Issuu on Google+


Παράβασις

*παράβαση,η 1) η αθέτηση, η καταπάτηση συμφωνιών, η παραβίαση θεσμοθετημένων κανόνων, κανονισμών κτλ. : Υποπίπτω σε/κάνω= Τροχαία= 2) (στην αρχαία κωμωδία) πλησίασμα προς τους θεατές, κατά το οποίο ο χορός απευθυνόταν και μιλούσε άμεσα προς αυτούς εκ μέρους του ποιητή (στην αρχαία σημασία: «Παράκαμψη»). Λήμμα από το «Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής» Α.Π.Θ Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών Ιδρ. Μ. Τριανταφυλλίδη Εκδ. 1998.

Περασμένα μεσάνυχτα να γράφω, όπως πάντα εκτός deadline, την τελευταία μου παράβασιν για τη Φοιτητική μας. Πότε διάβαζα για Παγκύπριες, πότε βρέθηκα μπροστά από έναν υπολογιστή (σε ένα ξενοδοχείο στον Πρωταρά ―θυμάσαι;) να αναζητώ απεγνωσμένα τον αριθμό υποψηφίου μου και να τον βρίσκω ανακουφισμένη στη λίστα του προγράμματος Κλασικών Σπουδών, πότε και κυρίως πώς πέρασαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ατελείωτες ώρες διαλέξεων και αναζητήσεων στη βιβλιοθήκη, πότε βρέθηκα να ενοικιάζω τήβεννο και να παίρνω το πτυχίο μου, ακόμα δεν κατάλαβα. Ξενύχτια, ενδιάμεσες, εργασίες, τελικές· οι γνωστοί ρυθμοί του Πανεπιστημίου Κύπρου ―λέτε στ’ αλήθεια να μου λείψουν κάποια στιγμή, ποιος ξέρει;― που δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα. Βραδιά Ομίλων 2008 να αναζητούμε με τη Μαρία τον καταλληλότερο όμιλο για μας, να καταλήγουμε στον Δημοσιογραφικό ―ναι, το UCY σου προσφέρει μια ευκαιρία να αναπτύξεις τη δημιουργικότητα και τις δεξιότητές σου και αυτή ονομάζεται «Φοιτητικοί Όμιλοι», ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θυσιάσεις κάτι από τον ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο σου, αλλά πιστέψτε με αξίζει πραγματικά τον κόπο. Ακολουθεί η πρώτη μας συνάντηση με τη Χρύσω, την Έλενα, τη Μάριαν, την Ελίζα και τη Νεκταρία (οι συνήθεις ύποπτοι) που είχε ως στόχο τη βολιδοσκόπηση φυσικά των νεοεγγεγραμμένων στον όμιλο μελών και την εξεύρεση νέων ιδεών για το περιοδικό, η επιθυμία μου να αναλάβω τα αθλητικά και η θητεία μου στη στήλη «Πάμε γήπεδο», η μετέπειτα ανάληψη της στήλης «Έπεα πτερόεντα», η διόρθωση άρθρων, οι πρώτες μας επαφές με τη διαδικασία της σελίδωσης και τα διοικητικά του ομίλου, οι κατ’ οίκον συναντήσεις μας και οι ψιθυριστές συζητήσεις μας την ώρα των διαλέξεων με το Μαράκι για τα θέματα της Φοιτητικής… Ένα υπέροχο ταξίδι και μια γεύση από Δημοσιογραφία και εκδόσεις. Το πηδάλιο περνάει τώρα στα χέρια της Έλενας, του Φώτη και όλων όσοι θα ήθελαν να ζήσουν αυτή την ξεχωριστή εμπειρία κατά τη διάρκεια των φοιτητικών τους χρόνων. Να μην ξεχάσω τέλος να ευχηθώ σε όσους παίρνουν το πολυπόθητο πτυχίο καλή συνέχεια και κάθε επιτυχία σε ό,τι κι αν κάνουν. Και να θυμάστε: «Ό, τι ωραίο στη ζωή μας κρατάει για πάντα ένα μέρος της καρδιάς μας, αλλά και ένα μέρος της καρδιάς μας μένει για πάντα εκεί»… Παναγιώτα Κόκκινου ΚΦΙ-ΚΛΑΣ4ο

Έμβλημα Δημοσιογραφικού Ομίλου Πανεπιστημίου Κύπρου, εμπνευσμένο από ανάγλυφη παράσταση πλοίου στη Σαλαμίνα τον 12ο αι. π.Χ.

Επίσημη μηνιαία εφημερίδα των φοιτητών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Εκδίδεται από τη συντακτική ομάδα και τους συνεργάτες του Δημοσιογραφικού Ομίλου του Πανεπιστημίου Κύπρου. Απαγορεύεται αυστηρώς η ανατύπωση πνευματικής ιδιοκτησίας από το παρόν έντυπο χωρίς άδεια.

e-mail: journalucy@gmail.com Υπεύθυνη έκδοσης: Mαρία Σάββα Επιμελήτρια έκδοσης: Παναγιώτα Κόκκινου B’ Επιμελητής έκδοσης: Γιώτα Λαζάρου Συντακτική Ομάδα: Παναγιώτα Κόκκινου, Μαρία Σάββα Συνεργάτες: Παναγιώτης Κυριάκου, Αγγέλα Χαραλάμπους, Αντρέας Τιμοθέου, Έλενα Καϊάφα, Κωνσταντίνος Φασουλής, Μελισσάνθη, Μαρία Τσαγγάρη, Φώτιος Φωτίου, Σάββας Αλεξάνδρου, Μιχάλης Σαματάς, Λαζαριάνα Ιωάννου, Μέλανη Κουτσιου, Άγγελος Γεωργίου, Μάριαν Κυριακίδου Σελίδωση: Σ.Χ. ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΣΙΑ ΛΤΔ Εκτύπωση: Η. LOIZIDES LTD 2


Editorial

Mαρία Σάββα ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

Απο-φυτώ… Από μικρή συνήθιζα να γράφω σε μικρά χαρτάκια τους στόχους μου προς υλοποίηση και με ημερομηνία υλοποίησης. Μπορείτε να το πείτε και καταπιεστικό, αλλά τουλάχιστον μεγάλωσα μαθαίνοντας να έχω στόχους. Νομίζω έτσι είμαι ακόμα απλώς σταμάτησα να τους γράφω σε χαρτάκια! Τέσσερα χρόνια στο πανεπιστήμιο Κύπρου (κατ’ ακρίβεια τρεισήμισι, όχι δεν είμαι παιδί θαύμα, απλώς μου έκοψε και πήγα εράσμους και προσέθεσα άλλες εικόνες στον μικρό μου εγκέφαλο). Προσπαθώ να κάνω μια ανασκόπηση αυτών των τεσσάρων χρόνων. Σκέφτομαι τι κατάφερα σε αυτό τον κύκλο. Το πανεπιστήμιο πρέπει να φτιάχνει πανεπιστήμονες. Αλήθεια αναρωτήθηκε κανείς μας γιατί σπουδάζει, τι ακριβώς σπουδάζει; Εγώ είμαι σίγουρη ότι ούτε καν οι μισοί από σας που διαβάζετε αυτό το άρθρο υποβάλατε στον εαυτό σας αυτές τις ερωτήσεις. Ξέρετε γιατί; Στην Κύπρο οι περισσότεροι πάσχουμε από μια ασθένεια που λέγεται «Πνευματική στασιμότης». Αυτά που σας λέω τα διαπίστωσα στα τέσσερα χρόνια που φοίτησα στο πανεπιστήμιο Κύπρου. Οι πιο συχνές απαντήσεις που έλαβα ρωτώντας μερικούς γιατί σπουδάζουν: Σπουδάζω επειδή μου είπε ο πατέρας μου ότι αυτό το επάγγελμα θα μου αποφέρει χρήματα και ένα σίγουρο μέλλον (μετάφραση: μάλλον ο πατέρας σου θέλει να ικανοποιήσει τα δικά του όνειρα). Μα δεν θα σπουδάσω; Αφού όλοι σπουδάζουν (μετάφραση: μαζικοποιείσαι). Πέρασα τυχαία, δεν ήταν αυτό που ήθελα να περάσω και είπα να το σπουδάσω (μετάφραση: ακόμα δεν άρχισες να σχηματίζεις προσωπικότητα και άποψη). Σπουδάζω για να πιάσω το δίπλωμα, δεν με πειράζει να αντιγράψω, ο βαθμός μετρά (μετάφραση: ακόμα δεν έχεις μάθει να μελετάς, είσαι ανασφαλής, δεν σε ενδιαφέρει τι θα αποκομίσεις από το μάθημα και διαιωνίζεις το καριερίστικο και βαθμοθηρικό κλίμα που και μερικοί καθηγητές δυστυχώς το ενθαρρύνουν). Εντάξει, σταματώ να αναπτύσσω τα αρνητικά κοινωνικά φαινόμενα γιατί θα κατηγορηθώ ότι το παίζω και πολύ συμβουλάτορας. Αυτό που θέλω να θίξω είναι τα εγκεφαλικά κύτταρα του καθενός σας, να τα ενεργοποιήσω ούτως ώστε να προβληματιστείτε για αυτό που κάνετε στη ζωή σας, γι’ αυτό που είστε. Άνθρωπος χωρίς ερωτηματικά σημαίνει ανθρώπινος νους χωρίς σκέψη. Δεν σας λέω ότι η γράφουσα έχει λύσει όλους τους προβληματισμούς της. Ίσως τώρα που αποφοιτούμε να είναι η καταλληλότερη στιγμή για να προβληματιστούμε και δεν αναφέρομαι μόνο για τα του πανεπιστημίου αλλά και για τα κοινωνικά και πολιτικά μας προβλήματα. Αν δεν προσπαθήσουμε εμείς για αλλαγές ποιος θα το πράξει; Ο Σενέκας λέει ότι «δεν είναι επειδή τα πράγματα είναι δύσκολα που δεν προσπαθούμε, αλλά είναι επειδή δεν προσπαθούμε που τα πράγματα είναι δύσκολα». Όπως και να ‘χει, η δική μου πορεία στη Φοιτητική κάπου εδώ σταματάει, ελπίζω αυτοί που θα αναλάβουν το περιοδικό να συνεχίσουν με ζέση τη δύσκολη αυτή ευθύνη εμπλουτίζοντας τον κόπο αυτών που ξεκίνησαν το περιοδικό αυτό. Καλή σταδιοδρομία. 3


sa lex a 0 3 @c s. u c y. a c . c y Αλεξάνδρου Σάββας ΕΠΛ 2ο m sa m a t@h o tm a i l. g r Σαματάς Μιχάλης ΕΠΛ 2ο

ΟΛΑ ΠΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ Προτείνει, επίσης, όπως οι φοιτητές λαμβάνουν ορισμένες πιστωτικές μονάδες επιλέγοντας να παρουσιαστούν σε τρείς από πέντε κύριες εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου όπως π.χ.: - Απονομή Βραβείου J & P Iωάννου και Παρασκευαϊδης - Ετήσια Διάλεξη εις μνήμη Ντίνου Λεβέντη - Γιορτή των Γραμμάτων - Εθνικούς Εορτασμούς 25ης Μαρτίου και 1ης Απριλίου - Τελετή Αναγόρευσης Καλείται, επίσης, η Σύγκλητος να διευκρινίσει τον αριθμό των πιστωτικών μονάδων που θα πιστώνονται οι φοιτητές με την παρουσία τους στις εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου καθώς επίσης να διευκρινίσει κατά πόσο η συμμετοχή τους σε τρεις εκδηλώσεις θα αφορά όλη τη διάρκεια των σπουδών τους ή τη διάρκεια ενός έτους.»

Πόσες αποφάσεις παίρνονται καθημερινά που αφορούν τη ζωή μας και λόγω των γρήγορων ρυθμών της καθημερινότητας τις περνάμε στα ψιλά γράμματα; Από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέχρι και το Πρυτανικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Κύπρου, άνθρωποι μαζεύονται σε μεγάλα δωμάτια και πίσω από κλειστές πόρτες, αποφασίζοντας για το μέλλον μας. Αλήθεια πώς θα σου φαινόταν να ήξερες τι συζητείται μέσα στο Πρυτανικό Συμβούλιο; Ο Φοίβος καθόταν βαριεστημένα στον υπολογιστή του και έλεγχε μια τελευταία φορά τα e-mails του πριν πέσει για ύπνο. Ένα μήνυμα από την Πρυτανεία όμως του τράβηξε το ενδιαφέρον. Ενημέρωνε για τη λήξη της συνεδρίασης του Πρυτανικού Συμβουλίου και παρείχε και σύνδεσμο με τα πρακτικά της. Σύνδεσμο που προστατευόταν με κωδικό όμως! Αφού δοκίμασε στα γρήγορα έναν κωδικό χωρίς επιτυχία τσαντίστηκε για μια στιγμή. Γιατί να' ναι κλειδωμένα πράγματα που τον αφορούν; Έτσι, έστειλε μέσω facebook τον σύνδεσμο στον φίλο του τον Ορέστη, που ήξερε ότι ασχολιόταν λίγο παραπάνω με θέματα ασφάλειας μπας και κάνει κάτι. Ο Ορέστης από την άλλη, αφού εφάρμοσε όσες τεχνικές είχε πρόχειρες και απέτυχε, έκανε το αδιανόητο: Δοκίμασε τους κωδικούς που είχε για το bannerweb! Γελώντας με την γκάφα τους, οι δύο φίλοι πέρασαν το υπόλοιπο βράδυ μελετώντας τα πρακτικά που είχαν "ξεκλειδώσει". Τα περισσότερα ήταν απελπιστικά βαρετά, αλλά κάπου κάπου συναντούσαν αποφάσεις του Πρυτανικού Συμβουλίου, που γεννούσαν τουλάχιστον προβληματισμό. Ορίστε ένα παράδειγμα:

• Φοίβος: Χμμμ... τι διαβάζουμε εδώ; Θα απονέμονται πιστωτικές μονάδες σε φοιτητές που παρακολουθούν συγκεκριμένες εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου; Περίεργη σκέψη αν μη τι άλλο. • Ορέστης: Πόμπα ρε πελλέ, τζάμπα πιστωτικές μονάδες. • Φοίβος: Μα δεν είναι σωστό! Κανονικά σκοτωνόμαστε να τις βγάλουμε και τώρα μας τις χαρίζουνε; • Ορέστης: Μα θα 'ναι ευκαιρία να π��γαίνουμε και σε καμιά εκδήλωση. • Φοίβος: Καλά ρε για σένα που εν πάεις σε καμιά. Αλλά όταν συμπίπτει καμιά άλλη εκδήλωση πολλά δυνατή που ίσως μπορεί να μου προσφέρει παραπάνω, θα με αναγκάζουν να πηγαίνω σ' αυτή που δίνει τις μονάδες; • Ορέστης: Πε τζαι συ. Αλλά μάλλον δεν πατά κουνούπι στις εκδηλώσεις τους και σκεφτήκαν να το κάνουν τούτο. • Φοίβος: Μα είναι σαν να σ' αναγκάζουν να πηγαίνεις κι ας μη σ' αρέσει. Δεν θα πηγαίνεις με την όρεξή σου. Χάνετε το όλο νόημα της συμμετοχής. • Ορέστης: Ναι ρε έχεις δίκιο, λέει το και μια θεωρία της ψυχολογίας, reverse psychology, ίνταμπου το λαλούν. Άμα σε πιέζουν να κάνεις κάτι, αντιδράς αρέσκει σου εν σ' αρέσκει.

«Πρακτικά Συνεδρίας Πρυτανικού Συμβουλίου αρ. 9/2012 1 Μαρτίου 2012, 9:00 π.μ. – 12:00 μ.

6 ΔΙΑΦΟΡΑ 19 6.15 Πιστοποίηση παρουσίας των φοιτητών στα κοινά του Πανεπιστημίου Κύπρου μέσω ηλεκτρονικού συστήματος Σε συνέχεια της απόφασης της Συγκλήτου (συνεδρία αρ. 25/2011, 5/1/2011) αναφορικά με το πιο πάνω θέμα το Πρυτανικό Συμβούλιο έλαβε γνώση της εισήγησης της Υπηρεσίας Πληροφορικών Συστημάτων για σύστημα το οποίο, μέσω ηλεκτρονικής διαχείρισης, καταγράφει την παρουσία των φοιτητών στις διάφορες διαλέξεις και σεμινάρια. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση της Συγκλήτου, οι φοιτητές θα έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν ορισμένο αριθμό πιστωτικών μονάδων με την παρακολούθηση ορισμένου αριθμού διαλέξεων και σεμιναρίων. Το Πρυτανικό Συμβούλιο προτείνει στη Σύγκλητο όπως εγκρίνει την υλοποίηση του συστήματος που προτείνει η Υπηρεσία Πληροφορικών Συστημάτων.

