Issuu on Google+

WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL

INKIJK EXEMPLAAR

BOEK: IK KOOS MIJN OUDERS (ISBN/EAN 978-90-811240-3-4 (POD) (ISBN/EAN 978-90-811240-2-7 (PDF/EBUP)

Deze samenvatting van het boek is bestemd voor de boekhandel, de lezer en andere belangstellenden.

1


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL DOELGROEP: De doelgroep voor dit boek zijn vooral ouders van hele jonge kinderen en aanstaande ouders. De rol in het boek die de grootouders voor Jazz spelen is groot, het is daarom ook zeer geschikt voor (aanstaande) grootouders. Een andere doelgroep die veel baat kan hebben bij dit boek zijn (kinder)artsen en bijvoorbeeld peuterleidsters en leerkrachten van groep één en twee die jonge kinderen begeleiden. AUTEUR EN OMA Het afgelopen jaar was Mary Ritsema een jaar vrij om haar wens te vervullen: Het schrijven van een boek. Zij heeft zich de afgelopen vier jaar verbaasd over de gedachten, handelswijze, uitspraken van Jazz, een kind dat eind juli 2010 vier jaar werd. Anderhalf van zijn vier jaar dat hij op deze aarde rondloopt zijn in boekvorm samengevat. Vanaf de geboorte heeft Mary een dagboek over hem bijgehouden. Zij heeft daarbij het denken van het kind centraal gesteld. OPVOEDEN Je zou dus kunnen zeggen leuk voor Jazz en zijn omgeving dat dit in boekvorm is vastgelegd. Maar juist dat wat je als ouder allemaal tegen kan komen is iets wat niet alleen de ouders van Jazz ervaren. Iedere ouder krijgt te maken met vaccineren of met een situatie als de Mexicaanse griep en wat doe je dan? Hoe kan het dat drie artsen uit één praktijk drie verschillende meningen hebben over wel of niet vaccineren bij kleine kinderen? Iedere ouder krijgt te maken met bezoek aan de huisarts en mogelijk met ziekenhuisbezoek, hoe stel je je dan op? 2


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Overigens krijgen artsen zelf uiteraard ook te maken met kleine kinderen en hoe stellen zij zich op naar het kind? Snappen ze eigenlijk wel hoe een kind denkt en is hun aanpak adequaat of verwacht het kind iets wat de arts zelf niet had kunnen bedenken. Beschouwen wij zelf het kind als iemand die zelf ontdekt en waar bieden wij de helpende hand? Lees op de volgende bladzijden wat een kind tussen zijn tweede en vierde jaar allemaal al kan begrijpen en doe er je voordeel mee. Het boek bevat een interview met de leidster van de peuterspeelzaal. Zij legt uit waarom de peuterspeelzaal voor jonge kinderen belangrijk is. Snappen we eigenlijk zelf wel hoe een kind denkt, doen we daar genoeg moeite voor. Er zijn onderwerpen als hoog gevoeligheid, Mexicaanse griep in het boek opgenomen. Er staan verslagen van lezingen in het boek (zie het boekomslag en verderop in dit document). Het boek: Ik Koos Mijn Ouders is te bestellen als PDF/EPUB of als Printing On Demand (POD) via gelijknamige website: www.ikkoosmijnouders.nl Dit boek heeft als PDF/EPUB 284 bladzijden en kost 12,95 Euro. Deze uitgave heeft meer kleurenpagina’s. Het PDF is ook geconverteerd naar een EPUB. Voor de niet kenner, een EPUB kun je lezen op een E-reader. De ruim 55 zwart/wit illustraties zijn van Heleen Hoving-Begeman. Het boekje dat als Printing On Demand is te bestellen kost 15.00 Euro. Inclusief bezorgkosten zijn de kosten 17,95 Euro per boek.

