Issuu on Google+


Voorwoord "Het zal je nog verbazen hoe moeilijk het is om interessante artikelen te bedenken bij het thema Schoonheid. Ik denk dat dat komt omdat schoonheid voor iedereen anders is. Het is een Koen Verheijden Hoofdredacteur.

bekend, maar toch een onbekend begrip. Elke schrijver heeft er goed over nagedacht en zijn/haar visie over schoonheid naar voren gebracht. Wij vinden het geslaagd. Jullie ook?"


Met dank aan Hoofdredactie Koen Verheijden Redactie Marieke Graumans Suzanne Vermeer Marieke Lous Cover fotoshoot Fotograaf/regie Koen Verheijden Licht Bart van der Aa Model Sharonna Hadash Lay-out Koen Verheijden Schrijvers Suzanne Vermeer Karin Tang Koen Verheijden Maartje Verheijden Fotoshoot Fotografie Bart van der Aa Regie Koen Verheijden Styling Deborah van Maren Licht Jadey van der Meulen Model Leila Lambrechts Lonne van den Kieboom Michelle Stoop promotie/contact/scout schrijvers Koen Verheijden

3


inhoud The Project 'September Issue'

5

De natuurbeschermers

6

Schoonheid boven muziek!

13

De nieuwste mode

14

De Gouden stad

18

Narcissus, De Sukkel Met Swag

19

Door de ogen van KT..

23

Wiener Secession

24

Oogcorrecties, Ouderdom en Operaties

27

Happy End

30

4


The Project 'september issue' Zoals de oplettende lezer misschien wel is opgevallen, is het volgende nummer van The Project editie 24. Aangezien elke maand een nieuwe editie van The Project online komt, betekent dat in de maand van nummer 24 - september - The Project twee hele jaren bestaat. Deze editie willen wij anders doen dan normaal. Wij streven er naar deze editie on paper uit te brengen. Vorig jaar was dit ook de bedoeling bij het 12e nummer, maar omdat de toenmalige uitgeverij ons geen gunstig contract aanbood, ging deze overeenkomst niet door.

In dit nummer is er onder andere een fotoshoot met vier ex-modellen. (Deze shoot is inmiddels af en ik kan zeggen: het is een pronkstukje.) De vaste schrijvers van The Project schrijven een artikel dat losstaat van een thema, zij schrijven over dingen die zĂ­j zelf interessant vinden en waar zij de lezer dingen over willen vertellen. Kortom: een bijzondere editie van The Project. Hierom staat volgende keer geen linkje naar het online magazine. Nee, volgende keer staat er een link naar de webshop waar ons magazine verkocht zal worden. Door Koen Verheijden, hoofdredacteur.

KOPEN DUS!

5


De natuurbeschermers Toen ik voorstelde om bij het thema Schoonheid nimfen te personifiĂŤren, werd ik door de crew raar aangekeken. "Is dat een scheldwoord?" Werd er gevraagd. Ik dacht dat iedereen wist wat een nimf was, dus bleef ik vrolijk doorratelen over waarom het leuk zou zijn en wat wij daarmee zouden kunnen doen.

Maar wat is een nimf dan!? Een nimf is een half godin - half mens. Zij is verbonden aan de natuur en beschermt en verzorgt deze. Mooie vrouwen die de natuur - wat ook bijna altijd mooi is - beschermen. Perfect thema voor de fotoshoot!

Fotograaf: Bart van der Aa Fotoregie: Koen Verheijden Visagie/styling: Deborah van Maren Licht: Jadey van der Meulen Modellen: Michelle Stoop Lonne van den Kiekeboom Leila Lambrechts

6


7


8


9


10


11


12


Schoonheid boven muziek! De muziekliefhebber die op deze viool graag een deuntje zou willen spelen, wordt teleurgesteld: deze viool kan niet worden bespeeld! De viool uit het begin van de achttiende eeuw is gemaakt van aardewerk en is puur bedoeld als sierobject. Hoeveel zo’n onbruikbare viool van Delfts aardewerk mag kosten? In 1876 werd de viool door een verzamelaar gekocht voor 1500 gulden, in die tijd een astronomisch hoog bedrag! Vandaag de dag is dit kunstwerk te bewonderen waar kunstwerken thuis horen: in het Rijksmuseum.

