Page 1

SUMMER OF

‘69 samen leven in het jaar 2069

Martijn Beemsterboer

Afstudeerplan 2018/2019


Het is het jaar 2069, een warme vrijdagmiddag in Augustus. Het is buiten 45 graden Celsius, ik ben inmiddels 81 jaar. Ik ben blij dat de software van het koelingssysteem geĂźpdatet is, binnen is het heerlijk aangenaam. Mijn kinderen komen in het weekend op bezoek met hun kinderen, niet zozeer om mij, maar om samen met mij naar mijn moeder, hun oma en overgrootmoeder te gaan die inmiddels 109 jaar is. Het is voor haar de eerste week in een zorginstelling. Vroeger gingen mensen met hun 75ste het bejaardenhuis in maar sinds de levensverwachting nu gemiddeld 124 jaar is, kunnen mensen langer van hun onafhankelijkheid genieten. Leuk, om iedereen weer eens te zien. Ik kan niet wachten om de zoon van mijn oudste dochter, die is nu 15, te zien pronken met zijn vliegbewijs die hij afgelopen week behaald heeft. Tijd voor een ouderwets fooitje. Dan kan hij sparen voor zijn eigen spiksplinternieuwe vliegcapsule, zijn lievelingskleur is oranje, net als die van zijn opa. Jammer dat er geen briefgeld meer bestaat zoals 50 jaar geleden, dat maakte het wat specialer en persoonlijker. Toen gaf je echt fysiek iets, nu is het een druk op de knop en het staat in zijn systeem. Ach, die jongens van nu zijn dat gewend en het is voor hun speciaal genoeg. Daar zouden ze trouwens toch geen plek voor hebben in hun broeken, de broeken die ze nu maken bevat 1 klein zakje, waarin wat pasjes in kunnen. De tijd van grote dikke portefeuilles zoals dat zo chique heette is lang verleden tijd. Vroeger zag je nog dat pubers stoer probeerde te doen met opgevoerde auto's, later bleek dat het veel stoerder was om heel duurzaam te zijn. Een fiets verbruikt niets! Wat eerst hip was om heel materialistisch te zijn met dure merkkleding en veel mooie spullen, veranderde in een meer duurzame trend waarbij de lifestyle zo duurzaam mogelijk moest zijn. Om blij te zijn met de nieuwe tijd? Ja, ik moet zeggen blij te zijn met veel ontwikkeling, met name de printbehandelingen van de tandarts, waarbij er geen gaatjes gevuld hoeven te worden maar nieuwe delen tand terug geprint kunnen worden, zonder enige pijn, proficiat! Het is nu een ander jaar. 50 jaar geleden leefde we met 7 miljard mensen, tegenwoordig zijn dat er 10 miljard, erg druk. In 2019, leefde 50% van de mensheid in steden, nu is dat 70%, veel te veel mensen en


het houdt maar niet op. Heel veel mensen, het is grappig om te zien dat nu pas te zien is hoeveel impact meer mensen heeft op de wereld dan in gedachte 50 jaar terug... Al die mensen vanuit Afrika die hier hun heil zoeken, alle mensen die een beter leven zoeken op plekken waarbij leven nog leefbaar is. Het blijkt inderdaad waarheid te zijn, overpopulatie. Ik zie de horror stories van mensen die hun huis en regio moeten verlaten dankzij klimaatverandering, en een plek zoeken in de stad. Gelukkig zijn we daar nu op voorbereid en gaan we mee met de klimaattrends. Het was een mooie dag dat de laatste vervuilende energiecentrale ter wereld gesloten werd vorig jaar. Het is dit jaar precies 50 jaar geleden dat ik mijn masterdiploma Architectuur behaald heb aan de Academie Van Bouwkunst Amsterdam. Een mooie tijd was dat. Dat was een tijd dat ik nadacht over hoe de wereld eruit zou zien 50 jaar later. Mijn afstudeeropdracht ging voornamelijk over hoe mensen zouden leven in de toekomst. Sociale interactie in een tijd waarbij digitalisatie de overmacht heeft. Verdichten en verdunnen, daar ging het over. ik kan niet te lang schrijven, eten is onderweg. Ik hou het koerier luik al een uur in de gaten maar ze komen maar niet, het zal wel druk zijn, en die verouderde drones van de AHDD (ofwel Albert Heijn Drone Delivery) zijn zo traag als dikke stront. Eindeloos wachtend op mijn medium printed beef met kloonselderij.


