Page 1


ETXEAN ZERUAN Bazen behin, neska eta mutil bat elkar maite zutenak, orduan erabaki zuten etxe bat erostea biak bertan bere bizitza egiteko. Bere lagunak eta jendeak ez zekiten beraiek magia egiten zutela, hau da, magoak zirela. Beti bere bizitza normala egiten zuten, baina zaila zen beraientzako. Horregatik joan ziren inmobiliariara etxeak ikusteko, beraiek nahi zuten etxe bat leku aparte batean egotea, beraien gauzak egiteko. Inmobiliariara sartu zirenean ez zegoen inor, bazirudien leku abandonatu bat, biak leku guztietatik deika ibili ziren. Ate bat erdi zabalik zegoen, sartu ziren zer zegoen ikustera, barruan gizon zahar bat zegoen etzanda. Logela hori oso txikia zen, igogailu bat baino ez zegoen, oso zaharra. Gizon zahar horrek esan zien biei: -Kaixo. Zer nahi duzue? -Etxe bat nahi dugu leku aparte batean egoteko eta gure bizitza egiteko- esan zuen emakumeak. -Bueno...Ea, ikus dezagun zer daukadan hemendik- esan zuen gizon zaharrak. -Eskerrik asko, kanpoan itxarongo dugu- esan zuten biek. Ordu erdi bat itxaroten eman zuten eta bat-batean gizon zaharra joan zen haiengana eta esan zien bakarrik etxe bat zuela. Bere generaziokoa zen eta bakarrik sartu eta irten ahal zen inmobiliariatik . Beraiek poz pozik galdetu zuten: -Eta non dago etxe hori? -Zeruan dago- erantzu zuen gizonak. Biak zur eta lur geratu ziren. Pentsatu zuten txantxetan zebilela gizona, baina egia zen. Joan ziren etxe hura bizitatzera, beraiek lehen ikusitako igogailuan igo eta ordu laurden bat behar izan zuten etxera ailegatxeko. Beraiei hori ez zitzaien inportatzen, magia eginez segundu batean ailegatu ahal zirelako. Zeruan zeudenean harrituta geratu ziren. Asko gustatu zitzaien biei, etxe polit bat zelako, pixka bat zahar baina etxe handia zen, oso terreno polita eta zabala.


Barrura sartu ziren, etxea berria zela zirudien, oso garbi zegoelako eta dena txukun-txukun. Barrutik handiagoa zen kanpotik baino. Etxeak gauza onak eta gauza txarrak zituen. Gauza onak hauek ziren: Lau logela zituen, sukalde bat, hiru komu oso handiak. Bi solairu, egongela‌.. Eta alde txarrak ziren: ez zuela euririk egiten eta bero asko egiten zuela, hoe eguzkia hurbilago zegoelako. Baina beste guztia guztatzen zitsaion. Orduan biak ados jarri ziren eta etxea erosi zuten. Oso pozik bizi ziren egun barerarte, konturatu ziren hegazkinak zeudela oso hurbil eta zarata handia egiten zuten. Ezin zuten aireportuari demandatu, etxe hori debekatuta zegoen. Baina magoak zirenez, bere podereak erabili zituzten eta hegazkinen ibilbidea aldatu zuten, eta horrela betirako pozik bizi izan ziren.

LEXURI SANCHEZ 1D


AZERIA ETA 6-RAK Baziren behin, bi anaiA, Iker eta Erlantz. Erlantzek 12 urte zituen eta Ikerrek 10. Erlantzek ile beltza zeukan eta Ikerrek ere. Erlantz pixka altuagoa zen Iker baino eta biak zeuden argal. Eskola eta gero biak joaten ziren futbolean jolastera eskola ondoan zegoen futbol zelaira, haien lagunekin:Andoni, Jon, Mikel eta Markel. Egun batean baloia aldapa batetik behera joan zitzaien eta denak jaitsi ziren bila. Ez zuten baloia aurkitzen, baina, bat-batean‌ baso bat ikusi zuten eta sartzea erabaki zuten, so kuriosoak ziren denak eta. Horrelako batean zerbait korrika ikusi zuten eta bizkor joan ziren hara. Azeri bat ikusi zuten minduta eta Jonek esan zuen:

-Zer‌ zer egiten dugu honekin? -Zergatik ez dugu sendatzen eta jaten ematen ondo egon arte?- erantzun zuen Andonik-. -Bai! Ideia ona iruditzen zait. Zer deritzozue?- komentatu zuen Ikerrek-. -Bai!- esan zuten denek-.