13


De nieuwste mode Mode is er al duizenden jaren. Denk aan de Griekse stola's, de huiden van de eerste mens, de korsetten, prachtige Middeleeuwse jurken, de witte pruiken die je op alle portretten van de adel ziet, de vreselijke Uggs, de nog vreselijkere Croggs en het grootste drama van allemaal: de Nickelson jas (ook wel de vuilniszakjas genoemd, door de 'vijanden' van deze jas).Een tijdlang zie je iedereen er in rondlopen, daarna niemand meer. Behalve de huisvrouwen die eens

denken met de tijd mee te gaan, maar dan, helaas pindakaas, wĂŠĂŠr achterlopen (denk aan: hotter than my daughter). Bij mode horen natuurlijk de advertenties. Persoonlijk hou ik heel erg van de modeprinten uit de jaren 18001830. Deze zijn heel lieflijk en puur. Daarom heb ik er wat voor jullie opgezocht van internet en uit mijn eigen fotografiecollectie gehaald. Enjoy! Door Koen Verheijden.

14


15


16


17


De Gouden Stad Wanneer ik aan schoonheid denk, is een van de eerste dingen die in mij opkomt de stad Praag. Deze stad is mijn nummer 1. Ik kan geen andere stad bedenken (en ik ben in behoorlijk veel steden geweest) die kunnen tippen aan de schoonheid van Praag. Niet alleen door mij wordt Praag zo gewaardeerd, nee, Praag wordt gezien als een van de mooiste steden Europa. Het is de op vijf na meest toeristische stad van Europa. Een van de bijnamen van Praag is: de Gouden Stad. Praag staat ook op de werelderfgoedlijst!

De schoonheid van Praag is zo puur en mooi, omdat tijdens de Tweede Wereldoorlog er vrijwel geen bezienswaardigheden zijn vernietigd in de stad. Daardoor is de stad nog ontzettend oud gebleven. Er zijn ontzettend veel verschillende bouwstijlen in de stad. Dat maakt het ook erg bijzonder. Nog een bijnaam van Praag: "de stad van de honderd torens". Een zware onderschatting! De stad heeft ongeveer 550 torens! Door Koen Verheijden.

18


19


20


Narcissus, De Sukkel Met Swag Je liegt als je zegt dat de profielfoto die je op Facebook hebt gewoon zomaar een spontane foto is en niet eentje die je uit een reeks van andere mogelijke profielfoto’s hebt uitgekozen omdat hij ‘de mooiste foto van mij’ was. Of dat als je langs een winkelraam loopt, je niet even je make-up of kapsel checkt op uitschieters. Of natuurlijk dat je als je naar een feestje gaat je je outfit at random hebt uitgekozen, in plaats van dat je uren voor je kast hebt gestaan om de perfecte kleding te kiezen. Iedereen wil er altijd op zijn opperbest uitzien en is tot een bepaalde mate wel met zijn eigen uiterlijk begaan. Maar zoals altijd kan het nog extremer, en dit kunnen we zien in het oude Griekse verhaal van Narcissus. Dit verhaal is geschreven met een van de dikste moralen ooit, en het is daarom misschien ook wel de moeite waard om het hier in The Project te zetten. Door Suzanne Vermeer Het begon allemaal toen Riviergod Kefisus en de nimf Leriope een kindje kregen. Dit kindje noemden zij Narcissus. Net nadat hij geboren werd, namen de ouders hem mee naar een ziener, Tiresias. Griekse mensen wilden blijkbaar altijd graag weten wat er van hun kind terecht zou komen,

misschien om te weten hoeveel moeite ze dan zouden moeten doen met opvoeden. Afijn, deze ziener vertelde hen dat hij een mooi, lang leven zou kunnen hebben, maar (uiteraard, er is altijd een maar) dat zou eindigen ‘als hij zichzelf zou tegenkomen’. Beetje vaag natuurlijk, maar dat kon Kefisus en Leriope niet zoveel schelen en besloten ze het knulletje toch maar goed op te voeden. En hoe. Toen Narcissus ouder was geworden, was het echt een hunk zoals je ze alleen maar bij ‘Hete Heren Voor Bij Het Studeren’ zou tegenkomen. Hij had een strak Guido lijf en was gebruind, zijn gezicht was in perfecte symmetrie en zijn haren waren lang en krullend tot op zijn schouders. Niet het type waar we nu wellicht op zouden vallen, maar toen was hij superpopulair. Het was dan ook niet zo gek dat iedereen spontaan verliefd op hem werd, zodra ze hem zagen. Narcissus zelf wist ook maar al te goed dat hij redelijk wat swag had, en ontpopte tot een superarrogante kwal die iedereen afwees omdat hij vond dat hij veel te goed voor hen was. Dat zijn dan wel weer types die we tegenwoordig ook kennen. Een iemand die ook smoorverliefd was geworden op Narcissus, was de bergnimf Echo. Zij had ooit eens een streek uitgehaald bij Hera, de vrouw van Zeus. En, lichtgevoelig zoals ze in elk ander verhaal ook is