MMLXIX overbevolking Het jaar 2069, 50 jaar in de toekomst. Het zal een druk jaar zijn. Mensen, heel veel mensen. Vooral in de steden. Bevolkingsgroei neemt de afgelopen 200 jaar exponentieel toe. Als we uitgaan van een worstcase scenario, kan in 2050 al de 12 miljard individuen behaald worden. Dit blijkt uit een scenario volgens de Verenigde Naties, de “constant fertility variant�. Bij dit scenario wordt uitgegaan van een voortzetting van het huidige, hoge geboortecijfer zoals we nu gewend zijn. Als deze voorspelling van 12 miljard aan gezelligheid voor 2050 gedaan is, zal dit dus in 2069, 50 jaar van nu, nog zelfs wel meer kunnen zijn.


Dat zijn heel veel mensen. Op 31 oktober 2011 werd de 7 miljardste persoon geboren. Dit scenario belooft ons dan 5 miljard personen meer dan dat wij nu al gewend zijn. Zelfs als we het XXS scenario, het meevallers-scenario nemen, welke op 9 miljard staat, is dat evengoed 2 miljard mensen meer. Stel nou, dat we uitgaan van 12 miljard mensen in 2050. En in theorie dus verdubbelen elke 50 jaar, dan zouden we over 750 jaar bijna 200.000 miljard mensen hebben, in theorie natuurlijk. Als we het oppervlakte van onze gehele aardbol nemen, ze zeggen dat dit 144,5 miljoen km2 is, dan zou ieder individu op aarde in het jaar 2750 zo'n 0,73m2 ter beschikking heeft. Dat zou 135 x zo dichtbevolkt als New York in 2008. Dit doet mij denken aan een film uit de serie Star Wars, waarbij Coruscant, een planeet is geheel bedekt met stedelijk weefsel. Zou de wereld er uiteindelijk zo uitzien?


Natuurlijk is dit een doemdenkersverhaal en dit is uitgegaan van het meest extreme model, maar desalniettemin zullen we talrijker worden met miljarden. Hoeveel miljarden dat precies zijn weten wij natuurlijk pas op het moment zelf. Maar dat is nog niet alles. Buiten de verwachte komst van miljarden extra mensen, zullen in het jaar 2069 ook veel meer mensen in steden wonen. Vandaag leeft ongeveer 55% van de wereldbevolking in steden. Vanaf 2050 is dit percentage toegenomen tot 68%, waarbij het dus in het jaar 2069 zo ongeveer 70% zal zijn. Verstedelijking, verhuizing vanuit de provincies naar de steden, gecombineerd met de algemene bevolkingsgroei betekend dat steden belast gaan worden met 2,5 miljard mensen extra wereldwijd. 90% van deze toename zal vooral zijn in AziĂŤ en Afrika. China, India en Nigeria samen zullen 35% van deze stedelijke groei voor hun rekening krijgen. De Global Cities Institute aan de University of Toronto, gebaseerd op verschillende groeimodellen, zeggen dat in 2050 dit de 10 grootste steden zullen zijn (zelf heb ik er even de aantallen bijgezet van wat de steden nu inhouden zonder stedelijke agglomeratie meegeteld; Mexico City, Mexico: New York, VS: Karachi, Pakistan: Tokyo, Japan: Lagos, Nigeria: Kolkata, India: Kinshasa, Congo: Dhaka, Bangladesh: Delhi, India: Mumbai, India:

recent

2050

8,8 miljoen 8,5 miljoen 21,1 miljoen 13,2 miljoen 21,0 miljoen 4,5 miljoen 9,5 miljoen 19 miljoen 11,1 miljoen 14,2 miljoen

24,3 miljoen 24,8 miljoen 31,7 miljoen 32,6 miljoen 32,6 miljoen 33,0 miljoen 35,0 miljoen 5,2 milljoen 36,2 miljoen 42,4 miljoen


Heel wat mensen dus. Het zijn natuurlijk aannames en ik kan er hier en daar naast zitten maar 1 ding is duidelijk, een grote impact op onze steden. De vraag is ook of in hoeverre klimaatverandering is meegenomen in deze tellingen en of niet een groot percentage mensen vlucht wegens extreme omstandigheden. Daardoor zouden de cijfers wel eens anders kunnen zijn en vooral de westerse wereld als een grote termietenhoop zal groeien.