-Baina non utziko dugu?- galdetu zuen Markelek-. -Bakoitzak bere gurasoei galdetu ea uzten dizueten- Erlantzek esan zuen-. -Ba, orduan, bihar geratuko gara eskola eta gero hemen.Ikerrek-. Hurrengo egunean eskola amitu eta denok elkartu ziren baso itzusi hartan. Ez zioten inori utzi azeria etxera eramaten eta ohartu ziren azeria ez zegoela utzi zuten lekuan. Baso osotik hasi ziren bilatzen eta azkenean zuhaitz txiki baten atzean aurkitu zuten. Andonik gailetak eta esnea eraman zuen eta azeriak ez zuen ezertxo ere utzi. Jonek tiritak eta bendak jarri zizkion eta Markelek manta bat eraman zuen. Janaria egun batean batek eta beste egun batean beste batek eramaten zuen. Horrela sendatu zen arte. Egun horretan ez zuten azeria gehiago ikusi. Oso triste jarri ziren denak eta etxera joan ziren. Eskola amaitu eta gero ez ziren futbolera jolastera joaten eta bakoitza bere etxean geratzen ziren. Urte bat geroago Iker eta Erlantzekbasora joatea erabaki zuten. Han baolia aurkitu zuten eta Ikerrek ostiko bat eman zion. Zuhaitz bati eman zion eta atzetik bost azeri atera ziren. Haietako batek haiengana joan zen korrika eta biek pentsatu zuten sendatu zutena zela. Haien lagunen etxera deitu zuten eta denak etorri ziren oso bizkor eta azeria besakartu zuten. Ikusi zutenez berarekin zihaoazen azeriak txikiagoak zirela denek pentsatu zuten aita zela. Eta hortik aurrera beti joaten ziren eskola eta gero futbolean jolastera. Baloia aldapatik behera joaten zenean denak joaten ziren azeria ikustera. Urtean behin argazki bat egiten zuten eta nola hasi zen ikusi zuten. AITOR AURREKOETXEA 1D


AZERIA ETA 6-RAK Baziren behin, bi anaiA, Iker eta Erlantz. Erlantzek 12 urte zituen eta Ikerrek 10. Erlantzek ile beltza zeukan eta Ikerrek ere. Erlantz pixka altuagoa zen Iker baino eta biak zeuden argal. Eskola eta gero biak joaten ziren futbolean jolastera eskola ondoan zegoen futbol zelaira, haien lagunekin:Andoni, Jon, Mikel eta Markel. Egun batean baloia aldapa batetik behera joan zitzaien eta denak jaitsi ziren bila. Ez zuten baloia aurkitzen, baina, bat-batean‌ baso bat ikusi zuten eta sartzea erabaki zuten, so kuriosoak ziren denak eta. Horrelako batean zerbait korrika ikusi zuten eta bizkor joan ziren hara. Azeri


bat ikusi zuten minduta eta Jonek esan zuen:

-Zer‌ zer egiten dugu honekin? -Zergatik ez dugu sendatzen eta jaten ematen ondo egon arte?- erantzun zuen Andonik-. -Bai! Ideia ona iruditzen zait. Zer deritzozue?- komentatu zuen Ikerrek-. -Bai!- esan zuten denek-. -Baina non utziko dugu?- galdetu zuen Markelek-. -Bakoitzak bere gurasoei galdetu ea uzten dizueten- Erlantzek esan zuen-.


-Ba, orduan, bihargeratuko gara eskola eta gero hemen.Ikerrek-.

Hurrengo egunean eskola amitu eta denok elkartu ziren baso itzusi hartan. Ez zioten inori utzi azeria etxera eramaten eta ohartu ziren azeria ez zegoela utzi zuten lekuan. Baso osotik hasi ziren bilatzen eta azkenean zuhaitz txiki baten atzean aurkitu zuten. Andonik gailetak eta esnea eraman zuen eta azeriak ez zuen ezertxo ere utzi. Jonek tiritak eta bendak jarri zizkion eta Markelek manta bat eraman zuen. Janaria egun batean batek eta beste egun batean beste batek eramaten zuen. Horrela sendatu zen arte. Egun horretan ez zuten azeria gehiago ikusi. Oso triste jarri ziren denak eta etxera joan ziren. Eskola amaitu eta gero ez ziren futbolera jolastera joaten eta bakoitza bere etxean geratzen ziren. Urte bat geroago Iker eta Erlantzekbasora joatea erabaki zuten. Han baolia aurkitu zuten eta Ikerrek ostiko bat eman zion. Zuhaitz bati eman zion eta atzetik bost azeri atera ziren. Haietako batek haiengana joan zen korrika eta biek pentsatu zuten sendatu zutena zela. Haien lagunen etxera deitu zuten eta denak etorri ziren oso bizkor eta azeria besakartu zuten. Ikusi zutenez berarekin zihaoazen azeriak txikiagoak zireladenok pentsatu zuten aita zela. Eta hortik aurrera beti joaten ziren eskola eta gero futbolean jolastera. Baloia aldapatik behera joaten zenean denak joaten ziren azeria ikustera. Urtean behin argazki bat egiten zuten eta nola hasi zen ikusi zuten. AITOR AURREKOETXEA 1D