21


geweest, sprak Hera een vloek over haar uit, waardoor Echo alles wat andere mensen tegen haar zeiden moest herhalen (oh jee, wat toevallig toch weer). Door deze vloek werd Echo een nogal awkward meisje, en durfde dus ook helemaal niet af te gaan op een hottie als Narcissus. Wat ze wel deed is als een ware stalker hem overal volgen. Dit ging uiteraard niet ongemerkt, en toen hij haar een keertje hoorden tijdens een van zijn rondes probeerde hij met haar te praten. Maar, vervloekt en awkward als zij was, kon zij alleen maar herhalen wat hij zei. Narcissus werd toen benieuwd naar die geheimzinnige papegaai en vroeg of de onbekende met hem mee wilde gaan. Echo liet de fangirl in zich los en rende uitgelaten op Narcissus af, die door deze actie een beetje op haar was afgeknapt en haar afwees. Echo belandde in de friendzone, en was zo verdrietig door haar gebroken hart, dat ze langzaam wegkwijnde in de bergen en alleen haar stem overbleef. En ja, blijkbaar kon dat allemaal gewoon in het Oude Griekenland. De andere nimfen en tevens vriendinnen van Echo waren superpissed op Narcissus, en wilden dikke wraak nemen. Zij gingen naar de godin van de Liefde, Aphrodithe, en smeekten haar of zij zich misschien op die lul van een Narcissus kon wreken. Goed als dat ze was, ging Aphrodithe er meteen op af, en sprak een vloek uit over de mooiboy. Een paar dagen later was Narcissus weer eens bezig met een dikke workout, en stopte bij een rivier om zijn dorst te lessen. Hij viel neer op zijn knieën, boog over het water, en op het moment dat hij wilde

drinken zag hij zichzelf in het water. En man, wat een vertoning, want ook hijzelf raakte helemaal in de ban van zijn eigen uiterlijk en prachtige haardos. Aphrodithe had ervoor gezorgd dat hij het zelfde lot onderging als Echo: hij keek naar zichzelf wanneer hij maar kon, hij at en dronk niet meer, hij wilde zichzelf zelfs vol op de mond zoenen, maar verrassing, dat werkte niet. Ook hij raakte zijn levenslust en swag kwijt en kwijnde van liefdesverdriet eveneens helemaal weg. Toen de boze nimfen van de dood van Narcissus hoorden, voelden ze zich toch wel schuldig. Ze wilden die klootzak een lesje leren, niet hem vermoorden, ook al waren de wraakacties van het Oude Griekenland iets extremer dan tegenwoordig. Ze wilden hem daarom toch nog een mooie begrafenis geven. Ze gingen op zoek naar zijn lichaam, maar konden het nergens vinden. Het enige wat ze nog konden vinden was een bloem die midden in het bos stond. Drie keer raden welke bloem dat was. Juist, de narcis. Moraal van het verhaal is uiteraard dat zelfverrijking een zonde is en dat men echt niet zoveel met zichzelf bezig moet zijn. Daarbij komt het riedeltje van ‘het uiterlijk is ook niet alles’ enzovoorts. Ook geeft dit verhaal een paar goede tips, namelijk dat je nooit een vervelende kwast moet zijn tegen anderen, zeker niet tegen degenen die je leuk vinden. Daarnaast brengt wraak ook niet altijd goede dingen met zich mee. Genoeg mooie levenslessen te vinden, zoals in veel Griekse verhalen, dus ook voor jullie lezers: wees lief voor elkaar.

