Page 1

vakantie 2018 Friesland, Groningen en Drenthe


Vakantie 2018 Op de fiets door Drenthe, Groningen en Friesland. Door bossen en over de hei, langs hunebedden en kleine dorpjes. En een weekje samen met Papa, Dorien, Sanjeev en RenĂŠ, in Zoutkamp.


Maandag 23 juli Mijn eerste vakantie dag! Het is al weken warm, we hebben dit jaar een echte zomer. Ik vertrek daarom vroeg, en fiets niet zo ver. Mijn eerste bestemming is het natuurgebied de Engbertdijskvenen. Ik ben er al vaak langs gefietst, nu wil ik er even rondkijken. Koffiepauze bij De Greftenhoeve, een zwarte-bessenkwekerij, met een heerlijke zwarte-bessen-vlaai.

Ik zet mijn tent op op het natuurterrein de Meester. Een mooi terreintje, met gelukkig veel hoge bomen die schaduw geven. Dat hebben we wel nodig. ‘s Middags moet ik toch nog weer op de fiets. De dichtstbijzijnde supermarkt is in Sibculo. Ik maak er een rondje om het veen van.


Dinsdag 24 juli 's Morgens maak ik een wandeling in het Engberdijksveen. Geen andere wandelaar te bekennen. Daarna bezoek ik het Veenmuseum, maak een rondritje met de trein en krijg uitgebreide uitleg van een gids. Het museum wordt gerund door vrijwilligers, en ziet er goed uit. Ik doe boodschappen in Westerhaar-Vriezenveensewijk. De heetste uren zit ik uit in de schaduw bij mijn tent. 's Avonds ga ik mee met een excursie olv campingbaas en vroegere biologieleraar: HarmJan. Hij heeft veel verteld, mn over de bebouwingen in de omgeving en de wisselwerking natuur-cultuur door de eeuwen heen.


In het Enbertsdijksveen. Wellicht heeft de schilder van dit schilderij op zelfde plek gestaan? Hier is de veenlaag duidelijk te zien.


Met het smalspoortreintje door het Veenmuseum. Dat gelukkig in het bos ligt, dus schaduw genoeg.


Woensdag 25 juli. Ik fiets naar Uffelte, camping de Blauwe haan. Dat zijn ietsje meer kilometers dan gepland, op de app van de ANWB stond de camping heel ergens anders. Dreigend oponthoud bij recreatieplas Kotermeerstal bij Dedemsvaart: de tractor kon door de opening in het hek, de woonwagen erachter niet. Een van de aanwezige heren helpt mij de fiets langs het hek en over een bult te sleuren.

Ik kan kiezen: een plek op het natuurterrein de Groene Hen, geen vaste plekken, geen schaduw, of op de Blauwe Haan, vaste plekken, een beetje schaduw. ik ga voor het laatste. Bijkomend voordeel: koffie met appeltaart en schaduw op het terras. Wat is hier de “lol� van het natuurterrein??? 's Avonds maak ik een wandeling rond het Brandeveen. Dat is een meer, geen veen meer.


Donderdag 26 juli Ik fiets naar Havelte en terug. En kom in het Holtingerveld langs één van de kunstwerken van INTO NATURE.

Voor Into Nature: Out of Darkness plaats Youmbi moderne interpretaties van Afrikaanse grafbeelden vlakbij één van de hunebedden van het Holtingerveld, waardoor een spannende, complexe botsing ontstaat tussen twee zeer verschillende vormen van ‘doodscultuur’.


Camping de Blauwe Haan, mooi gelegen vlak bij een natuurgebied.

Ook op mijn route: Restanten van een spoorlijntje. Aangelegd in WO II ten behoeve van een Fliegerhorst Havelte. Door de bombardementen van de geallieerden verdween de spoorlijn onder de grond. In 2006 werd een stukje terug gevonden.


Brandheuvels en het grootste hunebed van Havelte, D54.


Vrijdag 27 juli Ik fiets om zeven uur weg. De wind in de rug, dus het schiet lekker op. Om 12 uur ben ik al op camping de Frije Fries, vlak onder Herenveen. Mooi beschaduwd plekje. Alleen jammer dat de dichtstbijzijnde supermarkt een half uur fietsen is.... Het gras is erg dor, en er liggen veel dode bladeren. Ik gebruik mijn brandertje niet, bang dat ik de boel in brand steek. Gelukkig is er een waterkoker voor mijn kopje thee.