Mega City One Het doet mij denken aan verschillende films die ik gezien heb zoals Judge Dredd. De vrij bekende film naar het stripboek Judge Dredd, waarbij het verhaal zich afspeelt in Mega City One. Deze stad is vooral waarom ik deze science-fiction film benoem. Het gaat over een fictief nieuwe stad in 2137, uitgestrekt over het gehele oostelijke kustgebied van de Verenigde Staten. Door nucleaire oorlogen is het overgrote deel van de aarde verwoest en Mega City One, de stad is waarbij alle steden en regio's samengesmolten zijn tot 1 stad over dit gehele gebied. Eigenlijk wat er nu met de Randstad gebeurd alleen dan even vele malen vergroot.


In het begin met dit oppervlak telt de stad zo'n 800 miljoen inwoners. Deze megalopolis telt in Oktober 2137 zo'n 72 miljoen inwoners, na een nucleaire oorlog en verlies van land, waarbij het dan “nog maar� zo groot is als van New Hampshire tot North Carolina. Het is natuurlijk science-fiction maar eigenlijk niet eens zo'n gekke aanname gezien de eerdergenoemde getallen en jaartallen. Zelfs helemaal niet zo gek, als we nu al wetenschappers horen fluisteren over 88 miljoen inwoners voor Lagos, Nigeria in 2100. Strekken onze steden zich straks steeds meer uit gezien deze groei, of worden we steeds dichter op elkaar gezet, zodat de stad van de toekomst eigenlijk een gebouw kan zijn? In deze film zijn de gebouwblokken voor 50.000 inwoners, welke eigenlijk communities op zich zijn. Deze gebouwen zijn als stad totaal van opzet en hebben onder andere complete ziekenhuizen, scholen, winkeldistricten en recreatie/sportfaciliteiten. Letterlijk kan een inwoner van zo'n gebouwstad-blok-gigant zijn of haar hele leven doorbrengen in dit blok zonder het te verlaten. Deze blokken zijn verspreid over deze gehele regio. Buiten deze blokken is het overgrote deel van de mens nomadisch en beweegt zichzelf door het leven voort met hun Mo-pads, een soort futuristische zelfrijdende campers. Zij stoppen zelden. Sommige van deze Mo-pads zijn zelfs zo luxe, dat er een zwembad aan boord is. Hiervoor is in de stad ook speciale infrastructuur voor aangelegd.


MMLXIX anders leven Over 50 jaar zullen wij ook anders gaan leven dat dat wij nu doen. Naast de gigantische groei aan mensen, zullen er ook vele dingen in het dagelijks leven veranderen, door allerlei factoren. Het leven zal op vele punten efficienter worden, mede dankzij de digitalisatie van vele dingen. Neem bijvoorbeeld de Wet van Moore. Dit is een wet, die stelt dat de kloksnelheid/rekenkracht van chips iedere 12 maanden verdubbelen. Je kan dus stellen dat als je in dit jaar, een verouderde usb-stick weggooid, je eigenlijk nog zelfs meer rekenkracht de prullenbak in doet als waar de gehele Maanlanding van NASA tot stand mee is gekomen. Als we dus 50 jaar verder denken, kunnen we ons haast niet voorstellen wat voor supercomputers er zullen bestaan, en dat de technologie zo ver is dat het overal en nergens is. In de wanden, plafonds, vloeren, overal en alles gechipt. Over 50 jaar zul je ondertiteling ontvangen als je iemand aanhoort in een vreemde taal, op slimme contactlenzen. Als we een historische plek bezoeken zoals het Colosseum, zul je in augmented reality door middel van een contactlens of bril de tijd van toen kunnen terugzien terwijl je er loopt. Romeinse soldaten, gladiatoren, het hele plaatje. We zien nu al lichtknopjes en thermostaten verdwijnen, hoeveel slimmer is dat straks? Een complete wand zal straks dienst kunnen doen als alghele computer, waarbij je letterlijk tegen de wand kunt zeggen; “spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is er beschikbaar vanavond?”. Toiletten en badkamers zullen fungeren als een echte “huis”arts, waarbij iedere keer als men er urineert de eiwitten worden gescreend, en vervolgens diagnoses gegeven kunnen worden als er iets mis is. Bijvoorbeeld, als je zo nog 3 jaar door blijft drinken, is je lever stuk over 5 jaar. Gehele DNA checks kunnen gedaan worden door een chip in een haarkam, waarbij bij afname van een haar alles te zien is. Veel efficienter dus als naar je eigen huisarts gaan, sinds je gemiddeld al 3 keer per dag naar het toilet moet, dus 3 keer per dag je dokter dus ziet. En stel dat er wel iets aan de hand is, dan zullen er in de loop der tijd echte Human Body Shops zijn, waar je dus hoogstwaarschijnlijk nieuw geprinte organen kunt verkrijgen. Het lijkt allemaal wel een beetje raar, Maar tegenwoordig zijn in labs al diverse organen succesvol geprint en toepast in patienten.