BARTZELONAKO OPORRAK Bazen behin familia bat oporretara zihoana, Bartzelonara. Arratsaldean atera ziren eta ez ziren heldu hurrengo eguneko goizerarate. Heldu zirenean gauzak bere lekuan ipini zituzten eta bakoitzak bere logela aukeratu zuen. Amak eta aitak handiena aukeratu zuten, Martak 7 urte zituena ertaina eta Albak, 3 urte zuenak, txikiena. Dena ordenean zegoenean bainujantzia jarri zuten eta igerilekura joan ziren. Igerilekuan jende asko zegoen eta ez zegoen lekurik ezta gauzak ipintzeko, orduan motxila eskina batean jarri zuten eta uretara bota ziren. Ondoren toalla hartu, sekatu ziren eta restaurante batera joan ziren bazkaltzera. Martak spaghetti eta haragia patatekin jan zuen, Albak purea eta arraina patatekin eta amak eta aitak ensalada handi bat. Amaitu zutenean, siesta bota zuten eta gero berriro igerilekura joan ziren, gauzak leku berberan ipiùi zituzten, uretara bota ziren, Ordu bat pasa ondoren atera ziren eta gauzak ez zeuden, Alba ere ez zegoen, aita leku batetik joan zen eta ama eta marta beste lekutik Alba bilatzera. Ordu bat pasa ondoren leku batean geratu ziren, baina inork ez zuen aurkitu Alba, orduan apartamentura joan ziren eta Alba aurkitu zuten jostailuekin jolasten bere logelan. Baina‌ nola sartu zara hemen -esan zuen amak. Alba esan zuen txisa nuen eta korrika atera nintzen igerilekutik eta apartamentura etorri nintzen, barkatu hori egiteagatik. Orduan barkatu zuten eta igerilekura joan ziren gauzak aurkitzera. Igerilekuan zeundenean alboko gizonari galdetu zioten eta gizonak esan zuen ez zekien ezer, orduan bat-


batean aitak gizon bati ikusi zuen beraien motxilarekin, aita korrika joan zen gizonarengana eta esan zion: -Hori nire motxila da! Gizonak barkamena eskatu zion aitari eta motxila eman zion. Hurrengo egunean hondartzara joan ziren eta or bazkaldu zuten eta dena, bazkaldu ostean siesta bota zuten eta arratsaldean jolasak egiten dute, uretara botatzen dira eta dena baina momentu batean ez dute Alba ikusten orduan hondartza osostik bilatzen, jendeari galdetzen, aurkitzen dutenean arroketan kalamarroak hartzen, aita bronka botatzen dio eta apartamentura joaten dira. Bihar azken eguna zenez gauzak prestatu eta lotara joaten dira bihar arte. Esnatzen dira 9:00etan kotxea hartzen dute eta etxera bueltatzen dira.

Alazne Barcenilla 1D


GALDUTA GAUDE Behin batean bazegoen txakur bat Oker izenekoa oso bihurria zena. Bere ugazaba Maialen zuen izena, eta Maialenen gurasoak Itziar eta Iker ziren. Maialen neba txiki bat zeukan, zazpi urtekoa, Oiher. Egun batean, Oker etxean zegoela, txakur ikaragarri polita bat ikusi zuen lehiotik, baina triste zegoen, eta Oker orduan, berarengana hurbildu zen, eta galdetu zion: -Kaixo, zergatik zaude hain triste?- eta txakurrak erantzun zion: -Ba, nire ugazabekkalean botata utzi naute, katu bat nahiago zutelako. Oker animatzen saiatu zentxisteak kontatzen, tontakeriak egiten‌ Baina ezinezkoa zen. Okerrek pentsatu zuen bere etxera eramatea zerbait jateko. Egun osoa zeraman ezer jan gabe! Etxera heldu zirenean Oiher zegoen atearen aurrean, eta beste txakurra ikustean, berarekin eta Okerrekin hasi zen jolasten. Txakurra poz-pozik jarri zen. Oiherrek Maialeni deitu zion txakur berria ikusteko. Maialen kezkatuta zegoen Oker ez zelako agertzen, baina, Oker eta beste txakurra ikustean, irribarre bat atera zitzaion aurpegian. Oiher, Oker eta beste txakurrarekin jolasten hasi baino lehen denek askaria hartu zuten. Itziar eta Iker oraindik ez zeuden etxean, baina txakur berria ikustean, sorpresa ikaragarria hartuko zuten, animaliak asko gustatzen zitzaizkielako. Gurasoak etxera heldu zirenean poz-pozik ipini ziren txakurra ikustean, baina izen bat ipini behar zioten. Bost minutu pentsatsen egon ziren eta azkenean Gau izena ipintzea erabaki zuten. Hurrengo egunean, Gau eta Oker jolasten ari zirela, gero eta urrunago joaten ziren. Maialen konturatu zenean beraien atzetik joan zen eta Maialenen atzetik Oiher, baina Maialen konturatu barik. Maialenek Gau eta Oker harrapatu zituenean bat batean Oiher agertu zen atzetik, eta Maialen hirurei bota zien errieta. Bronka bota eta gero, konturatu ziren ez zeudela beraien herrian, galduta zeuden. Oiher bneldurtuta zegoen eta Gau eta