‘s Avonds wandel ik naar een veenmeertje achter de camping, waar je volgens de eigenaresse prima kunt zwemmen. Ik ga het niet controleren.


Zaterdag 28 juli Ik fiets een rondje om het Tjeukemeer. Met extra stukje omdat ik verkeerd fiets. Met een hand aangedreven zelfbedoeningspontje. Da’s best hard werken... Voor het eerst deze vakantie: regen! Kaart nat, regenjas beschimmeld (beetje), maar ik ben niet zo nat als de afgelopen dagen. Zou mijn tentje het gehouden hebben? De grond is erg droog, de regen zal niet gemakkelijk weglopen.

Een lief, klein gemaaltje, nu in gebruik als vogelkijkhut, aan het Tjeukermeer.

Het informatiecentrum Brandemeer. Geen toiletten, helaas‌.


Het Brandemeer


Een onweersbui zit ik uit op een terras in Heerenveen.

De leden van Groei & Bloei Heerenveen maken samen met leerlingen van twee basisscholen en studenten van het Nordwin College (VMBO afdeling Groen) en een zorgorganisatie voor mensen met een beperking 40 kleurige drijvende tuintjes. Deze tuintjes worden op 6 juni door de wethouder te water gelaten op Lindegracht in het centrum.


Ik loop 's avonds nog een rondje door het natuurgebiedje achter de camping. Geen bordjes, geen paaltjes, geen richtingsgevoel, maar ik slaag er toch in een keurig blokje om te lopen. Met dank aan Google maps en een online foldertje.


Zondag 29 juli Rondje Boornzwaag, Langweer, Joure. Er staat een stevige oostenwind, dus terug tegen de wind in.. Gelukkig op een “lege” fiets…..

De perfecte ontbijtplek, uitzicht op het Lytse Wiid.


Maandag 30 juli Ik wordt pas om half acht wakker! ik drink koffie in Grou, een tafel gedeeld met een varend en een fietsend stel. Ik ga naar camping Swichumer Plaets. Het is een kleine camping bij een boerderij/garage/ caravanstalling. Erg kaal, geen koelkast, helaas. Wel een weids uitzicht. De tarp zet ik, voor het eerst, op om schaduw te creĂŤren. Als het wat koeler wordt, loop ik een rondje. De torens van de kerken in de omliggende dorpen steken overal bovenuit.

De Nikolaestsjerke in Swichum.


De Sint Martinus kerk in Wirdum

De kerken in Wergea. links: de Hervormde kerk, rechts: de Sint Martinuskerk,


Dinsdag 31 juli Met een kleine omweg fiets ik naar Leeuwarden. Ik drink koffie bij La Place, hier zit die nog wel. Een hoosbui! Bij de Xenos koop ik een nieuwe regenjas. Ook beklim ik de scheve toren. De lift is stuk, dus iedereen moet via de oude stenen wenteltrap naar boven. En naar beneden. Best eng als tegenliggers moeten passeren. In het oude weeshuis is het natuurmuseum gevestigd. Dit is meer geschikt voor kinderen.

Een fietsersviaduct

Geen stralend blauwe lucht vandaag.


Ik breng een bezoek aan het Fries museum in Leeuwarden. Omdat het erg druk is, er is een tentoonstelling van Escher, zijn er “time-slots�. Ik koop een kaartje, en mag om 13.00 uur naar binnen. Druk in het museum!


De Oldehoven

In 1529 startte de bouw van deze scheve, kromme en niet afgemaakte toren. Het was de bedoeling dat naast de Oldehove een nieuwe kerk zou verrijzen ter vervanging van de oude Sint Vituskerk, maar daar is het nooit van gekomen. Het zat bouwmeester Jacob van Aaken niet mee, want al tijdens de bouw zakte de toren scheef. Er is nog geprobeerd op de scheve onderbouw loodrecht verder te metselen, maar dat bleef helaas zonder het gewenste resultaat. de bouw is in 1533 stopgezet en noot meer hervat. De toren had ruim 120 meter moeten worden. Bijzondere functies heeft de toren nooit gehad. Toch is de toren een van de belangrijkste symbolen van de stad Leeuwarden geworden. De Leeuwarders zijn trots op hun Oldehove. "A'k de Oldehove niet siĂŤn ken, dan foĂŤl ik my onwennich", is een bekend gezegde in het stadsdialect.

