Page 1

Հայտնի կանանց սիրո

պատմթյնները

Ֆրիդա և Դիեգո Մարիա Կալաս և Արիստոտել Ժորժ Սանդ և Դրեդերիկ Շոպեն Ժակլին Քենեդի և Ջոն Քենեդի


Ալֆրեդ դը Մյսեն՝ Ժորժ Սանդին

Ի

մ սիրելի Ժորժ, ես պետք է ասեմ քեզ անﬕտ  ծիծաղելի ﬕ բան: Ես հիմարի պես գրմ եմ քեզ, ինքս էլ չգիտեմ, թե ինչ: Դ կծիծաղես ինձ վրա, դատարկախոս կհամարես: Ինձ դռան տեղը ցյց կտաս և կմտածես, թե ստմ եմ: Սիրահարվել եմ… Սիրահարվեցի հենց առաջին օրվանից, երբ տեսա քեզ: Կարծմ էի՝ հեշտթյամբ կբժվեմ, եթե քեզ հետ որպես ընկեր լինեմ: Բայց քեզ հետ անցկացրած րոպեներն օրեցօր ավելացնմ են իմ սերը: Ես պետք է ասեմ այդ մասին: Ավելի քիչ կտառապեմ, եթե դռան տեղը ցյց տաս ինձ: Այս գիշեր, երբ ես... (Ժորժ Սանդը Մյուսսեի նամակները խմբագրելիս ջնջել է երկու բառ, ‫﬘‬րատով կտրել է հաջորդ տողը և հրատարակել) … ես որոշեցի ասել քեզ, որ եղել եմ գյղմ: Երևի կմտածես՝ «ﬕ ձանձրալի երկրպագ էլ հայտնվեց»։ Եթե ես քեզ համար առաջին պատահած ﬔկը չեմ, ապա ասա՛, խնդրմ եմ՝ ի՞նչ կարող եմ անել։ Բայց աղաչմ եմ, եթե պատրաստվմ ես ասել, թե կասկածմ ես գրածիս ճշմարտացիթյանը, ավելի լավ է՝ ընդհանրապես չպատասխանես: Ես անհյս սիրահար եմ  անհյս, որ դա կլինի փոխադարձ։ Հասկանմ եմ, որ կարող եմ կորցնել քեզ, կարող եմ զրկվել իմ հարազատ մարդ սիրց: Բայց ես գիտեմ , որ դ բարի ես  վստահ եմ, որ սիրմ ես քո հաﬔստ ընկերոջը և հավատարիմ բարեկաﬕն: Ժո՛րժ, ես խելագարվմ եմ: Ինձ զրկել եմ քեզ տեսնել հնարավորթյնից… Ա՜խ, եթե ﬕ փոքր համարձակթյն նենայի, ﬕնչև Իտալիա ﬔկնելը ﬔնք կկարողանայինք չքնաղ գիշերներ անցկացնել Ֆրանսիայմ և վայելել փարիզյան հմայքը: Բայց իրականթյնն այն է, որ ես տառապմ եմ և բավականաչափ վճռականթյն չնեմ:

Ալֆրեդ դը Մյսե


«

Կարևոր չէ, թե ինչ են ﬔզ սիրմ, այլ՝ ինչպես են

սիրմ: Երջանիկ է այն մարդը, մ սիրմ են, ինչ պատճառով էլ լինի...

»

Ժորժ Սանդ


Մատա Հարի.

Սիրո 4 կանոնները

Կանոն առաջին. Նախաձեռնող եղիր. Մանկթյան տարիներին Մարգարետ Գերտրդա Զելլեն կենսրախ, անﬕջական, խելացի  ինքնավստահ երեխա էր: Այս հատկանիշները նրան օգնթյան եկան, երբ հայրը սնանկացավ, որոշ ժամանակ հետո մահացավ մայրը: Վճռական աղջնակը չցանկացավ ապրել բարեկաﬓերի խնամքի տակ և հեռացավ րիշ քաղաք, որտեղ էլ ընդնվեց երիտասարդ սցիչների դպրոց: Նրա անվան հետ կապված առաջին սկանդալը տեղի նեցավ հենց այս դպրոցմ, երբ հաստատթյան ոչ երիտասարդ տնօրենը փորձեց գայթակղել Մարգարետին, որն էլ տրվեց նրա սիրահետﬓերին: Պայթեց հասարակթյան զայրյթը: Աղջկան ﬕանգաﬕց ﬔղադրեցին թեթևաբարո վարքի ﬔջ: Նա ստիպված եղավ ﬔկնել Հաագա՝ հարազատների մոտ: Մարգարետը հասկացավ, որ գեղեցիկը կառավարմ է տղամարդն. Նա տիրապետմ է այդ «զենքի» հմտթյանը: Շտով Մարգարետն ամսնացավ հոլանդական բանակի կապիտան Ռդոլֆ Մակ-Լեոդի հետ, ով արձագանքել էր աղջկա՝ թերթմ տված ամսնական հայտարարթյանը:

Կանոն երրորդ. Պահի՛ր ինտրիգը Պարհ ելյթները գրավմ էին չինոﬖիկներին, դեսպաններին, դիվանագետներին: Բարձրաստիճան սիրեկաններին Մատա Հարին փոխմ էր ձեռնոցի պես: Կենսագիրները հաշվարկել են, որ 5 տարվա ընթացքմ նա նեցել է 104 սիրեկան՝ չհաշված կարճատև սիրավեպերը: Երկրպագներին գրավմ էր ոչ ﬕայն նրա մարﬕնը, այլև այն առեղծվածը, որով նա իրեն շրջապատմ էր:


Ի

րականմ ո՞վ էր Մատա Հարին: Այս հանելկը դեռ երկար ժամանակ հանգիստ չի տա պատմաբաններին և կենսագիրներին: Ոմանք կարծմ են, որ նա բոլոր ժամանակների աﬔնահանճարեղ լրտեսն է, ոմանք էլ՝ պարզապես խարդավանքների զոհ, ով սխալ պահին, սխալ տեղմ էր հայտնվել: Մեկի համար նա տաղանդավոր դերասանհի է, մյսի համար էլ՝ ընդաﬔնը թեթևաբարո կրտիզանհի: Այսպես թե այնպես, այս կինը պատմթյան ﬔջ աﬔնաառեղծվածային և աﬔնահակասական կերպարներից ﬔկն է։

Կ

Կ

անոն երկրորդ. Օգտագործի՛ր տրված բոլոր հնարավորթյնը Ամսնական կյանքը երջանիկ չէր: Տանը նստել փոխարեն, ինչպես հարիր էր պատկառելի կնոջը, Մարգարետը սիրով զվարճանմ էր սպայական տոնակատարթյններմ, որոնք անց էին կացվմ Ճավա կղզ վրա. այդտեղ էին ապրմ ամսինները: Ամսինը վեճեր էր ստեղծմ և դավաճանմ կնոջը: Նրանք վերջնականապես խզեցին կապերն ավագ որդ մահից հետո: Մարգարետը Ռդոլֆի մոտ թողեց փոքր աղջկան և ﬔկնեց Փարիզ, որտեղ վերցրեց Մատա Հարի ծածկաննը: Մալայերենից բառացիորեն թարգմանած` նրա նոր աննը նշանակմ է «օրվա աչք»: Մատա Հարին սկսեց արևելյան պարհ կարիերան: Հատկանշական է այն, որ նա երբեք չի կարողացել պարել: Պարհ ելյթները հանդիսատեսին գրավմ էին, որովհետև պարմ էր գրեթե ﬔրկ` ծածկելով ﬕայն կրծքերը: Դրանք ծածկմ էր, քանի որ կարծմ էր՝ այդքան էլ գեղեցիկ չեն: Պարերը կատարմ էր Բդդայի և այլ հնդկական աստվածթյնների պատվին՝ որպես կրոնական ծեսեր:

անոն չորրորդ. Խելացի կանայք, ահա, թե ովքեր են կառավարմ աշխարհը Շշկներն այն մասին, որ Մատա Հարին լրտես է, հայտնվեցին առաջին համաշխարհային պատերազﬕ սկզբմ։ Գերմանական հետախզթյան ցցակներմ նրա ծածկաննը «գործակալ N21» էր: Կա վարկած, ըստ որի, Մատա Հարին սկսել է համագործակցել հետախզթյան հետ, որպեսզի փրկի իր սիրեցյալին՝ ռսական բանակի կապիտան Վադիմ Մասլովին: Նա վիրավորվել էր ռազմաճակատմ և թանկարժեք վիրահատթյան կարիք ներ: Ենթադրյալ լրտեսական գործնեթյամբ զբաղվել կասկածանքով սկսվեց դատական գործընթաց և նրան դատապարտեցին գնդակահարթյան: «Ես ափսոսանք չեմ զգմ: Իմ կյանքը շաղախված է աﬔնաանհավանական առասպելներով: Հաճախ ինքս չեմ կարողանմ տարբերակել ճշմարտթյնը հորինվածքից: Ինձ բաժին են հասել և՛ արցնք, և՛ ցավ, և՛ դժբախտթյն: Բայց ես հասկացել եմ, թե ի՞նչ է նշանակմ կնոջ իշխանթյնը տղամարդկանց նկատմամբ: Նրանց նկատմամբ, ովքեր կանխորոշմ են ազգերի ճակատագրերը»։ Մատա Հարի


Ժոզեֆինա և Նապոլեոն Բոնապարտ Նամակ՝ Ժոզեֆինային

ﬕ օր, որ ես չսիրեի քեզ: Չկար ﬕ գիշեր, որ չսեղﬔի Չկար քեզ իմ գրկմ: Ես ոչ ﬕ բաժակ թեյ չեմ խմմ, որպեսզի չանիծեմ իմ հպարտթյնն  ձգտﬓերը, որոնք ստիպմ են ինձ քեզնից հեռ լինել, հոգի՛ս:

Ծառայթյան թոհբոհմ ` բանակը գլխավորելիս, ճամբարները ստգելիս, ես զգմ եմ, որ իմ սիրտը զբաղված է ﬕայն սիրելի Ժոզեֆինայով: Նա ինձ խելքահան է անմ, իմ մտքերը լցնմ իրենով։ Եթե ես հեռանմ եմ քեզնից Ռոնայի հոսանքի արագթյամբ, դա նշանակմ է, որ շտով կտեսնեմ քեզ: Ես արթնանմ եմ կեսգիշերին աշխատել համար, որ մոտեցնեմ ինձ քեզ մոտ վերադարձի պահը, ի՛մ սեր: Քո նամակմ ինձ դիմմ ես «Դք»-ով: «Դ՞ք» , գրողը տանի՛, ինչպե՞ս կարող էիր գրել նման բան. որքա՜ն սառն է հնչմ... *** Ժոզեֆի՜նա, Ժոզեֆի՜նա, արդյո՞ք հիշմ ես, թե քեզ ինչ ասացի ﬕ անգամ. «Բնթյնն օժտել է ինձ ժեղ, անսասան ոգով: Իսկ քեզ նա կերտել է ժանյակներից  օդից:» Դ դադարե՞լ ես սիրել ինձ: Ների՛ր ինձ, իմ ո՜ղջ կյանքի սեր: Իմ հոգին կտոր-կտոր է լինմ: Իմ սիրտը, որ պատկանմ է քեզ, լցված է վախով  տագնապով... Ես ցավ եմ զգմ, երբ դ ինձ աննով չես դիմմ: Ես կսպասեմ, որ դ գրես այն: Ա՜խ , եթե դ այլևս ինձ չես սիրմ, րեﬓ երբեք էլ չես սիրել: Ես ցավմ եմ… Մնա՜ս բարով։ ***


Նոյեմբերի 13, 1796թ., ղարկված է Վերոնայից, Միլան

Ես այլևս չեմ սիրմ քեզ. ես ատ՛մ եմ քեզ: Դ զզվելի, հիմար, դատարկ կին ես: Դ ինձ ընդհանրապես չես գրմ, չես սիրմ քո ամսնն: Դ գիտես , թե որքան րախթյն են նրան պատճառմ քո նամակներն  չես փորձմ գրել, անգամ 6 կարճ տող: Ի՞նչով ես զբաղվմ ամբողջ օրը, տիկի՛ն: Ի՞նչ անհետաձգելի գործեր են խլմ քո ժամանակը, խանգարմ գրել ինձ` քո սիրելի սիրեկանին: Ի՞նչն է խանգարմ քո քնքշ  նվիրված սիրն, որն ինձ խոստացել էիր: Ո՞վ է այդ նոր հրապրողը, այդ նոր սիրեցյալը, որ խլմ է քո ողջ ժամանակը: Ժոզեֆինա՛, զգշացիր. ﬕ գեղեցիկ գիշեր ես կկոտրեմ քո դռները և կկանգնեմ քո առաջ: Իրականմ, իմ թանկագի՛ն ընկեր, ես անհանգստանմ եմ, երբ քեզանից լրեր չեմ ստանմ։ Շտապ գրի՛ր ինձ 4 էջ  ﬕայն այն հաճելի բաների մասին, որոնք կլցնեն իմ սիրտն րախթյամբ  քնքշթյամբ: Հյս նեմ` շտով կսեղﬔմ քեզ իմ գրկմ և հազարավոր համբյրներ ով կողողեմ քեզ…

Բոնապարտ


Գեյշայի

գաղտնիքները

Գ

եյշաների սցման համար ստեղծված դպրոցներն առաջացել են XVII դարմ։ Մասնագիտթյան անվանմը՝ Գեյշա կազմված է «արվեստ» և «մարդ» հերոգլիֆներից, թարգմանաբար նշանակմ է «արվեստի մարդ»։ Գեյշան երաժշտթյան, պարի և զվարճանքի գիտակ է։ Նրա պարը, վարսերի հարդարմը, հագստը և շարժձևը հաշվարկված են, որպեսզի համապատասխանեն իդեալական կնոջ պատկերացմանը։ Տղամարդիկ պատրաստ են վիթխարի գմարներ վճարել գեյշայի հետ անցկացրած ﬕ քանի ժամվա համար։