Oker besarkatzen asi zen, Maialenek bere mugikorra bilatzen zuen bitartean. Maialenek mugikorra aurkitu zuenean Itziarri saiatu zen deitzen, baina ezinezko zen, ez zegoen koberturarik. Beraiek bakarrik aurrera egin behar zuten Hamabost minutu beranduago, Okerrek Gauri galdetu zion: -Nik hemendik aterako garela uste dut, Maialenek hemendik aterako gaituela, eta, ez ba gara hemendik salbu ateratzen , zuetaz gogratuko naiz gelditzen zaidan bizitza osoan.- Maialenek bakarrik guau-guau ulertzen zuen, eta Oiherrek berdin. Gau seguru zegoen etxera bueltatuko zirela, baina Oker ez zegoen hain seguru, munduan gauza asko gertatzen direlako, eta batzuk oso txarrak. Oiherrek gero eta beldur gehiago zuen, eta gainera gaua zen eta dena ilun zegoen. Bt-batean katu beltz bat agertu zen, eta bidearen erdian jarri zen. Bakarrik bere begi distiratzuak ikusten ziren, baina bere atzetik oinkada batzuk entzuten ziren, eta agure bat agertu zen arropa zaharrarekin eta makil batekin. Oiher Maialen atzean jarri zen beldurtuta, eta Okerrek ematen zuen ez zeukala beldurrik aurrean jarri zelako, baina beldurra zeukan, eta asko. Gauk eta Maialenek pausu bat atzera eman eta‌ agureak eskopeta bat atera zuen! -Pum-pum!- Tiroka hasi zen, baina ez Gau, Maialen, Oker eta Oiherreri baizik eta beraien atzean zegoen mutil itsusi eta potolo bati. Denek izututa zeuden, eta agureak esan zuen: -Zer, hemen hoztu nahi zarete, edo nire txabolan sartu zerbait bero hartzra?- eta Maialenek erantzun zuen. -Uzten ba diguzu, hobeto zure txabolan sartuko garaDenak agurearen txabolara sartu ziren, eta agureak barkamena eskatu zien txabola pixka bat desordenatuta zegoelako. Txokolate beroa eskaini zien, eta guztiek pozez edan zuten. Amaitzean, denak lo egitera joan ziren,


Maialen eta Oiher ohe batean, eta Oker eta Gau lurrean, Maialen eta Oiherren alboan. Hurrengo egunean, agureak galduta vยกba zeuden galdetu zien eta baietz erantzun zuten, eta agureak hau erantzun zuen: -Lehenengo esan behar zenuten!- Maialenek zergatik galdetu zion eta agureak hau erantzun zion: -Ba, GPS batekin zuen etxea aurkitu ahal duzue.- Oker eta Gau barreka hasi ziren eta Maialen eta Oiher ere bai. Agureak GPSa eman, eta bideari egin zioten Oiher, Gau, Oker, Maialen eta agurea. Etxera heldu zirenean, Maialen eta Oiher besarkada handi bat eman zioten Itziar eta Ikerreri. Oker eta Gau poz-pozik zeuden, berriro beraien etxean zeudelako. Maialen eta Oiherrek eskerrak eman zizkioten agureari, eta bisitan joango zirela esan zioten. Azkenean asteburu guztietan joaten ziren agurea bisitatzera eta Gau eta Okerrekin oso pozik bizi ziren.