Στις μέρες μας το πνεύμα του σκληρού ανταγωνισμού έχει μπει για τα καλά στην πανεπιστημιακή πραγματικότητα. Μας φαίνεται πια αποδεκτό οι γνώσεις να μετριούνται με πιστωτικές μονάδες. Το ερώτημα είναι: μπορούν να μετρηθούν και οι εμπειρίες με πιστωτικές μονάδες; Δες και συ τα πρακτικά του πρυτανικού συμβουλίου: http://senatesrv.leventis.ucy.ac.cy/minutes/rector_council (με τον κωδικό του bannerweb και όχι sql injection!) 4


f o ti o u . f o ti o s@u c y. a c . c y

Φωτίου Φώτιος ΒΝΕΣ 3ο

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ - ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ 0-1 Τα σχολεία όντως σκοτώνουν τη δημιουργικότητα, εκ πείρας το λέω. Και το Πανεπιστήμιο Κύπρου δεν αποτελεί εξαίρεση. Είμαι εδώ για τρία χρόνια και κάθε προσπάθεια για δημιουργία πάει στον βρόντο. Λες και τα Κεντρικά της Καλλιπόλεως είναι μια μαύρη τρύπα και εξαφανίζει ό,τι διαπερνά το γρασίδι. Η Εκπαίδευση έχει αλλάξει παντελώς χαρακτήρα. Άνθρωποι, κάποιοι σαν και εμάς, αποφάσισαν να αλλάξουν την Εκπαίδευση, αποφάσισαν μετά από χρόνια δουλειάς να αλλάξουν το εκπαιδευτικό σύστημα. Και ποιος είπε πως οι καλές προθέσεις θα επιφέρουν ένα καλό αποτέλεσμα; Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις... Το τραγούδησε και η Madonna άλλωστε, πόσο λιανό να σου το κάνω για να το καταλάβεις; Είμαστε σε ένα Πανεπιστήμιο που οι σπουδές που συνδέονται με τους λεγόμενους Παραγωγικούς τομείς της οικονομίας γνωρίζουν πραγματικά μεγάλη άνθηση. Δες για παράδειγμα πόσους φοιτητές έχει η Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης και μετά δες πόσους φοιτητές έχει η Φιλοσοφική. Δες πόσο έχουν αυξηθεί οι θέσεις που δίνει το πανεπιστήμιο και μετά δες πόσο έχει μειωθεί η “ζήτηση” για τη Φιλοσοφική. Αυτό είναι ένα μόνο στοιχείο. Επίσης δες τις πιο πρόσφατες Σχολές που εγκαινίασε το Πανεπιστήμιο και δες από πότε λένε πως θα κάνουν Τμήμα Θεατρολογίας και Σχολή Καλών Τεχνών (και ακόμα θα το συζητήσουν γιατί προκύπτουν πάντα οικονομικά προβλήματα) και δες πότε είπαν πως θα κάνουν Ιατρική Σχολή και δες την ανακοίνωση που λέει πως ξεκινά το 2013 (που εκείνα τα οικονομικά προβλήματα έχουν λυθεί προφανώς). Και μην με πείτε καταστροφολόγο, αντιλαμβάνομαι πως και οι λογιστές είναι αναγκαίοι, και οι γιατροί και οι δάσκαλοι, αλλά δεν είναι ανάγκη να υπάρχουν οι καλλιτέχνες; Δεν είναι υποχρέωση της Εκπαίδευσης να καλύψει κάποιον που θέλει να γίνει καλλιτέχνης; Όλος αυτός ο πρόλογος και δεν λέω το βασικό. Ποτέ δεν ήμουν καλός με τις εκθέσεις ιδεών, συγγνώμη. Πώς υποσκάπτει το Πανεπιστήμιο τη δημιουργικότητα; Μα ο ίδιος ο τρόπος που λειτουργεί καταρχάς. Γιατί άνθρωποι, σαν αυτούς που έλεγα λίγο πιο πάνω, με διάφορα προσχήματα βάζουν χώρες να υπογράφουν Συνθήκες, όπως η Συνθήκη της Μπολόνια, και μετατρέπουν τους φοιτητές σε κορεάτικα ρομποτάκια. Αν έχεις τους φοιτητές στο “σήκω πάνω, κάτσε κάτω” πρώτον δεν θα καταφέρεις τους στόχους σου και ακολούθως θα σκοτώσεις τη δημιουργικότητά τους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων η δημιουργικότητα του φοιτητή θα πέσει σε χειμερία νάρκη αν όχι σε νάρκη σκέτη και ακρωτηριαστεί. Μερικοί άνθρωποι έχουν οράματα αλλά είναι εγκλωβισμένοι σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα (και μετέπειτα σε ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα). Και για να ανοίξουν την πόρτα της Δημιουργικότητας πρέπει να κλείσουν την πόρτα της ψευδο-Επιτυχίας (μιας και έχουμε μια τάση να δημιουργούμε σύνθετες λέξεις με το ψευδ- σαν πρώτο συνθετικό). Ο φοιτητής του Πανεπιστημίου Κύπρου δεν μπορεί να τα κάνει όλα, ο ελεύθερος του χρόνος είναι όσες οι λευκές τίγρεις στον κόσμο, εξωφρενικά λίγος. Και αν θέλει να κάνει κάτι άλλο θα πρέπει να παραμελήσει λίγο τα μαθήματα. Εκτός και αν παίρνει βι-

ταμίνες και κοιμάται 3 ώρες τη μέρα και κάθε πρωί είναι χαρούμενος σαν ένα Στρουμφάκι! Για κακή μας τύχη απουσιάζουν άνθρωποι με οράματα, που έχουν να κάνουν πάντα με τη δημιουργικότητα. Δυστυχώς για εμάς. Απουσιάζουν από την Κύπρο, από την κοινωνία, από το Πανεπιστήμιο. Μα για να φτάσεις στο Πανεπιστήμιο πρέπει να ξέρεις τη διάκριση μεταξύ σωστού και λάθους με μια δόση ηθικής κιόλας. Και υπάρχουν ακόμη καθηγητές και φοιτητές (wannabe επιστήμονες) που λένε σε άλλους ότι κάνουν λάθος. Και εγώ πιάνω τον εαυτό μου να το κάνει μερικές φορές και προσπαθώ να το σταματήσω. Μου τη δίνει να λέω πως το “ Έκλεξαν” είναι λάθος και το σωστό είναι “Εξέλεξαν”. Το θέμα αυτό είναι γλωσσολογικό -και ίσως θα είναι ένα θέμα ενός μελλοντικού άρθρου. Παρόλα αυτά δεν είναι “λάθος”. “Εάν δεν είστε προετοιμασμένοι να κάνετε λάθος ποτέ δεν θα κάνετε κάτι πρωτότυπο...” Sir Ken Robinson. Στο θέατρο, ένας θεατής νιώθει ένα διάλογο με τη σκηνή, όσα άτομα και αν υπάρχουν στο κοινό. Αντίστοιχα στο σπίτι, ένας άνθρωπος με ανησυχίες, ένα ανήσυχο πνεύμα, νιώθει ένα διάλογο με το μέσα του, όσα άτομα και αν υπάρχουν μέσα στο σπίτι. Όταν επιστρέφεις σπίτι, όταν ξαπλώνεις για να κοιμηθείς έρχεσαι αντιμέτωπος με τις σκέψεις, τις ανησυχίες και τον εαυτό σου. Και κάθε μέρα το ίδιο... Κάτι σε τρώει. Οι άνθρωποι με καλλιτεχνικές ανησυχίες στιγματίζονται. Αυτό θα είναι η καινούργια επιδημία, να μου το θυμηθείτε! Τα παιδιά που δεν έχουν τελειώσει Πανεπιστήμιο τι τα θεωρούμε; Οι μαθητές των Τεχνικών Σχολών δεν είναι οι κατ' εξοχήν αλήτες; Αν ένα παιδί θέλει να γίνει χορευτής ή αθλητής, δεν θα βρεθεί all of a sudden σε ένα Πανεπιστήμιο και θα κάνει κάτι άσχετο; Ξέρω πως το να θέλω κάτι και το να το καταφέρνω απέχουν πολύ μεταξύ τους. Και δεν μπορώ να είμαι πολύ αισιόδοξος γιατί δεν μου επιτρέπεται. Η σκληρή πραγματικότητα, οι ειδήσεις, οι εφημερίδες, το χρήμα, μας αναγκάζουν να σκεφτόμαστε ρεαλιστικά με πινελιές απαισιοδοξίας. Η αισιοδοξία στις μέρες μας θεωρείται κουσούρι, πώς να το κάνουμε, η κατάσταση το επιβάλλει! Υ.Γ. Μερικά όνειρα γίνονται πραγματικότητα... Ήγγικεν η ώρα να μεταμορφωθώ από βάτραχος σε τελειόφοιτος με ένα φιλί της Φοιτητικής Μέριμνας. 5


Λαζαριάνα Ιωάννου ΝΟΜ 2ο Μέλανη Κουτσιου ΙΣΑ 4ο

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ (Ακαδημαϊκό έτος 2011-2012)

Ο Χορευτικός Όμιλος κάθε ακαδημαϊκό έτος διοργανώνει τις δύο καθιερωμένες του θεατρικοχορευτικές παραστάσεις. Η πρώτη παράσταση πραγματοποιείται στα μέσα Φεβρουαρίου και σ’ αυτήν λαμβάνουν μέρος τα 26 άτομα που αποτελούν το συγκρότημα του Χορευτικού Ομίλου, τα οποία επιλέγονται κατόπιν ακρόασης. Η δεύτερη παράσταση διεξάγεται στα μέσα Απριλίου και σ’ αυτή συμμετέχουν όλα τα μέλη που παρακολουθούν μαθήματα στα χορευτικά τμήματα του Ομίλου. Στις παραστάσεις τα μέλη μας έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τους χορούς στους οποίους επιδίδονται κατά τη διάρκεια τόσο του πρώτου, όσο και του δεύτερου εξαμήνου. Τη φετινή χρονιά η παράσταση του συγκροτήματος πραγματοποιήθηκε στις 21, 22 και 23 Φεβρουαρίου στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Κύπρου και είχε ως τίτλο «Μη λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο». Η πλοκή του θεατρικού μέρους της παράστασης αφορούσε στην καθημερινότητα ενός ξενοδοχείου, την ιδιοκτησία του οποίου είχε ένας ιδιόρρυθμος και ιδιότροπος παππούς. Μέσα από τραγελαφικές καταστάσεις, ο παππούς προσπάθησε να δοκιμάσει μερικούς από τους υπαλλήλους του με σκοπό να επιλέξει τον καταλληλότερο για να του κληροδοτήσει τη περιουσία του. Στο χορευτικό μέρος της παράστασης παρουσιάστηκε πληθώρα χορευτικών: ζεϊμπέκικο, χασάπικο, σούστα, belly dance, street dance, jazz, merenge και salsa. Η παράσταση σημείωσε μεγάλη επιτυχία και απέσπασε πολύ θετικά σχόλια από όσους την παρακολούθησαν. Η δεύτερη παράσταση, στην οποία συμμετείχαν όλα τα μέλη του Ομίλου πραγματοποιήθηκε στις 25 και 26 Απριλίου. Η παράσταση με τίτλο «ΗOW I MET MY MOTHER», παρουσίαζε την ιστορία ενός εγκαταλελειμμένου παιδιού, το οποίο μετά από 30 ολόκληρα χρόνια αποφασίζει να ψά6


ξει τη χαμένη του μητέρα μέσω μιας τηλεοπτικής εκπομπής. Τα πράγματα όμως δεν ήταν τόσο εύκολα, όταν στην πορεία άρχισαν να συμβαίνουν διάφορες ανατροπές. Η πρ��τοτυπία που χαρακτήριζε το σενάριο σε συνδυασμό με τη χιουμοριστική διάθεση έκανε την παράσταση για ακόμα μια φορά να ξεχωρίσει. Στο χορευτικό μέρος της παράστασης τα μέλη μας παρουσίασαν χορευτικά όπως σύγχρονο, ζεϊμπέκικο, χασάπικο, σούστα, belly dance, street dance, jazz, bachata, salsa, cha-cha και tango. Την επιμέλεια της χοροδιδασκαλίας και της χορογραφίας και των δύο παραστάσεων αναλαμβάνει η σχολή Nicosia Dance Centre. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους χοροδιδασκάλους μας Ανδρέα Σωτηρίου, Νάσω Καζάζη, Αιμίλιο Κόνιζο, Χριστιάνα Κόνιζου, Σταύρη Καλοπετρί-

δου και Πωλίνα Σταμπολί για τη διδασκαλία των χορευτικών και τη βοήθειά τους στην προετοιμασία της παράστασης. Επίσης, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τα απόφοιτα και επίτιμα μέλη του Χορευτικού που παρόλο που αποφοίτησαν από το Πανεπιστήμιο και τον Όμιλο, εντούτοις βρίσκονται πάντα δίπλα μας, πρόθυμα να προσφέρουν και να βοηθήσουν όπως και όσο μπορούν. Μετά το τέλος των δύο παραστάσεων (Συγκροτήματος και Ομίλου) και τη συμμετοχή σε παραστάσεις εντός και εκτός της Πανεπιστημιακής κοινότητας, ο Χορευτικός Όμιλος κατάφερε και φέτος να ανεβάσει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Τόσο η αθρόα προσέλευση του κόσμου, όσο και τα πολύ καλά σχόλια των θεατών μας άφησαν εξαιρετικά ικανοποιημένους. Στόχος μας φυσικά είναι να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια και να προσφέρουμε ακόμα πιο 7

πολλά σε αυτόν τον Όμιλο που τόσο πολύ αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε. Συνέχεια έχει το ταξίδι του συγκροτήματος στη Χίο και Αθήνα, τον Ιούλιο, σε συνεργασία με τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, για πραγματοποίηση χορευτικών εκδηλώσεων με κυπριακούς χορούς αλλά και επετειακό αφιέρωμα εις μνήμη των μαύρων επετείων του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής του 1974. Η πολύπλευρη δράση που αναπτύσσει το κάθε μέλος συμβάλλει στην κοινωνικοποίησή του και στην ανάπτυξη των κοινωνικών, πνευματικών και καλλιτεχνικών δυνάμεών του. Χωρίς καμία επιφύλαξη λοιπόν ελάτε και εσείς μαζί μας να ζήσετε αυτές τις μαγευτικές εμπειρίες που μόνο ο Χορευτικός Όμιλος μπορεί να προσφέρει!


Φοιτητικοί Όμιλοι Στο πλαίσιο της αναβάθμισης της λειτουργίας των Φοιτητικών Ομίλων έχει δημιουργηθεί μια ιστοσελίδα, η οποία θα αποτελέσει την επίσημη πηγή πληροφόρησης των φοιτητών για τον θεσμό αυτό. Η ιστοσελίδα είναι η εξής:

http://ucyclubs.com/ Επισκεφθείτε την, ενημερωθείτε για τα νέα των Ομίλων του Πανεπιστημίου μας και φυσικά διαβάστε τα τεύχη της Φοιτητικής online!!

Έλενα Καϊάφα ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 3ο

Ήξερες ότι… H Κύπρος είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που στη σημαία της έχει χαραγμένο τον χάρτη της. Ο μέσος άνθρωπος γελά 13 φορές τη μέρα! Ο διαιτητής ενός αγώνα στο μουντιάλ τρέχει πολύ περισσότερο από τους παίκτες. Περίπου 12 μίλια ανά αγώνα. Η φράση «του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού. Το στρες καθυστερεί την επούλωση των τραυμάτων.

Ήξερες… Γιατί στα χειρουργεία οι γιατροί φοράνε πράσινες φόρμες; Μέχρι και πριν από 80 περίπου χρόνια, οι γιατροί φορούσαν άσπρα και στα χειρουργεία με αποτέλεσμα να δείχνουν σαν χασάπηδες καταρρακώνοντας την ψυχολογία των ασθενών. Κάποια στιγμή διαπίστωσαν ότι το αίμα πάνω σε πράσινες μπλούζες αποκτά λιγότερο τρομακτική απόχρωση και θυμίζει περισσότερο λεκέ από καφέ ή ιδρώτα.

8


ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΛΑΙ ΣΟΥ

Ανδρέας Τιμοθέου ΕΠΑΔ 4o

Πρόσωπα

Χέρι με χέρι

Άνθρωποι μονάχοι, άνθρωποι χωρίς ταυτότητα και μια μαγεία που προκαλεί η διαφορά μέσα στην τόση ομοιότητα… Κουβαλούν τον ίδιο πόνο, την ίδια αγωνία. Αυτή που τους δίνει και τους παίρνει τη ζωή.

Εδώ, στο κόσμο αυτό το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα χαμόγελο και ένα χέρι να αγγίξει το δικό σου, να σε περπατά να μη λυγίσεις. Είναι το χέρι αυτού που αγαπάς γιατί νοιάζεται για σένα. Πότε έγχρωμο, πότε άχρωμο, πότε γεμάτο φροντίδα και πότε γεμάτο υποχρέωση.

Άλλοι με συντροφιά και άλλοι μόνοι, άλλοι με χαμόγελο και άλλοι με δάκρυ. Είναι και αυτοί βέβαια που καταφέρνουν να ζωγραφίσουν τον πόνο με χαμόγελο… πάντα θα υπάρχουν αυτοί.

Το χέρι αυτό, το ίδιο χέρι είναι εκείνο που προδίδει αν έχεις εσύ τη λέπρα. Πάντα σημαδεμένο στο ίδιο σημείο… Είναι αυτό που προδίδει αν είσαι εσύ που μαρτυρείς τη δόξα της επιστήμης.

Αγωνίζονται για τη ζωή, στην οδό της ζωής. Εκεί που δεν υπάρχει το κακό, εκεί που ο άνθρωπος δεν έχει άλλη αξία. Αγωνίζονται για να κρατήσουν τον άνθρωπο μέσα τους, να μην τους λυγίσει ο πόνος.

Βλέπω έξω απ’ το παράθυρο και αντικρίζω τη βιτρίνα του κόσμου. Εκεί τα χέρια των ανθρώπων δεν έχουν χρόνο να αγγίξουν το ένα το άλλο, να ψηλαφίσουν τη ζωή, να μαρτυρήσουν την αγάπη… Εκεί τα χέρια των ανθρώπων δεν έχουν δεσμούς και σημάδια. Είναι τόσο ανεξάρτητα μα και τόσο ξένα.

Είναι όμως και άνθρωποι που βρίσκουν το Θεό μέσα τους, είναι αυτοί που κάνουν τον πόνο προσευχή και την υπομονή χαμόγελο… Γράφω και γω καθώς περιμένω και βλέπω μια κυρία να με κοιτάζει έντονα, περίεργα. Της χαμογελώ μα δεν ανταποδίδει. Με κοιτάζει σαν να θέλει να μου πει «αυτό που κανείς είναι ξένο εδώ».

Γυρίζω όμως και πάλι εδώ, στον κόσμο αυτό που τα πράγματα είναι αλλιώς… Γιατί όσους έφερε της ζωής το μονοπάτι εδώ έμαθαν καλά πως είναι να πορεύεσαι χέρι με χέρι. Τώρα δε φοβάμαι.

Εδώ δεν κρατάμε ημερολόγια Εδώ δε ρυθμίζουν οι άνθρωποι τις μέρες τους. Συνεχίζω να γράφω καθώς περιμένω, μέχρι που έρχεται η σειρά μου. Η κυρία μου χαμογελά.

Βλέμματα Της ζητάνε χρόνο να φλερτάρουν μαζί της.

Έπρεπε να γεννήσω μέσα μου το θάνατο, να το μεγαλώσω, να το φιλέψω, να του μάθω να μου παραστέκεται για να σε δω να φεύγεις ήσυχα πια για να δεχτώ πως όλα τελειώνουν… οι στιγμές μας.