2. Մինչ տղամարդ հետ թեյարանմ հանդիպելը, գեյշան ծանոթանմ է նրա

հետաքրքրթյններին և սﬓասիրմ դրանք։ Այս գիտելիքները նրան հնարավորթյն են տալիս լինել հետաքրքիր, բանիմաց։ Գեյշան սﬓասիրմ է տղամարդ նախասիրթյնները և չի վախենմ փորձթյններից։ Գեյշաների մասին գրված գրքերմ կարող ենք կարդալ տղամարդն հպվել տասնյակ ձևերի մասին: Կարող ենք իմանալ համբյրի տեխնիկաների մասին։ Օրինակ, այսպես կոչված, «Թիթեռնիկի համբյր» տեխնիկան։ Սա այն համբյրն է, որի ժամանակ կինն իր թարթիչներով խտտ է տալիս զգընկերոջ երեսը։

1. Հնագյն մասնագիտթյան ներկայացցիչների ավանդական

զգեստի գոտ հանգյցը գտնվմ է առջևի հատվածմ, որն օգմ է արագ և հեշտ ﬔրկանալ հաճախորդներին ընդնելիս։ Գեյշայի գոտին կապվմ է ﬔջքի հատվածմ, որը պարտադրմ է տղամարդն օգնել հանել կիմանոն, որովհետև նա ինքնրյն չի կարող դա անել: Հետևաբար, դժվարթյամբ արձակվող հանգյցը ﬔրկանալ գործընթացը դարձնմ է էլ ավելի գայթակղիչ։ Գեյշաների պարտականթյան ﬔջ չի մտնմ հաճախորդի հետ ինտիմ հարաբերթյն նենալը։ Նա ընտրմ է իր զգընկերոջը և որոշմ, թե մ առջև է ցանկանմ ﬔրկանալ։ Սեքսով զբաղվմ է ﬕայն մշտական հաճախորդի (դաննա) հետ: Նրանց՝ իրար կապել արարողթյնը նման է ճապոնական ամսնթյանը: Եթե գեյշան և իր դաննան վճռեն վերջ դնել այդ հարաբերթյններին, ապա նրանք անցկացնմ են «ամսնալծթյան» նման վերջնական արարողթյն։


3. Գեյշան չի ձգտմ տղամարդն հասցնել հաճյքի գագաթնակետին։ Նրա պարտականթյնն է այն երկարատև և հագեցած դարձնել։

Տղամարդն հաճյք պատճառել ձևերից ﬔկը էրոտիկ ﬔրսﬓ է, որի ընթացքմ խթանվմ են մարﬓի էրոգեն հատվածները և հանգստանմ են ‫﬘‬անները։ Մերսման ընթացքմ գեյշան աստիճանաբար դադարմ է տղամարդ հետ նեցած զրյցը։ Երբ նա նկատմ է, որ տղամարդը թլացել է և այլևս չի ցանկանմ շարնակել խոսակցթյնը, լռմ և շարնակմ է ﬔրսելով ազդել տղամարդ էրոգեն գոտիների վրա։

5.

Գեյշան չպետք է արտահայտի իր զգացմնքները հառաչանքների և բարձրաձայն հևոցների ﬕջոցով։ Այն, ինչ նա զգմ է, պետք է «ասի» նրա մարﬕնը։ Ոչ ﬕ կողﬓակի ձայն չպետք է խանգարի երկ մարﬕնների շփմանը։ Գեյշայի գլխավոր զենքը զգացմնքայնթյն է և տղամարդն լսել, նրա ինքնագնահատականը բարձրացնել կարողթյնը։ Տղամարդ ինտելեկտով և առանձնահատկթյններով անկեղծորեն հիանալով, նրան յրահատկը լինել զգացողթյամբ ողողելով՝ գեյշաները գրավմ են հաճախորդներին, իսկ տղամարդիկ անընդհատ  անընդհատ վերադառնմ են նրանց մոտ՝ թեյարան: Իսկական գեյշան հաջողակ է, որովհետև նա անընդհատ ձգտմ է կատարելթյան։ Գեյշան զբաղեցնմ է երգով, պարով, պատմթյններ պատﬔլով, շադրթյամբ և սիրահետթյամբ։ Նա կարողանմ է զրցել քաղաքականթյնից և նյն հեշտթյամբ բացատրել խﬔլ կամ որևէ խաղի կանոններ։ Փորձիր գեյշա լինել քո տղամարդ համար։

4. Արևելյան տղամարդկանց համար կնոջ մարﬓի աﬔնասեքսալ հատվածները ձեռքերի սրնքներն են, դաստակը և գեղեցիկ վիզը։

Գեյշայի կիմանոն ընդգծմ է նրա պարանոցը, իսկ ճապոնական մշակյթի համաձայն՝ այն համարվմ է կնոջ աﬔնազգայն մասը։ Գեյշային բնորոշ արտաքին տեսքը հրապրանքի ﬕ մասն է։ Թեյախմթյան արարողթյան ընթացքմ նա ձեռքերն այնքան սահն է շարժմ, որ դժվարթյամբ կարելի է նկատել «թաքնված» նրբ դաստակը: Դրա հպանցիկ շարժﬓերը գրավմ են տղամարդկանց շադրթյնը և «աշխատեցնմ» երևակայթյնը։ Նրբ սեքսալթյն... Տղամարդն կարող է հետաքրքրել  գայթակղել փոքրիկ ﬕ դաստակ։ Թեյախմթյան արարողթյան ամբողջ ընթացքմ գեյշան փորձմ է գրավել տղամարդն։ Օրինակ՝ թեյ հյրասիրելիս նա կարող է այնպես թեքվել, որ տղամարդը, մ համար այդ պահին թեյ է լցնմ, կարողանա ավելին տեսնել, քան մյսները:


Բրիտանիայմ հրապարակվել են

արքայադստր Դիանայի սիրային նամակները Դոդի Ալ- Ֆայեդին

Լոնդոնմ Ուելսի արքայադստր Դիանայի և Դոդի Ալ-Ֆայեդի

(սիրեցյալի) մահվան գործով տեղի նեցող դատական լսﬓերի ժամանակ հրապարակվել են Դիանայի սիրային նամակները: Առաջին նամակը գրվել է 1997 թվականի օգոստոսի 6-ին, երբ Դիանան և Դոդին հանգստանմ էին Ալ-Ֆայեդ ընտանիքին պատկանող զբոսանավի վրա:


*** «Սիրելի՛ Դոդի, ﬕայն երկնքին է հայտնի, թե որքան շնորհակալ եմ քեզ: Ես հիացած եմ: Յրաքանչյր րոպեն լիքն էր ծիծաղով  երջանկթյամբ»,- գրել էր արքայադստրը:

*** «Սա պատահեց այն ամբողջ սիրո շնորհիվ, որ կարող է գոյթյն նենալ աշխարհմ: Միլիոնավոր շնորհակալթյններ քեզ` այս փոքրիկ թռչնակին պարգևած երջանկթյան համար», ճամփորդթյնից հետո գրմ է Դիանան։