22


Door de ogen van KT.. Lieve koekjes van me, Toen ik 12 jaar was, was het heel populair om een beugel te dragen en ik wilde perse een beugel! Mijn tandarts vond dit overigens niet nodig. Ik had tussen mijn tanden een heel klein spleetje en ik vond dat niet mooi. Al mijn eten kwam daar tussen te zitten en lachen op foto’s deed ik zo min mogelijk, want ik wilde niet dat mensen mijn voortanden zagen. Tegenwoordig weet ik wel beter. Kennen jullie de zeven schoonheden? Deze zeven schoonheden zijn in de 17e eeuw ontstaan in Frankrijk. Donker haar en lichte ogen of licht haar en donkere ogen, bleke huid, moedervlek boven de lip (ook wel de schoonheidsvlek genoemd), lange gekrulde wimpers, amandelvormige ogen, sproeten en kuiltjes in de wangen. Ook een spleetje tussen de tanden hoort erbij. Veel modellen hebben tegenwoordig zo’n ‘gap’ tussen de tanden. Denk maar aan Lindsey Nixon, Lara Stone, Grace Jones en Madonna. Allemaal trendsetters. In Japan zijn er zelfs tieners die door de tandarts een ‘gap’ laten zetten. Waarom zouden ze dat doen? Men wil met de trend mee lopen, wat begrijpelijk is. Maar moet het dan

zo extreem zijn dat je zelfs plastisch chirurgie ervoor wil ondergaan? Ik begrijp het zelf niet. Er zijn zoveel dingen die ik aan mezelf ook anders zou willen: lange benen, platte buik, hogere neusbrug, grotere ogen. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Als ik dit allemaal aan mezelf wilde veranderen, was ik wel een paar miljoen euro’s kwijt en zou ik er nu uitzien als een rare, Chinese barbiepop. Dat plaatje klopt niet. Ik heb natuurlijk ook mijn onzekerheden en wil het liefst ook bepaalde dingen aan mezelf veranderen. Maar heb met de jaren mezelf meer leren accepteren. hoe ik ben en dat ik blij moet zijn met wat ik heb. Ik moet blij zijn dat ik twee armen en twee benen heb. Ik ben gelukkig helemaal gezond en dat moet ook zo blijven! Hopelijk denken ook zo over. Het belangrijkste is dat je van binnen mooi bent en een goed persoon bent. Embrace yourself! Liefs, KT

23


Wiener Secession, Jugendstil schoonheid in Wenen

Foto: de gouden laurierbladerenkoepel van het beroemde Secessiongebouw in Wenen.

24


De schoonheid van de natuur gevat in gracieuze bloemen, vogels, planten en slanke vrouwen. Sierlijke lijnen, goud, asymmetrie en decoratieve vormen. Dat zijn de belangrijkste kenmerken van één van de meest bijzondere kunststromingen; de Wiener Secession. De Secessionis de Weense variant van Jugendstil, een erg populaire kunststijl in Europa rond de negentiende eeuw. De Wiener Secession begon met een groep eigenzinnige, jonge kunstenaars, waaronder de architecten Otto Wagner en Joseph Maria Olbrich en de schilder Gustav Klimt. De nieuwe generatie zette zich af tegen de burgerlijke, traditionele kunst in het Wenen van hun tijd. Het schoonheidsbeeld van de conservatieve kunstenaars pasten niet bij het kunstbeeld van de nieuwe generatie. De jonge kunstenaars wilden geen deel meer uitmaken van de kunstenaarsvereniging Künstlerhaus en richtten op 3 april 1897 de progressieve Secessiongroep op, waarnaar hun kunststijl is genoemd. Nog in hetzelfde jaar van de oprichting Foto: Naschmarkt 38

van de vereniging opende de kunstenaars hun eigen tentoonstellingsgebouw, een ontwerp van Joseph Maria Olbrich. Het witte gebouw met gouden elementen en een gouden koepel van laurierbladeren wordt net als de vereniging zelf ‘Secession’ genoemd en staat vandaag de dag symbool voor de eigenzinnige kunstenaarsvereniging. Op het pand zijn veel verwijzingen naar de Secessiongroep te zien, zoals hun lijfspreuk (“Der Zeit ihre Kunst, der Kunst ihre Freiheit”) en een verwijzing naar het verenigingsblad Ver Sacrum staan op het pand. Het Secession-gebouw is nog steeds een bijzondere aandachtstrekker in het Weense stadsbeeld. De architecten van de Secession hebben meer sporen in Wenen achtergelaten. De meest bekende gebouwen zijn van architect Otto Wagner. Opvallend is dat hij waarschijnlijk de bekendste van de Secessionarchitecten kan worden genoemd, maar dat het gouden boegbeeld van de vereniging van de hand van zijn leerling Joseph Maria Olbrich is. Toonbeelden van schoon-