Digitale oplossing of oplosmiddel Wat is er over 50 fysiek nog aanwezig aan zowel spullen, en ruimte in de architectuur en stad? Zullen er niet vele dingen opgezogen worden door het digitale universum, het door de mens gemaakte eerste zwarte gat? Een reclamebeeld op de linker pagina uit de jaren 80 laat een voorspelling zien over wat er allemaal wel niet in je broekzak past binnen 20 jaar. Dit is ook zeer zeker het geval. Tegenwoordig zit alles wat je nodig hebt in je mobiele telefoon. Je kunt het nog zo gek niet bedenken of er is een app voor. Hoe zal dit zijn over 50 jaar? We zijn nu al bezig met brillen en horloges die hetzelfde kunnen als onze telefoons tegenwoordig. Ik zou een hele lijst kunnen opnoemen met voorwerpen die langzaamaan verdwijnen uit ons dagelijks leven. Neem nou fotoalbums, boeken, dvd’s, cd’s, papier, printers, scanners, radio installaties, tv’s wordt vervangen door bijvoorbeeld een projectiewand, etcetera etcetera. Als ik zo door mijn eigen slaapkamer kijk, zal zeker 75% van mijn spullen vervangen kunnen worden binnen 50 jaar. Oké, ik heb misschien wel veel spullen, maar het gaat om het feit dat veel dingen vervangen worden door digitale informatie. Het verdwijnen van deze voorwerpen heeft ook impact op de ruimtelijkheid. zonder boeken heb je geen boekenkasten meer nodig, is er in de toekomst nog wel een bibliotheek? Printshops zullen verdwijnen uit het straatbeeld enzovoorts. Winkels zijn grotendeels niet meer nodig, worden vervangen door webshops met magazijnen en drones. Aangezien mensen straks veel vaker een 3d printer tot hun beschikking hebben, zal het niet lang duren of het ambacht, de jaren 50 terug zullen keren. Zelf maken, in plaats van consumeren. Hierdoor zullen ook vele producten verdwijnen. Zijn keukens nog wel noodzakelijk als hoofdingrediënt in een woning? Of zal dit gezien worden als een luxe en voor degene die koken als een hobby ziet. Sinds dat bezorgmaaltijden steeds populairder en veelzijdiger/gezonder worden, is het nog wel noodzaak? Vroeger wel, zelf boodschappen doen, zelf eten bereiden want een ander doet het niet. Maar zullen we niet veel meer neigen naar een toekomst met alleen het noodzakelijke? Basisbehoeftes zoals Hygiëne, toilet, bed / rustplek en connectie met het World Wide Web en wat gadgets?


