Page 1


Moment แรกตอนรู้ว่า

CMO คนใหม่มาจาก Samsung มะลินี่เข้า google เลยค่ะ


ยินดี... ที่ไม่รู้จัก ... ก่อนหน้าที่พี่จะมา dtac มะลิไม่เคยรู้จักพี่เลยค่ะ .... อยากรู้อะไรก็ Google เอา … ก่อนที่จะรู้ว่าพี่จะมา เป็นช่วงที่มะลิกาลังตั้ง คาถาม และหาคาตอบให้กับชีวิตตัวเอง .... หลายอย่างดูน่าสนุกขึ้นมาเลย มีหลายอย่างให้รอดู ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง หรือเปลี่ยนไป โดยไม่มีผลกับสิ่งอื่น อย่างน้อย ก็มีผลกับมะลิ ^^


แปลกใจเหมือนกัน ... อะไรเป็นเหตุผลที่ทาให้พี่ตัดสินใจมา ... กล้า ... บ้า .... หรืออยากลองอะไรที่ท้าทาย .... ที่นี่โคตรปราบเซียนเลย

ไม่ต้องไปฟังสัมมนา ไม่ต้องอ่านหนังสือ How to ไม่ต้องค้นจาก Google ได้ทางานด้วยกันจริงๆ เห็นจะ ๆ จริง ๆ รอค่ะ


ปกติ เวลามีประกาศ ให้ใส่เสื้อแต่งตัวเพื่อเข้าร่วมงาน ต่าง ๆ มะลิก็ปฏิบัติตามทุกครั้ง แต่วันนั้น ... ลืม !!!

เลยได้ซื้อเสื้อองค์กร ทั้งที่ปกติไม่ซื้อ รอแต่เสื้อแจก >< ตอนซื้อไม่ได้คิด มาคิดตอนเห็นเสื่อพี่นี่แหละ ..... สีเดียวกันเลย


ปกติก็ จะเป็นเด็กหลังห้อง แต่วันนั้น ขยับไปขยับมา มาอยู่แถวหน้าสุด มันโป๊ะตรง ...... นั่งข้างพี่ด้วย

มะลิตื่นเต้น >< ประโยคนึงที่พี่พูดอยู่หน้าห้อง “ มีไรคุยกันได้” มะลินี่อยากจะหันไปบอกพี่วา่ “พี่อู๊ดคะ มะลิอยากขอ selfie”


ตอนพี่ในทีม CPA บอก จะให้ส่งตัวเลข Report ใน group CPA ทุกเช้า เหมือนเดิม

มะลิ ว่า ... มันไม่เหมือนเดิมแล้วค่ะ อย่างน้อยนายก็เปลี่ยน ตื่นเต้น ..... อยู่ Line Group เดียวกับพี่ ..... ควรส่งตัวเลขกี่โมง ..... ส่งเช้าไป ถ้านายถาม เดี๋ยวไม่มีใครช่วยตอบ ..... ถ้าตอบเองแล้ว ไม่ถูกใจ จะโดนหมายหัวไม๊ ..... ส่งช้าเดี๋ยวไม่ทันเอาไปใช้งาน ..... คิดเยอะ....


ทาดีเสมอตัว ... ทาชั่วจะโดนนายหมายหัวไม๊ ... ดูไม่ค่อยคุ้ม แต่ตั้งแต่อยู่ Group Line เดียวกัน ไม่เคยเห็น Message จากพี่เลย >< แล้วก็ถึงวันที่ต้องออกจาก Group เพราะ ย้ายทีม


ช่วงแรก ๆ ช่วงที่พี่พยายามทาความรู้จกั กับทีม พี่ในทีม CPA มาบอกว่า เดี๋ยวจะมีกินข้าวเที่ยงกับ CMO CMO อยากกินข้าวด้วย อยากรู้จักกับทีม CMO เป็นคนกินง่าย CMO กินส้มตาได้ จริงหรอคะ หมายถึงพี่เลือกเมนูส้มตาหรือคะ ?


เสียดาย ตอนนั้น รู้ตัวเองแน่นอนแล้วว่าย้ายทีม เลยไม่กล้าคุย ไม่กล้าถาม เสียดายโอกาส ... ไม่งั้นน่าจะได้เรียนรู้อะไรอีกเยอะ

วันนั้นได้แต่กิน แล้วก็ยิ้ม ยิ้ม แล้วก็กิน

จนโดนทักว่า กินอย่างเดียวไม่พด ู ไม่จา เอ่อ ..... คือไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ><


หลังจากนั้นก็มีโอกาส ได้เจอ ...