Ο χρόνος… Τι προορισμός κι αυτός. Να νιώθεις την ανάγκη να απαντήσεις το γιατί του χρόνου... Μα άφοβα πια να κλείνεις τα μάτια, να δέχεσαι και να μαρτυράς την αδικία στο χρόνο. Αυτόν που έζησες, μα ήταν κενός. Αυτόν που έχασες. Αυτόν που θα ’θελες και δε σου αναλογούσε…

Σκέψεις που τρέχουν σ’ ένα δωμάτιο με απρόσωπα, πρόσωπα. Με ανθρώπους μοναδικούς, μα ίδιους. Τους μαστίζει η περιφρόνηση της ζωής. 9


Mαρία Σάββα ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

Aνεργία Όποιαν εφημερίδα ανοίξεις παντού ανεργία, παντού «πωλείται», ανεργία στα ύψη, πτυχιούχος τάδε ζητά εργασία, έχω δοκτοράτο, εσπούδαζα 7 χρόνια τζαι εν ιβρίσκω δουλειά…Εβαρέθηκα να ακούω τζαι να θκιαβάζω. Τζαι τα ΜΜΕ εν παν πίσω. Μεγαλοποιούν τα ούλλα τζαι προκαλούν μας παραπάνω κρίση, όι οικονομική αλλά προσωπική. Θκιαβάζεις για αυτοκτονίες τζαι για κατάθλιψη επειδή χρωστούν τζαι εννά τους βάλουν φυλακή. Τζαι οι πλούσιοι εν πόξω τζαι αλωνίζουν, τζαι πίνουν το γαίμα μας (παν τζαι παίζουν καζίνο στα κατεχόμενα). Να μεν πω το άλλο που αρκέψαν πολλοί να πηαίνουν στα κατεχόμενα που ανάγκη να ζητήσουν δουλειά. Τζαι ίντα εργασίες ζητούνται; Λογιστές, bussines men… Εμείς οι φιλόλογοι εμείναμε στην απέξω! Ίνταμπου φταίω που μεγαλώνω σε μια κοινωνία που εν σχε-

δόν παραγκωνισμένα τα γράμματα; Τέλοσπαντων. Νέο άλμα σημείωσε τον Απρίλιο η ανεργία, φθάνοντας σε επίπεδα ρεκόρ για ενδέκατο συνεχή μήνα. Ούλλες οι εφη10

μερίδες το ίδιο λαλούν. Ίντα δύναμη διάς του νέου άμαν ακούει έτσι πράματα; Ο παραπάνω κόσμος δουλεύκει παραπάνω ώρες πλέον τζαι πληρώνεται πκιο λλίον. Ο απόφοιτος του πανεπιστη-


μίου λαλεί σου εε τζαι πως έπιασα πτυχίο ίνταμπου εκατάλαβα; Έτο ενοικίασα μια τήβεννο 30 ευρώ για να τη φορήσω στην αποφοίτηση. (Το πανεπιστήμιο Κύπρου τζαι η δωρεάν παιδεία του!! Ένώ εμπορούσε να ήταν δωρεάν. Για να μεν πω την πελλάρα που οι αρχιτέκτονες αποφοιτούν θκιο φορές στο 4ο τζαι στο 5ο ετος, πκιορώνουν θκιο φορές). Εν διαμαρτύρεται κανένας; Ότι μας λαλούν κάμνουμεν το; Τζείνο που με φοβίζει παραπάνω είναι ότι η Κύπρος εσημείωσε ποσοστά ανεργίας 10,1% μια σταξιά τόπος τζαι η Γαλλία έχει τα ίδια ποσοστά με εμάς. Ίνταμπου συμβαίνει; Τον Μάρτη του 2012 η ανεργία ήταν στο 10,0%. Δηλαδή ώσπου εννά πάμε; Η κατάσταση στην αγορά εργασίας επιδεινώνεται συνέχεια μετά τον Ιούλιο του 2011, τζαι λαλούν ότι εν έχει προοπτική αναστροφής η κατάσταση. Το άλλο που εθκιάβασα στις κυπριακές εφημερίδες είναι ότι το μεγαλύττερο πρόβλημα ανεργίας αντιμετωπίζουν το οι άντρες. Κάποτε αν δεν λανθάνουμαι ήταν το αντίθετο. Το ποσοστό των ανέρ-

γων αντρών στην Κύπρο ανήλθε στο 10,9% από 10,7% τον περασμένο μήνα, ενώ οι κοπέλες κατέγραψαν ένα ποσοστό 9,2% από 9,1% τον Μάρτιο. Τζαι στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση τα ίδια συμβαίνουν. Ο αριθμός των ανέργων υπολογίζεται στα 24,7 εκ. Σε σχέση με τον Απρίλιο του 2011, παρουσιάζεται αύξηση 1,9 εκ. Τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας εκατέγραψεν τα η Ισπανία με ποσοστά 24,3% τζαι δεύτερη η Ελλάδα με 21,7%. Που την άλλη οι χώρες που έχουν χαμηλά ποσοστά ανεργίας είναι η Γερμανία με 5,4%, η Αυστρία με 11

3,9%, η Νορβηγία με 3,2%, η Σουηδία με 7,2%, η Φινλανδία με 2%. Οι σκανδιναβικές χώρες με λλία λόγια εν έχουν ανεργία, ίνταμπου φταίει, η νοοτροπία μας; Πκοιος εννά μας φκάλει που την κρίση; Πκοιος μας έβαλε;


Αγγέλα Χαραλάμπους

ΑΡΗ-5ο

Αρχι-τεκταινόμενα Το ημερολόγιο μίας απόφοιτης από τον πλανήτη ΑΡΗ 05.09.07: Σήμερα επία με τη μάμα μου να γραφτώ στο

Αρωτούμε να μάθουμε τι εγίνηκεν τζαι λαλούν μας πως εν να ανοίξει το οδόφραγμα στη Λήδρας τζαι κάμνουν εκδηλώσεις για τη συμφιλίωση των δύο κοινοτήτων. Σκέφτου κύριε μου πού μας εκαταντήσαν οι ενδιάμεσες τζαι τα project μέσα σε τούτη τη σχολή... Να μεν έχο��μεν ιδέα για το τι συμβαίνει δίπλα μας, ή καλύτερα...που κάτω μας!

πανεπιστήμιο-ναι με τη μάμα μου! Τζαι εν ήμουν η μόνη! Μόλις εφτάσαμε μπροστά που το ΧΩΔ, πριν καλά καλά προσανατολιστούμε, ήρτεν ένας φοιτητής να μας πάρει τάχα στον σωστό χώρο να γραφτούμε... Άκουα πολλά για τούτες τες παρατάξεις, αλλά ότι φτάνουν σε έτσι σημείο εν το επερίμενα. Υποτιμούν τζαι τη νοημοσύνη μας με τη συμπεριφορά τους αν το καλοσκεφτείς… Εγώ τζαι η μάμα μου δηλαδή εν μπορούμε να έβρουμε μόνες μας πού εν να πάω να γραφτώ;;;

15.10.08: Συγγνώμη που έσιει τόσες μέρες να σε κάμω update. Άρκεψεν τζαι πέφτει πολλή πίεση τζαι ξενύκτι στη σχολή φέτος. Προσπαθώ όμως όσο μπορώ να φκαίνω για να αποφύγω το ¨σύνδρομο του στούντιο¨. Άρκεψα τζαι εκπομπή με τη Lulu στον σταθμό του πανεπιστημίου! Μόνον οι φίλοι μας μας ακούν αλλά τι να κάμεις… Ακόμα ένας θεσμός στο ucy που δυστυχώς υποτονεί και υπάρχει απλά για να υπάρχει. Ας εν καλά τούτοι οι 5-6 φοιτητές που τον κρατούν ακόμα ζωντανό... 20.03.09: Εκλέψαν το ποδήλατο μου σήμερα μέσα που την σχολή : «Καλά να πάθω, γιατί που τον τζαιρό που έπια αυτοκίνητο άρκεψα να αφομοιώνω τη βολική κυπριακή κουλτούρα του ¨κυκλοφορώ μόνο με αυτοκίνητο¨ τζαι άφηκα το ποδηλατούι μου απροστάτευτο για μέρες μες τη σχολή...»

28.11.07: Επία σε τούτο το κατάστημα με είδη τέχνης να πιάσω τα υλικά για την τελική μου μακέτα τζαι έδωκα κάπου στα 50 euro! Ας όψεται το μονοπώλιο...Δωρεάν παιδεία λαλούν σου μετά...

10.02.08: Ήρτεν η μέρα της εκδρομής επιτέλους (όπως το Λύκειο ένα πράμα...). Θα πάμε Πάφο που το χάραμα να δούμε την τοποθεσία επέμβασης τάχα τζαι μετά θα φάμε στο Λατσί... Ούλες τες σχολές αρχιτεκτονικής στο εξωτερικό παίρνουν τες στο υπόλοιπο εξωτερικό. Εμάς αλλόπως ενομίσαν πως τζαι η Πάφος εν εκτός Κύπρου. Εξιάσαν να μας πουν να πάρουμε το διαβατήριο μας να το δείξουμε τζιαμέ στη σήραγγα...

28.10.09: Αρρώστησα πολλές φορές, αλλά σαν τούτη την αρρώστια εν έσιει! Μα ανεμοβλογιά στα 20 μου καλέ; Δεν μπορώ να ππέσω, ούτε να κάτσω αλλά ούτε τζαι να περπατήσω. Ως τζαι κάτω που τες πατούσες μου έχω εξανθήματα! Λυπούμαι τζαι τζείνους τους συμφοιτητές μου που τους εκόλλησα… Αλλά να σου πω την αλήθκεια, εγώ νομίζω πως τούτη

04.04.08: Εκτές το απόγευμα σαν εκάμναμε τη μακέττα της ενδιάμεσης ακούσαμεν ομιλίες τζαι τραούθκια που μεγάφωνα. Κατεβαίνουμε κάτω τζαι βλέπουμεν έναν πανικό. 12


μοσιογραφικό τζαι φυσικά συνεχίζω να έχω την εκπομπή μου στον Ucyvoice 95.2! Α! Εγράφτηκα τζαι πιλάτες τζαι στεπς στο γυμναστήριο... Πού σε οδηγεί η καταπίεση τόσων χρόνων τελικά...

την ανεμοβλογιά έστειλεν μου την δώρο ο Θεός. Αν δεν εκάθουμουν σπίτι τούτες τες δύο εβδομάδες εν θα άντεχα άλλες πίντες μέσα σε ένα μήνα!

16.04.10: Ίσια τωρά ήβρεν να κρούσει το laptop μου; Τωρά που έρκεται η εξεταστική; Ούφου... Αν το ήξερα πως οι φοιτητές αρχιτεκτονικής εν τόσον εξαρτημένοι που τους υπολογιστές εν να εξανασκέφτουμουν το τι θέλω να γίνω στη ζωή μου...

27.04.12: Πέρυσι εν επίαμεν, φέτος έπρεπε να δώσουμεν το παρόν μας. Μιλώ για το περιβόητο πάρτι των αποφοίτων την τελευταία μέρα μαθημάτων του πανεπιστημίου. Εφορήσαμεν τες φανελούδες κατατεθέν μας σχεδόν όλοι οι Αρηανοί (15 αν είμασταν ούλοι τζαι ούλοι) τζαι επίαμε... επίαμε τζαι εθαυμάσαμε την ωριμότητα των μελλοντικών επιστημόνων αυτού του τόπου… Θέλω να πιστεύκω πως εν είμαι ξενέρωτη τζαι πως απλά κάμνω υπεύθυνα οικονομία στο νερό! Πειράζει;

18.10.10: Φέτος εν καλύτερα τα πράματα. Πιο χαλαρό πρόγραμμα, παραπάνω επιλεγόμενα μαθήματα, πιο λίες ομαδικές εργασίες. Επιτέλους έχουμε τον χρόνο τζαι την άνεση να σχεδιάσουμε τα project μας όπως θέλουμε. Τζαι να σκεφτείς ακόμα πως φέτος πάω τζαι δουλειά...

26.05.12: Τελικά τίποτε δεν είναι ανέφικτο! Τις τελευταίες μέρες ενόμιζα πως τούτη η διπλωματική εν θα τελειώσει ποτέ, αλλά τελικά ετέλειωσεν! Έτσι θέλω να πιστεύκω πως με τον ίδιο τρόπο θα καταφέρω να έβρω τα 250 euro μέσα στις επομένες μέρες για να πλερώσω την εκτύπωση τζαι τη βιβλιοδεσία των τευχών της διπλωματικής μου… Δωρεάν παιδεία είπαμεν; Υ.Γ. Οι παραπάνω ημερομηνίες είναι τυχαίες, τα γεγονότα όμως είναι πέρα για πέρα αληθινά...

30.06.11: Την Τρίτη πρέπει να θυμηθώ να πάω να πάρω πίσω την τήβεννο. Ήντα πελλάρα τζαι τούτη να αποφοιτούμε 2 φορές! Το χάζιν εν η μάνα μου που με όποια φιλενάδα της μιλήσει χουμίζεται τζαι λαλεί πως η κόρη της έπιαεν πτυχίο. Θέλω να δω τι θα τους λαλεί του χρόνου που θα αποφοιτήσω που τα αλήθκεια...

12.10.11: Προς το παρόν εν χαλαρή η διπλωματική –παίζει βέβαια απλώς να την επήρα εγώ στα χαλαρά. Αφού έχω λίο χρόνο παραπάνω είπα να φκάλω τα απωθημένα των τελευταίων τεσσάρων χρόνων, τζαι εγράφτηκα στον φωτογραφικό όμιλο, στον κινηματογραφικό, στον ιστιοπλοϊκό, στον δη13


Μαρία Τσαγγάρη ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

Παράδοξο και Αργοπορημένο Μανιφέστο αποφοίτου Αφιερωμένο στους αποφοίτους του ΚΦΙ-ΚΛΑΣ που περάσαμε τέσσερα ξεχωριστά χρόνια... Τελειώνοντας το πτυχίο μου το μόνο που θέλω να σκέφτομαι είναι αυτό που είπε αιώνες πριν ο Αριστοτέλης: η μόρφωση είναι στολίδι στην ευτυχία και καταφύγιο στη δυστυχία. Για όλους μας διαφαίνεται ένα μέλλον δύσκολο, χωρίς προοπτικές εξεύρεσης εργασίας πόσο μάλλον ανέλιξης. Όσο άσχημοι κι αν είναι οι οιωνοί θα ήθελα να ελπίζω ότι υπάρχει εις οιωνός που θα μας αφήσει ελπίδα για το μέλλον. Ό,τι μάθαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι ανεκτίμητο. Όχι σε επίπεδο τεχνικής γνώσης ή χρησιμότητας αλλά σ’ένα βαθύτερο, ανθρώπινο, πνευματικό επίπεδο. Σκε14


φτείτε όλοι σας πώς ήσασταν πριν τέσσερα χρόνια και πόσο αλλάξατε. Και πόσο θα αλλάξετε στο μέλλον. Ο χαρακτήρας μας διαμορφώθηκε πλέον και η προ τεσσάρων χρόνων επιλογή μας τον σφυρηλάτησε μεθοδικά για να φτάσει σε αυτό το σημείο. Από ‘δω και πέρα, μόνο κάποια χτυπήματα εδώ κι εκεί θα προσθέσουν τις τελευταίες πινελιές. Κοιτάζοντας πίσω δηλώνω ευθαρσώς και μετά παρρησίας ότι, παρόλο που δεν θα ‘βρω δουλειά, παρόλο που αυτοκαταδικάστηκα στην απαξίωση του καθενός που ακούει ποιoς είναι ο κλάδος μου― «μα φιλόλογος;» ή ακόμη χειρότερα «εν πειράζει»― δεν μετανοιώνω. Αντιθέτως χαίρομαι. Ναι ρε, ετέλειωσα Κλασικές σπουδές, αρέσκουν μου ακόμα τα αρχαία τζιαι τα λατινικά, τζιαι πιστεύκω τζιαι πουπάνω ότι εν χρήσιμα. Για πολλούς λόγους. Τζιαι όι εν θα περνώ τον χρόνο μου στα νεκροταφεία επικοινωνώντας στα αρχαία με πνεύματα, ούτε περιμένω που τους γονιούς μου να με ταΐζουν ώσπου ζιώ. Περιμένω όμως μια καθυστερημένη κοινωνία να αναγνωρίσει έμπρακτα κάτι που δέχεται στα λόγια, κάτι που εν αυτονόητο παντού: ο πολιτισμός τζιαι η διανόηση εν ό,τι μας κρατά ζωντανούς, εν ό,τι κάμνει τη ζωή μας ζωή τζιαι όι επιβίωση. Φανταστείτε τον κόσμο χωρίς τη σκέψη, χωρίς τη φιλοσοφία, το λόγο, τη λογοτεχνία, τη μουσική, το θέατρο. Τι διαφοράν θα είχαμεν που τα ρομπότ ή που τα χτηνά χωρίς τον πολιτισμό τζιαι τη δυνατότητα της έκφρασης του πλούτου ή της ανέχειας του εσωτερικού μας κόσμου; Γιατί ξέρουμε ούλλοι πως ο κόσμος ένεν μόνον ό,τι μπορούμε να δούμεν γυρώ μας, αλλά τζιαι ούλλα τούτα που έχουμεν μέσα μας: συναισθήματα, σκέψεις, φαντασία, το ασυνείδητο με λλία λόγια που μορφή δεν έσιει μα υπάρχει. Ούλλοι εν έτοιμοι να προβάλουν ως επιχείρημα τη σημασία του κλασικού πολιτισμού για την Ευρώπη τζιαι για τον κόσμο άμμαν τους πουν

πως εν γύφτοι, χαραμοφάηδες Έλληνες ή άμμαν θέλουν να αποδειχτούν καλλύττεροι του ξένου. Τούντον πολιτισμό όμως τες υπόλοιπες ώρες έχουν τον γραμμένον. Μόνη τους έννοια, να χτίσουν οκέλλες, να γοράσουν αυτοκινητάρα τζιαι να φκάλουν γκόμενα με εξτένσιον που φαίνουνται φυσικά ή γκόμενο που ούλλη μέρα χτυπιέται στο γυμναστήριο τζιαι εν φεττόπαιδο. Αλήθκεια εν μπορώ να καταλάβω ποιός τελοσπάντων ασχολείται με 15

αχρείαστα τζιαι μάταια πράματα. Εμείς οξά οι υπόλοιποι; Η ερώτηση μου εν απλώς τροφή για σκέψη, δεν περιμένουμε τζιαι τίποτε. Εμείς συνειδητά αποφασίσαμε να γίνουμε συντηρητικοί ή καλλύττερα συντηρητές τζιαι θεματοφύλακες ενός θησαυρού που χάνεται σιγά σιγά στο βωμό της τεχνολογίας τζιαι της χρησιμοθηρίας, του κέρδους τζιαι της οιωνεί ανάπτυξης. Το καλό ένι πως ο θησαυρός μας εν φορητός, εν να μας ακολουθεί παντού.