Uitzicht vanaf de top van de Oldehoven.

Op de eerste verdieping is tijdens de openingstijden van de Oldehove de mediapresentatie "het Torentribunaal" te bekijken. In dit gedramatiseerde tribunaal staat de vraag centraal wie nu eigenlijk schuld heeft aan het mislukken van de toren. Is dat de bouwmeester Jacob van Aaken of moeten we de schuld leggen bij de stadsheren of ...?


Woensdag 1 augustus ik fiets vandaag een rondje De Alde Faenen. En daar zitten dus alle toeristen.... Mijn eerste pontje van de vijf pontjes van vandaag: de zonnepont de Oerhaal.

Geen simpele oversteek, maar een tochtje van bijna een kilometer. De pont steekt het Prinses Margrietkanaal over, een drukke vaarroute.

Bij Earnslaet maak ik een wandeling, ca 5 km. Lang genoeg met deze temperatuur. ik lunch op een terras aan het water. Een slecht broodje gezond: droog brood en kiloknaller kaas en ham...


Ik wandel nog even door Grou. Op de camping arriveert nog een alleenfietsende vrouw. Met fietsaanhanger (hondenkar?), dikke luchtmatras, waterkoker en een luide stem.


Reid om ‘e krite is een vogelkijkhut. Het laatste stukje van de wandeling gaat door moerassig bos.


Donderdag 2 augustus Ik sta om zes uur op, en zit om acht uur op de fiets. Brandertje heeft er weer geen zin in. Nieuw gasbusje of nieuw brandertje? Koffie in Drachten. Ik word aangesproken door een vrouw die even in drie dagen naar Limburg is gefietst.... Haar benen zijn wel bruin. Camping het Koningsdiep. Volgens de website met theetuin. Helaas was deze opgeheven ivm het overlijden van de echtgenoot van de eigenaresse. Wel een mooie ruime plek in de schaduw. Dus toch maar weer een maaltijdsalade.


In Beesterszwaag is een park met een tropische kas.


Vrijdag 3 augustus Ik fiets een rondje Beesterszwaag en Drachten. Bij Olterterp maak ik een wandeling langs een heleboel in bomen uitgesneden kunstwerken.

In veertien beuken en eiken op het Landgoed Olterterp zijn sinds vorig jaar oude Friese volksvertellingen uitgebeeld. De uitgezaagde figuren in de stammen langs de beeldenroute verwijzen naar Het Spook van de Langesloot, Grutte Pier en andere mythische personages. Ze zijn opgeschreven in het net verschenen boekje ‘Als Bomen Konden Spreken’. Verhalenverteller Douwe Kootstra heeft de sagen in een nieuw jasje gestoken.

Niet alle kunst is door mensenhanden gemaakt…..


Feestje in Veenhoop. Toen Bennie Jolink nog kon optreden, was Normaal hier altijd te gast.

Petgatten De Feanhoop


Zaterdag 4 augustus Ik fiets naar Zoutkamp, camping Robersum. Koffie / lunche bij het Blote voeten Hof. Een theetuin bij een blote voeten pad en een centrum van Staatsbosbeheer. Veel kinderen, lekker klooien met zand en water. Natuurlijk loop ik ook het blote voeten pad. Met spannende oversteekjes. En een plank voor de minder dapperen. De wind staat verkeerd, dus het gaat niet zo snel. Ik ben de laatste die aankomt bij Robersum.


Zondag 5 augustus We gaan op de fiets naar Lauwersoog, en bezoeken het Informatie centrum. En eten in het visrestaurant. Ook bezoeken we het activiteitencentrum van Staatsbosbeheer. We fietsen terug over een militair oefenterrein, compleet met een oefendorp. een mooie omgeving, ondanks de vele tanksporen die we moeten oversteken. En Dorien redt weer een schaap.