25


heid zijn Wagners Stadtbahn Stations op de Karlsplatz en de Wagnerpanden aan de Naschmarkt. De Stadtbahn Stations zijn voormalige metrostations en tegenwoordig in gebruik als café en tentoonstellingsruimte. De kunstwerkken zijn gebouwd in 1899 en typische voorbeelden van de Wiener Secessionstijl. Misschien nog wel mooier en opvallender dan de metrostations zijn de panden aan de Naschmarkt. Nummer 38 is versierd met enorme gouden medaillons en nummer 40 met leeuwenkoppen en majolicaplaten met kleurige bloemmotieven (majolica is een keramieksoort). De beroemde schilder Gustav Klimt – zelfs bij Ikea zijn kopieën van zijn werk te koop – was één van de belangrijkste oprichters en de eerste president van de Secessiongroep. Hij was dan ook misschien wel het meest onconventioneel van alle kunstenaars met zijn erotische en uitgesproken schilderijen en tekeningen die op een soort gouden collage of patchwork lijken. Naast schilderijen en tekeningen heeft hij ook bekende muurschilderingen gemaakt, waaronder het Beethovenfries in het Secessiongebouw. Vandaag de dag wordt Gustav Klimt gezien als één van de grootste schilders van Oostenrijk. Klimt, Wagner en Olbrich hebben de Weense kunstwereld drastisch veranderd. Hun uitgesproken, gouden en decoratieve werk heeft een extra dimensie toegevoegd aan de schoonheid van het prachtige Wenen. Foto: Naschmarkt 40, één van de ontwerpen van Secessionarchitect Otto Wagner, wordt ook wel het Majolikahaus genoemd vanwege de felgekleurd en uitbundige majolicaversieringen.

26


Oogcorrecties, Ouderdom en Operaties Door Suzanne Vermeer Tegenwoordig leggen de schoonheidsidealen de lat heel erg hoog. Er wordt verwacht dat je dun bent, maar niet mager. Je moet grote billen en borsten hebben, maar je mag niet dik zijn. Je neus moet recht zijn, je huid moet perfect zijn en je mag geen dubbele kin hebben. Je lippen moeten vol zijn en je mag geen overbodig lichaamshaar hebben… zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Hoewel er uiteraard niemand is die aan al deze kenmerken voldoet, wordt men er toch op aangekeken als hij er niet aan voldoet. Dit kan, zoals misschien veel mensen ook wel hebben ervaren, ver gaan. En dus worden er honderden oplossingen gevonden om toch bij de mainstream aan te kunnen sluiten. Een van de meest ingrijpende en extreme oplossingen is plastische chirurgie: door middel van operaties worden er dingen aan het lichaam verwijderd, bijgeplaatst of veranderd. Maar als iemand zegt dat hij plastische chirurgie heeft ondergaan, wordt hij óók erop aangesproken. Maar ja, wat is het nou, want hoe wil je anders een natuurlijke duckface krijgen? En je borsten gaan ook niet in een paar dagen drie cups omhoog. We bekijken deze kunstmatige vorm van schoonheid eens nader.

De grote conclusie is dat be-paalde vormen van plastische chirurgie er al heel lang zijn geweest. Dat ging uiteraard niet zover als bilimplantaten of collageenlippen zoals we ze nu kennen, maar men hield zich voornamelijk bezig met het genezen van hazenlippen en het uitvoeren van neuscorrecties. Dit zijn de meest gebruikte operaties van die tijd. In de 19e eeuw ging men ook meer experimenten met het verplaatsen van stukken huid, wat ontzettend goor klinkt als je het zo leest, want zo zou ik ook niet moeten denken aan een stukje van mijn bil op mijn wang. Afijn, deze ontwikkeling verliep alsnog erg stroef, en pas na de Eerste Wereldoorlog kwam de ontwikkeling van plastische chirurgie echt op gang. Dit uiteraard omdat honderdduizenden soldaten compleet verminkt waren na de gruweldaden in die oorlog. Velen dappere mannen waren zelfs hun halve gezicht gewoon helemaal kwijt geraakt, het enige wat overbleef was een groot gapend gat. Een simpel hoedje, een toupetje of een beetje camouflagestick kan zoiets niet verhullen, dus de vraag naar plastische chirurgie of gezichtsoperaties was werkelijk enorm. Er waren echter maar weinig chirurgen die dit soort operaties konden uitvoeren, omdat het pas net in opkomst was. Beetje jammer dus als je een neus of een onderlip miste en je

27


de week daarop een leuk feestje had. Gelukkig ontwikkelde deze nieuwe techniek zich vanaf deze jaren razendsnel. Omdat vanaf de jaren 20 ook film heel erg in opkomst was, ver-

anderde het maatschappelijke canon steeds meer in een celebritycultuur. Deze filmsterren en beroemdheden werden geadoreerd, en moesten uiteraard zo lang mogelijk populair blijven, ook als er hier en daar een rimpeltje verscheen of bepaalde lichaamsdelen niet zo mooi meer waren. Plastische chirurgie werd vanaf toen dus ook steeds vaker gebruikt voor esthetische redenen en schoonheidsidealen. Dan komen we bij het heden, waarbij plastische chirurgie een groot fenomeen is geworden. Er zijn tegenwoordig ook zo verschrikkelijk veel soorten van plastische chirurgie.