Μάριαν Κυριακίδου

ά τ ε μ ε λ ά Η β Κ ι Ι α Τ κ Η Τ ς Ι ο Ο ν Φ ό ρ χ ς α Έν Χαιρετώ την ομήγυρη της «Φοιτητικής». Σας ομιλεί η παλαιά καραβάνα του Δημοσιογραφικού Ομίλου, για όσους δεν έτυχε να γνωρίσετε την αφεντιά μου, μέσω των γραπτών μου πάντοτε. Σ’ αυτό το σημείο μια καινούρια γνωριμία θα έλεγε ότι είμαι ψώνιο.. και βαρβάτο μάλιστα. Και εγώ θα του απαντούσα με το γνωστό μου ύφος και με το φρύδι να ανεβαίνει τρεις ορόφους πάνω από το μάτι ότι απλά είμαι ορεξάτη και ότι σήμερα που γράφω το κείμενο είμαι η χαρά της ζωής! Επιπλέον, μου έλειψε να γράφω το κάτι τι μου για την αγαπημένη μου «Φοιτητική». Περισσότερο από ένα χρόνο πριν ήμουν στη διαδικασία να γράψω το τελευταίο editorial για το τελευταίο τεύχος του εαρινού εξαμήνου 2011. Ένα χρόνο μετά –είμαι πεπεισμένη ότι μας κοροϊδεύει ο χρόνος και μονίμως μας χαιρετά έχοντας το προβάδισμα– να ’μαι και πάλι στα γνωστά μου λημέρια. Το αίσθημα; Οικείο. Πολλά και διάφορα μεσολάβησαν από την τελευταία φορά. Μια αποφοίτηση –που την περιμέναμε μεν αλλά ήρθε ο Αύγουστος για να συνειδητοποιήσουμε ότι τα Κεντρικά (κατά τα Κύθηρα που τραγούδησε και ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος) ποτέ ξανά, που λέει ο λόγος, δε θα τα βρούμε. Για μένα λίγος καιρός στο εξωτερικό, επιστροφή και προσπάθεια να βρω τρόπους ενασχόλησης με νέα πράγματα καθώς και νέα πρόσωπα μαζί με τα γνώριμα και αγαπημένα, η ευχάριστη πλευρά για μένα σ’ όλους αυτούς τους μήνες. Για μένα δε θα έλεγα ότι η μετά Πανεπιστημίου Κύπρου εποχή ήταν και η πιο ομαλή. Οι επιλογές μου, τα παλιά αλλά πάντα επίκαιρα θέματά μου, υπήρχαν σαν την πόλη του Καβάφη και guess what (!) πηγαινοέρχονταν μαζί μου. Δεν ξεκίνησα προφανώς να γράφω για να βγάλω τα εσώψυχα μου στη φόρα (!) και μάλιστα σε δημόσια θέα. Απλά ένιωσα ότι όπως και παλαιότερα έγραφα στη «Φοιτητική» από το banner web και τα νεύρα που μου δημιουργούσε κάθε Σεπτέμβρη ενώ με μισόκλειστο μάτι και φραπέ προσπαθούσα να κάνω εγγραφή στα μαθήματά μου καθώς και τα facebook groups για κάθε (γιορτή) και σχολή του αυτού πανεπιστημιακού ιδρύματος, θέματα που με είχαν απασχολήσει σε παλαιότερα μου αρθράκια στο παρόν έντυπο, έτσι αποφάσισα να σας πω δυο κουβέντες από την όποια εμπειρία απέκτησα τους τελευταίους μήνες. Μαρίας- Αναστασίας το ανάγνωσμα (το Μάριαν προφανώς ήταν μια τσαχπινιά των αγαπητών μου γονέων!). Σοφία ορθή αδελφοί σπουδασταί στο UCY… Λίγα λόγια και καλά (εσείς θα το κρίνετε

αυτό) θα σας πω. Όχι σαν γιαγιά που λόγω εμπειρίας θα σου δείξει κάτι που δεν το ήξερες αλλά σαν άτομο που θεωρεί ότι αν κάτι που μαθαίνει κανείς του έκανε καλό γιατί να μην το μοιραστεί με άτομα της ηλικίας του, τα οποία ενδεχομένως να έχουν τις ίδιες ή παρεμφερείς ανησυχίες ή σκέψεις. Τα πάντα (όλα) είναι θέμα επιλογών. Δεν ανακάλυψα τον τροχό προφανώς! Αλλά αναλογιστείτε το εξής, όσες φορές βρεθήκατε μπροστά σε κρίσιμα σημεία στη ζωή σας είχατε επιλογές μπροστά σας. Δρόμους (ένα, δυο, πέντε) έναν από τους οποίους χρειαζόταν να διαλέξετε. Προφανώς, επίσης, δε θα παίζατε α μπε μπα μπλομ για να καταλήξετε στην επόμενη σας κίνηση. Αν το κάνετε αυτό στην ηλικία που βρισκόμαστε τότε η υποφαινόμενη και η επιστήμη σαφώς σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τα πόδια και ό, τι άλλο υπάρχει εύκαιρο. Αν όμως είπατε «είμαι σοβαρός/η και ώριμος/η για την ηλικία μου» και αρπάξατε την κατάσταση από τα μαλλιά, ζυγιάσατε τα θετικά και τα αρνητικά και καταλήξατε ότι θα πάρετε τον τάδε ή τον δείνα δρόμο για τους κατάλληλους (προσοχή δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «σωστός») για σας λόγους τότε να σας πω «μπράβο, είσαι η/ο καλύτερη/ος!» όπως έλεγε και γνωστό show της ελληνικής τηλεόρασης. Τα πράγματα είναι απλά, όμορφα και πάντοτε επιδέχονται αλλαγές και βελτιώσεις. Είτε πρόκειται για το επόμενο βήμα στις σπουδές σου, τα μαθήματα που (αφού ξεφαντώσεις για τα καλά το καλοκαίρι) θα επιλέξεις για το επόμενο εξάμηνο, άτομα που καιρός ήταν να την κάνουν με γοργά βηματάκια από τη ζωή σου ή άλλα που ήρθαν για να μείνουν ή ενδεχομένως έκατσαν για λίγο και μετά σου θύμισαν πόσο γρήγορα έτρεχε στις ταινίες του ο Θανάσης Βέγγος, πάντοτε υπάρχει η δυνατότητα επιλογής. Φροντίζεις σε κάθε περίπτωση που έρχεσαι αντιμέτωπος με τα προαναφερθέντα δρομάκια να δείξεις σοβαρότητα και κατανόηση πρωτίστως στον εαυτό σου και τις ανάγκες του και ακολούθως να πορευτείς με αυτοπεποίθηση και γνωρίζοντας ανά πάσα στιγμή την απάντηση στο γιατί και πώς κατέληξες σ’ αυτή την επιλογή όταν έρθει η κρίσιμη ώρα της αυτοκριτικής. Έρχεται αργά ή γρήγορα, γι’ αυτό αγαπητέ μου αναγνώστη φρόντισε να είσαι ετοιμοπόλεμος! Αυτά τα ολίγα από μένα. Εύχομαι σε όλους καλές διακοπές, τροπικό μαύρισμα, διασκέδαση στο φουλ, καλό πτυχίο σε όσους ετοιμάζουν την κορνίζα και φυσικά ΚΑΛΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ! Εις το επανιδείν. 16


Κωνσταντίνος Φασουλής ΕΠΛ 4ο

Ένας «ανθισμένος Γολγοθάς» Τι θα σπουδάσεις παλικάρι μου; Υπολογιστές! Αυτή ήταν η απάντηση που με λαχτάρα δίναμε πριν από μερικά χρόνια, όταν, τελειόφοιτοι Λυκείου τότε, μας ρωτούσαν τι ονειρευόμασταν να ακολουθήσουμε. Και όταν εξασφαλίσαμε μια θέση στο Τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Κύπρου, πετούσαμε από τη χαρά μας, οδεύοντας όμως, στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα! Το Πανεπιστήμιο Κύπρου, όντας το μεγαλύτερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας, δεν έχτισε τη φήμη του, ούτε από τις ξέγνοιαστες στιγμές στην καφετέρια, ούτε από τα χαλαρωτικά απογεύματα στην αυλή, όπως αυτά πολυδιαφημίζονται στα ΜΜΕ. Αντιθέτως, αν το Πανεπιστήμιο διαφημιζόταν στα ΜΜΕ, μάλλον θα είχε για σλόγκαν «Τα αγαθά κόποις κτώνται». Μια φράση που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη συνείδηση μας και έγινε τρόπος ζωής τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Αναπολώντας τις στιγμές που πέρασαν ανακαλύπτω ότι με τη σωστή διαχείριση χρόνου ο καθένας μπορεί να ανταπεξέλθει ικανοποιητικά στις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις. Και όταν λέω διαχείριση χρόνου, δεν εννοώ τις ατελείωτες ώρες μελέτης, αλλά τον συνδυασμό της με άλλες δραστηριότητες που αναπτύσσουν το πνεύμα και τη γνώση. Πέρα όμως από τη γνώση, το Πανεπιστήμιο προσφέρει ένα εξίσου σημαντικό κοινωνικό έργο. Την ανάπτυξη ανθρώπων. Την ανάπτυξη δεξιοτήτων, πέρα από τις ακαδημαϊκές. Ο καθένας έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει το χορευτικό ή το θεατρικό του ταλέντο, να γίνει από ραδιοφωνικός παραγωγός μέχρι πρωταθλητής στο σκάκι μέσα από τη συμμετοχή του στους διάφορους ομίλους που δραστηριοποιούνται στο Πανεπιστήμιο.

Προσωπικά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έγραφα αυτές τις γραμμές και είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς θα κάνουν δραστηριότητες που δεν τους πέρασαν στιγμή από το μυαλό. Και όλα αυτά γιατί πολύ απλά θα ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Γι’ αυτό τον λόγο, επίδοξε μου Πληροφορικάριε, άδραξε την ευκαιρία που σου παρουσιάζεται και να εύχεσαι ο δρόμος προς την «Ιθάκη» να είναι μακρύς!

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Πληροφορική», του Κυπριακού Συνδέσμου Πληροφορικής. 17


y t r Pa τελειοφοίτων

18


19


Επεα πτεροεντα Παναγιώτα Κόκκινου ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

sti li ep ea p ter o en ta @ya h o o . g r

Ξεπεσμένοι Δον Κιχώτες μιας άλλης εποχής «Οι περισσότεροι από εμάς αισθανόμαστε πότε πότε υποχρεωμένοι, ακόμη και αν η ώθηση είναι σύντομη, να συμμετέχουμε στην επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας, και οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε βαθιά στην καρδιά μας ότι είναι δική μας δουλειά να αφήσουμε έναν κόσμο καλύτεΣΙΡΙΛ ΤΖΟΑΝΤ ρο από όσο τον βρήκαμε» Λίγο μετά τις 8 το βράδυ να παρακολουθώ τις ειδήσεις. Φόνοι, ληστείες, βιασμοί, καινοφανή εγκλήματα, αίμα στην άσφαλτο, υποβαθμίσεις της οικονομίας μας, μηχανισμοί στήριξης, ανεργία, φυσικές καταστροφές, λογομαχίες πολιτικών (στην καλύτερη των περιπτώσεων, για να μην αναφερθώ σε συμπεριφορές που θυμίζουν απλά άλλες εποχές ή έστω όσα κοροϊδεύαμε μέχρι πρότινος σε γειτονικές «ανατολίτικες» χώρες) και πάει λέγοντας. Όχι μόνο στην Κύπρο, στην Ελλάδα, αλλά ανά το παγκόσμιο. Μπας και τα ΜΜΕ συνωμότησαν να μου χαλάσουν για άλλη μια νύχτα τη διάθεση; Πάλι καλά που υπάρχει και η σύντομη ανάπαυλα στο τέλος των ειδήσεων με μικρά, παράξενα και ως επί το πλείστον ευχάριστα περιστατικά από τη διεθνή επικαιρότητα. Α, και το

δελτίο καιρού που μάλλον ήλιο θα προβλέπει και για αύριο. Τις περισσότερες νύχτες η μελαγχολία και το ψυχοπλάκωμα αμβλύνεται με τους τίτλους τέλους των ειδήσεων και με τη γεμάτη ανακούφιση σκέψη «Πάλι καλά που δεν συμβαίνουν αυτά σε μας» (ακόμα κι αν αυτά που συμβαίνουν σε μας είναι χειρότερα ή αν αυτά που σήμερα φαντάζουν μακρινά θα συμβαίνουν αύριο δίπλα μας), ενώ το χαμόγελο δεν αργεί να επιστρέψει όταν αρχίσει η κωμική ή η σατιρική σειρά ― ναι, σε εικοστή επανάληψη― που έπεται των ειδήσεων. Τις περισσότερες νύχτες… Μερικά όμως βράδια με βρίσκουν να προβληματίζομαι περισσότερο για τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Πότε πότε παίρνω το ζήτημα προσωπικά. Πότε πότε νιώθω υποχρεωμένη να κάνω κάτι για να γίνει αυτός ο κόσμος ομορφότερος. Πότε πότε νιώθω υπόλογος στις γενιές που θα ‘ρθουν. Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο το συναίσθημα αυτό με καταλαμβάνει ολοένα και πιο συχνά. Σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω εγώ για ένα καλύτερο Αύριο. Σκέφτομαι τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, οι σημερινοί απόφοιτοι και αυριανοί πολίτες αυτού του τόπου για να μην νιώθουμε για πάντα ενοχές απέναντι στα 20


παιδιά και τα παιδιά των παιδιών μας. Μπορεί να είμαι εκ φύτο πασεως απαισιόδοξη και να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο ― ραδέχομαι― , μα ποτέ μου δεν σταμάτησα να προσπαθώ να βρω κάτι θετικό που να αντισταθμίζει τα όποια αρνητικά συμβαίνουν γύρω μας. Τελευταία δυσκολεύομαι όλο και πιο πολύ να διακρίνω θετικά στην όλη κατάσταση και μην μου πείτε ότι δεν ισχύει το ίδιο και για σας. Το γενικότερο κλίμα και η «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» που επικρατεί παγιδεύουν τα όποια όνειρά μας και βυθίζουν στο γκρίζο τις πολύχρωμες επιθυμίες μας. Πας να φανταστείς το μέλλον σου, είτε αυτό ταυτίζεται με μια σπουδαία επαγγελματική καριέρα, με απόκτηση υλικών αγαθών, με τη δημιουργία μιας ευτυχισμένης οικογένειας ή με ανωτέρας πνευματικής φύσεως στοχεύσεις, και πριν προλάβεις καλά καλά να ολοκληρώσεις τη σκέψη σου ξεπροβάλλουν ερωτηματικά και αμφιβολίες που φέρουν τους τίτλους «ανεργία», «φτώχεια» και «αβεβαιότητα». Το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο και δεν επαναλαμβάνω αυτά που ακούω να λέγονται γύρω μου. Γράφω απλά με το χέρι στην καρδιά ως νέα 22 ετών (αλήθεια, πότε πήγα τόσο;;) με κάποιες στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας, κάτοικος του πλανήτη Γη το 2012 που προσπαθεί να διαβάσει τα σημεία των καιρών. Άλλωστε ποτέ δεν μου άρεσε να ωραιοποιώ καταστάσεις, προτιμούσα να τις αντιμετωπίζω παρά να κλείνω τα μάτια σαν να μην τρέχει τίποτα. Και φ��σικά δεν γράφω αυτό το (τελευταίο;) άρθρο για να σπείρω θλίψη και ανησυχία. Το αντίθετο μάλιστα. Θέλω να στείλω το μήνυμα ότι σε τέτοιους καιρούς είναι που χρειάζονται άνθρωποι με όνειρα, επιθυμίες και οράματα… Νέοι που είναι έτοιμοι να διοχετεύσουν τις γνώσεις και την ενέργειά τους για το καλό αυτού του κόσμου… Νέοι που θέλουν να πετύχουν κάτι και είναι έτοιμοι να παλέψουν γι’ αυτό το «κάτι» μια ολόκληρη ζωή. Είχα την τύχη να συναντήσω μερικούς γνωστούς και άγνωστους φίλους που φέρουν αυτό το προφίλ και είμαι σίγουρη πως κάπου εκεί έξω υπάρχουν άλλοι τόσοι και ακόμα περισσότεροι, οι οποίοι θέλουν και προσπαθούν ― κι ας τους έχουν κόψει τα φτερά― να οικοδομήσουν πάνω στις στάχτες και τα συντρίμμια που τους κληροδότησαν ένα καλύτερο μέλλον για όλους. Κάποιες φορές μπορεί να μοιάζουν στα μάτια των συγχρόνων τους ξεπεσμένοι Δον Κιχώτες, προερχόμενοι από έναν άλλο πλανήτη κάποιας άλλης εποχής, μα μες την πανοπλία τους κουβαλούν κρυμμένη την ελπίδα για τα χρόνια που έπονται. Πολύ το φιλοσοφήσαμε και δεν κάνει… Καλοκαιράκι, χαρές και αποφοιτήσεις έχουμε και πρέπει να παίρνουμε τα πράγματα λίγο πιο χαλαρά. Ναι, ας χαλαρώσουμε όλοι λίγο γιατί τα κρούσματα επικίνδυνης ― και το τονίζω, επικίνδυνης―

τρέλας στους καιρούς μας πληθαίνουν ολοένα (ή μήπως υπήρχαν πάντα και περίμεναν απλά την κατάλληλη ευκαιρία για να ξεμυτίσουν;). Αράξτε για λίγο στις παραλίες ― ερημικές ή κοσμικές: δική σας η επιλογή― , κάντε και μια βολτίτσα στα υπέροχα μονοπάτια της φύσης του νησιού μας να πάρετε λίγο καθαρό αέρα, απολαύστε Euro και Εθνική Ελλάδος (αν τη στιγμή αυτή που η Φοιτητική έχει φτάσει στα χέρια σας η Ελλάδα αγωνίζεται ακόμα στο Euro, ε τότε θα αρχίσω να πιστεύω και πάλι στα θαύματα) και το βραδάκι κατακλύστε τα κέντρα διασκέδασης, μπας και κινηθεί για λίγο η οικονομία, ή βγάλτε την με low budget ― και οπωσδήποτε ρομαντικότερα― με μπύρες και κιθάρα στην άμμο. Από τον Σεπτέμβρη (ας μας επιτρέψουν, Θεέ μου, φέτος να χαλαρώσουμε και να την βγάλουμε ανώδυνα μέχρι τότε), όπου κι αν μας βρει αυτός, μπορεί να αισθανθούμε και πάλι αυτή τη «σύντομη ώθηση» να συμμετάσχουμε στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Και επειδή, αγαπημένοι μου συμφοιτητές και συμφοιτήτριες, με τους αποχαιρετι-

σμούς είμαι χειρότερη κι απ’ ότι στη μαγειρική θα το κλείσω όσο πιο ανώδυνα γίνεται, με τα αγαπημένα μου, όλο νόημα, στιχάκια από Πυξ Λαξ αφιερωμένα σε όλους αυτούς που δεν θα πάψουν ποτέ να προσπαθούν (γίνεται να έχω άλλη μια συναυλία, όπως εκείνη πέρσι το καλοκαίρι, αλλά αυτή τη φορά να ακουστεί το «Ακόμα προσπαθώ»;; Πλίιιζζζζ): «Για τους φίλους που θυμάμαι αυτά τα βράδια. Για τα νεύρα που μου σπάσαν στον στρατό. Για τα όνειρα που μας τα δώσαν άδεια. Δεν θυμάμαι που την πάτησα και ‘γω! Για σένα κούκλα μου που βλέπω να παλεύεις και για μένα που 'χω κολλήσει εδώ. Για τις μέρες που θα ‘ρθουν και τις φοβάμαι, σ' ένα κόσμο που έχει αντίκρισμα σκληρό. Για τα χρόνια που θυμάμαι απ' το σχολείο. Για όσα είδα και δεν ήθελα να πω. Γι' αυτά που μ' έμαθαν να ζω και να ελπίζω και δεν είναι αυτά που βρήκα εγώ. Για τα σύνορα που θέλω να καούνε και για κόσμους όμορφους που πάω να βρω. Για τα μάτια σου που στο μυαλό μου ζούνε... Για όλα αυτά που τώρα τραγουδώ. Ακόμα προσπαθω»…

Σας ευχαριστώ για όλες τις στιγμές που περάσαμε και σας εύχομαι ολόψυχα να κατακτήσετε ο καθένας τα όνειρά του… Εις το επανιδείν, αγαπητοί συνάδελφοι!