3


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Op de website kun je onder het kopje fragmenten en woordenschat nog een paar passages uit het boek lezen. Je kunt hier fragmenten downloaden, opslaan op de computer en nadat je het weer hebt geopend op een prettige manier lezen. Onder het kopje Beeld kun je het boek als twee pagina’s of als volledig leesmodus lezen. Je kunt het programma Adobe Reader (nodig om een PDF te lezen) gratis via de website downloaden, zodat je de fragmenten en/of het digitale boek ten alle ten tijde kunt lezen op de computer. Doe dit voordat je de fragmenten download. Op deze teksten, het boekomslag en het boek rust Copyright! Wilt u als boekhandel dit boek in uw assortiment opnemen dan kunt u rechtsreeks contact opnemen met de auteur Veel leesplezier! Contact met Mary Ritsema kunt u maken via de website of via maryritsema@live.nl Telefonisch contact kunt u opnemen via 06-34929451

4


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL

FRAGMENTEN UIT HET BOEK. JAZZ IS IN JULI 2009 DRIE JAAR GEWORDEN.

thousiast. We (Jazz zijn ouders en wij) hebben gesproken over het feit dat het leuk is als je een dergelijk huisje zou kunnen kopen. Bij wijze van spreken dus! Het is nu juli en we waren begin mei op Ameland

JUNI 2009 We praten en spelen met een tractor. Daar zit een aanhanger achter waar balen gras mee kunnen worden samengeperst. Ik vraag:

JULI 2009 Opa Geert en Jazz zijn vader zijn bij het zomerhuisje van Dan en Debby. Jazz wil bij hen blijven. Ik overleg of dat kan. Het kan. Ik ga terug naar huis maar tot verbazing van zijn moeder en mij staat hij binnen een paar minuten weer bij ons binnen. We kijken elkaar aan en Debby vaagt mij:

“Is die nieuw?” “Nee, die heb ik al een poosje, in de vakantie. Toen we op Ameland waren.” “Oh, die we voor jou hebben gekocht?” “Ja, toen we met die grote boot waren en in het huisje van Catrien.” Krijg nou wat, hoe weet hij nou nog dat de naam van de eigenaresse van het huisje Catrien was. Hij heeft haar twee keer een kwartier ontmoet. “Wij wilden het huisje wel kopen maar die was van Catrien, dat kon dus niet” vervolgt hij zijn verhaal. Inderdaad, we waren en-

“Is Jazz met jou meegekomen?” “Nee dus!” “Hoe kom jij hier, heeft papa of opa jou geholpen met oversteken?” “Nou gewoon, ik ben overgestoken.” 5


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Dat mag niet alleen dat weet je best, dat is gevaarlijk!” “Ik heb gekeken en er kwam een auto aan, ik heb gewacht.” “Dat is heel goed maar je moet echt iemand van ons vragen met oversteken. Soms is een fietser of een auto zo snel (er rijden soms ook wielrenners of moutain bikers langs deze zandweg) dat je hem niet zo snel aan ziet komen. Je kunt dat niet altijd zien door de bocht in de weg.” Hij kijkt zijn moeder aan en begrijpt de commotie niet. Zijn blik geeft eigenlijk weer wat hij denkt:

“Je hebt twee keuzes Jazz: Of je ruimt dat op en dan mag je een computerspelletje doen. Of ik ruim het op en als straf mag je vandaag helemaal geen computerspelletje spelen. Ik vraag maar één keer, wat wil je?” “Niet opruimen” is zijn reactie.Debby ruimt op en zet Jazz op de bank. Na een minuut of tien: “Mama, ik wil wel opruimen.” “Te laat, dat heb ik al gedaan” “Mag ik dan wel computeren?” “Nee, vandaag niet, je hebt straf.” Hij begint te dreinen en gaat naar buiten. Aan de overkant is iemand bezig met houthakken. Met iets wat op huilen lijkt loopt hij naar de man. Ik hoor hem zeggen: “Ik heb straf, ik mag niet computeren.” Het klinkt zielig maar de man reageert niet echt. Opa komt er ook toevallig aan en nu mag hij zijn klaagzang aanhoren: “Ik heb straf, ik wil met de computer maar mama heeft hem opgeborgen en dat kan ik zelf ook wel.”