De noodzakelijke leefruimte van de mens over 50 jaar zal een stuk kleiner wezen dan onze huizen nu. We zien nu al een trend verschijnen waarin steeds meer mensen kiezen voor een mini huisje, een micro house. Deze huisjes zijn soms 6m2 groot, met alles erop en eraan. Alles wat je nodig hebt. Hun eigen kleine bunkertje, rustplek, uitvalsbasis waarna zij weer de stad in gaan. Waarom zou je nog 4 extra kamers moeten hebben als je bijvoorbeeld alleenstaand bent? En sinds kinderen steeds meer het digitale spelen verkiezen boven het fysieke, zijn er dan nog grote kinderkamers nodig, of kunnen deze vierkante meters ook drastisch omlaag? Fysiek speelgoed zal ook steeds minder worden, en als zij fysiek en gezond willen bewegen en spelen, zal dit buiten zijn. De voordeur zal ook geen brievenbus meer hebben, maar het huis zal voorzien zijn van bijvoorbeeld een “drone-luik”. Een (oneerbiedig gezegd) soort kattenluikje waarbij de drone eventuele pakketjes, eten en boodschappen kan bezorgen. Afrekenen is al gedaan digitaal of wordt gedaan zodra de drone gescand wordt. Het beroep van bezorger zal dus verdwijnen. Niet alleen de bezorger zal verdwijnen, vele banen zullen verdwijnen zoals wij die nu kennen, en er zullen nieuwe banen komen. De werkweken van mensen zullen misschien ook wel korter zijn, zodat zij ook deels hun tijd kunnen besteden aan vrijwilligerswerk of iets wat zij leuk vinden. Voor degene die wel werken, zal dit werk ogenschijnlijk overal uitgevoerd kunnen worden, waar maar ook een connectie met het internet mogelijk is. Mensen zijn dus niet meer afhankelijk van een plek, dus traditionele kantoren zullen ook langzaamaan verdwijnen en vervangen worden door misschien wel een VR “skype-achtige” omgeving. Hierbij kan iedereen ongeacht de plek waar zij zijn, inloggen, en deelnemen in een digitale kantooromgeving of vergadering. We zien dit eigenlijk nu al gebeuren. Kinderen krijgen steeds meer les via hun eigen gekochte laptop. Zal er een tijdperk aanbreken dat fysieke scholen verdwijnen, en kinderen leren thuis of samen via het internet, met ook een digitale verbinding met een docent? En dat fysieke lessen wel voorkomen, maar veel minder? En dat een docent een veel andere taak krijgt vanwege veel meer zelfstudie?


Auto’s zullen verdwijnen, er zal alternatief vervoer zijn. Veel meer openbaar vervoer en misschien zelfs vliegend. Drone taxi’s worden as we speak ontwikkeld. Hoeveel parkeerplaatsen en parkeergarages zullen er dan nog nodig zijn? En in de steden, waar nu al milieuzones en autovrije zones worden ingevoerd, waar iedereen lopend of met de fiets hun bestemming bereikt, hoeveel infrastructuur zoals wij die nu kennen blijft noodzakelijk? En als we steeds meer locatie-onafhankelijk werken, in hoeverre is de bestaande infrastructuur nog efficient voor de toekomst? Zijn alle wegen, straten, lanen eigenlijk nog wel nodig? Met de komende dichtheid qua woningen, de verdwijning van infrastructuur die wij nu kennen, en het kleiner worden van de woningen door digitalisatie, kunnen we de stad niet veel meer gaan zien als gebouw?


STAD ALS GEBOUWin 2069 (OPGAVE) Veel meer mensen, veel minder benodigde ruimte per mens, ik vind dat een interessante gedachte. Extreme dichtheid. Tijdens mijn P6 project, heb ik torens gemaakt voor ongeveer 200 appartementen op een maaiveld oppervlakte van ongeveer 200 vierkante meter. (10x20m). Dit project ging over een onderkomen voor de urban nomad in Berlin, de stadsnomade in Berlijn. De samenleving wordt vluchtig. De stadsnomade is een persoon die geen vaste woon- of verblijfplaats heeft. Hoe zou deze persoon leven? Het antwoord wat ik hierop gegeven heb is simpel. Tegenwoordig en zeker in de toekomst kunnen we steden veel meer zien als een hotel, als hoe een gebouw werkt. Een stad heeft een receptie, een in- en uitcheckbalie, geregeld door onze trein- en busstations. Hier kun je in en uitchecken in de stad. Straten vertegenwoordigen de “gangen” van het hotel. Parken zijn recreatieplekken, er zijn werkplekken, sportfaciliteiten, winkels en horeca. Alle steeds veelzijdiger wordende bezorgdiensten qua ontbijt, lunch en diner kunnen gezien worden als de “roomservice” van het hotel de stad. Tegenwoordig kun je, in een grote stad, kiezen uit bijna alle keukens waarbij de kosten steeds lager lijken te worden. Een stad heeft, net als dat een hotel dat heeft, een technische ruimte waar energie etc. geregeld wordt (kijk bijvoorbeeld in Amsterdam naar Westpoort). Een stad heeft net zoals een hotel een logistiek. Maar wat is nou die hotelkamer van de stad? Precies, de woonruimte van de stedelijke mens. Mensen zullen in de toekomst niet meer ruimte nodig hebben dan een hotelkamer. De basisbehoefte die de mens nodig heeft, het hotel de stad verzorgt de andere faciliteiten. De woning van de toekomstige stadsbewoner zal voornamelijk bestaan uit basisbehoeftes, en een veilige plek, waar hij of zij zich totaal kan afzonderen. Een veilig bunkertje, om zichzelf even helemaal uit de drukte van de stad te trekken. De hotelkamer als bunker, de meest veilige plek in de meest onveilige situatie. Ik heb geprobeerd in dit project een hotel te maken welke eigen een gemeenschap opzich is, waarbij verschillende stadsnomades toch een community gevoel kunnen hebben in hun eigen wereld. Ik heb de torens op verschillende plekken in de stad geplaatst, als wat naalden, die je in de stad steekt. Wat mij fascineert is dat deze


