Page 1

Dichtbij 15

AD www.AD.nl ZATERDAG 24 MEI 2008

GH

WonenDichtbij THUIS IN OUD ADE

NIEUWS & TIPS

Hofstee toont ware gezicht

Fantasie in de kinderkamer Pagina 19

Pagina 17 gh.wonen@ad.nl

Eduard Schokkenbroek in zijn woonwagen aan de Jacob Barneveldstraat in Linschoten.

‘Ik heb niks te verbergen’ Woonwagenkampen zijn vaak negatief in het nieuws. De vraag is of dit wel terecht is. En wat voor mensen wonen er eigenlijk in zo'n kamp? Tekst: Marije van Wijngaarden Foto: Rianne den Balvert

I

n de regio zijn ze bekend: de Schokkenbroeken van het woonwagenkamp in Linschoten. Helemaal aan de rand van het dorp, vlakbij het Weidepad, staan zes woonwagens in het groen. Eduard Schokkenbroek (61) woont er al sinds 1986. „Ik ben geboren en getogen als woonwagenbewoner. We hebben weleens in een huis in Bodegraven gewoond, maar dit bevalt beter. We zitten hier met 22 mensen en er heerst een enorme gemeenschapszin,” vertelt Schokken-

broek. Hij is arbeidsongeschikt verklaard. „Ik heb jaren in de uitvaartverzekeringen gewerkt en ik vond het heel erg dat ik werd afgekeurd,” zegt hij. Overige kampbewoners werken in de beveiliging, de zorg en

In Nederland wordt strenger gelet op woonwagenbewoners dan op huisbewoners

de ict. „Iedereen is bezig. Dat is wat anders dan ’s nachts met een masker over straat lopen. Gek hè?” zegt Schokkenbroek gekscherend. Waarom het wonen in een kamp zo mooi is, maakt Schokkenbroek al snel duidelijk. Hij schuift de vitrages opzij en een groot grasveld vol koolzaad verschijnt. „Is dat niet prachtig? Ik ben een natuurliefhebber. Ik geniet van alles dat groeit en bloeit. Er lopen hier fazanten, duiven, spechten en hoppen. Ik heb een enorme tuin en hierachter ligt een boomgaard waarin we kunnen zitten.” Schokkenbroek is zich bewust van het feit dat woonwagenkampen een negatief imago hebben. „In Nederland wordt strenger gelet op woonwagenbewoners dan op huisbewoners. Een inval hoort er nu eenmaal bij.” Desondanks heeft de familie goed contact met de politie. „Op het parkeerterrein hiernaast lopen soms hangjongeren. Die hou ik in de ga-

ten en daar bel ik wel eens over.” Als Schokkenbroek in de regio wordt aangehouden, mag hij meestal gewoon doorrijden. „De politie kent me. Veertig kilometer verderop is dat niet zo. Ze zien aan je postcode dat je in een woonwagenkamp woont en dan moet je opeens de kofferbak openmaken. Maar wij hebben niks te verbergen en daar komen ze vanzelf achter,” stelt Schokkenbroek. Over negatieve reacties maakt hij zich dan ook niet druk. „Als mensen niet vriendelijk over ons praten gaan ze hun gang maar. Ik werk niet meer en heb goede vrienden. Meer heb ik niet nodig. Begrijp me niet verkeerd, ik ben begaan met wat er in de wereld gebeurt, maar ik hoef er niet in te integreren.” Schokkenbroek geeft aan tot zijn sterfdag in Linschoten te blijven wonen. „Er is geen reden om weg te gaan. We wonen in de vrije natuur en we hebben geen verplichtingen aan de

Voorvliet

Honderd woningen In Linschoten wordt al ruim tien jaar gediscussieerd over de toekomstige nieuwbouwwijk Voorvliet. Honderd woningen zullen er in 'het laatste stukje groen' van de gemeente komen te staan, vlakbij het Weidepad en de boomgaard. Kortom, de plek waar het woonwagenkamp nu ligt. Eduard Schokkenbroek: „Het zal nog lang duren voordat de bouw begint. Wij weten niet wat onze plek is in het plan. Ik ben best bereid om te verhuizen, maar dan moet de gemeente met een voorstel komen. Ik wil er financieel niet op achteruit gaan en mijn locatie in de natuur behouden.”

buren, want dat zijn ook woonwagenbewoners,” zegt zijn vrouw glimlachend.

Artikel AD Groene Hart - Woonwagenkamp Linschoten  

Het AD Groene Hart verschijnt dagelijks in de regio Groene Hart en is onderverdeeld in drie lokale edities: Alphen aan den Rijn, Gouda en Wo...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you