Ana Ibarrondo 1D


ALTXOR GALDUAREN ISTORIOA Udako egun batean Josu, beti bezala 8:00-etan esnatu zen .Gosaldu eta beti bezalaxe ,telebista piztu zuen. Ikusi zuenarekin harritu egin zen .Lekeitioko (Josuren herriko) banketxean lapurtu zutela .Lapur guztiak harrapatu zituzten bat izan ezik , ihes egin zuena. Gainera kasualitatez ,duela 2 urte kaioa itsasoa ondoratu zeka 8 kilatezko urrearekin . Josu aspertuta zegoenez , katez aldatu zuen , baina kate guztietan berdin kontatzen zuten . Orduan bururatu zitzaon arrantza egitera joatea. Beraz bere lagunei ,hain zuzen Nereari ata Iñigori deitu zien . Lekeitioko portura joan ziren (beti arrantza egiten zuten tokira) Amua jarri zuten eta kainabera uretara bota zuen Nereak. Halako batean arroka batean trebatuta gelditu zen . Botila bat zegoen eta barruan papel bat zuen. Denak Josuren etxera joan ziren kainabera uztera eta mapa ondo aztertzera. Altxorraren mapa bat zen eta bertan adierazten zen bezala altxorra uharte batean kokatuta zegoen . Arratsaldean mapari jarraituz Izaroko uhartera joan ziren mapak agintzen zuen bezala mapari jarraitu zioten 5 pausu ezkerrerantz , 3 pausu aurrera, 2 pausu eskumarantz… Azkenean kobasulo batera iritsi ziren . Sarrera oso ilun zegoen . Josu beldurra zuen bera 2 -na sartu zen .Lehenik Iñigo sartu zen ,gero Josu eta azkenik Nerea.

Ilun zegoen eta ez zuten ezer ikusten berz Iñigok pizgailua piztu zuen. Hantxe antortza bat zegoen eta baita ere piztu zuten. Kobazuloa argiztatu zutenean , zur eta lur geratu ziren, 5000000 euro ikusi zuten gutxi gorabehera kutxa batean eta ondoan 8 kilatezko urrea. Halako batean soinu bat entzun zuten eta Josuk telebistan ikusi zuena kontatu zien biei. Ikusi zutena lapurtutako dirua zen eta urrea hondoratutako itsasontziarena. Orduan soinuak norenak ziren pentsatu zuen Nereak eta konturatu egin zen lapurrarenak zirela. Denak ezkutatu egin ziren gizona ikusi zutelako eta ikusi zuten oso altua zela 1,80 m koa gutxi gorabehera.


Telefonoz norbaitekin hitz egiten zegoen. IĂąigok kobazuloko harri bat hartu zuen eta buruan eman zion harri horrekin. Orduan Nerea korrika joan zen eta lapurraren telefonoa hartu zuen. Bere telefonoarekin poliziari deitu zioten.15 minutu geroago polizia etorri zen eta etxera joan ziren Hurrengo egunean poliziak esan zien haiek etorri eta 20 minutura beste lapurrak etorri zitzaikiela eta haiek ere harrapatu zituztela. Egun horretan poliziak 50â‚Ź eman zion bakoitzari. Irratian eta telebistako kate guztietan agertu ziren.

Andrea YaĂąez 1D


ANDERREN ISTORIOA Bazen behin mutil bat herriz aldatu zen bere aitak lan egin behar zuelako beste leku batean. Mutila Ander deitzen zen eta 12 urte zituen. 6 maila bukatu zuen eta Madrilera joan zen institutoa egitera. Madrilera uztailaren 16an joan zen. Udan aldatu zen eta urriaren 6an institutoa hasi zen. Lehenengo eguna institutoan oso txarto pasatu zuen. “ Zergatik, pensatuko duzue, ezta”? Ba kontatuko dizuet. Ander beltzarana zen eta institutoan zeuden guztiak zuriak ziren. Orduan besteek Ander ikusitakoan barre egin zuten. Madrileko institutoan bakarrik zeuden mutilak, neskak ondoan zegoen institutora joaten ziren. Ander bakarrik geratu zen eta ez zeukan lagun bat ere ez. 9:45 etan txirrinak jo zuen eta denok korrika hasi ziren Anderri bultzatzen. Momentu horretan Anderrek ikusi zuen arkatz bat lurrean. Norbaiti jausi zitzaion, baina Anderrek hartu zuen eta etxera eraman zuen arkatza.Ez zekien zer zen hori. Pentsatzen hasi zen. Etxera ailegatu zen eta hasi zen frogak egiten arkatzarekin. Momentu batean hartu zuen arkatza eta margozten hasi zen paretan. Etxe bat margoztu zuen baina ez zitzaion gustatu. Orduan hurrengo egunean asteartean galdetu zion andereñoari nola ezabatu ahal zuem paretan magoztutako etxea. Andereñoak esan zion borragomarekin ezabatu ahal zuela. Baina Anderrek ez zuen borragomarik. Amari eskatu zion eta bazeukan bat txikia. Bueno ba hartu zuen eta ezabatu zuen paretako etxea. Berriro arkatza hartu eta auto bat margozten hasi zen, bat-batean ZASTarkatza apurtu zuen. Negarrez hasi zen. Arkatza zen gehien gustatzen zitzaion gauza.Orduan amari galdetu zion nola konpondu ahal zuen arkatza. Amak ez zekien. Orduan denda batera joan zen eta dendariari galdetu zion.