Windmolen “de Onderneming” in Vierhuizen. Mooi uitzicht, duidelijke uitleg, en Sanjeev mag helemaal bovenin een kijkje nemen. Vijftig jaar geleden kwam een reddingsactie opgang om deze molen voor sloop te behoeden. Ook de burgemeester van Ulrum leverde een bijdrage. Dat deed hij in de vorm een lied, dat als volgt begon: “Voor honderd jaar werd gij geboren, Ge stond daar fier en kon bekoren, Wie van dichtbij, en ver, u gadesloeg Was het landman, achter zware ploeg, Of visser op de zilte baren, Was het de koopman met zijn waren? Zij allen zagen u jong en sterk Verrichten ied’re dag, uw zware werk.”


‘s Avonds wandelen we naar Zuidema’s Klap, een monumentale ophaalbrug uit 1879 over het Hunsingokanaal,


Maandag 6 augustus We maken een wandeling vanaf het activiteitencentrum van Lauwersmeer. Lunch bij de gele parasols van paviljoen Meerzicht.


Dinsdag 7 augustus Samen met Dorien maak ik een fietstocht naar o.a. Kleine Huisjes. Wehe den Horn en Hornhuizen, Zwemspullen mee, want we eindigen weer bij paviljoen Meerzicht voor de lunch en om af te koelen.


Heel vroeger werden er op hoge punten vuren aangestoken om het scheepverkeer de weg te wijzen, bijvoorbeeld op duinen. Pas later werden er aparte torens voor gebouwd. Vaak diende de kerktoren, zoals bij Hornhuizen, als vuurtoren. Voor er lampen waren, werd in een vuurtoren een open vuur gebrand. Bij de restauratie kreeg de toren kleuren passend bij de kleuren periode van bouw. Na de oplevering van de toren kwam echter een schilderijtje aan het licht van de kerk, waarin de kap van de toren een felle kleur geel had. Bij de volgende schilderbeurt heeft de toren weer de oorspronkelijke kleur geel gekregen en is nu weer van veraf herkenbaar als baken in het landschap. De toren is nu, op eigen houtje, te beklimmen. Het knopje voor het licht vinden we pas als we weer beneden zijn.


Woensdag 8 augustus We gaan naar Schiermonnikoog. het waait stevig! Koffie op het terras van Waddengenot aan Zee. In de haven wordt eerst met vereende krachten een vastgelopen schip losgetrokken, voor we kunnen vertrekken.


De zuidertoren. gebouwd als vuurtoren, later gebruikt als watertoren en tenslotte als antennetoren.


De Wasserman bunker. Onderdeel van de Atlantik Wall. Na de oorlog ook nog gebruikt als terras, en nu een uitzichtpunt. Met ergens op een muur een tekst, waar Google translate ook niks mee kan.


Donderdag 9 augustus We brengen Rene naar het station in Groningen. Koffie bij Starbucks. We maken een stadswandeling onder leiding van een gids. En trotseren een paar hevige regenbuien. 's Avonds eten we bij Het Lachende Paard.


Het verhaal van Sint-Joris en de draak is een vroegchristelijke legende uit de vijfde eeuw. Sinds de elfde eeuw staat deze vertelling symbool voor de strijd tussen goed (Sint-Joris) en kwaad (de draak). Het goede (het beeld) verheft zich boven het kwaad (het voetstuk). De staande mannenfiguur is de verpersoonlijking van de

herrijzenis. Het hoofd van Sint-Joris is gebogen en zijn arm draagt vermoeid het zwaard. Tegelijkertijd heeft hij een krachtige gelaatsuitdrukking en straalt hij vertrouwen in de toekomst uit. Veelal wordt deze bijbelse voorstelling gebruikt om het oorlogsgebeuren vast te leggen. Het gevecht ging tegen de hel, opgeroepen door de waanzin van het fascisme. Met de voorstelling wordt uitdrukking gegeven aan de overwinning over de bezetter.

St. Martinus van Tours, meestal Sint Maarten Szombathely ca. 316 - Candes 397 bisschop van Tours, wordt vaak afgebeeld als ruiter te paard die de helft van zijn mantel aan een bedelaar schenkt. Dit beeld “springt� uit de gevel van een bankgebouw aan de Grote Markt.


