Issuu on Google+


figury .... (...) to cykl kompozycji dedykowanych Kobiecie bądź Lalce, w których kluczowe wydają się być zarówno linia, jak i kierunek horyzontalny, symbolicznie związany z pierwiastkiem żeńskim. Wyczuwalne stają się tu zarazem fascynacje okresem archaicznej Grecji, gdy tworzono smukłe kamienne wizerunki Kor [i Kurosów], wśród nich geometryzującą ale i sensualną „Damę z Auxerre” (VIII w. p.n.e.). Tytuł cyklu „Gym” związany z gimnastyką ciała, a więc i lekko opresyjny aspekt wyobrażeń wydaje się przypominać XIX-wieczne rozebrane porcelanowe lalki, też obsceniczne, „niekompletne” rzeźby Hansa Bellmera z cyklu „Puppen”, może również osznurowane ciała kobiet na fotografiach Araki’ego. Intymna, jednocześnie lekka przestrzeń otaczająca sylwety i japońska aura obrazów ewokuje pamięć o zwięzłych jak haiku poematach malarskich Teresy Pągowskiej. Magdalena Kwapisz podkreśla wrażenia jakim uległa oglądając żeńskie Idole Cykladzkie, przypominając o pięknie proporcji uabstrakcyjnionych kamiennych figur. W jej sztuce urzeka horyzontalne przyleganie do Ziemi (np. „Jak w niebie”), kobiecość- oniryczność wyobrażeń… Dr Dorota Grubba-Thiede „Sweter albo kora - pachnące migdałem”.

(...) w jej interpretacji to harmonia form, barw, głębia spokoju. Kobiety są i jednocześnie nie są obecne na jej obrazach, nigdy nie konstytuują się charakterem twarzy, a raczej żyją jako formy, niemal geometryczne. Trudno nie dopatrywać się wzorca jej twórczości w kontemplacyjnych kompozycjach ikon. Bezkresne przestrzenie tworzące tła nie zawierają się w niebie, ziemi, czy kosmosie, są raczej niepojętym odległym wymiarem. Te medytacyjne wyważenie i spokój noszą znamiona harmonii delikatnych dźwięków albo raczej całkowitej ciszy. Ponieważ tylko cisza może wypełnić bezkres przestrzeni jej obrazów (...) Wystawa Inne / Others Anna Brudzińska, Katarzyna Cupiał i Magdalena Kwapisz-Grabowska Galeria Sztuki Współczesnej PIONOVA, Gdańsk IX – X 2013

intymne.... (,,,) w moich obrazach deformacja jest świadoma, pozwala odbiorcy na poszukiwanie znajomych kształtów - jest zagadką. Chcę stworzyć świat będący odbiciem rzeczywistości, ale takiej, która będzie uformowana według nowych zasad – moich zasad. Dążę do stworzenia nowego rodzaju estetyki poza ogólnie przyjętymi normami. Estetyki łączącej w jedno piękno i brzydotę. Ruch postaci stanowi w niej drugorzędny zabieg, ważniejsze jest odnalezienie poziomu i pionu. Moje obrazy to swoisty rodzaj dualizmu kierunków w istocie swojej sprzecznych. Interesuje mnie człowiek - kobieta. Ciało kobiety jest bardziej plastyczne, pełne miękkich linii, krągłości. To już nie jest kobieta w całej swej cielesności, to symbol, parafraza, raczej archetyp kobiety - znak - lalka. Kobieta poza czasem i estetyką. Charakterystyczne jest, że w drodze ewolucji mojego malarstwa twarz stała się zbędnym szczegółem. Nie lubię, kiedy moje malarstwo nazywa się kobiecym, nawet jeżeli taki jest odbiór. Sztuka powinna być wolna od takich podziałów, a jedynym miernikiem powinna być jej jakość. Malowanie to moja walka: jednolity kolor podobrazia ... i przyczajony obraz. On już tam jest, ja muszę go tylko wydobyć. Dlatego niektóre obrazy powstają jakby muśnięte farbą, a inne miesiącami, czasami nawet latami, wyłaniają się z zaschniętych warstw. Zawieszone w poszukiwaniu prawdy uniwersalnej o mnie, o życiu. Nadchodzi taki jeden moment i wtedy wszystkie elementy zaczynają pasować, a ja osiągam stan wewnętrznego spokoju i obraz jest skończony. Lubię farbę olejną, jej kleistość i zapach, lubię malować rękoma. Surowe płótno o pięknym i szlachetnym odcieniu szarości, które buduje formę moich obrazów ma znaczenie nie tylko estetyczne. Chodzi mi raczej o zabieg wycięcia postaci z płaskiego, jednolitego tła i oddania przez to efektu znaku, a co za tym idzie alienacji oraz wyciszenia. (...) M. Kwapisz - Grabowska, opracowanie SDA Warszawa, 2014


“figury intymne - poczekam” 120 x 150 cm, olej/akryl na płótnie, 2014 „figury intymne - na kocu” 120 x 120 cm, olej/akryl na płótnie, 2013 (okładka)


“figury koedukacyjne (gym)” 50 x 50 cm, olej na płótnie, 2014

“figura (gym)” 50 x 50 cm, olej na płótnie, 2013


“figury intymne” 120 x 120 cm, olej na płótnie, 2013


“figury trzy - postoję, poleżę, posiedzę” 120 x 190 cm, olej na płótnie, 2014


figura w szarościach” 120 x 150 cm, olej na płótnie, 2014


Magdalena Kwapisz Grabowska - absolwentka grafiki warsztatowej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (filia w Katowicach), dyplom z wyróżnieniem w 1999 roku. Brała udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą, a jej obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Europie, USA, Australii i Singapurze. Otrzymała wyróżnienie w międzynarodowym konkursie Chelsea International Fine Art Competition, NY, USA. Mieszka w Berlinie.

1999 wystawa malarstwa, BWA, Katowice 1999 wystawa pokonkursowa Triennale Sztuki, Majdanek 2000 wystawa indywidualna Empik, Gliwice 2001 wystawa indywidualna „Pod Nad”, Tarnowskie Góry 2002 wystawa pokonkursowa ZPAP, Katowice, 2002 wystawa indywidualna Suplement, Bytom 2008 wystawa malarstwa, Marziart International Gallery, Hamburg, Niemcy 2009 wystawa ARTPrize, Grand Rapids, USA 2010 wystawa ARTPrize, Grand Rapids, USA 2010 wystawa malarstwa Gallery IIiev, Kolonia, Niemcy 2011 wystawa malarstwa SDA Sopot, Kraków, Warszawa 2011 wystawa „Summer in the City” , Galeria Platon, Wrocław 2011 wystawa „W kręgu malarstwa figuratywnego”, Galeria Platon, Wrocław 2012 wystawa indywidualna SDA, Warszawa 2012 wystawa indywidualna Galeria Sztuki Platon, Wrocław 2012 wystawa Parallax AF, Londyn, Anglia 2012 wystawa Filharmonia Wrocławska, Wrocław 2012 wystawa Imprimatvr Bennale, San Martino dell’Argine, Włochy 2012 wystawa Parallax AF, Nowy York, USA 2012 wystawa indywidualna Galeria Cechmanowicz, Poznań 2013 wystawa „Summertime”, Galeria Pionova, Gdańsk 2013 wystawa Inne / Others - Galeria Pionova, Gdańsk 2014 wystawa „love is in the air, SDA”, Warszawa 2014 wystawa pokonkursowa, BWA, Bydgoszcz

w w w. m a g d a k w a p i s z . d e


Kwapisz Grabowska