-Aizu, badakizu zer egin ahal dudan arkatza apurtzen zaidanean? Dendariak erantzun zion: - Erakutsi iezadazu arkatza. Anderrek arkatza eman zion eta dendariak esan zion: - Ez zaizu arkatza apurtu bakarrik izan da punta!! Eta hori konpon dezaket. Eman 2 $ eta zorrozgailua emango dizut. - Bale. erantzun zion. Etxera oso alai joan zen. Etxera ailegatu zenean folio pila bat aurkitu zituen bere mahai gainean eta oso marrazki politak hasi zen egiten. Baina guztiak desberdinak. Matematikan, euskaran‌.oso notak txarrak ateratzen zituen baina plastikan 10. Oso margolari ona izan zen. Hilabete batzuk pasatu egin ziren eta klaseko mutilak barre egiten jarraitzen zuten. Orduan beste mutilak barre egiten zutenez, Anderri ideia bat bururatu zitzaion. Ideia oso ona zen. Margolari ona zenez margoztu zuen nola sentitzen zen bera ikastolan. Egin zuen marrazkia eta ume bateri taquillan utzi zion. Txirrinak jo zuen eta mutilak taquilla zabaldu zuen eta Anderrengana joan zen. Begiratu zion begietara eta esan zion: -Sentitzen dut Ander. Txaro sentitzen naiz barkatu. :( Orduan lagunak izan ziren betirako. Ander lagun berriak egin zituen eta egunero nahi zuen ikastolara joan. Urteak pasatu eta gero 20 urte inguru Ander margolari profesionala izan zen.

CRISTINA GARCIA 1D


JOKUA Egun euritsu batean, mutil bat zegoen bere logelan aspertuta, kampoan euria egiten zelako eta ezin zuelako kanpora atera bere lagunekin jolasteko. Horregatik bere aitaren gana joan zen esatera aspertzen zela. Orduan bere aita joanzen zerbait hartzera.Etorri zenean esan zuen: -Tori, ahu joku magikoa da, hemen ipintzen duena egiten baduzu gauza zoragarriak gertatuko dira. Umea pozik bere logelara joan zen, eta kutxa zabaldu zue. Hor barruan zeuden karta batzuk.Bat hartu zuen eta irakurri zuen: “Esan animali baten izena” Mutilak pentsatu zuen eta azkenean esan zuen -Elefantea- momentu horretan elefante at agertu zen bere haurrean, baina ez zen oso handia bere eskuekin hartu a al zuen. Mutilak ohiukatu zuen: -Guaa, ze ondo.Beste karta batzuk hartu zuen irakurtzeko, eta irakurri zuen: “Zer nahi duzu?” Mutila pentsatu eta pentsatu zuen, azkenean esan zuen: -Ba nik nahi dut igerileku bat nire logelanOrduan elefantea joan zen eta igerileku at agertu zen. Bera pozik bota zen igerilekura, oso ondo pasatu zuen. Gero bere aitak atea zabaldu eta dena bustita ikusi zuen, horresegatik bronka bota zion eta kutxa hartu zuen. Baina karta bat jauzi zen lurrera eta umeak gorde zuen. “Eskatu hiru gauza” Berak pentsatu zuen eta ohiukatu zuen. -Nire aitak jokua ematea nahi dutBaina ez zen ezer gertatu kutxa ez zeukalako eta triste triste ohera joan zen. AITZIBER RAYA 1D


MUNDUKO JOKALARIRIK ONENA Munduko jokalaririk onena Jack da. 20 urte ditu, begi marroiak, aurpegi txikia, ule gaztain ikara eta sudur txikia. Futbolean aritzen da eta gaur bertan munduko jokalaririk onenaren saria eman diote. Bere taldekideekin dago, eta denak animatzen ari dira, oso lotsatia delako. Erdira irten da eta jende guztia txalokatzen hasi da. Saria eman diotenean eskerrak ematen hasi da: - Eskerrik asko, eskerrik asko! Ez nuen hau espero. Txikitatik oso txarto bizi izan naiz.Txikia nintzenean nire amarekin, aitarekin eta arrebarekin bizi izan nintzen Quinss herrian. Oso txarto bizi ginen. Ni bakarrik eskolara joaten nintzen eta eskola ostean nire arrebari klaseak ematen nizkion, nire aitak eta amak ezin zutelako ordaindu. Ni oso lotsatia nintzen baina denek esaten zidaten, oso pertsona ona eta konfidantzazkoa nintzela. Asko maite nuen futbola eta nire arrebarekin jolasten nuen. Nire gurasoek ona nintzela ikustean, nire herrian zegoen taldean apuntatu ninduen, Super Kids zuen izena. Entrenamenduetara oinez joaten nitzen. Zapatila zaharrekin eta praka apurtuekin jolasten nuen, baina niri ez zitzaidan axola. Lehenengo egunetan ez nuen inor ezagutzen eta asko kostatu zitzaidan lagunak egitea, oso lotsatia bainintzen. Baina azkenean, lagun oso onak egin nituen.Hamar urterekin, onenetariko talde batek deitu zidan beraiekin jolasten joateko eta familian eztabaida askoren ostean, baietz esatea erabaki genuen, eta gure bizimodua hobeagoa izan zen Amerikan Dragons taldean, baina faltan botatzen nituen nire betiko lagunak.