*** «Սիրելի՛ Դոդի, այս ճարմանդները վերջին նվերն էին այն տղամարդց, մ սիրել եմ աշխարհմ աﬔնից շատ՝ իմ հորից: Ես սրանք քեզ եմ նվիրմ, քանի որ գիտեմ`որքան րախ կլիներ նա՝ իմանալով, թե ինչ վստահելի և հատկ ձեռքերմ են դրանք: Դիանայից՝ ﬔծ սիրով»: 1997 թվականի օգոստոսի 13

1997թ.-ի օգոստոսի 31-ի գիշերը, Փարիզմ Լեդի Դին և նրա սիրեցյալ Դոդի Ալ-Ֆայեդն ավտովթարի հետևանքով մահացան:


«Ես կզեի ձեր սրտերի թագհին լինել…» Դիանա Սպենսերի և արքայազն Չարլզի առաջին հանդիպմը տեղի նեցավ 1977 թվականին՝ աղջկա հոր կալվածքմ: Երեսնամյա Չարլզին հետաքրքրմ էր Դիանայի ավագ քյրը՝ Սարան: Դիանան շադրթյամբ հետևմ էր քրոջ և արքայազնի հարաբերթյննների զարգացմանը: Նա, նյնիսկ, նախանձմ էր Սարայի անկաշկանդ շփմանը և անﬕջական բնավորթյանը. չէ՞ որ, քյրը այդ գծերի շնորհիվ էր կարողանմ շփվել և գրավել Չարլզին, մ Դիանան հավանմ էր: Սակայն արքայազնի կնամոլթյան հետևանքով նրանց հարաբերթյններն ընդատվեցին:

1979 թվականի նոյեմբերին, որսորդթյան ժամանակ, Չարլզն առաջին անգամ լրջորեն շադրթյն դարձրեց Դիանային. նա գրավիչ և սրաﬕտ աղջիկ էր: Դիանան նյնպես հիացած էր Չարլզով. արքայազնն արիստոկրատ պահվածքով, խորհրդավորթյամբ լի հասն տղամարդ էր: Մեծ Բրիտանիայի թագհի Էլիզաբեթ 2-րդի համար Դիանայի թեկնածթյնը շատ գրավիչ էր. որդ կինը պետք է անﬔղ լիներ  լավ ընտանիքից, նրա աննը չպետք է արատավորված լիներ ոչ ﬕ սկանդալային կամ սիրային պատմթյամբ: Լեդի Դիանայի թեկնածթյնը պարզապես իդեալական էր. նա հանգիստ էր, ամաչկոտ, խնդիրներ չէին առաջանա: Նրա ﬕջամտթյամբ Չարլզն առաջարկթյն արեց աղջկան: Դիանան երջանիկ էր  սիրահարված: Այն ժամանակ նա ընդաﬔնը 20 տարեկան էր  ականջի հետև գցեց Չարլզի  Կաﬕլա Փարքերի հարաբերթյնների մասին շշկները: 1981 թվականին Սրբ Պողոս տաճարմ տեղի նեցավ արքայազն Չարլզի և Լեդի Դիի հարսանիքը: Նրանց պսակադրթյանը հետևմ էին աշխարհի 58 երկրներմ, 700 ﬕլիոն մարդ: Արքայադստերը թվմ էր, թե երազանքն իրականթյն է դարձել և նա շտով կնենա այն երջանիկ ընտանիքը, որից զրկված է եղել մանկ ժամանակ (նրա ծնողները բաժանվել էին, երբ աղջիկը 7 տարեկան էր):


Լեդի Դիի և

արքայազն Չարլզի պատմթյնը

Արքայադստրն ամբողջ էթյամբ ձգտմ էր համապատասխան լինել բարձրաստիճան ամսնն. մասնակցմ էր պալատական բոլոր ﬕջոցառﬓերին, ներկայանալի կեցվածք ներ: Բայց այն զգացմը, որ սեփական կյանքն իրեն չի պատկանմ, կեղեքմ էր նրա հոգին: Դիանային դեպրեսիայի էր հասցնմ Չարլզի՝ Կաﬕլլա Պարկեր Բոլզի հետ նեցած սիրավեպը: Սիրահարված Դիանան խելագարվմ էր խանդից: Ամսնթյան աﬔնադժվար պահին երկ անգամ փորձեց ինքնասպանթյն գործել՝ կտրեց երակները: Նյնիսկ դա ազդեցթյն չնեցավ Չարլզի վրա: Դիանային լսելց հետո թագհին խորհրդ տվեց հաշտվել իրավիճակի հետ՝ հայտարարելով՝ «Չարլզն անղղելի է»: Արդեն 80-ականերին, Դիանան  Չարլզը ﬕասին էին ﬕայն պաշտոնական ընդնելթյնների ժամանակ, իսկ 1992 թվականից սկսած ապրմ էին առանձին: Նրանց այլևս կապմ էին որդիներ Վիլիաﬓ  Հարին: Ցանկալի և կարևոր լինել զգացողթյնը վերապրել համար Դիանան նենմ է կարճատև սիրավեպեր: Նա աﬔն վայրկյան հասարակթյան և լրատվաﬕջոցների շադրթյան կենտրոնմ էր. նրանով ապրմ էր ամբողջ Անգլիան: 1995 թվականին արքայադստեր սկանդալային ինտերվյն, որմ նա պատմմ էր չհաջողված ամսնթյան մասին, արագացրեց ամսնալծթյան գործընթացը: 1996 թվականին արքայական զյգը բաժանվեց: «Այս ամսնթյան ﬔջ ﬔնք երեքով էինք, իսկ ես ամբոխ չեմ սիրմ…» Լեդի Դի


Ֆրիդա և Դիեգո

Մեքսիկացի նկարչհի Ֆրիդա Կալոն

նկարչական մշակյթի աﬔնանշանավոր ներկայացցիչներից է: Նրա և նկարիչ Դիեգո Ռիվերայի սիրո խորթյնը կարելի է պատկերացնել՝ կարդալով ﬕմյանց ղված նամակները, որոնք հրապարակվել են գրքմ: Նամակները պատմմ են երկսի ﬕջև խորը կապի մասին, որը լի էր բերկրանքով, տառապանքով, կրքով, կարոտով և նվիրվածթյան շնչակտր ժգնթյամբ: «Այս զգացﬓ այնքան ﬔծ է, որ ես չեմ զմ նյնիսկ խոսել կամ քնել, լսել կամ սիրել: Զգալ թակարդված՝ առանց արյան վախի, ժամանակից  կախարդանքից այն կողմ, քո սեփական վախի ներսմ, և քո ﬔծ տանջանքի, և հենց քո սրտի տրոփյնի ﬔջ: Ֆրիդա, ես քեզանից բռնթյն եմ խնդրմ: Ու դա անհեթեթ է: Իսկ դ, դ ինձ գթթյն ես նվիրմ: Նվիրմ ես քո լյսը, քո ջերմթյնը: Ես կզեի նկարել քեզ, բայց գյներ չկան: Այսինքն` գյներն այնքան շատ են, որ շփոթեցնմ են ինձ: Դրանք իմ ﬔծ սիրո արտահայտման ձևերն են: Դիեգո»:


«Սիրելիս, ոչինչ չի կարող հաﬔմատվել քո կյանքով լի ձեռքերի հետ: Քո աչքերի նման կանաչ-ոսկեգյն ոչինչ չկա: Իմ մարﬕնը քեզնով է լցված աﬔն օր: Դ ես գիշերվա հայելին, կայծակի կատաղի փայլը, հողի խոնավթյնը: Քո խոշոր թևի տակ է իմ ապաստանը: Իմ մատները քո արյանն են հպվմ: Եվ իմ րախթյնն է հետևել, թե ինչպես է կյանքը հորդմ քո ծաղկե շատրվանից: Այն ինձ ժ է տալիս իմ նյարդերի ճանապարհները լցնել համար, որոնք քոնն են… Միայն քոնը: Դիեգո» «Ես նա եմ, ով կրմ է գյնը: Դ նա ես, ով տեսնմ է գյնը: 1922 թվականից ի վեր, ընդﬕշտ, հավիտյան: Հիմա` 1944 թվականին, բոլոր այն ժաﬔրից հետո, որոնց ﬕջով անցել ենք, վեկտորները շարնակմ են շարժվել իրենց նախնական ղղթյամբ: Ոչինչ նրանց չի կանգնեցնմ ապրել զգացմնքով… Ոչ ﬕ այլ ցանկթյն, քան շարնակել ապրել, ﬕնչև նորից կհանդիպեն: Բջջային ﬔխանիզմ կա: Շարժմ կա: Կա լյս: Բոլոր կենտրոնները նյնն են: Քմահաճյք գոյթյն չնի: Մենք նյնն ենք, ինչ անցյալմ էինք և նյնն ենք, ինչ լինել ենք ﬕշտ՝ առանց հյս դնել հիմար ճակատագրին: Դիեգո» Դիեգո Ռիվերան և Ֆրիդա Կալոն ամսնացել են 1929 թվականին, ամսնալծվել 1940 թվականին և նյն թվականին նորից ամսնացել։ Ֆրիդա Կալոն առաջին ﬔքսիկացի կինն է, մ նկարները ցցադրվել են Լվրի թանգարանմ։


Ժ ակլին և Ջոն Քենեդիները

50-ականների Աﬔրիկան անհնար է պատկերացնել առանց ջազի, ﬕլիտարիզﬕ  էկրանին երևացող զգայն գեղեցկհիների: Դրա վառ օրինակն է Քենեդի զյգը, որին շատերը համարմ էին իդեալական: Ջոնը երիտասարդ  խոստﬓալից քաղաքական գործիչ էր, իսկ Ժակլինը գրավիչ աղջիկ՝ իսկական լեդիին բնորոշ շարժձևով: Նրանք կարծես ստեղծված էին ﬕմյանց համար: Սակայն, արդյո՞ք այդքան անամպ էր նրանց կյանքը: Երեսնհինգամյա Քենեդին ծանոթացել է Ժակլինի հետ 1952 թվականին: Հենց այդ ժամանակ էլ նա քաղաքականթյն մտնել հայտ ներկայացրեց  դարձավ Սենատի անդամ: Լինելով ընգծված կնամոլ՝ Քենեդին ﬕանգաﬕց շադրթյն դարձրեց սիրնիկ աղջկա վրա: Երիտասարդ լրագրող Ժակլին Բվյեն, ով ներ ազնվական ծագմ, ﬕանգաﬕց գրավեց Քենեդիի շադրթյնը, որովհետև առանձնանմ էր մյս կանանցից իր արիստոկրատ պահվածքով  կեցվածքով: Հավանաբար դրա համար Քենեդին, ով ﬕնչ այդ թեթևամտորեն էր վերաբերմ իր անձնական կյանքին, որոշեց լրջ քայլ կատարել: Մեկ տարի շարնակվեց նրանց բռն սիրավեպը, ինչից հետո սենատորը առաջարկթյն արեց: Իհարկե դա հնչեց ոչ ստանդարտ ձևով՝ հեռախոսով, քանի որ Ժակլինն այդ ժամանակ Լոնդոնմ էր: Նրանք ամսնացան 1953 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Նյպորտմ: Եվ այս հարսանիքը դարձավ այդ տարվա Աﬔրիկայի աﬔնանշանակալի իրադարձթյնը: Շքեղ հարսանեկան արարողթյանը Ժակլինը եկավ նյյորքյան դիզայներ Էնն Լոի ﬔտաքսյա զգեստով: Ու չնայած ինքը՝ հարսնացն իր արտաքինին վերաբերվմ էր բավական քննադատորեն, շրջապատի համար նա ղղակի հրաշալի տեսք ներ: Ինչին հպվմ էր Ժակլինը, լցվմ էր հաջողթյամբ: Դրա աﬔնաﬔծ ապացյցը Ջոն Քենեդիի նախագահ ընտրվելն էր: Ժակլինն օգնմ էր ամսնն աﬔն ինչով. նրա ժամանակ Սպիտակ Տնը բացեց իր դռները էքսկրսիաների համար, որոնք Ժակլինն անձամբ էր անցկացնմ:


Նա փորձմ էր աﬔն կերպ համապատասխանել իր ամսնն: Քենեդիների ամսնթյնն արտաքինից հաջողված էր, բայց այդպես չէր: Արդեն ﬕ տարի անց Ժակլինի մոտ նյարդային գերլարմ սկսվեց: Հարցը հասավ ապահարզանին, սակայն Ջոնը համոզեց նրան չդիﬔլ դրան: Իհարկե , նա հանգստացրեց կնոջը ոչ թե ﬔծ սիրո զգացﬕց, այլև քաղաքական դրդապատճառներով. Ժակլինը լիովին համապատասխանմ էր Առաջին տիկնոջ կերպարին: Ջոն Քենեդին տքնաջան աշխատմ էր, սակայն չէր մոռանմ սիրհիներ նենալ մասին. Ջդիթ Քեմփբել Էքսներ, Ջեյն Մենսֆիլդ, Կիմ Նովակ, Մերիլին Մոնրո: Քենեդիի սիրհիներին կարելի է թվարկել երկար. դրանք հարյրավոր կանայք էին: Ասմ են՝ Ժակլինը նրանց անններով գիտեր, սակայն իրեն պահմ էր զսպ  իր բարձրթյան վրա՝ զսպելով հիասթափթյնն  ցավը: Չէին դասավորվմ հարաբերթյնները նաև Քենեդիի ընտանիքի մյս անդաﬓերի հետ. ամսն քյրերին նա դր չէր գալիս: Ժակլինն էլ իր հերթին նրանց համարմ էր կոպիտ  այդ բնավորթյնը նկատմ էր նաև իր ամսն ﬔջ: Կնոջ համար շատ ժեղ հարված էր երեխաների մահը: Ժակլինի առաջին հղիթյնն ավարտվեց արյնահոսթյամբ  աղջիկը մահացած ծնվեց: Այդ դժվարին պահին Ջոնը կողքին չէր, այլ զբոսանավով շրջագայմ էր Միջերկրական ծովմ: Երեխայի մահվան մասին նա իմացավ երկ օր անց: Բարեբախտաբար մյս երեխաները՝ Քերոլայնը և Ջոնը ծնվեցին առողջ: 1963 թվականի օգոստոսին մահացավ նրանց նորածին որդին՝ Պատրիկը: Վիշտը մտերիմ դարձրեց ամսիններին: Սակայն աﬔն ինչ ավարտվեց 1963 թվականի նոյեմբերի 22–ին, երբ Ջոն Քենեդիի վրա մահափորձ կատարվեց: Քենեդին զոհվեց: Այդ օրը Ժակլինն ամսն կողքին էր: Նա չտժեց:


Է

րիխ Մարիա Ռեմարկի և Մառլեն Դիտրիխի ճակատագրական ծանոթթյնը տեղի է նեցել 1937 թվականին: Այդ սիրավեպը Ռեմարկի համար ոչ թե երջանկաբեր էր, այլ ցավագին ընթացք նեցավ: Սակայն, եթե չլինեին նրա ապրած ցաﬖ  հիասթափթյնը, չէր ծնվի «Հաղթական կամարը» վեպը, որի գլխավոր հերոսհի Ժոան Մադի կերպարը ստեղծվել էր Դիտրիխի կերպարի հիման վրա։ Պահպանվել են Ռեմարկի՝ կինոդերասանհն ղղված բազմաթիվ հզիչ նամակները, իսկ Դիտրիխի գրավոր պատասխանները գրեթե չեն պահպանվել։ Թեպետ նրանց սիրավեպը 1940 թվականին արդեն ավարտված էր, սակայն Դիտրիխը նյնիսկ հեռվից կարողանմ էր ազդել Ռեմարկի վրա և կառավարել նրան։ Իրականմ, Դիտրիխին հետաքրքրմ էր ոչ թե Ռեմարկը, այլ իր կանացի իշխանթյնը։

Կարմրախայտային բանաստեղծթյններ «Մեծ սենյակը լի է ﬔ՜ղմ երաժշտթյամբ՝ դաշնամր և հարվածայիններ։ Չառլի Կնցն է, մ 2 տասնյակ ձայնասկավառակները շարված են իմ նվագարկչի վրա։ Սա այն երաժշտթյնն է, որը սիրմ եմ, որովհետև լսելիս թռչմ եմ, տրվմ եմ երազանքներին  ցանկթյններին: Իրականմ ﬔնք երբեք էլ իսկապես երջանիկ չենք եղել. հաճախ եղել ենք գրեթե երջանիկ, բայց այնպես, ինչպես հիմա, երբեք չենք եղել։ Համաձայնիր, որ այդպես է։ Երբեﬓ դա պատահել է ﬔզ հետ, երբեﬓ՝ րիշների հետ: Երբեﬓ առաջինն  երկրորդը ﬕաձլվել են, բայց երջանկթյնը երբեք ամբողջական չի եղել։ Այնպիսի երջանկթյն, որ ավելին չցանկանաս պատկերացնել: Աﬔն ինչ ասես հանգած էր, ինչպես հիմա։ Մի պահ մտածիր` ﬕայն ﬕասին լինել դեպքմ ենք ﬔնք այն գտնմ։ Իմ կրակո՛տ, այս գիշեր ես քարե մառանից դրս բերեցի 1911 թվականի հնեցման «Շթայնբերգեր կաբինետ»-ի լավագյն շիշը՝ պրսական արքնական կալվածքներմ ձﬔռնամտի ընտրովի խաղողից պատրաստված էլիտար գինին։ Շշի և շների հետ ես իջա խռոված  փրփրամած լճի մոտ: Շների, լճի, քամ և Օրիոնի առաջ ես արտասանեցի ﬕ ճառ, որը բաղկացած էր ընդաﬔնը ﬕ քանի բառից, և հենց այդ պահին շները հաչացին։ Շները հաչմ էին, իսկ լիճը գլորմ էր սպիտակ ալիքները։ Քաﬕ բարձրացավ, և ﬔնք սեփական մաշկի վրա զգացինք լճի ժեղ պոռթկﬓերը: Օրիոնն առկայծեց, ինչպես կյս Մարիաﬕ ﬔտաղազարդը: Շիշը գիշերվա ﬕջով թռիչք կատարեց դեպի ջրը, ինչպես աստվածներին տրված ﬕ ընծա՝ ի երախտագիտթյն, որ ﬕ քանի տարի առաջ այս օրը նրանք քեզ նվիրել են ինձ:


Էրիխ Մարիա Ռեմարկ և

Մառլեն Դիտրիխ. սիրո պատմթյն

Թերևս, այդ շիշը այնտեղ, ներքևմ, բաժին հասնի լոքոներին, որոնք այն կգլորեն իրենց փափկ շրթերով: Միգցե շիշը հայտնվի հսկայական, ծեր, մամռապատ գայլաձկան ապաստանի մոտ կամ ալ բծերով պատված կարմրախայտի բնի մոտ: Այդ կարմրախայտը, իսկական, այլասերված է, որովհետև ցանկանմ է երազել, հորինել կարմրախայտային բանաստեղծթյններ և նկարահանել կարմրախայտային սրընթաց կինոֆիլﬔր։ Իսկ գցե, շատ  շատ տարիներ անց, երբ ﬔր բերանները լցված կլինեն սև հողով, շիշը կընկնի ձկնորսի ցանցը: Նա զարմանքով կհանի այն, կնայի հին կնիքին  կպահի իր անջրանցիկ հագստի կողագրպանմ: Երեկոյան, երբ տնային ապրն արդեն համտեսված կլինի, քարե սեղանի վրա, նոճիների մոտ, կհայտնվեն այծի պանիրն  հացը: Նա անշտապ կկանգնի, կգնա իր գործիքը բերել և կպոկի կնիքը շշի վրայից՝ այն սեղﬔլով ոտքերի արանքմ։ Եվ հանկարծ կզգա բյրը... Ոսկեգյն գինին կսկսի ճառագայթել  անշաբրել՝ տարածելով հռենոսյան հարթավայրերի ճոխ աշնան, ընկյզի  արևի, կյանքի, ﬔ՛ր կյանքի բրմնքը, սիրելի՛ս, որովհետև իրիկնամտի այդ ժաﬕն ﬔր վաղց ապրած կյանքն ամբողջթյամբ վերստին երևալ է աշխարհմ: Անծանոթ ձկնորսը ոչինչ չի իմանա այն մասին, թե ինչը ﬔղﬕկ հպվեց նրան։ Նա ﬕայն խորը շնչ կքաշի, կլռի  կխﬕ: Իսկ շ երեկոյան, երբ մթնի, իսկ ձկնորսը վաղց քնած լինի, գիշերվա խորքից, ինչպես երկ սև նետ, դրս կթռչեն երկ թիթեռներ, սիրամարգի երկ մշշոտ գիշերային աչք. ասմ են, թե դրանց ﬔջ ապրմ են վաղց ﬔռած մարդկանց հոգիները, որ ինչ-որ ժամանակ զգացել են երջանկթյնը։ Թիթեռները կթռչեն չափազանց մոտիկ և ամբողջ գիշեր չեն պոկվի գինոտված բաժակի եզրից: Ողջ գիշեր նրանց կարոտով լցված մարﬕնները կդողան, և ﬕայն առավոտյան կտարածեն լայնաթևերն  կթռչեն հեռներ։ Իսկ ձկնորսը, դռան մոտ ռկանը ձեռքին կանգնած, զարմացած  հիացած կհետևի նրանց թռիչքին: Նախկինմ նա երբեք չի տեսել այսպիսի թիթեռներ...»: Պորտո Ռոնկո, Շվեյցարիա 24 նոյեմբերի, 1937