P6 project the Urban Nomad in Berlin


P6 project the Urban Nomad in Berlin


toren weinig maaiveld-oppervlakte nodig heeft, en evengoed wel 200 mensen kan onderhouden. Maar toch heeft het een speelse indeling, lijkend op bijvoorbeeld de setting van Santorini. Het idee van een totaalgebouw inspireert mij, waarin alles aanwezig is, alle benodigde faciliteiten. Zullen de gebouwen van de toekomst niet zo zijn? En dat een stad, door de extreme verdichting door de overbevolking, steeds meer neigt naar een gebouw? Ik zie een opgave in het maken van een prototype stad/gedeelte van een stad voor het jaar 2069. Ik zie een noodzaak als wordend architect om na te denken over de stad van de toekomst, het gebouw van de toekomst, en wat ons vak betekend in de toekomst. Door de groeiende stedelijke bevolking, en de veranderende levenstijl van deze bevolking zoals ik misschien ietwat langdradig omschreven heb, zie ik mijzelf genoodzaakt hier over na te denken. Wat mij vooral leuk lijkt is om het hele bestaande idee van een stad even naast mij neer te leggen, en tabula rasa na te denken, zonder bouwbesluit, zonder bestaande regelgeving. Een stad, zoals wij die nu kennen, is deze nog wel efficient genoeg? En als we te maken gaan krijgen met klimaatverandering, zullen vele steden te maken krijgen met extreme weersomstandigheden en temperaturen, dus er zal veel meer geklimatiseerd worden in de stad, en veel meer activiteit binnen. Groeit een stad niet toe naar het worden van een gebouw? En hoe gaan mensen samenleven, hoeveel ruimte hebben zij daadwerkelijk nog nodig, hoe dicht wonen zij op elkaar, wat hebben zij nodig anders dan nu, wordt het weids verdeelt, of een ultieme dichtheid waarbij honderden zoniet duizenden mensen in 1 gebouw wonen? Hoe zal de community van de toekomst werken? Kan een stad 1 gebouw zijn? Door deze gedachte vond ik de eerder beschreven film DREDD met blokken van 50.000 mensen nog niet zo heel gek.


Wat ik ga maken in mijn afstuderen, is een stedelijk blok of stad van de toekomst, over 50 jaar. Hoe leven mensen dan, wat hebben zij nodig. Is de stad nog zoals wij die zien tegenwoordig, of kan deze veel efficienter, de dichtheid veel groter, en toch leefbaar? Ik wil door middel van het ontwikkelen van een prototype “samenleving� antwoord geven op de vraag, hoe ziet de stad en architectuur er in de toekomst uit? Ik heb expres nog geen locatie gekozen voor het project omdat ik vindt dat je met dit soort vraagstukken eerst vrij moet kunnen denken, waarna je het kunt implementeren in een stad. En aangezien veel verschillende steden met dezelfde veranderingen te maken hebben, vind ik het belanglijker een generiek gedachtegoed te ontwikkelen wat op verschillende plekken toegepast kan worden. Overbevolking dus dichtheid, technologische vooruitgang, digitaliseren van de sociale mens. En door het kleiner worden van benodigde ruimte van de mens door technologische vooruitgang, tezamen met de extreem groeiende stedelijke populatie, het verdwijnen van traditionele infrastructuur, ben ik snel geneigd om te denken aan een stad als gebouw. Wat als een heel district, of stad samengevat wordt in een gebouw, waarbij stedebouw en architectuur samensmelten. Een cruiseschip waarin alle behoefte aanwezig is en aan kan sluiten op bestaand net. Ook wil ik kijken naar bouwkundige ontwikkelen, in de nabije toekomst zullen gebouwen veel vaker 3d geprint worden. Er worden hiervoor steeds meer testen gedaan, beton kan geprint worden, programmatuur wordt slimmer en complexer, waarbij architecten steeds eenvoudiger complexere gebouwen sneller kunnen bedenken en uitwerken. Dit is een bepaalde vrijheid die verworven wordt door technologie waarbij de architect baat bij heeft als het gaat om een gebouw ontwerpen. Ik vind dat het vak architectuur juist een belangrijke rol heeft in de toekomst, om de grootse bevolkingsgroei en ontwikkelingen in goede banen te leiden wat betreft het mens zijn. We moeten voorkomen dat we met deze aantallen mensen, neigen naar bouw waarin 2000x hetzelfde opelkaar gestapeld wordt.