Amerkian Dragonsen arrakasta izan nuen, eta horrela, orain hemen nago. Baina orain duela hamar urte, nire aurreko jolaskideak ez ditut ikusi, eta horregatik pentsatu dut hara joango garela eta nire saria nire aurreko taldean utziko dudala. Gero, partidu bat jolastuko dugu, Superkids taldea, Amerkian Dragonsen aurka. Nik partidu erdia talde batekin, eta beste erdia bestearekin jolastuko dut. Eskerrik asko denoi eta nire familiakoei. Jendea hunkiturik gelditu da, Jacken hitzaldi ostean, eta pentsatu dute munduko jokalaririk onena izateaz gain, bihotz onekoa dela.

LUCIA PASCUAL 1D


LAGUNIK ONENAK Bazen behin Oihane deitzen zen neska bat. Oso alaia zen eta oso polita. Begi urdinak zituen eta ilehoria zen. Lagun asko zituen baina bere lagunik onena Maider zer. Mider alaia eta irribarretsua zen,oso polita. Bien artean izugarrizko adiskidetasuna zegoen. Sekretu guztiak kontatzen zizkioten elkarri, mutil artekoak, gauza pertsonalak, klaseko zurrumurruak… DBH1-en zeuden eta lagun berriak egin zituzten biek. Bat batean mutil bat sartu zen gelara. Oso “guapoa” zen, neska guztien begiak mutilaren gainean zeuden. Mutila aurkezten hasi zen: -Kaixo! Ni Jokin naiz, 12 urte ditut eta Mungiatik nator. Jokin mutil majoa eta alaia zen. Mutil perfektua zen Oihane eta Maiderrentzako. Klaseko egunak joan eta etorri eta jada 3 hilabete pasa ziren. Maider eta Oihane Jokinen lagun egin ziren eta baita ere maitemindu. Eta Maiderrek esan zuen: - Ba al dakizu nirekin gustatuta dagoela? - Eeee ez flipatu! Nigatik doa!- esan zuen Oihanek. - Ez al duzu ikusten niri egiten dizkidan keinuak?- esan zuen Maiderrek. - Zuri keinuak? zuri egiten dizuna “keinuak” badira… niri egiten didana… ez dakizu zer den…- esan zuen Oihanek. - Bale. Ikusiko dugu norengaitik doan. Niregaitik badoa ezingo zara 6 hilabetetan mutil batekin irteten egon. Esan zuen Maiderrek - Bale, baina nigaitik badoa Endikari irteten eskatuko diozu.- Erantzun zion Ohianek. - Endikari? klaseko mutilik itsusienari?- Esan zuen Maiderrek - Bai! baina nola jakingo dugu norengaitik doan?- Oihane ondoren. Biak isilik geratu ziren, pentsakor. Bost minutu barru Oihane Whatsappetik galdetzeko esan zuen. Biak ados geratu ziren. Hurrengo egunenan, klasea, Oihanek papeltxo bat idatzi zion Maiderri Jokinek zer esan dios esateko. Maiderrek ez ziola galdetu esan zion.


Arratsaldean Maiderrek Whatsappetik Jokinero nor gustatzen zitzaion galdetu zion: -Apa Jokin! nor gustatzen zaizu?- Galdetu zion Maiderrek. -Apa. Zergaitik galdera hori bat batean?- Jokinek. -Ba‌ Jakin mina daukat_ Maiderrek -Ongi da. Esango dizut. Baina zu‌ ISILIK! -Bale bale. Baina nor? -ZU -Ni? -Bai, zu Gero Oihanek berdina galdetu zion, eta emaitza berdina izan zer, ZU. Maider eta Oihane harrituta geratu ziren, eta segituan joan esatera: - Oihane!! - Maider!! - Jokin nire atzetik doa! apustua galdu duzu!- Esan zuten biek batera. Harrituta geratu ziren biak, baita ere haserretuta. Haserretu egin ziren, ez zuten hitzegiten bien artean. Gau guztietan negar egiten zuten oso lagun on bat gezurretan zegoela pentsatzearren. Jokin txarto sentitzen zen bere erruagatik haserretuta daudela jakitean. Orduan Jokinek zita bat eskatu zien biei leku eta ordu berdinean. Oihane eta Maider polit-polit jarri ziren zitarako. Ordua iritsi zen eta Jokinek biei dena kontatu zien, Oihanek eta Maiderrek galdetu zien: -Baina zergaitik egin duzu hori? -Nik ez nuelako nigaitik zuek biok haserretzea nahi, baina ez nuen haserretuko zinetenik pentsatzen, BARKATU! -Bai -Bai Orduan denak lagun egin ziren eta Oihane eta Maider konturatu ziren mutil bategaitik ez dela inoiz ere haserretu behar.