21


Eπιμέλεια: Συντακτική Ομάδα

Ένα νησί για όλα τα γούστα! Τώρα που μας έπιασε η κρίση και τα ταξιδάκια αναγκαστικά περιορίστηκαν, μπας και είναι καιρός να εκτιμήσουμε τους θησαυρούς του τόπου μας; Η συντακτική ομάδα της «Φοιτητικής» προτείνει γνωστά και άγνωστα μέρη για τις καλοκαιρινές σας εξορμήσεις!

Για τους λάτρεις της θάλασσας… Κόλπος της Σειρήνας

Επαρχία: Αμμόχωστος Διευκολύνσεις: Βρίσκεται λίγο έξω από τον κεντρικό δρόμο Πρωταρά Αγίας Νάπας και πρόκειται για ένα μικρό και απομονωμένο κολπίσκο με πολύ στενή παραλία με άμμο. Παραλία Άμμος του Καμπούρη

Επαρχία: Αμμόχωστος Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις: Η Άμμος του Καμπούρη είναι μια μικρή ήσυχη παραλία, που προσφέρεται για χαλάρωση πάνω στην απαλή χρυσή άμμο. Έχει μήκος 100 μέτρα και πλάτος 25 μέτρα, με κύματα μέτριας έντασης. Στην περιοχή υπάρχουν προς ενοικίαση θαλάσσια σπορ και χώροι διαμονής καθώς και ένα περίπτερο, ενώ ναυαγοσώστης και ναυαγοσωστικός εξοπλισμός υπάρχει από τις 10:00 μέχρι τις 18:00. Στην παραλία φτάνετε με αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, ποδήλατο και με τα πόδια. Παραλία Κατσαρκά

Επαρχία: Αμμόχωστος Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις: Η παραλία Κατσαρκά είναι σκεπασμένη με αμμοχάλικο και βρίσκεται 500 μέτρα δυτικά από το λιμανάκι της Αγίας Νάπας. Έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 30 μέτρα. Στη θάλασσα έχει βράχους και τα κύματά της είναι μέτριας έντασης. Στη γύρω περιοχή προσφέρονται προς ενοικίαση θαλάσσια σπορ και χώροι διαμονής, ενώ οι υπηρεσίες

ναυαγοσώστη με ναυαγοσωστικό εξοπλισμό προσφέρονται από τις 10:00 μέχρι τις 18:00. Στην παραλία φτάνετε εύκολα με αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, ποδήλατο και με τα πόδια. Κόλπος Fig Tree

Επαρχία: Αμμόχωστος Διευκολύνσεις: Μια από τις πιο γνωστές και πιο δημοφιλείς παραλίες της Κύπρου, ο κόλπος Fig Tree παίρνει το όνομα του από το δέντρο συκιάς που παρείχε σκιά στους ντόπιους πριν η περιοχή γίνει δημοφιλής στους τουρίστες. Με την ψιλή άσπρη άμμο της και τα καθαρά ρηχά νερά της να απλώνονται σε μεγάλο μήκος, η παραλία είναι αγαπημένη των ντόπιων τα Σαββατοκύριακα, ειδικά αυτών που έχουν μικρά παιδιά. Η μικρή βραχονησίδα σε μικρή απόσταση από την ακτή και τα πρασινογάλανα νερά συμβάλλουν στο ειδυλλιακό σκηνικό. Η παραλία είναι καλά εξοπλισμένη με εστιατόρια και εγκαταστάσεις θαλάσσιων σπορ και βρίσκεται στην καρδιά του Πρωταρά. Παραλία Αγία Θέκλα

Επαρχία: Αμμόχωστος Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις: Η Αγία Θέκλα βρίσκεται τρία χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της Αγίας Νάπας. Είναι μια μικρή παραλία που πήρε το όνομα της από ένα παλιό εκκλησάκι της περιοχής. Αυτή η παραλία με τη λεπτή, χρυσή άμμο έχει μήκος 300 μέτρα και πλάτος 25 μέτρα. Τα κύματα είναι μικρά αλλά υπάρχουν ναυαγοσώστες και ναυαγοσωστικός εξοπλισμός από τις 10:00 μέχρι τις 18:00. Παρέχεται η δυνατότητα για θαλάσσια σπορ και μπορείτε αν θέλετε να εξυπηρετηθείτε από ένα μικρό κατάστημα που βρίσκεται εκεί κοντά. Η παραλία βρίσκεται, σε μικρή απόσταση από τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στην Αγία Νάπα και μπορείτε να την προσεγγίσετε με αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, ποδήλατο ή και με τα πόδια. Παραλία Αγία Βαρβάρα

Επαρχία: Λεμεσός Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις: Η Σάντα Μπάρμπαρα είναι μια παραλία με άμμο και πέτρες στον Άγιο Τύχωνα. Στην περιοχή υπάρχουν θαλάσσια σπορ προς ενοι22


κίαση και χώροι διαμονής, ενώ οι ναυαγοσώστες και ο ναυαγοσωστικός εξοπλισμός διατίθενται από τις 10:00 μέχρι τις 17:00. Η πρόσβαση στην παραλία είναι εύκολη με λεωφορείο, αυτοκίνητο και μοτοσικλέτα.

Υπάρχουν πολλές ανέσεις στην παραλία όπως τουαλέτες, αποδυτήρια, κρεβατάκια, ομπρέλες, έμπειροι ναυαγοσώστες με ναυαγοσωστικό εξοπλισμό και Πρώτες Βοήθειες. Κοντά στην παραλία θα βρείτε πολλές ψαροταβέρνες, εστιατόρια και μικρά μπακάλικα. Στην παραλία φτάνετε εύκολα και με ασφάλεια με λεωφορείο, αυτοκίνητο ή και με τα πόδια. Πολύ κοντά υπάρχει και χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων.

Είναι μία απομονωμένη παραλία με άμμο. Προσφέρει σπορ, κρεβατάκια και ομπρέλες για ενοικίαση και χώρους διαμονής. Την παραλία μπορείτε την προσεγγίσετε με λεωφορείο, αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα και ποδήλατο. Υπάρχουν ναυαγοσώστες και ναυαγοσωστικός εξοπλισμός που εξυπηρετούν από τις 11:00 μέχρι τις 17:30.

*Οι πληροφορίες για τις παραπάνω ακτές και παραλίες λήφθηκαν από την ιστοσελίδα του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού http://www.visitcyprus.com/. Επισκεφθείτε την και αναζητήστε την κατάλληλη παραλία για τα δικά σας γούστα επιλέγοντας την περιοχή και τις διευκολύνσεις που επιθυμείτε.

Ακτή Ολυμπίων B

Επαρχία: Λεμεσός Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις:

Για όσους προτιμούν τα μονοπάτια της φύσης… Μονοπάτι Αφροδίτη (κυκλικό1) - ΤΔ2

Παραλία Αλυκές

Αφετηρία: Τα Λουτρά της Αφροδίτης Μήκος: 7,5km Χρόνος: 3 - 4 ώρες Βαθμός δυσκολίας: 3

Επαρχία: Πάφος Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις: Ο κόλπος Αλυκές, στην τουριστική περιοχή της Κάτω Πάφου, κοντά στα ξενοδοχεία και τη Λεωφόρο Ποσειδώνος, έχει μια στενή παραλία με άμμο και πέτρες. Υπάρχει κοντά μια στάση λεωφορείου και η πρόσβαση στην παραλία είναι εύκολη. Υπάρχουν πινακίδες που καθοδηγούν προς τις εγκαταστάσεις. Η ποιότητα του νερού ελέγχεται τακτικά και η παραλία καθαρίζεται καθημερινά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου από 15 Απριλίου μέχρι 31 Οκτωβρίου υπάρχουν ναυαγοσώστες, μεγάλη ποικιλία θαλάσσιων σπορ και κρεβατάκια με ομπρέλες προς ενοικίαση. Οι ναυαγοσώστες και ο ναυαγοσωστικός εξοπλισμός εξυπηρετούν από τις 11:00 μέχρι τις 17:30. Την παραλία την προσεγγίζετε με λεωφορείο, αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα και ποδήλατο. Πολύ κοντά στην παραλία υπάρχουν χώροι διαμονής.

Σημεία ενδιαφέροντος: Τα Λουτρά της Αφροδίτης, όπου σύμφωνα με την παράδοση λουζόταν η θεά της Ομορφιάς. Επίσης τα ερείπια του Πύργου της Ρήγαινας τα οποία πιστεύεται ότι ανήκουν σε μεσαιωνικό μοναστήρι. Τα φυσικά δάση αοράτου και τραχείας πεύκης είναι χαρακτηριστικά της περιοχής. Αναφορά αξίζει να γίνει και σε έναν αιωνόβιο δρυ που βρίσκεται κοντά στα ερείπια του πύργου. Κατά μήκος του μονοπατιού υπάρχουν σημεία με εξαιρετική θέα προς το Ακρωτήρι Αρναούτη. Μονοπάτι Σμιγιές (κυκλικό) – ΤΔ

Αφετηρία: Εκδρομικός χώρος Σμιγιών, 2,5km δυτικά του Νέου Χωρίου, μέσα στο Δάσος Ακάμα. Μήκος: (α) Σύντομη διαδρομή 2,5km. (β) Μακρινή διαδρομή 5km. Χρόνος: (α) Σύντομη διαδρομή - 1 ώρα. (β) Μακρινή διαδρομή - 2 ώρες. Βαθμός δυσκολίας: 2

Παραλία Μακένζυ

Επαρχία: Λάρνακα Διαπίστευση: Γαλάζια σημαία Διευκολύνσεις:

Σημεία ενδιαφέροντος: Σημεία θέας, αρχικά προς τις δυτικές ακτές του Ακάμα, συμπεριλαμβανομένου του κόλπου της Λάρας και ανατολικά στον Κόλπο Χρυσοχούς προς Λατσί, Πόλη, Παχύαμμο και

Η παραλία Μακένζυ βρίσκεται κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Λάρνακας. Είναι μια πολύ μακριά σε μήκος παραλία με ψιλή γκρίζα άμμο. Η θάλασσα συνήθως είναι πολύ ήρεμη και πολύ καθαρή και ο πεζόδρομος που φτιάχτηκε παράλληλα με την παραλία κάνει τον περίπατο μια μοναδική εμπειρία. Το μήκος της είναι 1.000 μέτρα και το πλάτος της κυμαίνεται από 35 μέχρι και 80 μέτρα.

1 Κυκλικό: εννοείται η διαδρομή που είναι κυκλική, στην οποία ο επισκέπτης στο τέλος της διαδρομής επιστρέφει στην αφετηρία. 2 ΤΔ: Μονοπάτια που βρίσκονται υπό τη διαχείριση του Τμήματος Δασών.

23


το Δάσος της Πάφου. Η μακρινή διαδρομή περνά από τα παλιά ορυχεία και τις εγκαταστάσεις μαγνησίου συμπεριλαμβανομένων και των εγκαταλειμμένων καμινιών, μέσα από πυκνό τμήμα του δάσους Ακάμα. Μονοπάτι «Αρνιές» (κυκλικό)

Αφετηρία: Δρόμος Πάφου- Παναγιάς, λίγο έξω από την Κοινότητα Αγίου Δημητριανού. Μήκος: α) 3km (Σύντομη διαδρομή) β) 4km (Μακρινή διαδρομή) Χρόνος: 1-2 ώρες (ανάλογα με τη διαδρομή που θα επιλεγεί) Βαθμός δυσκολίας: 3 Σημεία ενδιαφέροντος: Σπήλαιο όπου σύμφωνα με την παράδοση ασκήτεψε ο Άγιος Δημητριανός και η φυσική πηγή νερού «Αρνιές» από όπου πήρε το όνομά του το μονοπάτι. Το μονοπάτι περνά μέσα από την Κοινότητα Αγίου Δημητριανού όπου προσφέρονται στον περιπατητή αρκετές διευκολύνσεις όπως πόσιμο νερό και αποχωρητήρια. Μονοπάτι Ενετικά Γεφύρια (γραμμικό3) – ΤΔ

Αφετηρίες: (α) Στην κοινότητα Καμιναριών (β) Στο χωριό Βρέτσια, Πάφου Μήκος: 17km Χρόνος: 6 ώρες Ενδιάμεσες αποστάσεις/χρόνοι: Καμινάρια - Γεφύρι της Ελιάς 3,2km - 1 ώρα Γεφύρι της Ελιάς - Γεφύρι του Τζιελεφού 3,9km - 2 ώρες Γεφύρι του Τζιελεφού - Γεφύρι του Ρούδια 6,9km - 2 ώρες Γεφύρι του Ρούδια - Βρέτσια 3km - 1 ώρα Βαθμός δυσκολίας: 3 Σημεία ενδιαφέροντος: Τα μεσαιωνικά γεφύρια της Ελιάς, του Τζιελεφού και του Ρούδια. Διέρχεται από το φράγμα της Αρμίνου, από τον εκδρομικό χώρο της Πέρα Βάσας (όπου εκτίθεται ο κορμός του ξηρανθέντος γιγάντιου πεύκου της Πέρα Βάσας), συνεχίζει μέσα από το αγρόκτημα της Ιεράς Μονής Κύκκου «Σαουρής», από το Σπήλαιο του Σαουρή, τη μάντρα του Μίτα και κοντά στο παρατηρητήριο για το γύπα. 3 Γραμμικό: διαδρομή γραμμική στην οποία ο επισκέπτης όταν φτάσει στο τέρμα, θα πρέπει να επιστρέψει πίσω ακολουθώντας την ίδια διαδρομή.

Μονοπάτι Άρτεμις (κυκλικό) – ΤΔ

Αφετηρία: 300m από το σημείο σύνδεσης του δρόμου προς Χιονίστρα με το δρόμο Τροόδους - Προδρόμου. Μήκος: 7km Χρόνος: 2,5 - 3 ώρες Βαθμός δυσκολίας: 1 Σημεία ενδιαφέροντος: Το δάσος της μαύρης πεύκης, σπάνια είδη χλωρίδας και πετρώματα της περιοχής. Υπάρχει πρόσβαση προς δύο αιωνόβια δέντρα μαύρης πεύκης (Pinus nigra subsp. pallasiana) ηλικίας 500 περίπου χρόνων. Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν «Τα Τεισιά της παλιάς Χώρας» τα οποία είναι ερείπια πρόχειρων οχυρωματικών έργων που κτίστηκαν κατά τον τελευταίο χρόνο της Ενετικής κατοχής της Κύπρου (1571μ.Χ.) από ομάδα Ενετών στρατηγών που αποφάσισαν να αμυνθούν εκεί κατά των Τούρκων. Η διαδρομή είναι κυκλική γύρω από την κορυφή του Ολύμπου(Χιονίστρα) σε υψόμετρο 1850m και προσφέρει εξαιρετική θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Μονοπάτι Κόννοι – Σπηλιά του Κύκλωπα (κυκλικό) – ΤΔ

Αφετηρία: Παραλία των Κόννων, μεταξύ Πρωταρά και Κάβο Γκρέκο. Μήκος: 2,4km Χρόνος: 45 λεπτά Βαθμός δυσκολίας: 1 Σημεία ενδιαφέροντος: Πορεία κατά μήκος της ακτής με πλούσια χλωρίδα που καταλήγει στη γραφική Σπηλιά του Κύκλωπα και επιστρέφει στους Κόννους με άλλη παράλληλη, διαδρομή. Συνδέεται με τα μονοπάτια Κόννοι- Άγιοι Ανάργυροι και Προφήτη Ηλία– Κόννων. Μονοπάτι Πρόδρομος - Ζουμί (γραμμικό) – ΤΔ

Αφετηρία: Παιδική χαρά στην κοινότητα Προδρόμου Μήκος: 3km Χρόνος: 1-1,5 ώρα Βαθμός δυσκολίας: 2 Σημεία ενδιαφέροντος: Το μονοπάτι περνά μέσα από συστάδες μαύρης πεύκης (Pinus nigra subsp. pallasiana), από διάφορα σημεία του μονοπατιού προσφέρεται πανοραμική θέα προς την κοιλάδα Μαραθάσας, τον Κόλπο της Μόρφου, το Μοναστήρι του Κύκκου, τον Τρίπυλο και το Βουνί Παναγιάς. Στη τοποθεσία Ζουμί το μονοπάτι ενώνεται με το μονοπάτι Φράκτη Προδρόμου- Σταυρούλια. Το μονοπάτι μπορεί να γίνει και κυκλικό αν ο περιπατητής χρησιμοποιήσει το δρόμο Προδρόμου – Τροόδους με επιπλέον απόσταση 2,7km.