Kunst op straat.

De Folkingestraat, vroeger een Joodse wijk. Op nr 23 de winkel van de Joodse paardenslager De Swaan. Paardenvlees is niet kosjer. Toch liet het rabbinaat dit oogluikend toe. De herinnering aan deze slagerij wordt levend gehouden door het kunstwerk Het Voorgesneden Paradepaard, links naast de gevel. doorheen gedreven werden.


De Groninger kunstschilder Otto Eerelman (1839-1926) werd voor zijn tachtigste verjaardag in 1919 geĂŤerd met een straatnaam in zijn geboorteplaats. Hij kreeg bovendien van het stadsbestuur de opdracht een groot schilderij te maken. Eerelman mocht zelf het onderwerp kiezen, maar de gemeente had wel voorkeur voor een Gronings tafereel. De schilder koos voor het weergeven van de paardenkeuring, een van de traditionele jaarlijkse festiviteiten op 28 augustus rond de herdenking van het Gronings Ontzet. Op het schilderij beeldde Eerelman een groot aantal prominente Groningers af die een bijzondere betekenis hadden voor de paardensport. Het is geen momentopname, een aantal van de afgebeelde mensen was in 1919 al overleden. Ook de gevels aan de linkerkant van het schilderij werden op aanwijzing van stadsarchitect J.A. Mulock Houwer 'teruggeschilderd' naar een vroegere periode.


Vrijdag 10 augustus Regen, regen, regen, regen. We wandelen naar Zoutkamp. Daar eten we kibbeling en bezoeken we het visserijmuseum. Blij met mijn nieuwe rode regencape!


Zaterdag 11 augustus Voor het eerst met lange broek op de fiets! Ik zit de eerste bui in Garnwerd aan Zee, in Garnwerd, gelegen aan het Reitdiep. Volgens buienradar is het droog.... De volgende hoosbui overvalt me op een dijk ergens in open gebied, dus ik word goed nat. Ik fiets naar Zuidlaren, naar camping de Timp. dat moet toch een leuke camping zijn. met die naam? Maar: mijn buren hebben de radio aan, het toiletgebouw moet op slot, in de recreatieruimte wordt gerookt, een van mijn buurjongetjes wordt voortdurend op luide toon tot de orde geroepen, kortom: een hele foute camping.... De omgeving staat vol met zomerhuisjes, deze camping bestaat voor 95 % uit stacaravans met veel zooi, en er is een feestje op of naast de camping, 100 dronken gasten die liedjes zingen en veel herrie maken. Ik denk dat ik morgen maar verder ga. Maar: de zon schijnt.


Zondag 12 augustus Na een zeer onrustige avond is het vanaf een uur of elf, toch stil. Laten we het nog maar een nachtje proberen. Bovendien is het nat en koud. Geen zin om in te pakken. Gefietst naar Anloo. Daar 9 km gewandeld! Hunebedden, grafheuvels, karresporen, een galgenbult. Mooie wandeling, lang genoeg. Erg fijn: het info-centrum in Anloo, met toilet. Ook de fietstocht terug naar de camping is erg mooi.


Strubben Ook: strubbel, strubbenbos, strobben, strobbebos Typerende verschijningsvorm van eiken en eikenbosjes in het esdorpenlandschap: knoestige, gedrongen, uit één stobbe gegroeide stammen. Ontstaan uit eikenhakhout, dat gelegen was op de grens van akkers en achterliggende heidevelden. Dit hakhout moest de schapen van de akkers weren, maar werd wel door de schapen begraasd. Het voortdurend afknabbelen van eikentwijgen maakte uitgroei tot opgaande bomen onmogelijk en resulteerde in kwarrige struikvormige exemplaren, de strubben. Het hout werd voor allerlei doeleinden gebruikt waarbij handig gebruikt werd gemaakt van de natuurlijke krommingen. Daarnaast gebruikten bakkers het hout voor hun ovens. Strubbenbos is op veel plaatsen nabij esdorpen nog herkenbaar vooral aan de - voormalige - heidezijde van het hakhoutbos. Bekende strubben liggen bij Zeijen en Schoonloo. In één geval is het zelfs eigennaam geworden: de Strubben-Kniphorstbos bij Anloo. In Anloo ook het gezegde 'hij is de strubben injagd', d.w.z.: hij is gehard. Geheugen van Drenthe


Gelukkig staan er bordjes die vertellen welke bult een grafheuvel of een karrenspoor is.