Ik kan dat wel! Geert is ook al gearriveerd en vraagt of Jazz bij ons is. “Zo staat hij bij me, zo is hij verdwenen” vertelt hij. We begrijpen wat hij bedoelt. Wij zijn ook ongerust over Jazz zijn ondernemingsdrift. Later ligt Jazz met zijn moeder in de clinch. Ik hoor haar zeggen:

6


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Daar gaat het dus niet om.

overleg en dat is maar goed ook.

Als je straf hebt heb je het verdiend en dan mag je gewoon niet op de computer.” Hij krijgt geen respons en later probeert hij het bij mij. Ik werk achter mijn laptop en hij komt bij me. “Mag ik achter jouw computer?” “Nee, je hebt straf en ik moet werken.” “Ja, maar ik vind dat zo leuk en ik wil graag een spelletje spelen.” “Dat begrijp ik wel maar straf is straf.” Hij gaat naar zijn moeder en even later vraagt ze aan mij: “Mam, wie zei nou dat we consequent moeten zijn, hij zegt dat hij van jou achter de computer mag!” “Dacht ik niet, dat heb ik absoluut niet gezegd.” Conclusie: Hij probeert op slimme wijze onder zijn straf uit te komen maar het is niet gelukt. Gelukkig hebben wij de afspraak dat als één van ons hem straf geeft, dat dit ook de persoon is die het verder afhandelt. Er is dus altijd

’s Avonds bespreken we samen wat er die dag gebeurd is. Dan, geeft aan dat hij het gevoel heeft dat Jazz het oversteken alleen best aankan. Hij denkt dat Jazz goed zal opletten. We begrijpen zijn mening en kunnen daar ook ver in mee gaan. Toch zijn we er allemaal van overtuigd dat we voorlopig moeten zorgen dat het op de oude voet verder gaat. Hij moet iemand van ons om hulp vragen bij het oversteken. Morgen wordt hij drie jaar. AUGUSTUS 2009 Jazz komt naar buiten en ik vraag: “Is dat een boekje van jou, moet ik voorlezen?” “Nee, die is van jou, ik wil er in lezen.” “Dat mag wat staat er allemaal in?” “Trekkers, treinen, vliegtuigen. Wat is dat?” “Dat is een schijfeg en dat is een punteg.” 7


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Oh en wat is dat?” Zo gaat het een tijdje door. We bekijken samen een encyclopedie met veel plaatjes er in. Er staan plaatjes van de eerste vliegtuigjes en ik wijs hem ook op een plaatje van een van de eerste zweeftoestellen van Otto Lilienthal. Hier wordt hij onrustig van en zegt:

Het wordt bijna eng als ik op Wiki Pedia de informatie over Otto Lilienthal vind. Eng is denk ik niet het juiste woord. Het zal eerder iets te maken hebben met het feit dat Jazz meer lijkt te zien dan wij. Een andere verklaring kan ik niet vinden want waarom huilt hij bijna als hij dit plaatje ziet. Dit maken we normaal niet mee! Als ik het met zijn vader bespreek verbaast het hem niet.

“Hij zit vast, hij kan er niet uit.” Het huilen staat hem nader dan het lachen. Ik begrijp hier niets van. “Nee, hoor lieverd, hij zit niet vast, hij kan er wel uit. Dat lijkt misschien zo.” “Nee, hij kan er niet uit” reageert Jazz nogal heftig. Hij huilt bijna. Als ik het later aan zijn opa vertel gaat mij ineens een lichtje op. Misschien moet ik eens op het internet kijken of de man een ongeluk heeft gehad. Feit is dat deze man al eind achttienhonderd met zijn toestel met vaste vleugels van de heuvelhellingen vloog. Is hem iets overkomen?

“Alle kleine kinderen zijn paranormaal begaafd en jaartallen gelden in hun wereld denk ik niet. Ik heb mij al zo vaak afgevraagd hoe hij aan bepaalde informatie komt. Hij kan dit normaal gesproken niet weten maar hij weet het wel” is zijn reactie. HOOG GEVOELIG Info van de website* en opgenomen in het boek. Deze kinderen: Zien alles, horen alles, ruiken alles, voelen alles. Ze willen het liefst op alles reageren.