ETA HALA BAZAN EDO EZ BAZAN SAR DADILA KALABAzAN ETA AGER DADILA TXORIERRIKO PLAZAN


MADDI ANGULO 1D

Halloween Bazen behin, Ameriketako iparraldean herri txiki bat, Duluth (Minnesota) izenekoa. Herri horretan halloween asko ospatzen da. Etxeak halloweeneko gauzak ipinita dauzkate, jendea beldurrezko mozorroekin Karoline eta Tom txikitatik lagunak ziren, eta urte honetan erabaki zuten beraiek bi bakarrik halloween ospatzea. Bat-batean mutil pilo batekin topatu zien, Karolinek zeozer galdetu zien: -Non aurkitu dezakegu leku bat etxe askorekin??? Galdetu zien. Beraiek erantzun zieten: -Baso beldurgarri horren atzean etxe mordo bat daude.Beraiek sinetsi zieten eta basora sartu ziren. -Denbora pilo bat daramagu oinez.- Esan zion Tomek Karolineri. -Nik uste dut mutil horiek gezurra esan digute la, zergatik ez gara buelta ematen, hau oso beldurgarria da eta. Karolinek ez zion Tomeri erantzuten. Begirada bat atzera bota eta ez zuen ikusi.

-KAROLINE!!!!! KAROLINE!!!!!


-Karoline,Karoline. Non zaude, ez zait batere barregarria iruditzen. Ez zion inork ezer esaten. Bat-batean norbaitek atzetik ikutu zuen eta bera beldurtu zen eta korrika hasi zen. Basoa amaitu zen eta or Karoline mutil guzti hoiekin zegoen. Tomek oihuka hasi zen: -Karoline ondo zaude, zer egin dizute??Karolinek erantzun zien: -Tom lasaitu, lasaitu, bakarrik broma bat izan da, haiek nire lagunak dira. Denok barrezka hasi ziren eta Tomen etxera txokolate bero pixka bat eta bizkotxo zati bat jatera joan ziren.

AMAIERA NORA BUNEMANN 1D


Non ote dago? Bazen behin, Vladi izeneko asesinoa. 10 urte egon zen kartzelan banku bat atrakatu zuelako eta diru asko lapurtu zuen, 1.000.000 $. Lapurtutako dirutik bakarrik ezkuratu zuten 500.000. Non ote dago bestea? Lapurretan berarekin Markelek hartu zuen parte. Bera eukiko du dirua? Markeli buruz ez dago arrastorik. Esaten da kartzelatik ihes egin zuela edota ere bai Bosniara joan zela diruarekin eta gerran hil zutela. Ez dakigu misterio bat da. Vladi Bartzelonan bizi da orain. Emaztea du eta bi seme, baina ez dakite lapurra dela. Egun batean polizia bere etxera igo ze hor bizi zela konturatu direlako. 10 urte egon zen kartzelan baina 15 ziren. Poliziek hartu eta kartzelara sartu zuten. Torturatu zuten dirua non zegoen esateko , baina ez zuen esaten. Azkenean esan zuen isla batean zegoela, “Mostruaren islanâ€?. Itsaso erdian zegoen. Europa eta Amerikaren artean. Isla horretan Hiru sumendi daude erupzioan beti, bi buruko dragoia, labako ibaia‌ Dirua islaren erdian zegoen, baina ezin zenuen pasatu. Vladik pasadizoa zekien dirua hartzeko. Poliziak eskaini zion esatea pasadizoa eta diruaren 10% geratuko zela. Vladik baietz esan zuen. Islara itsasontziz joan ziren. Heldu eta hor Markel zegoen. Ikusi gintuen eta bere pistolarekin tiroka hasi zen. Guk izkutatu ginen, arma bat hartu eta tirokatu zion Vladi. Pumm! Oinan eman zion eta lurrera jauzi zen. Korrika hasi ziren eta pasadizoan sartu ziren. Oso ilun zegoen baina ikusten zen. Dirua hartu eta korrikan irten ziren. Itsasontzia hartu eta azkar alde egin zuten. Bartzelonara aiegatu eta heroiak egin ziren, Vladi ere eta Bartzelonako alkate egin zuten.

URTZI SANCHEZ 1D

Ipuinak 1d (2013 14)  

Ikasleek sortutako ipuinak

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you