός ανθρώπου. Έτσι και με τα κινητά: πιο συχνά βλέπεις μέσα στο σχολείο έναν μαθητή με κινητό στο χέρι, παρά με βιβλία και μολύβι. Είμαστε όμως πλήρως ενημερωμένοι

είτε ανταλλάσοντας συνεχώς μηνύματα είτε κάνοντας το κινητό μας τηλέφωνο ‘προέκταση’ του αυτιού μας , του αφιερώνουμε πολλές ώρες από τον ελεύθερο χρόνο μας. Ώρες που αναμφισβήτητα θα μπορούσαμε να τις αξιοποιήσουμε δημιουργικότερα. Ας αναφερθώ τώρα στο τυπικό κομμάτι του θέματος. Αν θα ‘κουβαλάει’ ένα παιδί κινητό στο σχολείο, από τη στιγμή που κατά την διάρκεια του μαθήματος είναι απενεργοποιημένο, είναι καθαρά, πιστεύω, θέμα προσωπικής επιλογής του μαθητή. Αφού οι γονείς συναινούν στην κατοχή κινητού τηλεφώνου στα παιδιά τους, τότε το θέμα είναι ενδοοικογενειακό και δεν αφορά το σχολείο ειδικότερα. Η χρήση του κινητού τηλεφώνου κατά τη διάρκεια του διαλλείματος στο σχολικό περιβάλλον είναι δικαίωμα και δεν πρέπει να κατακρίνεται ούτε να τιμωρείται, ανεξάρτητα με το πόσο χρήσιμο είναι για τους εφήβους. Εξάλλου η κάθε πλευρά (μαθητές σχολείο) αντιμετωπίζουν διαφορετικά την χρησιμότητα και την αναγκαιότητά του. Είναι δικαίωμα λοιπόν του μαθητή να χρησιμοποιεί ελεύθερα το κινητό μέσα στο σχολέιο, είναι όμως και υποχρέωσή του να ΜΗΝ το χρησιμοποιεί μέσα στην τάξη. Η χρήση του εν ώρα μαθήματος δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τους καθηγητές, τους συμμαθη-

τές αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Οι καθηγητές από την άλλη, που συνεχώς τάσσονται κατά της χρήσης των κινητών τηλεφώνων στο σχολείο, πράττουν το ίδιο; Αρκετές φορές έχει τύχει να ‘χτυπήσει’ κινητό καθηγητή εν ώρα μαθήματος χωρίς βέβαια να επέλθει κάποια κύρωση. Ίσως επρόκειτο για κάτι σημαντικό, δε διαφωνώ∙ παρολαυτά αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν πρότυπα για τους μαθητές, άρα πρέπει να τους δίνουν τα σωστά ερεθίσματα, ώστε να γίνουν καλύτεροι. Απενεργοποιώντας οι καθηγητές τα κινητά τους κάθε φορά που μπαίνουν στην τάξη ίσως μπουν και οι μαθητές στη διαδικασία να συνειδητοποιήσουν ότι το κινητό τηλέφωνο δεν τους είναι απαραίτητο κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Διότι μέσα από τον παραδειγματισμό καλλιεργείται κατά κύριο λόγο το ήθος των εφήβων. Η κατοχή κινητού τηλεφώνου στο σχολικό περιβάλλον σε καμία περίπτωση δεν ωφελεί κατά το ελάχιστο τους μαθητές. Αντίθετα είναι κάτι περιττό. Θα πρέπει να υπάρχει μέτρο στην χρησιμοποίησή του δίχως να οδηγούμαστε σε υπερβολές και να γινόμαστε θύματα των τεχνολογικών ανακαλύψεων! Βέβαια είναι δύσκολο να εξηγήσεις στα σημερινά παιδιά, στη γενιά της τεχνολογίας, πώς να ζουν χωρίς κινητό τηλέφωνο!


Μαθητοφρένεια #04