8


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Ze zijn heel opmerkzaam, ook waar het stemmingen van anderen betreft (ouders). Ze zijn sterk verbonden met alles en iedereen, ook met het groter geheel. Kunnen al vragen over God stellen die diep gaan. Zijn bijvoorbeeld intuïtief op de hoogte van de werking van energie.

“Maar als die er nou niet is?” “Die is er wel, ik wil een lichtblauwe bril.” Er is één lichtblauwe bril met oranje pootjes (of is er een ander woord voor?) Mama en papa besluiten dat hij mag kiezen. Het belangrijkste is toch dat hij de bril ook gaat dragen. Hij krijgt de tweede bril er gratis bij dus mogen mama en papa ook een bril kiezen.

Kunnen “zien” wat anderen niet zien (aura‟s, overleden personen etc.). Weten soms details van vorige levens. Kunnen heel intelligent zijn, zelfs hoogbegaafd. Hebben moeite zich te concentreren. Zijn snel afgeleid. Kunnen heel druk zijn maar tot rust komen als prikkels worden weggenomen. Voelen sterk met anderen mee. Verzorgen anderen graag. .*http://www.balansvinden. nl/kinderenenhooggevoeligheid OKTOBER 2009 Deze week was Jazz ook met zijn ouders bij de brillen winkel. Vooraf laat hij weten: “Ik wil een licht blauwe bril.”

Twee dagen voordat Jazz zijn bril op kan halen vraagt hij aan zijn moeder: 9


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Mama wanneer kan ik mijn bril ophalen?” “Nog twee nachtjes slapen.” “Oh, dan is het goed.” Hij heeft zich al vertrouwd gemaakt met het idee dat hij een bril gaat dragen. Jazz heeft twee weken nodig om aan de bril te wennen. Zijn ouders laten het aan hem over wanneer hij de bril draagt. Ik maak foto’s van hem met bril op. We maken Jazz attent op het feit dat hij de bril (die op allerlei plekken ligt) beter op kan zetten. Voorzichtig zeg ik:

“Zal ik je even helpen met je bril op te zetten anders wordt hij misschien wijd.” “Hoeft niet oma kan ik zelf deze is buigzaam.” Ik krijg een demonstratie, inderdaad de pootjes van de bril kun je een heel eind opzij buigen. Na twee weken is het goed. Hij houdt de bril op. Hij weet hoe hij zijn bril schoon moet maken en dat wil hij dan ook ZELF doen. ZELFDE MAAND Om zes uur wordt ik gewekt door een kind dat tot half zeven aan één stuk door zingt en tekstjes op zegt. Ik hoor onder andere het volgende:

“Het is beter dat je jouw bril wat vaker op zet. Anders moeten ze dingen doen die veel minder leuk zijn.” Jazz vraagt: “Bedoel je dat ik dan een pleister op mijn oog moet!” Nou daar ben ik mooi klaar mee. Wil ik vermijden om hier over te spreken meldt mijn kleinzoon zelf al wat er dan moet gebeuren. “Ja liefje dat bedoel ik en dit wil je toch liever niet?” “Oh, dat geeft niet, heb ik al gehad bij de dokter in het ziekenhuis.” “Oh!” Later vraag ik:

“A, b, c, de, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p” en dan de tekst die normaal als liedje volgt op de g. Het is een behoorlijke tekst en ik ben erg verbaasd over zoveel kennis. “a,b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p. Meester de jongens nemen knikkers van mij mee. Stoute jongen je mag niet klikken anders krijg je zeven tikken.

10


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL

MEXICAANSE GRIEP

Meester ga gerust uw gang want ik ben voor een tik zo gauw niet bang.” Hierna zingt hij het liedje van Opa Bakkebaard en een liedje over Sint Maarten:

Ik zoek op internet naar het advies van de Gezondheidsraad, zij adviseren de Minister. De lijst van betrokken deskundigen is indrukwekkend. Uit de brief komt duidelijk naar voren dat de kinderen van een half jaar t/m vier jaar niet een extra risicogroep vormt maar wel zieker worden dan een volwassene. Men denkt dat het mogelijk is dat kinderen iets aan de Mexicaanse Griep over kunnen houden.