Uiteraard zijn er mensen die echt lichamelijke klachten kunnen hebben, en er daarom voor kiezen om iets te laten veranderen. Zo kan je je neus een keer gebroken hebben en sindsdien erg moeilijk meer ademen, in dat geval is een neuscorrectie op zijn plaats. Of je hebt erg grote borsten en krijg je altijd last van je rug, dan is een cupmaat kleiner wellicht (letterlijk) een verademing. Ook als je overgewicht hebt tot in de grote gevarenzone toe, kun je een liposuctie of maagverkleining overwegen. Toch is het grootste gedeelte van de plastisch geopereerden onder het mes gegaan door onzekerheid over hun lichaam of leeftijd. Botox wordt heel gemakkelijk ingespoten in de wangen om kraaienpootjes of rimpeltjes te verminderen, of je zet een shotje in je lip zodat je als een permanente Lana Del Rey rondloopt. Vind je je neus te groot, neem dan een neuscorrectie. Vind je je boezem niet prominent genoeg, maak dan van je 75 B een dubbel D. Het gaat allemaal zo gemakkelijk. Toch vraag ik me soms af of bepaalde operaties niet een beetje overdreven zijn. Je kunt namelijk werkelijk alles aan jezelf veranderen. Als je niet lang genoeg bent, dan kun je blijkbaar pinnen in je benen drukken, even een paar maanden opzij zetten en helemaal niet lopen, en dan heb je er een paar centimeters voorbij. Omdat meestal mensen die kuiltjes in hun wangen hebben als ze lachen er zo vreselijk leuk eruit zien, kun je nu ook operatief inkepingen in je hoofd laten zetten. Of wat denk je dan van een teenliposuctie? Heeft je grote teen een beetje overwicht, kun je daar nu ook vet vanaf laten halen. En dan ga ik het

28


al helemaal niet hebben over het aantal operaties die je kunt laten uitvoeren op je ‘edele delen’. Je kunt het zo gek allemaal niet verzinnen of er is wel ergens op de wereld een chirurg die zich ermee bezig houdt. Soms vraag ik me wel eens af of plastische chirurgie niet verboden moet worden. Je zou toch eigenlijk je onzekerheden moeten accepteren en jezelf liefhebben zoals je bent. Want inderdaad, je bent eigenlijk wel een beetje heel erg kieskeurig als je vet uit je tenen wilt laten zuigen. Niemand zal ooit het perfecte lichaam hebben, dus we zouden ze moeten laten zoals ze zijn en deze juist onperfecte lichamen als perfect moeten zien. Maar ergens kan ik dit niet zeggen, omdat ik mezelf dan betrap op dezelfde fout als tegenstanders van bijvoorbeeld het homohuwelijk.

Ik houd niet zo van plastische chirurgie en ben dan ook heel zeker dat ik nooit zo’n operatie zal ondergaan, maar er zijn genoeg mensen die er anders over denken. Er zijn genoeg mensen die er voor kiezen om het wel te laten doen, en als zij daar gelukkig van worden, zou niemand hen dat recht mogen ontnemen. Dus lieve lezers, ik ga plastische chirurgie niet aanmoedigen, maar mocht je er echt heel goed over na hebben gedacht en het toch echt willen doen, luister totaal niet naar mij en doe wat je zelf wilt. Iedereen is uiteindelijk toch mooi, slank of vol, nepkuiltjes of echte kuiltjes, dubbel D of 75 A, tenen met vet of tenen zonder vet, en dat is waar het om gaat.

Eerste plastische operatie ter wereld.

29


happy end Hopelijk heb jij genoten van deze zomerse editie van The Project, dat in het teken stond van Schoonheid? Ben je geïnspireerd door deze editie en wil je graag je steentje bijdragen aan één van de volgende TP’s? Mail of Facebook ons dan! Tips zijn ook van harte welkom.

Tot de volgende keer!

De volgende The Project zal een Jubileumuitgave zijn!30 houdt ons in de gaten!


The Project schoonheid