*Οι διαδρομές των μονοπατιών της φύσης λήφθηκαν από την ιστοσελίδα του τμήματος δασών. http://www.moa.gov.cy/moa/fd/fd.nsf/DMLtrails_gr/DMLtrails_gr?OpenDocument 24


Mαρία Σάββα ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

τραγουδιστής του συγκροτήματος από το 1983. Τον Ιούνιο του 1998 κυκλοφορεί το “Τραμπάλα Στις Ταράτσες Ετοιμόρροπων Σπιτιών” που περιέχει το “Εμένα Οι Φίλοι Μου” σε ποίηση της Κατερίνας Γώγου από το βιβλίο της ”3 κλικ αριστερά”, με τραγουδιστή πλέον του συγροτήματος τον Κώστα Βούλγαρη. Το Μάρτιο του 2000 κυκλοφορούν νέο δίσκο με τίτλο “Κόκκινο”. Μελοποιούν το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη ”Gala” και διασκευάζουν το “Βιετνάμ γιε γιε” του Διονύση Σαββόπουλου. Το 2001 περιοδεύουν σε Ελλάδα και Κύπρο. Το 2002 η περιοδεία συνεχίζεται περιλαμβάνοντας και τη Γερμανία. Το 2004 αποχωρεί ο Νίκος Μαϊντάς και στο συγκρότημα προσχωρεί ο Αντρέας Λυγερός. Τον Μάρτιο του 2005 φεύγει από την ζωή ο Τάσος Νισσόπουλος, κιθαρίστας του γκρουπ. Στις 29 Ιουνίου 2005 γίνεται μεγάλη συναυλία στο θέατρο Λυκαβηττού για τα 25 χρόνια του συγκροτήματος ενώ μέσα στο 2005 κυκλοφορεί ο δίσκος του συγκροτήματος "Ο Τελευταίος Επιζών". Το 2006 συνεχίζουν τις συναυλίες στην Ελλάδα μαζί με τους Tsopana Rave σε ένα πρωτόγνωρο σχήμα "δύο γκρουπ επί σκηνής". Το 2007 οριστικοποιείται η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος και συνεχίζονται οι συναυλίες σε Ελλάδα και Κύπρο. Το 2009 κυκλοφορεί ο νέος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο "ΟΚ Πατέρα" και η συλλογή "Τέρμα το διάλειμμα", που περιλαμβάνει δίσκους από την αγγλόφωνη και της ελληνόφωνη περίοδο του γκρουπ.

Oι Magic De Spell δημιουργήθηκαν το 1980 από τους Θοδωρή Βλαχάκη (drums), Γιώργο Σκαρλάτο (μπάσο) και Αλέξη Κυριακάκη (φωνή). Το 1981 κυκλοφόρησαν το EP "Nighmare" στην εταιρεία “Happening”. Ακολούθησε η συλλογή ελληνικών συγκροτημάτων “Happening ΄82” όπου συμμετείχαν με δύο τραγούδια (End Of Nirvana και City Is Burning). Στην συνέχεια κυκλοφόρησαν τρία album (A Body In A Snare, Kiss The Mirror και Cpt Blind). Το 1991 κυκλοφορεί το διπλό album “A Story (The Best And The Rest) που αποτελεί και το κλείσιμο της αγγλόφωνης περιόδου ενώ το 1992 συμμετέχουν στο άλμπουμ – συλλογή “ΡΟΔΟΝ Live”. Η ελληνόφωνη περίοδος του γκρουπ άρχισε το 1993 με τον δίσκο “Διακοπές Στο Sarajevo” (έχουν αποχωρήσει οι Γ. Σκαρλάτος, Α. Κυριακάκης, στα φωνητικά είναι πια ο Ηλίας Ασλάνογλου, ενώ έχει προστεθεί στο συγκρότημα και ο Νίκος Μαϊντάς). Τότε έγιναν ευρύτερα γνωστοί με τη διασκευή τους στο τραγούδι του Ζαμπέτα “Ο Μαθητής” και στη συνέχεια, την εποχή του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία, χάρη στο αντιπολεμικό τραγούδι τους “Sarajevo (Φώναξε)”. Σ’αυτό και στο επόμενο LP είναι μαζί τους ο κιθαρίστας Νίκος Γεωργούλης. Στο τέλος του 1995 κυκλοφόρησαν το δίσκο “Νιψον Ανομήματα Μη Μόναν Όψιν”. Το 1997 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο “Ο Φόβος Έχει Όνομα”, όπου περιέχεται η διασκευή της “Mπαταρίας” του Νικόλα Άσιμου. Το 1997 αποχωρεί ο Ηλίας Ασλάνογλου, 25


Μελισσάνθη

Καλοκαίρι…ώρα για κυνήγι θησαυρών, ατρόμητους πειρατές και αξέχαστες εξερευνήσεις! Το καλοκαίρι για κάποιους σημαίνει δουλειά, για άλλους συνέχιση των μαθημάτων και για όλους μας περιλαμβάνει βόλτες στην παραλία για ένα δροσερό μπάνιο κάτω από τον καυτό ήλιο. Μετά από μια μέρα γεμάτη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι χρειαζόμαστε μερικές στιγμές χαλάρωσης και ησυχίας. Τότε ταιριάζει και μια ταινία, με καλή παρέα, κρύα αναψυκτικά και ποπ-κορν, ποιος μπορεί να ζητήσει κάτι παραπάνω; Εμείς έχουμε περάσει το άγχος των εξετάσεων, έχουμε παραδώσει και την τελευταία εργασία και είμαστε έτοιμοι για ένα διασκεδαστικό καλοκαίρι. Γι’ αυτό και οι ταινίες που θα ακολουθήσουν έχουν μια γεύση καλοκαιριού, εξωτικών προορισμών και κυρίως χαρακτηρίζονται από χιούμορ, δράση και περιπέτεια! Οι πειρατές, οι ατρόμητοι θαλασσοπόροι, οι τυχοδιώκτες, οι κυνηγοί χαμένων θησαυρών περνούν θάλασσες, βουνά, ωκεανούς, τροπικά δάση, κι ερήμους για να βρουν αυτό που ζητούν, που είναι συνήθως φτιαγμένο από χρυσό, γυαλίζει και προσφέρει αμύθητα πλούτη και δόξα σε όποιον το ανακαλύψει πρώτος. Κάποιοι, όπως ο Indiana Jones το κάνει για χάρη της επιστήμης, της αδρεναλίνης και φυσικά των ωραίων και συχνά επικίνδυνων γυναικών που συναντά στον δρόμο. Αρκετά καλοί λόγοι για να αντιμετωπίσει φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια και άγριους οπλοφόρους. Οι ήρωες θα οδηγήσουν αεροπλάνα διασχίζοντας τους αιθέρες, αν χρειαστεί θα γίνουν και καπετάνιοι ιστιοφόρων πάνω στη θάλασσα και θα φτάσουν καταδυόμενοι μέχρι τον πάτο της θάλασσας για να ανακαλύψουν τα πολύτιμα μυστικά που κρύβει. Σε ποιον δεν αρέσει να φαντάζεται ότι υπάρχουν κάπου κρυμμένα πολύτιμα ιστορικά αντικείμενα, που έχουν γίνει πλέον μύθος και διατηρούν άθικτα τα μυστικά του παρελθόντος;

Θρύλοι και θεωρίες που φτάνουν μέχρι την εποχή μας έχουν αναπτυχθεί γύρω από το πού βρίσκονται, αλλά κανένας δεν τα έχει ανακαλύψει μέχρι σήμερα…Στους Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού (1981), o Harrison Ford κάνει το ντεμπούτο του ως ο περιπετειώδης αρχαιολόγος Indiana Jones που αναζητά την πολύτιμη Κιβωτό της Διαθήκης πριν πέσει στα χέρια των Ναζί. Η ταινία είναι η πρώτη από μια τριλογία περιπετειών, η οποία έγινε πριν μερικά χρόνια τετραλογία. Στις επόμενες δύο ταινίες ψάχνει μια Ιερή Ινδική Πέτρα και το Άγιο Δισκοπότηρο. Μια κλασσική πλέον σειρά ταινιών, αγαπημένη πολλών γενιών με μια αξέχαστη μουσική, έξυπνους διαλόγους, αστείους χαρακτήρες και έναν πραγματικά γοητευτικό ήρωα. ( Θα πρότεινα περισσότερο τις 3 πρώτες ταινίες, καθώς η τέταρτη γυρίστηκε αρκετά χρόνια αργότερα, με τους ήρωες πλέον αρκετά μεγάλους σε ηλικία και χάνοντας έτσι κάτι από την αρχική ιδέα.) Αν ο Indiana Jones ζει στη δεκαετία του 1930, οι Πειρατές της Καραϊβικής μας μεταφέρουν σε μια απροσδιόριστη εποχή, όταν οι πειρατές κυριαρχούσαν στις 7 Θάλασσες. Ο διαβόητος πλέον πειρατής Jack Sparrow, τον οποίο υποδύεται με μεγάλη δεξιοτεχνία ο Johny Depp, μπλέκει συνήθως σε κωμικοτραγικές καταστάσεις, αφού είτε θα τον κυνηγά το Βασιλικό Ναυτικό, είτε θα θέλουν να τον εκδικηθούν άλλοι καπετάνιοι πειρατικών πλοίων. Φαίνεται όμως πως πάντα καταφέρνει να ξεφεύγει. Πρόκειται για έναν πολύ ιδιαίτερο ήρωα με μοναδική προσωπικότητα. Αν τώρα προσθέσουμε και έναν νεαρό σιδερά, τον William και μια καλλονή της υψηλής κοινωνίας, την Elisabeth, η ομάδα συμπληρώνεται και μαζί τραβούν για δρόμους μυστηριώδεις και ανεξερεύνητους. Κάποτε πρέπει να σωθούν από βέβαιο θάνατο ή ακόμα πρέπει να φέρουν κάποιον πίσω

26


από τους νεκρούς. Μια δουλειά όχι και τόσο εύκολη! Άλλοτε θα κληθούν να σπάσουν την κατάρα ενός θησαυρού ή να κλέψουν την καρδιά ενός αθάνατου καπετάνιου. Όλα αυτά εκτυλίσσονται σε 4 ταινίες, όμως για ακόμα μια φορά θα πρότεινα τις 3 πρώτες, στις οποίες οι ήρωες παραμένουν λίγο πολύ οι ίδιοι και υπάρχει κάποια συνοχή στην ιστορία. Καλό θα ήταν να τις παρακολουθήσει κανείς με την σειρά ώστε να κατανοήσει πιο ξεκάθαρα την υπόθεση. Φέρουν τους τίλους: Πειρατές της Καραϊβικής : Η κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (2003),Το Σεντούκι του Νεκρού (2006), Στο Τέλος του Κόσμου (2007). Η μουσική σύνθεση, τα εξωτικά σκηνικά και οι επικές ναυμαχίες προσδίδουν κάτι το μαγευτικό στην ταινία. Θα απολαύσετε επίσης τα υπέροχα κοστούμια εποχής, τις εξαιρετικές ερμηνείες και το αστείρευτο χιούμορ του σεναρίου. Από τις περιπετειώδεις ταινίες που δεν πρέπει να παραλείψουμε είναι και αυτές με πρωταγωνιστή τον Matthew McConaughey. O Τεξανός ηθοποιός είναι πολύ γνωστός για τις κωμικές του ικανότητες και την δράση των ταινιών του. Στις ταινίες που περιγράφουμε συνδυάζονται πολύ πετυχημένα τα δύο στοιχεία. Στη Σαχάρα (2005), τον συναντούμε πλάι στην Penelope Cruz, να υποδύεται έναν επαγγελματία εξερευνητή που αναζητά ένα πολεμικό πλοίο του Αμερικανικού Εμφυλίου, το οποίο φυσικά κρύβει έναν αμύθητο θησαυρό. Οι έρευνες τους οδηγούν στην έρημο της Αφρικής, εξ ου και το όνομα της ταινίας. Αν έχετε διάθεση να ακολουθήσετε τα στοιχεία για να βρείτε τον θησαυρό και ταυτόχρονα να δείτε τους τολμηρούς ήρωες να τα βάζουν με ολόκληρους στρατούς για να σώσουν τον κόσμο από την απειλή των μεγάλων συμφερόντων, τότε η Σαχάρα είναι ό, τι πρέπει. Τέλος, κυνηγούς θησαυρών θα συναντήσουμε και στην ταινία Προσεχώς…Ζάμπλουτοι(2008), με τον McConaughey αυτή τη φορά απένταρο και στα πρόθυρα

διαζυγίου να ψάχνει ένα πλοίο γεμάτο χρυσό. Το πλοίο αυτή τη φορά δεν βρίσκεται θαμμένο στην έρημο, αλλά μέσα στη θάλασσα. Τη γυναίκα του υποδύεται η πολύ γλυκιά Kate Hudson, που θα του δώσει πολύτιμες ιδέες για το πού μπορεί να βρίσκεται το πλοίο… Μην παραξενευτείτε αν βλέποντας κάποια από τις ταινίες έχετε την αίσθηση ότι είστε έτοιμοι να ανακαλύψετε τον χαμένο θησαυρό στην αυλή σας ή το σεντούκι γεμάτο με χρυσές λίρες που είναι κρυμμένο στη ντουλάπα σας. Επίσης μην ξαφνιαστείτε αν νομίζετε ότι μπορείτε να παλέψετε οποιονδήποτε με σπαθί ή με εντυπωσιακές κινήσεις καράτε. Είναι φυσιολογικό και διαρκεί κάποτε για λίγη ώρα μετά την ταινία. Οι ταινίες όμως μπορούν εκτός από αυτές τις μικρές ‘παρενέργειες’, να μας προσφέρουν πρωτότυπες ιδέες για να καταστρώσουμε τις δικές μας περιπέτειες και εξερευνήσεις. Σχεδιάστε λοιπόν μια εκδρομή με τους φίλους, όποτε έχετε χρόνο στην όμορφη φύση της Κύπρου, αλλά και στους ξακουστούς αρχαιολογικούς μας χώρους. Μην περιμένετε την περιπέτεια να σας επισκεφθεί, κυνηγήστε την! 27


Προτάσεις Δίσκων

Γιώτα Λαζάρου ΒΙΟ 4ο

Καλοκαιρινές αποδράσεις Είτε το ‘χεις τελειώσει το πανεπιστήμιο, είτε όχι, είτε δουλεύεις είτε χουζουρεύεις λιγάκι παραπάνω στο κρεβάτι, ένα το σίγουρο ο καλοκαιρινός καύσωνας έχει για τα καλά αποτυπωθεί στο πετσί σου που ψάχνει ένα σωρό τρόπους για να δροσιστεί. Απ’ τα θετικά του να ζει κανείς σε νησί είναι η ευκολία της απόδρασης για μια βουτιά στα θαλασσινά νερά. Ο εξοπλισμός έτοιμος, πέρα των κουβαδακίων και των λοιπών συνέργων για τις κάστρο-δημιουργίες σου, το αντηλιακό και τα πολλά δροσερά ποτά για να γλυτώσεις την αφυδάτωση, η μουσική έρχεται να δώσει μια νότα ολοκλήρωσης στις καλοκαιρινές σου βουτιές. Για το τεύχος αυτό έχω τη χαρά να σας προτείνω πραγματικά εξαιρετικούς δίσκους που θα γεμίσουν το καλοκαίρι σας με πολλές ευχάριστες νότες. Θα ‘δώσουν στην ψυχή σας τη δύναμη να αποδράσει, ακόμα κι αν τ’ όνειρο σκορπίσει στου γραφείου τη βουή, όπως στο «καλοκαιράκι» των Φατμέ. Να είστε λοιπόν πάντα καλά και να απολαύσετε στο ακέραιο τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Φροντίστε να αξιοποιήσετε χρήσιμα το χρόνο σας και να μην χαραμίσετε τις διακοπές σας μπροστά στο χαζοκούτι. Όσο για μας τους τελειόφοιτους, καλό πτυχίο και καλή συνέχεια στην επίτευξη των ονείρων μας! Κι όπως συνηθίζω να σας εύχομαι κάθε φορά… καλά αιώνια ταξίδια!