“Mickey Mouse ging lichtjes lopen. Alle deuren vlogen open. Mickey Mouse zei dank je wel. Hij ging toen door naar de volgende bel.” DECEMBER 2009 “Mama jij kunt ook een sterretje worden hé en dan moet jij huilen in de hemel en wij ook?” “Ja, dat kan maar ik ben van plan om nog heel lang bij jou te blijven.” “Mama als je een sterretje bent dan ben je toch overleden?” vraagt Jazz de volgende dag. “Ja, dat klopt.” Jazz vervolgt: “Oma Van Dokkum is al oud, zij kan ook een sterretje worden en dan ben jij verdrietig en ik ook.”

Wat er ook staat is dat ze denken dat het middel (Pandemrix) waarschijnlijk net zo goed en veilig werkt als bij de andere doelgroepen. Ook weten ze nog niet of kinderen ook twee keer een dosis moeten krijgen of dat de helft genoeg is. Letterlijke tekst uit de brief: Er is geen sprake van een verhoogde sterftekans onder deze doelgroep (kinderen). Er is geen pandemie. Ernstige ziekte en sterfte zijn vrij zeldzaam.

11


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL De verschijnselen hebben meer weg van een gewone seizoens griep. Australië en NieuwZeeland hebben hun hoogtepunt al gehad en de gevolgen en de ziektelast zijn beperkt gebleven. De druk op de ziekenhuizen is echter wel toegenomen.

Een paar weken later bij de volgende arts: “Volg je gevoel, mijn kinderen zijn gevaccineerd maar iedereen moet doen wat zijn gevoel hem ingeeft.” Nog later zegt een derde huisarts: “Goed dat jullie hem niet hebben laten vaccineren.”

Hierna het advies van drie verschillende artsen uit één praktijk. De ouders stelden de vraag. Wij hebben twijfels over de noodzaak om te vaccineren. Hoe denkt u er over?

Wat mij dat vertelt? Wij als huisartsen zijn niet goed voorbereid en krijgen niet alle informatie die we nodig hebben om ons werk goed te doen. Wij handelen naar beste weten.

“Inenten, zelf ben ik ingeent en mijn kinderen ook.” Onze kinderen reageren hierop met uitspraken over het vaccin. “Je moet de pers niet altijd geloven ze schrijven maar wat. Jullie willen toch niet dat jullie kind tot één van die zestig tot tachtig kinderen behoort die kunnen overlijden? De verwachting is dat er zonder inenting zestig tot tachtig kinderen meer kunnen sterven. Bij gewone griep komt het zelden voor dat een kind sterft” aldus de arts.

Gerrit Breeuwsma, Ontwikkelingspsycholoog Lezing HET VREEMDE KIND, pleidooi voor lichtzinnigheid in opvoeding en onderwijs. Breeuwsma pleit voor meer lichtzinnigheid. In feite bedoelt hij dat we kinderen meer ruimte moeten geven. Hij verwijst hier naar Theo Thijssen die in 1938 het boek: „De Prestatie‟ schreef. 12


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Hij was een jongen van twaalf toen hij een prestatie wilde leveren. Hij liep op een woensdagmiddag van Amsterdam waar hij woonde naar Halfweg en terug. Het enige dat hij bij zich had was water en brood. Hij wilde laten zien dat hij deze prestatie kon leveren.

Het Lectoraat Integraal Jeugdbeleid van de Hanzehogeschool Groningen organiseert samen met Studium Generale de Hanze Jeugdlezingen. Op 3 februari 2010 vertelt dr. Martine Delfos over de virtuele ontwikkeling van kinderen. Martine F. Delfos is biopsycholoog. Lector virtuele ontwikkeling voor de jeugd. Ze is werkzaam als wetenschappelijk onderzoeker, als therapeut, als docent en als schrijfster.

