Page 12

Bazen behin Daniel izeneko ume baxu, argal,maitagarri eta bihotz oneko bat. Danielek espaziora joan nahi zuen espazioa oso polita zelako eta planetak ikustera, Zulo beltzak ikustera eta bestelako gauzak aztertzera joan nahi zuen. Haunditan, 25 urterekin, honela esan zion aitari: -Aita,jada 25 urte ditut eta astronauta izan nahi dut. -Ados.-Astronauta izan zaitezke. -Eskerrikasko, aita. Orduan,astronauta izatea lortu zuen eta 3 urte kostatu zitzaizkion espaziontzia egitea. -Azkenean espaziontzia bukatu dut eta abiatu egingo nahiz espaziora.dena prest dago,aguuuuuur aitaaaaaaaa. -Aguuuuur semeeeeeeee,ondo pasaaaaaaaa. 5,4,3,2,1 puuuuum!!!espaziontzia abiatu zen eta espaziora iristean gelditu egin zen.Atera zen Daniel eta aho zabalik gelditu zen guzti hura ikustean. -Guuuuuau!!Hau ederra da, arrigarria!! -Bapatean, espaziontziarekin lotuta zegoen soka askatu egin zen eta espazioan galdu zen. -Aaaaaa!! Espaziontzitik urruntzen asi zen eta Daniel ikaratu egin zen. Batbatean,planeta batekin egin zuen topo, Saturnorekin. -A ze mina! ipurdiko ederra hartu dut. -Guau saturno da hau.Ze polita den Saturno, hemen estralurtarrak egongo dira... Daniel. Ibiltzen eta ibiltzen hasi zeneta estralurtarrak aurkitu zituen. -Kaixo,ba al dakizue nola atera? -Bai,baina proba bat pasa beharko duzu lehendabizi. -Ongi da baina ea nolako proba den eh!

ipuinak  

Unibertsoa gaitzat hartuta

ipuinak  

Unibertsoa gaitzat hartuta

Advertisement