Ժորժ Սանդ և Ֆրեդերիկ

Շոպեն. Սիրո պատմթյն

Նրանք այդպես էլ չդարձան ամսիններ: Հարաբերթյնն ավելի շատ

ցավ պատճառեց, քան երջանկթյն: Բայց նյնիսկ հիմա՝ 200 տարի անց մարդիկ հիշմ են նրանց սիրո պատմթյնը: Ոչ ոք չէր կարող նյնիսկ մտածել, որ Ժորժ Սանդը և Ֆրեդերիկ Շոպենը կսիրահարվեն իրար: Նրանք չափազանց տարբեր էին՝ փխրն և անպաշտպան պատանին  վճռական  խիզախ կինը: Այնաﬔնայնիվ իրենց սիրավեպը տևեց տասը տարի  երկսին էլ մղեց ստեղծել հրաշալի ստեղծագործթյններ՝ Շոպենը ստեղծեց երաժշտթյան գլխգործոցներ, իսկ Սանդը գրեց հիանալի գրքեր: Նրանց հանդիպման սկզբմ Սանդն ներ արդեն ﬔծ կյանքի փորձ: Ամանդինա Ավրորա Լյսիլ Դյպենը, որը երեսնն անց էր, հասցրել էր ապրել կանացի ﬔնաստանմ, ամսնանալ, ծնել որդի և ﬕ աղջկա, լքել ամսնն, սիրեկանի հետևից գնալ Փարիզ  գրել ﬕ քանի վեպ Ժորժ Սանդ գրական աննով: Ֆրեդերիկ Շոպենը դեռ երեսն տարեկան չկար: Նա երաժշտական հանճար էր  վիրտոզ, շրջագայել էր ամբողջ Եվրոպայով  լքվել էր իր նշանածի կողﬕց: Նրանք առաջին անգամ հանդիպեցին իրենց ընդանր ծանոթի բնակարանմ, որտեղ Շոպենը զվարճացնմ էր հյրերին դաշնամրով: Շոպենը հիացել էր այդ կնոջ պահվածքով, Սանդն էլ շադրթյն էր դարձրել երիտասարդ կոմպոզիտորին: Շփﬕց հետո Սանդն իր կարծիքը փոխեց դեպի լավը  սկսեց հանդիպել Շոպենի հետ, բայց գաղտնի: Մի քանի շաբաթ անց սիրահարները սկսեցին ﬕասին ապրել՝ Սանդի երեխաների հետ:


«

Ո՞ր խելաﬕտ մարդը կմտածի, թե երկ հշարձանների սերը կարող է ավելին տևել, քան ﬔկ օրը: Ընդհանր հարթակմ նրանք հաստատ կձանձրանան, իսկ անկողնմ հշարձաններ՝ ղղակի ծիծաղելի է

»

Ժյլ Դյֆր

Ֆրանսիայմ «ընտանիքը» բնակվեց Ժորժ Սանդի կալվածքմ: Սակայն այնտեղ էլ նրանք երջանկթյն չգտան: Շոպենը հիվանդ էր, որդին մորը խանդմ էր, քանի որ նա այլ տղամարդ հետ էր, իսկ հասնացած դստրը տրամադրմ էր խորթ հորը մոր դեմ: Հարաբերթյնները վատացան և 1847 թվականին Շոպենը հավաքեց իրերն  գնաց: Սանդը չկանգնեցրեց նրան: Սկզբմ իրենց ﬕջև նամակագրական կապ էր, սակայն Սանդի դստրը պատմմ էր Շոպենին, որ իր մայրը նի այլ սիրեկաններ: Շտով նամակագրթյնն էլ դադարեց: Վերջին անգամ Շոպենն  Սանդը հանդիպեցին պատահմամբ: Շոպենը չխոսեց նրա հետ, սակայն ﬕնչև կյանքի վերջ ջերմ հարաբերթյններ էր պահմ նրա դստեր հետ: Իսկ մահանալիս, այնաﬔնայնիվ հիշեց Սանդին ասելով «նա խոստացել էր, որ ես կմահանամ իր գրկմ»: Սանդի հետ Շոպենի հարաբերթյնները բավականին դժվար էին, սակայն շատ մասնագետներ այն կարծիքին են, որ Շոպենի լավագյն ստեղծագործթյննեևը հենց այդ տարիներին են գրվել: Նրանց հարաբերթյնները տևեցին մոտ տասը տարի՝ բերելով զգալի տառապանքներ  դժվարթյններ երկսին էլ: Հավանաբար երկ հանճարների համար չափազանց դժվար է եղել ապրել ﬔկ հարկմ ամսնական կյանքով  իրար հասկանալ: Ժորժ Սանդի «Լկրեցիա Ֆլորիանի» վեպմ առաջանմ են հստակ զգահեռներ: Լկրեցիան դա հենց Սանդն էր, իսկ երիտասարդ եսասեր թագավորը շատ նման էր Շոպենին, սակայն իրականթյնն էականորեն տարբերվմ էր գրքից: Սանդը Շոպենից ավել ապրեց 27 տարի:


... Ն

յնիսկ անկողնմ իմ մտքերը դեպի քեզ են թռչմ, ի՛մ անմահ սեր: Ի՞նչ է ճակատագիրը նախապատրաստել ﬔզ համար: Ես զմ եմ ապրել քեզ հետ, կամ ընդհանրապես չապրել… Չկա այլ ընտրթյն։ Որոշեցի թափառել քեզնից հեռ ﬕնչև այն պահը, երբ ի վիճակի կլինեմ գալ և քո գիրկը նետվել: Զգալ, որ լիովին իﬓ ես և վայելել այդ երանթյնը: Դ կհամաձայնե՞ս դրան: Չէ՞ որ դ չես կասկածմ քո հանդեպ նեցած իմ հավատարմթյանը: Երբեք րիշը չի տիրի իմ սրտին: Երբե՛ք… Երբե՛ք: Աստվա՛ծ իմ , ինչո՞ւ բաժանվել նրանից, մ այդքան սիրմ ես:


Բեթհովենի նամակը ՝

նվիրված սիրած կնոջը

Կ յանքը ծանր է: Քո սերն ինձ դարձնմ է աﬔնաերջանիկ և աﬔնադժբախտ մարդը: Իմ տարիքմ արդեն անհրաժեշտ է որոշակի ﬕօրինակթյն, կայնթյն կյանքմ, բայց ﬕ՞թե դա հնարավոր են ﬔր հարաբերթյնների դեպքմ:

Ի՛մ հրեշտակ, հենց նոր իմացա, որ փոստն աﬔն օր է ղարկվմ: Ես պետք է ավարտեմ, որ դ շտ ստանաս նամակս: Հանգի՛ստ եղիր, հանգի՛ստ եղիր: Մի՛շտ սիրիր ինձ: Քեզ տեսնել անհագ ցանկթյն նեմ: Դ իմ կյանքն ես, իմ աﬔն ինչը: Առաջվա պես սիրի՛ր ինձ, երբեք ﬕ՛ կասկածիր քո սիրելիի հավատարմթյանը: Հավերժ քոնը, Հավերժ իմը, Հավերժ ﬔնք՝ ﬔրը:


Թ

անկագին իմ Սատանի Ճտ, Բոլորն աշխատանքից գնացել են, և լռ գրմ եմ քեզ, ճիշտ է, տկտկմ է գրաﬔքենաս, բայց և այնպես՝ ﬕ փոքր, որպես ձայն... Այսօր ﬔր մոսկովյան բոլոր ցրտերի ցրտն է: Սառչմ է աﬔն ինչ՝ և՛ մշտակի դրսինը, և՛ ներսինը: Մշտակն իմ էլի նյնն է... Ոտնաման-բեռնատարներս՝ նյնպես... Արդյոք ե՞րբ եմ քեզ տեսնել: Ձﬔռ և ամառ, գարն և աշն... Իսկ որտե՞ղ է տարվա հինգերորդ եղանակը: Շատ կարևորը, ﬔր եղանակը... Նկատե՞լ ես դ արդյոք, որ այնտեղ, ր ամռանը դ հանգիստ անցնմ էիր ծառերի ճյղերի տակով, հիմա գրեթե անանցանելի է: Նրանք ցրտից սառչելով կչ են գալիս, կռանմ շատ ավելի ներքև, և եթե մթնշաղին անցնես, ճանկռոտմ են դեմքդ: Իսկ եթե մտասյզ ես, դա կլինի հենց Աստծո պատիժ... Մենք հզմնքից թաքցնմ ենք ձեռքներս, անհարմարթյնից՝ ոտներս, ինչո՞ւ մարդիկ երբեք չեն թաքցնմ դեմքերը... Միայն հզմնքից՝ և այն էլ ﬕ րոպեով... Շատ ցավալի է... Ցավալի է, որ քեզ ներկայացրել են մրցանակի... Նրանք, ովքեր կկարդան գիրքը, կասեն՝ ոչինչ, բա՜յց... Իսկ ովքեր կկարողանան կարդալ և հասկանալ «քեզավարի», նրանց մրցանակներ չեն շնորհմ: Եվ կրկին դ՝ ապօրինի ծննդ, ո՞վ գիտի... Գիրքդ չեմ կարողանմ ձեռք բերել, ﬔզ մոտ խանթներմ այն չի եղել, իսկ բազայի ﬕ քանի օրինակները թրցրել են, այնպես որ սպասմ եմ քո «հավատարմթյանը»: Շտով քեզ սկսել են ﬔզ մոտ տպագրել, այնպես որ հատկ ընտրիր ﬕ ոչ ﬔծ շարք և ղարկիր... Կթարգմանեն կամ Մեժելայտիսը, կամ, բոլոր դեպքերմ, որևէ ﬔկը լավագններից: Դա կկոչվի «Ժողովրդների բարեկամթյն»... Եվ դա կլինի քո առաջին երթը իմ ճանապարհներով դեպի ինձ: Ես ﬕշտ սիրմ եմ քեզ, իսկ վերջերս քիչ ﬓաց խելքս թռցնեի... Դա, երբ դ ինձ հետ խոսմ էիր ստդիայից, քո բոլորին անհասկանալի լեզվով, այն հազարավոր առավոտներից ﬔկն էր, երբ ես ﬕացնմ եմ ռադիոն և, այնաﬔնայնիվ, լինմ են հեքիաթներ... Իսկ ես լսմ  լալիս էի, հետո իմ աշխատակիցներն ասացին՝ բանաստեղծթյնից չեն լալիս... Ո՞վ գիտի, ինչից են լալիս: Լաց են լինմ արցնքներից – ահա այն, ահա՜ այն ձայնը, իսկ ռադիոն գրկե՞լը: Ի՞նչ է: Քո ևս ﬕ Նոր տարին շնորհավոր, իմ առաջին  վերջին: Իմ նամակները բացահայտ կորմ են, նոր հասցե ղարկիր: Քո՝ Ս. Դեկտեմբեր 20, 1962


Սևակի նամակը Սլաﬕթային

...

Լսո՞ւմ ես

Ձայնմ եմ քեզ, սիրելիս, հարազա՜տս, իմ Մեծ սեր: Իմ րախթյն և իմ ցավ: Աﬔն րոպեի իմ հիշողթյն: Էթյն իմ և իմ գոյթյն: Իմ կին և դստրիկ իմ: Իմ բարեկամ և իմ թշնաﬕ: Լսո՞ւմ ես ինձ: Այս համատարած ցավի ﬔջ ես երջանիկ եմ, որովհետև սիրել եմ և սիրել եմ քեզ: Թող անցնեն տարիները, կփակեմ աչքերս, ծերնական աչքերս և կտեսնեմ քեզ այնպիսին, ինչպես տեսա առաջին անգամ: Ու ես ինձ երջանիկ կզգամ այդ կենդանի երազատեսթյնից: Եվ կհասկանամ, որ նյնպես ապրել եմ, քանի որ սիրել եմ և սիրել եմ նրան, ով չի սպանել իմ սերը հիասթափթյամբ… Հիմա ես արտասվմ եմ: Եվ այդ լացը բերկրալի է, սրբազան թախծի  տառապալի կարոտի լաց ﬕաժամանակ: Ու ես չեմ ամաչմ այն բանի համար, որ լալիս եմ: Սլա ջան, բալիկս, ինչ քնքշանքով կշոյեի քեզ, եթե քո թանկագին գլխը մոտիկ լիներ: Կսիրեի հիմա ﬕայն մատներով՝առանց բառերի, առանց գրկախառնթյան, առանց համբյրների: Պարզապես կշոյեի իմ թռչնակին, իմ աղջնակին....»: 28.11.1960թ. Չանախչի

«

Իմ աﬔնասիրելի, աﬔնամտերիմ, աﬔնաանհասանելի... Քո ժլատ տողերը, որքան շատ ջերմթյն, սեր և կյանք են նրանք ինձ տալիս: Ես արդեն աﬔնևին չեմ հավատմ, թե ինչ-որ տեղ կարող եմ պետք լինել, և հանկարծ քո անհաստատ, փթկոտ տողերը, բառերը... և դ կրկին համակմ ես ինձ և հասնմ ես սրտիս  սկսմ ես հեղափոխել այն, որը հափշտակմ է ինձ ողջ-ողջ: Միևնյն է, ինձ համար բերկրանք է...

»


http:// .am info@kin.am editor@kin.am Ք. Երևան,Մարշալ Բաղրամյան 1

............................................................................................................................................................................

kin

Կին ամսագիր  
Կին ամսագիր  
Advertisement