Gelukkig was zijn moeder een vrouw met een lichtzinnig karakter die hem deze ruimte bood. Breeuwsma pleit voor meer van dit soort lichtzinnigheid. Tegenwoordig kan het zelfs voor komen dat een kind die een dergelijke prestatie zou willen leveren op stap wordt gestuurd met een GPS zodat we weten waar het zich bevindt. In ieder geval mogen we er van uit gaan dat het kind minimaal met een mobieltje op stap wordt gestuurd. Nog waarschijnlijker is het dat er helemaal geen toestemming wordt gegeven voor een dergelijke actie. Je kunt dus de conclusie trekken dat kinderen nu meer dan ooit worden gecontroleerd en daardoor worden belemmerd in hun ontwikkeling.

Het Virtuele milieu, moet je daar opvoeden? Een leuk apparaat voor jongeren, zoâ€&#x;n computer. Ze kunnen er alles mee en zijn er zoveel wijzer mee dan wij. We laten ze hun gang gaan, zonder ze te begeleiden en op te voeden. Wat betekent dit? Is het noodzakelijk kinderen daarin ook op te voeden? Zo ja, hoe dan? Lees meer hierover in het boek. JANUARI 2010 Wij ruimen alle kerstpullen op en maken de boel schoon.

Het Virtuele Leven van Kinderen

13


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Niet opruimen dat vind ik jammer” is Jazz zijn commentaar. Dan, legt uit dat het nu weer afgelopen is. We gaan eind van het jaar opnieuw de kerstboom opzetten. Jazz protesteert: ”Maar de kersttrein, (Noot: na de kerst gekocht voor twee euro) mag je niet inpakken die wil ik hier houden.” Dat mag.

Debby had gelijk dit was voldoende om hem snel in slaap te krijgen. Cath heeft medicijnen gekregen. Deze werken prima. FEBRUARI 2010 Het begrip gelijk en ongelijk is nu ook bekend. Jazz maakte daarvan: goed gelijk en fout gelijk. Mooie vinding. Mogen ze wat mij betreft opnemen in de Nederlandse taal. Na een goede uitleg over hoe het precies zit en hoe je het benoemd is het hem helemaal duidelijk. Bijna dagelijks horen we nu:

’s Avonds wil hij niet slapen, te actief. Debby en Dan zijn met Cath naar de dokterspost. Cath voelt zich niet goed. Wij zijn bij Jazz. Debby belt. Ik vertel dat Jazz niet wil gaan slapen. “Lees hem maar even voor en ga daarna maar gewoon naar de kamer meestal valt hij dan wel in slaap.” Opa vraagt: “Zal ik voorlezen Jazz? ” “Ja, maar graag een liedjesboek” oppert Jazz. ”Kijk maar in mijn kast, in mijn bibliotheek.” Geert en ik kijken elkaar aan en er verschijnt een lach op ons gezicht. Ik vind een Oud Hollands liedjesboek en dat wordt goedgekeurd. En ja,

“Ik heb gelijk en jij hebt ongelijk.” Soms wil hij nog wel eens erkennen dat het ook andersom kan zijn. Zoals de situatie met K3. K3, een meidengroep heeft een liedje dat heet: Mama SE enz. Zij zijn op de radio en Jazz zegt: “Dat is Mama Se.” “Zo heet het liedje en K3 zingt het” legt Debby uit. “Nee, dat is Mama Se.” “Nee, dat is K3.”

14


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Dat gaat zo een tijdje zo door en na een keer of acht negen zegt hij: “Nou vooruit dan maar, dan is het K3.” Juf Ireen zei het ook al: “We hebben er niet één bij die zo standvastig is als hij.”

“Wat hebben wij toch een mooie kleine rode auto.” “De auto is groot, wit en is een bus papa.” “Hoeveel wielen heeft de auto?” “Vijf” is het resolute antwoord. “Hoe kom je daar bij, het zijn er vier.” “Nee, het zijn er vijf, vier onder de auto en één in de kofferbak.” Jazz heeft duidelijk oog voor detail.