เดินสวนกัน ขึ้นลิฟท์ ตัวเดียวกัน เกร็งมากเลยค่ะ

บางทีขึ้นลิฟท์มากัน 2 คน อื้อหือ ........... อ้วนว่าอึดอัดแล้ว อยู่ในลิฟท์ อึดอัดกว่าอีกค่ะ ควรจะพูดว่า สวัสดี หรือควรจะส่งยิ้มให้ดีคะ หรือจะเข้าไปขอถ่ายรูป

สรุป .... ได้แต่คิด ไม่เคยได้ลงมือทา แล้วก็แยกย้าย ><


“ พี่คะขอถ่ายรูปด้วยค่ะ” #BeADisruptor ภารกิจแรกของมะลิ กว่าจะได้รูปนี้ คิดนานว่าจะต้องพูดกับพี่ว่าไง ><


หลังจากย้ายมาอยู่ทีมใหม่ รู้สึกเหมือนได้ยินชื่อพี่บ่อยมาก ...... พี่อู๊ดบอกว่า ...... พี่อู๊ด อยากรู้ว่า ...... พี่อู๊ด อยากให้ไปดูมาว่า ...... เดี๋ยวต้อง present พี่อู๊ด ...... นี่มะลิได้ทางานใกล้พี่ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วใช่ไม๊คะ เริ่มหนาว ๆ ร้อน ๆ จนวันนึงได้มีโอกาสเข้าประชุม บรรยากาศมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ....


รู้สึกโชคดี ที่เป็นเด็กน้อย ความรับผิดชอบไม่เยอะมาก ไม่ต้องทางานใกล้พี่มาก .... ระยะห่าง กาลังพอดี .... ไม่มากไม่น้อยเกินไป เหมือนดวงอาทิตย์ส่องแสงลงมาในป่า กว่าจะมาถึงต้นหญ้า .... มันก็แค่อุ่น ๆ แต่ไม่ไหม้ .... กาลังดี เนื่อหาประชุมวันนั้น จาไม่ค่อยได้ จาได้ว่าโดนพี่ทักเรื่องยิ้ม ถามว่า “มะลิยิ้มอะไร” แล้วไม่ใช่แค่ครั้งเดียว .... โดนถามตั้ง 2 ครั้ง ... นั่นสิคะ มะลิยิ้มอะไร


เราเจอกันอีกแล้วค่ะ หลังจากมีการปรับ OC เล็กๆ ใน prepaid เลยได้มีโอกาส ต้องขึ้น present เรื่อง Topping

สาหรับลูกค้าพม่า เครียดค่ะ ..... ต้องทาแค่ไหน ..... ใช่ที่พี่อยากจะรู้ไม๊ .... ถ้าโดนถามมาแล้วเกิดตอบไม่ได้ .... ถ้าพูดไปแล้วไม่รู้เรื่อง เตรียมตัวเยอะมาก ทา present หลายหน้า มาก ขัดกับตัวเองมาก

พี่ ๆ ในทีมให้กาลังใจสุด ๆ เอาใจช่วย แนะนา


ก่อนขี้น Present โดนทักว่าไม่ต้องพูดเยอะ “ เอาแค่ 2 หน้าก็พอ” แต่พี่ที่ present ก่อนมะลิ

มี power point เกือบ 20 หน้า ข้อมูลมาอย่างแน่น ‘’มะลิแค่ 2 หน้า “จบแล้วค่ะ” ดูเหมือน อารมณ์หลายคนในห้อง ..คือ หืม!!! จบแล้วหรอ ส่วนมะลินี่

“ ก็พี่ ... บอกว่าให้สั้น ๆ เอาแค่ 2 หน้าพอ” เห็นพี่นิ่งไป แต่ยังมีรอยยิ้มให้เห็นอยู่ .... เอ็นดูมะลิใช่ไม๊คะ ><


หลังจากนั้น เวลาเจอกัน จะเดินสวน จะเดินผ่าน จะเข้าลิฟท์ตัวเดียวกัน ..... ให้พี่ไปก่อนเลยค่ะ กลัวพี่คุยด้วย .... มะลิไม่รู้จะคุยอะไร ทาได้แค่ยม ิ้ 