Aan de noordkant van Anloo ligt het Strubben Kniphorstbos in het stroomgebied van de Drentsche Aa. Het is het grootste archeologisch rijksmonument van ons land. ‘De Randstad uit de prehistorie’: zo wordt het ook wel genoemd. En niet voor niets. Nergens in ons land vind je zo veel archeologische monumenten bij elkaar: twee hunebedden en ongeveer zestig grafheuvels, maar ook tal van eeuwenoude veldwegen die hun sporen trokken over de heide en door het bos.


Maandag 13 augustus Ik sta vroeg op, de tent en de tarp worden nat ingepakt. Tijdens het inpakken blijft het droog. Onderweg vallen er meerdere buien en buitjes, maar er is ook genoeg zon om op te drogen. Om 12 uur ben ik op camping Goed Vertoef. En de zon komt er door. Ik zet de tent op, en ga daarna boodschappen halen. Ik ben net op tijd terug : het gaat stevig regenen en onweren.


Dinsdag 14 augustus Buienradar zit er een beetje naast. 's Morgens is het grijs en vochtig. Ik ga wandelen bij de Kiel. Met een hoosbui en een zwarte stier (?) op het wandelpad. Ik loop een paar kilometer extra om de dieren te ontwijken. De verkeerde kant op. Als ik terug loop, hebben de koeien het pad verlaten en kan ik de route verder aflopen. Ik houd de kudde wel angstvallig in de gaten. Later ga ik zomaar door een groep pony's door. Weer een overwinning!

Ik fiets naar de uitkijktoren Poolshoogte. In de middag een jojoende temperatuur. Met zon: bijna te warm. Wolk voor de zon: vest aan. Tegen vier uur fiets ik naar Orvelte, waar alles rond vijf uur sluit..... Dus een beetje saaie boel. Het restaurant blijft gelukkig wat langer open. Ik eet een pannenkoek met appel en spek.


Uitkijktoren Poolshoogte

Deze uitkijktoren is ontstaan vanuit de zogenaamde werkverschaffing. In 1934 werd in opdracht van Boswachter Meelker een uitkijkheuvel van circa 13 meter hoog aangelegd. Deze heuvel wordt ook wel de “Bloedberg” van Exloo genoemd, vanwege de vele bloedblaren aan de handen van de arbeiders die destijds de heuvel hebben opgeworpen met schop en kruiwagen. Op de top van de heuvel kon de boswachter het jonge bos en de omgeving goed in de gaten houden. Er kon “Poolshoogte” worden genomen.


Loslopende pony’s. Toch spannend.


Woensdag 15 augustus Ik fiets naar camping Loozerveld, bij Gramsbergen. Nog een keer door bos en over heide. Onderweg drink ik koffie in het kleinste cafĂŠ, in Sleen. Een wand vol kopjes. Als je een kopje erg leuk vindt, mag je het voor â‚Ź 1,00 meenemen. Ik lunch in Coevorden.


Kunst onderweg bij Dalen.

De drie skeletten symboliseren drie Drenthse typologieĂŤn van bebouwing, die men in de omgeving aantreft: hallenhuisboerderij, vakantiewoning en industriehal (voor industrie ĂŠn voor recreatie).


Camping Loozerveld. Ik heb een mooi plekje aan het water, met beesten in de achtertuin. 's Avonds bakken vier campinggasten pannenkoeken voor hele camping.

Donderdag 16 augustus fiets ik naar huis. Weer koffie met blauwe-bessen-taart, nu bij de Haarakker. En lunch op het terras van Fraans Marie, aan het kanaal bij Albergen. Vakantie is leuk, thuiskomen ook!


Profile for Marike van de Belt

Vakantie 2018  

Vakantie 2018 door Noord Nederland

Vakantie 2018  

Vakantie 2018 door Noord Nederland

Profile for marike58
Advertisement