ZELFDE MAAND Debby belt mij. Zij zijn in de slaapkamer en Jazz pakt een kledinghanger. De kledinghanger vormt een driehoek, met daarboven een ronde ophanghaak. Jazz kijkt door de opening van de ophanghaak:

’s Avonds gaat Jazz naar oma Cath. We hadden bij hem thuis net afgesproken te gaan spelen:

“Kijk mama, dit is een ogenblik. Oma Mary zegt altijd een ogenblikje tegen mij.” Vervolgens kijkt hij door het grotere deel dat een driehoek vormt en vervolgt: “Kijk ik heb een glimlach.” Het is hem weer gelukt, wij zijn verbaasd.

“Sorry oma, ik zou met jou spelen maar ik moet nu weg. Ik kan nog wel heel even met jou spelen.” Klinkt zijn stem timide. “Geeft niet, wat fijn dat je bij oma Cath mag slapen. Veel plezier.” “Zijn wij dan hier alleen?” vraagt zijn vader, als zijn zoon weggaat. “Vind jij toch ook best een keer fijn samen met mij helemaal alleen? Nou oma Cath vindt dat ook leuk.”

MAART 2010 Dan zegt:

15


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL Gestolen momenten noem ik dat. Wij reiken iets aan en Jazz weet daar altijd de juiste antwoorden bij te vinden. Net zoals toen mijn moeder vertelde dat Jazz haar vroeg om bij hem bij de computer te komen zitten. “Maar ik snap niets van computers” Jazz weet wel raad: “Dat geeft helemaal niks. Kom maar bij mij zitten, dan leg ik het je wel uit oma.”

“Jazeker wel! Ik zeg nu ook niet steeds meer van Hé? Hé? Hé?” JUNI 2010 Debby vertelt dat hij deze week bij zijn vriendin, de oude mevrouw Noordhuis langs wilde in het bejaardentehuis. Hij miste haar. Hij gaat naar haar toe. Hij heeft pech, ze zit op de gang. Hij wil graag naar haar kamer. Heeft hij haar voor zich alleen denken wij. Ze kletsen toch een poos op de gang. De volgende dag komt Jazz naar Debby: “Dank je mama, ik vind het lief dat jij voor mij bij mevrouw Noordhuis langs bent gegaan.” Terwijl hij dit zegt aait hij over Debby haar hand. Zelfde maand

Jazz heeft deze maand buisjes in zijn oren gekregen. Vandaag vraag ik aan Jazz

“Oma van Dokkum, ga jij wel eens naar de IKEA?” vraagt Jazz.

“Merk je nu al dat je beter kunt horen?”

16


WWW.IKKOOSMIJNOUDERS.NL “Tegenwoordig niet meer, het is te ver voor mij op de fiets en ik moet ook zonder rollator lopen in de IKEA en dat wil niet meer.”

aanmerking nietig. Heel gevarieerd wordt er verteld over het leven van baby en peuter Jazz. Gedrag en taalverwerving en interactie krijgen evenveel nadruk; de illustraties helpen fantastisch bij het meeleven van de lezer.

“Mama, papa willen jullie de volgende keer als wij naar de IKEA gaan wel even oma van Dokkum ophalen want dan kan zij met ons naar de IKEA. Dan kan haar rollator ook in onze bus.”

Wanneer je denkt: stijlbreuk, bij twee betogende stukken, neem je dat graag op de koop toe. Mag je als meedenkend en meelevend grootouder immers niet een beetje zichtbaar worden in zo'n dagboek? Niet alles is uniek en van grote allure in Jazz' optreden. Daardoor kan elke (groot-)ouder ervan genieten! Jan Siebo Uffen

Dit vindt Jan Siebo Uffen, docent Nederlands, schrijver in de Groninger taal, vertaler en verteller. Zijn mening over het boek: Ik Koos Mijn Ouders: Ik koos mijn ouders is een levendig verslag van een schrijfster die vecht om afstand te houden bij het schrijven over 'haar' kleinkind Jazz. (De naam betekent niet dat liefhebbers van Beethoven of Frans Bauer hún spruit niet herkennen).

Nieuwsgierig geworden? Gewoon genoten?

Ga dan naar de website: www.ikkoosmijnouders.nl en neem het boek op in uw assortiment of schaf het boek aan.

De warmte die afstraalt van het boek maakt elke kleine 17


Kleine samenvatting Ik Koos Mijn Ouders