Νίκος Πορτοκάλογλου  HHHHHH Ίσως - Universal Music 2012 Μιας κι αναφέρθηκα προηγουμένως στο «καλοκαιράκι» των Φατμέ σκέφτηκα να ξεκινήσω προτείνοντας σας έναν εξαιρετικό δίσκο απ’ τον Νίκο Πορτοκάλογλου για τα 30χρονα της παρουσίας του στο δισκογραφικό σκηνικό. Ένας ιδιαίτερος δίσκος από έναν ιδιαίτερο και πολύ αγαπητό δημιουργό που απ’ τα χρόνια των Φατμέ μέχρι και τη μέχρι σήμερα ανεξάρτητη πορεία του μας χάρισε πολλά όμορφα τραγούδια, ευλογία για όλους εμάς που αγαπάμε και στηρίζουμε τον ελληνικό μουσικό χώρο. Η δυναμική της απλότητας που φέρουν οι στίχοι του, η ζωντάνια, η ευεξία και η θετικότητα που αποπνέεται μέσα απ’ τις μουσικές και τις ενορχηστρώσεις του διαφαίνονται έντονα στον διπλό αυτό δίσκο. Τραγούδια απλά, αλλά όχι απλοϊκά, όπου η αλήθεια και η αυθεντικότητα, αυτά τα τόσο σπάνια στοιχεία στις μέρες μας, αφήνονται να αναδειχθούν χωρίς ιδιαίτερες προσθέσεις στον ήχο. Ο πρώτος δίσκος περιέχει δέκα ολοκαίνουργια τραγούδια με τον ίδιο να βρίσκεται πίσω απ’ το μικρόφωνο και να μας τα χαρίζει απλόχερα με τη φωνή του. Μια απ’ τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις είναι αυτή του Γιάννη Χαρούλη στο «Τι λάθος κάνω», της Ευτυχίας Μητρίτσα στο «Καταστροφή κι ελπίδα», ενώ στο ομώνυμο «Ίσως» που έχει ήδη κατακτήσει μια θέση στις ραδιοφωνικές επιτυχίες του σήμερα, συναντάμε τους Πάνο Μουζουράκη, Στάθη Δρογώση και Μάρκο Κούμαρη. Η αγάπη του Πορτοκάλογλου προς τους νέους τραγουδοποιούς της ελληνικής μουσικής σκηνής φαίνεται μέσα απ’ τον πρώτο, αλλά ιδιαίτερα μέσα απ’ τον δεύτερο του δίσκο, ο οποίος αποτελείται από δέκα αγαπημένα παλιά του τραγούδια, διασκευασμένα με πολύ μεράκι, με τρόπο έτσι ώστε να ταιριάζει απόλυτα στον κάθε καλλιτέχνη που θα το τραγουδούσε. Ο Λεωνίδας Μπαλάφας συναντά τη Σοφία Σαρρή, ο Πάνος Μουζουράκης τη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Κωστή Μαραβέγια, η Νανά Μπινοπούλου τη Ματούλα Ζαμάνη

και οι Σανάδες/Word of mouth (τους λάτρεψα κυριολεκτικά) τον Στάθη Δρογώση. Απ’ τις ωραιότερες διασκευές που άκουσα ποτέ, ίσως επειδή επιμελήθηκαν απ’ τον ίδιο τον αρχικό δημιουργό με τρόπο έτσι ώστε να ‘ναι κομμένες και ραμμένες στα φωνητικά μέτρα των νέων ερμηνευτών. http://www.nikosportokaloglou.gr/ Λαυρέντης Μαχαιρίτσας  HHHH Οι άγγελοι ζουν ακόμη στη Μεσόγειο – EMI 2012 Τρεις δεκαετίες γιορτάζει επίσης και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο οποίος οργάνωσε μια μοναδική μουσική, τραγουδιστική σύμπραξη, μάζεψε φίλους και γνωστούς και μοιράστηκε μαζί τους τραγούδια, μουσικές και συναισθήματα. Όπως γράφει ο ίδιος στο βιβλιαράκι «γνώρισα ανθρώπους υπέροχους, κάναμε τραγούδια μαζί, τραγουδήσαμε μαζί, μιλήσαμε, ήπιαμε μαζί.. κάθε στιγμή μια ζωή!». Ίσως να ‘ναι η πρώτη φορά που τόσοι πολλοί καλλιτέχνες συναντώνται επί δισκογραφικής σκηνής. Η Χάρις Αλεξίου, ο Νίκος Αλιάγας, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Ελισάβετ Καρατζόλη, ο Χάρης Κατσιμίχας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και η Μαρία Φαραντούρη συναντούν τους Salvatore Adamo, Angelo Branduardi, Tonino Carotone, Christophe, Anne-Catherine Gillet, Bernard Lavilliers, Nomadi, Piluka Aranguren, Quator Stevens και Josep Tero, σ’ έναν πολύ ιδιαίτερο δίσκο που εμπεριέχει τις μυρωδιές τις Μεσογείου, κάτω απ’ τη μουσική ματιά του Μαχαιρίτσα. Όσο για τα τραγούδια, το ένα είναι πιο ξεχωριστό απ’ το άλλο, με τον Μαχαιρίτσα στο γνωστό ερμηνευτικό του ύφος. Η ομ��ρφιά του δίσκου αυτού κρύβεται ακριβώς στο πλέγμα της φωνής του με των υπολοίπων δημιουργών, στους αυτοσχεδιασμούς που φαίνεται καλά πως δημιουργήθηκαν μέσα σ’ ένα κλίμα γεμάτο όρεξη για δημιουργία. Δε θα ‘θελα να μπω στη διαδικασία να ξεχωρίσω κάποιο απ’ τα τραγούδια, μιας και το καθένα φέρει μια

28


Μαριέττα Φαφούτη  HHHH Homemade Joy – Inner Ear 2012 Όπως όλα τα χειροποίητα δημιουργήματα, έτσι και η ευτυχία που ξεχειλίζει απ’ τον δίσκο αυτό σου αφήνει την καλύτερη γεύση, αυτή τη γεμάτη με το άρωμα του καλοκαιριού. Η Μαριέττα Φαφούτη, στον δεύτερο προσωπικό της δίσκο έρχεται για να μας προσφέρει απλόχερα αυτό που ο καθένας μας επιζητεί, λίγες στιγμές ευτυχίας που τόσο εύκολα αποκτώνται μέσα απ’ την καλή μουσική. Πιο ώριμη φωνητικά και ενορχηστρικά, με κομμάτια που θυμίζουν πολύ τη δεκαετία του ’80, τα παιδιά των λουλουδιών και τα Μάταλα καταφέρνει μέσα απ’ αυτήν την τόσο μοναδική συνταγή να σε παρασύρει, όπως κι ο Μαραβέγιας πιο πάνω, σ’ έναν ξέφρενο χορό. Το μόνο που θα ποθήσει στα σίγουρα η ψυχή σου είναι το ντέφι, μιας και ο ρυθμός κι οι μελωδίες που ξεχύνονται γεμάτες ενέργεια απ’ τα μεγάφωνα θα σε κάνουν να ζηλέψεις τους μουσικούς της Φαφούτη. Ένας απ’ τους πιο ιδανικούς δίσκους για να ακούς καθοδόν προς τη θάλασσα για μπανάκι (δοκιμασμένο), μιας και έχει τη δύναμη να σε γεμίσει απ’ αυτή τη θετική αύρα που νιώθεις μονάχα σαν βρίσκεσαι σε διακοπές. Το τέλειο αντικαταθλιπτικό για τις ψυχές που δεν κατέβασαν ακόμη απ’ το ντουλάπι τα καλοκαιρινά τους κι έμειναν κλεισμένοι στη δική τους μοναξιά. Είναι λες κι έχει τη δύναμη να απορροφά καθετί το άσχημο, να το εξορκίζει και να επιστρέφει πίσω χαρά.. ευτυχία.. ξεγνοιασιά, με λίγα λόγια να γεμίζει με το φως του καλοκαιριού τις ψυχές που κρύβονται στα σκοτάδια. Εξάλλου, όπως ανέφερε και η ίδια, το εναρκτήριο τραγούδι, το «Kookoobadi, φέρει ακριβώς αυτή τη δύναμη· μια φράση δίχως νόημα μα με σκοπό τον εξορκισμό, την απαλλαγή από καθετί που βαραίνει την ψυχή. Το μόνο που θα ευχηθώ είναι αυτά τα τόσο όμορφα τραγούδια να μην κατακαούν απ’ τις πολλές και συνεχόμενες εκτελέσεις στα ραδιόφωνα, όπως έγινε με το «Don’ t stop» του προηγούμενου δίσκου, μιας και είμαι σίγουρη από τώρα για την επιτυχία τους. Είναι απ’ τις φορές που πραγματικά εύχεσαι αυτά τα τραγούδια να ‘χουν διάρκεια στον χρόνο, πράγμα που για να γίνει προϋποθέτει σίγουρα το να μην τα βαρεθούν οι ακροατές, ευθύνη που φέρουν αποκλειστικά και μόνον –στην περίπτωση αυτή- οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί, αλλά ιδιαιτέρως οι υπεύθυνοι των ραδιοφωνικών σταθμών που βασίζονται –ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια- στην αξία των ποπ και όχι των διαχρονικών τραγουδιών. Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ με τα όσα γράφω, τα τραγούδια της είναι υπέροχα και μακάρι να παραμείνουν αλώβητα στο πέρασμα των χρόνων! http://www.mariettafafouti.com/

μοναδικότητα που σπάνια συναντάς σ’ έναν δίσκο κι αυτό σίγουρα σχετίζεται άμεσα με το καλλιτεχνικό αυτό σύμπλεγμα. Αδιαμφισβήτητα ένας απ’ τους καλύτερους δίσκους του Μαχαιρίτσα! http://www.machairitsas.gr/ Κωστής Μαραβέγιας  HHHHH Λόλα – EMI 2012 Τρέλα που κουβαλάει πραγματικά αυτός ο άνθρωπος. Είναι φορές που πραγματικά σκέφτομαι πόσο ευλογημένοι είναι κάποιοι από εμάς που ‘χουν το έμφυτο αυτό χάρισμα να σκορπάνε θετικότητα και να γεννάνε το φως στις ψυχές των γύρω τους. Όπως γίνεται με κάθε δίσκο του Μαραβέγια, έτσι και μ’ αυτόν αφήνεσαι δίχως αναστολές σ’ ένα ηχητικό πανηγύρι (πάντα με την καλύτερη έννοια) όπου ξεσαλώνεις κανονικά. Προτού καν το καταλάβεις βρίσκεις τον εαυτό σου να χορεύει και να τραγουδά στον ρυθμό, θέλοντας έτσι να μουσικο-εξορκίσει κάθε κακό που σώνει και καλά ρίζωσε στην ψυχή. Έτσι ανοίγεται διάπλατα η πόρτα στο φως του καλοκαιριού που μπαίνει μέσα και την αγκαλιάζει, δίχως να την καίει. Εξάλλου το χιούμορ που χαρακτηρίζει έντονα τους στίχους των τραγουδιών του, καρφιτσώνει με ιδιαίτερη ευκολία το χαμόγελο στα χείλη. Το υπέροχο αυτό ταξίδι στην έκσταση ξεκινά με το “Diktator des Marktes”, ένα τραγούδι που αρχινά με ιδιαίτερα αυστηρό ύφος, ενώ η φράση «μέσα τα κεφάλια.. τέρμα αυτά τα χάλια» επαναλαμβάνεται πολλές φορές, θέλοντας έτσι να αναδείξει το ανταπάντημα που αξίζει στην υφιστάμενη πολιτική κατάσταση. Ακολουθεί η «Λόλα» που μας τρέλανε, κυριολεκτικά, με το ρυθμό της εδώ και καιρό, πριν καλά καλά κυκλοφορήσει ο ομώνυμος δίσκος. Είναι απ’ τις φορές που μια γυναίκα γίνεται έμπνευση κι έπειτα τραγούδι, μιας και η Λόλα είναι υπαρκτό και καθώς φαίνεται ιδιαίτερα αγαπητό, στο Μαραβέγια, πρόσωπο. Έπειτα «Το καλοκαίρι έφυγε» (απ’ τα πολύ αγαπημένα μου του δίσκου) μοιάζει στην αρχή αντισυμβατικό με την εποχή, αλλά ευθύς διακρίνεις πως πιο συμβατό δεν θα μπορούσε να ‘τανε μιας και αφορά μια τυραννική παλιά αγάπη. Το «Τσαλαπατώ» σκιαγραφεί με απόλυτη μουσική ειλικρίνεια την υφιστάμενη τραγική κατάσταση/κατάληξη της Αθήνας και κατ’ επέκταση της Ελλάδας. Στο «Στο καλό», όσο και να προσπαθήσεις, είναι αδύνατο να μην γελάσεις με τους στίχους του και την ερμηνεία του, ιδιαίτερα στη στροφή όπου μιμείται την απείρου κάλλους ψωνάρα που ονειρεύτηκε. Η «Καταιγίδα» που μου θύμισε πολύ τον «Πλάτανο» του Μπαλάφα θα σε κάνει να βρεις τη δύναμη να παλέψεις ξανά για τα όνειρά σου, ενώ έπειτα στο «Δε νιώθω τίποτα» θα βρεις την ένταση που αξίζει να έχει η ζωή σου. Ακολουθεί το «Little sister» που μοιράζεται με τη Nalyssa Green, ιδιαίτερο επίσης κομμάτι, το «Αρκεί να είμαστε μαζί», ένα υπέροχο πραγματικά βαλσάκι που θυμίζει πολύ Yann Tiersen, το οποίο διαδέχεται ένα ορχηστρικό τάνγκο κομμάτι, το «El tango del Rio-Antirrio». Ο δίσκος κλείνει με το «Λίγο πριν φύγω» μια γλυκιά όμορφη μπαλάντα που κρύβει μέσα της τον αέρα μιας άλλης, ίσως πιο αληθινής εποχής (απ’ τα επίσης πολύ αγαπημένα). http://www.maraveyas.net/

ac.cy: lazarou.yiota@ucy. είτε να μου στείλετε τις

ορ Σε αυτό το e-mail μπ σε ις , όπ ω ς επ ίσ ης κα ι ρή δι κέ ς σα ς πα ρα τη δίσκους που θεωρείτε ς !! προτάσεις για νέου ν στη στήλη αυτή!!· ου μπ να πως αξίζουν

29


Mαρία Σάββα ΚΦΙ-ΚΛΑΣ 4ο

Συνέντευξη

Μαρία Πανοσιάν

Η Μαρία Πανοσιάν βρέθηκε στον σταθμό μας για μια συνέντευξη στην εκπομπή Alma Libre (Γιώτα Λαζάρου) με την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου δίσκου της

Πατώματα Βρεγμένα Μαρία: Καλησπέρα Μαρία καλωσόρισες στον σταθμό μας. Μ. Πανοσιάν: Καλησπέρα. Μαρία: Να αρχίσουμε από παλιά, για το συγκρότημα Ελελεύ, να μας πεις μερικά λόγια για το πώς άρχισε το συγκρότημα και για το όνομα του συγκροτήματος γιατί φαντάζομαι για πολύ κόσμο θα είναι άγνωστο το τι σημαίνει αυτό το Ελελεύ. Μ. Πανοσιάν: Ελελεύ είναι η κραυγή για την επίθεση. Μαρία: Αρχαιοελληνική έκφραση. Μ. Πανοσιάν: Ναι, είναι από τις όρνιθες του Αριστοφάνη, από εκεί εμπνεύστηκε ο Βαγγέλης ο Βέκιος, που ήταν και ο κα-

θοδηγητής του συγκροτήματος. Αυτός δηλαδή είχε την πρώτη ιδέα. Στους Ελελεύ ήμουνα συνολικά εφτά χρόνια. Μαρία: Πότε δημιουργηθήκανε; Μ. Πανοσιάν: Το 2004, αλλά το 2005 ήταν η πρώτη μας δισκογραφική δουλειά. Μαρία: Φαντάζομαι είχαν περάσει πολλά μέλη από αυτό το συγκρότημα. Εντάξει τώρα πλέον δουλεύεις εντελώς μόνη. Μ. Πανοσιάν: Ναι, αφού ολοκληρώσαμε τα δυο πρότζεκτ με τους Ελελεύ κάναμε και ένα Lp με τέσσερις διασκευές … δεν μου αρέσει η λέξη διαλύθηκε, αλλά χωριστήκαμε. Νομίζω θα συνεχίσουν οι Ελελεύ αλλά με καινούρια τραγουδίστρια και εγώ τώρα σχεδόν ένα χρόνο έχω φτιάξει ένα δίσκο προσωπικό, που ονομάζεται Πατώματα Βρεγμένα, και αυτόν στην ουσία θα παρουσιάσω και στην Κύπρο για πρώτη φορά 25 και 26 Απριλίου. Ο δίσκος έχει ένα εντελώς διαφορετικό ύφος, είναι δικές μου οι ενορχηστρώσεις. Μαρία: Πάντως είναι μεγάλη απόφαση να ακολουθήσεις τη μοναχική μουσική πορεία ειδικά εσύ που, νομίζω είχες πολύ χαρακτηριστική φωνή μέσα στο συγκρότημα. 30

Μ. Πανοσιάν: Είναι πιο δύσκολο, είναι εντελώς διαφορετικό αν και αρχικά φτιάχνοντας τον δίσκο παίρνω όλη την ευθύνη επάνω μου, ένα άτομο λειτουργεί δεν είναι πλέον ομαδικό. Παρόλαυτα όταν αποφάσισα να το παρουσιάσω ζωντανά, πλέον έχω φτιάξει ένα νέο συγκρότημα γιατί στην παράσταση που έγινε έχω άλλους πέντε συνεργάτες. Απλά επειδή ξεκίνησα τη βάση του ηλεκτρονικά (έχει ηλεκτρονικό ύφος, χρώμα ο δίσκος), εννοώ ότι υπάρχει μια βάση με έναν υπολογιστή και οι μελωδίες του άλμπουμ είναι το πιάνο και το τσέλο. Μαρία: Πιάνο παίζεις εσύ σωστά; Μ. Πανοσιάν: Ναι., το πιάνο είναι η πρώτη ιδέα, έρχεται δένει ένα τσέλο και η βάση από πίσω είναι ηλεκτρονική. Μαρία: Εχει αρκετά κλασικά στοιχεία μαζί με ηλεκτρονικά στοιχεία. Η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή τώρα πως διείσδυσε στη σύγχρονη μουσική. Είναι αυτό που κάνει και ο Αγγελάκας, δηλαδή απ’την κλασική ροκ που έπαιζε κατέληξε σε αυτό το πάντρεμα της παραδοσιακής με την ηλέκτρο μουσικής. Μ. Πανοσιάν: Ναι είναι σαν να εκσυγχρονίζεις τα είδη και για να κερδίσεις και τους νέους. Είναι πιο εύκολο ένας νέος να ακούσει αυτό το πάντρεμα της σύγχρονης με παραδοσιακά όργανα ή


με παραδοσιακές μελωδίες. Μαρία: Άρα εσύ δεν θα μπορούσες να μπεις κάτω από ένα καλούπι, ας πούμε, εννοώ να σε χαρακτηρίσουμε με ένα ύφος μουσικής. Εγώ θα το έλεγα περίπου κάτι σαν εναλλακτικό. Μ. Πανοσιάν: Ακουστικοηλεκτρονικό. Δηλαδή και εγώ έχω στο μυαλό μου, κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσω κρητική λύρα μέσα σε ένα κομμάτι ηλεκτρόνικ. Μαρία: Άρα σε απασχολεί πολύ το θέμα της παραδοσιακής μουσικής. Μ. Πανοσιάν: Ναι, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες. Μαρία: Ναι ίσως δεν είναι τυχαίο, ότι

��ρησιμοποιήσατε για τους ελελεύ ένα αρχαιοελληνικό όνομα. Πώς αντιμετωπίζεις εσύ προσωπικά την αρχαιοελληνική παράδοση στο σύγχρονο τραγούδι; Βλέπουμε πολλά κομμάτια της ροκ σκηνής να έχουν μέσα στίχο που να αναφέρεται π.χ. σε αρχαίους ήρωες Μ. Πανοσιάν: Ναι, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες μας και δεν το λέω εθνικιστικά για να μην παρεξηγηθώ, αλλά έχουμε τόση μεγάλη ιστορία πίσω μας και είναι τόσο σημαντική η μουσική μας που δεν πρέπει να την ξεχνάμε και φέρνεις και τον νέο πιο κοντά σε αυτό, τον βάζεις σε μια διαδικασία να ψάξει πιο πί31