Eigenlijk wat ik wil doen, is waar ik in het project P6 al een beetje aan gesnuffeld heb. Een groots compleet gebouw, wat een samenleving opzich zelf kan zijn. Waar alle aspecten van een stad voorkomen, een melange aan functies. Het gebouw zal opzichzelf of een gedeelte van een toekomstige stad zijn, waarin infrastructuur, wonen, recreatie, werken, educatie en gezondheid op een verse manier wordt toegepast. Het gebouw kan op zichzelf een stad of dorp zijn, of onderdeel worden van de stad. Hiermee wil ik een antwoord geven op de vraag die mij al lange tijd dwarszit, hoe gaan we het straks allemaal doen? En vooral, laten zien dat ons vak wel degelijk nog van grote betekenis is in de toekomst, als dirigent van een orkest. Ik zal een gebouw voortbrengen die een harmonie laat zien tussen wonen, werken, leven, infrastructuur zoals die over 50 jaar werkelijkheid zou kunnen zijn. Ik wil geen totale wereldproblemen oplossen, maar wel een steentje richting de goede richting werpen. Mijn eigen visie op wat er komen gaat 50 jaar in de toekomst. Ik zal eerst onderzoek doen naar de verschillende trends die er heersen. Welke aannames en voorspellingen zijn legitiem genoeg om te gebruiken. Gebaseerd op wel doordachte argumenten, onderbouwde voorspellingen en prognoses wil ik beginnen een prototype te ontwikkelen. Snel wil ik al beginnen met het zoneren en programmeren van de nieuwe stad/district. Wat vooral een belangrijke rol hierin in speelt is hoe leven mensen samen in de stad van de toekomst. Hoeveel ruimte hebben ze waarvoor. En hoe anders zal het zijn in tegenstelling tot nu. Plek uitkiezen. Als ik eenmaal een prototype bepaald heb, wil ik dat deze idealistisch op ieder front toepasbaar is. Een nieuwe taal, een nieuw archetype. Om mezelf te bewijzen zal ik dit prototype uiteindelijk loslaten op een stad waarvan ik door onderzoek en argumentatie zeker ben het een mogelijke verbetering zou opleveren. Als ik denk er klaar voor te zijn een nieuwe taal te lanceren in een stad, zal ik dit doen doormiddel van deze taal te testen op een plek waarvan ik deze nodig acht, hoogstwaarschijnlijk in 1 van de 10 steden waarbij de impact het grootst is. Ik snap dat het goed is om een type gebouw en locatie te kiezen als afstudeeropdracht, maar ik zou wel eens iets willen bedenken wat niet locatieafhankelijk is, en een antwoord zou kunnen bieden voor vele plekken op aarde. Uiteindelijk zal hier een gebouw uit voortbloeien wat mijn persoonlijke antwoord zal zijn op de toekomst.


