Page 21

mannenopvang

interview

het leven mij gay. Of zoals één van de bezoekers het altijd zei: ‘zes dagen per week zijn we hetero, maar op de zevende zijn we homo’. Een geheime wereld dus.

ik al gauw goede maatjes werd. Maar van echte verliefdheid, die kriebels in je buik, was geen sprake. Ik deed het puur om de schijn op te houden.

Voor mij was dat niet anders. Zelfs toen ik tijdens mijn studietijd een relatie kreeg met een Nederlandse jongen leek er voor de buitenwereld niets aan de hand. Ik had mijn ouders wijsgemaakt dat het, om kosten te sparen, slimmer was om samen een studentenflat te delen. Punt. Dat hij, behalve mijn huisgenoot, ook mijn partner was, wisten ze niet.

Desondanks duurde het niet lang voordat ons eerste kind werd geboren – een prachtige dochter. Zoals elke vader was ook ik zo trots als een pauw. Bovendien gaf zo’n baby afleiding van de spanningen in mijn hoofd. Ik focuste me vooral op mijn werk en de opvoeding. Maar toen mijn vrouw een jaar later beviel van ons tweede kind, een zoon, begon ik te denken: ‘wat ben ik in vredesnaam aan het doen? Ik ben getrouwd, heb twee jonge kinderen, maar eigenlijk ben ik diep ongelukkig..’

Een tijd lang ging dat goed. Totdat hij op een dag de moed had gevonden om uit de kast te komen. De reactie van zijn ouders: ‘o maar jongen, dat hebben we al die tijd al geweten. We wachtten alleen tot je er zelf mee naar buiten zou komen’. Hij was daar zo blij mee, dat hij mij begon te pushen hetzelfde te doen. Maar ik wist: zo’n reactie hoef ik van mijn ouders niet te verwachten.

Naar buiten toe speelde ik de rol van de vrolijke gezinsman, maar ondertussen maakte ik nog altijd allerlei reisjes om me onder te dompelen in de binnen- en buitenlandse gayscene. Reisjes die ik eigenlijk helemaal niet kon betalen, waardoor ik in de schuldsanering belandde. Ik voelde me daar ontzettend schuldig over. Want ik zat er niet alleen mezelf mee in de weg; het hele gezin leed mee.”

En inderdaad, kort nadat ik mijn diploma Verpleegkunde had gehaald, vonden mijn ouders het voor mij de hoogste tijd om te settelen. Op mijn 23ste hoorde ik tijdens een vakantie naar Marokko dat ze een meisje gevonden hadden met wie ik moest trouwen. Daarmee kwam onze relatie, die uiteindelijk ruim drie jaar heeft geduurd, definitief ten einde. Iets waar ik nog steeds veel spijt van heb.”

Wanneer bereikte je jouw breekpunt? “Ik kon niet langer leven met een leugen. Maar ik durfde ook niet te gaan scheiden, omdat ik bang was mijn kinderen te verliezen. Het resultaat: een letterlijk ziekmakende stress. Ik kreeg vage pijntjes, hartkloppingen, viel soms zomaar flauw en raakte met de dag depressiever. Tijdens een vakantie in Marokko zei ik tegen mijn vrouw: ‘ik wil niet meer’. Zij wilde in dat geval achterblijven, maar dat wilde ik ook niet. Dat zou betekenen dat ik mijn kinderen amper nog zou zien. Tijdelijk bond ik in om haar terug naar Nederland te krijgen. Maar uiteindelijk barstte de bom alsnog.

Trouwen voor de schone schijn dus? “Om mijn familie tevreden te houden, heb ik inderdaad ingestemd met een uithuwelijking. Met het meisje dat mijn ouders hadden uitgezocht, was overigens niets mis. Een lieve vrouw, met wie 19

Profile for MannenOpvang

Mannenopvangmagazine  

Om een beter beeld te schetsen van de mannenopvang in Nederland besloten de G4 instellingen een magazine uit te brengen. Doel van dit magazi...

Mannenopvangmagazine  

Om een beter beeld te schetsen van de mannenopvang in Nederland besloten de G4 instellingen een magazine uit te brengen. Doel van dit magazi...

Advertisement