σω για να βρει τη ρίζα. Για μένα είναι όμορφο αυτό, κάποιοι διαφωνούν. Μαρία: Τώρα όσον αφορά τον στίχο σε απασχολεί καθόλου να γράψεις στίχους και να τους ντύσεις με τη δική σου μουσική. Μ. Πανοσιάν: Στο συγκεκριμένο άλμπουμ δεν με απασχολούσε τόσο πολύ ο στίχος γι’αυτό και η βάση είναι ορχηστρική. Τα 12 από τα 15 κομμάτια είναι ορχηστρικά. Σαν να ήθελα να μιλήσω μέσα από τη μουσική. Είχε και πολύ καιρό να έρθω σε επαφή με το πιάνο, επειδή παλιά έδινα μεγαλύτερη βαρύτητα στη φωνή, είχα λίγο ξεχάσει πως είναι να συνθέτεις. Μαρία: Εγώ πάντα θεωρούσα ότι ο στίχος είναι πιο σημαντικός σε ένα τραγούδι, αλλά εξαρτάται πως δένει με τη μουσική. Μ. Πανοσιάν: Το πάντρεμα είναι πολύ σημαντικό. Για μένα σαν πρότυπο ήταν ο Νίκος Γκάτσος και ο Μάνος Χατζηδάκις. Μαρία: Τώρα θυμήθηκα αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, με την οικονομική κρίση, και τα άλλα υποείδη της! Πως αντιμετωπίζεις πλέον τη κρίση με τις δισκογραφικές εταιρίες; Μ. Πανοσιάν: Υπήρχε από πριν κρίση στη μουσική βιομηχανία. Δηλαδή σιγά σιγά λόγω του Mp3, του διαδικτύου, λόγω της ελεύθερης πρόσβασης άλλαξε η μορφή που ακούει ο κόσμος μουσική, το πόσο εύκολο μπορεί να αποκτήσει δουλειές. Αυτό το δισκάκι όμως ήθελα να το κρατάω, αλλιώς είναι σαν να νιώθεις ότι έχεις κάνει μισή δουλειά. Είναι πολύ πιο όμορφο να έχεις το βιβλιαράκι, είναι μια άλλη αξία αυτό το πράγμα. Μαρία: Τέλος, από πού προέκυψε ο τίτλος, πατώματα βρεγμένα; Μ. Πανοσιάν: Δεν είναι κυριολεκτική έκφραση, είναι μια συναισθηματική εικόνα, είναι η περιγραφή των συναισθημάτων ενός ανθρώπου που έχει χωρίσει. Όταν βρεθείς δηλαδή σε ένα πάτωμα βρεγμένο, κάτι έχει σπάσει, κάτι έχει χαλάσει, φοβάμαι να πατήσω γιατί μπορεί να βραχώ, μπορεί να γλιστρήσω, να πέσω, να χτυπήσω. Είναι αυτή όλη η ανασφάλεια, ο φόβος. Τα αντικείμενα δεν ακουμπούν πουθενά, όλα σε αιώρηση. Δηλαδή είναι ένας τύπος που κάθεται αλλά δεν έχει καρέκλα, ακουμπάει σε ένα τραπέζι που δεν έχει πόδια, το σακάκι δεν κρέμεται από κάπου και τέλος είναι τα πλήκτρα στο τραπέζι, το τραπέζι γίνεται στην ουσία πιάνο.


Βιβλιοπαρουσίαση: νουν – ιστορίες από Τι γίνονται οι λέξεις όταν μεγαλώ Σταύρου Σταυρόπουλου, εκτο παρελθόν και το μέλλον του έγι-

σμένη δημοκρατία δόσεις Ελληνικά γράμματα: «Αυτή η μεταμφιε ρίες του βυθού είναι ιστο Οι νε τριάντα χρονών, καιρός να πεθάνει. νω μια ιστορία που γοητευτικές, σε προσκαλούν να τις ζήσεις. Ψάχ Η πόλη απλώνεται δεν υπάρχει και ψάχνοντας την απομακρύνομαι… νεφα είναι καρφιτσωαπό κάτω μας σαν σκηνικό χωρίς εμάς. Τα σύν , ένας μπλε μαρκαδόμένα στον ουρανό πρόχειρα. Η θάλασσα πίσω πή…Έρχομαι να με ρος, μια ζωγραφιά που σβήνει σιγά σιγά από ντρο τέλος της αγάς ως το βάλεις στις παρακλήσεις σου. Να με χορέψει σηκώνει το στήθος ανα που μό σεισ ό πης. Θέλω να νιώσω τον μικρ με το κόκκινο παράσου μέσα σε δωμάτια-αυλές, εγώ ο βετεράνος μεγαλώνουν οι λέσημο του έρωτα.» Τα υπόλοιπα είναι σιωπή, όταν ξεις ονειρεύονται να γίνουν ζωή.

Μην ψαρώνεις του Αρκά, εκδόσεις Λιβάνη: Μια κουβέντα είν' αυτό. Και ειδικά αν είσαι ψάρι και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το πιο επικίνδυνο, το πιο αδίστακτο και το πιο αιμοβόρο πλάσμα του βυθού: τον Καρχαρία του Αρκά. Ακόμα και ο φλεγμα τικός Κορνήλιος -το ψάρι πιλότος που ακολουθεί παντού τον Καρχαρία εκτελώντας χρέη μπάτλερ, βοηθού και γραμματέαέρχοντ αι στιγμές που νιώθει το φόβο να διαπερνά την ψαροκοκα λιά του. Έχει όμως ισχυρά αντίδο τα γι' αυτό: το αγγλοσαξονικό του χιούμορ και τη φιλοσοφημένη του απάθει α απέναν τι στις φρικαλεότητες του αφεντικού του. Το βιβλίο κόμικς περιγράφει τις σχέσεις αλαζονικής απληστίας και υποτέλειας, σχέσεις ωμής βίας και απόγνω σης. Κι αν όλα αυτά σας φανούν γνώριμ α απ' τον πραγματικό κόσμο... μην ψαρώσετε!

32

Η καται γίδα έρχετ αι συνέχ ισε να τρέχει ς του Γιάννη Γρηγορ άκη, εκδόσε ις Κέ-

δρος: Ο Επιθεωρητής Ζιλμπερ Λεσπές βρίσκεται στην πιο συγκλονιστική υπόθεση της καριέρας του. Τρεις καταστάσεις που συνδέονται με κάποιο τρόπο, η θεωρία του χάους, η ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας και ένας φόνος στις Κάννες. Το θύμα, δημιουργός μαθηματικών μοντέλων για οικοσυστήματα, ο οποίος ασκούσε αθέατα εξουσία. Ο δολοφονημένος συνδέεται με την εποχή της ναζιστικής κατοχής στη Γαλλία. Πολιτικό-αστυνομικό μυθιστόρημα που διαπλέκει τα οικονομικά συμφέροντα και την πολιτική εξουσία.


Άγγελος Γεωργίου ΜΜΚ 5ο

Οι νικητές δεν γνωρίζουν εμπόδια

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 2012

του αγώνα έστεφε τον Ολυμπιακό πρωταθλητή Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία του και έστελνε τους απανταχού Έλληνες στα ουράνια. Απίστευτο και όμως αληθινό. Σε ένα απίστευτο παιχνίδι όλοι ήταν υπέροχοι. Ο αρχηγός, με όλη την έννοια της λέξης, Βασίλης Σπανούλης, ο Πρίντεζης, ο Παπανικολάου, ο Μάντζαρης, ο Σλούκας, ο Χάινς, ο Άντιτς, ο Λο… ΟΛΟΙ… Και αποθεώθηκαν από τους περίπου 5000 φίλους της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο. Αποθεώθηκαν μαζί με τον μεγάλο Ντούσαν Ίβκοβιτς, αλλά και τους προέδρους της ΚΑΕ, τους αδελφούς Αγγελόπουλους. Δύο γνήσιους Ολυμπιακούς, δυο ηθικούς ανθρώπους με μεγάλη αγάπη για το ελληνικό μπάσκετ. Στήριξαν την ομάδα στα δύσκολα, ξόδεψαν εκατομμύρια για αυτήν αλλά το βράδυ της Κυριακής είδαν τους κόπους τόσων χρόνων να αποδίδουν καρπούς. Δεν είναι τόσο η κατάκτηση του τροπαίου, όσο ο τρόπος με τον οποίο ήρθε. Μια ΟΜΑΔΑ αποτελούμενη κατά το πλείστον από Έλληνες, που δεν την υπολόγιζε κανένας είναι η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η εικόνα του Σπανούλη να σηκώνει το τρόπαιο, ντυμένο με τη γαλανόλευκη, στον ουρανό της Πόλης είναι ανεπανάληπτη, συγκινητική, ανατριχιαστική…Το είπαν και το έκαναν οι καλαθοσφαιριστές του Ολυμπιακού. Σήκωσαν την κούπα σε χώμα ελληνικό. Μόνο Έλληνες θα κατάφερναν κάτι τέτοιο. Οι Ρώσοι δεν κατάλαβαν τι τους χτύπησε αλλά λίγη σημασία έχει, αφού η ιστορία γράφει ότι πρωταθλήτρια είναι η ομάδα του Πειραιά. Ήταν θέλημα Θεού, όπως δήλωσε ο Ίβκοβιτς. Θαύμα. Και σε τέτοιες δύσκολες περιόδους που περνά η Ελλάδα, αυτή η ομάδα μας έκανε να νιώσουμε περήφανοι. Ευχαριστούμε και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

“Η ιστορία γράφεται από τους νικητές”. Και αυτό έκανε το βράδυ της 13ης Μαΐου στο “Sinan Erdem Arena” της Κωνσταντινούπολης ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Έγραψε την πιο λαμπρή σελίδα της ιστορίας του. Στην αρχή της σεζόν όλοι τον είχαν ξεγραμμένο. ΟΛΟΙ. Ακόμη και οι ίδιοι οι φίλαθλοί του. Αλλά δεν υπολόγισαν στην ελληνική ψυχή και στη μαεστρία ενός από τους πιο κορυφαίους κόουτς όλων των εποχών. Με χαμηλό προϋπολογισμό, χωρίς του παίκτες–αστέρια πέρα του μεγάλου Βασίλη Σπανούλη, με Ελληνόπουλα που πριν από λίγα χρόνια στο ίδιο γήπεδο είχαν κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης με την Εθνική Ομάδα Νέων της Ελλάδας… Αλλά με έναν μεγάλο προπονητή, με έναν καθηγητή του μπάσκετ, με έναν “σοφό”, όπως είναι το παρατσούκλι του. Τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, με τον οποίο ο Ολυμπιακός είχε πανηγυρίσει τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία του το μακρινό 1997 στη Ρώμη. Τα κατάφερε και φέτος. Μετά από 15 ολόκληρα χρόνια, αυτή τη φορά στη “Νεα Ρώμη”. Το σύνθημα “την κούπα θα σηκώσουμε σε χώμα ελληνικό” ακουγόταν από την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη. Κανείς δεν περίμενε αυτή την παρέα από πιτσιρίκια, όπως ο Σλούκας, ο Παπανικολάου, ο Μάντζαρης να έφτανε στο Final Four της Ευρωλίγκας, πόσο μάλλον να την κατακτούσε κιόλας… Τους διέψευσαν όμως αποκλείοντας στον ημιτελικό τη Μπαρτσελόνα του Ναβάρο και στον τελικό το μεγάλο φαβορί των εκατομμυρίων και των καλαθοσφαιριστών–αστέρων ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο πίνακας του σκορ έγραφε στο 27’ της αναμέτρησης 53-34 υπέρ της ρωσικής ομάδας. Τελικό σκορ 62-61 υπέρ του Ολυμπιακού. Το καλάθι του Γιώργου Πρίντεζη 7” του δευτερολέπτου πριν τη λήξη 33


Παναγιώτης Κυριάκου ΕΠΛ 2ο

Μύρισε Καλοκαίρι! Επιτέλους έχουμε φτάσει στο τέλος ενός ακόμα εξαμήνου γεμάτου με τις δεινοπάθειες της φοιτητικής ζωής. Ακόμα ένας κύκλος της ζωής μας έχει κλείσει, ακόμα ένα εξάμηνο απ’ τη φοιτητική ζωή μας. Για όσους συμφοιτητές αφήνουν πλέον τον τίτλο «Φοιτητής», τους συγχαίρω αφάνταστα για το κατόρθωμα τους. Το να είσαι φοιτητής είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ ότι γενικά πιστεύεται, και πολλοί απ’ αυτούς έχουν περάσει από υπέρμετρο άγχος, αϋπνίες, έκαναν τεράστια προσπάθεια – έδωσαν ένα μέρος του εαυτού τους - και πολλές φορές θυσίασαν ακόμη και την υγεία τους για να είναι εδώ που βρίσκονται αυτή τη στιγμή. Εύχομαι σε όλους αυτούς τους «συμπολεμιστές» τα πιο μεγάλα συγχαρητήρια και τη καλύτερη σταδιοδρομία στα μετέπειτα στάδια της ζωής τους. Αν και ένα κεφάλαιο της φοιτητικής ζωής τους μπορεί να έχει κλείσει, πάντοτε θα μπορούν να βλέπουν πίσω στις στιγμές που πέρασαν ως φοιτητές και να αναπολούν τις όμορφες στιγμές που αποκόμισαν στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού. Έτσι απλά ο κύκλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 έχει κλείσει και έχουμε επιτέλους μια στιγμή να ανασάνουμε, να σηκώσουμε το βλέμμα και να δούμε πως στους έξι τελευταίους μήνες που πέρασαν, ο κόσμος έχει αλλάξει. Τα κρύα και μουντά πρωινά του χειμώνα ακολουθήθηκαν από τη δροσερή και γεμάτη ζωή άνοιξη και κατέληξαν στα ζεστά χαϊδέματα του κρατερού καλοκαιρινού ήλιου, που σου φωνάζουν και σε καλούν να βγεις έξω και να διασκεδάσεις τη ζωή σου.

Και η ζωή συνεχίζεται… Έχοντας πλέον άφθονο χρόνο στη διάθεσή μας, πολλοί από εμάς ήδη περνάμε ακόμη παραπάνω χρόνο στο διαδίκτυο. Είτε από βαρεμάρα, είτε από μια θέληση να μάθουμε νέα συναρπαστικά πράγματα και να τα μοιραστούμε με τον κύκλο μας, σερφάρουμε συνεχώς στα κύματα του διαδικτύου. Βέβαια, όπως και στον πραγματικό κόσμο, έτσι και στο διαδίκτυο, πρέπει να ξέρεις πού να πας για να περάσεις όμορφα! Γι’ αυτό φροντίστε να ενημερώσετε τον οδηγό σας για τις ακόλουθες τοποθεσίες:

Διαδικτυακές Κοινότητες: Το 9GAG είναι κυρίως βασισμένο στην κουλτούρα των memes και ουσιαστικά αποτελεί ένα χώρο όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να μοιραστεί εικόνες οποιουδήποτε περιεχομένου με τους αναγνώστες της ιστοσελίδας. Ό,τι χρειάζεται για ένα γρήγορο χαμόγελο! http://9gag.com/

Μια τεράστια κοινότητα από άτομα τα οποία μοιράζονται συζητήσεις, εικόνες και απόψεις. Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα χωρίζεται σε μικρότερα κομμάτια, τα λεγόμενα reddits, όπου κάθε ένα από αυτά ασχολείται με διαφορετικά θέματα. Από συζητήσεις για κατοικίδια σε συζητήσεις για πολιτικές καταστάσεις, φιλοσοφικές απόψεις, τεχνολογία, παι34


χνίδια, φαγητά, αστείες φωτογραφίες και ό,τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε, θα το βρείτε στο reddit. Το reddit εδώ και καιρό αποτελεί τον τόπο γέννησης αρκετού υλικού, το οποίο εν τέλει βρίσκει τον δρόμο του στον browser σας. Πάρτε το πλέον απ’ την πηγή! www.reddit.com

Απόκτηση Γνώσεων/Δεξιοτήτων: Για όσους τους αρέσει να μελετάνε και να βελτιώνουν τον κόσμο στον οποίο ζουν και προσπαθούν συνεχώς να εμπλουτίζουν το μυαλό και την ψυχή τους ο μη-κερδοσκοπικός οργανισμός TED οργανώνει εκθέσεις στις οποίες παρευρίσκονται επιστήμονες, επιχειρηματίες, απλοί άνθρωποι, μεγάλοι και παιδιά, όπου μοιράζονται τις απόψεις, τα ευρήματα, τις εμπειρίες και τη σοφία τους μέσω παρουσιάσεων (υπό μορφή βίντεο). Αναλύονται όποια θέματα μπορείτε να φανταστείτε, επιστημονικά, βιολογικά, θεολογικά, τεχνολογικά, ιατρικά, ψυχολογικά και η λίστα πάει και πάει… www.ted.com

Για όσους τους αρέσει να δημιουργούν και να πειραματίζονται με φαγητά, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, εφευρέσεις, τέχνη, μουσική, ρουχισμός, δεξιοτεχνίες! Σ’ αυτό τον διαδικτυακό χώρο μπορείτε να βρείτε πλήρεις οδηγίες, πληροφορίες, φωτογραφίες και όποια άλλη βοήθεια χρειαστείτε για να δημιουργήσετε τις κατασκευές που μοιράζονται οι διάφοροι χρήστες. Παρομοίως, αν έχετε δημιουργήσει κάτι από μόνοι σας, μπορείτε να καταγράψετε τα βήματα και να το μοιραστείτε με τον υπόλοιπο κόσμο. Το εύρος των πραγμάτων που μπορείτε να δημιουργήσετε είναι εξωπραγματικό! Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να δημιουργείτε! Βουτήξτε μέσα και δε θα το μετανιώσετε! www.instructables.com

Ξεκούραση/Διασκέδαση: Δυστυχώς το διαδίκτυο δεν μπορεί να μας προσφέρει τα πάντα! Βγείτε έξω, εξερευνήστε, ζήστε! ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!! 

Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες ή έχετε εισηγήσεις και ερωτήσεις, μπορείτε πάντοτε να μου στείλετε ένα e-mail στο pkyria07@cs.ucy.ac.cy 35



Φοιτητική - τεύχος 116