แต่บางที มันก็เลี่ยงไม่ได้


การอยู่ทีมเดียวกับพี่โอ๊ค มีข้อดีหลายอย่าง แต่ข้อดีอย่างหนึ่งที่มะลิรู้สึกดีมาก คือ การมีโอกาสได้มี activity กับพี่ค่ะ ตอนไป outing พัทยา .... พี่ยังตามมา มาเป็นกรรมการ มาเป็นทากิจกรรม มากินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกัน

... ทาไมพี่ไม่ไปนั่งโต๊ะเดียวกับพี่โอ๊คคะ เพราะพี่รัมย์ใช่ไม๊คะ


มะลิเลยกินได้ไม่เยอะ เลยค่ะ กลัวกุ้งกระโดด กลัวปูจะดิ้น กลัวหมูยังไม่ตาย กินไม่อิ่มเลย >< พี่แต่ละคน ก็สนุกเลย


มะลิไม่ได้เป็นคนพูดน้อยนะคะ .... แค่ยังไม่รู้ว่าควรจะพูดเรื่องอะไรกับ ใครมากกว่า มะลิไม่ได้เรียบร้อยนะคะ .... แค่ยังไม่รู้ว่า จะวางตัวยังไงมากกว่า มะลิไปกินข้าวได้กับทุกคนนะคะ ... แค่ถ้าเลือกได้ก็ไม่ค่อยไป เห็นแบบนี้ มะลิก็มีเพื่อนอยู่บ้างนะคะ พี่อู๊ดสนุกใช่ไม๊คะ ถึงขนาดออกปากว่าให้ พี่แอนออกนัด ..... พูดเล่น... ใช่ไม๊คะ


7 July 2017 เป็นอีกวันที่ ... !!!! ขอบคุณทุกคนที่ทาให้มะลิมีวันนี้ >< ตอนแรกก็คิดว่า แค่ขาๆ เริ่มขาไม่ออก .. ตอนได้ เมลล์และ calendar นี่แหละ คือ ... นายเอาจริง !!! ยิ่งใกล้วันนัด ยิ่งเครียด ยิ่งใกล้เวลานัด โอ๊ย... มือเย็น มือสั่น หัวร้อน มวนท้อง อาหารไม่ย่อย


เป็นคนปากไม่ดี พูดไม่ค่อยเข้าหู ขวานผ่าซาก มารยาทไม่ค่อยดี ชวนคุยไม่เก่ง สังคมไม่เป็น กลัว เกร็ง ไปหมด ... จะกินลงไม๊ เป็นคนกินเร็ว ... ถ้ากินหมดก่อนต้องทาไง เป็นคนกินน้าเยอะ ... ถ้าระหว่างนั้นปวดฉี่ต้องยังไง ถ้านายชวนคุย แต่ข้าวอยู่ในปาก ... ทาไงละเนี่ย ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอ selfie เก็บไว้ จะได้ไม๊เนี่ย .... หึหึหึ


ถึงเวลาไปสายนิดนึง นายถึงก่อนแล้ว >< ... พี่เลขาส่ง sms มาบอกโต๊ะ เพิ่งได้เปิดอ่านตอน จะถึงร้านแล้ว ... ร้านที่นัด ทางานอยู่ที่นี่หลายปี กินไม่ถึง 5 ครั้ง โซฟาอยู่ตรงไหน ... โซฟานิ่มมากกกกกก นั่งปั๊บ ยวบ จมมมมม ... ขวัญเสียไปอีก ประโยคแรกที่พูดออกไปแล้วจาได้


"พี่แกล้งหนูใช่ไม๊" เอิบ ... หนู ไว้ใช้กับพ่อ แม่ นี่พูดกับนาย !!!! แก้ไม่ได้แล้ววว ทาไง >< นายบอกว่า " ไม่ได้แกล้ง .... แต่ก็แกล้งนัน ่ แหละ" แล้วนายก็ขา เอาแล้วไงงงงงง


บอกนายไปว่า " รู้สึกเหมือนโดนสัมภาษณ์งานใหม่ ตื่นเต้นไปหมดแล้ว" .... น้าตาจะไหล ไม่รู้จะเจออะไร ... แล้วก็คุยยาววววววไป พูดอะไรไปบ้างหว่าเนี่ย จะโดนหมายหัวไม๊เนี่ย นายพูดว่า "เรานี่แอบแสบเหมือนกันนะ" เริ่มเครียดละเนี่ย !!!! จะรอดไม๊เนี่ย !!!! คิดแล้วใจยังสั่นเลยเนี่ย ><

ปล. Copy version ที่โพสไว้ใน fb มาเลย หลังจากนั้นไม่กวี่ ันร้านปิดปรับปรุงยาวววว


เป็นความทรงจาที่ดี ๆ ของมะลิ กาลังใจดี มีคนเป็นกาลังใจให้ #ดีต่อใจ


อ่านหนังสือเล่มนึงแล้ว หน้าพี่ลอยมาตลอด

ขนาด อ่านแล้วหยุด อ่านแล้วหยุด แต่หน้าก็ยังลอยมาไม่หยุด จนทนไม่ไหว ต้อง search หา FB account แล้วส่งไป

.... ไปเอาความกล้ามาจากไหน ><


เกือบลืมไปแล้ว ....