Ik kan nu nog niet vertellen hoe en wat het programma zal zijn voor deze opgave.. Ik wil mij vooral richten op wonen, sinds dat een van de speerpunten is welke ik eerder benoemd heb. Maar hoe? en hoe spelen alle faciliteiten hier op in, ik zou dit wel eens ruimtelijk willen zien. In verschillende projecten op de Academie ben ik bezig geweest op een andere manier dan wanden en vloertjes maken. Ik ben vrij vaak uitgegaan van een dicht volume, een massa, waaruit ik alleen de benodigde ruimte haalde. Normaal wordt ruimte gemaakt door het maken van wanden vloeren en daken. Door deze andere manier van denken hoop ik ook iets te kunnen doen voor dit project. Ik ben ook altijd (sinds jongs af aan) geinspireerd door bunkers, en militaire architectuur. Onlangs heb ik de U-boot bunkers bezocht in Lorient, en de kerk van Paul Virilio en Claude Parent te Nevers, Frankrijk. De permanente kracht, en het tijdelijke moment dat deze gebouwen gebruikt werden, inspireert me. Ook het feit, dat het de hedendaagse ruwheid van de samenleving reflecteert. Het bewijs, dat gigantische kolossen gemaakt kunnen worden wanneer nodig. En als je binnen bent? Een gevoel van totale afzondering, veiligheid en geborgenheid door de kracht en de massa van deze gebouwen. De meest veilige, rustige ruimte in de meest onveilige, chaotische plek. Ik denk dat dit ook van toepassing is tijdens het wonen over 50 jaar. mensen hebben behoefte aan een plek om zich totaal even terug te trekken uit het drukke stadsleven, zeker als steden soms zelfs verdubbelen qua inwoner aantal. Iedereen hun eigen intieme bunkertje, welke soms als drukkend beschouwd word, zodat men vaker naar buiten gaat. En dat is misschien wel een heel goed idee, terugtrekken in totale rust, en alleen daar verblijven wanneer nodig, de rest van de tijd de stad in. Het laatste project, P6,heb ik voornamelijk gebaseerd op bunkers, maar ook op een community zoals het eiland Santorini, Griekenland. Dit heeft een bepaalde dorpsheid, doordat woningen en ander programma, kriskras doorelkaar lopen, waarbij de een zijn schuurtje, de ander zijn dak is, en zijn keuken, uitzicht heeft de ander zijn zwembad. Alles doorelkaar, wat identiteit schept in woningen, en een gezellige sfeer brengt. Op dit principe, welke ik lichtelijk getest heb in P6, wil ik op voortborduren in het afstuderen en perfectioneren, zodat mijn idee van de ideale samenleving, steeds vastere voeten aan de grond krijgt.


PLANNING

week 46 week 47

Afstudeerplan presentatie 6 september

December 2018

september 2018

week 48 week 49 week 50

week week week week

36 37 38 39

onderzoek onderzoek onderzoek onderzoek

toekomstvisies toekomstvisies bestaande visies bestaande visies

eerste schetsen, concept eerste schetsen, concept eerste schetsen, concept commissie 1, 25 oktober 2018

- eerste schetsen - onderzoek - begin prototype week 43 November 2018 week 44 week 45

werken aan prototype onderzoek en kiezen locatie onderzoek en kiezen locatie

commissie 2, 13 december 2018

- presentatie prototype stad/district/gebouw - presentatie reis locatie en locatie zelf

Oktober 2018 week 40 week 41 week 42

werken aan prototype werken aan prototype

werken aan prototype werken aan prototype

week 51

vakantie

Januari 2019 week week week week

52 01 02 03

reis naar gekozen locatie (tokyo?) prototype implementeren op locatie prototype implementeren op locatie prototype implementeren op locatie

Februari 2019 week 04 week 05

prototype implementeren op locatie werken aan presentatie commissie


commissie 3, 22 februari 2019

- prototype losgelaten op locatie week 06 week 07

verder uitwerken plan verder uitwerken plan

Maart 2019 week week week week

08 09 10 11

verder verder verder verder

uitwerken uitwerken uitwerken uitwerken

plan plan plan plan

april 2019 week week week week

12 13 14 15

verder uitwerken plan technische uitwerking details technische uitwerking details technische uitwerking details

commissie 4, 17 mei 2019

- details 1:10/1:5 - plattegronden, gevels, doorsnedes week 18 week 19

Laatste opmerkingen verwerken Laatste opmerkingen verwerken

juni 2019 week 20 week 21 week 22

werken aan presentatie werken aan presentatie werken aan presentatie

tentamen 4, 27 juni 2019

mei 2019

-

week 16 week 17

technische uitwerking werken aan presentatie commissie

final presentatie plattegronden, gevels, doorsnedes 3D impressies, verhaal, powerpoint Maquette op daarvoor bedachte schaal VR presentatie VR/3D Film


COMMISSIE Laurens Jan ten Kate (mentor) Ira koers Hans van der made (in overleg)


BRONNEN Star Wars saga, diverse films DREDD, film, 2012 Global Cities Institute, University of Toronto www.un.org VN-rapport The World at Six Billion, 1999 Academie project P6 U-boot submarine Pen, Lorient

Graduation proposal  
Graduation proposal  
Advertisement