ว่ามะลิเกิดวันเดียว เดือนเดียวกับพี่ คนเกิด 18 พ.ย. นี่วาจาเป็นเอก เป็นที่ ปรึกษาที่ดี มีคนคอยสนับสนุน .....แหะ ๆๆ จริงไม๊คะ


หลัง ๆ ได้ยินว่า พี่ป่วยบ่อย “ ขอคุณพระศรีรัตนตรัย ดลบันดาลให้พสี่ ขุ ภาพแข็งแรง การงานราบรื่น มีความสุข และเป็นทีร่ ักและเคารพ อยู่เป็นไม้ใหญ่ ให้ร่ม ให้เงา ให้คาปรึกษา ให้กาลังใจ

มีความสุข สนุก ท้าทายยิง่ ๆ ขึ้นไป หาให้หัวใจให้เจอนะคะ เพราะ คาราบาวบอกไว้ในเพลงทะเลใจว่า “ หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข” ^0^


และแล้ว ... วันนี้ก็มาถึง แต่แค่ไม่คิดว่าว่าจะเร็วขนาดนี้

เกิดอะไรขึ้นคะ กันแน่คะ คนข้างนอกมาถาม เรื่องข่าวลือ ว่าเป็นข่าวจริงหรือเปล่า .... แล้วเวลาไม่นานก็ได้คาตอบ .... อย่างน้อยพี่ก็ยังเป็นพี่ในแบบของพี่ ที่ไม่ปล่อยให้ข่าวลือ เกิดขึ้นนาน

ไม่จาเป็นต้องฟังจากคนข้างนอก ไม่จาเป็นต้องฟังจากคนอื่น ถ้าเป็นเรื่องของเรา ถ้าเป็นเรื่องของผม ให้ฟังผม .... พี่ยังคงเป็นแบบนั้นเสมอ


แล้วก็เป็นวันที่ พี่ประกาศ อย่างเป็นทางการ ... มะลิฟังบ้างไม่ฟังบ้าง เพราะถ้าฟังมาก ๆ มันจะอิน เดี๋ยวร้องไห้ TT^TT แต่มองไปรอบ ๆ แล้วดีใจ รู้สึกดีใจไปกับพี่ พี่ไม่ได้เป็นแค่หัวหน้า ไม่ได้เป็นแค่นายที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป มีคนเสียดาย มีคนเสียใจ มีคนร้องไห้ นี่ใช่ไม๊คะ ที่ว่ากันว่า “ ที่นั่งของผู้นาคืออยู่ในใจ”


2-3 วันต่อมา พี่เดินผ่านมาแวะแถวโต๊ะ แล้วถาม มะลิว่า “ เป็นไงเรา ทาไร” ไม่รู้จะตอบอะไรก่อนดีเลยค่ะ ทาได้แค่

.... ยิ้ม  .... น้าตาจะไหล


“ ขอบคุณนะคะ” ด้วยความเคารพอย่างสูง มะลิ


ขอบคุณนะคะ ช่วงเวลาที่พี่อยู่ มะลิได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยค่ะ เรียนรู้จากคนรอบข้างพี่ หรือแม้กระทั่งจากพี่ โดยตรง

1 ชั่วโมงกว่าบนโต๊ะอาหาร มะลิรู้สึกได้เลยว่า เป็น โชคดีครี้งหนึ่งในชีวิตค่ะ ขอบคุณสาหรับคาสอน คาแนะนา และกาลังใจ นะคะ ขอบคุณที่ไว้ใจ และให้โอกาส นึกว่าจะไม่ได้เขียน นึกว่าจะเขียนไม่จบซะแล้ว >< E-Book เล่มแรกของมะลิ

ภาพปก : จากการเป็นผู้โชคดีจาก facebook ล่ อ ง ห น กิจกรรม ความรักความทรงจา


BestRegard  
BestRegard  
Advertisement